Η περίοδος των εξετάσεων είναι κάτι δύσκολο για τα παιδιά, καθώς είναι κάτι άγνωστο γι αυτά, ενώ τους δημιουργεί ανησυχία και σημαντικό προβληματισμό.
Ακόμα και τα παιδιά που είναι καλά προετοιμασμένα έχουν ιδιαίτερο άγχος εκείνη τη στιγμή. Μπορεί να φοβούνται μήπως δεν γράψουν καλά, μήπως δεν περάσουν, κάνοντας «μαύρα» σενάρια...

Οι γονείς είναι οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται πως αισθάνονται τα παιδιά τους 

Ο ρόλος του γονιού είναι εξαιρετικά σημαντικός. Πολλές φορές έχουν τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά δυστυχώς με τη στάση τους δεν λειτουργούν καθησυχαστικά.... Πρέπει οι ίδιοι να καταλάβουν ότι όσο και να πιέζουν τώρα τα παιδιά τις παραμονές ειδικά των εξετάσεων δεν έχει κανένα νόημα. 

Γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγονται οι φασαρίες, οι εντάσεις, οι διαρκείς υποδείξεις. Όταν βλέπουν ότι το παιδί τους είναι πιεσμένο ή αγχωμένο, να καθίσουν να το ακούσουν με προσοχή, αποφεύγοντας τα κηρύγματα. Να το προτρέψουν να σκεφτεί θετικά, ακόμη και να βάλει στη σκέψη του ότι σε λίγες μέρες οι εξετάσεις θα τελειώσουν και να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί εκείνη τη στιγμή..
Να μην μεταφέρουν οι γονείς στα παιδιά το δικό τους άγχος και τη δική τους αγωνία, καθώς «οι γονεϊκές προσδοκίες είναι που αυξάνουν το άγχος των παιδιών.

Πρέπει να διατηρούν την ψυχραιμία τους και την ηρεμία τους και να μη δείχνουν, ούτε την ημέρα που δίνει το παιδί εξετάσεις, αγχωμένοι. Τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να «διαβάζουν» τους γονείς, ακόμα κι αν δεν τους πουν τίποτα, το βλέπουν στα μάτια και το αισθάνονται ακόμα και από τις κινήσεις που κάνουν.

Είναι βασικό να διασφαλίσουμε στα παιδιά ένα ήρεμο περιβάλλον, χωρίς κριτικές ή απαγορεύσεις

Τα παιδιά θέλουν στη συγκεκριμένη φάση συμπαράσταση, υποστήριξη και μερικές φορές καθοδήγηση. Για παράδειγμα, μπορεί ένα παιδί να έχει παραιτηθεί και να μη θέλει να κάνει επανάληψη, επειδή φοβάται, γιατί νιώθει ότι εκείνη τη στιγμή δεν θυμάται τίποτα. Τότε οι γονείς πρέπει να λειτουργήσουν με θετική ενίσχυση και χωρίς υπερβολές, χωρίς υπερπροστασία.

Ποια είναι όμως εκείνα τα σημάδια που «μιλούν» από μόνα τους για μια ιδιαίτερα πιεσμένη ψυχολογική κατάσταση ενός εφήβου; 

Μπορεί το ίδιο το παιδί να μιλήσει για το άγχος του, μπορεί να κάνει κακές σκέψεις ότι δεν θα πετύχει και δεν θα γράψει τίποτε, ότι του χρόνου πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις… Μπορεί να δυσκολεύεται στον ύπνο, τελευταία στιγμή να μην έχει όρεξη να διαβάσει, να υπάρχουν ξεσπάσματα κλάματος, να βρίσκεται σε υπερένταση και να δημιουργεί καυγά με το παραμικρό, να μη θέλει να του φωνάξει κανένας. Όλα αυτά είναι σημαντικές ενδείξεις ότι το παιδί μας έχει άγχος και εκεί ο ρόλος του γονιού πρέπει να είναι καθησυχαστικός.

Όσο για το εάν υπάρχουν διέξοδοι χαλάρωσης, ικανές να μειώσουν το άγχος και την κούραση μπορούμε να προτείνουμε ήπια άθληση, μουσική, χορό, συζήτηση με φίλους.,αυτά αποτελούν μαγικές ενασχολήσεις την περίοδο των εξετάσεων και που μπορούν να λειτουργήσουν χαλαρωτικά. 

Τέτοιες στιγμές ο οργανισμός πρέπει να αντέξει στη δοκιμασία του έντονου άγχους και για να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις για συγκέντρωση, ετοιμότητα και διαύγεια, είναι απαραίτητη μια ισορροπημένη διατροφή.

 

Αλεξάνδρα Καππάτου

Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος Συγγραφέας

Φάκελος Πανελλήνιες 2018

http://akappatou.gr