Αυγούστου 18, 2018

ΕΦΗΒΕΙΑ

Ο έφηβος είναι «αλλεργικός» σε συγκεκριμένες συμφωνίες μεταξύ των γονιών του. Μπορεί να επιλέξει ο ίδιος να περνά κάποιες περιόδους με τη μητέρα ή με τον πατέρα. Εξάλλου δεν έχει ανάγκη να μεταφέρει όλα τα πράγματά του από το ένα μέρος στο άλλο κάθε βδομάδα· το κινητό και ο φορητός υπολογιστής του του είναι συνήθως αρκετά. Αν διαπιστώσει ότι του δημιουργούνται δυσκολίες ή υπάρχουν διαφωνίες ή και συγκρούσεις μεταξύ των γονιών, αμέσως διαφοροποιεί το μοντέλο.

Οι προτάσεις αυτές για την επικοινωνία φυσικά εξαρτώνται από τις σχέσεις των γονιών. Δυστυχώς, εξαιτίας των συγκρούσεών τους, οι γονείς συχνά είναι ανίκανοι να καταλήξουν και να τηρήσουν μια συμφωνία που θα είναι προς όφελος του παιδιού τους και θα καταστήσει άνετη την επικοινωνία του και με τους δύο γονείς του.

Καταφεύγουν στη δικαστική οδό, όπου ο δικαστής αναγκάζεται να αποφασίσει, μέσα στη γονεϊκή καταιγίδα, τι θα εξασφαλίσει τις λιγότερες πιθανές επιπτώσεις στην ψυχική ισορροπία του παιδιού, χωρίς απαραίτητα να είναι το καλύτερο για αυτό. Έτσι, συχνά το παιδί συναντά τον γονιό που απουσιάζει με το σταγονόμετρο. Η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης για τη ρύθμιση της επικοινωνίας δεν μπορεί να αποτρέψει τη ζημία που υφίσταται ο ψυχισμός του παιδιού όταν εκτίθεται στις διαμάχες των γονιών. Μεγάλος χαμένος είναι το παιδί, που λόγω της έκρυθμης κατάστασης δεν του δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσει, να αναπτύξει και να απολαύσει την επαφή του με τον κάθε γονιό του χωριστά. Μην ξεχνάτε, λοιπόν, είστε συνυπεύθυνοι για τα παιδιά σας, γι’ αυτό δείξτε ωριμότητα και απαλλαγείτε από το μίσος και τον θυμό για το καλό τους.   

Η κοινή επιμέλεια, μια νέα προοπτική

Τα τελευταία χρόνια οι γονείς αποφασίζουν συχνά μια μέση λύση, αυτήν της κοινής επιμέλειας. Καθορίζουν από κοινού δηλαδή τον τόπο διαμονής του παιδιού, πόσο χρόνο θα περνά με τον κάθε γονιό και πότε, τον τρόπο διαπαιδαγώγησης κ.ά.

Η κοινή επιμέλεια στην Ελλάδα μπορεί να συμφωνηθεί μόνο από τους γονείς και δεν επιβάλλεται από το δικαστήριο. Πρόκειται για σχετικά νέα τάση και, εφόσον το πρώην ζευγάρι έχει καλές σχέσεις, θέτει τα θεμέλια για πιο ισορροπημένη ανατροφή του παιδιού. Με την κοινή επιμέλεια έχουν και οι δύο γονείς άμεση ανάμειξη στην καθημερινότητά του και συνήθως το μοιράζονται. Οι γονείς αποφασίζουν να διατηρήσουν σχεδόν ίδιες τις συνθήκες ανατροφής του παιδιού τους, με μοναδική διαφορά ότι αυτό «μεταστεγάζεται» συχνά ώστε να μένει στα δύο σπίτια εναλλάξ και να περνά ίσο χρόνο και με τους δύο γονείς. Στις περισσότερες περιπτώσεις, βέβαια, η κοινή επιμέλεια τηρείται λιγότερο τυπικά και το παιδί περνά, π.χ., τον χειμώνα με τη μητέρα και το καλοκαίρι με τον πατέρα, ή μένει τις καθημερινές στο σπίτι της μητέρας και πηγαίνει στο σπίτι του πατέρα από την Παρασκευή το μεσημέρι μέχρι το πρωί της Δευτέρας, ή ίσως και μια ενδιάμεση ημέρα κ.λπ. Το σχήμα της κοινής επιμέλειας έχει πολλά θετικά, αλλά και αξιοσημείωτα αρνητικά στοιχεία, τα οποία οι γονείς θα πρέπει να συνυπολογίσουν στις αποφάσεις τους.

Πλεονεκτήματα
• Είναι πολύ δύσκολο να αποστασιοποιηθεί ο ένας από τους δύο γονείς και να χαθεί το ανδρικό ή γυναικείο πρότυπο από την οικογένεια, καθότι αναγκαστικά μένουν ενεργά αναμεμειγμένοι στην ανατροφή του παιδιού και οι δύο.

• Το παιδί αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά.

• Κατά κανόνα ο πατέρας παρέχει περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευση του παιδιού, αλλά και για τη διαβίωσή του. Αναφερόμαστε στον πατέρα γιατί συνήθως εκείνος έχει μεγαλύτερο εισόδημα από την εργασία του σε σχέση με τη μητέρα. Φυσικά τα χρόνια που διανύουμε, με δεσπόζουσα την οικονομική κρίση και με την ανεργία να κυριαρχεί στις οικογένειες, αυτά μπορεί να ανατραπούν.

• Η μητέρα, που υπό άλλες συνθήκες θα είχε αποκλειστικά την επιμέλεια, όπως συνήθως συμβαίνει, αντιμετωπίζει λιγότερα προβλήματα, γιατί δεν αναλαμβάνει μόνη της και διαρκώς όλες τις οικογενειακές ευθύνες.

• Το παιδί δεν χάνει τους μισούς συγγενείς του, δηλαδή εκείνους που συνήθως αποστασιοποιούνται όταν παίρνει την επιμέλεια ο γονιός που δεν είναι συγγενής τους. • Έχουν και οι δύο γονείς χρόνο για προσωπική ζωή, γεγονός που τους διασφαλίζει μεγαλύτερη ψυχική ισορροπία και άρα τους κάνει εμμέσως καλύτερους γονείς.
• Οι οικογενειακές σχέσεις που είχε το ζευγάρι με κοινούς φίλους διαφυλάσσονται σε μεγαλύτερο βαθμό και αυτό τους παρέχει κοινωνική και προσωπική ισορροπία.

Μειονεκτήματα
• Η κοινή επιμέλεια συνεπάγεται στενή επαφή των χωρισμένων γονέων, η οποία δεν είναι πάντα εύκολη. Συχνά δημιουργούνται αφορμές για περισσότερες τριβές και τότε το καθεστώς της κοινής επιμέλειας προκαλεί οξύτερα προβλήματα στο παιδί. Ακόμα και όταν το διαζύγιο ξεκινά βατά, πολλές φορές μια νέα σχέση ενός εκ των δύο πρώην συζύγων πυροδοτεί έντονες διαμάχες και η πρώην ειρηνική κοινή επιμέλεια μεταβάλλεται σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης με επίκεντρο το παιδί.

• Στην κοινή επιμέλεια οι διαφωνίες σε ζητήματα ανατροφής είναι εντονότερες, γιατί οι δύο γονείς επιμένουν πολύ περισσότερο στις προσωπικές απόψεις τους. Συχνά ο καθένας από αυτούς εφαρμόζει μονομερώς τη βιοθεωρία του «στο δικό του σπίτι». Το παιδί αδυνατεί να συγκεράσει τις διαφορετικές γονεϊκές απόψεις και αναγκάζεται να λειτουργεί διαφορετικά στο σπίτι της μητέρας του και αλλιώς στου πατέρα του.

• Τα παιδιά απολαμβάνουν καλύτερο βιοτικό επίπεδο στις περιπτώσεις της κοινής επιμέλειας, ωστόσο συχνά ο πατέρας δεν καλύπτει πάντα τις ανάγκες και του άλλου σπιτιού, οπότε το παιδί περνά καλύτερα στο σπίτι του πατέρα του. Σε αυτές τις περιπτώσεις το μητρικό πρότυπο ενδέχεται να ατονήσει. Επίσης υπάρχει περίπτωση, προκειμένου ο πατέρας να ανταποκριθεί στις γονεϊκές υποχρεώσεις του, να μειώσει τις ώρες εργασίας του κι έτσι να μειωθεί το οικογενειακό εισόδημα. (Μπορεί να ισχύσει και το αντίστροφο, εφόσον η μητέρα έχει το μεγαλύτερο εισόδημα.) Βέβαια αυτά είναι υπό συζήτηση στις μέρες μας.

Από το βιβλίο μου "Οι γονείς χωρίζουν"

akappatou.gr/

ΕΦΗΒΕΙΑ

Στην εφηβεία ο ερωτισμός μπαίνει στην καθημερινότητα των παιδιών, τα αναστατώνει και επηρεάζει όλο το 24ωρό τους. Ο έφηβος μπορεί να διεγείρεται κυριολεκτικά με το παραμι-κρό ερέθισμα – με μια φωτογραφία, μια σκέψη, μια περαστική εικόνα στη διαφήμιση ενός τρόλεϊ. H επαφή με το σώμα του αυξάνει και επικεντρώνεται στα γεννητικά όργανα ή στα γενετήσια χαρακτηριστικά του.

O αυνανισμός είναι φυσιολογικός;

O αυνανισμός είναι μια φυσιολογική ανακάλυψη της εφηβείας στην οποία ωθούνται τα παιδιά από την απότομη αύξηση των ορμονών κατά τη φάση της ήβης. O έφηβος αντιλαμ-βάνεται ότι γίνεται πολύ ευαίσθητος σε κάποια χάδια ή αγγίγματα που πριν δεν τον αναστά-τωναν. Ο αισθησιασμός αυτός αναπτύσσεται κυρίως μέσω αυτοερωτικών πρακτικών. Kάποιοι έφηβοι αυνανίζονται συχνά, ενώ άλλοι σποραδικά. 

O αυνανισμός επιτρέπει στον έφηβο να εκφράσει τη σεξουαλικότητά του, ώστε να γνωρί-σει καλύτερα το σώμα του και τη διέγερση που του προκαλείται.

Συνοδεύεται γενικά από φαντασιώσεις και σεξουαλικά όνειρα που αποτελούν κατά ένα τρόπο τη νοητική προετοιμα-σία του εφήβου για τη μελλοντική σεξουαλική πράξη. Κατά την εφηβεία ο αυνανισμός λειτουργεί σαν ένας συμβιβασμός των σεξουαλικών επιθυμιών, της αδυναμίας αλλά και του φόβου στην παρούσα φάση να τις μοιραστεί και να τις υλοποιήσει με ένα σύντροφο. O αυνανισμός είναι μοναχικός και προκαλεί ικανοποίηση στο σώμα, όμως σε αρκετούς εφήβους αναμειγνύεται με συναισθήματα ενοχής λιγότερο ή περισσότερο πιεστικά.

Δυστυχώς ακόμα και σήμερα, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, εξακολουθούν να υφίστανται οι κοινωνικές και οικογενειακές προκαταλήψεις σχετικά με τον αυνανισμό, προκαλώντας συναισθήματα ντροπής σε όποιον κάνει αυτή την πράξη.

Ωστόσο ο έφηβος, χωρίς ενοχές, οφείλει να αποδεχτεί τον αυνανισμό ως ένα στάδιο πριν από τη δημιουργία μιας συναισθημα-τικής σχέσης η οποία θα τον συμπληρώνει. Aν είναι δύσκολο να μιλήσει με τους γονείς του για τον αυνανισμό, μπορεί να το κάνει με τον γιατρό του. Aυτός θα τον καθησυχάσει λέγοντάς του πόσο φυσιολογική είναι αυτή η εμπειρία. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι σε καμία περίπτωση ο αυνανισμός δεν προκαλεί φυσικές ή ψυχικές διαταραχές. Θεωρήστε τον αυνανισμό ως ένα θετικό στάδιο στην ανάπτυξη της σεξουαλικότητας του εφήβου σας.

Και κυρίως δεν πρέπει να τον τιμωρείτε ή να τον εμποδίζετε.   

Αγόρια και κορίτσια 
Όταν οι έφηβοι και των δύο φύλων αρχίζουν να αφυπνίζονται ερωτικά, αυτό τους αναστατώ-νει, αλλά και τους ευχαριστεί με πρωτόγνωρο τρόπο. Mερικοί, ωστόσο, νιώθουν ενοχές για τις νέες ορμές και τις κρύβουν.

Συζητήστε με τα παιδιά σας

• Καθησυχάστε τον έφηβό σας (κορίτσι ή αγόρι) πως όσα νιώθει είναι φυσιολογικά.

• Εξηγήστε στο αγόρι σας ότι μπορεί να έχει και νυχτερινές εκσπερματίσεις. H ονείρωξη είναι ένας αυτόματος τρόπος ανακούφισης του σώματος. Πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι κάτι κακό, ούτε ανθυγιεινό. 

• Τονίστε στην κόρη σας ότι οι εκκρίσεις δεν είναι κάτι «βρόμικο», αλλά αποτελούν ουσιαστικά ένα λιπαντικό υλι€κό που παράγει το σώμα για τη διευκόλυνση της ερωτικής επαφής. Tα κολπικά υγρά εξάλλου δεν οφείλονται πάντα στην ερωτική διέγερση. Παράγο-νται και κανονικά, ώστε ο κόλπος να είναι πάντα υγρός.

• Καλό είναι να γνωρίζετε ότι πολλά παιδιά αυνανίζονται συχνότερα όταν έχουν άγχος εξαιτίας κάποιου προβλήματος που αντιμετωπίζουν ή καλούνται να χειριστούν, παρά επειδή νιώθουν πραγματική ερωτική επιθυμία· ο αυνανισμός δηλαδή αποτελεί μια διέξοδο. Εξετάστε αν μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να εντοπίσει και να αντιμετωπίσει αυτά που το πιέζουν. 

• O αυνανισμός κάποιες φορές ενοχλεί τους γονείς, είναι όμως κάτι φυσιολογικό και δεν πρέπει να έχουν απορριπτική στάση απέναντι στο παιδί ούτε να του προκαλούν ενοχές.

• Όταν η διέγερση συμβαίνει σε λάθος στιγμή –λ.χ. μέσα στην τάξη– ο έφηβος νιώθει τρομερή αμηχανία. Συμβουλέψτε τον, αν του συμβεί κάτι τέτοιο, να προσπαθήσει να σκεφτεί κάτι άλλο για να ξεχάσει την εικόνα που του προκάλεσε τη διέγερση.

Από το βιβλίο μου

παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση

http://www.akappatou.gr/

ΕΦΗΒΕΙΑ

Tα όρια χρειάζονται για κάθε τομέα, όπως για το διάβασμα, την εμφάνιση, το φαγητό, τη συμπεριφορά στο σπίτι, στο σχολείο, στις συντροφιές κ.λπ. Γι’ αυτό αποφασίστε ποιοι τομείς είναι ουσιαστικοί και τοποθετηθείτε με σαφήνεια.

Τι σας προτείνω

Aξιολογείτε και επανεξετάζετε σε τακτά χρονικά διαστήματα –λ.χ. κάθε 2-3 μήνες– τα όρια που έχετε θέσει στο παιδί σας σε διάφορους τομείς, ακόμα κι αν δεν έχετε αφορμές. Συνή-θως οι ελευθερίες αυξάνονται και τα όρια μειώνονται. Mερικές φορές όμως χρειάζεται το αντίθετο. Tα όρια που είχατε για την ώρα που θα πηγαίνει για ύπνο το καλοκαίρι λ.χ. πρέπει να αλλάξουν τώρα που το παιδί ξυπνά νωρίς για το σχολείο. Ίσως χρειαστεί να περιοριστούν κάποιες ελευθερίες αν προσέξατε ανώριμη συμπεριφορά, ή αντίθετα να διευρυνθούν αν διαπιστώσατε εκ μέρους του καλή συνεργασία. Kάποια άλλα όρια μπορεί να παρουσιάζουν διακυμάνσεις για άλλους λόγους. Aν, για παράδειγμα, χάσατε τη δουλειά σας, το χαρτζιλίκι του παιδιού πρέπει να περιοριστεί, ώστε να συμμετέχει κι εκείνο στις περικοπές που πρέπει να αντιμετωπίσετε όλοι μαζί.

• Διερευνήστε τι κάνουν οι άλλοι γονείς συνομήλικων παιδιών για να διαπραγματευτείτε κάτι ανάλογο με την κόρη ή τον γιο σας – λ.χ. για την επιστροφή από τη βραδινή έξοδο.

• Aν γενικά διαπιστώσετε μεγάλες αποκλίσεις σε σχέση με τα όρια που θέτετε εσείς, αναρω-τηθείτε γιατί.

Mπορεί να συμβαίνει ένα από τα εξής:

α. Tο παιδί σας είναι πολύ ανώριμο ή, αντίθετα, εξαιρετικά ώριμο.

β. Eίστε πολύ αυστηροί ή πολύ χαλαροί.

γ. Όλοι οι άλλοι γονείς είναι υπερβολικά αδιάφοροι ή αυστηροί. Προσπαθήστε να κατα-λάβετε τι από τα τρία ισχύει.

•Προτιμάτε όχι ιδιαίτερα αυστηρούς κανόνες, ώστε να έχετε αρκετές πιθανότητες να γίνουν σεβαστοί. Aν, για παράδειγμα, πείτε στο 14χρονο παιδί να παίξει το αγαπημένο του ηλεκτρονικό παιχνίδι για μισή ώρα το ΣΚ, είναι πιθανό ότι δεν θα το τηρήσει. Aποφασίστε εξαρχής ποιο όριο είναι ανεκτό για σας και συζητήστε το μαζί του.

• Όταν το παιδί παραβιάζει τους κανόνες, πρέπει να εφαρμόσετε οπωσδήποτε τις συνέπειες στις οποίες έχετε συμφωνήσει και τις γνωρίζει το παιδί σας. Mην εξαντλείτε όμως την αυστηρότητά σας.

• Mην απειλείτε με συνέπειες που δεν θα εφαρμόσετε.

• Σε γενικές γραμμές η τακτική είναι να μην επιβάλλετε ποτέ κανόνες και συνέπειες που μπορεί να το οδηγήσουν σε απόγνωση. O λόγος είναι ότι ο έφηβος που νιώθει να ασφυκτιά μπορεί να λειτουργήσει εντελώς απρόβλεπτα. Aν κατά τη γνώμη σας το παιδί σας αντιμε-τωπίζει κάποιο σοβαρό κίνδυνο, πρέπει να πάρετε οπωσδήποτε μέτρα. 

• Aφήστε κάποιους τομείς χωρίς όρια, ώστε να αισθάνεται πως σε κάποιες σφαίρες δραστη-ριοτήτων είναι ελεύθερο. Mπορεί να είναι, λ.χ., η μουσική, το χτένισμα, το σκου€λαρίκι ή οι βαθμοί σε ένα δευτερεύον μάθημα. 

• Συζητήστε με το παιδί σας τι σκέφτεται να κάνει αν κάποιοι άλλοι του ζητήσουν να παρα-βιάσει, λ.χ., τη συμφωνία σας για την ώρα της επιστροφής. Ίσως του είναι πιο εύκολο να πει ότι είναι προσωπική του επιλογή να επιστρέφει νωρίς για να ξεκουράζεται. Θα νιώθει έτσι πιο υπεύθυνο, αλλά θα ανοίγει και κύκλο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων με την παρέα του. 

• Aν ο έφηβός σας καταπατά συνεχώς τα όρια, αναλογιστείτε για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό.

Aν δυσκολεύεστε στην επικοινωνία μαζί του, αναζητήστε βοήθεια από ειδικό.

Από το βιβλίο μου

παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση

http://akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

H εφηβεία αποτελεί την ηλικία από τα 10 μέχρι και τα 19 χρόνια σύμφωνα με την Παγκό-σμια Οργάνωση Υγείας. Συνοδεύεται από διάφορες και συχνά έντονες σωματικές, ορμονικές και ψυχοσυναισθηματικές αλλαγές. Χωρίζεται σε τρεις σημαντικές περιόδους, η καθεμιά από τις οποίες παρουσιάζει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. 

H πρώιμη από τα 10 ως τα 13 χρόνια, όπου ο έφηβος δείχνει αμηχανία, ανασφάλεια ή ντροπή, ιδίως με τις αλλαγές στο σώμα του και με τα πρωτόγνωρα ερωτικά συναισθήματα που αρχίζουν να αναδύονται. Αναζητά την παρέα με συνομηλίκους του ίδιου φύλου. Κάποιες φορές αντιδρά με ξεσπάσματα που δυσκολεύουν τους γονείς.

Η μέση από τα 14 ως τα 17, όπου εμφανίζονται αντιδράσεις ή και συγκρούσεις με τους γονείς: Ο έφηβος αναζητά την ταυτότητά του. Διεκδικεί την ελευθερία του. Αρνείται πλέον να τους ακολουθεί σε οικογε-νειακές συγκεντρώσεις, οι φίλοι γίνονται εξαιρετικά σημαντικοί για αυτόν και οι πρώτοι έρωτες και οι απογοητεύσεις είναι πραγματικότητα.

Η όψιμη από τα 17 χρόνια μέχρι τα 19, ίσως και λίγο πιο μετά, όπου ο έφηβος ξεκαθαρίζει και σταθεροποιεί την εικόνα για τον εαυτό του, κάνει σχέδια για το μέλλον, ξεκινά τη σεξουαλική του ζωή, ενώ η σχέση με τους γονείς του μπαίνει σε νέα βάση.  H έναρξη της εφηβείας είναι σχετικά εύκολο να καθοριστεί, γιατί αντιστοιχεί στις πρώτες ενδείξεις της ήβης, τις πρώτες εκφράσεις δηλαδή των χαρακτηριστικών του φύλου που αποκαλούνται δευτερογενή, και τοποθείται χρονικά γύρω στα 10-13 χρόνια. 

H ήβη είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και ορίζεται ως το σύνολο των βιολογικών και ανατομικών αλλαγών που καταλήγουν στο σώμα του ενηλίκου και στην ικανότητα αναπαρα-γωγής. Οι μεταμορφώσεις αυτές αφορούν το σώμα και, κυρίως, την ανάπτυξη των οστών, των γεννητικών οργάνων και του εγκεφάλου, και διαρκούν για μια περίοδο 5-6 χρόνων κατά μέσο όρο.

H ηλικία στην οποία αρχίζουν οι αλλαγές δεν συμπίπτει σε όλα τα παιδιά· ούτε η διάρκεια της κάθε φάσης είναι ίδια για το καθένα. Στα κορίτσια ξεκινά μετά τα 8 χρόνια και στα αγόρια λίγο αργότερα, μετά τα 9, συνήθως όμως από τα 10-13 χρόνια. Tο παιδί σας μέσα σε πολύ λίγα χρόνια θα μεταμορφωθεί, από παιδάκι που χαμηλώνατε το βλέμμα για να το κοιτάξετε, σε ένα νεαρό αγόρι ή κορίτσι που μπορεί να σας περνάει ένα κεφάλι.

Aπό τη μια στιγμή στην άλλη θα του κάνουν τα ρούχα σας, τα ξυριστικά σας, τα καλλυντικά σας, και σίγουρα το πορτοφόλι σας… 

Όλα αλλάζουν μέσα του και γύρω του –το σώμα του, οι συναισθηματικοί του δεσμοί, τα ενδιαφέροντά του– χωρίς να μπορεί να έχει την παραμικρή βεβαιότητα για το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών.

Aν παρατηρήσετε, θα διαπιστώσετε ότι ο έφηβος φαίνεται πάντα λίγο πολύ μπερδεμένος· από τη μια επιθυμεί να μεγαλώσει κι από την άλλη νοσταλγεί την παιδική του ηλικία, έχει ανάγκη να επιβεβαιωθεί αλλά ταυτόχρονα φοβάται να συγκρουστεί με τον εξωτερικό κόσμο κ.λπ. Aυτές οι αντιφάσεις τού προκαλούν μια εσωτερική ένταση ή πόνο χωρίς πραγματικά ο ίδιος να γνωρίζει γιατί. Ως αντίδραση, καταφεύγει συχνά στην απόσυρ-ση, την απομόνωση, τη θλίψη, ή σε συμπεριφορές παράξενες για μας τους μεγάλους, οι οποίες δεν είναι παρά προσπάθειες να αποφορτιστεί από τις πιέσεις.

Tο σύνολο αυτών των αντιφάσεων που εμφανίζονται μπορεί να συνοψιστεί σε ένα μόνο παράδοξο, στην επιθυμία του εφήβου να «αρπάξει» από τους ενηλίκους τη δύναμη που του λείπει προκειμένου να αντισταθεί στην επιθυμία του για αυτονομία και επιβεβαίωση. Oι πληροφορίες που αφορούν τις αλλαγές που προκαλούνται στο σώμα κατά την ήβη είναι γνωστές στους σύγχρονους εφήβους κυρίως από τις συζητήσεις μεταξύ τους, από τις παρέες τους, από τους γονείς τους, από τα MME κ.λπ.

Ο έφηβος παρατηρεί ταυτόχρονα ότι έχει διαφοροποιηθεί ο τρόπος που του συμπεριφέρονται οι άλλοι, δηλαδή οι γονείς, το ευρύτερο περιβάλλον αλλά και οι καθηγητές στο σχολείο του. Συχνά δυσκολεύεται να ερμηνεύσει σωστά τη συμπεριφορά όχι μόνον των μεγάλων αλλά και των συνομηλίκων του. Ίσως παρεξηγεί απλά αστεία θεωρώντας τα προσβλητική συμπεριφο-ρά, είναι εύθικτος και εκνευρίζεται με το παραμικρό.

Aυτό ίσως είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της ανατροφής, δεδομένου ότι πολλοί μεγάλοι δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι να ερμηνεύουν τους λόγους που «έχουν γενικά τα νεύρα τους», τι κρύβει ο θυμός ή πώς θα αμβλύνουν μια κατάσταση με ένταση χωρίς να καταπνίξουν τα συναισθήματά τους.

Το παιδί όμως καλό είναι να κατορθώσει να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, ώστε να καταφέρει σταδιακά να «διαβάζει» τα συναισθήματα των άλλων, γιατί από αυτή την ικανότητά του θα εξαρτηθούν οι κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις του.

Από το βιβλίο μου

παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση

http://www.akappatou.gr/

ΕΦΗΒΕΙΑ

Oι έξοδοι και οι παρέες
Aπό τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να κυκλοφορεί μόνο του, ξεκινούν και οι έντονες ανασφάλειες των γονιών. Πώς θα συμπεριφερθεί σε περίπτωση που αντιμετωπίσει πρόβλημα;

Προσέχει διασχίζοντας τον δρόμο; Mήπως κάποιος από την παρέα του συναναστρέφεται με «περίεργους τύπους» και βρεθεί το παιδί μπλεγμένο;

Aν αντί για καφέ αποφασίσει με τα παιδιά της παρέας του να πιουν μπίρες;

Aν ανεβούν σε μηχανάκι που οδηγεί ένα από τα παιδιά που έχει πιει;

Aν μεθύσει και δεν ξέρει τι κάνει;

Aν τα άλλα παιδιά καπνίζουν και το παιδί μου αποκτήσει κακές συνήθειες που δεν έχει ως τώρα;

Aν τα άλλα παιδιά βρίζουν και έχουν κακή συμπεριφορά, θα την «κολλήσει» και το δικό μου.

Aν τα παιδιά στην παρέα του δεν διαβάζουν, το παιδί μου θα παρατήσει κι αυτό το διάβασμα και θα πέσουν οι βαθμοί του.

Kάποια στιγμή τα παιδιά αυτονομούνται αρκετά ώστε να βγαίνουν έξω με τους φίλους «μόνα τους», χωρίς τους γονείς. H κοινωνική αυτονόμηση ξεκινά από τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να πηγαινοέρχεται μόνο του στο σχολείο και στο φροντιστήριο των ξένων γλωσσών ή σε άλλες δραστηριότητες στη γειτονιά.

Σταδιακά απαιτεί να πάει μόνο του και σε έναν φίλο ή σε μια φίλη. Στη συνέχεια ζητάει να πάει μόνο του στο σινεμά ή σε πάρτι. Kαι κάποια στιγμή το παιδί πηγαίνει πλέον παντού «μόνο του».

Τι σας προτείνω

Kαλό είναι να συμφωνήσετε με τον έφηβό σας σχετικά με τις εξόδους του.

• Στις πρώτες εξόδους του να επιδιώξετε να υπάρχει μια διακριτική επίβλεψη από σας ή άλλο γονιό εναλλάξ.

• Συμφωνήστε ώστε στις εξόδους του να έχει πάντα το κινητό του ενεργό. Tο ίδιο ζητήστε να κάνει και ο καλύτερός του φίλος, ώστε σε ώρα ανάγκης να μπορούν εναλλακτικά να χρησιμοποιήσουν το κινητό του φίλου ή της φίλης τους.

• Aν ο έφηβος πρόκειται να πάει κάπου όπου υπάρχουν πιθανότητες να «ξεφύγει», λ.χ. να πιει σε ένα κλαμπ. Συζητήστε μαζί του για το θέμα του αλκοόλ και τον τρόπο που θα το διαχειριστεί. Πολλοί γονείς πανικοβάλλεστε, επιδιώκετε λοιπόν να συνοδεύει το παιδί σας έστω ένας έφηβος μεγαλύτερης ηλικίας από το συγγενικό ή φιλικό σας περιβάλλον.

Ωστό-σο η λύση αυτή δεν αποτελεί πανάκεια καθώς δεν μπορεί να είστε βέβαιοι για την ωριμότη-τα και την υπευθυνότητά του. Kαμιά φορά τα όρια και οι συμφωνίες είναι δύσκολο να τηρηθούν ακόμα και από πολύ υπεύθυνα παιδιά. Παράλληλα, είναι πιθανό τα μεγαλύτερα παιδιά με τα οποία συναναστρέφεται ο έφηβός σας να λειτουργούν ως πρότυπο μίμησης.

• Να θυμάστε ότι τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις επιρροές της παρέας τους κυρίως από τα 12 μέχρι τα 15. Aυτή την τριετία νιώθουν μια έντονη ανάγκη να ανήκουν κάπου και είναι η φάση κατά την οποία μπορεί να «κολλήσουν» σε λάθος συντροφιές και συνήθειες.

• Tέλος, όταν ο έφηβος ξεκινήσει να βγαίνει έξω, καλό είναι να γνωρίζετε όλα τα μέλη της συντροφιάς και όχι μόνο ένα δύο.

Προτρέψτε τον να καλέσει τους φίλους σπίτι σας ώστε να τους γνωρίσετε κάπως καλύτερα.

Από το βιβλίο μου

Παιδιά στην εφηβεία Γονείς σε κρίση

http://akappatou.gr/

ΕΦΗΒΕΙΑ

Στη διάρκεια της εφηβείας είναι πιθανό να εμφανιστούν αρκετές διαταραχές που σχετίζονται με το σώμα μας και ειδικά με τα κιλά μας. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό οι έφηβοι να έχουν μία αντικειμενική εικόνα του σώματός τους και του βάρους τους. Ωστόσο όπως φαίνεται αρκετοί και κυρίως οι υπέρβαροι θεωρούν πώς το βάρος τους είναι φυσιολογικό, γεγονός που τους αποτρέπει από το να κάνουν κάτι για να αντιμετωπίσουν τυχόν προβλήματα.

Αυτό μάλιστα φάνηκε και από έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία για περίπου 5000 εφήβους 13-15 ετών οι οποίοι κλήθηκαν να δώσουν την άποψή τους για το βάρος τους. 73% από αυτούς είχαν φυσιολογικό βάρος, 20% ήταν υπέρβαροι και 7% παχύσαρκοι. Ωστόσο το 40% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων δήλωσαν πώς έβρισκαν τα κιλά τους φυσιολογικά ενώ το 0,4% δήλωσε ότι θεωρούσαν πώς ήταν λιποβαρείς.

Πάνω από το 80% αυτών που είχαν υγιές βάρος διέγνωσαν σωστά ότι δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τα κιλά τους. Ωστόσο 7% από αυτούς πίστευαν πώς ήταν παχύτεροι από το κανονικό ενώ 10% πίστευαν πώς ήταν ελαφρύτεροι απ’ ό,τι έπρεπε. Τακορίτσιαμάλισταήτανπιοπιθανόναθεωρούνπώςήτανπαχύτερααπ’ ό,τι στην πραγματικότητα σε σχέση με τα αγόρια.

Η λάθος εκτίμηση για το βάρος μας μπορεί να οδηγήσει σε διατροφικές διαταραχές (νευρική ανορεξία, βουλιμία κ.λπ.) αλλά και σε διαταραχές του μεταβολισμού, στην αύξηση του κινδύνου για εμφάνιση χρόνιων ασθενειών, κάποιων μορφών καρκίνου κ.λπ.

Γι’ αυτό ο ρόλος των γονιών αναδεικνύεται κρίσιμος για ακόμα μία φορά καθώς πρέπει από νωρίς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν όχι μόνο ένα υγιές σώμα αλλά και μια υγιή εικόνα γι’ αυτό.

http://psychcentral.com

Το άρθρο επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

ΕΦΗΒΕΙΑ

Kατά την εφηβεία τα παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με πολλές αλλαγές και απαιτήσεις και το άγχος γίνεται πολύ τακτικός επισκέπτης στην καθημερινή τους ζωή.

10 Tρόποι διαχείρισης του άγχους

1. Εκπαιδεύστε το παιδί να αξιολογεί τα στρεσογόνα γεγονότα. Με αυτό τον τρόπο μετριάζει το αίσθημα της απειλής.

2. Προτρέψτε το να λέει «Θα τα καταφέρω». Όσο απλοϊκό κι αν σας φαίνεται, η επανάληψη μιας θετικής φράσης πολλές φορές λειτουργεί θετικά.

3. Είναι σημαντικό να επιμερίζει τα καθήκοντα που του φαίνονται τεράστια σε μικρότερα τμήματα ώστε να τα αντιμετωπίζει πιο εύκολα.

4. Να εστιάζει την προσοχή του στο πρόβλημα και όχι στα συναισθήματα που του γεννά.

5. Να βεβαιώνεστε ότι το παιδί σας έχει «φορτωθεί» τόσα όσα αντέχει και ότι επιπλέον του περισσεύει χρόνος για να είναι παράλληλα και έφηβος.

6. Προτρέψτε το να έχει μικρές «διαφυγές». Aν νιώθει πολύ άγχος, ίσως χαλαρώσει τηλεφω-νώντας σε κάποιον φίλο ή ακούγοντας για λίγο μουσική.

7. Eνθαρρύνετε τις αθλητικές δραστηριότητες, χωρίς όμως να το πιέζετε. Oι έφηβοι που αθλούνται έχουν καλύτερες επιδόσεις σε όλους τους τομείς – στους βαθμούς, στις κοινωνικές σχέσεις κ.λπ.

8. Προσέχετε όσο μπορείτε τη διατροφή του. Aν πίνει καφέδες, καθιερώστε στο σπίτι τη χρήση ντεκαφεϊνέ.

9. Όταν το κορίτσι ή το αγόρι παρεκτρέπεται από το άγχος του, λέγετέ του ήρεμα και αποφασιστικά: «Πάψε να μου μιλάς άσχημα, γιατί ούτε σ’ εσένα αξίζει να φέρεσαι έτσι ούτε σ’ εμένα αξίζει να μου φέρονται με τέτοιο τρόπο». Όσο περισσότερο εξοργίζεστε με έναν έφηβο τόσο περισσότερο ανατροφοδοτείτε τη δική του οργή και το άγχος του.

10. Zητήστε του να κλείσει τα μάτια και να φανταστεί ότι βρίσκεται σε έναν πολύ όμορφο χώρο, καλοκαίρι στην παραλία ή σε ένα γήπεδο (ανάλογα με τις προτιμήσεις του). Xωρίς να «φύγει» από εκεί, ζητήστε του να επανεξετάσει το πρόβλημα, λ.χ. το τεστ ή το ραντεβού. Mήπως όταν νιώθει όμορφα, αισθάνεται συγχρόνως ότι το πρόβλημά του «μικραίνει»;

Πότε είναι ανησυχητικό

Aν το παιδί σας παρουσιάζει κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα για διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα, καλό είναι να αναζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού:

• αποφεύγει συστηματικά να μείνει μόνο του·

• εκφράζει αγωνία όταν δεν είναι κοντά του ο ένας από τους δύο γονείς·

• φοβάται διαρκώς για την ασφάλεια της οικογένειας ή προσωπικά τη δική του·

• παραπονιέται συχνά για πόνους στην κοιλιά, πονοκεφάλους και άλλα ψυχοσωματικά προβλήματα·

• αποφεύγει καινούριες γνωριμίες·

• παρουσιάζει εμμονές, δηλαδή επαναλαμβάνει τις ίδιες σκέψεις ή κινήσεις (πλένει διαρκώς τα χέρια του, ελέγχει πολλές φορές αν έχει όλα τα βιβλία στη σάκα του)· • παρουσιάζει κάμψη στη σχολική επίδοση·

• έχει συχνούς εφιάλτες·

• δείχνει μελαγχολικό·

• εξομολογείται ότι «θέλει να πεθάνει»·

• εκφράζεται βίαια και επιθετικά·

• απειλεί συχνά ότι «θα σηκωθεί να φύγει από το σπίτι»·

• πίνει, καπνίζει ή παίρνει ναρκωτικά

· • δείχνει ακραία σεξουαλική δραστηριότητα·

• γενικά παρουσιάζει ασυνήθιστη συμπεριφορά.

Για να βοηθήσετε το παιδί σας, πρέπει να είστε και οι ίδιοι πολύ καλά ενημερωμένοι.

Ίσως εξάλλου χρειάζεστε κι εσείς βοήθεια, προκειμένου να υποστηρίξετε τον έφηβό σας.....

Aπό το βιβλίο μου

"Παιδιά στην εφηβεία - Γονείς σε κρίση"

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

5 λόγοι που τα μεγαλύτερα αδέρφια είναι καλύτερα από τα μικρότερα
Δεν το λέμε εμείς, οι έρευνες το λένε.

Δεν μπορεί να μην έχετε πέσει ποτέ στην παγίδα της διαμάχης με τα αδέρφια σας για το ποιος είναι πιο έξυπνος-όμορφος-καλός γενικότερα, είτε είστε μεγαλύτερα είτε μικρότερα σε ηλικία.

Εμείς θα σας δώσουμε 5 λόγους που είναι καλύτερο να είσαι το μεγάλο αδερφάκι σε μια οικογένεια, για να μπορείτε κι εσείς στο εξής να τους μοιράζεστε με όσους σας φέρνουν αντιρρήσεις (και μάλιστα με τεκμήριο πραγματικές έρευνες).

1) Τα μεγαλύτερα αδέρφια είναι εξυπνότερα

Έρευνα του 2007 που πραγματοποιήθηκε σε 250.000 Νορβηγούς καταλήγει ότι οι πρωτότοκοι άντρες είχαν 2.3 πόντους IQ περισσότερους από τα μικρότερα αδέρφια τους.

2) Είναι πιο υπεύθυνα

Μπαίνοντας στη διαδικασία υποδοχής των μικρότερων αδερφών, τα μεγαλύτερα αδέρφια μαθαίνουν έγκαιρα τη σημασία της υπευθυνότητας, κάτι που τα ακολουθεί και αργότερα στη ζωή τους.

3) Είναι πιο επιτυχημένα στη ζωή

Τα μεγαλύτερα αδέρφια συνήθως τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο αλλά και αργότερα στον επαγγελματικό στίβο. Επιπλέον, δείχνουν μεγαλύτερη στοχοπροσήλωση και προθυμία να ευχαριστήσουν τους γονείς τους. Τέλος, το γεγονός ότι συχνά δίνουν «εντολές» στα μικρότερα αδέρφια τους, μαρτυρά προσωπικότητες έτοιμες να αναλάβουν ηγετικούς ρόλους.

4) Ακολουθούν τους κανόνες

Ενώ τα μικρότερα αδέρφια θεωρούνται πιο άτακτα, τα μεγαλύτερα είναι πιο πιθανό να ακολουθούν τους κανόνες του σπιτιού και την κατεστημένη πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει γιατί, σύμφωνα με τους ψυχολόγους Vassilis Saroglou και Laure Fiasse, τα δευτερότοκα, τριτότοκα κλπ. αδέρφια νιώθουν ότι πρέπει να ξεχωρίσουν με κάποιο τρόπο κι έτσι δημιουργούν μια συγκεκριμένη θέση για τα ίδια, πιο παιχνιδιάρικη, συνεργατική και...επαναστατική.

5) Είναι πιο ευσυνείδητα

Έρευνα του 2015 συμπέρανε ότι τα πρωτότοκα παιδιά είναι ελαφρώς πιο ευσυνείδητα, πιο ευχάριστα και λιγότερο «νευρωτικά» από τα μικρότερα αδέρφια, χαρακτηριστικά που μπορούν να τους φανούν χρήσιμα και αργότερα στην ενήλικη ζωή τους.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω δεν είναι η μία και μοναδική αλήθεια, καθώς πάντα υπάρχουν παράμετροι που αλλάζουν τέτοια δεδομένα, όπως ο χαρακτήρας, το οικογενειακό περιβάλλον, το DNA κλπ. αλλά εσείς, πάραυτα, αν είστε μεγαλύτεροι και μεγαλύτερες από τα αδέρφια σας, μπορείτε να χρησιμοποιείτε αυτό το κείμενο υπέρ σας.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost και αποδόθηκε στα ελληνικά.


NewsroomHuffPost Greece

ΕΦΗΒΕΙΑ

• Για να μην υπάρξουν αντιδράσεις από το παιδί σας (κυρίως προεφηβείας και αρχές εφηβείας) συμφωνήστε από την αρχή κάθε πότε και για πόση ώρα θα μπορεί να χρησιμοποιεί τον Η/Υ και το διαδίκτυο.

• Να θυμάστε ότι οι έφηβοι γνωρίζουν για τον υπολογιστή και τις σύγχρονες τεχνολογίες περισσότερα απ’ όσα γνωρίζετε οι ίδιοι και ότι αυτό μπορεί να δυσχεράνει ή έμμεσα να αποτρέψει τον διακριτικό έλεγχό σας.

• Aν δεν έχετε οι ίδιοι γνώσεις, και θέλετε έγκυρα να πληροφορηθείτε τι συμβαίνει στο διαδίκτυο ή τρόπους ασφαλούς πλοήγησης ή και να αναφέρετε πιθανές κακοτοπιές, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.saferinternet.gr, που είναι ο ελληνικός κόμβος ασφαλούς διαδικτύου.

• Συμφωνήστε ώστε στην αρχή να σας δίνει τον κωδικό πρόσβασής του, όμως σε κανέναν άλλο. Φυσικά μεγαλώνοντας δεν θα σας δίνει πια τον κωδικό του.

• Ενημερώστε από νωρίς το παιδί για ζητήματα ασφάλειας στο διαδίκτυο. Π.χ. γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιεί πιστωτικές κάρτες ή να δίνει προσωπικά στοιχεία και πληροφορίες για την οικογένειά του χωρίς να σας συμβουλευτεί, ή να είναι ακόμα πιο προσεκτικό στις πληροφορίες που παρέχει σε ίντερνετ καφέ και γενικά όταν χρησιμοποιεί τους υπολογιστές άλλων ατόμων.

• Να μην αναγράφει σε κανένα δικτυακό τόπο πλήρη στοιχεία, όπως ονοματεπώνυμο και διεύθυνση. Oύτε να δίνει φαινομενικά αθώα στοιχεία, όπως τις ώρες που γυρίζει από το σχολείο του.

• Εξηγήστε ότι καλό είναι να μην ανοίγει μηνύματα από αποστολείς που δεν τους γνωρίζει. Πολλοί ιοί μεταδίδονται με το άνοιγμα ενός αρχείου.

• Πείτε του να φεύγει πάντα από τις ιστοσελίδες στις οποίες δεν αισθάνεται όμορφα και να μην έχει την αίσθηση ότι αν κουβεντιάσει το θέμα με τους γονείς του θα «φερθεί σαν μωρό».

• Mιλήστε για τους online φίλους και τις δραστηριότητές του όπως το ρωτάτε και για τις άλλες του δραστηριότητες.

• Kάποιοι γονείς είναι βέβαιοι ότι το παιδί τους δεν θα βγει ποτέ ραντεβού με κάποιο άτομο που γνώρισε μέσω υπολογιστή χωρίς να τους συμβουλευτεί. Όμως επειδή ορισμένα παιδιά το κάνουν, οι γονείς πρέπει εξαρχής να τα ενημερώνουν για τους σχετικούς κινδύνους και να μην εφησυχάζουν.

• Συμβουλεύστε τον έφηβο ότι θα πρέπει τουλάχιστον στο ραντεβού με κάποιο άτομο που γνώρισε στο διαδίκτυο να μην πάει μόνος του και να φροντίσει να είναι σε πολυσύχναστο χώρο.

• Mιλήστε του για την πορνογραφία στο διαδίκτυο και κατευθύνετέ τον σε ιστοσελίδες για την υγιή σεξουαλικότητα.

• Mπορεί επίσης ο γονιός να μπει σε ένα chat room μαζί με τον έφηβο και να δηλώσει ότι είναι ένα αγόρι 16 ετών. Όταν τελειώσει η συνομιλία, θα έχει αποδείξει στο παιδί του ότι, όπως εκείνος έπεισε τους συνομιλητές για κάτι αναληθές, μπορούν και εκείνοι αύριο να κάνουν το ίδιο. Oι γονείς πρέπει να τονίζουν στο παιδί τους ότι υπάρχουν κάποια άτομα που όχι μόνο έχουν κακές προθέσεις, αλλά διαθέτουν και τα μέσα να τις υλοποιήσουν. Σε περίπτωση που κάποιος τα απειλεί ή τα εκβιάζει ή τα κάνει να αισθανθούν άσχημα, πρέπει αμέσως να το συζητήσουν μαζί σας.

• Eξετάστε τις δικές σας online συνήθειες. Aν δυσκολεύεστε να ελέγξετε τη χρήση του διαδικτύου, σκεφτείτε ότι είστε το πιο σπουδαίο μοντέλο ρόλου για το παιδί σας.

• Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να δημιουργούν σχέσεις με συνομηλίκους και προτρέψτε τα στις αθλητικές δραστηριότητες.

• Για οποιαδήποτε καταγγελία μπορείτε να απευθυνθείτε στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας στο 11012 ή στο 210 6476464.

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Το σώμα ξυπνά
– Tι ανησυχεί τους εφήβους

H έμμηνος ρύση
H έμμηνος ρύση είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μιας γυναίκας. Eμφανίζε-ται στα κορίτσια γύρω στα 12-13 συνήθως, αλλά μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί νωρίτερα ή αργότερα. Σηματοδοτεί το πέρασμα των κοριτσιών από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Γι’ αυτό, καλό είναι η γενική ενημέρωση του παιδιού να γίνεται από τα 8-9 χρόνια με απλά λόγια ώστε να μην ξαφνιαστεί αν του εμφανιστεί νωρίτερα από το συνηθισμένο. Aν υπάρχει και αγοράκι στην οικογένεια –αδελφός δηλαδή– καλό είναι να ενημερωθεί κι εκείνο, εκτός αν είναι πολύ μικρότερο.

Μιλήστε στην έφηβη

• H ενημέρωση στην έφηβη πρέπει να γίνεται από τη μητέρα. Aν δεν υπάρχει στο άμεσο περιβάλλον το κατάλληλο πρόσωπο λόγω απουσίας ή αδυναμίας της μητέρας, τότε μπορεί να γίνει από τον παιδίατρο ή τον γυναικολόγο της μητέρας.

• Εξηγήστε στο κορίτσι τι είναι η έμμηνος ρύση, κάθε πότε παρουσιάζεται και πού χρησιμεύ-ει. H έφηβη πρέπει να καταλάβει ότι το αίμα που αποβάλλεται είναι μια φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού, όπως τα ούρα, ο ιδρώτας ή το σάλιο μας.

• Η έμμηνος ρύση μπορεί να είναι στην αρχή ακατάστατη σε διάρκεια, σε ποσότητα αλλά και σε συχνότητα. Σιγά σιγά θα σταθεροποιηθεί. H έφηβη δεν πρέπει να ανησυχεί ότι αυτή η αστάθεια κρύβει κάποιο πρόβλημα.

• Πολλές έφηβες αισθάνονται απέχθεια για το σώμα τους επειδή νιώθουν ότι ο κόλπος τους εκκρίνει κάτι άσχημο. Είναι σκόπιμο να μην επιμείνετε η έφηβη να συζητήσει το θέμα στις περιπτώσεις που είναι αρνητική. Σταδιακά θα καταλάβει ότι οι εκκρίσεις αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές και ότι συμβαίνει σε όλες τις γυναίκες.

• Kαλό είναι η έφηβη να γνωρίζει ότι τις ημέρες που είναι αδιάθετη πρέπει να φροντίζει να αλλάζει σερβιέτες κάθε 3-4 ώρες. Έτσι δεν θα έχει την ανασφάλεια ότι το σώμα της αναδίδει κάποια ενοχλητική μυρωδιά. Βασικά, όλα αυτά τα υγρά που εκκρίνει το σώμα δεν είναι δύσοσμα από μόνα τους, αλλά αποκτούν μια χαρακτηριστική μυρωδιά όταν έρχονται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα.

• Ενημερώστε την ότι ως 1η ημέρα της έμμηνης ρύσης λογαριάζεται η ημέρα που αδιαθετεί. Oι πιο γόνιμες ημέρες είναι γύρω από τη 14η ημέρα πριν από την επόμενη περίοδο. Kατά συνέπεια, είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστεί η 14η ημέρα, αφού δεν μπορεί κανένα κορίτσι να είναι βέβαιο ποια ημέρα θα αδιαθετήσει. Eπιπλέον η ωορρηξία επηρεάζεται από στρες, ιώσεις, ορμονικές αλλαγές κ.λπ.

• Aπό τη στιγμή που αρχίζει η έμμηνος ρύση, το κορίτσι έχει κάποιες πιθανότητες να συλλάβει, και αυτό πρέ€πει να το ξέρει οπωσδήποτε, όσο μικρό κι αν είναι.

• Aν για τη μητέρα η έμμηνος ρύση είναι μια επώδυνη εμπειρία, δεν θα πρέπει να προϊδεάσει την έφηβή της ότι «θα μπει στα βάσανα» και θα υποφέρει· εξάλλου δεν είναι απαραίτητο να συμβεί το ίδιο και στο παιδί της. Aν η έφηβη αντιμετωπίσει το θέμα εξαρχής ως μαρτύριο, τότε θα θεωρεί φυσικό τις ημέρες που είναι αδιάθετη να σταματά σχεδόν όλες τις καθημερινές ασχολίες της, θα παραπονιέται περισσότερο για τους πόνους και γενικά θα δυσανασχετεί πολύ πιο έντονα.

• Aπό τη στιγμή που το κορίτσι παρουσιάσει έμμηνο ρύση, καλό είναι να αποκτήσει και τον δικό του γυναικολόγο. Έτσι, οι γονείς μπορούν να ελπίζουν ότι σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά και το παιδί τούς κρύψει κάτι σοβαρό, θα το εμπιστευτεί τουλάχιστον στον γιατρό του.

• Aν το κορίτσι πονά, θα πρέπει η μητέρα να επικοινωνήσει με τον γυναικολόγο και τον παιδίατρο. Έχει σημασία η έμμηνος ρύση να μην αποτελεί άλλο ένα πρόβλημα στη δύσκολη φάση της εφηβείας.

http://akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin