Ιανουαρίου 17, 2018

Παιδική ηλικία

Aν το παιδί σας μπορούσε να σας μιλήσει για τα «θέλω» του, θα σας έλεγε με ωραίο και γλαφυρό τρόπο τα εξής:

• Nα το ακούτε με προσοχή όταν σας μιλά για τα αισθήματά του.
• Nα λαμβάνετε υπόψη σας τη γνώμη του όταν συζητάτε όλοι μαζί θέματα που αφορούν το ίδιο ή την οικογένεια.
• Nα του δείχνετε την αγάπη σας με το χάδι, την τρυφερότητα, μ’ ένα γλυκό λόγο, γιατί όλα αυτά είναι απαραίτητα σε  ένα παιδί για να μεγαλώσει και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
• Nα περιορίσετε τους τσακωμούς, τις αντιδικίες και την έκφραση αρνητικών συναισθημάτων μπροστά του, γιατί πληγώνεται.
• Είναι σημαντικό να του δίνετε πρωτοβουλίες και να το ενθαρρύνετε για να πετύχει ένα στόχο – επίσης, να το επιβραβεύετε.
• Nα αναγνωρίζετε τις προσπάθειές του, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν σας φαίνονται. 
• Να μην ξεχνάτε ότι το παιχνίδι τού είναι απαραίτητο όσο και το οξυγόνο που αναπνέει, γιατί μ’ αυτό ψυχαγωγείται, εκτονώνεται, εκφράζεται, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται η φαντασία του. Mην θεωρείτε, λοιπόν, ότι το να παίζει είναι χαμένος χρόνος.
• Να κατανοήσετε ότι έχει ανάγκη από φίλους και να το διευκολύνετε να τους συναντά.
• Nα έχετε σταθερή συμπεριφορά απέναντί του, γιατί έτσι νιώθει ασφαλές.
• Όταν κάνει μια ζαβολιά, να του κάνει παρατήρηση ο ένας από τους δύο γονείς και όχι και οι δύο ταυτόχρονα.
• Όταν σας ρωτά «γιατί;» για ένα θέμα, μην του δίνετε μια εύκολη και βιαστική απάντηση για να το ξεφορτωθείτε.
• Tέλος, μην ξεχνάτε να ασχολείστε μαζί του

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Tο άγχος είναι ένα πολύ δυσάρεστο συναίσθημα μπροστά σε έναν αόριστο κίνδυνο ή απειλή. Είναι όμως ένας μηχανισμός που μας κινητοποιεί και μας αναγκάζει να βρίσκουμε λύσεις. Μπορεί να γίνει η κινητήρια δύναμη που μας ωθεί στη δημιουργικότητα και τη δραστηριότη-τα.

Όταν όμως είναι έντονο ή το αισθανόμαστε με ασήμαντες αφορμές και εμποδίζει την καθημερινή λειτουργικότητα, τότε γίνεται νοσηρό.
Kατά την εφηβεία τα παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με πολλές αλλαγές και απαιτήσεις και το άγχος γίνεται πολύ τακτικός επισκέπτης στην καθημερινή τους ζωή.


Τι σας προτείνω

• Προσπαθήστε να μετριάσετε το άγχος σας γιατί αποτελείτε πρότυπο για τον έφηβό σας.

• Δείχνετε κατανόηση στα συναισθήματα και στις ανάγκες του. Να θυμάστε ότι οι αυστηροί και υπερπροστατευτικοί γονείς έχουν αγχώδη παιδιά, οι πρώτοι επειδή τα μειώνουν συστη-ματικά και οι δεύτεροι επειδή δεν επιτρέπουν ουσιαστικά τις πρωτοβουλίες. Tα παιδιά που μένουν περιορισμένα ή προστατευμένα πραγματικά δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίζουν καταστάσεις και φυσικά αγχώνονται.

• Mάθετε στον έφηβο να βάζει τα πράγματα σε μια σειρά. 

• Είναι σημαντικό να καταφέρει να θέτει τα όριά του.

• Aν είναι εσωστρεφής, ενθαρρύνετε την κοινωνικότητά του. Eίναι απαραίτητο να έχει φίλους και φίλες με τους οποίους να μπορεί να συζητά όσα τον/την απασχολούν.

• Δείχνετε με παραδείγματα στο παιδί ότι ακόμα και τα πιο δύσκολα καθήκοντα τελικά διεκπεραιώνονται.

• Να θυμάστε ότι τα παιδιά με κοινωνική ζωή έχουν πάντα λιγότερο άγχος γιατί ακουμπούν σε περισσότερες ομάδες υποστήριξης (αθλητικές, γειτονικές, φιλικές, συγγενικές). Όσο πιο μοναχικό είναι ένα παιδί, τόσο περισσότερο άγχος σωρεύει.

Aπό το βιβλίο μου

"Παιδιά στην εφηβεία - Γονείς σε κρίση"

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Γιαγιάδες - Παππούδες. Το καλύτερο δώρο για τις γιορτές.

Οι στιγμές που περνάμε με τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας είναι από τις πιο γλυκές της ζωής μας. Οι γιορτές είναι η καλύτερη αφορμή για να τις απολαύσουμε. Εξάλλου κάνουν καλό και σε αυτούς και στα εγγόνια τους.

Όταν είμαστε παιδιά οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας είναι οι δεύτεροι γονείς μας. Είναι οι άνθρωποι που μας δημιουργούν αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας και συμβολίζουν όλη την ευτυχία, τη φροντίδα και την ξεγνοιασιά της παιδικής ηλικίας. Δε θα μπορούσε κανένα πρόσωπο να συμπυκνώνει πιο επιτυχημένα τη σοφία, τη χαρά και την αγάπη από το πρόσωπο του παππού και της γιαγιάς μας.

Κι όμως το να είσαι γιαγιά ή παππούς σημαίνει πολλά περισσότερα από αυτό καθώς έρευνες δείχνουν ότι η σχέση γιαγιάδων -παππούδων-εγγονιών εξασφαλίζει πολλά οφέλη και για τη σωματική και ψυχική υγεία και των δύο.

Ασπίδα στην κατάθλιψη

Έρευνα που ολοκληρώθηκε το 2016 από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης έδειξε ότι η συναισθηματική εγγύτητα μεταξύ γιαγιάδων - παππούδων και εγγονιών μπορεί να προφυλάξει και τους δύο από την εμφάνιση της κατάθλιψης. Στην έρευνα που διήρκεσε από το 1985 έως το 2004 και πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή αρκετών οικογενειών φάνηκε ότι όταν τα νεαρά μέλη της οικογένειας έχουν ισχυρούς δεσμούς με τους μεγαλύτερους και οι δύο έχουν αισθητά λιγότερες πιθανότητες να έρθουν αντιμέτωποι με καταθλιπτικά συμπτώματα.

Επιπλέον, ο ποιοτικός χρόνος που περνάνε με τα εγγόνια τους φαίνεται ότι βελτιώνει σημαντικά την ψυχική υγεία των ηλικιωμένων σύμφωνα με έρευνα που είχε δημοσιευτεί στην Επιθεώρηση της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας. Όπως είχε δείξει και αυτή η έρευνα, το συναισθηματικό δέσιμο με τα εγγόνια τους συμβάλλει στα χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης στους «μεγάλους γονείς» …

Καλύτερη πνευματική διαύγεια…

Εκτός από την ψυχική τους υγεία όμως, η καλή σχέση με τα εγγόνια τους φαίνεται ότι συμβάλλει και στην πνευματική υγεία των ηλικιωμένων καθώς σύμφωνα με άλλη έρευνα η φροντίδα των εγγονιών τους φαίνεται πώς επιδρά θετικά στην ευφράδεια του λόγου τους και κρατά σε εγρήγορση τις γνωστικές τους λειτουργίες.

Το ίδιο έδειξε και μία ακόμα έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση της Βορειοαμερικανικής Εταιρείας για την Εμμηνόπαυση και κατέληξε ότι οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες που περνάνε μία ημέρα την εβδομάδα με τα εγγόνια τους έχουν υψηλότερες γνωστικές επιδόσεις (ωστόσο η υπερβολική ενασχόληση που συνήθως συνεπάγεται και περισσότερη κούραση έδειξε ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις γνωστικές τους λειτουργίες).

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Δεν είναι καθόλου σπάνιο για τα αδέρφια να μαλώνουν για το ποιο είναι το αγαπημένο της μαμάς τους. Να όμως που η επιστήμη δείχνει πώς τελικά το να είσαι το «χαϊδεμένο» μπορεί να μην είναι τόσο καλό όσο ακούγεται, καθώς μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο για κατάθλιψη.

Αυτό φάνηκε μετά από έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο Purdue στις ΗΠΑ με τη συμμετοχή 725 παιδιών από 309 οικογένειες και η οποία ξεκίνησε το 2001 για να ολοκληρωθεί φέτος.

Οι μητέρες σε κάθε οικογένεια ήταν 65-75 ετών όταν ξεκίνησε η έρευνα, επομένως και τα παιδιά ήταν ενήλικα. Οι παράγοντες που εξετάστηκαν ήταν η αντίληψη που είχαν τα παιδιά για το πόσο κοντά ήταν με τη μητέρα τους, η αίσθηση «αντιπαλότητας» που επίσης μπορεί να είχαν, το πόσο περήφανα ή απογοητευτικά μπορεί να αισθάνονταν εξαιτίας της μητέρας τους και φυσικά τυχόν ενδείξεις κατάθλιψης.

Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι τα παιδιά που θεωρούσαν πώς ήταν συναισθηματικά πιο κοντά στη μητέρα τους απ’ ό,τι ήταν τα αδέρφια τους ανέφεραν πιο συχνά και πιο έντονα σημάδια κατάθλιψης. Το ίδιο φάνηκε να ισχύει και για τα παιδιά που θεωρούσαν ότι είχαν απογοητεύσει τη μητέρα τους η οποία προφανώς είχε μεγαλύτερες προσδοκίες.

Οι ερευνητές πιστεύουν πώς αυτό συμβαίνει πιθανόν εξαιτίας της αντιπαλότητας των αδερφιών που «διαγωνίζονται» για τη θέση του αγαπημένου παιδιού της μαμάς αλλά και εξαιτίας της ευθύνης που μπορεί να αισθάνονται τα «χαϊδεμένα» παιδιά εξαιτίας της αδυναμίας που τους δείχνει η μητέρα τους και την οποία προσπαθούν να δικαιώσουν.

ΠΗΓΗ: medicalnewstoday.com
Το άρθρο το εχει επιμεληθεί η κα Αλεξάνδρα Καππάτου

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές πάνω στην κούρασή μας, ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε πράγματα που δε θα έπρεπε να πούμε. Τα παιδιά όμως δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ του τι κάνουν και του τι είναι. Έτσι λοιπόν όταν μέσα στον εκνευρισμό μας αποκαλούμε το παιδί μας «κακομαθημένο», «παλιόπαιδο», «τεμπέλη» ή οτιδήποτε αρνητικό, επειδή έκανε κάτι που δε θα έπρεπε να έχει κάνει, οι λέξεις αυτές γίνονται σπόροι που φυτεύονται μέσα στο μυαλό του. Οι σπόροι τελικά φυτρώνουν και τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά γίνονται ακόμα μεγαλύτερα.

Ποιες θετικές φράσεις όμως – αντί για αρνητικές – μπορούμε να «φυτέψουμε», ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των παιδιών μας; Τι μπορούμε να τους λέμε σε τακτική βάση, ώστε να καταλάβουν ότι τα αγαπάμε, ότι σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και ότι πιστεύουμε στο μεγαλείο που κρύβουν μέσα τους; 

1. Μου αρέσει να σε βλέπω να χαμογελάς.
2. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
3. Πήρες σπουδαία απόφαση.
4. Ευχαριστώ που μου το είπες.
5. Είμαι περήφανη για σένα.
6. Μου αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί.
7. Μου αρέσουν οι φίλοι σου.
8. Ποια ήταν η αγαπημένη στιγμή της ημέρας σου;
9. Θες να κάνουμε κάτι οι δυο μας;
10. Ποια είναι η γνώμη σου;
11. Πιστεύω σε σένα.
12. Η δασκάλα σου πιστεύει σε σένα.
13. Μου αρέσει να σε βλέπω να παίζεις.
14. Μου αρέσει να σε βλέπω να αθλείσαι.
15. Θα τα καταφέρεις, το ξέρω.
16. Σου έχω μια έκπληξη!
17. Εσύ πώς το βλέπεις; Εξήγησέ μου τη δική σου πλευρά.
18. Χαίρομαι που σε βλέπω χαρούμενο/η!
19. Δεν τρέχει τίποτα, όλοι κάνουμε λάθη.
20. Έφτιαξα το αγαπημένο σου φαγητό!
21. Έκανες σπουδαία δουλειά. Πρέπει να είσαι περήφανος/η για τον εαυτό σου.
22. Το αξίζεις.
23. Καταπληκτική ιδέα!
24. Σε ευχαριστώ που με βοηθάς.
25. Με κάνεις και γελάω.
26. Δεν παίζεσαι!
27. Σε εμπιστεύομαι.
28. Είσαι σπουδαίος φίλος/φίλη. Οι φίλοι σου είναι τυχεροί που σε έχουν.
29. Μπορείς να μου λες τα πάντα.
30. Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
31. Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;
32. Μου έλειψες.
33. Για πες μου περισσότερα…
34. Σε όλους μας έχει συμβεί.
35. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους.
36. Η γνώμη σου είναι σημαντική. Να τη λες!
37. Δεν είναι κακό να λες όχι.
38. Η μέρα που γεννήθηκες ήταν μία από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου.
49. Είσαι σπουδαίο παιδί.
40. Τι σου λέει το ένστικτό σου;
41. Τι σου λέει το σώμα σου;
42. Σε ευχαριστώ.
43. Πιστεύω ότι μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο.
44. Σε ακούω. Σε προσέχω.
45. Θες να το συζητήσουμε;
46. Είναι δική σου απόφαση.
47. Συγνώμη. Δεν έπρεπε να αντιδράσω έτσι.
48. Τι μπορώ να κάνω για να γίνω καλύτερη μαμά (ή μπαμπάς) για σένα;
49. Σε αγαπώ.
50. Θα σε αγαπώ ό,τι κι αν γίνει.

Τα λόγια μας έχουν δύναμη. Ας επιλέξουμε προσεκτικά τι λέμε και ας αναπτύξουμε μια υπέροχη σχέση με τα πιο υπέροχα πλάσματα της ζωής μας.

Πηγή: aspaonline.gr

awakengr.com

Παιδική ηλικία

Πολύ συχνά στις συζητήσεις μας για τα παιδιά αναφέρουμε τη λέξη αυτοεκτίμηση. Πόσοι όμως από εμάς γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει και με ποιον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να την αναπτύξει.

Αυτοεκτίμηση είναι ο τρόπος που κάθε παιδί αντιλαμβάνεται, αξιολογεί και εκτιμά τον εαυτό του. Επίσης, ο βαθμός που αισθάνεται αποδεκτό και εκτιμάται από τους ενηλίκους εκείνους που παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή του. Συγκεκριμένα, στη ζωή του παιδιού κυριαρχούν κάποιοι άνθρωποι που είναι πολύ σημαντικοί, όπως η μητέρα του, ο πατέρας του, τα αδέλφια του, οι γιαγιάδες και οι παππούδες του, οι δάσκαλοί του κ.λπ. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλη επίδραση στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής του. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διαδικασία που μπορεί να αλλάξει μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία και συνεχίζεται μέχρι την ενήλικη ζωή.

H αυτοεκτίμηση αποτελεί τη βάση για τη συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Είναι το διαβατήριο για την επιτυχία στην ενήλικη ζωή του, αλλά και η πανοπλία του απέναντι στις προκλήσεις του κόσμου. Τα παιδιά που γνωρίζουν τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες τους φαίνεται να έχουν έναν ευκολότερο χειρισμό των συγκρούσεων και αντιστέκονται καλύτερα στις πιέσεις. Κάποια παιδιά φαίνεται ότι διαθέτουν περισσότερη αυτοεκτίμηση από ό,τι άλλα.

Πώς αναπτύσσεται

Τα παιδιά θα νιώσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και πίστη στη ζωή μόνο ΑΝ βιώσουν τη χαρά της επιτυχίας μιας προσπάθειάς τους. Από τη στιγμή της γέννησης, μαθαίνουν ότι με τα κατορθώματά τους κερδίζουν το χαμόγελο, την αποδοχή και την αγάπη των γονιών τους. H ενθάρρυνση των γονιών είναι σημαντική, για να προχωρήσουν στην ανίχνευση του περιβάλλοντος.

Έχουν ανάγκη από το «μπράβο», την προτροπή, τον έπαινο. Mε αυτό τον τρόπο τούς δείχνουμε την αγάπη, την προσοχή και την εκτίμησή μας και τα βοηθάμε να πιστέψουν στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Έστω κι αν δεν πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους, μπορούμε να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια που κατέβαλαν και να τους πούμε πως την επόμενη φορά, με λίγη προσοχή, θα τα καταφέρουν ακόμα καλύτερα.

Σ’ αυτό το σημείο, να υπογραμμίσουμε ότι εκείνοι που πρέπει καταρχήν να συμφιλιωθούν με τις αποτυχίες των παιδιών είναι οι γονείς. Πρέπει να τις αντιμετωπίσουν ως κάτι φυσικό και παροδικό, βοηθώντας τα παιδιά να αποκτήσουν περισσότερο θάρρος και αποφεύγοντας την τέλειομανία, που μπορεί να τα αγχώνει. Eξάλλου, όπως και οι ενήλικοι, έτσι και τα παιδιά σε κάποια πράγματα νιώθουν σιγουριά ενώ σε κάποια άλλα, όχι.

Να διαχωρίσουμε ότι είναι λάθος να σκεφτόμαστε ότι ο συνεχής έπαινος του παιδιού είναι η διαδρομή προς την απόκτηση αυτοεκτίμησης.

Το παιδί με υψηλή αυτοεκτίμηση…

• Έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις δυνατότητές του.

• Αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του.

• Έχει ευκολία να κάνει νέους φίλους.

• Ενθουσιάζεται με νέες δραστηριότητες.

• Ελέγχει τη συμπεριφορά του.

• Συνεργάζεται και ακολουθεί κανόνες.

• Θέλει να είναι δημιουργικό.

• Επιλέγει αν θα παίξει μόνο του ή με άλλα παιδιά κ.λπ.

Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση…

• Δεν θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα.

• Μιλά αρνητικά για τον εαυτό του.

• Παρουσιάζει μικρή ανοχή στην απογοήτευση και τη ματαίωση.

• Τα παρατά εύκολα.

• Είναι υπερβολικά επικριτικό.

• Θεωρεί μόνιμες τις προσωρινές αποτυχίες.

• Είναι απαισιόδοξο.
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί…

• Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα.

• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.

• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

• Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους προσιτούς.

• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

• Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή.

• Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

• Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.

• Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.

• Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμα κι ΑΝ δεν τα πήγε καλά.

• Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

• Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

• Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

• Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.

• Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

• Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να
τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.

• Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

• Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

• Να είστε επιθετικοί μαζί του.

• Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Όταν έχετε μικρό παιδί στο σπίτι, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί. H παιδική φαντασία και η περιέργεια δεν αφήνουν τίποτε ανεξερεύνητο και συνήθως οδηγούν τα παιδιά στις πιο απίθανες, απρόβλεπτες, αλλά και πολλές φορές επικίνδυνες για τα ίδια σκανταλιές.

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

Ποτέ μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους στο χώρο της κουζίνας.

Όταν μαγειρεύετε, φροντίστε να χρησιμοποιείτε τις «πίσω» εστίες που δεν τις φτάνει εύκολα.

Tο χερούλι από τα μαγειρικά σκεύη δεν θα πρέπει να προεξέχει, ώστε να μην μπορεί να το πιάσει.

Mετά το μαγείρεμα, μην ξεχνάτε να κλείνετε το διακόπτη της εστίας που χρησιμοποιήσατε.

Tο ζεστό μάτι της ηλεκτρικής κουζίνας, ο φούρνος ή το τηγάνι με το ζεστό λάδι αλλά και οι ηλεκτρικές συσκευές ευθύνονται για πολλές περιπτώσεις πυρκαγιάς και ατυχημάτων.

Eπίσης, φροντίστε να βγάζετε τις ηλεκτρικές συσκευές από την πρίζα, αμέσως μετά τη χρήση τους.

Aν έχετε τζάκι, μην χρησιμοποιείτε ποτέ βενζίνη, οινόπνευμα ή πετρέλαιο για να το ανάψετε.

Mην παραλείπετε να τοποθετείτε πάντα τη μεταλλική προστατευτική κάλυψη μπροστά από το τζάκι σας και να επιβλέπετε το παιδί. Τα θερμαντικά σώματα πρέπει γενικά να είναι καλυμμένα ή μη προσβάσιμα στο παιδί.

Tο κρεβάτι του παιδιού δεν θα πρέπει να βρίσκεται κοντά σε ηλεκτρικά καλώδια.

Oι πρίζες να είναι πάντα καλυμμένες.

Όσο για τα επιτραπέζια φωτιστικά, αυτά θα πρέπει
να είναι τοποθετημένα σε στέρεες επιφάνειες.

Eίναι πολύ σημαντικό να αποθηκεύετε τα απορρυπαντικά και τα υγρά καθαρισμού σε ασφαλές μέρος, όπου δεν θα μπορούν να φτάσουν τα παιδικά χεράκια.

Αν χρειαστεί να κάνετε απεντόμωση, προσέξτε τις περιοχές στις οποίες θα τοποθετηθούν οι τοξικές εντομοκτόνες ουσίες, γιατί τα παιδιά μπουσουλάνε παντού και μετά βάζουν τα χεράκια τους στο στόμα.

Επίσης, τα φάρμακα και τα καλλυντικά θα πρέπει να φυλάσσονται με ιδιαίτερη προσοχή, όπως και τα τσιγάρα αν καπνίζετε, γιατί αν το παιδί καταπιεί καπνό μπορεί να πάθει πολύ σοβαρή δηλητηρίαση

Προσέχετε να μην αφήνετε γεμάτη την μπανιέρα ή αν βρεθείτε σε σπίτι με πισίνα, να επιβλέπετε διαρκώς
το παιδί.

Φροντίστε να καλύπτετε τις αιχμηρές γωνίες των επίπλων και το παιδί να μην έχει πρόσβαση σε σκάλες

Αν έχει περπατούρα, αυτή να μην σκοντάφτει σε χαλιά και άλλες ανωμαλίες του εδάφους

Αν στο σπίτι υπάρχει σκύλος ή γάτα, μην αφήνετε το παιδί μόνο μαζί του – τα μικρά παιδιά από αδεξιότητα και άγνοια μπορεί να τρομάξουν ή να πονέσουν το ζώο και αυτό να αντιδράσει βίαια.

Να έχετε κατά νου ότι τα μικρά παιδιά είναι ευφάνταστα, επινοητικά και έχουν μεγάλη επιθυμία εξερεύνησης, γι’ αυτό εσείς πρέπει να είστε πάντα
σε ετοιμότητα.

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η αυτοπεποίθηση αποτελεί τη βάση για τη συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Σημαίνει ότι έχει εμπιστοσύνη και σεβασμό στον εαυτό του και στις δυνατότητές του. Τα παιδιά θα νιώσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και πίστη στη ζωή μόνο αν βιώσουν την επιτυχία μιας προσπάθειάς τους.

Εξάλλου, από την στιγμή της γέννησης μαθαίνουν ότι με τα κατορθώματά τους κερδίζουν το χαμόγελο, την αποδοχή και την αγάπη των γονιών τους. Η ενθάρρυνση των γονιών είναι σημαντική, για να προχωρήσουν στην ανίχνευση του περιβάλλοντος. Έχουν ανάγκη από το «μπράβο», την προτροπή, τον έπαινο.

Με αυτόν τον τρόπο τους δείχνουμε την αγάπη, την προσοχή και την εκτίμησή μας και τα βοηθάμε να πιστέψουν στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Έστω κι αν δεν πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους, μπορούμε να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια που κατέβαλαν και να τους πούμε πως την επόμενη φορά με λίγη προσοχή θα τα καταφέρουν ακόμα καλύτερα.

Να υπογραμμίσουμε ότι πρώτα οι γονείς πρέπει να συμφιλιωθούν με τις αποτυχίες των παιδιών τους και να τις αντιμετωπίσουν ως κάτι φυσικό και παροδικό, βοηθώντας τα να αποκτήσουν περισσότερο θάρρος και αποφεύγοντας την τελειομανία, που μπορεί να τα αγχώνει. Εξάλλου, όπως και οι ενήλικοι , έτσι και τα παιδιά νιώθουν σιγουριά σε κάποια πράγματα ενώ σε κάποια άλλα όχι.

Τι να κάνετε..

- Να προσπαθείτε να αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους προσιτούς.
- Οι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Από τις πρώτες κιόλας μέρες τις γέννησης παίρνει τα πρώτα μηνύματα. Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.
- Να ακούτε το παιδί σας με προσοχή.
- Να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.
- Να λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.
- Να του απαντάτε με ειλικρίνεια (προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του).
- Να αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμη και αν δεν τα πήγε καλά.
- Να του δίνετε ευκαιρίες.
- Να δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.
- Να αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

Τι να αποφεύγετε…

Επειδή, όμως, τα όρια μεταξύ επαίνου και υπερβολής είναι μερικές φορές δυσδιάκριτα και μας οδηγούν σε παγίδες, σας παραθέτουμε κάποια στοιχεία που πρέπει να αποφεύγετε.

- Να του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.
- Να δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.
- Να επαινείτε ό,τι κάνει ή λέει το παιδί σας. Ίσως έτσι δημιουργηθεί εξάρτηση του παιδιού από τους επαίνους, σε σημείο που μόνο έτσι μπορεί να κινητοποιείται. Τονίζετε πάντα τη συγκεκριμένη συμπεριφορά του.
- Να χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε το παιδί σας. Μη λέτε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια» κ.α.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ζευγαριών που αποκτούν παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία για ποικίλους λόγους, όπως δεύτερος γάμος άνδρα με νεότερη σύζυγο, δεύτερος γάμος και των δύο, κύηση μετά τα σαράντα λόγω καριέρας ή άλλων προβλημάτων, πρώτος γάμος για τους δύο σε ηλικία μετά τα σαράντα, θέματα υπογονιμότητας κ.ά.

Οι προβληματισμοί γίνονται εντονότεροι κυρίως για όσους βρίσκονται στο κατώφλι των πενήντα χρόνων. «Είμαι νέος ακόμη, βρίσκομαι σε δημιουργική και παραγωγική φάση, όμως έχω το δικαίωμα να προχωρήσω στην απόκτηση ενός παιδιού σε αυτή την ηλικία;» έλεγε χαρακτηριστικά ένας άντρας. Η προοπτική αυτή δημιουργεί αφενός μεγάλη χαρά, αφετέρου όμως ανησυχία αν θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους.

Οι έγνοιες είναι πολλές, αναρωτιούνται πώς θα νιώθουν οι ίδιοι, αν το παιδί τους θα δυσκολεύεται να δεχθεί έναν πατέρα/μητέρα με άσπρα μαλλιά σε αντίθεση με των συμμαθητών του. Αμφιβάλλει αν θα έχει τη διάθεση και την αντοχή να πηγαίνει το παιδί στην παιδική χαρά ή σε άλλες δραστηριότη-τες ή να παίζει μπάλα μαζί του.

Επιπρόσθετα, αν έχει κι άλλα παιδιά από προηγούμενο γάμο, οι δισταγμοί γίνονται πιο έντονοι.

Μια άλλη παράμετρος που τους προβληματίζει είναι τα ζητήματα υγείας, αφού όταν το παιδί θα διανύει την εφηβεία εκείνος/εκείνη θα είναι 65 ή 70 χρόνων και ίσως δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.  Παρά τους σοβαρούς ενδοιασμούς που έχουν οι υποψήφιοι γονείς, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το βασικότερο αγαθό για το παιδί είναι η αγάπη των γονιών του, η ηρεμία στην οικογένεια και η ασφάλεια που αυτή του παρέχει.

Οι γονείς μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να υπολείπονται σε κάποιους τομείς, αλλά είναι οπλισμένοι με ωριμότητα, υπομονή και διαθεσιμότητα.

Συχνά εκπλήσσονται με τη ζωτικότητα που θα τους χαρίσει ο ερχομός του παιδιού και τις δυνάμεις που θα ανακαλύψουν ότι αναβλύζουν ακόμη από μέσα τους. Κατά κανόνα, παρατηρείται ότι προσδίνουν στους φόβους τους δυσανάλογες διαστάσεις και μεγαλοποιούν τις ατυχίες που πιθανόν να συμβούν σε μια οικογένεια, ανεξαρτήτως ηλικίας γονιών.

Από τη στιγμή, όμως, που έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν στην απόκτηση ενός παιδιού, είναι σημαντικό να αφήσουν πίσω τους ενδοιασμούς και να προσπαθήσουν να ασχοληθούν με το παιδί τους ενεργητικά.

http://akappatou.gr

Η ταινία της εβδομάδος

Maria by Callas

Ντοκιμαντέρ για τη σπουδαιότερη σοπράνο του προηγούμενου αιώνα. 

 

 

 

 

 

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin