Ιουνίου 25, 2018

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Στη νότια πλευρά του Κορινθιακού Κόλπου, στις όχθες του ποταμού Σύθα και βόρεια του βουνού της Ζήρειας (2.375μ.) δεσπόζει το όμορφο Ξυλόκαστρο, το πράσινο ακρογιάλι του Κώστα Καρυωτάκη, πηγή έμπνευσης του μεγάλου μας ποιητή Άγγελου Σικελιανού.

Έχει πληθυσμό περίπου 8.000 κατοίκους και είναι από τα παλαιότερα τουριστικά θέρετρα της Ελλάδας. Το 1912 χωρίστηκε από το Δήμο Τρικάλων, στον οποίο προσαρτήθηκε το 1845 και έγινε ξεχωριστή Κοινότητα. Από το 2011 είναι έδρα Καλλικρατικού Δήμου. Βρίσκεται στη θέση του αρχαίου οικισμού – λιμανιού Αριστοναύτες, επινείου της Πελλήνης, ερείπια του οποίου σώζονται υποθαλάσσια.

Τον 18ο αιώνα ονομαζόταν Οξόκαμπος. Πήρε το όνομά του από το ξύλινο κάστρο – στρατώνα που ανεγέρθηκε κατά την Φραγκοκρατία, περίπου το 1260. Από τον 18ο και ιδίως τον 19ο αιώνα, ακμάζει το εμπόριο της σταφίδας. Μετά τη σταφιδική κρίση του 1890 επεκτείνονται οι δενδροκαλλιέργειες. Από τις αρχές του 20ου αιώνα αρχίζει η τουριστική άνοδος λόγω των μαγευτικών παραλιών, ιδίως του Πευκιά, αλλά και των ανθισμένων κήπων και των ωραίων κεραμοσκεπών σπιτιών.

Το 1919 καθιερώθηκε επίσημα ως θερινή διαμονή ξένων. Πολλοί βασιλείς, πρωθυπουργοί και άνθρωποι του πολιτισμού το έχουν επισκεφθεί κατά καιρούς.

Επίσης έχουν γυρισθεί κινηματογραφικές ταινίες όπως:
-«Τα κόκκινα φανάρια» το 1963 με την Τζένη Καρέζη και το Γιώργο Φούντα, του φημισμένου Ξυλοκαστρινού σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη.
-«Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» το 1955 με το Μίμη Φωτόπουλο, Βασίλη Αυλωνίτη, Τζένη Καρέζη, Αλέκο Αλεξανδράκη.

 

Σταθμοί στην τουριστική ανέλιξη αποτελούν:
- Η ανέγερση περιπτέρου του Ε.Ο.Τ. στον Πευκιά το 1932 που λειτουργεί ανακαινισμένο και σήμερα.
- Η λειτουργία του κάμπινγκ Τυπάλδου από το 1954 έως το 1966.

Οι παραλίες του Ξυλοκάστρου έχουν βραβευθεί με γαλάζιες σημαίες. Στη νότια ενδοχώρα υπάρχουν πολλά εσπεριδοειδή, ελιές και ορισμένα αμπέλια. Πολυάριθμα είναι τα αξιοθέατα.

Πρώτα απ’ όλα ο Πευκιάς

Εκτείνεται σε 243,5 στρ. μεταξύ της παλαιάς Ε.Ο. και της θάλασσας και των οικισμών Ξυλοκάστρου, Συκιάς σε μήκος 1760 μ. Είναι χαρακτηρισμένος ως αναδασωτέος από το 1926, αισθητικό δάσος με Π.Δ. του 1974 και έχει συμπεριληφθεί στις 9 προστατευόμενες περιοχές της Ελλάδας βάσει της σύμβασης Βαρκελώνης το 1994. Εκτός από τη φυσική βλάστηση της χαλεπίου πεύκης αναπτύχθηκαν αργότερα και άλλα ως μυρτιά, σχίνος, λυγαριά κέδρος, θυμάρι, φοινικικό πουρνάρι, αλμυρίκι, αγριοκάλαμο. Συνολικά αναφέρονται 83 διαφορετικά είδη φυτών. Μέσα στον Πευκιά υπάρχουν μονοπάτια, 3 κέντρα εστίασης και το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας.

Άγιος Βλάσιος

Επί της κεντρικής πλατείας βρίσκεται η επιβλητική εκκλησία του πολιούχου του Ξυλοκάστρου. Οικοδομήθηκε την περίοδο 1908-1910 πάνω στα ερείπια παλαιότερης, τμήμα της οποίας ενσωματώθηκε στη σημερινή. Η παλαιότερη που κατεδαφίστηκε το 1907, είχε ανεργεθεί γύρω στο 1820 με πρωτοβουλία των προυχόντων των Τρικάλων Νοταραίων. Η αγιογράφηση, έργο κυρίως του Σπ. Βασιλείου, άρχισε προπολεμικά και ολοκληρώθηκε το 1960. Το τέμπλο του είναι ένα καλλιμάρμαρο κόσμημα, δημιουργία των Αναστάσιου Ορλάνδου καθηγητή και Ευστ. Στίκα.

Παναγία Φανερωμένης

Η εκκλησία καίτοι ανοικοδομήθηκε την περίοδο 1965-70 με σχέδια Αν. Ορλάνδου, είναι η μόνη πανελλαδικά με παλαιοχριστιανικό ρυθμό (300-600μ.Χ.). Περιμετρικά υπάρχουν πύργος, βαπτιστήριο και βοηθητικοί χώροι.

Άγιος Γεράσιμος

Βρίσκεται στην τοποθεσία Ψηλά Αλώνια. Ανηγέρθη φυλάσσονται εικόνες του Φώτη Κόντογλου.

Βίλλα Άγγελου Σικελιανού (1884-1951)

Το εντυπωσιακό αυτό κτίσμα που οικοδομήθηκε την περίοδο 1911-1916, βρίσκεται στην ανατολική άκρη του Πευκιά, στη Συκιά. Είναι πέτρινη και χειροποίητη, συνδυάζει δε διάφορες αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες.
Εδώ έζησε ο μεγάλος μας ποιητής με την πρώτη του σύζυγο την Αμερικανίδα Εύα Πάλμερ έως το 1930. Μπροστά από το κτίριο υπάρχει προτομή του. Κατά καιρούς είχαν φιλοξενηθεί μεγάλες πνευματικές προσωπικότητες ως Κώστας Καρυωτάκης, Κωστής Παλαμάς, Ισιδώρα Ντάνκαν.

Πύργος Κιαμήλμπεη

Βρίσκεται στη γειτονική Συκιά. Οικοδομήθηκε περίπου το 1750 και χρησίμευσε κυρίως ως θερινή κατοικία του φημισμένου για τα πλούτη και τους θησαυρούς του Κιαμήλμπεη, που το μεγαλύτερο χρόνο ζούσε στο κάστρο του Ακροκόρινθου. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι κρήνες. Στα αξιόλογα παραδοσιακά κτίρια αναφέρουμε το αρχοντικό Γεωργίου Κρινάκου (περιόδου 1870-1880), που στεγάζει σήμερα το Δημαρχείο και την θερινή κατοικία του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη (1884-1970), που ολοκληρώθηκε το 1936 και στεγάζει σήμερα ξενοδοχείο.

Σε πολλή κοντινή απόσταση βρίσκονται:
- Καμάρι (6χλμ.) Λαογραφικό μουσείο
- Κορφιώτισσα (19 χλμ.) Μοναστήρι Παναγίας, φαράγγι Φόνισσας
- Πελλήνη (15 χλμ.) Ερείπια αρχαιολογικού χώρου, τέμπλου Αθηνάς

Το Ξυλόκαστρο μπορεί ν’ αποτελέσει βάση για εκδρομές σ’ άλλες γειτονικές περιοχές ως: Ζήρεια-Τρικαλοχώρια, Φενεός, Στυμφαλία, Αρχαία Σικυώνα, Αρχαία Κόρινθος, Ευρωστίνη.

http://www.kathimerini.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Στην κορυφή της λίστας με τους πιο δημοφιλείς ταξιδιωτικούς προορισμούς στον κόσμο, φιγουράρει η πόλη του Λονδίνου, σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της MasterCard.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η βρετανική πρωτεύουσα αναμένεται να φιλοξενήσει 18,7 εκατομμύρια ταξιδιώτες το 2014, δηλαδή 300.000 περισσότερους από την περσινή νικήτρια Μπανγκόκ.

Είναι η τέταρτη χρονιά που διενεργείται η συγκεκριμένη έρευνα, η οποία αφορά 132 πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Η Ευρώπη έχει κερδίσει δυο θέσεις ανάμεσα στις πέντε πρώτες, με το Λονδίνο και το Παρίσι, ενώ η Μπανγκόκ, η Σιγκαπούρη και το Ντουμπάι συμπληρώνουν την πεντάδα.

Η Μπανγκόκ αναμένεται να δεχθεί 16,4 εκατ. τουρίστες, το Παρίσι 15,57, η Σιγκαπούρη 12,47 εκατ. και το Ντουμπάι 11,95 εκατ.

Συνολικά, από τις 20 πρώτες θέσεις, τις οκτώ καταλαμβάνουν ευρωπαϊκοί προορισμοί, όπως η Κωνσταντινούπολη (7η), η Βαρκελώνη (11η), το Άμστερνταμ (12η), το Μιλάνο (13η), η Ρώμη (14η) και τη Βιέννη (17η),.

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Οι φίλοι σας προσπαθούν εδώ και χρόνια να σας πείσουν για τις χαρές του camping. Εσείς, πάλι δεν αποχωρίζεστε με τίποτα τα πολυτελή ξενοδοχεία και τις οργανωμένες παραλίες. Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε;

Διακοπές κάτω από τα αστέρια και μάλιστα με το χαμηλότερο δυνατό κόστος;

Στην εποχή της οικονομικής κρίσης και των πανάκριβων διακοπών, η λύση του camping μοιάζει πιο ιδανική από ποτέ. Πάρτε τη μεγάλη απόφαση και απολαύστε τις χαρές του camping έστω και αν είστε… πρωτάρης! Προτού, ωστόσο «χαθείτε» απολαμβάνοντας τις απέραντες αμμουδιές, μάθετε ποιος είναι ο βασικός εξοπλισμός που θα σας εξασφαλίσει διακοπές πλάι στο κύμα!

Σκηνή: Το Α και το Ω του camping
Η επιλογή της κατάλληλης σκηνής δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μια λάθος επιλογή σκηνής, μπορεί να καταστρέψει ολοκληρωτικά τις διακοπές σας ενώ η σωστή σκηνή, δεν θα σας προβληματίσει καθόλου. Φροντίστε να είναι ιδιαίτερα ευρύχωρη, προκειμένου να μην στριμωχτείτε και να έχει 2 εισόδους-προκειμένου να δημιουργείται ρεύμα και να υπάρχει δροσιά μέσα στη σκηνή. Οι είσοδοι, πρέπει να είναι διπλές και η μία να διαθέτει σίτα που θα κρατά έξω κουνούπια και λοιπούς απρόσκλητους «επισκέπτες». Όσο για την ευρυχωρία; Προτιμήστε μια σκηνή που θα χωρά περισσότερα άτομα από όσα πραγματικά είστε-αν δηλαδή είστε 2 επιλέξετε μια σκηνή 4 ατόμων για να έχετε την άνεσή σας.

Ώρα για ύπνο…
Βρήκατε την σκηνή και την στήσατε κιόλας. Μήπως θα πρέπει και να τη γεμίσετε με κάτι; Επόμενη αγορά σας είναι το δάπεδο σκηνής, ένα μεγάλο πλαστικοποιημένο πανί, που θα στρώσετε στο πάτωμα της σκηνής σας και που μερικές φορές –αν διαθέτει κρίκους και σκοινιά-μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως εξωτερική τέντα για σκιά. Ακολουθεί ο εξοπλισμός ύπνου. Εδώ, μπορείτε να αγοράσετε κάποιον υπνόσακο, που όμως δεν ενδείκνυται ιδιαίτερα για το ζεστό καλοκαίρι ή να επιλέξετε μικρά φουσκωτά στρώματα καθώς και ειδικά σεντόνια ή κουβερτούλες που δεν πιάνουν πολύ χώρο.

Περάστε στο σαλονάκι μας…
Και αφού λύσαμε το θέμα του ύπνου, ώρα να στήσετε το… σαλονάκι σας! Οι ώρες που θα περνάτε εκτός σκηνής αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και έτσι θα πρέπει να προμηθευτείτε με ένα πτυσσόμενο σετ (τραπέζι και καρέκλες) για να τρώτε, να πίνετε τα ποτά σας κάτω από τα αστέρια ή να απολαμβάνετε τον καφέ σας το ηλιοβασίλεμα.

Και τα λοιπά…
Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Έτσι και στο camping, υπάρχουν δεκάδες προϊόντα που θα κάνουν τη ζωή σας πιο εύκολη. Ένας απωθητής τρωκτικών-φιδιών, σκοινιά και μανταλάκια για να απλώνετε τις πετσέτες και τα μαγιό σας, μια ειδική συσκευή νερού ή μια πλαστική ντουζιέρα για να ξεπλένεστε μετά την θάλασσα, γκαζάκι για καφέ ή μαγείρεμα και κατσαρολάκια, πλαστικά πιάτα και ποτήρια, θερμός, κεριά σιτρονέλας για τα κουνούπια κ.λπ. είναι μερικά μόνο από τα προϊόντα που θα χρειαστείτε.

 

Φυσικά, αν επιλέξετε να στήσετε την σκηνή σας σε οργανωμένο camping, θα έχετε λύσει το θέμα της τουαλέτας ενώ εκεί θα βρείτε και εστιατόρια, καφέ και mini super markets για τις ανάγκες σας.

Καλές διακοπές και καλή επιτυχία !!!

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Μύκονος H βασίλισσα των Κυκλάδων, με τα πολλά πρόσωπα.Ξέφρενες νύχτες, μεγάλα clubs, εκπληκτικές παραλίες, γνωστά εστιατόρια και όλο το διεθνές και εγχώριο VIP στερέωμα: η βασίλισσα των Κυκλάδων, το νησί των αέρηδων έχει πολλαπλά πρόσωπα και καλύπτει όλα τα γούστα.

Όλα ξεκίνησαν από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, όπου αρκετοί επισκέπτες κατευθύνονταν προς τη Μύκονο με απώτερο σκοπό να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο της Δήλου. Έτσι λοιπόν ανακαλύφθηκε και ο ενδιάμεσος σταθμός, που δεν ήταν άλλος από το νησί της Μυκόνου.

Η μεγάλη τουριστική έκρηξη έγινε όμως τη δεκαετία του 1960, που άρχισαν να καταφτάνουν στη Μύκονο ηχηρά ονόματα του διεθνούς jet set και φυσικά οι ακόλουθοί τους. Η γραφικότητα του νησιού, η καθαριότητα και η επιμονή των κατοίκων στη διατήρηση της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής μέσα στο χρόνο, η ζεστή φιλοξενία τους και τα μοναδικά φυσικά τοπία, έφεραν τη Μύκονο στην πρώτη γραμμή του τουρισμού διεθνώς, ανακηρύσσοντάς την σε top προορισμό.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν η Μύκονος έγινε το σημείο συνάντησης όλων. Μικροί, μεγάλοι, έλληνες, ξένοι, gay, straight, διάσημοι, πλούσιοι, όλοι γεμίζουν τα σοκάκια της χώρας με φωνές και διάθεση που ξεπερνά κάθε άλλο κυκλαδίτικο προορισμό.

Μεγάλα clubs, μουσικές μέχρι το πρωί, απόρροια της δεκαετίας του 90, γεμίζουν το νησί που ζει σε ρυθμούς διασκέδασης. Όσο για την πολυτέλεια, δεν μπορεί παρά να είναι διακριτή σε όλο το νησί, με τα ξενοδοχεία να παρέχουν υπηρεσίες χιλιάδων αστέρων και να κάνουν την διαμονή στο νησί μοναδική εμπειρία.

Η Μύκονος είναι αυτό ακριβώς: ένα συναρπαστικό melting pot στη μέση του Αιγαίου, όπου χωράνε όλοι, αλλά κανείς δεν ενοχλεί τον άλλον: και οι οικογένειες στα ταβερνάκια των χωριών και οι νεαρές παρέες στα ξύλινα decks του Cavo Paradiso και τα celebrities στα Ματογιάννια και οι ρομαντικοί στη Μικρή Βενετία και οι φαν της απόλαυσης στα spa των πεντάστερων ξενοδοχείων.

Χώρα
Η Χώρα είναι το κέντρο των εξελίξεων στο νησί. Εδώ έρχονται οι περισσότεροι επισκέπτες για πρωινό και καφέ το πρωί, για βόλτες στα μαγαζιά και για ποτό το βράδυ. Από το λιμάνι μέχρι και τη Μικρή Βενετία και από τα Ματογιάννια μέχρι την πλατεία της Μαντώ Μαυρογένους, η Χώρα προσφέρεται για βόλτες και people watching. Χαθείτε μέσα στα πλακόστρωτα δαιδαλώδη σοκάκια και απολαύστε μοναδικές κοσμοπολίτικες βόλτες.

Στις βόλτες σας θα συναντήσετε σίγουρα και σήμα κατατεθέν της Μυκόνου-τον πελεκάνο. Από το 1958 όταν ένας ψαράς βρήκε έναν πληγωμένο πελεκάνο ο γνωστός σε όλους μας Πέτρος μένει στο νησί των ανέμων. Επίσης αξίζει να κάνετε την βόλτα σας μέχρι τους φημισμένους ανεμόμυλους και να απολαύσετε από εκεί την βουτιά του ήλιου στο απέραντο γαλάζιο.

Κατευθυνθείτε νοτιοανατολικά της Χώρας, στο συγκρότημα των Κάτω Μύλων, όπου διατηρούνται οι επτά από τους δέκα μύλους που υπήρχαν εδώ ως τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Οσο για τα πρώτα cocktail, θα κάνετε στέκι κάποιο από τα bar στην Μικρή Βενετία, με τα πορφυρά χρώματα του ουρανού και την ρομαντική διάθεση να σας συντροφεύουν.
Άνω Μερά
Το μοναδικό χωριό της Μυκόνου, βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα και θα το συναντήσετε πηγαίνοντας προς την βόρεια πλευρά του νησιού. Το γραφικό χωριό έχει διατηρήσει πολλά στοιχεία παραδοσιακής ζωής, ενώ γύρω από την κεντρική πλατεία θα βρείτε καφενεία και ταβέρνες με ντόπια πιάτα φτιαγμένα από αγνά υλικά. Μπροστά στην πλατεία βρίσκεται και η μονή της Παναγίας της Τουρλιανής, ενώ λειτουργεί και εκκλησιαστικό μουσείο.


Παραλίες
Η Μύκονος είναι γεμάτη πανέμορφες αμμουδερές παραλίες, από τις οποίες οι περισσότερες είναι οργανωμένες με ομπρέλες, ξαπλώστρες και beach bars. To Paradise και το Super Paradise είναι οι πιο πολυσύχναστες και πιο γνωστές παραλίες του νησιού και θα κατευθυνθείτε εκεί αν είστε σε party διάθεση.

Για αρκετό κόσμο, αλλά με πιο χαλαρή διάθεση προτιμήστε την Ελιά, την Ψαρού, την Αγία Άννα και το Καλό Λιβάδι. Για ακόμα μεγαλύτερη ησυχία αναζητήστε την παραλία του Άγιου Σώστη, την παραλία Λια και την παραλία Κάπαρη.

Ακόμη, μπορείτε να περιηγηθείτε σε όλο το νησί και να ανακαλύψετε τις λιγότερο πολυσύχναστες και γνωστές παραλίες, που αποτελούν το σημείο συνάντησης για ψαγμένους και πιο μοναχικούς επισκέπτες, όπως η Λια, η Φραγκιά, ο Φωκός και η Μερσίνη.

 

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 Ξυπνάς Σάββατο πρωί, κατεβαίνεις στο λιμάνι, μπαίνεις στο πρώτο καράβι (φεύγουν σχεδόν ανά ώρα, όλη μέρα) και μιάμιση ώρα αργότερα βρίσκεσαι… τόσο κοντά αλλά ταυτόχρονα τόσο μακριά, σε ένα απόλυτα νησιώτικο τοπίο, που δεν σου έχει κοστίσει περισσότερα από 10€.

Το νησί της διπλανής πόρτας, η Αίγινα, μπορεί να μην έχει καρτποσταλικές παραλίες και ασβεστωμένα σπιτάκια με μπλε παράθυρα, έχει όμως αρκετή ομορφιά και άλλο τόσο ενδιαφέρον, για να γεμίσει ένα Σαββατοκύριακο όταν το mood του καλοκαιριού μας κάνει να ονειρευόμαστε διακοπές, αλλά το ταμείο είναι μείον.

Πού θα βουτήξουμε; Ως νησί του Σαρωνικού, η Αίγινα δεν έχει παραλίες που θα μπορούσαν να συναγωνιστούν –ή έστω να κοιτάξουν στα μάτια– εκείνες στα πιο ανοιχτά του Αιγαίου. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν θα βρείτε κάπου να κάνετε μερικές βουτιές και να τις ευχαριστηθείτε: Πρώτο και καλύτερο, το πάλαι ποτέ μυστικό των ντόπιων που λέγεται Κλειδί, κοντά στην Πέρδικα, έχει τα ωραιότερα ίσως νερά του νησιού, και αρκετό χώρο για να απλώσετε την πετσέτα σας, αν δεν είστε φαν της πλαστικής ξαπλώστρας –η οποία δυστυχώς κατέκτησε και αυτό εδώ το τελευταίο προπύργιο.

Οι λάτρεις των οργανωμένων παραλιών κατευθύνονται στις μεγάλες αμμουδιές της Αγίας Μαρίνας, της Αιγινήτισσας και του Μαραθώνα (που χωρίζεται στην «άλφα» πιο οικογενειακή παραλία, με ρηχά νερά και ψαροταβέρνες, και την «βήτα» που συγκεντρώνει τους 20-somethings του νησιού και φιλοξενεί τα ετήσια beach party).

Αν δεν συμβιβάζεστε με τίποτα λιγότερο από καρτποσταλική ομορφιά όταν μιλάμε για παραλίες (και καλά κάνετε) θα πάρετε το βαρκάκι από την Πέρδικα, που θα σας μεταφέρει σε δεκαπέντε λεπτά στο απέναντι ακατοίκητο νησάκι της Μονής. Τιρκουάζ νερά, φουντωτά πευκοδάση, ελαφάκια, παγώνια και κρι-κρι να σας κάνουν παρέα στην αναζήτηση της καλύτερης γωνιάς για να απλώσετε την πετσέτα σας, συνθέτουν την μοναδική εξωτική γωνιά του Σαρωνικού. Αναλυτικότερες πληροφορίες για αυτήν (και φωτογραφίες για να σας ανοίξουμε την όρεξη) έχουμε εδώ. Best of “στεριανές” βόλτες

Η πόλη της Αίγινας: Η παραλιακή περαντζάδα με τα χρωματιστά νεοκλασικά από τη μία πλευρά και τα πολυτελή σκάφη πλάι-πλάι με τα παραδοσιακά καΐκια από την άλλη. Κάποια από τα καΐκια αυτά πωλούν, ως υπαίθρια μανάβικα, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, για να κάνουν την όλη εικόνα ακόμα πιο σουρεαλιστική. Τα σκιερά δρομάκια που οδηγούν σε λιγότερο δημοφιλή αξιοθέατα, όπως το Λαογραφικό Μουσείο της Αίγινας, ο ενετικός Πύργος του Μαρκέλλου, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και φιλοξενεί συχνά εκθέσεις και εκδηλώσεις.

Τέλος, το μικρό λοφάκι στα αριστερά του λιμανιού (όπως το κοιτάτε από την θάλασσα) που φιλοξενεί τη μοναδική κολώνα του δωρικού Ναού του Απόλλωνα που άντεξε στον χρόνο. Η περιοχή γύρω της, όπως και η παραλία από κάτω, λέγονται ευφάνταστα «Κολώνα» –ακριβώς όπως η ψηλότερη κορυφή του νησιού λέγεται Όρος. Ο Ναός της Αφαίας: Το δημοφιλέστερο αξιοθέατο του νησιού, και ένας από τους καλύτερα διατηρημένους ναούς της αρχαιότητας, χρονολογείται από τον «χρυσό» 5ο αιώνα π.Χ. Βρίσκεται στην καρδιά του ειδυλλιακού πευκοδάσους, στον δρόμο που οδηγεί προς το “resort” της Αγίας Μαρίνας, και αξίζει οπωσδήποτε μία επίσκεψη, ακόμα και αν η αρχαιολογία δεν συμπεριλαμβάνεται στα ενδιαφέροντά σας:

Το τοπίο και η θέα από εδώ πάνω στη θάλασσα και το υπόλοιπο νησί είναι απλά μαγεία. Λειτουργεί καθημερινά, 9.30-16.30 και το εισιτήριο κοστίζει 4€. Η Παλαιοχώρα: Ο μεσαιωνικός οικισμός που χρησίμευσε ως καταφύγιο από τις επιδρομές των πειρατών, μέχρι τη στιγμή που καταστράφηκε ολοσχερώς, αφήνοντας τις 36 μικρές εκκλησίες να στέκονται μέχρι σήμερα ακοίμητοι φρουροί του πανέμορφου λόφου. Εφοδιαστείτε με καλαθάκια και καρό τραπεζομάντιλα και σκαρφαλώστε στην κορυφή του για πικνίκ –θα βρείτε ξύλινα τραπεζάκια και μια ησυχία σχεδόν ονειρική.

Η Πέρδικα: Το γραφικότερο ψαροχώρι του νησιού, στο τέλος της ομορφότερης διαδρομής που μπορείτε να κάνετε με το αυτοκίνητο ή με το ποδήλατο (το οποίο θυμίζουμε ότι ταξιδεύει δωρεάν μαζί σας στο πλοίο). Η διαδρομή ξεκινά από το λιμάνι και κινείται πλάι στη θάλασσα επί 9 χιλιόμετρα, πριν καταλήξει εδώ. Η Πέρδικα ενδείκνυται για απογευματινό καφεδάκι, ειδικά εκεί γύρω στο ηλιοβασίλεμα που φαίνεται από εδώ φαντασμαγορικό, αλλά και για μεσημεριανό ουζάκι μετά μεζέδων, στο ατμοσφαιρικό πλακόστρωτο που αγναντεύει το λιμανάκι της και το καταπράσινο νησάκι της Μονής απέναντι. Οι ανεξερεύνητες ορεινές διαδρομές:

Τα ορεινά χωριά του Ανιτσαίου και της Παχιοράχης ήταν κάποτε το κρυμμένο μυστικό κατοίκων και φανατικών επισκεπτών του νησιού. Τα τελευταία χρόνια είναι το “next best thing” του νησιού, με πέτρινες (πολυτελείς και μη) κατοικίες να κάνουν την εμφάνισή τους εν μία νυκτί. Αξίζει να ανηφορίσετε προς τα εδώ, για την φαντασμαγορική θέα στο υπόλοιπο νησί, αλλά και για να πάρετε τον δρόμο προς το λιγότερο δημοφιλή αρχαιολογικό χώρο του νησιού, αυτόν του Ελάνιου Δία, στην κορυφή του Όρους –που, αν προσέχατε παραπάνω, θα θυμάστε ότι είναι η ψηλότερη κορυφή του νησιού.

 

Πηγή: www.in2life.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Οι περισσότεροι Έλληνες αν έπρεπε να επιλέξουν μία χώρα πιο κοντά στη φιλοσοφία και στον τρόπο ζωής τους, σίγουρα θα είχαν ως πρώτη επιλογή την Ισπανία. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, πέρα από το ταμπεραμέντο των κατοίκων, την ταχύτητα στην ομιλία (αλλά σε σχεδόν τίποτε άλλο) και το τρομερό φαγητό, είναι και η πολυδιάσπασή της, αφού είναι χωρισμένη σε 17 αυτόνομες κοινότητες.

Κάθε μία από αυτές, ανά διαστήματα θέλει να αυτονομηθεί πλήρως και να ιδρύσει το δικό της κράτος, μακριά από τη «μαμά Μαδρίτη». Οι πιο διεκδικητικές όμως κοινότητες είναι δύο: η χώρα των Βάσκων –οι κάτοικοι της οποίας πράγματι αισθάνονται απολύτως αυτόνομοι- και η Καταλονία.

Στα σύνορα της Ισπανίας με τη Γαλλία και δίπλα στη θάλασσα, «ξεδιπλώνεται» η Καταλονία.

Με πρωτεύουσα τον νούμερο ένα τουριστικό –και ποδοσφαιρικό- προορισμό της Ισπανίας, τη Βαρκελώνη, οι Καταλανοί διεκδικούν την αυτονομία τους και με κάθε ευκαιρία διατρανώνουν τις διαφορές τους, λιγότερο επιθετικά βέβαια από τους βόρειους Βάσκους. Σε ποια σημεία όμως διαφέρει από τις υπόλοιπες περιοχές της Ισπανίας και γιατί μπορεί να θιχτεί ένας Καταλανός αν τον μπερδέψεις, λόγου χάρη, με Καστιγιάνο;

Πρώτα απ’ όλα η γλώσσα. Τα καταλανικά δεν είναι μία απλή ισπανική διάλεκτος ούτε περιορίζεται στα σύνορα της Καταλονίας. Αντίθετα, είναι επίσημη γλώσσα για την Ανδόρα, τη Βαλένθια, τις νήσους των Βαλεαρίδων και την πόλη του Αλγερίου. Πιο απλά, είναι μία λατινογενής γλώσσα που μοιάζει σαν μία μείξη γαλλικών με τα καστιλιάνικα, τα «επίσημα» ισπανικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας Ισπανός μπορεί να καταλάβει τη γλώσσα. Για την ακρίβεια, μάλλον όχι.

Πέρα λοιπόν από τη διαφορετική γλώσσα, που αναγνωρίζεται ως γλώσσα και όχι ως διάλεκτος και είναι επίσημη σε πέντε διαφορετικές περιοχές, οι Καταλανοί έχουν αρκετούς λόγους να θεωρούν την περιοχή τους, «χώρα» και να επιθυμούν διακαώς να αποδεσμευθούν από την αποικιοκρατική Ισπανία για να δημιουργήσουν την «Ολλανδία της Νότιας Ευρώπης», σύμφωνα με τους ίδιους.

Είναι η πλουσιότερη περιοχή της Ισπανίας, μάλιστα το λιμάνι της Βαρκελώνης είναι από τα πιο σημαντικά της Μεσογείου αλλά και της Ευρώπης γενικότερα και το αεροδρόμιό της, το αμέσως σημαντικότερο μετά το Barajas της Μαδρίτης, το οποίο «κατακλύζεται» με περισσότερους από 35 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως.

Στην κόντρα «Μαδρίτη VS Βαρκελώνη», οι περισσότεροι τουρίστες τείνουν να διχάζονται αλλά συνήθως καταλήγουν στην καταλανική πρωτεύουσα που, ιδιαίτερα μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, αναγεννήθηκε και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο όλα τα κρυμμένα στολίδια της. Η πόλη του Gaudi άλλωστε είναι μια επίγεια απόλαυση που δεν χρειάζεται πολλά πολλά. Αρκούν οι άνθρωποί της και μία βόλτα στους δρόμους που εντυπωσιάζουν ακόμη και κάποιον που μπορεί να μην είναι ειδικός σε θέματα αρχιτεκτονικής.

Φυσικά, ανάμεσα στα «διαμάντια» της Βαρκελώνης και τα καμάρια της Καταλονίας είναι και η ποδοσφαιρική ομάδα-θρύλος της Primera Division, η μπλαουγκράνα Barcelona, μαζί με το ιστορικό της γήπεδο Camp Nou. Η ομάδα που έχει ταυτίσει το όνομά της με την πόλη και τη νίκη, αποτελεί πόλο έλξης για κάθε ζωντανό οργανισμό, φίλαθλο ή μη, που μπορεί να περάσει από το μουσείο του γηπέδου ή έστω από το παρελκόμενο κατάστημα. Στον τομέα ποδόσφαιρο δεν ξεχνούν βέβαια πως όταν η Εθνική Ισπανίας το 2010 κέρδιζε το Μουντιάλ, είχε στο ρόστερ της επτά «δικούς τους».

Οι Καταλανοί δεν μένουν όμως μόνο σε αυτό. Στα «δικά τους» συγκαταλέγονται δεκάδες έθιμα που μπορεί να μην είναι εξίσου γνωστά με τις ταυρομαχίες. Την ημέρα του Αγ. Γεωργίου, Diada de Sant Jordi, δίνεται η καλύτερη ευκαιρία σε εκείνους που θέλουν να δωρίσουν ένα τριαντάφυλλο και ένα βιβλίο στους αγαπημένους τους αλλά σίγουρα διασκεδάζουν πολύ περισσότερο στην αναβίωση του μεσαιωνικού εθίμου του Χορού των Διαβόλων.

Η μικρή αυτή περιοχή της Ιβηρικής Χερσονήσου που «γέννησε» τον Antoni Gaudi, τον Salvador Dalí, τον Joan Miró, τη Montserrat Caballé και πάρα πολλούς ακόμη, έστω και αν δεν καταφέρει να κερδίσει την αυτονομία της, θα εξακολουθήσει να είναι ένας μοναδικός προορισμός και από τις πιο πλούσιες –πολιτιστικά και οικονομικά- κουκκίδες στο χάρτη.

http://popaganda.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Δεν είμαι από αυτούς, που υποστηρίζουν ότι οι τουριστικές περιοχές δεν πρέπει να αναπτύσσονται και ότι δεν πρέπει να γίνονται νέες επενδύσεις.
Υπάρχουν, όμως, κάποιοι τόποι σε αυτή τη χώρα, που καταφέρνουν να μένουν απόλυτα αναλλοίωτοι στο πέρασμα του χρόνου και κατορθώνουν να σε κερδίζουν.
Όχι όλοι.
Κυρίως αυτοί, που έχουν χαρακτήρα, ταυτότητα, ατμόσφαιρα.Δεν είναι πολλοί.Στην κορυφή όλων, βάζω έναν και μοναδικό, κατά τη γνώμη μου:

Την Ύδρα.Κάθε φορά, που το καράβι πλησιάζει το λιμάνι, βλέπω ακριβώς το ίδιο σκηνικό, τα τελευταία 30 χρόνια, που επισκέπτομαι το νησί:

 Το βραχώδες τοπίο, επενδεδυμένο με την πέτρα των σπιτιών και το αρχιτεκτονικό στυλ άλλης εποχής, πολλών δεκαετιών, ακόμα και αιώνων πίσω.

Τα πλακόστρωτα σοκάκια και η κεντρική περατζάδα του λιμανιού, με τις παραδοσιακές τέντες των μαγαζιών.
Τα γαϊδουράκια, οι αχθοφόροι και το γεγονός ότι δεν ακούς ποτέ ήχο μηχανής, είτε από αυτοκίνητα, είτε από μηχανάκια.

Περπατώντας στο εσωτερικό της χώρας, νομίζεις ότι θα ξεπροβάλλει - όπως τότε - όλη η αφρόκρεμα της Dolce Vita της δεκαετίας του '60 : ο Ωνάσης με την Τζάκι, η Σοφία Λόρεν, ο Λέοναρντ Κοέν, η Τζένη Καρέζη...

Πέντε από τα αμέτρητα ονόματα, που βρίσκονται στη λίστα των θαυμαστών της Ύδρας... προσωπικότητες, που επισκέφθηκαν το νησί ξανά και ξανά και ξανά...
Άλλωστε, με την Ύδρα αυτό παθαίνεις : πηγαίνεις μια φορά και την ερωτεύεσαι... κεραυνοβόλα! Αυτό έπαθα και στην πρόσφατη, φετινή και για πολλοστή φορά, επίσκεψή μου.

ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΠΑΝΙΟ

 Τι κι αν δεν έχει ωραίες παραλίες, τύπου Κυκλάδων ή Ιονίου;

Οι βουτιές από τα βράχια, κάτω από την all time classic Υδρονέτα, αρκούν για να δροσίζεσαι, κάνοντας διάλειμμα από τα cocktail, απολαμβάνοντας τη μαγευτική θέα (αν και, οφείλω να ομολογήσω, κάτι λείπει τα τελευταία χρόνια από το συγκεκριμένο στέκι).

Αν ψάχνεις παραλία, ο Βλυχός, το Μπίστι, ο Άγιος Νικόλας και ο Μύλος θα σε αποζημιώσουν. Απλά, θα χρειαστείς θαλάσσιο TAXI ή καΐκι για να πας.

ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ

 Το καλό με την Ύδρα είναι ότι όλα τα ξενοδοχεία είναι παλιά αρχοντικά ή σπίτια, που έχουν ανακαινιστεί και τα περισσότερα διατηρούν το ύφος, που αποπνέει όλο το νησί.

Η διαμονή μου στο Bratsera ήταν, όπως πάντα, εμπειρία. Το παλιό σφουγγαράδικο, με τη γραφική και γεμάτη παλιά αντικείμενα και λουλούδια αυλή, και τη μικρή πισίνα στη μέση - το μοναδικό, που διαθέτει αυτή την παροχή, όπως και εστιατόριο -, σε ηρεμεί και σε βάζει αμέσως στο κλίμα της Ύδρας. Τα δωμάτια τόσο παραδοσιακά, ώστε να σε ταξιδεύουν ακόμα και στο 19ο αιώνα, και τόσο πειραγμένα, ώστε να προσφέρουν μια ιδέα - όχι κάτι παραπάνω - από σύγχρονο service. Στα πλεονεκτήματά του, εκτός της πισίνας και του εστιατορίου, το γεγονός ότι είναι δίπλα στο λιμάνι, χωρίς να ακούγονται οι καθημερινοί ήχοι του λιμανιού.

Εναλλακτικές επιλογές, το Λητώ της οικογένειας Σοφιανού, με πιο αστική διάθεση και ύφος, και ωραία αυλή, όπου μπορείς να απολαύσεις πολύ καλό πρωινό, καθώς και το Cotommatae 1810, ένα πλήρως ανακαινισμένο παλιό αρχοντικό, της ομώνυμης οικογένειας, λίγο μακριά από το λιμάνι.

ΠΟΥ ΘΑ ΦΑΣ

 Τα περισσότερα σημεία είναι ταβέρνες, κάποιες εκ των οποίων ξεχωρίζουν : δοκίμασε θαλασσινές γεύσεις από την Ψαροπούλα, με θέα το λιμάνι από ψηλά... κρέας, ψάρι ή μαγειρευτά στην Ξερή Ελιά του Ντούσκου, με εμπειρία χρόνων και ωραίο setting στη μικρή πλατεία με την επιβλητική ελιά... μεζέδες και ελληνικά πιάτα στην Ανίτα, στην πλατεία μπροστά στο Υδρούσσα. Στο "Και κρεμμύδι" θα γευθείς από τους ωραιότερους γύρους, σουβλάκια και ανατολίτικες γεύσεις, που έχεις δοκιμάσει ποτέ, ενώ το νησί έχει χάσει τη φόρμα του σε ό,τι αφορά την ιταλική κουζίνα: το Caprice δεν είναι όπως παλιά και στο Il Casta, το κάκιστο και απότομο service και τα αδιάφορα πιάτα του, αδικούν την πολύ ατμοσφαιρική αυλή του. Για πιο χαλαρό φαγητό, φοβερό espresso και χάζι στην περατζάδα του λιμανιού, επιλέξτε τον - πάντα ποιοτικό - Ίσαλο.

ΠΟΥ ΘΑ ΠΙΕΙΣ

 Το Amalour είναι το καλύτερο cocktail bar στο νησί και ένα από τα καλύτερα - κατά τη γνώμη μου - στην Ελλάδα. Με πολύ καλή μουσική, μια καλοδουλεμένη ομάδα πίσω από την μπάρα εξασφαλίζει και ταχύτητα και ποιοτικά ποτά. Ο Πειρατής είναι all time classic, πάντα στη θέση του μετά το ρολόι, ενώ ο Όμιλος - η παλιά Λαγουδέρα - είναι το πιο... αθηναϊκού στυλ μέρος, όπου μπορείς και να φας και να χορέψεις, αν πετύχεις τα πάντοτε ζωντανά πάρτι του.

Το ερώτημα, που κάνω στον εαυτό μου συνέχεια, δεν θα το κάνω σε αυτό το κείμενο. Την απάντηση την έχεις ήδη καταλάβει :

Θα ξαναπάω και θα ξαναπάω και θα ξαναπάω...

Πάντα γοητευμένος από την αρχόντισσα Ύδρα...

 

Με ένα πλήθος εκδηλώσεων, όπως συναυλίες, μουσικές παραστάσεις, αθλητικούς αγώνες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις και μουσικοχορευτικές βραδιές, θα τιμηθεί και φέτος η μνήμη του Υδραίου Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη, αλλά και όσων πήραν μέρος στο Απελευθερωτικό Αγώνα του 1821.

Τα «Μιαούλεια 2014» είναι μια από τις πιο λαμπρές γιορτές του νησιού, προσελκύοντας πλήθος επισκεπτών στο νησί. Οι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν με την ιστορική και φαντασμαγορική αναπαράσταση της Ναυμαχίας του Γέροντα και την πυρπόληση της οθωμανικής φρεγάδας, στον προλιμένα της Ύδρας, το βράδυ του Σαββάτου 28 Ιουνίου.

Το εντυπωσιακό, οπτικοακουστικό δρώμενο θα ξεκινήσει στις 21:30, υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια και σκηνοθεσία του Αντώνη Τέμπου, ενώ την αφήγηση θα κάνουν οι Βούλα Λιόλιου και Εμμανουήλ Πούλος.

Αμέσως μετά την θεαματική πυρπόληση, εντυπωσιακά πυροτεχνήματα θα πλημμυρίσουν τον ουρανό την Ύδρας, κάνοντας τη νύχτα μέρα!

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Έτσι λένε οι Θεσσαλονικείς και έχουν απόλυτο δίκιο. Το πιο κοσμοπολίτικο και ζωντανό τουριστικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας ξεχωρίζει για τα φημισμένα τρία «πόδια» της, την Κασσάνδρα, τη Σιθωνία και τον Άθω (Άγιο Όρος).

Στην Κασσάνδρα και τη Σιθωνία, αλλά και στην παραλιακή ζώνη ανάμεσα στις δύο χερσονήσους θα απολαύσετε τον ήλιο, τις χρυσαφένιες αμμουδιές, τις δαντελωτές ακρογιαλιές με τα γαλαζοπράσινα κρυστάλλινα νερά και τα πυκνά πευκοδάση. Εδώ θα βρείτε σίγουρα κάποιο κατάλυμα για τη διαμονή σας, ενώ υπάρχουν και πολλά κάμπινγκ και κατασκηνώσεις, ταβέρνες, κέντρα νυχτερινής διασκέδασης και beach bars για ξέφρενες νύχτες.

Η ξακουστή Βουρβουρού βρίσκεται μόλις δέκα χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο, στη χερσόνησο της Σιθωνίας. Εδώ θα απολαύσετε το μπάνιο σας, το φρέσκο σας ψαράκι. Αν κάνετε διακοπές με το άλλο σας μισό, το clickatlife.gr σας προτείνει να κάνετε βαρκάδα ως το Διάπορο, που βρίσκεται απέναντι ακριβώς από τον οικισμό. Εκεί θα δείτε τα πιο καθαρά και γαλαζοπράσινα νερά της Μεσογείου και παράλληλα θα ανακαλύψετε τις πιο απόκρυφες ακρογιαλιές της Χαλκιδικής. Αξίζει ακόμη να επισκεφθείτε τον οικισμό των ψαράδων. Εκεί υπάρχουν παλιά ψαράδικα σπίτια που ακόμη και σήμερα φιλοξενούν τους ψαράδες της περιοχής και μπορείτε να προμηθευτείτε φρέσκα ψάρια.

Για σκληρά καρύδια
Η παραλία «Καρύδι», είναι must και διαθέτει και ένα υπέροχo beach bar. Αν πάλι είστε «βουνίσιοι» τύποι περπατήστε τα μονοπάτια του επιβλητικού Ίταμου για να απολαύσετε από την κορυφή του τον μαγευτικό κόλπο της Βουρβουρούς.

H Χαλκιδική διαθέτει εξαιρετικά αξιοθέατα αρχαιολογικού, ιστορικού, πολιτιστικού και θρησκευτικού ενδιαφέροντος.

Το πιο σημαντικό είναι το Άγιο Όρος που αποτελεί ξεχωριστή διοικητική μονάδα στην χερσόνησο της Χαλκιδικής. Ο τόπος είναι μοναδικός σε ολόκληρο τον κόσμο με την χιλιόχρονη συνεχή ιστορία του. Η αρχαία Όλυνθος, τα Στάγιρα η γενέτειρα του μεγαλύτερου φιλόσοφου της αρχαίας Ελλάδας του Αριστοτέλη είναι μόνο μερικά από τα αξιοθέατα της Χαλκιδικής που θα σας προσφέρουν στιγμές ταξιδιωτικής συγκίνησης.

Το σπήλαιο των Πετραλώνων
Είναι κάτι διαφορετικό, που θα θυμάστε για καιρό. Πήρε το όνομα του από το γειτονικό χωριό. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Κάτσικα σε υψόμετρο 250 μέτρων Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε το 1959 από τον Φίλιππο Χατζαρίδη κάτοικο της περιοχής αλλά έγινε διάσημο την επόμενη χρονιά όταν ο Χρήστος Σαρρηγιαννίδης, ανακάλυψε το κρανίο του Αρχανθρώπου

. Ο ορεινός όγκος του Χολομώντα, το γραφικό νησί της Αμμουλιανής, τα όμορφα νησάκια κοντά στις ακτές της Βουρβουρούς, οι μαρίνες Πόρτο Καρρά και Σάνης είναι κάποιοι μόνο από τους ξεχωριστούς τόπους που μπορείτε να επισκεφθείτε και θα σας μαγεύσουν!

http://www.clickatlife.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Ο σεφ Περικλής Κοσκινάς μάς μιλάει για τον τόπο όπου μεγάλωσε και όπου ονειρεύεται να επιστρέψει κάποια στιγμή.Η Κέρκυρα είναι ο τόπος όπου μεγάλωσα, είναι η οικογένεια και οι φίλοι μου, αλλά και μια ανοιχτή... πληγή· ο τόπος όπου κάποτε θα επιστρέψω, ο τελευταίος μου προορισμός.

Αγαπημένη καλοκαιρινή συνήθεια είναι το μπάνιο στο Καρδάκι και έπειτα η βόλτα στους ολάνθιστους κήπους του Μον Ρεπό στην περιοχή Κανόνι. Τα απογεύματα, όμως, μου αρέσει πολύ και ο περίπατος στην παραλιακή από τον Ανεμόμυλο μέχρι το Φρούριο ή εναλλακτικά στα καντούνια της πόλης, στη Σπιανάδα και στο Λιστόν. Πολλά καλοκαιρινά βράδια, οι Φιλαρμονικές της πόλης δίνουν δωρεάν συναυλίες στην επάνω πλατεία, σε έργα γνωστών συνθετών, γεμίζοντας με μουσικές την ούτως ή άλλως ευχάριστη ατμόσφαιρα της Κέρκυρας. Στο Λιστόν είναι συγκεντρωμένα πολλά καφενεία και καφετέριες, όπου κάθομαι ανάλογα με την παρέα, ενώ μια στάση που δεν παραλείπω να κάνω ποτέ -ειδικά αν έχω όρεξη για ένα ωραίο πρωινό- είναι στα καντούνια της Πίνιας, στα παλιά ψαράδικα, και συγκεκριμένα στο γαλακτοπωλείο Αλέξης, όπου δεν χορταίνω να τρώω ψωμί με φρέσκο δικό του βούτυρο και μέλι. Οι επιλογές που έχει κανείς εδώ, βέβαια, είναι περισσότερες, καθώς φημίζεται επίσης για την κρέμα και το ρυζόγαλό του (Αγιου Βασιλειου 12, Τ/26610-39.012, www.alexis-corfu.com).

Εκτός πόλης, αγαπώ τις διαδρομές με μηχανή στη βόρεια Κέρκυρα. Περνάω από λιγότερο τουριστικά, ορεινά και καταπράσινα χωριά, όπως ο Στρινίλας, η Πετάλεια, ο Σπαρτύλας, το Τριμόδι ή η Παλιά Περίθεια, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η παραλιακή διαδρομή από το Πυργί έως την Κασσιόπη και πάλι πίσω. Για τους πεζοπόρους, στα βόρεια υπάρχουν αρκετά μονοπάτια που συνδέουν μεταξύ τους τα χωριά.

Τις ωραιότερες βουτιές, όμως, τις κάνω στη δυτική πλευρά του νησιού, από τον Λογγά και τους Λιαπάδες στα βορειοδυτικά μέχρι τον Μεγάλο Χορό και τους Βιταλάδες στα νοτιοδυτικά. Εδώ υπάρχουν επιλογές για όλους: γνωστές και άγνωστες αμμουδιές, άλλες οργανωμένες και άλλες απομονωμένες, σχεδόν απάτητες. Εδώ βρίσκονται οι πολυσύχναστες Παλαιοκαστρίτσα, Γυαλισκάρι και Κοντογυαλός, η καθεμία με το δικό της κοινό, αλλά και ο απέραντος Χαλικούνας, η μακρόστενη αμμώδης λωρίδα γης που χωρίζει τη θάλασσα από τη λίμνη Κορισσίων· έναν προστατευόμενο υδροβιότοπο, όπου έχουν παρατηρηθεί περισσότερα από εκατό είδη πουλιών.

Στη δυτική Κέρκυρα δεν έρχομαι μόνο για κολύμπι, αλλά και για... ηλιοβασίλεμα. Τα αγαπημένα μου σημεία είναι σε κάποιο από τα καφέ του Λογγά συνοδεία ενός δροσιστικού κοκτέιλ ή στον Πέλεκα, που βρίσκεται στο δυτικό και κεντρικό τμήμα του νησιού. Ολόκληρη η ακτογραμμή, πάντως, είναι μαγευτική ετούτη την ώρα.

Και μόλις ο ήλιος σβήσει για τα καλά, πάμε για φαγητό. Στην Κληματαριά στις Μπενίτσες τρώω τα ωραιότερα μαγειρευτά ψάρια, μπιάνκο και μπουρδέτο δηλαδή, που είναι τοπικές σπεσιαλιτέ, και τα συνοδεύω με μια δροσερή ντοματοσαλάτα. Για καλό, φρέσκο ψάρι όμως υπάρχει και ο Γκερέκος στα Γουβιά, μια ταβέρνα που τη χωρίζει ο δρόμος και η οποία δεν φημίζεται για το τοπίο της, αλλά για το καλό φαγητό της. Στα βόρεια, τέλος, στο χωριό Στρινίλας, υπάρχει ο Σπύρος, που σερβίρει ντόπια κρεατικά στη σχάρα, νόστιμη παστιτσάδα, λαχανικά από τον κήπο του (το χειμώνα θα βρείτε εδώ και κυνήγι) και δικό του κρασί Μοσχάτο. Τα βράδια επιστρέφω στην πόλη για ένα ποτό στα μπαρ που βρίσκονται διάσπαρτα από το Λιστόν έως την πλατεία του Δημαρχείου.

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Μετάβαση

Στην Κέρκυρα μπορείτε να φτάσετε με αεροπλάνο, με πτήση της Aegean. Υπάρχουν καθημερινά αρκετές πτήσεις και το ταξίδι διαρκεί 1 ώρα και 5 λεπτά. Οι τιμές αρχίζουν από 42 ευρώ με τους φόρους για απλή μετάβαση (διαφέρουν αρκετά ανάλογα με το πόσο νωρίς γίνεται η κράτηση). Εναλλακτικά, μπορείτε να προσεγγίσετε το νησί της Κέρκυρας μέσω της Ηγουμενίτσας, η οποία απέχει από την Αθήνα 445 χιλιόμετρα και όπου θα φτάσετε μέσω Πάτρας και Πρέβεζας. Από την Ηγουμενίτσα υπάρχει πλοίο σχεδόν κάθε 3 ώρες για το λιμάνι της Κέρκυρας, από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ. Το ταξίδι διαρκεί 90 λεπτά και οι τιμές είναι 10 ευρώ το άτομο και 40 ευρώ για αυτοκίνητο για απλή μετάβαση. Πληροφορίες στο λιμεναρχείο Ηγουμενίτσας: Τ/26650-99.400.

http://www.kathimerini.gr

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

H θέα από τη γέφυρα που συνδέει την πλατεία του Πλατάνου του Ιπποκράτη με την είσοδο του κάστρου της Νερατζιάς, στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού. Χτισμένο στα τέλη του 14ου αιώνα, το κάστρο ήλεγχε το πέρασμα προς τους Αγίους Τόπους στη διάρκεια των Σταυροφοριών

«Μιλάτε ελληνικά;» μας ρωτούν με γνήσια απορία οι σερβιτόροι, οι αρχαιοφύλακες, οι πωλητές και η συντριπτική πλειονότητα των ντόπιων, στους οποίους απευθύνουμε τον λόγο. Στις αρχές Ιουνίου, οι τουρίστες που έχουν ήδη αρχίσει να γεμίζουν τα καταλύματα της Κω, προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από την Ευρώπη και την Αμερική. Σύμφωνα με τους κατοίκους του νησιού, που παραπονιούνται γιατί οι επισκέπτες επιλέγουν να περνούν τις διακοπές τους μέσα στα ξενοδοχειακά συγκροτήματα αντί να ενισχύουν την τοπική οικονομία, η κατάσταση δεν αναμένεται να αλλάξει ιδιαίτερα μετά τα μέσα Ιουλίου.

Στα μάτια των ξένων παραθεριστών, η Κως αναμφίβολα μοιάζει με έναν μικρό παράδεισο: δεκάδες παραλίες με καθαρά νερά και εύκολη πρόσβαση, ήπιο ανάγλυφο ιδανικό για πεζοπορία και ποδηλασία, εγγυημένη ηλιοφάνεια, αρχαιολογικά κατάλοιπα χρονολογούμενα από τη νεολιθική έως την οθωμανική περίοδο, κέντρα διασκέδασης για όλα τα γούστα -από τη θρυλική bar street της πόλης μέχρι το λιμάνι της Καρδάμαινας-, ξενοδοχεία σε απόσταση αναπνοής από την ακτή και προσιτές τιμές για όσους κάνουν κράτηση μέσω διεθνών πρακτορείων.

Η ίδια η τουριστική ανάπτυξη του νησιού πιθανότατα δρα ανασταλτικά στην προσέλκυση παραθεριστών από το εσωτερικό, για τους οποίους, άλλωστε, δεν ισχύουν οι δελεαστικές all-inclusive προσφορές και οι πτήσεις τσάρτερ. Πάντως, το γεγονός πως αποτελούμε τόσο σπάνιο φαινόμενο μας εξασφαλίζει ειδικά προνόμια, εκπτώσεις και κεράσματα, περίπου όπως θα συνέβαινε αν επισκεπτόμασταν την ελληνική κοινότητα σε κάποια πόλη του εξωτερικού.

Κομμάτια ιστορίας

Και όμως, παρά τους απρόσωπους δρόμους με τα τουριστικά καταστήματα, τα δεκάδες ξενοδοχεία και τις πολύβουες οργανωμένες παραλίες, η Κως έχει καταφέρει να διαφυλάξει κάτι από την αυθεντικότητά της: Στα σωζόμενα κομμάτια της παλιάς πόλης, όπου τα ιταλικά και οθωμανικά κτίρια συνυπάρχουν αρμονικά, πολύ κοντά σε αρχαία μνημεία, όπως η Αγορά, το Ρωμαϊκό Ωδείο και το Στάδιο. Στο κάστρο της Νερατζιάς, κατασκευασμένο από τους Ιωαννίτες ιππότες για να ελέγχει το πέρασμα προς τους Αγίους Τόπους στη διάρκεια των Σταυροφοριών. Στον θρυλικό πλάτανο, που ίσως δεν φυτεύτηκε από τον Ιπποκράτη, όμως εκτιμάται πως είναι τουλάχιστον δύο χιλιάδων ετών. Στα γραφικά χωριά του Κεφάλου και της Ζιας, όπου έχει διασωθεί ώς ένα βαθμό η παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Στις λιγότερο πολυσύχναστες παραλίες στις παρυφές της πρωτεύουσας, οι οποίες συνδέονται και μέσω του σπάνιου, για τα ελληνικά δεδομένα, ποδηλατόδρομου μήκους 13 χιλιομέτρων - από την ανεμοδαρμένη ακτή του Φάρου έως τον προστατευόμενο υγρότοπο του Ψαλιδιού ή, λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, την παραλία του Αγίου Φωκά με τη λευκή και μαύρη άμμο. Σε ορισμένα δημοφιλή αξιοθέατα, η μοναδικότητα των οποίων δεν απειλείται από την υψηλή επισκεψιμότητα, όπως τα ερείπια των δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών στην παραλία του Αγίου Στεφάνου, το δάσος με τα ελεύθερα παγόνια στο φυσικό πάρκο της Ζιας, οι θερμές πηγές που αναβλύζουν μέσα στη θάλασσα κάτω από τα απόκρημνα βράχια των Θερμών, και το επιβλητικό όρος Δίκαιος με τις κατάφυτες πλαγιές του.

Τίποτα πάντως δεν μπορεί να συναγωνιστεί την εμπειρία μιας επίσκεψης στο Ασκληπιείο, ακόμα και εν μέσω της τουριστικής σεζόν. Χτισμένο μέσα σε ένα άλσος κυπαρισσιών -στην αρχαιότητα θεωρούνταν ιερά και η κοπή τους απαγορευόταν διά νόμου-, με θέα τη θάλασσα και τα παράλια της Μικράς Ασίας, το κτιριακό συγκρότημα του ιερού προσείλκυε χιλιάδες πιστούς, ασθενείς αλλά και επίδοξους θεραπευτές, οι πιο τυχεροί εκ των οποίων είχαν την ευκαιρία να μαθητεύσουν στο πλευρό του Ιπποκράτη και να διδαχθούν τις πρωτοποριακές αρχές της επιστημονικής ιατρικής. Το θέαμα της μνημειακής σκάλας, που συνδέει τα τρία άνδηρα του χώρου, καθηλώνει τον σημερινό επισκέπτη, όπως καθήλωνε και τους προσκυνητές των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Με λίγη φαντασία, οι συστάδες πεύκων στο βάθος γίνονται ξανά το απέραντο πυκνό δάσος που ήταν κάποτε, οι πεσμένοι κίονες επιστρέφουν στην αρχική τους θέση και το νερό ξαναρχίζει να κυλάει κατά μήκος των στοών, διατηρώντας την ατμόσφαιρα δροσερή.

http://www.kathimerini.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin