Οκτωβρίου 17, 2018

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Η Βιένη διατηρεί τον τίτλο της πόλης με την καλύτερη ποιότητα ζωής παγκοσμίως και η Βαγδάτη με την χειρότερη

Η αυστριακή πρωτεύουσα Βιένη διατηρεί την πρώτη θέση της ως η πόλη που προσφέρει την καλύτερη ποιότητα ζωής στον κόσμο, ενώ η ιρακινή πρωτεύουσα Βαγδάτη παραμένει η χειρότερη στην ετήσια κατάταξη της εταιρείας συμβούλων Mercer.

Η έρευνα της Mercer, που εξετάζει την ποιότητα ζωής σε 231 πόλεις, βοηθάει εταιρείες και οργανισμούς να καθορίζουν τις αποζημιώσεις και τα επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας για τους υπαλλήλους τους που προέρχονται από άλλες χώρες. Στα κριτήρια περιλαμβάνονται η πολιτική σταθερότητα, οι υπηρεσίες υγείας, η εκπαίδευση, η εγκληματικότητα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και η ψυχαγωγία.

Η Ευρώπη αριθμεί οκτώ από τις δέκα πιο ευχάριστες πόλεις στον κόσμο: η Γερμανία και η Ελβετία έχουν η καθεμία από τρεις πόλεις στην πρώτη δεκάδα, ενώ η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς και η Αυστραλία από μία.

Με πληθυσμό 1,8 εκατομμύριο κατοίκους η Βιένη βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης για έννατη συναπτή χρονιά καθώς διαθέτει έντονη πολιτιστική ζωή, ολοκληρωμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φροντίδα και λογικό κόστος στέγασης.

Την Βιένη ακολουθεί η ελβετική πόλη Ζυρίχη και έπονται το Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας και το Μόναχο της Γερμανίας που μοιράζονται την τρίτη θέση.

Στην πέμπτη θέση είναι το Βανκούβερ του Καναδά, το οποίο προσφέρει την καλύτερη ποιότητα ζωής στη Βόρειο Αμερική. Η Σιγκαπούρη στην 25η θέση και το Μοντεβιδέο στην 77η κατέχουν τις πρώτες θέσεις στην Ασία και την Λατινική Αμερική αντίστοιχα, ενώ η κορυφαία πόλη αφρικανικής χώρας είναι το Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής στην 89η θέση.

Έναν χρόνο πριν από την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ η βρετανική πόλη που βρίσκεται στην υψηλότερη θέση της κατάταξης, το Λονδίνο, έπεσε μια θέση, στην 41η.

"Πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου εξακολουθούν να βρίσκονται ψηλά στην κατάταξη για την ποιότητα ζωής τους και παραμένουν ελκυστικοί προορισμοί για πολυεθνικές και τους υπαλλήλους τους", λέει η Κέιτ Φιτζπάτρικ της Mercer.

Τα τελευταία 20 χρόνια το επίπεδο διαβίωσης αυξήθηκε περισσότερο σε κάποιες πόλεις της ανατολικής Ευρώπης όπως το Σαράγεβο, που βρίσκεται στην 159η θέση και η Μπρατισλάβα στην 80η.

"Ως αποτέλεσμα της ανόδου του επιπέδου διαβίωσης, της ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας και της διαθεσιμότητας ανθρώπων με υψηλές δεξιότητες, πολλές από αυτές τις πόλεις έχουν ξεκινήσει να προσελκύουν πολυεθνικές επιχειρήσεις που ξεκινούν εκεί τη λειτουργία τους", τονίζει η Μαρτίν Φερλάν, η πρόεδρος της εταιρείας για την Ευρώπη και την περιοχή του Ειρηνικού.

Η Βαγδάτη βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης την τελευταία δεκαετία καθώς μαίνεται η θρησκευτική βία από το 2003 που έγινε η υπό τις ΗΠΑ στρατιωτική εισβολή.

Η πρωτεύουσα της Υεμένης, η Σαναά, η οποία μαστίζεται από τις ένοπλες συγκρούσεις, βρίσκεται δύο θέσεις πιο πάνω από τη Βαγδάτη, ενώ η συριακή πρωτεύουσα Δαμασκός, που μετρά επτά χρόνια εμφυλίου, βρίσκεται έξι θέσεις πάνω από την ιρακινή πρωτεύουσα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Το ταξίδι μας ξεκινά και το κοντέρ του αυτοκινήτου αρχίζει να γράφει τα πρώτα του χιλιόμετρα. Εικόνες όμορφες, μαγικές, μακριά από το άγχος της καθημερινότητας και τους ρυθμούς της ρουτίνας. Εκεί το τοπίο παίρνει άλλη μορφή και το ταξίδι αγγίζει τα όρια της φαντασίας. Στα γραφικά σοκάκια που περπατήσαμε, στα πέτρινα σπίτια με τα κεραμίδια που αντικρίσαμε, δείγματα της παραδοσιακής τοπικής Μακεδονίτικης Αρχιτεκτονικής. Στην απλότητα αλλά και στην μοναδική σε κάλλος φιλοξενία των ντόπιων εκεί συναντήσαμε τον παραδοσιακό οικισμό του Παλιού Αγίου Αθανασίου, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση μόλις 33 χιλιομέτρων από την πόλη της Έδεσσας και πολύ κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο του Καιμακτσαλάν. Δοκιμάσαμε την παραδοσιακή κουζίνα, την ιδιαίτερη αισθητική της γαστρονομίας τους και φυσικά εντυπωσιαστήκαμε!



Μιλώντας με κατοίκους της περιοχής, μάθαμε πώς ο οικισμός χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα από κτηνοτρόφους και κτίστες από την 'Ηπειρο ενώ το όνομά του αρχικά ήταν Τσέγανη. Και ενώ τα χρόνια περνούν και η ιστορία του οικισμού συνεχίζει να δηλώνει παρουσία στις σελίδες του βιβλίου του χρόνου, το 1992 χαρακτηρίστηκε επίσημα παραδοσιακός οικισμός!

Αν και ο οικισμός είχε ¨νεκρώσει", το 1995 οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν. Η δημιουργία του χιονοδρομικού κέντρου "Καϊμακτσαλάν", έδωσε μία νέα νότα στον οικισμό και φυσικά το χωριό μεταμορφώθηκε σε ένα κοσμικό οικισμό! Δικαιολογημένα θεωρείται ένας από τους ομορφότερους ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Η παραμονή μας στο χωριό ήταν εντυπωσιακή. Μείναμε αλλά και απολαύσαμε την διαμονή μας στους παραδοσιακούς ξενώνες, θαυμάσαμε τις αναπαλαιωμένες κατοικίες, αλλά και διασκεδάσαμε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες στα νυχτερινά κέντρα της περιοχής.

Η μαγευτική τοποθεσία στην οποία βρίσκεται στους πρόποδες του Καϊμακτσαλάν, ακριβώς επάνω από τη Λίμνη Βεγορίτιδα και ανάμεσα σε δασωμένες εκτάσεις απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, καθιστούν τον Παλιό Άγιο Αθανάσιο ένα πρώτης τάξεως ορμητήριο για σκι στο χιονοδρομικό κέντρο, αλλά και για άλλες δραστηριότητες, όπως πεζοπορία, ιππασία, ορειβασία, αναρρίχηση και φυσικά κωπηλασία στη Λίμνη Βεγορίτιδα.

Εμείς σας προτείνουμε να επισκεφτείτε αλλά και να θαυμάσετε ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του Αγίου Αθανασίου την Εκκλησία της Αναλήψεως που χτίστηκε στα τέλη του 1700.

Πως θα φτάσετε;

Ο Παλιός Αγ. Αθανάσιος(Καιμακτσαλαν) απέχει 605 χλμ. από Αθήνα και μόλις 123 χλμ. από Θεσ/νίκη. Από νότια Ελλάδα -ως πιο σύντομη διαδρομή- ακολουθείτε την εθνική οδό Κατερίνης-Θεσ/νίκης, μετά την Κατερίνη βγαίνετε στην έξοδο προς Βέροια. Συνεχίζετε την εθνική Θεσ/νίκης- Βέροιας, και ακολουθείτε τη σήμανση προς Αλεξάνδρεια - Γιαννιτσά – Έδεσσα. Στην Έδεσσα θα δείτε τη σήμανση προς το Χιονοδρομικό Κέντρο Καϊμακτσαλάν που μετά από 33 χλμ. θα σας οδηγήσει στον Παλιό Αγιο Αθανάσιο (Καιμάκτσαλαν).

Στολίδια του χωριού είναι τα πετρόχτιστα κεραμοσκεπή κτίριά του, εξαίρετα δείγματα μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, απόλυτα εναρμονισμένης με το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον.

Ξενοδοχεία, ξενώνες, εστιατόρια, καφέ μπαρ και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης υποδέχονται τους πολυάριθμους επισκέπτες του χωριού, που απολαμβάνουν την υψηλών προδιαγραφών φιλοξενία και τις υπέροχες γεύσεις της τοπικής κουζίνας σε ένα τοπίο μοναδικού φυσικού κάλλους.

Η περιοχή του Παλαιού Αγίου Αθανασίου προσφέρεται, επίσης, για ορειβατικές αναζητήσεις, πεζοπορία, αναρριχήσεις, καθώς και πτήσεις με ανεμόπτερα, parapente (αλεξίπτωτο πλαγιάς) και αετούς.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

ΤΟ ΛΙΜΠΡΟ ΝΤ` ΟΡΟ ΤΟΥ 1799


Έναν σημαντικό κώδικα ανέσυρε πριν από μερικά χρόνια από το Ιστορικό Αρχείο της Κέρκυρας η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κατερίνα Ζαρίδη, τον κώδικα με το αρχοντολόι της Κεφαλλονιάς του έτους 1799, τη λεγόμενη Χρυσή Βίβλο ή στα Ιταλικά Λίμπρο ντ` Όρο (Libro d` Oro). Τον μελέτησε και τον εξέδωσε σε βιβλίο με τίτλο ΤΟ ″LIBRO D` ORO″ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1799. Πρόκειται για μια σημαντική μελέτη.

Η έκδοση είναι της ΕΚΙΕ - Εταιρείας Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών -Αργοστόλι 2006. (1)

Αυτόν τον κώδικα τον είχε συντάξει το 1799 ο κεφαλλονίτης ιστορικός Ιωάννης Κωστής Λοβέρδος (1767-1842) κατ` εντολήν του Ρώσου Ναυάρχου Ουσακώφ, προς αποκατάσταση της Χρυσής Βίβλου που είχαν κάψει υπό τις επευφημίες του λαού το 1797 οι δημοκρατικοί Γάλλοι του Μεγάλου Ναπολέοντα, εκδιώξαντες τους Βενετούς από την Κεφαλλονιά και από τα άλλα Επτάνησα. Αλλά σύντομα οι δημοκρατικοί Γάλλοι εκδιώχτηκαν κι αυτοί από τα Επτάνησα, σημαντική μερίδα του επτανησιακού λαού μετεστράφη εναντίον τους λόγω βαριάς φορολογίας και λόγω της προπαγάνδας από τους ντόπιους άρχοντες, την Εκκλησία και τους Ρώσους.

Έτσι τα Επτάνησα περιήλθαν στην εποπτεία των Ρώσων και Τούρκων το 1799, το 1800 και για μια επταετία λειτούργησε το πρώτο νεοελληνικό κράτος των Ιονίων Νήσων, έστω και ημιαυτόνομο, στη συνέχεια οι Γάλλοι ανακατέλαβαν τα Επτάνησα για λίγο και με την πτώση του Μεγάλου Ναπολέοντα τα κατέλαβαν οι Άγγλοι για μισό αιώνα περίπου, έως το 1864 οπότε επετεύχθη η πολυπόθητη Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα.

Ο κώδικας με το Λίμπρο ντ` Όρο του 1799 περιλαμβάνει 219 οικογένειες, τον αριθμό ατόμων κάθε οικογένειας καθώς και τους τόπους κατοικίας.

Στην περιοχή Ομαλών Κεφαλληνίας κατοικούσαν δύο καταγεγραμμένες στη Χρυσή Βίβλο του έτους 1799 οικογένειες, ως εξής:

- Φράγκος, στα Φραγκάτα, με 109 άτομα. Αυτό το πολυπληθές σόι Φράγκος στα Φραγκάτα φαίνεται ότι κατά ένα μέρος του άλλαξε επώνυμο και επονομάστηκε Γαρμπής. Με το επώνυμο Φράγκος δεν υπάρχουν κάτοικοι στα Φραγκάτα ή στα άλλα χωριά της περιοχής Ομαλών. Αλλά και σε όλη την Κεφαλλονιά, από όσο γνωρίζουμε, δεν υπάρχει αυτό το επώνυμο σήμερα. (2)

- Βάλσαμος, στα Μαλά, με 25 άτομα. (3) Σήμερα με το επώνυμο Βάλσαμος δεν υπάρχουν κάτοικοι στα χωριά της περιοχής Ομαλών, υπάρχουν όμως στις περιοχές Ληξουριού και Σάμης.

219 ΑΡΧΟΝΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Όλες οι 219 αρχοντικές οικογένειες της Κεφαλλονιάς, οι εγγεγραμμένες στη Χρυσή Βίβλο (Λίμπρο ντ` Όρο) του έτους 1799, είναι κατ` αλφαβητική σειρά επωνύμου οι παρακάτω. Σε παρένθεση δίνουμε και την ιταλική γραφή για 38 από αυτά τα επώνυμα, τα οποία 38 δεν γνωρίζουμε να είναι γνωστά σήμερα.


Αβράμη, Αλευρά, Αλιπράντη, Αμπάτη, Αμπατιέλου, Αναλυτή, Αναστασόπουλου, Άννινου, Αντριόπουλου, Αντρονά (Androna), Αντύπα, Αραβαντινού, Αρδαβάνη, Αρσένη, Αρφάνου (Arfano), Ασσάνη, Ατσάρου, Αυγερινού.

Βαλιέρη (Valier), Βαλλιάνου, Βαλσαμάκη, Βάλσαμου, Βανδώρου, Βέγια, Βεργωτή, Βινιέρη, Βλάχου, Βολτέρα, Βοτροντού (Votrondo), Βουτσινά, Βρυώνη, Βυζάντη (Visandi), Βώρου.

Γαλάτη, Γενατά, Γερακάρη, Γιανουλάτου, Γκεντιλίνη, Γκρίλλη, Γριπιώτη (Gripioti).

Δαβενέτσια (Davenezia), Δακόρου (Dacoron), Δαλονά (Dalona), Δαμωδού, Δελλαδέτσιμα, Δελλαπόρτα, Δεόρτζη (Deorzi), Δεστούνη, Δεσύλλα, Δεφαράνα, Διακρούση, Διβάρη, Διγαλέτου, Δημησιάνου (Dimissiano), Δόριζα, Δρακονταειδή, Δρόσου.

Ζαπάντη, Ζησιμάτου, Ζουλάτη (Zulati).

Ιγγλέσση.

Καββαδία, Καγκάδη, Καγκελάρη, Κακουράτου, Καλαβρία, Καλαναρχόπουλου, Καλλέργη, Καλλιγά, Καλού, Καμπίτση, Καραντινού, Καρδάτση (Cardacchi), Καρούσου, Καρύδη, Κατάνη, Κατεβάτη, Κατσαΐτη, Κατωίτη, Κεφαλά, Κλαδά, Κλωνή, Κοκκινάτου, Κοκκίνη, Κόκκινου, Κοκόλη, Κολοκυθά, Κολώνια, Κόμη, Κομιτόπουλου, Κομποθέκρα, Κοντομίχαλου, Κορέση, Κορνέλλου, Κουβαλέα (Cuvalea), Κουλουμπή, Κουντούρη, Κούπα, Κουρκουμέλη, Κουρτσούλα (Curzula), Κουτουφά, Κρασσά.

Λαμπίρη, Λαμπίρη-Νερατζίνη, Λάσκαρη, Λευκόκοιλου, Λιβαδά, Λιβαθινόπουλου, Λοβέρδου, Λούζη, Λουκάτου, Λουκίσσα, Λυκιαρδόπουλου, Λυκούδη.

Μαγουλά, Μαζαράκη, Μαλάκη, Μαλκέζη (Malchiesi), Μάνεση, Μαντζαβίνου, Μάντουκα, Μαρκέτου, Μαρκόπουλου, Ματαράγκα, Μαυρόγιαννη, Μαυροειδή, Μαυρομάτη, Μεγαδούκα, Μελισσινού, Μενάγια, Μεταξά, Μηλιαρέση, Μηνιάτη, Μινγκάρδου (Mingardo), Μινέτου (Minoto), Μιχαλίτση, Μιχαλιτσιάνου, Μομφεράτου, Μονόπολη, Μοντεσάντου, Μοσχόπουλου, Μουσούγλη (Moussugli), Μουσούρη, Μπαρμπάτη, Μπαρντέζε (Bardese), Μπεκατώρου, Μπερέττα (Beretta), Μυλωνά.

Ξενόπουλου.

Παγκάλη (Pangali), Παλατσιώλη (Palazuol), Παλημέρη, Πανά, Παπαγιωργόπουλου, Παρτίδου (Partido), Πεντόγαλου, Περδίκη, Περιστιάνου (Peristiano), Περλίγκη (Perlingin), Πετεινάτου, Πετρίτση, Πεφάνη, Πήλικα, Πινιατώρου, Πλέσσα, Πολυκαλά, Ποταμιάνου, Πούλου, Πρίφτη, Πυλαρινού.

Ραζή, Ραυτόπουλου, Ρενέση, Ροσόλυμου, Ρουσέλου (Russelo), Ρουχωτά, Ρωμανού.

Σάρλου, Σβορώνου, Σδριν, Σελιανίτη (Seglianiti), Σέρβου, Σερδίν (Serdin), Σιρόπουλου (Siropulo), Σκαλτσούνη (Scalzugni), Σκαρλάτου, Σκιαδά, Σκλάβου, Σκλίτση (Sclizi), Σκουλογένη (Sculogeni), Σκούταρη (Scutari), Σολωμού, Σπινέλη, Στελιάτου, Συνοδινού, Σφαέλου.

Τραυλού, Τρέκα (Trecca), Τρωιάνου, Τσαγκαρόλη (Zancarol), Τσίκλη, Τσιμάρα, Τσιτσέλη, Τσιτσιλιάνου (Cicilian), Τυπάλδου.

Φραγκισκάτου, Φραγκόπουλου, Φράγκου (Franco), Φραντζή, Φωκά, Φωσκάρδη (Foscardi).

Χαλικιόπουλου, Χαλκωματά, Χαρμπούρη, Χέλμη, Χοϊδά, Χρυσοβέργη, Χωραφά.

Από αυτές τις 219 οικογένειες οι πιο πολλές κατοικούσαν σε περισσότερα από ένα μέρη και μόνο 33 κατοικούσαν σε ένα μονάχα μέρος, όπως το σόϊ Φράγκος που κατοικούσε στο χωριό Φραγκάτα της περιοχής Ομαλών Κεφαλλονιάς.

ΟΙ 28 ΠΟΛΥΠΛΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Σχηματίσαμε τον πίνακα με τις 28 πολυπληθέστερες αρχοντικές οικογένειες της Κεφαλλονιάς, οι οποίες είχαν από 100 και άνω μέλη εκάστη, το έτος 1799. Τα στοιχεία τα πήραμε από το ως άνω βιβλίο της Κατερίνας Φ. Ζαρίδη ΤΟ ″LIBRO D` ORO″ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1799 -Αργοστόλι 2006.

Η οικογένεια με το επώνυμο Φράγκος ερχόταν 23η κατά σειρά, με 109 άτομα, όλα κατοίκους του χωριού Φραγκάτα.

Το Λίμπρο Ντ` Όρο της Κεφαλλονιάς, του έτους 1799:

219 οικογένειες, 10.351 άτομα (4)

Οι 28 πολυπληθέστερες οικογένειες με 100 και άνω άτομα εκάστη


Όνομα

οικογένειας

Αριθμός

μελών

Άτομα κάθε οικογένειας κατά τόπο κατοικίας (5)

1

Λοβέρδος

557

Αγία Θέκλη 184, Κοντογενάδα 157, Σχινιάς 87,

Ληξούρι 57, Αργοστόλι 43, Καλάτα 17, Βόβυκες 12

2

Μεταξάς

394

Μεταξάτα 168, Αργοστόλι 116, Κορωνοί 38,

Σκάλα 29, Κάστρο 10, Κεραμειές 9, Κοριάνα 7,

Πεσσάδες 3, Ζερβάτα 2, ΖΑΚΥΝΘΟΣ, ΛΕΥΚΑΔΑ

3

Μαντζαβίνος

366

Μαντζαβινάτα 255, Κοριάνα 54, Κεραμειές 42,

Μιχαλιτσάτα 8, Αργοστόλι 1, Ληξούρι 1,

ΛΕΥΚΑΔΑ 5

4

Λυκιαρδόπουλος

(Ριτζαρδόπουλος)

316

Σπαρτιά 236, Κεραμειές 42, Αγία Θέκλη 21,

Πεσσάδες 15, Αργοστόλι 2

5

Σβορώνος

286

Σβορωνάτα 192, Μηνιές 59, Αργοστόλι 27,

Προάστιο Αγ. Γεωργίου 3 (6)

6

Φωκάς

280

Λακήθρα 132, Αργοστόλι 89, Τσακαρισιάνο 26,

Μπουτζεράτα 19 , Μαυράτα 14 (7)

7

Τυπάλδος

277

Ληξούρι 238, Χαβδάτα 39

8

Κοκόλης

270

Κοκολάτα Ερίσσου 116, Έρισσος 59, Σπαρτιά 44,

Άσσος 42, Κοκολάτα Λειβαθούς 8, Αράκλι 1

9

Ιγγλέσης

260

Πεσσάδες 243, Φραντζάτα 17

10

Καλλιγάς

250

Καλλιγάτα 243, Μπουτζεράτα 7

11

Βαλσαμάκης

197

Πεσσάδες 174, Αργοστόλι 23

12

Πανάς

196

Σπαρτιά 172, Κάστρο 15, Κλείσματα 9

13

Κομποθέκρας

191

Κομποθεκράτα 162, Σκλαβάτα 18, Αργοστόλι 11

14

Πυλαρινός

176

Σουλλάροι 119, Ληξούρι 45, Αργοστόλι 6,

Κολοκυθάτα 6

15

Δελαπόρτας

140

Ληξούρι 58, Δελαπορτάτα 56, Κουβαλάτα 22,

Αργοστόλι 2, Κάστρο 2

16

Κουντούρης

136

Κουντουράτα 128, Κάστρο 4, Μαυράτα 1

17

Άννινος

131

Κορωνοί 53, Κάστρο 43, Ληξούρι 15, Μουζακάτα 13, Προάστιο Αγ. Γεωργίου 7

18

Βαλλιάνος

119

Κεραμειές 103, Μαυράτα 16

19

Σάρλος

117

Σαρλάτα 117

20

Ζερβός

116

Ζερβάτα 58, Γριζάτα 44, Αργοστόλι 7,

Μαντζαβινάτα 7

21

Κατσαΐτης

111

Ληξούρι 51, Σαρλάτα 48, Σουλλάροι 6, Κοριάνα 3, Κάστρο 3

22

Ροσόλυμος

110

Κοριάνα 67, Σπαρτιά 24, Κάτου Πεσσάδες 6,

ΜΩΡΙΑΣ 13

23

Φράγκος

109

Φραγκάτα 109

24

Τραυλός

108

Τραυλιάτα 62, Κορωνοί 14, Σκάλα 13, Προάστιο

Αγ. Γεωργίου 9, Κεραμειές 4, Σπήλια 4, Αργοστόλι 2

25

Μοσχόπουλος

103

Χαβριάτα 103

26

Καρούσος

102

Κάστρο 63, Πύλαρος 25, Αργοστόλι 8, Διβαράτα 6

27

Μαρκόπουλος

102

Λακήθρα 45, Σχινιάς 16, Μαρκάτα Παλικής 13,

Δεμουτσαντάτα 10, Μαρκοπουλάτα Παλικής 8,

Κεραμειές 6, Κοριάνα 4

28

Μουσούρης

100

Μηνιές 99, Αργοστόλι 1

Οικογένειες πολυπληθείς, 100 και άνω ατόμων: 28 στις 219 ή ποσοστό 12,78 %

με συνολικό αριθμό ατόμων 5.620 στα 10.351 ή ποσοστό 54,29 %

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(1) Συγχαρητήρια

Συγχαρητήρια στην καθηγήτρια κ. Κατερίνα Ζαρίδη, παρουσίασε αυτό το σπουδαίο πόνημα, πηγή Ιστορίας για την Κεφαλλονιά με ονόματα και τοπωνύμια, χωρίς η ίδια να είναι Κεφαλονίτισσα!

Συγχαρητήρια και στον καθηγητή κ. Γιώργο Μοσχόπουλο ο οποίος την ενθάρρυνε, εκτιμώντας την αξία του κώδικα. Ως Γεν. Γραμματέας της ΕΚΙΕ το 2006 εισηγήθηκε την πρώτη έκδοση του βιβλίου, ως Πρόεδρος το 2014 τη δεύτερη έκδοση.

(2) Το σόι Φράγκος

Για το σόι Φράγκος και την πιθανή σχέση του ή ταυτοποίησή του με το σόι Γαρμπής δες στο παρόν τεύχος, σελίδα 3, το άρθρο «Η προέλευση της οικογένειας Γαρμπή».

Στον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ περασμένων ετών (2004, 2010) υπήρχαν δύο εγγραφές με το επώνυμο Φράγκος στο χωριό Λεύκη της Ιθάκης και μία εγγραφή στο χωριό Καταποδάτα της Σάμης Κεφαλλονιάς. Σήμερα (2015) διατηρείται μία μόνο τέτοια εγγραφή στη Λεύκη Ιθάκης.

(3) Μαλά =Ομαλά

Αντί να γραφεί το χωριό Βαλσαμάτα γράφεται η ευρύτερη περιοχή Μαλά =Ομαλά, είτε το χωριό αυτό ονομαζόταν τότε Ομαλά και δεν είχε ακόμη μετονομαστεί σε Βαλσαμάτα, όνομα που θα προέκυψε από το επώνυμο Βάλσαμος.

Προσθέτουμε ότι στη Χρυσή Βίβλο ήταν εγγεγραμμένη η οικογένεια Βινιέρη (Vigneri) με 13 άτομα όλα κατοίκους Ληξουριού και η οικογένεια Μινότου (Minoto) με 6 άτομα όλα κατοίκους Ζερβάτων Σάμης. Δεν γνωρίζουμε εάν από την οικογένεια Βινιέρης του Ληξουριού προέρχεται η σημερινή Βινιέρης στα Βαλσαμάτα και έχει διαφορετική γραφή η τότε οικογένεια Μινότου των Ζερβάτων από τη σημερινή Μινέτος στο Επανωχώρι -Μινετάτα.

(4) Σύνολο 10.351 άτομα, όχι 10.310

Στο ως άνω βιβλίο της κ. Ζαρίδη ΤΟ ″LIBRO D` ORO″ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1799 αναγράφεται άθροισμα των μελών των οικογενειών που απογράφονται στον κώδικα 10.310. Διαφορά κατά 1 αφού οι αναγραφέντες αριθμοί έχουν άθροισμα 10.309. Ακόμη για την οικογένεια Μαντζαβίνος αναγράφεται σύνολο ατόμων 324, αθροίζοντας όμως τα άτομα της οικογένειας κατά χωριό προκύπτει άθροισμα 366. Διαφορά κατά 42, εδώ προφανώς δεν προστέθηκε το Κεραμειές 42. Έτσι το σωστό θα είναι: Μαντζαβίνος σύνολο ατόμων 324+42=366.

Άρα το σύνολο ατόμων των 219 οικογενειών θα είναι: 10.309+42=10.351 άτομα, όχι 10.310.

(Και ελέγξαμε αριθμητικά εδώ από τις 219 οικογένειες μόνο τις 28 πολυπληθέστερες, χρειάζεται ο έλεγχος να επεκταθεί και στις υπόλοιπες).

(5) Τόπος κατοικίας

Αθροίζοντας τα άτομα της οικογένειας Σβορώνος κατά χωριό προκύπτει άθροισμα 281 και όχι 286. Οι λοιποί 5 πιθανόν κατοικούσαν εκτός της νήσου Κεφαλλονιάς.

Αθροίζοντας τα άτομα της οικογένειας Κουντούρης κατά χωριό προκύπτει άθροισμα 133 και όχι 136. Οι λοιποί 3 πιθανόν κατοικούσαν εκτός της νήσου Κεφαλλονιάς. Ομοίως: στο Κακουράτος 10 και όχι 13, στο Καλαβρίας 61 και όχι 72.

(6) Προάστιο Αγ. Γεωργίου (Borgo)

Πρόκειται για τον οικισμό έξω από τα τείχη του Κάστρου. Το Κάστρο (Fortezza) ήταν κατά το Μεσαίωνα η πρωτεύουσα της Κεφαλλονιάς έως το έτος 1.757 οπότε και έγινε πρωτεύουσα το Αργοστόλι.

(7) Χωριά που χάθηκαν ή μετονομάστηκαν

Μπουτζεράτα: χωριό στη Λειβαθώ, εμφανίζεται μόνο στην απογραφή του 1808.(Ανωγιάτης -Πελέ Δ. Οι οικισμοί της Κεφαλονιάς στη μεγάλη χρονική διάρκεια 1583-1907. Κεφαλληνιακά Χρονικά, τόμος 6, σελίδα 51 -Αργοστόλι 1994).

Φραντζάτα: χωριό που συμπτύχθηκε με τα Μεταξάτα (Όπως παραπάνω, σελ. 47).

Κολοκυθάτα: χωριό στην απογραφή του 1583 που χάνεται στην απογραφή του 1678. (Όπως παραπάνω, σελ. 51).

Μοντεσαντάτα: στην απογραφή του 1583 αναφέρεται ως Ντε Μόντε Σάντο, στις μετέπειτα απογραφές Μοντεσαντάτα. (Όπως παραπάνω, σελ. 46). Πρόκειται για το σημερινό χωριό Δεμουτσαντάτα, της πρώην Κοινότητας Τρωιανάτων.

Έρισσος: είναι η περιοχή, δεν προσδιορίζεται ο οικισμός.

Σκλαβάτα: πρόκειται για το σημερινό χωριό Ντομάτα.

Νικόλαος Γερασίμου Γαρμπής

«Τα Φραγκάτα» Κεφαλλονιάς, τεύχος 41ο -Ιανουάριος 2015

lefkadanews.com

kefaloniamas.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Από Μίκα Καππάτου

Για άλλη μια φορά η Κεφαλονιά με αιφνιδίασε με τις υπέροχες φυσικές ομορφιές της. Νησί που κρύβει πολλά μυστικά και σε κερδίζει από τη πρώτη επίσκεψη. Η Κεφαλονια είναι από.... όλα....Οι άνθρωποι της έχουν  επτανησιακή κουλτούρα με αλατοπίπερο την κεφαλονίτικη κουρλαμάδα τους (απίστευτη όμως), που τους κάνει ξεχωριστούς. 

Οι φυσικές της ομορφιές ατέλειωτες, μυστηριώδεις  με άφθονα γεωλογικά  φαινόμενα. Στη τελευταία μου επίσκεψη στο νησί, βρέθηκα σε ένα κομμάτι της περιοχής του Πόρου, που ομολογώ δεν το ήξερα καν (αν και ντόπια) στη λίμνη Άβυθος που βρίσκεται βορειοδυτικά του Πόρου και είναι κοντά στη µικρή ορεινή κοινότητα Άγιος Νικόλαος. Όλο αυτό κάτω από την σκιά του μεγαλοεπίβολου βουνού Αίνος μια οροσειρά με συνολικό μήκος 10 χιλιόμετρα.

Ένα μέρος που σου κόβει πραγματικά την ανάσα και σε γοητεύει. Είναι η μοναδική λίμνη του νησιού, η οποία αν και μικρή σε έκταση, «συντηρεί» ένα σημαντικό οικοσύστημα.

Παλιότερα υπήρχε η αντίληψη πως η λίμνη ήταν τόσο βαθιά, που κανείς δεν μπορούσε να βρει το βυθό της – γι’ αυτό πήρε και το όνομα «Άβυθος».

Αν πάτε στο νησί, αφιερώστε χρόνο να περάσετε από εκεί να δείτε αυτή την υπέροχη λίμνη που βρίσκεται σε ένα σημείο καταπράσινο και συναρπαστικό.

Μαζί σας μοιράζομαι αυτή την μαγεία με φωτογραφίες από την περιοχή.

Η Κεφαλονιά τελικά είναι μοναδική!!

 

Γράφει Μίκα Καππάτου

forwoman.gr

 

 

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Ένα εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο είχαν την ευκαιρία χιλιάδες επισκέπτες να απολαύσουν το Σαββάτο στο Μον Σεν Μισέλ, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Η δυτική Γαλλία φιλοξένησε ανθρώπους από όλη την χώρα, αφού υπήρξε κοσμοσυρροή. Το φαινόμενο μετέτρεψε δύο φορές το θέρετρο σε νησί, μια το πρωί και μια το απόγευμα του Σαββάτου.

Όταν η πλημμυρίδα έφτασε στο αποκορύφωμά της, η στάθμη της θάλασσας έφτασε τα 14 μέτρα, σύμφωνα με το AFP.

Η προηγούμενη φορά που συνέβη η «παλίρροια του αιώνα» ήταν στις 10 Μαρτίου 1997, ενώ η επόμενη αναμένεται στις 3 Μαρτίου 2033.

Το φαινόμενο της «παλίρροιας του αιώνα», ήταν ορατό στον κόλπο του Φάντι στον Καναδά, στην ανατολική ακτή της Γης του Πυρός, στη βόρεια ακτή της Αυστραλίας και στο κανάλι του Μπρίστολ στη Βρετανία.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Θυμάμαι τα δικά μου "πολλά" Χριστούγεννα του τότε!!!
Τι αναμνήσεις και αυτές...Υπέροχα, μαγικά χρόνια, αναμνήσεις αξέχαστες που δεν επιστρέφουν ποτέ. Μακάρι να έχουν όλοι τέτοια να θυμούνται. Γιατί;;;

Γιατί εγώ μεγάλωσα μέσα σε ένα περιβάλλον γλυκό και ζαχαρένιο.

Γιατί όταν έκλειναν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, πήγαινα στο ζαχαροπλαστείο και βοηθούσα στη παραγωγή για τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα που θα αγόραζαν οι ντόπιοι.

Κουραμπιέδες...χμ μεγάλη ιστορία ...

Ο μπαμπάς και οι θείοι ετοίμαζαν την ζύμη.

Εμεις τους πλάθαμε...και ρίχναμε την άχνη..

Μυρωδιές όνειρο...Γεύσεις που δεν υπάρχουν πια..

Τσουρέκια...Εκει σας ήθελα, όταν σκύβαμε πάνω από την ξύλινη σκάφη , τεράστια για τα δικά μας τα μεγέθη, να χώνουμε τα τρυφερά μικρά μας χεράκια, και να ενώνουμε τα υλικά: αλεύρι, αυγά, ζάχαρη, μαστίχα, μπαχαρικά, αρώματα...

Μύριζε όλη η πλατεία του Αργοστολίου...

Είχαν τη δική μας παιδική τέχνη....

Το μαγαζί άδειαζε στις γιορτές απ τα τραπέζια και τις καρέκλες.

Στη θέση τους έμπαιναν μεγάλοι πάγκοι στολισμένοι με τα προιόντα..

Χρώματα, πράσινο και κόκκινο..

Ξεκινώντας απ΄το χριστουγεννιάτικο δένδρο (παιδικό στόλισμα) με τα λαμπιόνια εποχής '70 στο κέντρο, και γύρω-γύρω η πραμάτεια μας..(αναφέρομαι στο ζαχαροπλαστείο Βοσκοπούλα της δεκαετίας ΄70,΄80).

Κουτιά στολισμένα με κόκκινες κορδέλες που μέσα υπήρχαν τα γλυκά (οι-κόποι-μας), δίσκοι με όλα τα είδη του ζαχαροπλαστείου, και ντάνες κουραμπιέδες, μελομακάρονα βασιλόπιτες με γλάσο μαρέγκας και τσουρέκια.

Πιο κει δίπλες, μικροδώρα.....αγάπη, χαρά, ευχές, οικογένεια, γαλήνη.. η μπάντα της πόλης έξω (θεέ μου τι θυμήθηκα) να διασχίζει το δρόμο με τους φοίνικες παίζοντας χριστουγεννιάτικα κάλαντα...

Τα παιδιά να τρέχουν στη πλατεία .......Χρόνια που δεν γυρίζουν .....Αναμνήσεις...Οι αναμνήσεις μου..

Αυτά που ζήσαμε τότε...Αυτά που έζησα εγώ. Τα δικά μου "πολλά" Χριστούγεννα του κάποτε...

Ευχαριστώ για πάντα την οικογένεια μου για όσα μου έδωσε, για όσα ευτυχισμένα Χριστούγεννα μου χάρισαν!

 

Χρόνια Πολλά σε όλους!

Μικα Καππάτου

forwoman.gr

 

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Ονειρεύεστε να απολαύσετε ένα φθινοπωρινό σαββατοκύριακο στην αγκαλιά της ελληνικής υπαίθρου μακριά από τα άγχη της καθημερινότητας, αλλά και σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα.

Ένας ιδανικός προορισμός για εσάς είναι τα Τρίκαλα Κορινθίας, ένα πανέμορφο κεφαλοχώρι, χτισμένο σε μια καταπράσινη πλαγιά με θέα από τις βουνοκορφές της Κυλλήνης ως τον Κορινθιακό Κόλπο.

 

 

Τα Τρίκαλα, ξεδιπλώνονται σταδιακά σε τρεις συνοικίες, τα Άνω, τα Μεσαία και τα Κάτω Τρίκαλα.Στα Άνω Τρίκαλα ξεκίνησε η τουριστική φήμη των Τρικάλων, καθιστώντας την περιοχή έναν αγαπημένο προορισμό.

Το χωριό των περιβόητων Νοταράδων και αρχοντομαχαλάς στην Τουρκοκρατία βρίσκεται σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και κερδίζει τις εντυπώσεις με τους ψηλούς πύργους με τις σιδερένιες πόρτες και το μαγευτικό φυσικό τοπίο από καρυδιές και πλατάνια.

 

Περπατήστε στον όμορφο οικισμό και ανακαλύψτε το αρχοντικό των Νοταραίων και το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Άγιος Γεράσιμος και δυο χιλιόμετρα μακριά σε ένα καταπράσινο περιβάλλον, το Μοναστήρι του Αγίου Βλασίου, που χτίστηκε τον 17ο αιώνα.

Στα Μεσαία Τρίκαλα θα βρείτε τις περισσότερες επιλογές διαμονής, με τους παραδοσιακούς ξενώνες να προσφέρουν την ιδανική επιλογή για χαλαρωτικές και ρομαντικές στιγμές μέσα στη φύση.

 

 

Ανάμεσα στα μαγαζάκια με παραδοσιακά προϊόντα, αναζητήστε και την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα του 9ου αιώνα.

 Ακόμη πιο χαμηλά, στα Κάτω Τρίκαλα, πανύψηλα πλατάνια και γραφικά ταβερνάκια σας περιμένουν, με τους ρυθμούς να πέφτουν κι άλλο στην παλαιότερη από τις τρεις συνοικίες. Εδώ μένουν και οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι των Τρικάλων.

Χαλαρώστε με έναν καφέ στην πετρόκτιστη πλατεία με τα υπεραιωνόβια πλατάνια και δείτε τις εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ιωάννη.

Η περιοχή είναι ιδανικός προορισμός για τους πεζοπόρους, αφού από τα χωριά ξεκινούν γραφικά μονοπάτια, που οδηγούν στις κορυφές του βουνού, σε άλλα χωριά ή στα κατάφυτα δάση της

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Τα Σαββατοκύριακα έρχονται, φεύγουν και φέρνουν μαζί διάθεση για εκδρομές. Για αποδράσεις από την καθημερινότητα, σε μέρη όμορφα και ήσυχα, σχεδόν παραμυθένια. Τι κι αν οι Άλπεις και η Ελβετία πέφτουν λίγο μακριά;

Μπορούμε να βρούμε κάτι αντίστοιχο πολύ πιο κοντά μας. Καρπενησι. Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;

Όμορφη πόλη, γραφικά χωριά, εύκολη πρόσβαση, εντυπωσιακή φύση, καταπληκτικό χιονοδρομικό κέντρο, καταλύματα υψηλού επιπέδου, καταπληκτικό φαγητό, νυχτερινή ζωή. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη γνωριμία μας με το Καρπενησι κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν του και ανακαλύπτοντας το παρόν του, ώστε να φτάσουμε εκεί ενημερωμένοι για την περιοχή.

 

Το Καρπενησι είναι μία πόλη που αναπαύεται νωχελικά στην αγκαλιά του Βελουχιού, του αρχαίου Τυμφρηστού, σε υψόμετρο 960 μέτρων, πνιγμένη στο έλατο, καλά προφυλαγμένη από τους δυνατούς βοριάδες που μαστιγώνουν την κορυφή του. Καρπενησι, μία πόλη που έχει να διηγηθεί πολλά στους επισκέπτες της, κουβαλώντας στις πλάτες της ζωντανή την ιστορία. Καρπενησι, μία πόλη που, μέσα από τις δικές της στερήσεις και περιπέτειες, διακρίθηκε για την προσφορά της στην πατρίδα, καθώς πρωτοστατούσε πάντα στους εθνικούς αγώνες.

Ανεβαίνοντας για το χιονοδρομικό κέντρο του Καρπενησίου, ένα από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα της Ελλάδας, θαρρείς ότι ακούς τα ποδοβολητά των αλόγων τους και τον αχό των τουφεκιών τους. Αυτή του την ‘’ανυποταγή’’ το Καρπενήσι κατά καιρούς την πλήρωσε πολύ ακριβά, καθώς γνώρισε το μένος των Τούρκων, των Αρβανιτών και τελευταία των Γερμανών, όταν τον Αύγουστο του 1944 κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά την πόλη.


Τελικά, παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις κακουχίες το Καρπενησι κατάφερε να βγει νικητής και να εξελιχθεί σε έναν από τους δημοφιλέστερους χειμερινούς (και όχι μόνο) προορισμούς.

 

Σήμερα, το Καρπενησι αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες εκδρομείς, που φτάνουν κατά κύματα για να απολαύσουν το χιονοδρομικό κέντρο, τις γραφικές ταβέρνες, τα καλόγουστα μπαράκια, την πλειάδα των επιλογών διαμονής στα ξενοδοχεία του, αλλά και την παρθένα φύση της Ευρυτανίας, κάνοντας ορειβασία, rafting, canyoning, trekking και διάφορες άλλες δραστηριότητες σε μία περιοχή ανέγγιχτη από τη βιομηχανοποίηση, η οποία ανακηρύχθηκε από την UNESCO το 1991 ως μία από τις καθαρότερες περιοχές οικοσυστήματος στον πλανήτη.

karpenisi.touristikosodigos.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 Όταν ταξιδεύω στη Ρώμη έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι σε ένα γνώριμο μέρος..Μια υπέροχη πόλη που δεν την χορταίνω χρόνια τώρα. Ρώμη σημαίνει περπάτημα... 

 Σίγουρα ένας επισκέπτης θέλει περισσότερες μέρες για να δει τα αξιοθέατα της. Εγώ πάλι τα έχω δει αρκετές φορές στα 10 χρόνια που πηγαίνω .

 Δυο μέρες όμως, ένα ΠΣΚ, ας πούμε ότι είναι αρκετό για να απολαύσεις την αιώνια πόλη...Καφέδες, ατέλειωτες βόλτες , βιτρίνες, ψώνια (καμιά φορά) φαγητό, ατμόσφαιρα κόσμος και ιταλικά τραγουδιστά μπερδεμένα με αγγλοισπανικα μαζί ,στη διάθεση των τουριστών με σκοπό κάθε φορά να μας εξυπηρετούν..

 Απολαμβάνεις το κάθε τι, απο το espressso της, μέχρι τη βόλτα στο Κολοσσαίο ποδηλατάδα.Οι επιλογές ειναι πολλές και οι φωτογραφίες άφθονες.. ..Η μεγαλοπρέπεια των μουσείων και μνημείων σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι μια πόλη που δεν θα σβήσει ποτέ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Από τους προϊστορικούς κιόλας χρόνους, η περιοχή της Δράμας φαίνεται πως είχε πληθυσμό που κατοικούσε στον οικισμό Αρκαδικού, ενώ η ιστορία της είναι μεγάλη: παρά το γεγονός ότι αποτελούσε στρατιωτικό κέντρο των Οθωμανών στη νότια Βαλκανική, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του ’21.

Ενώθηκε με το ελληνικό κράτος το 1913 στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, για να καταληφθεί ξανά από τους Βουλγάρους στον Α’ Παγκόσμιο, οι οποίοι αποχώρησαν με τη λήξη του πολέμου. Αλλά και στον Β’ Παγκόσμιο πέρασε δύσκολα με τους Βούλγαρους και τις επιχειρήσεις εκβουλγαρισμού του πληθυσμού της Δράμας, προβάλλοντας πάντα σθεναρή αντίσταση.

Σήμερα αποτελεί μια όμορφη πόλη, πλούσια σε αξιοθέατα, πολιτιστικά δρώμενα και φυσικό περιβάλλον, στην οποία ζουν 45.828 κάτοικοι (2011). Το όνομά της προέκυψε από το «Υδράμα»-«Δύραμα» και προέρχεται από τα άφθονα νερά που αναβλύζουν στην περιοχή.

 

 

Από την Αθήνα απέχει 650 χιλιόμετρα, ενώ από τη Θεσσαλονίκη 150 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι αν δεν την επισκεφτείτε από κάποια γειτονική της πόλη, σας πέφτει λίγο μακριά και πρέπει στο ταξίδι σας σε αυτή να δείτε και να κάνετε όσο το δυνατόν περισσότερα.
Ακριβώς λόγω των προϊστορικών της ριζών και της πλούσιας ιστορίας της, το Αρχαιολογικό Μουσείο πρέπει να είναι μια από τις πρώτες σας στάσεις στην πόλη της Δράμας, όπου θα ενημερωθείτε για την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή από τη Μέση Παλαιολιθική εποχή (50.000 χρόνια πριν) μέχρι και τους Νεότερους Χρόνους (το 1913).

Στο δημοτικό κήπο της Δράμας που βρίσκεται σήμερα στο κέντρο της πόλης και έχει διαμορφωθεί σε καλαίσθητο πάρκο και όαση πράσινου, βρίσκεται το Άγαλμα της Ελευθερίας και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη. Μια βόλτα θα σας εντυπωσιάσει με τις εκατό πηγές που αναβλύζουν κρυστάλλινα νερά και τα πλατάνια του -στην κουφάλα ενός, μάλιστα, είχε κάποτε την κουζίνα του ένα από τα καφενεία που βρίσκονταν στην περίμετρο του κήπου.

Στο περίπου 60 στρεμμάτων πάρκο της Αγίας Βαρβάρας θα πάρετε μια καλή γεύση από τον πλούτο της περιοχής σε νερά και χρώματα, με τις λίμνες και τους καταρράκτες να ομορφαίνουν το τοπίο κάτω από τον ίσκιο αιωνόβιων δέντρων.

Εδώ θα δείτε και τους παραδοσιακούς νερόμυλους, από τους οποίους ξεχωρίζει ο παλιός μουσουλμανικός «Μύλος των Ζώνκε», ενώ στη βόρεια πλευρά του πάρκου σώζεται και η καπναποθήκη του Ελβετοεβραίου καπνεμπόρου Έρμαν Σπήρερ από το1925 και ακριβώς μπροστά της βρίσκονται τα ερείπια της καπναποθήκης του Γιοσέφ Φαρατζή, όπου κλείστηκαν οι Εβραίοι της Δράμας το 1943 πριν από το τραγικό τέλος τους στα πολωνικά στρατόπεδα εξόντωσης.

Αν βρεθείτε στη Δράμα στη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας, θα απολαύσετε και το τοπικό έθιμο όπου οι κάτοικοι συνηθίζουν να ανάβουν κεριά σε αυτοσχέδια πλοιάρια, προωθώντας τα στο κέντρο της λίμνης. Στον χώρο των πηγών της Αγίας Βαρβάρας πραγματοποιείται ετησίως και το φεστιβάλ τραγουδιού Dramaica Youth Festival. Κι αν είστε φίλοι του πολιτισμού, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους κάθε Σεπτέμβρη και οι χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις της Ονειρούπολης κάθε Δεκέμβρη, μάλλον θα μετατρέψουν τη Δράμα στην αγαπημένη σας πόλη.

Σε όλη τη Δράμα και ιδιαίτερα στο χώρο της Αγίας Βαρβάρας υπάρχουν διάσπαρτα παλιά, διατηρητέα κτίρια που χαρίζουν ατμόσφαιρα στην πόλη, ενώ σημαντικό αξιοθέατο είναι επίσης και τα βυζαντινά τείχη της. Μπορεί να μη διαθέτει κάστρο, αλλά από τα βυζαντινά αυτά τείχη διασώζονται αρκετά τμήματα στη βόρεια συνοικία της πόλης, γύρω από την εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ενώ υπάρχουν και άλλα τμήματα διασκορπισμένα σε όλη την πόλη, σε αυλές σπιτιών, σε ακάλυπτους –πολλές φορές μάλιστα οι κάτοικοι τα χρησιμοποιούν και για οριοθετήσεις ιδιοκτησιών!

Για τους λάτρεις του θρησκευτικού τουρισμού, η εκκλησία Άγιος Νικόλαος θα αποτελέσει σίγουρα μια στάση. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και επί τουρκοκρατίας ήταν τζαμί και ονομαζόταν Εσκί τζαμί (αρχαίο τζαμί) ή Τσαρσί τζαμί (τζαμί της αγοράς). Στο τζαμί της συμβολής των οδών Άρμεν και Αγαμέμνονος, μπορείτε να δείτε τοιχογραφίες που απεικονίζουν πιθανώς την πόλη της Δράμας την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ μια βόλτα και από το εκκλησιαστικό μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας θα σας φέρει κοντά σε εικόνες λαϊκής τέχνης του ΙΘ’ αι., ξυλόγλυπτα βημόθυρα ναών, αρτοφόρια κ.λπ.

 

 

 

Τέλος, η βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Σοφίας (ηλικίας 1000 ετών πλέον) δεν θα μπορούσε να λείπει από το ταξιδιωτικό σας πλάνο, αφού αποτελεί το παλιότερο σωζόμενο κτίσμα της Δράμας.
Κι αφού περάσετε απ’ όλα αυτά, ξεκουραστείτε στην Πλατεία Ελευθερίας, την κεντρική πλατεία της πόλης που πήρε τη σημερινή της μορφή το 1915, όταν κάηκαν ξύλινες παράγκες που ως τότε καταλάμβαναν το χώρο της.

 

 

Βολτάροντας στον υπόλοιπο Νομό

Η πρωτεύουσα του νομού σίγουρα έχει πολλά να δείτε και να θαυμάσετε, οι ομορφιές του, όμως, δεν περιορίζονται μόνο στην πόλη της Δράμας.
Λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη μπορείτε να επισκεφτείτε και το σπήλαιο Αγγίτη το οποίο είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου με μήκος 21 χιλιόμετρα, ενώ το όρος Φαλακρό σας περιμένει με το χιονοδρομικό του κέντρο, με θέα τη Θάσο και το Παγγαίο, σε υψόμετρο 1.745 μέτρων, σε απόσταση περίπου 46 χιλιομέτρων από το κέντρο της Δράμας.

Οι φυσιολάτρες και περπατητές, μπορούν να διασχίσουν το Φαράγγι της Πετρούσας - Πύργων, που ξεκινάει βόρεια από το χωριό των Πύργων και καταλήγει στην Πετρούσα, με μήκος περισσότερο των 10 χιλιομέτρων θαυμάζοντας τα αγριολούλουδα, τη βλάστηση και την πανίδα της περιοχής.

Στα 60 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Δράμας βρίσκεται και η Ελατιά, ένα από τα ωραιότερα δασικά συμπλέγματα της χώρας, του οποίου η χλωρίδα και πανίδα βρίσκεται ανάμεσα στις πιο αξιόλογες της Βόρειας Ελλάδας.
Το χωριό Γρανίτης αξίζει επίσης μια επίσκεψη αν βρείτε το χρόνο, σε απόσταση 31 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας, με τις τουριστικές του υποδομές και το πλήθος δέντρων του, ενώ στο βορειοανατολικό άκρο του νομού, το μοναδικό παρθένο δάσος της Ελλάδας, δάσος του Φρακτού, θα σας συστήσει ένα από τα σημαντικότερα ορεινά οικοσυστήματα της χώρας.

Παραδοσιακά αγροτόσπιτα θα βρείτε στο χωριό Καλή Βρύση, ενώ όμορφα νεοκλασικά θα δείτε στην κωμόπολη Δοξάτο και παραδοσιακά μακεδονίτικα σπίτια στο χωριό Μικρόπολη, απ’ όπου μπορείτε να ξεκινήσετε και πεζοπορίες στο Μενοίκιο όρος.

Τέλος, μην παραλείψετε να περάσετε και από το Νευροκόπι που αποτελεί το μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της Ελλάδας και η περιοχή που σημειώνονται οι χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά τους χειμερινούς μήνες, για να νιώσετε τι θα πει… πραγματικός χειμώνας.

Τ. Τασώνη

clickatlife.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin