Νοεμβρίου 23, 2017

ΕΦΗΒΕΙΑ

Σχεδόν το ένα τέταρτο των μαθητών ηλικίας 11 έως 15 δήλωσαν ότι είχαν πάρει ναρκωτικά σε σύγκριση με το 19% (!) που δήλωσαν ότι είχαν καπνίσει

Ανησυχία προκαλούν τα ευρήματα μιας καινούριας έρευνας, τα οποία αποκαλύπτουν ότι οι έφηβοι είναι πιο πιθανόν να κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών απ' ότι να καπνίσουν.

Σχεδόν το ένα τέταρτο των μαθητών ηλικίας 11 έως 15 δήλωσαν ότι είχαν πάρει ναρκωτικά σε σύγκριση με το μόλις 19% που δήλωσαν ότι είχαν καπνίσει.

Στα ναρκωτικά αυτά συμπεριλαμβάνονται η κάνναβη, το κρακ, η κοκαΐνη, καθώς και το οξείδιο του αζώτου ή αέριο γέλιου, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως hippie crack.
Από την έρευνα προέκυψε επίσης, ότι ένας στους δέκα εφήβους είχε κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών τον περασμένο μήνα, ενώ τα αγόρια ήταν λίγο πιο πιθανό να τα έχουν δοκιμάσει απ' ότι τα κορίτσια.

Από τα στοιχεία προέκυψε, επίσης, ότι το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 11 έως 15 ετών που παίρνουν ναρκωτικά αυξήθηκε απότομα τα τελευταία δύο χρόνια.

Τα στατιστικά στοιχεία από το NHS Digital προέρχονται από μια έρευνα 12.051 μαθητών που πραγματοποιήθηκε από 177 σχολεία σε όλη την Αγγλία, το περασμένο έτος.

Παρ' όλα αυτά οι ειδικοί δήλωσαν ότι η η αύξηση της λήψης ναρκωτικών «χρειάζεται περαιτέρω έρευνα» πριν καταλήξουν αν πρόκειται για μία πραγματική τάση, καθώς η άνοδος αυτή μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι σε προηγούμενες έρευνες, οι μαθητές δε ρωτήθηκαν για τα πιο ήπια ναρκωτικά όπως το «hippie crack».

protothema.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Το παιδί σας μεγάλωσε…τελείωσε το δημοτικό και φέτος θα είναι η πρώτη του χρονιά στο γυμνάσιο. Αναρωτιέστε πώς θα το βοηθήσετε να προσαρμοστεί καλύτερα;

Tο 12χρονο αγόρι ή κορίτσι βρίσκεται αντιμέτωπο με τις εξής ριζικές αλλαγές:

Mέχρι πέρσι ήταν το μεγαλύτερο παιδί στο σχολείο (το "εκτάκι"), ενώ τώρα είναι το μικρότερο.

Όλοι αυτοί "οι μεγάλοι" που το περιτριγυρίζουν του είναι άγνωστοι. Mαθητές και καθηγητές αποτελούν νέες φυσιογνωμίες και το καινούριο είναι για πολλά παιδιά συνώνυμο του απειλητικού.

Mέχρι πριν από λίγους μήνες διευθυντής και δάσκαλοι ήξεραν το παιδί με το μικρό του όνομα. Ωστόσο, στο γυμνάσιο ακόμα και οι πολύ φιλότιμοι καθηγητές παρατηρείται ότι συνήθως μαθαίνουν τα ονόματα κυρίως των πολύ καλών μαθητών ή των πολύ ανήσυχων.

Στα σχολεία που έχουν πολλά παιδιά οι καθηγητές δύσκολα ελέγχουν την κατάσταση. Oμάδες παιδιών με επιθετική συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσουν αρκετά πιο εύκολα διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις. Έτσι, πολλά παιδιά αισθάνονται εκτεθειμένα και απροστάτευτα, ειδικά όταν δε θέλουν "να καρφώσουν".

Oι ανταγωνισμοί μεταξύ των συμμαθητών εντείνονται.

Τι πρέπει να κάνετε

Tονίστε τα θετικά στοιχεία της "αναβάθμισης του παιδιού" σε άλλη κλίμακα της εκπαίδευσης χωρίς να το τρομάζετε.

Φερθείτε με μεγαλύτερη κατανόηση ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες κάθε μεγάλης μεταβατικής φάσης.

Tα παιδιά με καλή ή μεγάλη σωματική ανάπτυξη συνήθως προσαρμόζονται πιο εύκολα στα νέα σχολεία. Aν ένα παιδί είναι μικροκαμωμένο, ίσως δυσκολευτεί λίγο περισσότερο κι επομένως θα χρειαστεί μεγαλύτερη στήριξη.

Προτρέψτε το να διατηρήσει τις φιλίες που είχε, ακόμα κι αν οι δρόμοι με τους παλιούς φίλους χωρίστηκαν λόγω διαφορετικών σχολείων.

Μην προχωρείτε σε παράλληλες αλλαγές όταν το παιδί σας αλλάζει βαθμίδα ή σχολείο. Η Α’ Γυμνασίου είναι η χειρότερη φάση για να εκδηλωθούν οικογενειακά προβλήματα. Πολλοί γονείς όμως κάνουν το λάθος να εκτιμούν ότι "τώρα το παιδί μεγάλωσε κάπως, δεν είναι πια στο δημοτικό και μπορεί να αντιμετωπίσει πιο ώριμα την κατάσταση". Έτσι επιλέγουν αυτή την πολύ ακατάλληλη περίοδο λ.χ. για να προχωρήσουν σε ένα διαζύγιο το οποίο ανέβαλλαν από καιρό.

Από το Βιβλίο της κας Καππάτου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά " εκδόσεις Μίνωας.

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Έρευνα: Κάνναβη στην εφηβεία; Αλκοόλ, κάπνισμα ίσως και ναρκωτικά μετά την ενηλικίωση
Αναλυτικά τι αναφέρει η μελέτη

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση και η κατάχρηση διαφόρων ουσιών κατά την εφηβεία τείνει να εμφανίζεται «πακέτο», δηλαδή συνήθως οι νέοι κάνουν χρήση παραπάνω από μίας ουσίας
Η χρήση κάνναβης από τους εφήβους, τόσο η συχνά όσο και η πιο περιστασιακή, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άλλων επιβλαβών συνηθειών, όπως το αλκοόλ και το κάπνισμα, αλλά και με τη χρήση άλλων ναρκωτικών μετά την ενηλικίωση.

Αυτό διαπίστωσε μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα και οι ερευνητές τόνισαν ότι είναι ανάγκη να υπάρξουν στρατηγικές δημόσιας υγείας και προληπτικής παρέμβασης, ώστε οι νέοι να εκτίθενται λιγότερο στην κάνναβη.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση και η κατάχρηση διαφόρων ουσιών κατά την εφηβεία τείνει να εμφανίζεται «πακέτο», δηλαδή συνήθως οι νέοι κάνουν χρήση παραπάνω από μίας ουσίας. Η νέα μελέτη ενισχύει τα επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν ότι η κάνναβη δρα συχνά ως «πύλη» για άλλες ουσίες, ιδίως όσο περνάνε τα χρόνια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μισέλ Τέιλορ της Σχολής Κοινωνικής και Κοινοτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας και δημόσιας υγείας «Journal of Epidemiology and Community Health», ανέλυσαν στοιχεία για 5.315 εφήβους 13 έως 18 ετών, σχετικά με το κατά πόσο ήσαν χρήστες κάνναβης, πόσο συχνά, πότε είχαν ξεκινήσει κ.α. Όταν έγιναν πλέον 21 ετών, οι ίδιοι νέοι ρωτήθηκαν αν κάπνιζαν, αν έπιναν αλκοόλ και αν έκαναν χρήση ναρκωτικών.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι ήταν χρήστες κάνναβης κατά την εφηβεία τους, είχαν σαφώς μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν έως τα 21 τους εμπλακεί με άλλα ναρκωτικά (κοκαΐνη, αμφεταμίνες, ψυχεδελικά, οπιοιειδή κ.α.) και άλλες ουσίες.

Ειδικά όσοι ως έφηβοι έκαναν τακτική χρήση κάνναβης, είχαν μετά την ενηλικίωσή τους κατά μέσο όρο 37 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν εξάρτηση από τη νικοτίνη του τσιγάρου, 26 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να κάνουν χρήση άλλων ναρκωτικών και τρεις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να κάνουν βαριά κατανάλωση αλκοόλ, σε σχέση με όσους κατά την εφηβεία δεν έκαναν καθόλου χρήση κάνναβης.

Όσο συχνότερη και μεγαλύτερη ήταν η χρήση της κάνναβης κατά την εφηβεία, τόσο αυξημένοι ήταν οι κίνδυνοι για την χρήση και άλλων ουσιών μετά τα 21.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:
Η διαταραχή πανικού είναι μια από τις πιο συχνές διαταραχές άγχους.

Εκδηλώνεται ξαφνικά με πανικό κάτω από συνθήκες που δεν τον δικαιολογούν. Είναι διαταραχή που εμφανίζεται συνήθως γύρω στα 20-25 αλλά μερικές φορές εκδηλώνεται και στην εφηβεία.

Συμπτώματα

Η κρίση πανικού κρατά τουλάχιστον 10 λεπτά και οι έφηβοι μπορεί να παρουσιάζουν κάποια από τα εξής συμπτώματα:

Έντονο φόβο
Ταχυπαλμία
Εξάψεις
Δύσπνοια
Αστάθεια στο περπάτημα
Ζαλάδα / Τάση λιποθυμίας
Τρέμουλο
Ναυτία
Πόνο στο στήθος
Μουδιάσματα ή «τσιμπήματα»
Αίσθημα πνιγμού
Αίσθημα ότι τους συμβαίνει κάτι εξωπραγματικό
Αποξένωση από τον εαυτό τους / Αίσθημα ότι δεν είναι ο εαυτός τους αλλά ένα τρίτο πρόσωπο.

Το χειρότερο αίσθημα που περιγράφουν είναι ότι φοβούνται μήπως χάσουν τον έλεγχο του εαυτού τους, μήπως τρελαθούν, ή πεθάνουν.

Η εμπειρία αυτή είναι τόσο τρομακτική, που οι έφηβοι που τη βιώνουν ζουν στο εξής κυριολεκτικά με την μόνιμη αγωνία να μην την ξαναβιώσουν. Αν η κατάσταση δεν αντιμετωπισθεί με τη βοήθεια ειδικού, όσοι πάσχουν από κρίσεις πανικού φτάνουν στο σημείο να νιώσουν απόγνωση.

Δυστυχώς η επόμενη κρίση (όταν πρόκειται για διαταραχή πανικού) σπάνια μπορεί να προβλεφθεί, επειδή ακριβώς πυροδοτείται κάτω από διαφορετικές καταστάσεις. Μπορεί να παρουσιαστεί οποιαδήποτε στιγμή σε διαφορετικά μέρη, όπως στο σχολείο, στα ψώνια, όταν ο έφβος είναι με τους φίλους του, όταν ταξιδεύει κ.λπ. Αν πάντως η κρίση του/της πρωτοπαρουσιάστηκε σε κάποιο τέστ στο σχολείο, τείνουν να παρουσιάσουν και την επόμενη κρίση σε τεστ, χωρίς όμως απαραίτητα να φταίει η διαδικασία της εξέτασης. Η επανάληψη μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι θυμούνται πως είχαν πάθει κρίση πανικού στο προηγούμενο τεστ που έδωσαν.

Η αντιμετώπιση

Είναι απολύτως απαραίτητο να αναζητήσετε αμέσως βοήθεια από ειδικό

Η γνωσιακή θεραπεία σε συνδυασμό με τη συμπεριφοριστική έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στη διαταραχή πανικού. Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως χρειάζεται και φαρμακευτική θεραπεία. Καλό είναι να θυμάστε ότι:

- Ο έφηβος έχει ανάγκη τη βοήθεια και τη κατανόηση σας. Μην πανικοβάλλεστε λοιπόν γιατί έτσι δεν τον βοηθάτε
- Ενημερωθείτε αναλυτικά για το πρόβλημα αυτό και καθησυχάστε το παιδί σας, λέγοντάς του ότι με τη κατάλληλη βοήθεια θα το ξεπεράσει
- Αφήστε τον έφηβο να σας μιλήσει ανοικτά για ό,τι νιώθει
- Εξηγήστε του ότι κατανοείτε πως όσα νιώθει είναι όντως τρομακτικά
- Διαβεβαιώστε το παιδί σας κατηγορηματικά ότι δεν απειλείται η ζωή του και δεν τρελαίνεται. Το παιδί θα ωφεληθεί αν συνειδητοποιήσει ότι η κρίση είναι εξαιρετικά δυσάρεστη, αλλά ότι δεν θα το σκοτώσει ούτε θα του στερήσει «τα λογικά του»
- Μπορεί η κρίση να συνεχίσει να το τρομοκρατεί, αλλά κάπου μέσα του θα πιστεύει ότι πραγματικά δεν απειλείται η ζωή του και η ύπαρξή του
- Βεβαιωθείτε ότι το παιδί δεν δοκιμάζει ναρκωτικά ή αναβολικά. Ο ουσίες αυτές πολλές φορές προκαλούν κρίσεις πανικού χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη διαταραχή και μπορεί να νομίζετε ότι το παιδί σας υποφέρει από μία πάθηση ενώ στην πραγματικότητα καταναλώνει κρυφά χημικές ουσίες
- Διερευνήστε μήπως υπάρχει πρόβλημα με τον θυρεοειδή του παιδιού,
- Ζητείστε άμεσα βοήθεια από ειδικό.

akappatou.gr

 

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η έλλειψη συγκέντρωσης, η παθητικότητα και η έμμεση αδιαφορία για τα μαθήματα μπορεί να οφείλονται σε διάφορα αίτια: σε ζητήματα που απασχολούν τον έφηβο διαρκώς, στην ορμονική αναστάτωσή του ή σε εξωτερικούς περισπασμούς. Καλό είναι ο έφηβος να ξεκινήσει από τα απλούστερα, δηλαδή τους εξωτερικούς περισπασμούς. Αυτοί διορθώνονται πιο εύκολα. Επίσης σκόπιμο είναι να ρυθμίσει με συμπεριφορικές μεθόδους τη μελέτη του ώστε να μπορεί να «μαζεύει το μυαλό» του και να διαβάζει ανεξάρτητα από όσα βαθύτερα ζητήματα τον απασχολούν. Είναι εύλογο ότι αυτά δεν πρέπει να τα «θάβει» και να τα ξεχνά. Απεναντίας πρέπει να τα λύνει. Όμως όχι την ώρα της μελέτης.

Πρακτικά ζητήματα

•Καλό είναι να διαβάζει κάθε μέρα στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα. Αν δεν είναι δυνατόν, προσπαθήστε οι εναλλαγές να έχουν πάλι ένα στοιχείο ρουτίνας και σταθερότητας
•Ο χώρος μελέτης πρέπει να έχει πολύ καλό φωτισμό και καλό είναι τίποτε να μη θυμίζει άλλες δραστηριότητες
•Τα παιδιά πρέπει να διαβάζουν ξεκούραστα, να μην τους λείπει δηλαδή ύπνος, να έχουν φάει κάτι προτού αρχίσουν ώστε να μην σηκώνονται κάθε τόσο για νερό ή για να «τσιμπολογήσουν».
•Το διάβασμα να μη συμπίπτει με ανταγωνιστικές δραστηριότητες που μπορεί να αποσπούν την προσοχή του παιδιού -είναι δύσκολο να διαβάσει την ώρα που ξέρει ότι οι πιο ανέμελοι συμμαθητές ή συμμαθήτριες του θα είναι για καφέ στην πλατεία.
•Πολλά παιδιά για να αποδώσουν πρέπει να κλείνουν το κινητό ή και τον ήχο της συμβατικής συσκευής τηλεφώνου. Αν το παιδί δεν μπορεί να πει εύκολα στους φίλους του «άσε με τώρα, διαβάζω», καλύτερα να μην μπορεί να του τηλεφωνήσει κανείς την ώρα της μελέτης. Σε αυτό όμως θα πρέπει να συμφωνήσει και το παιδί.
•Όταν το παιδί αισθάνεται ότι κουράστηκε δεν έχει νόημα να διαβάσει περισσότερο. Όσο κι αν προσπαθήσει, το αποτέλεσμα θα είναι πολύ φτωχό γιατί η κούραση φέρνει πάντα προβλήματα συγκέντρωσης και απομνημόνευσης.
•Να ξεκινά με τα δύσκολα κεφάλαια, γιατί έτσι όταν αργότερα κουραστεί ακόμα περισσότερο, θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο τα σχετικά εύκολα. Εξάλλου αν κάνει πρώτα τα δύσκολα, θα του φεύγει και το άγχος.
•Το ωράριο του διαβάσματος δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζει τις ανάγκες για ανάπαυση ή τις ανάγκες για στοιχειώδη ψυχαγωγία.
•Αν ο έφηβος δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί καλό είναι να μην προσπαθεί να συνδυάσει δουλειά και απόλαυση ή «χαρά και εργασία». Πρέπει να διαχωρίσει τις δύο δραστηριότητες και να μην αισθάνεται ότι η ώρα του διαβάσματος μπορεί παράλληλα να είναι και ώρα διασκέδασης ή παιχνιδιού. Άρα καλό είναι την ώρα που διαβάζει να μην έχει στο γραφείο δύο χυμούς, τσιπς και στο cd player μουσική. Αν όμως βλέπετε ότι το δικό σας παιδί αποδίδει καλύτερα ακούγοντας μουσική, μην παρεμβαίνετε.

Τεχνικές συγκέντρωσης για τις εξετάσεις και όχι μόνο

•Ο έφηβος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η ώρα της μελέτης δεν είναι ώρα χαλάρωσης. Μπορεί να χαλαρώνει μόνον όταν κάνει διάλειμμα. Καλύτερα να κάνει πολλά διαλείμματα παρά να ονειροπολεί με τα βιβλία ανοιχτά μπροστά του.

•Προτείνετέ του να σεβαστεί την ανάγκη του για ονειροπόληση, αλλά να της βάλει «ωράριο». Να αποφασίσει δηλαδή ότι θα μπορεί να χαζέψει και να ονειροπολήσει πχ. μόλις τελειώσει το διάβασμα

•Κάθε φορά που πετάγεται μια ιδέα στο μυαλό του την ώρα που διαβάζει, καλό είναι να σημειώνει ένα μεγάλο Χ ή άλλο εμφανές σήμα στο βιβλίο του. Το σημάδι πρέπει να μπαίνει στο σημείο της σελίδας που βρισκόταν την ώρα που «πετάχτηκε» η οποιαδήποτε άσχετη σκέψη. Στη συνέχεια καλό είναι να έχει δίπλα του ένα μπλοκάκι και να σημειώνει εκεί την σκέψη που τον ή την διέκοψε. Έτσι θα νιώθει ότι έβγαλε αυτή την ιδέα από το μυαλό του προσωρινά και ότι θα μπορεί να ασχοληθεί με αυτήν αργότερα. Εκείνη τη στιγμή δεν θα την διαγράψει σαν ασήμαντη, δεν θα την αποδεχτεί, δεν θα την καταπιέσει –θα την αφήσει απλώς για αργότερα Έτσι θα μπορέσει να συνεχίσει το διάβασμα με την ησυχία του.

•Ας ορίζει κάθε μέρα ένα σταθερό «ραντεβού» με τον εαυτό του (π.χ. 21.30-22.30) για να ασχολείται με όσα βλέπει ότι «πετάγονται» αυθαίρετα στο μυαλό του την ώρα που μελετά. Προφανώς τον ή την απασχολούν πολύ. Θα πρέπει να τα αντιμετωπίσει.

•Όταν τελειώνει τη μελέτη, ας εξετάζει πόσες ασκήσεις μπόρεσε να λύσει ή παραγράφους να διαβάσει χωρίς διακοπή. Θα τις μετρήσει κοιτάζοντας κάθε πότε σημείωνε Χ ή όποιο σήμα διακοπής χρησιμοποίησε. Έτσι θα διαπιστώνει ρεαλιστικά ποιο είναι αυτή την εποχή το όριό του στη συγκέντρωση. Αυτό το όριο θα πρέπει να το σεβαστεί, όπως και εσείς. Αν βλέπει ότι το μυαλό του «φεύγει» περίπου κάθε 10 λεπτά ή ανά 4-5 παραγράφους, θα πρέπει να κάνει ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα. Την επόμενη μέρα που θα κάτσει να διαβάσει, θα αποφασίσει ότι θα διαβάσει 4-5 παραγράφους και ότι μετά θα σηκωθεί για να πιει ένα αναψυκτικό ή να κάνει ένα μικρό διάλειμμα.

•Αυτές τις 5 παραγράφους καλό είναι την πρώτη μέρα να τις σημειώσει με ένα Χ που θα έχει τοποθετήσει «προκαταβολικά» στο τέλος τους. Αντί δηλαδή να κοιτάζει το ρολόι για το πότε θα περάσει το 15λεπτο να σηκωθεί, θα έχει προαποφασίσει ως όριο το εμφανές Χ και θα λέει «θα διαβάσω μέχρι εκεί». Θα πάρει έτσι εκείνο την πρωτοβουλία της διακοπής και θα έχει την απόλυτα θετική αίσθηση ότι ελέγχει την κατάσταση. Σταδιακά ίσως μπορεί να προσθέτει κάθε μέρα και μία παράγραφο, δηλαδή να μεταθέτει το Χ ή το οποιοδήποτε σήμα του λίγο παρακάτω

•Δεκαπέντε λεπτά εντατικής μελέτης, δηλαδή με υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, είναι πιο αποτελεσματικά από 45 λεπτά χαλαρής μελέτης. Αν το παιδί σας μπορεί να συγκεντρώνεται για 15 λεπτά, ας δουλεύει στο διάστημα αυτό «στο φουλ» και μετά ας σηκώνεται να κάνει ένα διάλειμμα ή ας αλλάζει μάθημα. Η εναλλαγή κεντρίζει συχνά το ενδιαφέρον ή πάντως φέρνει συχνά το ίδιο αποτέλεσμα με ένα μικρό διάλειμμα

•Άλλα παιδιά δουλεύουν καλύτερα με το ξυπνητήρι. Αν π.χ. διαπιστώνει ότι η συγκέντρωσή του χαλαρώνει στα 20 λεπτά, ας βάζει υπενθυμίσεις στο κινητό ώστε να τον «διακόπτει» προγραμματισμένα κάθε 20 λεπτά. Έτσι θα έχει και πάλι την αίσθηση ότι ελέγχει την κατάσταση. Επιπλέον, δεν θα έχει το νου του να κοιτάζει το ρολόι, γιατί θα χτυπήσει μόνη της η υπενθύμιση. Το ρολόι μάλιστα καλό είναι να «κοιτάζει» προς τον τοίχο, ώστε να μην του αποσπά την προσοχή. Αν χρησιμοποιεί το κινητό, τότε καλύτερα να έχετε ένα κινητό ειδικά γι αυτή τη δουλειά –π.χ. ένα παλιό δικό σας- γιατί αν είναι το δικό του, είναι βέβαιο ότι κάποιο τηλεφώνημα θα τον διακόψει την ώρα που διαβάζει.

•Σε κάποια παιδιά ταιριάζει το πρόγραμμα της πυραμίδας, με σταδιακή κλιμάκωση. Ξεκινούν να διαβάσουν μόνο μια σελίδα μέχρι το πρώτο τους διάλειμμα, μετά διαβάζουν 2 σελίδες και κάνουν δεύτερο διάλειμμα. Ύστερα διαβάζουν 3-4 σελίδες συνεχόμενες και κάνουν το τρίτο τους διάλειμμα. Καλό είναι ο έφηβος να υπολογίζει την κλιμάκωση ανάλογα με το δικό του βιορυθμό σε συγκέντρωση. Αν βλέπει ότι όσο περνά η ώρα συγκεντρώνεται όλο και καλύτερα, τότε αυτή η κλιμάκωση σίγουρα του ταιριάζει. Αν όμως βλέπει ότι όσο περνά η ώρα, η συγκέντρωσή του χάνεται όλο και συχνότερα, τότε πρέπει να κρατήσει ρεαλιστικά μια σταθερή «μερίδα» διαβάσματος ανά διάλειμμα ή να ακολουθήσει και την αντίθετη τεχνική –δηλαδή να διαβάζει πρώτα περισσότερες σελίδες και να μειώνει τον αριθμό τους.

•Κάποια παιδιά βοηθούνται από φράσεις – κλισέ που επαναλαμβάνουν στον εαυτό τους όταν τον «συλλαμβάνουν» να ονειροπολεί (π.χ. «Τώρα, διάβασμα!» ή «Θα χαζέψω αργότερα. Πρέπει να βγάλω την ύλη τώρα» ή «Σύνελθε! Τώρα είσαι εδώ!» ή «Ώρα να συγκεντρωθώ»)

•Αν νιώθει κούραση ή γενικά έλλειψη συγκέντρωσης, ο έφηβος μπορεί να τονωθεί κάνοντας ασκήσεις γυμναστικής. Μια βόλτα με γρήγορους ρυθμούς γύρω από το τετράγωνο ή 5 λεπτά γυμναστικής ξυπνούν και το σώμα και το μυαλό. Επίσης βοηθά στην εγρήγορση και η τσίχλα ή ένα ελαφρύ γεύμα με πρωτεΐνες (π.χ. ψωμί με τυρί ή ζαμπόν ή αυγό).

•Στη συγκέντρωση βοηθά ο σαφής προσδιορισμός της ύλης που θα πρέπει «να βγάλει» ο έφηβος μέσα σε μια μέρα. Καλό είναι όταν κάθεται να διαβάσει να κάνει στο μυαλό του ένα προσχέδιο (π.χ. θα διαβάσω 5 σελίδες ιστορίας για το μεθαυριανό τεστ ή θα λύσω τρεις ασκήσεις φυσικής)

•Έχει σημασία το παιδί να σηκώνεται από το γραφείο έχοντας ολοκληρώσει κάτι. Δεν έχει σημασία αν θα έχει ολοκληρώσει ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Εκείνο που μετράει είναι να έχει ολοκληρώσει εκείνο που ο ίδιος ή η ίδια είχε προαποφασίσει ως «μερίδα». Έτσι θα νιώθει αυτοπεποίθηση και θα ξέρει ότι τελείωσε εκείνο που είχε ορίσει ως υποχρέωσή του. Όταν διαβάζει κάτι και το ολοκληρώνει, καλό είναι να βάζει και ένα σήμα ότι «το τελείωσε». Ας διαλέξει όποιο σήμα θέλει.

•Όταν «βγάζει» την ύλη που ο ίδιος ή η ίδια προσδιόρισε ως απαραίτητη μέχρι το πρώτο διάλειμμα, ας ανταμείψει τον εαυτό του με κάτι ευχάριστο

•Να πείσετε το παιδί σας ότι δεν πρόκειται να χάσει τους φίλους και τις παρέες του μόνον και μόνον επειδή διαβάζει. Αν κάτι αλλάξει στις φιλίες του, αυτό σίγουρα δεν θα σχετίζεται με το γεγονός της τρίωρης μελέτης. Στο κάτω-κάτω αυτό το τρίωρο θα μπορούσε να ήταν αφιερωμένο σε οποιαδήποτε άλλη προσωπική ενασχόλησή του Όλοι στη παρέα του κάνουν το ίδιο για τις προσωπικές ανάγκες τους.

•Βοηθήστε το παιδί σας να αποκτήσει προσωπικό ενδιαφέρον για κάθε μάθημα στο οποίο χωλαίνει. Αν ο καθηγητής στο σχολείο δεν έχει πείσει το παιδί ότι το μάθημα αυτό σχετίζεται άμεσα με τη ζωή του και το αφορά, θα πρέπει να το πείσετε εσείς ή κάποιος άλλος καθηγητής. Το παιδί έχει μεγάλη σημασία να συνδέει κάθε μάθημα με κάτι σημαντικό για το ίδιο.

•Προτείνετε του να χρησιμοποιεί μολύβι ή υπογραμμιστή ώστε να τονίζει όσα θέματα το ενδιαφέρουν ή να γράφει απορίες και δικά του συμπεράσματα. Έτσι διαβάζει ενεργά. Ξεφεύγει από την παθητική και ανιαρή συνήθη αντιμετώπιση του μαθήματος και λειτουργεί πιο δημιουργικά. Η υπογράμμιση και οι σημειώσεις «ξυπνούν» το μαθητή.

•Αν δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στο διάβασμα στο σπίτι, τονίστε του ότι πρέπει να προσπαθήσει τουλάχιστον να συγκεντρώνεται στις παραδόσεις ώστε να φεύγει από το σχολείο έχοντας μάθει εκεί αρκετή από την ύλη

•Μη βάζει στόχους που δεν θα επιτύχει, γιατί θα απογοητευθεί και έτσι θα δυσκολευθεί ακόμα περισσότερο στη μελέτη του. Αν πει, για παράδειγμα, ότι θα διαβάζει 4 ώρες την ημέρα με δύο διαλείμματα και είναι άτομο με μειωμένη συγκέντρωση, θα αποκαρδιωθεί πολύ γρήγορα και η προσπάθειά του να βελτιώσει την κατάσταση, θα φέρει αντίθετο αποτέλεσμα.

•Μάθετέ του να χρησιμοποιεί όλο τον ελεύθερο χρόνο του για χαλάρωση. Ας χαλαρώνει ακόμη και στο λεωφορείο, στο περπάτημα, στο μπάνιο. Έτσι δεν θα του λείπει πολύ η χαλάρωση όταν «σφίγγεται» να διαβάσει.

•Όταν έχει πολύ διάβασμα, όπως στην περίοδο εξετάσεων, καλό είναι να πίνει πολλά υγρά και να τρώει μικρά γεύματα (όπως τοστ) ανά 3-4 ώρες. Το βαρύ φαγητό δεν βοηθά στη μελέτη. Αν θέλει να πίνει καφέδες, εξηγήστε του ότι ενδέχεται να εκνευριστεί και τονίστε ότι ο εκνευρισμός κατά βάθος το εμποδίζει να διαβάσει.

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η πρώτη ερωτική σχέση των εφήβων δεν εκφράζει απαραίτητα και τον «πρώτο έρωτα».

Μπορεί να περιλαμβάνει ολοκληρωμένες ερωτικές επαφές, αλλά μπορεί και όχι. Περικλείει όμως πάντα το ερωτικό στοιχείο.

Όταν το παιδί σας είναι ερωτευμένο

- Τα παιδιά συνήθως είναι πανευτυχή όταν είναι ερωτευμένα. Είναι η πιο όμορφη φάση της ζωής τους και όλα μοιάζουν παραμυθένια.

- Ο ερωτευμένος έφηβος νιώθει σαν βασιλιάς όσο όλα πάνε καλά και σαν ζητιάνος αν το ταίρι του παραμελήσει τη σχέση. Και μπορεί να θεωρήσει ότι ο άλλος τον παραμελεί επειδή απλώς έχει να διαβάσει και δεν μπορεί να βγει μαζί του για καφέ. Όταν απεναντίας είναι μαζί, όλα είναι όμορφα και θαυμαστά. Οι νεαροί και οι νεαρές παίρνουν από τη σχέση τους τεράστια ορμή για την ζωή και αισθάνονται πως έχουν τη δύναμη να επιτύχουν τα πάντα.

- Οι ερωτικές σχέσεις λειτουργούν στην εφηβεία συχνά με πολύ κτητικό και απόλυτο τρόπο. Όσο ερωτευμένο κι αν είναι ένα παιδί πρέπει να διατηρεί τις σχέσεις του με άλλους ανθρώπους, να έχει το ζωτικό του χώρο, το προσωπικό του ημερολόγιο, τις προσωπικές του επιλογές κ.λπ. Προσπαθήστε να δείξετε στο παιδί σας από νωρίς πόσο σημαντικό είναι ο καθένας μέσα στη σχέση να διατηρεί την αυτονομία του και να αποδέχεται τη διαφορετικότητα του άλλου

- Ο έφηβος καλό είναι να μοιράζεται με το σύντροφό του τις ίδιες βασικές αρχές. Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε πρέπει να υπογραμμίσετε διπλά στο παιδί σας τη διαφορά της υγιούς εμπιστοσύνης από την τυφλή εμπιστοσύνη Υπάρχουν, για παράδειγμα, έφηβοι που μπλέκουν με ναρκωτικά, επειδή δείχνουν υπέρμετρη εμπιστοσύνη στο σύντροφό τους, δεν διανοούνται ότι θα τους κάνει ποτέ κάτι κακό και δοκιμάζουν με το ταίρι τους διάφορες ουσίες. Ο σύντροφος του παιδιού σας μπορεί όντως να μην έχει κακές προθέσεις. Ίσως το ίδιο θεωρεί το χασίς κάτι αθώο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, δεν μετρούν μόνον οι προθέσεις –μετρά κυρίως το αποτέλεσμα.

- Σε κάποιες περιπτώσεις πιθανόν τα αισθήματα να μην είναι αμοιβαία ή να μην είναι εξίσου ισχυρά και από την άλλη πλευρά. Ίσως ο ένας από τους δύο να εκμεταλλεύεται την αδυναμία του άλλου και να τον χειραγωγεί συστηματικά. Αν το δικό σας παιδί «κάνει τον άλλο ό,τι θέλει», μην παινεύεστε. Αναρωτηθείτε για ποιο λόγο το παιδί σας (αγόρι ή κορίτσι) θέλει τον άλλο «υποτακτικό» του Δεν θέλει μια ισότιμη σχέση; Βιώνει τον έρωτα ή βλέπει τη σχέση σαν μια ευκαιρία για επιβολή; Αν ναι, γιατί έχει τόσο μεγάλη ανάγκη επίδειξης δύναμης επάνω σε ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα; Ίσως χρειάζεται έμμεσα τη βοήθειά σας για τις ισορροπίες του.

Το ίδιο ισχύει και αν το πρόβλημα είναι αντίστροφο, όταν δηλαδή το παιδί σας να είναι εκείνο που «άγεται και φέρεται» άβουλα από το ταίρι του.

Στην περίπτωση λοιπόν που το παιδί σας επιτρέπει να το χρησιμοποιούν, διερευνήστε διακριτικά τους λόγους και προσπαθήστε να ενισχύσετε την αυτοεκτίμηση του. Συνήθως τα παιδιά που δέχονται υποτιμητικές συμπεριφορές είναι εκείνα που νιώθουν ότι «δεν αξίζουν».

- Η σεξουαλική σχέση καλό είναι να προχωρά μόνον όταν το θέλουν και οι δυο. Το παιδί σας πρέπει να γνωρίζει τα όριά του και να τα θέτει, αλλά και να ξέρει αντίστοιχα να σέβεται όποιο όριο του θέτει ο φίλος, ο γονιός ή στην προκειμένη περίπτωση το ταίρι του.

- Αν το έφηβο παιδί σας παραπονιέται πως ο σύντροφός του δεν θέλει να ολοκληρώσει ερωτικά τη σχέση τους, εξηγήστε του ότι πρέπει να σεβαστεί την επιθυμία του άλλου και να μην τον υποχρεώσει να προχωρήσει περισσότερο, όσο δύσκολο και αν του είναι.

- Αν το παιδί σας έχει αμφιβολίες για το κατά πόσον πρέπει να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της ερωτικής σχέσης και θέλει να συζητήσει το θέμα μαζί σας, τοποθετηθείτε με ειλικρίνεια. Ρωτήστε το αν πραγματικά νιώθει έλξη για το ταίρι του ή αν σκέφτεται να ολοκληρώσει τις σχέσεις μαζί του μόνον και μόνον για να κάνει το χατίρι στο έτερό του ήμισυ. Πιθανόν η κόρη ή ο γιος σας να θέλει να ολοκληρώσει επειδή θεωρεί ότι έχουν κάνει το ίδιο οι περισσότεροι συνομήλικοί του / της. Σε αυτή την περίπτωση εξηγήστε στο παιδί σας ότι αγόρια και κορίτσια πιστεύουν πως το 90% των «άλλων» έχει ήδη κάνει έρωτα, ενώ στην πραγματικότητα δεν ισχύει. Ο μύθος όμως ότι «οι περισσότεροι το έχουν κάνει», οδηγεί πολλά κορίτσια και αγόρια σε πράξεις μίμησης.

- Καμιά φορά οι έφηβοι αγόρια και κυρίως κορίτσια «μπλέκουν» με μεγαλύτερα παιδιά, αλλά το κρύβουν. Οι μεγάλες διαφορές ηλικίας μπορεί να δημιουργήσουν και μεγάλα προβλήματα, γιατί ο ωριμότερος, ακόμα κι αν είναι μόλις 19 ετών, μπορεί εύκολα να κατευθύνει και να χειραγωγήσει τον μικρότερο έφηβο.

- Αν το παιδί σας δεν θέλει να μιλήσει για την ερωτική του ζωή, σεβαστείτε το, αλλά αναρωτηθείτε και μήπως κρύβει κάτι.

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Το παιδί σας έχει μπει στην εφηβεία και ο μεγαλύτερος εφιάλτης σας είναι τα ναρκωτικά. Αναρωτιέστε τι πρέπει να κάνετε για να το προστατεύσετε και ποια σημάδια μπορεί να δηλώνουν ότι έχει μπλέξει;  .

Μπορεί να πειραματιστούν με ναρκωτικά οι έφηβοι που…

-έχουν άγχος και ανασφάλεια ή κατάθλιψη

-δε διαθέτουν κοινωνικές δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν διάφορα καθημερινά προβλήματα

-αισθάνονται απόρριψη από το περιβάλλον, νιώθουν να μην ανήκουν πουθενά και θέλουν απεγνωσμένα να ενταχθούν σε μια ομάδα η οποία επιτέλους θα τα αποδεχτεί- στην προκειμένη περίπτωση, στην ομάδα των παιδιών που κάνουν ήδη χρήση ουσιών

-θέλουν να κάνουν τους τολμηρούς και τους αρχηγούς και τους αρέσει η ριψοκίνδυνη συμπεριφορά, ρισκάρουν για να αποδείξουν στη συντροφιά και στον εαυτό τους πόσο άτρωτοι και ισχυροί είναι

-δεν έχουν στενές σχέσεις με τους γονείς τους ή με άλλα θετικά πρότυπα ενηλίκων και παράλληλα συναναστρέφονται με παρέες ή ένα άτομο που κάνει ήδη χρήση ουσιών

-δεν έχουν πειστεί από τους γονείς και το ευρύτερο περιβάλλον τους ότι "τα ναρκωτικά είναι κάτι κακό" και δεν έχουν σαφώς αρνητική στάση έναντι των ναρκωτικών – δηλαδή δεν τα απορρίπτουν κατηγορηματικά

-έχουν γονείς τοξικομανείς ή αλκοολικούς.

Πώς θα προλάβετε...

Όπως σε όλα τα σοβαρά προβλήματα των εφήβων, η καλύτερη πρόληψη είναι η συχνή, σταθερή και σε βάθος επικοινωνία με το παιδί.

Ακόμα και αν ο έφηβος είναι αρνητικός και προχωρεί σε ρήξη, ο γονιός θα πρέπει να προσπαθεί καθημερινά να ξαναχτίζει τις γέφυρες.

Η σταθερή προπαγάνδα των γονιών κατά των ναρκωτικών να ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Οι έφηβοι που μιλούν τακτικά με τους γονείς τους για τους κινδύνους των ναρκωτικών έχουν 42% λιγότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση. Ωστόσο μόνο το ¼ των εφήβων αναφέρουν ότι συζητούν με τους γονείς αυτά τα θέματα.

Να χρησιμοποιούν ρεαλιστικά και επιστημονικώς αποδεδειγμένα επιχειρήματα και όχι να το εκφοβίζουν με ανακρίβειες, γιατί αν το παιδί αποφασίσει να τους παρακούσει και δοκιμάσει χασίς, θα διαπιστώσει ότι "δεν πέθανε από μια ρουφηξιά". Κατά συνέπεια, θα διαπιστώσει ότι οι γονείς του υπερέβαλαν και πολύ πιθανόν να θεωρήσει ότι εξίσου ανακριβή είναι όλα όσα του είπαν για το ζήτημα των ναρκωτικών.

Ένα συχνό επιχείρημα που τα παιδιά επικαλούνται είναι ότι δε βλάπτει η χρήση χασίς. Οι γονείς μπορούν να τα ενημερώσουν ότι ένα τσιγάρο που περιέχει 750 χιλιογραμμάρια χασίς έχει τις ίδιες βλαβερές συνέπειες στους πνεύμονες όσο 4 κανονικά τσιγάρα και φυσικά το πρόβλημα λειτουργεί αθροιστικά. Να τους θέσουν όμως προβληματισμούς για το τι τα οδηγεί στη χρήση.

Σε συνεργασία με το σύλλογο γονέων να οργανώνουν στο σχολείο του παιδιού κατά καιρούς εκστρατείες ενημέρωσης των μαθητών κατά των ναρκωτικών.

Τι πρέπει να σας θορυβήσει

Έχει γενικά αλλάξει συμπεριφορά, δείχνει απόμακρο, κουρασμένο, παραμελεί την ατομική του καθαριότητα, δεν είναι συνεργάσιμο.

Παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις στη διάθεσή του.

Αποφεύγει τους γονείς.

Εμφανίζει έντονη υπνηλία ή αϋπνία.

Έχει αλλάξει η στάση του απέναντι στο σχολείο, κάνει κοπάνες και πέφτουν οι βαθμοί σε όλα τα μαθήματα.

Αφαιρείται συχνά.

Καθυστερεί ή και αμελεί τις υποχρεώσεις του.

Δείχνει έλλειψη ενδιαφέροντος για δραστηριότητες.

Κάνει συχνά περίεργα τηλεφωνήματα με αξιοσημείωτη μυστικότητα.

Λέει αρκετά ψέματα τον τελευταίο καιρό.

Δείχνει πιο ευερέθιστο και αμυντικό. Ρίχνει πιο εύκολα τις ευθύνες στους άλλους.

Πίνει και καπνίζει στις εξόδους με τις παρέες του.

Συμπεριφέρεται με τρόπο που δείχνει ότι ίσως δεν απορρίπτει πια τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Έχει πιθανόν ξεκόψει από τους παλιούς του φίλους. Κάνει παρέα με μεγαλύτερα ή συνομήλικα παιδιά που έχετε υπόνοιες ότι ίσως κάνουν χρήση ναρκωτικών.

Προμηθεύεται φάρμακα που δεν ξέρετε σε τι τα χρειάζεται.

Έχει τύχει να το δείτε να παραπατά ή να μιλάει σαν μεθυμένο χωρίς να έχει πιει.

Γελάει και χαχανίζει χωρίς λόγο.

Ζητάει πολλά γλυκίσματα.

Αρχίζει ξαφνικά να χρησιμοποιεί διάφορα αρωματικά στόματος.

Τα μάτια του είναι κατά καιρούς θολά ή πολύ κόκκινα και οι κόρες είναι άλλοτε πολύ διεσταλμένες και άλλοτε πολύ μικρές.

Ίσως τελειώνουν πολύ γρήγορα τα ποτά στο σπίτι.

Ζητάει παραπάνω χρήματα ή, αντίθετα, βρίσκεται με πολλά χρήματα που δεν του τα έχετε δώσει εσείς.

Χρησιμοποιεί αργκό που δε συνήθιζε παλιά.

Έχετε ανακαλύψει στο δωμάτιό του ή στα πράγματα του κομμάτια αλουμινόχαρτο ή χαρτάκια για τσιγάρο ή κομμένα καλαμάκια, ή περίεργη σκόνη, χάπια ή σύριγγες.

A. Καππάτου

ΕΦΗΒΕΙΑ

Τεχνολογία & ψυχική υγεία: Πόσες ώρες χρήσης συσκευών επιτρέπονται για τους εφήβους
Σε έναν κόσμο οθονών και δικτύων, οι έφηβοι έχουν όφελος –και ψυχικό– αν περνάνε έως τέσσερις ώρες και κάτι (257 λεπτά) τη μέρα μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Για τα κινητά τηλέφωνα, το καθημερινό όριο είναι περίπου δύο ώρες, για τα βιντεοπαιχνίδια μία ώρα και 40 λεπτά, ενώ για την τηλεόραση τρεις ώρες και 41 λεπτά.

Πρακτικά, σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, αυτό σημαίνει ότι αν ένας έφηβος καθημερινά περνάει μπροστά στον υπολογιστή του έως 257 λεπτά, μπροστά στο smartphone του έως 117 λεπτά, μπροστά στην τηλεόρασή του έως 221 λεπτά και μπροστά στα βιντεοπαιχνίδια του έως 100 λεπτά, δεν υπάρχει πρόβλημα –μπορεί μάλιστα και να ωφελείται. Όμως πέρα από αυτά τα χρονικά όρια, οι έφηβοι αρχίζουν πλέον να κάνουν κακό στον εαυτό τους, δημιουργώντας σταδιακά εξάρτηση ή ψυχικά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, η οποία υποδεικνύει ότι η χρήση συσκευών από τους νέους είναι ευεργετική, αλλά απλώς χρειάζεται μέτρο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Άντριου Πρζιμπίλσκι του Ινστιτούτου Διαδικτύου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας Psychological Science, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική Telegraph, ανέλυσαν στοιχεία για 120.000 15χρονους.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι οι γονείς δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά όταν βλέπουν τα παιδιά τους μπροστά σε μια οθόνη, αρκεί να μην «κολλάνε». Όπως είπαν, η διασύνδεση με τον ψηφιακό κόσμο βελτιώνει τις επικοινωνιακές ικανότητες, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη των εφήβων.

«Οι προηγούμενες έρευνες έχουν υπεραπλουστεύσει τη σχέση ανάμεσα στον χρόνο μπροστά σε μια ψηφιακή οθόνη και στην ψυχική υγεία των εφήβων. Συνολικά, βρήκαμε ότι η σύγχρονη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας δεν είναι εγγενώς επιβλαβής και μπορεί να παρέχει πλεονεκτήματα σε ένα διασυνδεμένο κόσμο, εκτός κι αν οι ψηφιακές συσκευές χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή εμποδίζουν το διάβασμα για το σχολείο ή τις εξωσχολικές δραστηριότητες» δήλωσε ο Πρζιμπίλσκι.

Όμως η νέα μελέτη δεν έλαβε υπόψη κατά πόσο βλάπτεται η σωματική υγεία των νέων από την παρακολούθηση των οθονών (καθιστική ζωή, έκθεση σε ακτινοβολίες κ.ά.). Προηγούμενες μελέτες έχουν δώσει ενδείξεις ότι η συνεχής χρήση οθονών μπορεί να έχει διάφορες επιπτώσεις (συρρίκνωση εγκεφάλου, ψυχική υπερδιέγερση, αϋπνία, σωματική αδράνεια, απομόνωση από φίλους κ.ά.).

Η ερευνήτρια δρ Νέτα Γουαϊνστάιν του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ αντέτεινε πως «υπάρχουν καλοί λόγοι να θεωρούμε ότι αν η ψηφιακή τεχνολογία χρησιμοποιείται με μέτρο δεν είναι επιζήμια, αλλά ακόμη βοηθά στην ανάπτυξη των νέων».

Δεν είναι σίγουρο βέβαια ότι το βλέπουν έτσι όλοι οι επιστήμονες και όλοι οι γονείς. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ίσως ότι οι περισσότεροι νέοι χρησιμοποιούν πολλές διαφορετικές συσκευές μέσα στη μέρα (όχι μόνο υπολογιστή ή μόνο κινητό τηλέφωνο ή μόνο τηλεόραση), οπότε συσσωρεύεται η χρήση των οθονών. Μερικές φορές μάλιστα το κάνουν ταυτόχρονα, π.χ. βλέπουν τηλεόραση και παράλληλα στέλνουν γραπτό μήνυμα σε έναν φίλο τους. Και, επιπλέον, τα Σαββατοκύριακα ένα παιδί μπορεί να κολλήσει σε ένα βιντεοπαιχνίδι επί 12 ώρες!

govastileto.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει.

H αναβλητικότητα στο διάβασμα μπορεί να συνοδεύει την έλλειψη συγκέντρωσης, αλλά πολλές φορές αποτελεί μεμονωμένο πρόβλημα γιατί, όταν το παιδί αποφασίζει να διαβάσει, «στρώνεται κανονικά» και διαβάζει πολύ συγκεντρωμένα.

Ωστόσο η διαδικασία της μελέτης κάποιων ή και όλων των μαθημάτων για πολλούς μαθητές δεν είναι κάτι ευχάριστο. Tο πρόβλημα είναι ότι αναβάλλει το διάβασμα μέχρις ότου «φτάσει ο κόμπος στο χτένι», και τότε αντιμετωπίζει τη μελέτη σαν «βουνό» που το εξαντλεί, λένε χαρακτηριστικά οι γονείς.

Παρά τις διαρκείς υποδείξεις, ο έφηβος δείχνει ότι δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί σωστά τον χρόνο του διαβάσματος αφού επιμένει να το αφήνει για την τελευταία στιγμή.

Σε περίπτωση που γενικά αναβάλλει πολλές υποχρεώσεις του, τότε ίσως δείχνει αρνητική στάση ζωής, έλλειψη αυτοπεποίθησης, ανασφάλεια κ.ά.

Βοηθήστε τον να διαχειριστεί τον χρόνο

O τρόπος διαχείρισης του χρόνου διαφέρει από έφηβο σε έφηβο. Κάποιοι επιθυμούν να προσχεδιάζουν και να οργανώνουν τον χρόνο τους λεπτομερώς. Άλλοι δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για σχεδιασμό και άλλοι προτιμούν να τον κάνουν χοντρικά μέσα στο μυαλό τους και να μην κοιτούν καθόλου το ρολόι.

Κάποιες προτάσεις που μπορεί να διευκολύνουν τον έφηβο είναι:

• Zητήστε του να καταγράψει τις καθημερινές ασχολίες του (λ.χ. το σχολείο, το φαγητό, το διάβασμα, το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο, τον αθλητισμό, τις εξόδους με τους φίλους, την ενασχόληση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.ά.).

• Να σημειώσει πόσο χρόνο καταναλώνει σε καθεμιά.

• Θα διαπιστώσει ότι τα χρονικά όρια για να διαβάσει και να χαζέψει είναι περιορισμένα. Aν κάνει το ίδιο και για τις ώρες του Σαββατοκύριακου, θα εκπλαγεί όταν ανακαλύψει ότι ακόμα και τότε δεν χωρούν όσα «περισσεύουν» από τις καθημερινές.

• Να δοκιμάσει να τα χωρίσει σε κατηγορίες περισσότερο και λιγότερο επειγόντων.

• Aν είναι αναποφάσιστος, βοηθήστε τον να ξεκαθαρίσει μόνος του ποια είναι τα επείγοντα και σημαντικά πράγματα μέσα στην καθημερινή ρουτίνα του.

• Σταδιακά θα αρχίσει να κατανοεί τις σημαντικές και απαραίτητες ατομικές του υποχρεώσεις (που πρέπει να διεκπεραιωθούν σήμερα οπωσδήποτε) από εκείνες που έχουν δευτερεύουσα σημασία.


akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Όλα ξεκινούν τις περισσότερες φορές από ένα αστείο ή μία επίδειξη δύναμης από ανθρώπους που ενδεχομένως βρίσκονται στο περιθώριο και ψάχνουν μια επιβεβαίωση που δεν τους δόθηκε ποτέ από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Το «παιχνιδάκι» αυτό, όμως, γρήγορα μπορεί να εξελιχθεί σε έναν πραγματικό εφιάλτη για τα παιδιά τα οποία δεν γνωρίζουν τους τρομακτικούς κινδύνους που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο και ότι από τη μια στιγμή στην άλλη σταματούν να είναι ασφαλή ακόμα και μέσα στα σπίτια τους.

Γράφει ο Μιχάλης Μαρδάς

Το EThe Magazize του EleftherosTypos.gr ρίχνει φως στους σκοτεινούς διαδικτυακούς διαδρόμους του cyber bullying που παλιότερα ήταν κάτι άγνωστο στην ελληνική κοινωνία αλλά, πλέον, όχι μόνο έχει γίνει γνωστό αλλά καθημερινά απειλεί χιλιάδες παιδιά.

Απευθυνθήκαμε στη διακεκριμένη ψυχολόγο, παιδοψυχολόγο και συγγραφέα Αλεξάνδρα Καππάτου για να μας βοηθήσει στην έρευνά μας και τα στοιχεία που μας παράθεσε ήταν συγκλονιστικά.


Η Αλεξάνδρα Καππάτου στο EThe Magazine
Αρχικά τη ρωτήσαμε τι είναι αυτή η «μόδα»: «Το cyber bullying ή αλλιώς ηλεκτρονικός εκφοβισμός είναι η επιθετική συμπεριφορά που εκδηλώνεται από ένα έφηβο ή και μια ομάδα συνομηλίκων μέσα από τη χρήση των υπολογιστών εναντίον ενός εφήβου – θύματος που δεν μπορεί να προστατεύσει εύκολα τον εαυτό του, γιατί ο δράστης ή οι δράστες κρύβονται πολλές φορές πίσω από το πέπλο της ανωνυμίας. Στην περίπτωση που παρατηρηθεί εμπλοκή ενηλίκου χρησιμοποιούνται οι οροί Διαδικτυακή παρενόχληση (Cyber-Harassement) είτε η Διαδικτυακή παρακολούθηση (Cyber-Stalking).

Γενικότερα, ο εκφοβισμός περιλαμβάνει απειλές, εκφοβισμό, κακόβουλα σχόλια και πειράγματα που έχουν σαν στόχο την ταπείνωση του εφήβου αλλά και τη διασκέδαση των δραστών. Διάδοση και διασπορά άσχημων ειδήσεων ή προσβλητικών φημών μέσα από το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποστολή ανεπιθύμητων μηνυμάτων που είναι υβριστικά, κλπ., δημιουργία ψεύτικων διαδικτυακών προφίλ, υποκίνηση τρίτων για διαδικτυακή παρακολούθηση και παρενόχληση του εφήβου αλλά και αποστολή δυσφημιστικών και αναληθών μηνυμάτων σε τρίτα άτομα προερχόμενα δήθεν από το θύμα, αποστολή φωτογραφιών του θύματος ή άλλου είδους μαγνητοσκοπημένο υλικό χωρίς την άδειά του κλπ..

Αυτό γίνεται μέσα από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (emails), chat rooms, από ιστοσελίδες, από κινητό με φωτογραφίες κλπ. Αυτό πριν από μερικά χρόνια ήταν άγνωστο στην Ελλάδα αλλά βλέπουμε, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια να παρατηρείται μεγάλη άνθηση και όλο αυτό δημιουργεί πολλές φόρες ασφυκτικές συνθήκες στα παιδιά – θύματα».

Ποιες, όμως. είναι οι συνηθισμένες πρακτικές των δραστών; «Υπάρχουν πάρα πολλά άτομα τα οποία έχουν πέσει θύματα τέτοιων ηλεκτρονικών εκφοβιστών αν και ελάχιστα τα δημοσιοποιούν. Συνηθισμένες πρακτικές είναι να δημοσιεύονται φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές των θυμάτων χωρίς την άδεια τους, να παρενοχλούνται σεξουαλικά, να βλέπουν ανυπόγραφα πολλές φορές αρνητικά σχόλια τα οποία διασπείρονται στο διαδίκτυο με πολύ μεγάλη ταχύτητα, και γενικότερα κείμενα με αρνητικό ή προσβλητικό περιεχόμενο σε βάρος τους».

Ποιά είναι η ταυτότητα των δραστών και πως διαλέγουν τα θύματά τους

Ρωτήσαμε την κα. Καππάτου για το προφίλ των δραστών και μας τόνισε πως μιλάμε για εφήβους που αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες: «συνήθως είναι παιδιά που μπορεί να παρουσιάζουν επιθετικότητα, δυσκολεύονται να αποδεχθούν την απόρριψη, προέρχονται από ένα δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον με δυσκολία στην επικοινωνία με τους γονείς τους και αντιμετωπίζουν διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες κλπ. Πολλές φορές, τα παιδιά αυτά χρησιμοποιούν τον εκφοβισμό ως ένα μέσο ψυχαγωγίας για να γελάσουν και να ικανοποιηθούν από τις αντιδράσεις των παιδιών – θυμάτων, από τον πανικό τους».

Πως, όμως, διαλέγουν τα θύματά τους: «Αυτά που συμβαίνουν στο διαδίκτυο, μπορούν να συμβούν και μέσα στη ζωή. Διαλέγουν άτομα τα οποία μπορεί να είναι εσωστρεφή, να μην είναι ιδιαίτερα κοινωνικά, που έχον δείξει ότι δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Το cyber bullying έχει τα χαρακτηριστικά που έχει και το bullying, απλώς είναι πιο περίπλοκο γιατί υπάρχει η ανωνυμία. Δηλαδή, αυτό που είχαμε πριν και το οποίο υπάρχει και σήμερα σε μεγάλο βαθμό που είναι το bullying που προέρχεται από συγκεκριμένα παιδιά -που είναι οι θύτες- μπορεί να συμβεί πιο εύκολα μέσα στο πλαίσιο της ανωνυμίας που προσφέρει ο απέραντος χώρος του διαδικτύου.

Έχει φανεί ότι υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών που υφίσταται τέτοιου είδους επιθέσεις τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας και μάλιστα μια έρευνα που έγινε πρόσφατα στο εξωτερικό και εξέτασε ποιοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να υποστούν bullying στο ψηφιακό και στον πραγματικό κόσμο, έδειξε ότι οι μετριοπαθείς χρήστες του διαδικτύου (σ.σ. δεν είχαν συχνή επαφή) κινδύνευαν περισσότερο να πέσουν θύματα. Επίσης, έχει φανεί ότι περισσότερο τα αγόρια έρχονται αντιμέτωπα με το bullying στον εξωτερικό κόσμο (σχολείο, γειτονιά κλπ.) ενώ τα κορίτσια στον ψηφιακό κόσμο. Στη χώρα μας, λοιπόν, τώρα πλέον μελετώνται πάρα πολύ αυτά τα φαινόμενα, γιατί μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές επιπτώσεις στον ψυχισμό των παιδιών που είναι θύματα, τα δε ποσοστά αυξάνονται χρόνο με το χρόνο».

Παραδείγματα που σοκάρουν

Στη συνέχεια μας εξιστόρησε κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις παιδιών που έπεσαν θύματα του ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Παραδείγματα άκρως σοκαριστικά που απ’ ότι φαίνεται είναι ελάχιστα μπροστά σε όλα όσα γίνονται καθημερινά.

Παράδειγμα πρώτο: Εκανε απόπειρα αυτοκτονίας γιατί την εκβίαζε με γυμνές φωτογραφίες: «Μια κοπέλα με καταγωγή από το εξωτερικό, αλλά γεννημένη στην Ελλάδα, φοιτούσε στην β’ γυμνασίου σχολείου της επαρχίας. Κάποια στιγμή γνώρισε στο διαδίκτυο άτομο το οποίο της παρουσιάστηκε σαν συνομήλικός της. Δεν ήταν, όμως, συνομήλικος αλλά ένας άντρας γύρω στα 40 και παντρεμένος. Η μικρή πείστηκε πως είχαν ίδια ηλικία αφού στο προφίλ του είχε βάλει ψεύτικες φωτογραφίες.

Παρόλο που δεν τον είχε δει ποτέ, το κορίτσι που αντιμετώπιζε προβλήματα στο σπίτι του άρχισε να τον εμπιστεύεται και να μοιράζεται μαζί του δυσκολίες με τους γονείς της. Εκείνος άρχισε να της ζητάει να συναντηθούν αλλά το κορίτσι δεν ήθελε. Ο άντρας, βλέποντας πως δεν τα καταφέρνει, της ζήτησε να βγάλει τη μπλούζα και κατόπιν της πήρε κάποιες φωτογραφίες με το πάνω εσώρουχο.

Μετά της ζήτησε και με το κάτω εσώρουχο. Ακολούθησε ολόκληρη με τα εσώρουχα κι έπειτα προχωρήσαμε σε γυμνή φωτογράφιση πάνω και μετά κάτω. Έχοντας πλέον αυτά τα στοιχεία στα χέρια του, δεν άργησε να την πιέζει να βρεθούν για να έχουν σεξουαλική επαφή. Η μαθήτρια αναστατώθηκε πολύ με αυτό ενώ εξακολουθούσε να πιστεύει ότι είχε να κάνει με συνομήλικό της. Αυτός άρχισε να μπαίνει στη διαδικασία ευθέως της απειλής λέγοντάς της ότι αν δεν συναντηθούν για να προχωρήσουν σεξουαλικά, αυτές τις φωτογραφίες θα τις έστελνε στους γονείς της.

Το παιδί πανικοβλήθηκε, κλείστηκε στον εαυτό του, δεν ήθελε να βγαίνει από το σπίτι, έχασε το χαμόγελό της, δεν ήθελε να πηγαίνει σχολείο και μάλιστα έκανε μία απόπειρα αυτοκτονίας. Πήρε χάπια, που βρήκε στο φαρμακείο του σπιτιού της και στο νοσοκομείο αποκάλυψε στους γονείς της με μεγάλη δυσκολία και ντροπή αυτό που της συνέβαινε. Δραματικό το περιστατικό για τη ζωή του παιδιού. Γι’ αυτό είναι σημαντικό κάθε παιδί να αποκαλύπτει στους γονείς τι συνέβη, γιατί του φεύγει ένα βάρος από πάνω του ενώ θα παίξει ρόλο στην ψυχολογία του και η αποκάλυψη-τιμωρία του δράστη. Θα πρέπει, όμως, να θυμόμαστε πως παίζει πολύ σημαντικό ρόλο το πόσο καιρό έχει βιώσει αυτή την κατάσταση το θύμα. Δυστυχώς, πολλές φορές όλη αυτή η ιστορία αφήνει ανεξίτηλα σημάδια πάνω στο παιδί, πλήττεται η αυτοεκτίμησή του ενώ μειώνεται η εμπιστοσύνη προς τα άλλα άτομα».

Παράδειγμα δεύτερο: Μοίρασε γυμνές φωτογραφίες της στο σχολείο: «Σε πολλές περιπτώσεις τα θύματα μπορεί να έχουν πειστεί να στείλουν άσεμνες φωτογραφίες (σ.σ. κορίτσια συνήθως). Τα παιδιά δεν ξέρουν τι μπορεί να κάνει το συγκεκριμένο άτομο με αυτό το υλικό και επειδή έχουν ταυτιστεί και έχουν αισθανθεί συναισθηματικά κοντά μαζί του, στέλνουν φωτογραφίες.

Έπειτα, αν το θύμα τσακωθεί με τον θύτη ή δεν θέλει να κάνει σχέση μαζί του έρχεται η… εκδίκηση. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά ένα περιστατικό με ένα κορίτσι της γ’ γυμνασίου, έξυπνη και καλή μαθήτρια, που πήγαινε να συνάψει σχέση με ένα αγόρι, 2 χρόνια μεγαλύτερό της. Αυτός, μέσα από την επικοινωνία τους την προέτρεψε να του στείλει γυμνές φωτογραφίες (σ.σ. από τη μέση και πάνω). Επειδή η κοπέλα δεν ήθελε να προχωρήσουν σε κάτι άλλο, αποφάσισε να την εκδικηθεί: Για μία ώρα κοινοποίησε τις φωτογραφίες της μέσω διαδικτύου.

Εκείνη την ημέρα είχαν εξετάσεις, εμφανίστηκε η έφηβη στο σχολείο αμέριμνη για να δώσει το μάθημα και διαπιστώνει με έκπληξη περίεργα βλέμματα, γέλια και να μιλούν χαμηλόφωνα κάποια παιδιά. Πήγαν κάποιες συμμαθήτριές της και της είπαν ‘τι είναι αυτά που έχεις κάνει κλπ’. Οπως ήταν φυσικό, η έφηβη αισθάνθηκε πολύ μεγάλη ντροπή και ενοχή. Αμέσως οι φωτογραφίες κατέβηκαν, εκείνη μίλησε αναγκαστικά στους γονείς της γιατί δεν ήξερε πως να λειτουργήσει. Ήταν όλα ανώνυμα, δεν ήξερε ποιος ήταν. Το παιδί αισθάνθηκε πολύ μεγάλη ντροπή, ήθελε να ανοίξει η γη να το καταπιεί. Δεν ήθελε να ξαναπάει σχολείο. Ήταν, όμως, τυχερή γιατί μεσολάβησε το καλοκαίρι και ξεχάστηκε το πράγμα. Όλο αυτό, όμως, είχε πληγώσει πολύ σοβαρά και την ψυχική της ισορροπία και την αξιοπρέπειά της και έπρεπε να στηριχθεί ψυχολογικά». Οι γονείς της απευθύνθηκαν στην δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και φυσικά ο δράστης που ήταν ο συγκεκριμένος νεαρός αποκαλύφθηκε και τιμωρήθηκε με αποβολή από το σχολείο.

Παράδειγμα τρίτο: «Σταμάτησε το σχολείο γιατί τον κορόιδευαν για μια φωτογραφία: «Μία άλλη περίπτωση, αφορά σε ένα συνεσταλμένο παιδί που πήγαινε στην α’ λυκείου. Είχε δημοσιεύσει στο Facebook μία φωτογραφία που ήταν ο ίδιος με μια παρέα ενηλίκων που είχαν κάνει κατάδυση και είχαν αλιεύσει κάποια ψάρια. Αυτή η φωτογραφία κυκλοφόρησε από κάποια παιδιά σε όλο το σχολείο και άρχισε η κοροϊδία. Πήγε την άλλη μέρα στο σχολείο και όλοι του μιλούσαν για ψάρια και για τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

Το παιδί, επειδή ήταν πολύ ευαίσθητο, σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο γιατί δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτόν τον χλευασμό και τα γελάκια πίσω από πλάτη του. Έτσι, κλείστηκε στον εαυτό του και τελικά αναγκάστηκε να φύγει από αυτό το σχολικό περιβάλλον. Μετά ήρθαν σε μένα, αφού είχε αλλάξει πλέον σχολείο αλλά έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού του το ότι δεν τα κατάφερε. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και σοβαρό γιατί ακολουθεί το παιδί και το στιγματίζει».

Παράδειγμα τέταρτο: Του έλεγαν ότι θα τον σκοτώσουν: «Άλλο περιστατικό αγοριού στη β’ λυκείου. Τον στοχοποίησαν επειδή ήταν εσωστρεφής και αντιμετώπιζε κάποιες δυσκολίες με τον εαυτό του. Άρχισαν να τον περιπαίζουν και να του στέλνουν απειλητικά μηνύματα στο Facebook του τύπου «θα σε σκοτώσουμε», «θα σου κάνουμε κακό», «θα σου βγάλουμε την κοιλιά απ’ έξω», «μην βγεις από το σπίτι» κλπ. Για 15 μέρες το αγόρι βίωσε αυτό το μαρτύριο. Δεν ήθελε να βγαίνει από το σπίτι, δεν ήθελε να πηγαίνει στο σχολείο ενώ δεν είχε πει τίποτα στους γονείς του με αποτέλεσμα εκείνοι να μην μπορούν να δώσουν εξήγηση στην ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς του γιου τους. Αναζήτησαν την βοήθειά μου και τελικά το παιδί αποκάλυψε αυτό που βίωνε».

Η απόγνωση μπορεί να φέρει την αυτοκτονία

Πώς, όμως, μπορούν να αντιδράσουν τα παιδιά που δέχονται όλες αυτές τις επιθέσεις; Μέχρι που μπορούν να φτάσουν αν νιώσουν ότι είναι στο στόχαστρο του περίγυρου και δεν μπορούν να βοηθηθούν από πουθενά;

Η κα. Καππάτου κάνει λόγο για τις πολύ σημαντικές επιπτώσεις που έχει το cyber bullying, οι οποίες είναι ικανές να οδηγήσουν μέχρι και στην αυτοκτονία τα θύματα του: «Τα παιδιά αισθάνονται ενοχές, απόγνωση, απελπισία, θλίψη, φόνο ενώ δεν είναι σπάνιο κάποια να οδηγηθούν ακόμα και σε απόπειρες αυτοκτονίας. Αισθάνονται ότι θέλουν να απομονωθούν, να εξαφανιστούν, να κρυφτούν.

Μπορεί να παρουσιάσουν κατάθλιψη, να έχουν πτώση στα μαθήματα, να αδιαφορούν, να αρνούνται να πάνε στο σχολείο, να μην ανοίγουν τον υπολογιστή, να θέλουν να αλλάξουν νούμερο στο τηλέφωνό τους και άλλα μέχρι τελικά να αποφασίσουν να μιλήσουν. Στο εξωτερικό έχουμε δει περιστατικά που έχουν οδηγηθεί στην αυτοκτονία γιατί δεν μπορούν να αντέξουν ψυχολογικά τέτοιες καταστάσεις.

Οι έφηβοι από 12 έως 16 ετών αποτελούν την πιο ευαίσθητη κοινωνική ομάδα που επηρεάζεται από αυτό το φαινόμενο είτε ως δράστης είτε ως θύμα και φαίνεται ότι 1 στα 5 παιδιά έχει πέσει θύμα του διαδικτυακού εκφοβισμού (έστω και μία φορά). Το cyber bullying μπορεί να φαντάζει αθώο.

Ενα αστείο μεταξύ των παιδιών, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να καταλάβουν ότι μπορεί να έχει δυσάρεστες και απρόβλεπτες συνέπειες. Τα συμπτώματα είναι η αδικαιολόγητη αιφνίδια αλλαγή στην συμπεριφορά τους, η καταθλιπτική τους διάθεση, η απομάκρυνση από τους συνομηλίκους, η ανησυχία και ο φόβος, η πτώση στη σχολική επίδοση και αποχή από τα μαθήματα, κοινωνική απομόνωση ακόμα και κάποιες παράνομες πράξεις λόγω εκβιασμού, επιμονή να αλλάξουν σχολείο ή και το όνομά τους ακόμα, καταθλιπτικά στοιχεία, αυτοκτονικός ιδεασμός. Πρέπει οι γονείς να μπορούν να παρατηρούν τις αλλαγές στην συμπεριφορά των παιδιών τους και να συζητούν μαζί τους γιατί τα ίδια ντρέπονται να τους αποκαλύψουν πολλές φορές και να πουν τι ακριβώς υφίστανται».

Η επικοινωνία γονιών και παιδιών σώζει

Η κα. Καππάτου μας τόνισε πως είναι πάρα πολύ σημαντικό και να υπάρχει πρόληψη και το οικογενειακό περιβάλλον να έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες στο παιδί ώστε να προστατευτεί από τη συγκεκριμένη απειλή.

Μάλιστα επισημαίνει πως όσο περισσότεροι οι γονείς είναι ενήμεροι και χρησιμοποιούν το Ιντερνετ τόσο πιο εύκολα μπορούν να προστατεύσουν στα παιδιά τους: «Ο στόχος είναι η πρόληψη και η επικοινωνία γονιών με παιδιά. Οι γονείς να ακούνε με προσοχή τα παιδιά τους για ότι τους συμβαίνει και να ενισχύουν τον διάλογο μαζί τους, χωρίς να τα επικρίνουν, προσφέροντας την υποστήριξή τους. Είχε φανεί και βάσει μελετών -όσο και να μας φαίνεται παράξενο- το νούμερο ένα που μπορεί να βοηθήσει είναι η επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιών. Όταν οι γονείς είναι ευαισθητοποιημένοι και ενήμεροι (σ.σ. χρησιμοποιούν το διαδίκτυο) μειώνονται αρκετά οι πιθανότητες να εμπλακούν τα παιδιά τους σε παρόμοιες περιπέτειες.

Κι όταν έχουν ανοικτή σχέση σε επίπεδο επικοινωνίας τα παιδιά μπορούν να καταφύγουν σε αυτούς να τους ρωτήσουν, να ενημερωθούν και να καταλάβουν από νωρίς ότι το διαδίκτυο χρειάζεται προσοχή. Συχνά απευθύνονται στον συνομήλικο που δεν ξέρουμε τι συμβουλή θα τους δώσει, ενώ σπανιότερα θα πάνε στο δάσκαλο. Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τις διαδικτυακές δραστηριότητες των παιδιών τους, να τα ρωτούν τι κάνουν, με ποιους συνομιλούν.

Να έχουν εγκαταστήσει φίλτρα για γονικό έλεγχο, να γίνουν φίλοι μαζί τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυρίως όμως να τα ενθαρρύνουν και να τους απευθύνονται όταν αισθάνονται άβολα ή νιώθουν ότι απειλούνται αλλά και σε κάθε περίπτωση. Το σχολείο επίσης, μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια τόσο μέσα από τα μαθήματα πληροφορικής όσο και μέσα από δράσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όλα αυτά για να δείξουμε στα παιδιά τις επιπτώσεις όλων αυτών και να μάθουν τους τρόπους που αντιμετωπίζονται.

Οταν κάποιος από την παρέα τους εκφράσει την επιθυμία να πειράξει και να στοχοποιήσει ένα συμμαθητή του με κάποια ιδιαιτερότητα ή δυσκολία (σ.σ. κατά τη γνώμη του), τότε να μπορούν να αντισταθούν προκειμένου να τον μεταπείσουν ή και να μη συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει η υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος που έχει ως αποστολή να τα προστατεύει και στην οποία μπορούν να καταγγέλουν καθετί που ενδεχομένως τους συμβαίνει στον ηλεκτρονικό κόσμο».

eleftherostypos.gr




 

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin