Tα παχύσαρκα παιδιά είναι συνήθως δυσκίνητα, θεωρούνται ράθυμα και αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα από το περιβάλλον τους. Iδιαίτερα στο σχολείο δέχονται το χλευασμό και τα πειράγματα των συμμαθητών τους. Παρατηρούμε ότι, ενώ ένας μικρός αριθμός γονιών θεωρούν ότι το παχύ παιδί είναι πηγή ικανοποίησης και υπερηφάνειας για την καλή του υγεία, τη ροδαλότητα και την όρεξή του, αργότερα και ενδεχομένως απότομα και βίαια γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας από τους συνομηλίκους του και πολύ νωρίς βιώνει την απόρριψη, με αποτέλεσμα να ντρέπεται για τον εαυτό του.

• Tο παιδί πρέπει να έχει καθορισμένο ωράριο φαγητού.

• Nα συνηθίσει να τρώει λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ψάρια, κοτόπουλο, τροφές, δηλαδή, που και περιεκτικές σε θρεπτικά συστατικά είναι και δεν περιέχουν πολλά λιπαρά και θερμίδες.

• Nα του δίνετε μικρές ποσότητες φαγητού και να αποφεύγετε τα γλυκά και τα αναψυκτικά.

• Να επιλέγετε για τα παιδιά σας υγιεινά σνακ.

• Να μην χρησιμοποιείτε τη διατροφή ως μέθοδο χαλάρωσης.

• Nα μην το δωροδοκείτε με γλυκά ή παγωτά προκειμένου να κάνει κάτι που θέλετε, να μην του παρέχετε, δηλαδή, τροφή ως υποκατάστατο της φροντίδας ή ως αμοιβή για την υπακοή του.

• Να τρώτε μαζί με τα παιδιά φροντίζοντας να δημιουργείτε θετικό κλίμα.

• Να ενισχύετε τις κινητικές δραστηριότητες γιατί τα παιδιά χρειάζονται οπωσδήποτε 60 λεπτά άσκησης τη μέρα.

• Να ελαττώσετε τη χρήση της τηλεόρασης, του διαδικτύου και των βιντεοπαιχνιδιών, γιατί και τα τρία ενοχοποιούνται για την παχυσαρκία.

• Nα μην πιστεύετε σε διάφορες λαϊκές δοξασίες, όπως «το πάχος θα γίνει ύψος», αφού η επιστήμη έχει αποδείξει ότι σπάνια ένα παχύ παιδί θα αδυνατίσει από μόνο του.

Αν στην οκογένεια υπάρχει ιδιαίτερο στρες είναι πιθανό το παιδί να καταφεύγει στο φαγητό. Χρειάζεται λοιπόν προσοχή, γιατί υπάρχει κίνδυνος η παχυσαρκία να εγκατασταθεί και στην ενήλικη ζωή του.

Τα αίτιά της –όπως και της ανορεξίας– συχνά είναι άσχετα προς το φαγητό και ανάγονται σε άλλα προσωπικά ζητήματα που μπορεί να απασχολούν το παιδί. Για παράδειγμα, οι συγκρούσεις μητέρας και πατέρα, οι συγκρούσεις με κάποιο συμμαθητή του, η έλλειψη αυτοεκτίμησης, η οικονομική ανέχεια. Δεν είναι δυνατόν να κωδικοποιήσουμε μια μέθοδο αντιμετώπισης της παιδικής παχυσαρκίας εφόσον το σύμπτωμα αποκαλύπτει σε κάθε περίπτωση διαφορετικές ατομικές και οικογε-νειακές αλήθειες. Συχνά το παιδί οδηγείται στον ειδικό για άλλα, ίσως δευτερεύοντα συμπτώματα, όπως ενούρηση, σχολική αποτυχία ή διαταραχές στη συμπεριφορά, σπάνια όμως για το πάχος του αυτό καθαυτό, εκτός αν το παραπέμψει ο παιδίατρος ή άλλος συγγενής. Xρειάζεται επαγρύπνηση από τους γονείς, προκειμένου να παρατηρήσουν κάποια ανησυχη-τικά σημάδια.

Έτσι, λοιπόν, όταν το παιδί θέλει μεγαλύτερα ρούχα πολύ νωρίτερα από το συνηθισμένο, όταν καταβροχθίζει ό,τι του δίνουν ή όταν βρίσκεται διαρκώς στην κουζίνα, πρέπει να καταλάβουν ότι είναι πλέον καιρός να παρέμβουν.

Mόλις αντιληφθείτε ότι το παιδί είναι υπέρβαρο…

• Nα συμβουλευτείτε αρχικά τον παιδίατρο, που θα σας παραπέμψει σε κάποιον ενδοκρινο-λόγο ειδικό για παιδιά. Aφού γίνουν κάποιες εξετάσεις με τη βοήθεια ειδικού διαι€τολόγου, θα σας προτείνουν ένα πρόγραμμα διατροφής κατάλληλο για το παιδί σας.

• Ως γονείς πρέπει να δίνετε οι ίδιοι το θετικό πρότυπο-παράδειγμα.

• Ο ρόλος σας είναι πολύ σημαντικός στην εφαρμογή, την απόκτηση αλλά και τη διατήρηση των νέων, σωστών διατροφικών συνηθειών.

• Nα το πείσετε ότι θέλετε να το βοηθήσετε.

• Να μην του βάλετε την ταμπέλα του παχουλού, πόσω μάλλον του χοντρού.

• Nα έχετε υπόψη σας ότι όσο μικρότερης ηλικίας είναι το παιδί τόσο ευκολότερη είναι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, γιατί το παιδί περιμένει από εσάς να το καθοδηγήσετε.

• Προσπαθήστε να οργανώσετε τις συνήθειες του παιδιού, κρατώντας ένα ημερολόγιο διατροφής. Eκεί θα σημειώνετε πότε τρώει, ποια φαγητά προτιμά, αν καταφεύγει στην κουζίνα κάθε φορά που πιέζεται ή αισθάνεται δυσάρεστα ή αν τρώει όταν βλέπει τηλεόραση.

• Nα έχετε υπόψη ότι κάθε αλλαγή στη διατροφή δεν πρέπει να γίνεται απότομα ούτε καταπιεστικά, με τιμωρίες και δωροδοκίες.

• Nα το πείσετε να αθλείται και, αν δεν θέλει, κάντε μαζί μακρινούς περιπάτους.

• Nα το ενθαρρύνετε να αποκτήσει άλλες συνήθειες ή δραστηριότητες την ώρα που πεινά ή όταν νιώθει άγχος ή ανία – να αποφεύγει την καθιστική ζωή, όπως την τηλεόραση και τα πολύωρα παιχνίδια στον υπολογιστή.

• Μην ενοχοποιείτε τη διατροφή.

• Σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, θεωρείται εξαιρετικά βοηθητική η ψυχολογική στήριξη του παιδιού προκειμένου να αποδεχθεί τον εαυτό του, να μάθει να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, αλλά και να διαχειρίζεται τα πειράγματα των συμμαθητών του στο σχολείο.

• Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην χρησιμοποιείτε κάποιες από τις δραστικές δίαιτες για ενηλίκους που κυκλοφορούν, γιατί είναι πιθανόν να βλάψουν το παιδί που βρίσκεται στην ανάπτυξη.

Θυμηθείτε ότι τα παιδιά που τρέφονται υγιεινά…

• Αποδίδουν καλύτερα στο σχολείο.

• Αισθάνονται άνετα με τον εαυτό τους, το σώμα τους και για τις ικανότητές τους.

• Αντιμετωπίζουν το άγχος και ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους καλύτερα.

akappatou.gr