Από τις 333 φάλαινες που πιάστηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του «προγράμματος» 12 εβδομάδων, 181 ήταν θηλυκές – περιλαμβανομένων 53 μικρών φαλαινών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι 122 φάλαινες ήταν έγκυες.

Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν είναι συντριπτικά και αποδεικνύουν το απεχθές πρόγραμμα φαλαινοθηρίας, το οποίο η Ιαπωνία ισχυρίζεται ότι γίνεται για επιστημονικούς σκοπούς.

«Αποδεικνύουν περαιτέρω τον πραγματικά φρικτό και περιττό χαρακτήρα των φαλαινοθηρικών επιχειρήσεων, ειδικά όταν έρευνες που δεν είναι θανατηφόρες, έχουν αποδειχθεί επαρκείς για τις επιστημονικές ανάγκες», δηλώνει η Alexia Wellbelove, υπεύθυνη της οργάνωσης Humane Society International, σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian.

Η Wellbelove έκανε έκκληση στην Αυτραλία και άλλες χώρες με δράσεις για τις φάλαινες, να «στείλουν ηχηρό μήνυμα στην Ιαπωνία ότι πρέπει να σταματήσει τη θανάσιμη φαλαινοθηρία».

 Το 2014, το διεθνές δικαστήριο διέταξε προσωρινή παύση στην ετήσια σφαγή φαλαινών στο Νότιο Ωκεανό, όταν ανακάλυψε ότι το ιαπωνικό πρόγραμμα γνωστό με την ονομασία Jarpa II δεν γινόταν για επιστημονικούς σκοπούς.

Ωστόσο, η Ιαπωνία συνέχισε τη φαλαινοθηρία στην περιοχή δύο χρόνια αργότερα, σύμφωνα με ένα ανανεωμένο σχέδιο φαλαινοθηρίας, το οποίο περιελάμβανε τη μείωση της ποσόστωσης αλιευμάτων στο ένα τρίτο περίπου.

«Οι έρευνες ξεκινούσαν μία ώρα μετά την ανατολή του ήλιου και τελείωνε μία ώρα πριν από τη δύση, με μέγιστο 12 ώρες εργασίας την ημέρα», αναφέρει η έρευνα.

Οι φάλαινες σκοτώθηκαν είτε με καραμπίνες είτε με τη χρήση εκρηκτικών υλικών. Τα δείγματα μεταφέρθηκαν στο ερευνητικό σκάφος, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες μελέτες.

Σύμφωνα με την αναφορά, 11 φάλαινες κατάφεραν να το σκάσουν προτού τις χτυπήσουν, κυρίως επειδή είχαν μεταφερθεί σε σημείο όπου ο πάγος της θάλασσας ήταν πυκνός.