Οκτωβρίου 18, 2018

ΕΦΗΒΕΙΑ

Τεχνολογία & ψυχική υγεία: Πόσες ώρες χρήσης συσκευών επιτρέπονται για τους εφήβους
Σε έναν κόσμο οθονών και δικτύων, οι έφηβοι έχουν όφελος –και ψυχικό– αν περνάνε έως τέσσερις ώρες και κάτι (257 λεπτά) τη μέρα μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Για τα κινητά τηλέφωνα, το καθημερινό όριο είναι περίπου δύο ώρες, για τα βιντεοπαιχνίδια μία ώρα και 40 λεπτά, ενώ για την τηλεόραση τρεις ώρες και 41 λεπτά.

Πρακτικά, σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, αυτό σημαίνει ότι αν ένας έφηβος καθημερινά περνάει μπροστά στον υπολογιστή του έως 257 λεπτά, μπροστά στο smartphone του έως 117 λεπτά, μπροστά στην τηλεόρασή του έως 221 λεπτά και μπροστά στα βιντεοπαιχνίδια του έως 100 λεπτά, δεν υπάρχει πρόβλημα –μπορεί μάλιστα και να ωφελείται. Όμως πέρα από αυτά τα χρονικά όρια, οι έφηβοι αρχίζουν πλέον να κάνουν κακό στον εαυτό τους, δημιουργώντας σταδιακά εξάρτηση ή ψυχικά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, η οποία υποδεικνύει ότι η χρήση συσκευών από τους νέους είναι ευεργετική, αλλά απλώς χρειάζεται μέτρο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Άντριου Πρζιμπίλσκι του Ινστιτούτου Διαδικτύου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας Psychological Science, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική Telegraph, ανέλυσαν στοιχεία για 120.000 15χρονους.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι οι γονείς δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά όταν βλέπουν τα παιδιά τους μπροστά σε μια οθόνη, αρκεί να μην «κολλάνε». Όπως είπαν, η διασύνδεση με τον ψηφιακό κόσμο βελτιώνει τις επικοινωνιακές ικανότητες, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη των εφήβων.

«Οι προηγούμενες έρευνες έχουν υπεραπλουστεύσει τη σχέση ανάμεσα στον χρόνο μπροστά σε μια ψηφιακή οθόνη και στην ψυχική υγεία των εφήβων. Συνολικά, βρήκαμε ότι η σύγχρονη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας δεν είναι εγγενώς επιβλαβής και μπορεί να παρέχει πλεονεκτήματα σε ένα διασυνδεμένο κόσμο, εκτός κι αν οι ψηφιακές συσκευές χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή εμποδίζουν το διάβασμα για το σχολείο ή τις εξωσχολικές δραστηριότητες» δήλωσε ο Πρζιμπίλσκι.

Όμως η νέα μελέτη δεν έλαβε υπόψη κατά πόσο βλάπτεται η σωματική υγεία των νέων από την παρακολούθηση των οθονών (καθιστική ζωή, έκθεση σε ακτινοβολίες κ.ά.). Προηγούμενες μελέτες έχουν δώσει ενδείξεις ότι η συνεχής χρήση οθονών μπορεί να έχει διάφορες επιπτώσεις (συρρίκνωση εγκεφάλου, ψυχική υπερδιέγερση, αϋπνία, σωματική αδράνεια, απομόνωση από φίλους κ.ά.).

Η ερευνήτρια δρ Νέτα Γουαϊνστάιν του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ αντέτεινε πως «υπάρχουν καλοί λόγοι να θεωρούμε ότι αν η ψηφιακή τεχνολογία χρησιμοποιείται με μέτρο δεν είναι επιζήμια, αλλά ακόμη βοηθά στην ανάπτυξη των νέων».

Δεν είναι σίγουρο βέβαια ότι το βλέπουν έτσι όλοι οι επιστήμονες και όλοι οι γονείς. Το κυριότερο πρόβλημα είναι ίσως ότι οι περισσότεροι νέοι χρησιμοποιούν πολλές διαφορετικές συσκευές μέσα στη μέρα (όχι μόνο υπολογιστή ή μόνο κινητό τηλέφωνο ή μόνο τηλεόραση), οπότε συσσωρεύεται η χρήση των οθονών. Μερικές φορές μάλιστα το κάνουν ταυτόχρονα, π.χ. βλέπουν τηλεόραση και παράλληλα στέλνουν γραπτό μήνυμα σε έναν φίλο τους. Και, επιπλέον, τα Σαββατοκύριακα ένα παιδί μπορεί να κολλήσει σε ένα βιντεοπαιχνίδι επί 12 ώρες!

govastileto.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει.

H αναβλητικότητα στο διάβασμα μπορεί να συνοδεύει την έλλειψη συγκέντρωσης, αλλά πολλές φορές αποτελεί μεμονωμένο πρόβλημα γιατί, όταν το παιδί αποφασίζει να διαβάσει, «στρώνεται κανονικά» και διαβάζει πολύ συγκεντρωμένα.

Ωστόσο η διαδικασία της μελέτης κάποιων ή και όλων των μαθημάτων για πολλούς μαθητές δεν είναι κάτι ευχάριστο. Tο πρόβλημα είναι ότι αναβάλλει το διάβασμα μέχρις ότου «φτάσει ο κόμπος στο χτένι», και τότε αντιμετωπίζει τη μελέτη σαν «βουνό» που το εξαντλεί, λένε χαρακτηριστικά οι γονείς.

Παρά τις διαρκείς υποδείξεις, ο έφηβος δείχνει ότι δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί σωστά τον χρόνο του διαβάσματος αφού επιμένει να το αφήνει για την τελευταία στιγμή.

Σε περίπτωση που γενικά αναβάλλει πολλές υποχρεώσεις του, τότε ίσως δείχνει αρνητική στάση ζωής, έλλειψη αυτοπεποίθησης, ανασφάλεια κ.ά.

Βοηθήστε τον να διαχειριστεί τον χρόνο

O τρόπος διαχείρισης του χρόνου διαφέρει από έφηβο σε έφηβο. Κάποιοι επιθυμούν να προσχεδιάζουν και να οργανώνουν τον χρόνο τους λεπτομερώς. Άλλοι δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για σχεδιασμό και άλλοι προτιμούν να τον κάνουν χοντρικά μέσα στο μυαλό τους και να μην κοιτούν καθόλου το ρολόι.

Κάποιες προτάσεις που μπορεί να διευκολύνουν τον έφηβο είναι:

• Zητήστε του να καταγράψει τις καθημερινές ασχολίες του (λ.χ. το σχολείο, το φαγητό, το διάβασμα, το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο, τον αθλητισμό, τις εξόδους με τους φίλους, την ενασχόληση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.ά.).

• Να σημειώσει πόσο χρόνο καταναλώνει σε καθεμιά.

• Θα διαπιστώσει ότι τα χρονικά όρια για να διαβάσει και να χαζέψει είναι περιορισμένα. Aν κάνει το ίδιο και για τις ώρες του Σαββατοκύριακου, θα εκπλαγεί όταν ανακαλύψει ότι ακόμα και τότε δεν χωρούν όσα «περισσεύουν» από τις καθημερινές.

• Να δοκιμάσει να τα χωρίσει σε κατηγορίες περισσότερο και λιγότερο επειγόντων.

• Aν είναι αναποφάσιστος, βοηθήστε τον να ξεκαθαρίσει μόνος του ποια είναι τα επείγοντα και σημαντικά πράγματα μέσα στην καθημερινή ρουτίνα του.

• Σταδιακά θα αρχίσει να κατανοεί τις σημαντικές και απαραίτητες ατομικές του υποχρεώσεις (που πρέπει να διεκπεραιωθούν σήμερα οπωσδήποτε) από εκείνες που έχουν δευτερεύουσα σημασία.


akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Όλα ξεκινούν τις περισσότερες φορές από ένα αστείο ή μία επίδειξη δύναμης από ανθρώπους που ενδεχομένως βρίσκονται στο περιθώριο και ψάχνουν μια επιβεβαίωση που δεν τους δόθηκε ποτέ από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Το «παιχνιδάκι» αυτό, όμως, γρήγορα μπορεί να εξελιχθεί σε έναν πραγματικό εφιάλτη για τα παιδιά τα οποία δεν γνωρίζουν τους τρομακτικούς κινδύνους που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο και ότι από τη μια στιγμή στην άλλη σταματούν να είναι ασφαλή ακόμα και μέσα στα σπίτια τους.

Γράφει ο Μιχάλης Μαρδάς

Το EThe Magazize του EleftherosTypos.gr ρίχνει φως στους σκοτεινούς διαδικτυακούς διαδρόμους του cyber bullying που παλιότερα ήταν κάτι άγνωστο στην ελληνική κοινωνία αλλά, πλέον, όχι μόνο έχει γίνει γνωστό αλλά καθημερινά απειλεί χιλιάδες παιδιά.

Απευθυνθήκαμε στη διακεκριμένη ψυχολόγο, παιδοψυχολόγο και συγγραφέα Αλεξάνδρα Καππάτου για να μας βοηθήσει στην έρευνά μας και τα στοιχεία που μας παράθεσε ήταν συγκλονιστικά.


Η Αλεξάνδρα Καππάτου στο EThe Magazine
Αρχικά τη ρωτήσαμε τι είναι αυτή η «μόδα»: «Το cyber bullying ή αλλιώς ηλεκτρονικός εκφοβισμός είναι η επιθετική συμπεριφορά που εκδηλώνεται από ένα έφηβο ή και μια ομάδα συνομηλίκων μέσα από τη χρήση των υπολογιστών εναντίον ενός εφήβου – θύματος που δεν μπορεί να προστατεύσει εύκολα τον εαυτό του, γιατί ο δράστης ή οι δράστες κρύβονται πολλές φορές πίσω από το πέπλο της ανωνυμίας. Στην περίπτωση που παρατηρηθεί εμπλοκή ενηλίκου χρησιμοποιούνται οι οροί Διαδικτυακή παρενόχληση (Cyber-Harassement) είτε η Διαδικτυακή παρακολούθηση (Cyber-Stalking).

Γενικότερα, ο εκφοβισμός περιλαμβάνει απειλές, εκφοβισμό, κακόβουλα σχόλια και πειράγματα που έχουν σαν στόχο την ταπείνωση του εφήβου αλλά και τη διασκέδαση των δραστών. Διάδοση και διασπορά άσχημων ειδήσεων ή προσβλητικών φημών μέσα από το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποστολή ανεπιθύμητων μηνυμάτων που είναι υβριστικά, κλπ., δημιουργία ψεύτικων διαδικτυακών προφίλ, υποκίνηση τρίτων για διαδικτυακή παρακολούθηση και παρενόχληση του εφήβου αλλά και αποστολή δυσφημιστικών και αναληθών μηνυμάτων σε τρίτα άτομα προερχόμενα δήθεν από το θύμα, αποστολή φωτογραφιών του θύματος ή άλλου είδους μαγνητοσκοπημένο υλικό χωρίς την άδειά του κλπ..

Αυτό γίνεται μέσα από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (emails), chat rooms, από ιστοσελίδες, από κινητό με φωτογραφίες κλπ. Αυτό πριν από μερικά χρόνια ήταν άγνωστο στην Ελλάδα αλλά βλέπουμε, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια να παρατηρείται μεγάλη άνθηση και όλο αυτό δημιουργεί πολλές φόρες ασφυκτικές συνθήκες στα παιδιά – θύματα».

Ποιες, όμως. είναι οι συνηθισμένες πρακτικές των δραστών; «Υπάρχουν πάρα πολλά άτομα τα οποία έχουν πέσει θύματα τέτοιων ηλεκτρονικών εκφοβιστών αν και ελάχιστα τα δημοσιοποιούν. Συνηθισμένες πρακτικές είναι να δημοσιεύονται φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές των θυμάτων χωρίς την άδεια τους, να παρενοχλούνται σεξουαλικά, να βλέπουν ανυπόγραφα πολλές φορές αρνητικά σχόλια τα οποία διασπείρονται στο διαδίκτυο με πολύ μεγάλη ταχύτητα, και γενικότερα κείμενα με αρνητικό ή προσβλητικό περιεχόμενο σε βάρος τους».

Ποιά είναι η ταυτότητα των δραστών και πως διαλέγουν τα θύματά τους

Ρωτήσαμε την κα. Καππάτου για το προφίλ των δραστών και μας τόνισε πως μιλάμε για εφήβους που αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες: «συνήθως είναι παιδιά που μπορεί να παρουσιάζουν επιθετικότητα, δυσκολεύονται να αποδεχθούν την απόρριψη, προέρχονται από ένα δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον με δυσκολία στην επικοινωνία με τους γονείς τους και αντιμετωπίζουν διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες κλπ. Πολλές φορές, τα παιδιά αυτά χρησιμοποιούν τον εκφοβισμό ως ένα μέσο ψυχαγωγίας για να γελάσουν και να ικανοποιηθούν από τις αντιδράσεις των παιδιών – θυμάτων, από τον πανικό τους».

Πως, όμως, διαλέγουν τα θύματά τους: «Αυτά που συμβαίνουν στο διαδίκτυο, μπορούν να συμβούν και μέσα στη ζωή. Διαλέγουν άτομα τα οποία μπορεί να είναι εσωστρεφή, να μην είναι ιδιαίτερα κοινωνικά, που έχον δείξει ότι δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Το cyber bullying έχει τα χαρακτηριστικά που έχει και το bullying, απλώς είναι πιο περίπλοκο γιατί υπάρχει η ανωνυμία. Δηλαδή, αυτό που είχαμε πριν και το οποίο υπάρχει και σήμερα σε μεγάλο βαθμό που είναι το bullying που προέρχεται από συγκεκριμένα παιδιά -που είναι οι θύτες- μπορεί να συμβεί πιο εύκολα μέσα στο πλαίσιο της ανωνυμίας που προσφέρει ο απέραντος χώρος του διαδικτύου.

Έχει φανεί ότι υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών που υφίσταται τέτοιου είδους επιθέσεις τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας και μάλιστα μια έρευνα που έγινε πρόσφατα στο εξωτερικό και εξέτασε ποιοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να υποστούν bullying στο ψηφιακό και στον πραγματικό κόσμο, έδειξε ότι οι μετριοπαθείς χρήστες του διαδικτύου (σ.σ. δεν είχαν συχνή επαφή) κινδύνευαν περισσότερο να πέσουν θύματα. Επίσης, έχει φανεί ότι περισσότερο τα αγόρια έρχονται αντιμέτωπα με το bullying στον εξωτερικό κόσμο (σχολείο, γειτονιά κλπ.) ενώ τα κορίτσια στον ψηφιακό κόσμο. Στη χώρα μας, λοιπόν, τώρα πλέον μελετώνται πάρα πολύ αυτά τα φαινόμενα, γιατί μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές επιπτώσεις στον ψυχισμό των παιδιών που είναι θύματα, τα δε ποσοστά αυξάνονται χρόνο με το χρόνο».

Παραδείγματα που σοκάρουν

Στη συνέχεια μας εξιστόρησε κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις παιδιών που έπεσαν θύματα του ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Παραδείγματα άκρως σοκαριστικά που απ’ ότι φαίνεται είναι ελάχιστα μπροστά σε όλα όσα γίνονται καθημερινά.

Παράδειγμα πρώτο: Εκανε απόπειρα αυτοκτονίας γιατί την εκβίαζε με γυμνές φωτογραφίες: «Μια κοπέλα με καταγωγή από το εξωτερικό, αλλά γεννημένη στην Ελλάδα, φοιτούσε στην β’ γυμνασίου σχολείου της επαρχίας. Κάποια στιγμή γνώρισε στο διαδίκτυο άτομο το οποίο της παρουσιάστηκε σαν συνομήλικός της. Δεν ήταν, όμως, συνομήλικος αλλά ένας άντρας γύρω στα 40 και παντρεμένος. Η μικρή πείστηκε πως είχαν ίδια ηλικία αφού στο προφίλ του είχε βάλει ψεύτικες φωτογραφίες.

Παρόλο που δεν τον είχε δει ποτέ, το κορίτσι που αντιμετώπιζε προβλήματα στο σπίτι του άρχισε να τον εμπιστεύεται και να μοιράζεται μαζί του δυσκολίες με τους γονείς της. Εκείνος άρχισε να της ζητάει να συναντηθούν αλλά το κορίτσι δεν ήθελε. Ο άντρας, βλέποντας πως δεν τα καταφέρνει, της ζήτησε να βγάλει τη μπλούζα και κατόπιν της πήρε κάποιες φωτογραφίες με το πάνω εσώρουχο.

Μετά της ζήτησε και με το κάτω εσώρουχο. Ακολούθησε ολόκληρη με τα εσώρουχα κι έπειτα προχωρήσαμε σε γυμνή φωτογράφιση πάνω και μετά κάτω. Έχοντας πλέον αυτά τα στοιχεία στα χέρια του, δεν άργησε να την πιέζει να βρεθούν για να έχουν σεξουαλική επαφή. Η μαθήτρια αναστατώθηκε πολύ με αυτό ενώ εξακολουθούσε να πιστεύει ότι είχε να κάνει με συνομήλικό της. Αυτός άρχισε να μπαίνει στη διαδικασία ευθέως της απειλής λέγοντάς της ότι αν δεν συναντηθούν για να προχωρήσουν σεξουαλικά, αυτές τις φωτογραφίες θα τις έστελνε στους γονείς της.

Το παιδί πανικοβλήθηκε, κλείστηκε στον εαυτό του, δεν ήθελε να βγαίνει από το σπίτι, έχασε το χαμόγελό της, δεν ήθελε να πηγαίνει σχολείο και μάλιστα έκανε μία απόπειρα αυτοκτονίας. Πήρε χάπια, που βρήκε στο φαρμακείο του σπιτιού της και στο νοσοκομείο αποκάλυψε στους γονείς της με μεγάλη δυσκολία και ντροπή αυτό που της συνέβαινε. Δραματικό το περιστατικό για τη ζωή του παιδιού. Γι’ αυτό είναι σημαντικό κάθε παιδί να αποκαλύπτει στους γονείς τι συνέβη, γιατί του φεύγει ένα βάρος από πάνω του ενώ θα παίξει ρόλο στην ψυχολογία του και η αποκάλυψη-τιμωρία του δράστη. Θα πρέπει, όμως, να θυμόμαστε πως παίζει πολύ σημαντικό ρόλο το πόσο καιρό έχει βιώσει αυτή την κατάσταση το θύμα. Δυστυχώς, πολλές φορές όλη αυτή η ιστορία αφήνει ανεξίτηλα σημάδια πάνω στο παιδί, πλήττεται η αυτοεκτίμησή του ενώ μειώνεται η εμπιστοσύνη προς τα άλλα άτομα».

Παράδειγμα δεύτερο: Μοίρασε γυμνές φωτογραφίες της στο σχολείο: «Σε πολλές περιπτώσεις τα θύματα μπορεί να έχουν πειστεί να στείλουν άσεμνες φωτογραφίες (σ.σ. κορίτσια συνήθως). Τα παιδιά δεν ξέρουν τι μπορεί να κάνει το συγκεκριμένο άτομο με αυτό το υλικό και επειδή έχουν ταυτιστεί και έχουν αισθανθεί συναισθηματικά κοντά μαζί του, στέλνουν φωτογραφίες.

Έπειτα, αν το θύμα τσακωθεί με τον θύτη ή δεν θέλει να κάνει σχέση μαζί του έρχεται η… εκδίκηση. Σας αναφέρω χαρακτηριστικά ένα περιστατικό με ένα κορίτσι της γ’ γυμνασίου, έξυπνη και καλή μαθήτρια, που πήγαινε να συνάψει σχέση με ένα αγόρι, 2 χρόνια μεγαλύτερό της. Αυτός, μέσα από την επικοινωνία τους την προέτρεψε να του στείλει γυμνές φωτογραφίες (σ.σ. από τη μέση και πάνω). Επειδή η κοπέλα δεν ήθελε να προχωρήσουν σε κάτι άλλο, αποφάσισε να την εκδικηθεί: Για μία ώρα κοινοποίησε τις φωτογραφίες της μέσω διαδικτύου.

Εκείνη την ημέρα είχαν εξετάσεις, εμφανίστηκε η έφηβη στο σχολείο αμέριμνη για να δώσει το μάθημα και διαπιστώνει με έκπληξη περίεργα βλέμματα, γέλια και να μιλούν χαμηλόφωνα κάποια παιδιά. Πήγαν κάποιες συμμαθήτριές της και της είπαν ‘τι είναι αυτά που έχεις κάνει κλπ’. Οπως ήταν φυσικό, η έφηβη αισθάνθηκε πολύ μεγάλη ντροπή και ενοχή. Αμέσως οι φωτογραφίες κατέβηκαν, εκείνη μίλησε αναγκαστικά στους γονείς της γιατί δεν ήξερε πως να λειτουργήσει. Ήταν όλα ανώνυμα, δεν ήξερε ποιος ήταν. Το παιδί αισθάνθηκε πολύ μεγάλη ντροπή, ήθελε να ανοίξει η γη να το καταπιεί. Δεν ήθελε να ξαναπάει σχολείο. Ήταν, όμως, τυχερή γιατί μεσολάβησε το καλοκαίρι και ξεχάστηκε το πράγμα. Όλο αυτό, όμως, είχε πληγώσει πολύ σοβαρά και την ψυχική της ισορροπία και την αξιοπρέπειά της και έπρεπε να στηριχθεί ψυχολογικά». Οι γονείς της απευθύνθηκαν στην δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και φυσικά ο δράστης που ήταν ο συγκεκριμένος νεαρός αποκαλύφθηκε και τιμωρήθηκε με αποβολή από το σχολείο.

Παράδειγμα τρίτο: «Σταμάτησε το σχολείο γιατί τον κορόιδευαν για μια φωτογραφία: «Μία άλλη περίπτωση, αφορά σε ένα συνεσταλμένο παιδί που πήγαινε στην α’ λυκείου. Είχε δημοσιεύσει στο Facebook μία φωτογραφία που ήταν ο ίδιος με μια παρέα ενηλίκων που είχαν κάνει κατάδυση και είχαν αλιεύσει κάποια ψάρια. Αυτή η φωτογραφία κυκλοφόρησε από κάποια παιδιά σε όλο το σχολείο και άρχισε η κοροϊδία. Πήγε την άλλη μέρα στο σχολείο και όλοι του μιλούσαν για ψάρια και για τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

Το παιδί, επειδή ήταν πολύ ευαίσθητο, σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο γιατί δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτόν τον χλευασμό και τα γελάκια πίσω από πλάτη του. Έτσι, κλείστηκε στον εαυτό του και τελικά αναγκάστηκε να φύγει από αυτό το σχολικό περιβάλλον. Μετά ήρθαν σε μένα, αφού είχε αλλάξει πλέον σχολείο αλλά έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού του το ότι δεν τα κατάφερε. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και σοβαρό γιατί ακολουθεί το παιδί και το στιγματίζει».

Παράδειγμα τέταρτο: Του έλεγαν ότι θα τον σκοτώσουν: «Άλλο περιστατικό αγοριού στη β’ λυκείου. Τον στοχοποίησαν επειδή ήταν εσωστρεφής και αντιμετώπιζε κάποιες δυσκολίες με τον εαυτό του. Άρχισαν να τον περιπαίζουν και να του στέλνουν απειλητικά μηνύματα στο Facebook του τύπου «θα σε σκοτώσουμε», «θα σου κάνουμε κακό», «θα σου βγάλουμε την κοιλιά απ’ έξω», «μην βγεις από το σπίτι» κλπ. Για 15 μέρες το αγόρι βίωσε αυτό το μαρτύριο. Δεν ήθελε να βγαίνει από το σπίτι, δεν ήθελε να πηγαίνει στο σχολείο ενώ δεν είχε πει τίποτα στους γονείς του με αποτέλεσμα εκείνοι να μην μπορούν να δώσουν εξήγηση στην ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς του γιου τους. Αναζήτησαν την βοήθειά μου και τελικά το παιδί αποκάλυψε αυτό που βίωνε».

Η απόγνωση μπορεί να φέρει την αυτοκτονία

Πώς, όμως, μπορούν να αντιδράσουν τα παιδιά που δέχονται όλες αυτές τις επιθέσεις; Μέχρι που μπορούν να φτάσουν αν νιώσουν ότι είναι στο στόχαστρο του περίγυρου και δεν μπορούν να βοηθηθούν από πουθενά;

Η κα. Καππάτου κάνει λόγο για τις πολύ σημαντικές επιπτώσεις που έχει το cyber bullying, οι οποίες είναι ικανές να οδηγήσουν μέχρι και στην αυτοκτονία τα θύματα του: «Τα παιδιά αισθάνονται ενοχές, απόγνωση, απελπισία, θλίψη, φόνο ενώ δεν είναι σπάνιο κάποια να οδηγηθούν ακόμα και σε απόπειρες αυτοκτονίας. Αισθάνονται ότι θέλουν να απομονωθούν, να εξαφανιστούν, να κρυφτούν.

Μπορεί να παρουσιάσουν κατάθλιψη, να έχουν πτώση στα μαθήματα, να αδιαφορούν, να αρνούνται να πάνε στο σχολείο, να μην ανοίγουν τον υπολογιστή, να θέλουν να αλλάξουν νούμερο στο τηλέφωνό τους και άλλα μέχρι τελικά να αποφασίσουν να μιλήσουν. Στο εξωτερικό έχουμε δει περιστατικά που έχουν οδηγηθεί στην αυτοκτονία γιατί δεν μπορούν να αντέξουν ψυχολογικά τέτοιες καταστάσεις.

Οι έφηβοι από 12 έως 16 ετών αποτελούν την πιο ευαίσθητη κοινωνική ομάδα που επηρεάζεται από αυτό το φαινόμενο είτε ως δράστης είτε ως θύμα και φαίνεται ότι 1 στα 5 παιδιά έχει πέσει θύμα του διαδικτυακού εκφοβισμού (έστω και μία φορά). Το cyber bullying μπορεί να φαντάζει αθώο.

Ενα αστείο μεταξύ των παιδιών, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να καταλάβουν ότι μπορεί να έχει δυσάρεστες και απρόβλεπτες συνέπειες. Τα συμπτώματα είναι η αδικαιολόγητη αιφνίδια αλλαγή στην συμπεριφορά τους, η καταθλιπτική τους διάθεση, η απομάκρυνση από τους συνομηλίκους, η ανησυχία και ο φόβος, η πτώση στη σχολική επίδοση και αποχή από τα μαθήματα, κοινωνική απομόνωση ακόμα και κάποιες παράνομες πράξεις λόγω εκβιασμού, επιμονή να αλλάξουν σχολείο ή και το όνομά τους ακόμα, καταθλιπτικά στοιχεία, αυτοκτονικός ιδεασμός. Πρέπει οι γονείς να μπορούν να παρατηρούν τις αλλαγές στην συμπεριφορά των παιδιών τους και να συζητούν μαζί τους γιατί τα ίδια ντρέπονται να τους αποκαλύψουν πολλές φορές και να πουν τι ακριβώς υφίστανται».

Η επικοινωνία γονιών και παιδιών σώζει

Η κα. Καππάτου μας τόνισε πως είναι πάρα πολύ σημαντικό και να υπάρχει πρόληψη και το οικογενειακό περιβάλλον να έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες στο παιδί ώστε να προστατευτεί από τη συγκεκριμένη απειλή.

Μάλιστα επισημαίνει πως όσο περισσότεροι οι γονείς είναι ενήμεροι και χρησιμοποιούν το Ιντερνετ τόσο πιο εύκολα μπορούν να προστατεύσουν στα παιδιά τους: «Ο στόχος είναι η πρόληψη και η επικοινωνία γονιών με παιδιά. Οι γονείς να ακούνε με προσοχή τα παιδιά τους για ότι τους συμβαίνει και να ενισχύουν τον διάλογο μαζί τους, χωρίς να τα επικρίνουν, προσφέροντας την υποστήριξή τους. Είχε φανεί και βάσει μελετών -όσο και να μας φαίνεται παράξενο- το νούμερο ένα που μπορεί να βοηθήσει είναι η επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιών. Όταν οι γονείς είναι ευαισθητοποιημένοι και ενήμεροι (σ.σ. χρησιμοποιούν το διαδίκτυο) μειώνονται αρκετά οι πιθανότητες να εμπλακούν τα παιδιά τους σε παρόμοιες περιπέτειες.

Κι όταν έχουν ανοικτή σχέση σε επίπεδο επικοινωνίας τα παιδιά μπορούν να καταφύγουν σε αυτούς να τους ρωτήσουν, να ενημερωθούν και να καταλάβουν από νωρίς ότι το διαδίκτυο χρειάζεται προσοχή. Συχνά απευθύνονται στον συνομήλικο που δεν ξέρουμε τι συμβουλή θα τους δώσει, ενώ σπανιότερα θα πάνε στο δάσκαλο. Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τις διαδικτυακές δραστηριότητες των παιδιών τους, να τα ρωτούν τι κάνουν, με ποιους συνομιλούν.

Να έχουν εγκαταστήσει φίλτρα για γονικό έλεγχο, να γίνουν φίλοι μαζί τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυρίως όμως να τα ενθαρρύνουν και να τους απευθύνονται όταν αισθάνονται άβολα ή νιώθουν ότι απειλούνται αλλά και σε κάθε περίπτωση. Το σχολείο επίσης, μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια τόσο μέσα από τα μαθήματα πληροφορικής όσο και μέσα από δράσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όλα αυτά για να δείξουμε στα παιδιά τις επιπτώσεις όλων αυτών και να μάθουν τους τρόπους που αντιμετωπίζονται.

Οταν κάποιος από την παρέα τους εκφράσει την επιθυμία να πειράξει και να στοχοποιήσει ένα συμμαθητή του με κάποια ιδιαιτερότητα ή δυσκολία (σ.σ. κατά τη γνώμη του), τότε να μπορούν να αντισταθούν προκειμένου να τον μεταπείσουν ή και να μη συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει η υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος που έχει ως αποστολή να τα προστατεύει και στην οποία μπορούν να καταγγέλουν καθετί που ενδεχομένως τους συμβαίνει στον ηλεκτρονικό κόσμο».

eleftherostypos.gr




 

 

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Σε καθημερινή βάση τσακώνεστε με την κόρη σας για τα ρούχα που επιλέγει να φορέσει στο σχολείο. Πιστεύετε ότι είναι ιδιαίτερα εκκεντρικά και σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν με την ηλικία της.

Πως μπορείτε να το χειριστείτε :

Επιτρέψτε στον έφηβο σας να επιλέγει ο ίδιος την εξωτερική του εμφάνιση.

Αν το σχολείο δεν επιτρέπει συγκεκριμένα ρούχα ή κουρέματα, μην έρθετε σε σύγκρουση για να υπερασπιστείτε την ατομική ελευθερία του παιδιού σας. Πρέπει να σεβαστείτε τα όρια του σχολείου κι εσείς και το παιδί.

Αν διαφωνείτε με κάποιες μόδες, προσπαθήστε να του εξηγήσετε ότι το ρούχο ή η οποιαδήποτε μόδα σηματοδοτεί κάποιες επιλογές στον τρόπο ζωής του και ότι ξέρετε πόσο σημαντικές είναι αυτές αλλά σίγουρα μπορεί να βρει πιο αποδεκτό τρόπο έκφρασης. Μη διαταράξετε όμως τη σχέση σας με τον έφηβο σας με αφορμή τον τρόπο που ντύνεται.

Τι συμβολίζει ο τρόπος που ντύνεται ο έφηβος

Είναι ένας τρόπος αναζήτησης της ταυτότητάς του.

Εκφράζει την ανάγκη του να μεγαλώσει και να αναγνωρίζεται από τους συνομηλίκους του.

Η μόδα συσχετίζει συχνά την εμφάνιση με την εσωτερική ταυτότητα που διαμορφώνει ο έφηβος και τον κάνει να αισθάνεται πιο βέβαιος για τις απόψεις του. Αποτελεί το προνομιακό μέσο επικοινωνίας του με τους άλλους.

Εξυπηρετεί το "εμείς", γιατί με το ντύσιμο δηλώνει έμμεσα σε ποια ομάδα θέλει να ανήκει. Παράλληλα, αισθάνεται ότι ανήκει όντως στη νέα γενιά και δεν είναι "στάσιμος" και ξεπερασμένος.

Όταν το "μοδάτο" είναι ανθυγιεινό ή οδυνηρό, ασκεί τη γοητεία του απαγορευμένου και κάνει τον έφηβο να νιώθει πιο δυνατός.

akappatou.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Το παιδί σας μπήκε στη εφηβεία και όλοι αυτοί οι κίνδυνοι που υπάρχουν σε συνδυασμό με την απαίτηση του για περισσότερες ελευθερίες, σας κάνουν να θέλετε να θέσετε όρια και κανόνες. Θέλετε να μάθετε πώς θα το πετύχετε;

1. Οι κανόνες καλό είναι να μπαίνουν πάντα έπειτα από συζήτηση. Έχει μεγάλη σημασία να διασφαλίσετε ότι ο έφηβος αποδέχεται την όλη διαδικασία και συμμετέχει.

2. Ρωτήστε τον, υπολογίστε την γνώμη του και με τη σκέψη αυτή, θα νιώθει μεγαλύτερη υπευθυνότητα Αυτό δε σημαίνει ότι δε θα υπάρξουν παραβιάσεις των ορίων, είναι όμως πολύ πιθανό να είναι περιορισμένες. Θα προβληματίζεται περισσότερο προτού αθετήσει τη συμφωνία και όταν την παραβαίνει θα αποδέχεται πιο εύκολα ότι έσφαλε και θα βλέπει τις συνέπειες ως αποδεκτό και φυσικό αποτέλεσμα, χωρίς να ξεσηκώνεται "για την αδικία".

2. Πείτε του ότι οι συνέπειες ισχύουν για όλους. Εξηγήστε στον έφηβο ότι είναι φυσικό επακόλουθο κάθε φορά που παραβαίνει έναν κανόνα να αντιμετωπίζει και τις συνέπειες. Αν, για παράδειγμα, εσείς είσαστε ασυνεπής στις επαγγελματικές σας υποχρεώσεις, διακυβεύεται η δουλειά σας, το εισόδημά σας, η αξιοπρέπεια σας κλπ.

3. Χρησιμοποιείτε συστηματικά τη λέξη "συνέπειες" και όχι "τιμωρία". Έτσι ο έφηβος αντιλαμβάνεται τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, κατανοεί ότι φέρει ευθύνη για το πιθανώς δυσάρεστο για εκείνον αποτέλεσμα και γνωρίζει ότι είναι στο χέρι του να το αποτρέπει στο εξής με τη συμπεριφορά του. Η λέξη "τιμωρία" έχει εξωγενή χροιά και του επιβάλλεται αυταρχικά, χωρίς ο ίδιος να αισθάνεται το ρόλο του στην όλη διαδικασία.

4. Διαβεβαιώστε τον έφηβό σας ότι τον εμπιστεύεστε απόλυτα, αλλά ότι αντικειμενικά έχετε υποχρέωση να τον προφυλάσσετε από όσα δεν είναι ακόμη έτοιμος να αντιμετωπίσει-στις διαπραγματεύσεις των διαφόρων ζητημάτων, και κυρίως αυτών που έχουν να κάνουν με τις συναναστροφές και τις εξόδους, Εφόσον είναι ανήλικος, δυστυχώς ή ευτυχώς-εξηγήστε του- φέρετε ευθύνες για ό,τι κι αν κάνει.

5. Μη σηκώσετε το χέρι σας, όσο κι αν σας ενοχλεί η συμπεριφορά του παιδιού σας, Το ξύλο στέλνει στο παιδί το μήνυμα πως είναι αποδεκτό να ελέγχεις τους άλλους με τη βία. Μπορεί, αντιστρόφως, να το κάνει να αποδέχεται τη βία των άλλων εναντίον του "για το καλό του". Εξάλλου το ξύλο δε θα αποδίδει τίποτε σε ένα, δύο χρόνια, γιατί το παιδί σας θα είναι απλούστατα πιο δυνατό από εσάς. Τι θα κάνετε τότε;

akappatou.gr

 

ΕΦΗΒΕΙΑ

Τρία εργαστήρια για εφήβους με θέμα τον πειραματικό κινηματογράφο πραγματοποιεί η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Μάιο του 2017, ταξιδεύοντας την επόμενη γενιά κινηματογραφιστών από τον George Méliès, στα viral βίντεο.


Τα εργαστήρια αποτελούν συνέχεια των επιτυχημένων εργαστηρίων «Κάνουμε σινεμά», που πραγματοποίησε η Στέγη τα δύο προηγούμενα χρόνια, με θέμα σενάριο-σκηνοθεσία-μοντάζ.

Φέτος, στο πρώτο κύκλο (7 Οκτωβρίου - 18 Νοεμβρίου 2016), οι έφηβοι κινηματογραφιστές θα πειραματιστούν με τα οπτικά αναλογικά εφέ, τις πολυτυπίες, το φως και τα αντικείμενα. Στο δεύτερο κύκλο (2 Δεκεμβρίου 2016 - 27 Ιανουαρίου 2017), θα συνθέσουν τη δική τους πειραματική κινηματογραφική έκφραση, αντλώντας έμπνευση από την ποίηση, τη φιλοσοφία και τη ζωγραφική. Στον τρίτο κύκλο, θα κληθούν να συνθέσουν μια πειραματική ταινία, βασισμένη σε μουσική, δηλαδή, ένα δικό τους βίντεο κλιπ!
Συντελεστές: Oliwia Twardowska (σκηνοθέτις) και Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος (σκηνοθέτης)

Αναλυτικό πρόγραμμα:

1ος Κύκλος | Χωρίς λόγια... χωρίς ιστορία... σινεμά σημαίνει μαγεία!
Υπάρχει αφήγηση χωρίς πλοκή; Φώτα, κάμερα, πάμε για ταινία χωρίς ιστορία!
Έφηβοι 14-17 ετών
Κάθε Παρασκευή από 7 Οκτωβρίου - 18 Νοεμβρίου 2016, τις ώρες 17:30 - 20:30
Κόστος συμμετοχής: 54 € (και για τις έξι συναντήσεις του κάθε κύκλου)
Υπάρχει αφήγηση χωρίς πλοκή; Για να δώσουμε την απάντηση, δημιουργούμε μικρά φιλμικά πειράματα... Εξερευνούμε τα εκφραστικά μέσα και τις τεχνικές του πειραματικού κινηματογράφου, παίζοντας με το φακό, το κάδρο, τα φίλτρα, το φως και τον ήχο. Δοκιμάζουμε αναλογικά εφέ, όπως εξαφανίσεις και πολυτυπίες. Παρακολουθούμε τα πειράματα του πρώιμου κινηματογράφου (Georges Méliès, Dziga Vertov, γερμανικός εξπρεσιονισμός) και της αμερικανικής αβανγκάρντ (George Landow, Stan Brakhage, Maya Deren) για να ανακαλύψουμε το σινεμά εν τη γενέσει του.
Περισσότερες πληροφορίες στο σύνδεσμο που ακολουθεί: http://www.sgt.gr/gre/SPG1817/

2ος Κύκλος | Φτιάχνουμε σινεμά από όνειρα και στίχους
Γίνονται τα όνειρα... σινεμά; Το Dream Film της νέας γενιάς είναι εδώ!
Έφηβοι 14-17 ετών
Κάθε Παρασκευή από 2 Δεκεμβρίου 2016 έως 27 Ιανουαρίου 2017, τις ώρες 17:30 - 20:30
Κόστος συμμετοχής: 54 € (και για τις έξι συναντήσεις του κάθε κύκλου)
Μπορεί ένα ποίημα να μεταμορφωθεί σε ταινία; Μπορεί ένας χώρος να κινηματογραφηθεί ως αφήγηση; Χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη μη αφηγηματικές φόρμες, όπως ποιήματα, όνειρα, σκέψεις και αντικείμενα, φτιάχνουμε πειραματικές ταινίες. Θολώνουμε τα νερά μεταξύ μυθοπλασίας, φιλμικού δοκιμίου και ντοκιμαντέρ παρατήρησης και δημιουργούμε νέους τρόπους έκφρασης μέσω του σινεμά.
Περισσότερες πληροφορίες στο σύνδεσμο που ακολουθεί: http://www.sgt.gr/gre/SPG1818/

3ος Κύκλος | Φτιάξε το δικό σου βίντεο κλιπ
Πώς μπορεί η κινούμενη εικόνα να ερμηνεύσει τη μουσική; Η γενιά του βίντεο κλιπ και των virals είναι εδώ!
Έφηβοι 14-17 ετών
Κάθε Παρασκευή από 10 Φεβρουαρίου έως 17 Μαρτίου 2017 | 17:30 - 20:30
Κόστος συμμετοχής: 54 € (και για τις έξι συναντήσεις του κάθε κύκλου)
Δημιουργούμε μουσικά βίντεο για αγαπημένα μας τραγούδια, αλλά και για κομμάτια κλασικής και αβανγκάρντ μουσικής. Κάνουμε μια αναδρομή στην ιστορία του φιλμικού μέσου –από τα πρώτα μιούζικαλ μέχρι τα σημερινά viral βίντεο από κινητό τηλέφωνο– και εξερευνούμε διαφορετικές φόρμες, μεθόδους και αισθητικές προσεγγίσεις.
Στη συνέχεια, γνωστοί guest video clip makers προσκαλούνται στο εργαστήριο και μας περιγράφουν τον τρόπο δουλειάς τους!

Περισσότερες πληροφορίες στο σύνδεσμο που ακολουθεί: http://www.sgt.gr/gre/SPG1819

 

Προϋποθέσεις:
Στο εργαστήριο μπορούν να συμμετάσχουν έφηβοι που παρακολουθούν εργαστήριο κινηματογράφου για πρώτη φορά ή που έχουν παρακολουθήσει προηγούμενο εργαστήριο κινηματογράφου της Στέγης ή κάποιο αντίστοιχο.
Κάθε έφηβος μπορεί να παρακολουθήσει έναν ή περισσότερους κύκλους. Ο κάθε κύκλος έχει αυτόνομη λειτουργία, αλλά δρα και συμπληρωματικά στους άλλους δύο.
Κάποια γυρίσματα θα πραγματοποιηθούν Σαββατοκύριακα, μετά από συνεννόηση με τους συμμετέχοντες.
Παρουσίαση ταινιών: Τετάρτη 26 Απριλίου

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Συγγρού 107
Κρατήσεις: Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, Tηλ: 2130178002, Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

monopoli.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

 Aνησυχητικά είναι τα ευρήματα πανευρωπαϊκής έρευνας που δείχνει ότι τα Ελληνόπουλα, είναι πρωταθλητές στο τζόγο, ενώ αύξησαν και την κατανάλωση αλκοόλ, αφού ξεκινούν να πίνουν από τα 13 τους χρόνια.

Η έρευνα ESPAD, υλοποιήθηκε το 2015 σε 35 ευρωπαϊκές χώρες και κατέγραψε τη συμπεριφορά και τις αντιλήψεις των 16χρονων μαθητών, σχετικά με ουσίες όπως ο καπνός, το αλκοόλ, χρήση του διαδικτύου και το τζόγο.

Σύμφωνα με αυτήν, οι Έλληνες έφηβοι μείωσαν το κάπνισμα, παρά το γεγονός ότι μπορούν να βρουν πολύ εύκολα τσιγάρα. Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τον τζόγο, αφού διπλάσιοι μαθητές δηλώνουν ότι έχουν στοιχηματίσει στο διαδίκτυο ή σε άλλους χώρους σε σχέση με παιδιά της ίδιας ηλικίας στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Επίσης οι Έλληνες μαθητές είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στη χρήση αλκοόλ.

Το star.gr, μίλησε με την ψυχολόγο, παιδοψυχολόγο και συγγραφέα, Αλεξάνδρα Καππάτου για τα ανησυχητικά αυτά στοιχεία της έρευνας.


Οι λόγοι για τους οποίους ένα Ελληνόπουλο δοκιμάζει αλκοόλ από τα 13

«Οι λόγοι για τους οποίους τα παιδιά καταφεύγουν στην δοκιμή του αλκοόλ είναι πολλοί. Καταρχήν είναι μέσα στα πλαίσια της παρέας στα πάρτι, στις εξόδους κλπ.

Το παιδί στην εφηβεία θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα με στόχο συνήθως να μιμηθεί την παρέα του και να νιώσει πιο μεγάλο. Επίσης οι έφηβοι πολλές φορές ομολογούν πως όταν καταναλώσουν αλκοόλ αισθάνονται πιο κεφάτοι, πιο χαλαροί. Αυτό είναι το μότο των εφήβων… «ότι φτιάχνουμε κεφάλι και έτσι είμαστε μέσα σε όλα». Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά πειραματίζονται και σταματούν. Όμως υπάρχουν και περιπτώσεις ανησυχητικές», ανέφερε η κυρία Καππάτου.

Πότε θα πρέπει να ανησυχήσει ο γονιός;

«Ο γονιός στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γνωρίζει καν ότι το παιδί του πίνει ή ότι μπορεί να έχει μεθύσει. Τα παιδιά που καταναλώνουν αλκοόλ, συνήθως μετά την έξοδό τους πάνε κατευθείαν για ύπνο ή αργούν να γυρίσουν σπίτι. Έτσι οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται εύκολα τι συμβαίνει. Μπορούν όμως να το διαπιστώσουν από το πώς μυρίζουν τα ρούχα των παιδιών ή το δωμάτιό τους την επόμενη ημέρα. Επίσης τα παιδιά επειδή φοβούνται να μην τους καταλάβουν οι γονείς, μπορεί μετά το αλκοόλ να καταναλώσουν κάποιο γλυκό ή κάποια τσίχλα που υπερκαλύπτουν την μυρωδιά του ποτού», σημείωσε η κυρία Καππάτου.

Ποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές του παιδιού εκπέμπουν SOS

Όπως τόνισε η ψυχολόγος, «ενδείξεις τις οποίες ο υποψιασμένος γονιός θα έπρεπε να λάβει υπόψιν του είναι: όταν το παιδί κουράζεται και αρρωσταίνει εύκολα, όταν συμπεριφέρεται ανεύθυνα και αδιαφορεί για τις υποχρεώσεις του σε σχέση με το παρελθόν, όταν έχει ξεκινήσει να καπνίζει, όταν υπάρχει μεταστροφή στη συμπεριφορά του, όταν δεν έχει καλή επικοινωνία με τους γονείς του, όταν παρουσιάζει σημάδια θλίψης, όταν έχει μεγάλο άγχος και όταν έχει δημιουργήσει φίλους του οποίους δεν γνωρίζουν οι γονείς».

Οι νέοι δεν γνωρίζουν τί σημαίνει πραγματικά “κατανάλωση αλκοόλ”»-Το παιδί κινδυνεύει από πολλά!

Η κυρία Καππάτου υπογραμμίζει στο star.gr ότι «έχει γίνει μόδα στις παρέες των νέων, το ποιος θα πιει περισσότερο στις εξόδους τους και αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν τις επιπτώσεις που έχει το αλκοόλ. Μπορεί να βλέπουν ένα φίλο τους που έχει κάνει εμετό ή έχει πέσει κάτω, όμως το θεωρούν αστείο. Δεν έχουν ενημέρωση για το τί σημαίνει πραγματικά “κατανάλωση αλκοόλ”».

«Συνεπώς», προσθέτει η ψυχολόγος, «είναι πολύ σημαντικό ο έφηβος να μάθει ότι από το ποτό επηρεάζονται σταδιακά όλοι οι τομείς της ζωής του: πέφτουν οι επιδόσεις του στο σχολείο, μειώνεται η ικανότητα του να συγκεντρωθεί, μπορεί να πέσει θύμα εκμετάλλευσης ενώ έχει πιεί, είναι ευάλωτος στη χρήση ναρκωτικών, μπορεί να εμπλακεί σε μια θανατηφόρα οδήγηση σαν επιβάτης ή σαν οδηγός, κινδυνεύει από σοβαρό τραυματισμό αν πέσει κάτω, ενώ μπορεί να συνευρεθεί σεξουαλικά με αγνώστους χωρίς να πάρει κάποια προφύλαξη».

Βήματα που πρέπει να ακολουθήσει ο γονιός

«Η συζήτηση για το αλκοόλ, πρέπει να ξεκινήσει από την προεφηβεία. Πρέπει να κάνει κουβέντα ο γονιός με το παιδί του, με ηρεμία. Να το ρωτήσει τί το ωθεί να πίνει, τί στάση έχει η παρέα του πάνω στο αλκοόλ. Οι γονείς θα πρέπει να μάθουν στο παιδί να λέει όχι χωρίς να φοβάται πως θα το πουν ξενέρωτο οι φίλοι του.

Επίσης το να απαγορεύσουν τις εξόδους οι γονείς δεν είναι λύση. Μπορούν όμως να εντείνουν την επίβλεψη του παιδιού με διακριτικότητα. Μπορούν και οι ίδιοι να υιοθετήσουν μια συμπεριφορά ενάντια στο αλκοόλ ενώ βασικό είναι να βοηθήσουν το παιδί τους να μην έχει άγχος. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι έφηβοι που καταναλώνουν αλκοόλ είναι πολύ αγχώδεις και νιώθουν ότι μόνο έτσι χαλαρώνουν. Πρέπει να υποδείξουμε στο παιδί πιο υγιείς τρόπους χαλάρωσης όπως είναι ο αθλητισμός. Οι γονείς τέλος θα μπορούσαν να προτρέψουν το παιδί να κάνει και άλλες παρέες».

Οι γονείς ΘΕΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ για τα παιδιά

Η κυριά Καππάτου λέει στο star.gr πως «από νωρίς οι γονείς θα πρέπει να είναι ένα θετικό μοντέλο για τα παιδιά. Είναι σημαντικό να προάγουν ένα υγιές μοντέλο ζωής αλλά και να συζητούν για τους κινδύνους των καταχρήσεων. Έτσι δημιουργείται μια κουλτούρα στα παιδιά. Μπορεί να δοκιμάσουν για παράδειγμα πότο, αλλά δεν θα μείνουν σε αυτό».

Από τα 13 τους τα παιδιά τζογάρουν!

«Από τα 13-14έτη ξεκινά η ενασχόληση των παιδιών με τον τζόγο, όχι απαραίτητα τον διαδικτυακό. Μπορεί να πηγαίνουν και σε πρακτορεία της γειτονιάς τους. Έτσι πιστεύουν πως θα βγάλουν το χαρτζιλίκι τους. Είναι δελεαστικό για αυτά», αποκαλύπτει η κυρία Καππάτου και συνεχίζει «Υπάρχουν παιδιά που μπορεί να έχουν καλή επαφή με τους γονείς και γυρνώντας σπίτι να τους πουν “Μαμά, μπαμπά κοίτα πόσα κέρδισα». Στο σημείο αυτό είναι καθοριστική η αντίδραση των γονιών. Ο γονιός δεν θα πρέπει να αντιδράσει θετικά επειδή για παράδειγμα αντιμετωπίζει κάποια οικονομικά προβλήματα ή να γελάσει λέγοντας “Μπράβο, καλά πόσο τυχερό παιδί έχω;».

Στη συνέχεια η ψυχολόγος εξηγεί ότι αν το παιδί βλέπει τους γονείς να συχνάζουν στα πρακτορεία, αυτό είναι ένα αρνητικό στοιχείο. Ο γονιός θα πρέπει να εξηγήσει στο παιδί, ότι αυτός δεν είναι σωστός τρόπος για να βγάζουμε χρήματα. Να του πει «Οκ το έκανες μία φορά, είδες πως είναι δεν χρειάζεται να το ξανακάνεις».

Και εδώ παίζει ρόλο η παρέα του παιδιού. «Τα παιδιά ξεκινούν για πλάκα τον τζόγο. Για να δουν πώς είναι. Συνήθως τα ευάλωτα παιδιά μπορεί να κολλήσουν στον τζόγο, ειδικά αν προέρχονται από αυταρχικό περιβάλλον. Ο γονιός θα πρέπει να δίνει στο παιδί την ευκαιρία να εκφράζει τα συναισθήματά του και τις σκέψεις του, όχι μόνο για τα μαθήματα. Ακόμα και αν το παιδί κάνει λάθη ο γονιός να είναι δίπλα του και να το ενθαρρύνει να συνεχίσει χωρίς να έχει υπερβολικές προσδοκίες από αυτό», λέει η κυρία Καππάτου.

Ένα οποιοδήποτε παιδί μπορεί να κάνει χρήση ναρκωτικών

«Δεν είναι μόνο οι κακές παρέες που μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί στα ναρκωτικά. Ένα οποιοδήποτε παιδί από οποιαδήποτε οικογένεια μπορεί να μπλέξει. Σύμφωνα με μελέτες που έχουμε, στην εμφάνιση της χρήσης, της κατάχρησης αλλά και της εξάρτησης, συμβάλλουν παράγοντες γενετικοί (σε ποσοστό 40%-60%), οικογενειακοί και κοινωνικοί, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει η προσωπικότητα του εφήβου και η δράση της ουσίας».

Tέλος θα πρέπει να τονιστεί ότι σύμφωνα με την έρευνα, η Ελλάδα παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά σε όλους τους δείκτες που αφορούν τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, την ηλικία έναρξης και την πρόσβαση στις ουσίες, συγκριτικά με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Εξαίρεση αποτελούν τα υψηλότερα ποσοστά στη χώρα μας στη χρήση εισπνεόμενων ουσιών και στις αντιλήψεις για «εύκολη» πρόσβαση στα ηρεμιστικά/υπνωτικά φάρμακα.

«Το παιδί που θα μπλέξει με τα ναρκωτικά μπορεί να έχει προβλήματα, να νιώθει απόρριψη από το περιβάλλον του, να μην έχει καλή επικοινωνία με τους γονείς τους και να νιώθει την ανάγκη να ενταχθεί σε μια ομάδα. Επίσης μπορεί να θέλει να κάνει τον αρχηγό, τον άτρωτο και τον ριψοκίνδυνο. Σημαντικό ρόλο παίζει και το αν οι γονείς είναι χρήστες ουσιών καθώς είναι πιο εύκολο να δοκιμάσει το παιδί», αναφέρει η κυρία Καππάτου στο star.gr και προσθέτει «Παγίδα είναι και ο διαχωρισμός των ναρκωτικών σε σκληρά και ελαφριά ναρκωτικά. Οι γονείς θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι και να μιλούν στα παιδιά για τις συνέπειες των ναρκωτικών».

Ρεπορτάζ: Μαρία Κυπραίου

star.gr

ΕΦΗΒΕΙΑ

 Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει.

Την ώρα που ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που πληκτρολογούν τηλέφωνα και κάνουν like στα social media μέσω του κινητού τους (!) ολοένα και μικραίνει, η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος, έγκριτη συγγραφέας , ρίχνει φως στο πότε και στις αγωνίες μας, με συμβουλές που σίγουρα θα σας φανούν χρήσιμες!

Πότε είναι ίσως χρήσιμο το κινητό στα παιδιά

•Αν το παιδί έχει αρχίσει να μετακινείται μόνο του.

•Αν ο γονιός καθυστερήσει να παραλάβει το παιδί από μια δραστηριότητα του, τότε έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει και να το καθησυχάσει.

•Όταν το παιδί πηγαίνει μια εκδρομή με το σχολείο.

•Όταν το παιδί βρίσκεται σε σπίτι φίλων

•Όταν οι γονείς έχουν χωρίσει και το παιδί βρίσκεται με τον ένα γονιό

•Σε κάθε περίπτωση που κάτι του συμβαίνει και δεν έχει άλλο τρόπο να επικοινωνήσει με ενήλικο ή με το γονιό του.

Τί θα πρέπει να κάνετε

•Να προσέχετε ποιο παράδειγμα δίνετε άθελά σας στο παιδί για τη χρήση του κινητού. Πχ εάν στέλνετε διαρκώς μηνύματα ή οδηγώντας μιλάτε στο κινητό. Αν το κινητό δε σας είναι απαραίτητο για την εργασία σας και βρίσκεστε σπίτι δεν έχετε λόγο να το έχετε μονίμως ανοικτό.

•Το παιδί πρέπει να παίρνει από τους γονείς το μήνυμα ότι η τηλεφωνική επικοινωνία δεν είναι τρόπος ζωής.

•Διδάξτε το να μη μιλάει στο τηλέφωνο περπατώντας και κυρίως όταν διασχίζει το δρόμο.

•Το κινητό καλό είναι να μη διαθέτει σύνδεση διαδικτύου.

•Να ενημερώνεστε για τις δυνατότητες του μοντέλου που αγοράζετε για το παιδί σας διαφορετικά το παιδί σας μπορεί να είναι πιο ενήμερο από εσάς και να έχει πρόσβαση σε ακατάλληλα βίντεο ενώ εσείς είσαστε ήσυχη.

•Κάποιοι συμμαθητές του μπορεί να έχουν κινητά με πρόσβαση στο διαδίκτυο, κάμερα κλπ. Να συμβουλέψετε το παιδί σας να μη συμμετέχει σε βίντεο που τραβούν οι συμμαθητές του.

•Να είσαστε επιφυλακτικοί στη χρήση του κινητού καθώς δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την επίδραση τους στην υγεία των παιδιών.

•Ενθαρρύνετε το παιδί σας να χρησιμοποιεί ακουστικά ή να μιλά με ανοιχτή ακρόαση.

•Μην του επιτρέπετε να το βάζει στις τσέπες των ρούχων του ή να κοιμάται με το κινητό δίπλα στο μαξιλάρι.

akappatou.gr

 

 

 

ΕΦΗΒΕΙΑ

Έρευνα των πανεπιστημίων Würzburg και Nottingham Trent δείχνουν ότι, δυστυχώς, τα smartphones τείνουν να ξεπεράσουν σε σημασία τους γονείς, τους φίλους ή τον/την ερωτική σύντροφο.

Το ένα τρίτο των καταναλωτών είναι πρόθυμο να «παρατήσει» τους φίλους του για το smartphone του. Ακόμη, το 93% δίνει πρόθυμα τον κωδικό PIN του smartphone του όταν του ζητηθεί, βάζοντας την ασφάλεια του «ψηφιακού καλύτερου του φίλου» σε κίνδυνο.

Όταν κατά τη διάρκεια ενός πειράματος ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να αξιολογήσουν διάφορα άτομα και αντικείμενα στη ζωή τους κατά σειρά σπουδαιότητας, το 37% των συμμετεχόντων αξιολόγησε το smartphone του ως περισσότερο ή εξίσου σημαντικό με τους φίλους του.

Στο πλαίσιο του πειράματος, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να τοποθετήσουν τις εικόνες που εκπροσωπούν διάφορα άτομα και αντικείμενα στη ζωή τους σε σχέση με τον εαυτό τους σ’ ένα διάγραμμα μιας σκακιέρας. Ενώ η οικογένεια, οι φίλοι και τα κατοικίδια ζώα τοποθετήθηκαν γενικά πιο κοντά στον συμμετέχοντα από το smartphone του, πολλά άλλα σημαντικά άτομα στη ζωή του συμμετέχοντος - συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων με τους οποίους εργάζεται ή μελετά μαζί κάθε μέρα – βρέθηκαν μία θέση πίσω σε σχέση με τους «ψηφιακούς συντρόφους».

Περίπου το ένα τρίτο των συμμετεχόντων (29%) δήλωσε ότι το smartphone του είναι εξίσου σημαντικό ή/ και πιο σημαντικό από τους γονείς του, ενώ για έναν στους πέντε αναδείχθηκε ότι η ψηφιακή συσκευή του έχει την ίδια ή/ και ακόμα μεγαλύτερη σημασία από τον έτερον του ήμισυ. Το 17% των ερωτηθέντων αξιολόγησε το smartphone του στην κατηγορία υψηλότερης σημασίας, αν και μόλις το 1% δήλωσε ότι το smartphone του ήταν πιο σημαντικό απ’ οτιδήποτε άλλο στη ζωή του.

Παρά την αξία που αποδίδεται στις συσκευές ως πηγή ψυχαγωγίας, πληροφόρησης και αποθήκευσης δεδομένων, οι συμμετέχοντες στο πείραμα ήταν πιο πρόθυμοι να μοιραστούν τον αριθμό PIN του smartphone τους όταν τους ζητήθηκε, επιτρέποντας την πρόσβαση σε όλα τα προσωπικά και ευαίσθητα δεδομένα τους. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, το 93% των συμμετεχόντων έδωσε τον κωδικό PIN του «καλύτερου ψηφιακού φίλου» του, όταν αυτό ζητήθηκε.

Η Astrid Carolus, Ερευνητής Ψυχολογίας των Μέσων στο Πανεπιστήμιο του Würzburg και επικεφαλής της μελέτης, σχολίασε: «Τα τηλέφωνά μας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας και η μελέτη αυτή το αποδεικνύει και με όρους Ψυχολογίας. Η «φιλική» μας σύνδεση με τα smartphone σημαίνει ότι έχουμε τοποθετήσει ένα απίστευτο βαθμό εμπιστοσύνης σε ένα άψυχο αντικείμενο – σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε να το θεωρούμε ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ζωής μας σε σύγκριση με πολλούς ανθρώπους. Με αυτό κατά νου, μας εξέπληξε ιδιαίτερα όταν διαπιστώσαμε ότι ήταν πολύ εύκολο να πάρουμε στα χέρια μας τους κωδικούς PIN των smartphone όσων συμμετείχαν στη μελέτη. Ζητήσαμε από τους συμμετέχοντες να παραμείνουν σε μια αίθουσα αναμονής για ένα χρονικό διάστημα και στη συνέχεια τους ζητήσαμε να μας πουν το ύψος τους και τον κωδικό PIN του smartphone τους. Χωρίς μεγάλο δισταγμό, η συντριπτική πλειοψηφία μας τον έδωσε. Αυτό είναι ανησυχητικό, γιατί δείχνει ότι είμαστε πρόθυμοι να θέσουμε τους «ψηφιακούς μας φίλους» - και τα δεδομένα που περιέχονται σε αυτούς - σε κίνδυνο».

Η «εξίσωση» των ψηφιακών συσκευών με ανθρώπινες ιδιότητες δεν είναι κάτι νέο. Αντίστοιχα πειράματα στη δεκαετία του 1990 κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι αποδίδουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά στους υπολογιστές, όταν αλληλεπιδρούν μαζί τους. Ο David Emm, Senior Security Researcher της Kaspersky Lab, σχολίασε σχετικά με τα προβλήματα ασφάλειας που μπορεί να φέρει η συναισθηματική σύνδεση με μια συσκευή: «Έπειτα από την περσινή μελέτη σχετικά με την «Ψηφιακή Αμνησία» - το φαινόμενο, δηλαδή, που υποδηλώνει ότι ξεχνάμε τις πληροφορίες που εμπιστευόμαστε στις συσκευές μας - το τελευταίο μας πείραμα αναδεικνύει την ισχυρή συναισθηματική σύνδεση που έχουμε με τα τηλέφωνά μας. Ένα άλλο ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι οι άνθρωποι αξιολόγησαν τα smartphones τους ως πολύ πιο σημαντικά για αυτούς, σε σύγκριση με τους φορητούς υπολογιστές ή άλλες συσκευές που διαθέτουν τον ίδιο βαθμό πληροφόρησης, κάτι που τονίζει το συμβολικό ρόλο που έχουν τα smartphones στη ζωή μας ως «ψηφιακοί σύντροφοι», που βρίσκονται πάντα στο πλευρό μας. Η συναισθηματική αυτή σχέση με το smartphone μπορεί να σημαίνει ότι η διαδικασία απόφασής σας είναι πιο περιορισμένη, όταν πρόκειται για την προστασία των δεδομένων που είναι αποθηκευμένα σε αυτό. Γνωρίζουμε ήδη ότι πολλοί άνθρωποι ξεχνούν να μεριμνήσουν για την προστασία των smartphones τους, καθώς τα βλέπουν σχεδόν σαν προέκταση του εαυτού τους. Έτσι, συσκευές και χρήστες μπορεί να είναι ευάλωτοι απέναντι στους ψηφιακούς εγκληματίες».

Το γεγονός ότι πολλοί αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία στα τηλέφωνα σε σχέση με τους πραγματικούς φίλους και γνωστούς τους, δείχνει πόσο σημαντική είναι η προστασία των πληροφοριών που είναι αποθηκευμένες σε αυτά. Εδώ και δύο χρόνια, η Kaspersky Lab έχει ερευνήσει τις κοινωνικές συνέπειες της ψηφιοποίησης και πως αυτή μπορεί να κάνει τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στις ψηφιακές εγκληματικές δραστηριότητες. Μια επισκόπηση αυτών των αποτελεσμάτων είναι διαθέσιμη στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://amnesia.kaspersky.com/.

πηγή: sofokleousin

ΕΦΗΒΕΙΑ

Έρευνες δείχνουν ότι οι αισθητικές επεμβάσεις που κάνουν ανήλικα κορίτσια στο στήθος και τα γεννητικά τους όργανα αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια

 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μέχρι την ενηλικίωση το 1/3 των κοριτσιών και το 90% των αγοριών έχουν παρακολουθήσει πορνό, το οποίο, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, έχει γίνει ένας από τους βασικούς τρόπους ενημέρωσης και «εκπαίδευσης» των νέων σχετικά με το σεξ.

«Πολλά κορίτσια παρακολουθούν πορνό για να μάθουν πώς να κάνουν σεξ», εξηγούν. «Και ό,τι βλέπουν εκεί επηρεάζει την αντίληψή τους ως προς το τι είναι σεξ».

Επίσης, από το 2014 ως το 2015 αυξήθηκε κατά 80% ο αριθμός των κοριτσιών ηλικίας 18 ετών, ή και ακόμα μικρότερης, τα οποία έκαναν αισθητικές επεμβάσεις στο στήθος και τα γεννητικά τους όργανα.

Οι επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα παραμένουν σχετικά λίγες, εφόσον αυξήθηκαν από 220 στις 400. Όμως, περισσότερες από 8.000 έφηβες έκαναν αυξητική στήθους μέσα στο 2014, αριθμός σχεδόν διπλάσιος σε σύγκριση με τέσσερα χρόνια πριν. Και όλα αυτά, παρά τις συμβουλές των γιατρών να μην καταφεύγουν οι κοπέλες στον πλαστικό χειρουργό πριν την ηλικία των 18 ετών, στην οποία θα έχει – τουλάχιστον – ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι, όπως πολλά περιοδικά προβάλλουν το ιδανικό (και καθόλου ρεαλιστικό) πρόσωπο και σώμα, οι ταινίες πορνό προβάλλουν την ιδανική εικόνα των γυναικείων γεννητικών οργάνων και του γυναικείου στήθους. Και όταν οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται την επιρροή που δέχονται οι κόρες τους, εκείνες θεωρούν ότι αυτό είναι το αισθητικό αποτέλεσμα που πρέπει να πετύχουν.

Παράλληλα, τα αγόρια σχηματίζουν μια συγκεκριμένη εικόνα για το γυναικείο σώμα μέσω των ίδιων ταινιών κι έτσι, αντικρίζοντας μια συνομήλική τους, μπορεί να την κάνουν να ντραπεί και να νιώσει άσχημα για το σώμα της.

Σε μια κοινωνία, μάλιστα, που θεοποιεί το σεξ και προβάλλει χιλιάδες μηνύματα σχετικά με αυτό καθημερινά, η αυτοεικόνα των ανήλικων κοριτσιών αμφισβητείται και πλήττεται ακόμα περισσότερο.

Ωστόσο, οι αισθητικές επεμβάσεις, ιδιαίτερα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, κάθε άλλο παρά ασφαλείς είναι. Μπορεί να προκαλέσουν επιπλοκές, μείωση της σεξουαλικής απόλαυσης, πόνο ή ουλές. Όμως, όπως τονίζει η Deborah Tolman, καθηγήτρια ψυχολογίας σε Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, τα κορίτσια δεν διστάζουν να ρισκάρουν την απώλεια της δικής τους σεξουαλικής απόλαυσης, προκειμένου να εξασφαλίσουν εκείνη των αγοριών.

Η ... αυτοθυσία των κοριτσιών στον σεξουαλικό τομέα επιβεβαιώνεται και από τα αποτελέσματα άλλης έρευνας, σύμφωνα με τα οποία 1 στα 3 κορίτσια 15-18 ετών έχουν δεχτεί να κάνουν στοματικό σεξ προκειμένου να αναβάλλουν την ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή, ενώ το 70% έχει προσποιηθεί οργασμό.

Και, φυσικά, είναι γνωστό ότι τα κορίτσια κάνουν πλέον αυστηρές δίαιτες ακόμα και από την ηλικία των 8 ετών για να αρέσουν στα αγόρια.

Με αποκορύφωμα, λοιπόν, την αύξηση των αισθητικών επεμβάσεων, που ξεκινούν πλέον από την εφηβεία, είναι προφανές ότι το γυναικείο φύλο χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει την αυτοεικόνα του σχετικά με το σεξ.

womantoc.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin