Ιουνίου 24, 2018

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές οι γονείς με ρωτούν σε ποια ηλικία μπορούν να αρχίσουν να τρώνε μαζί με το παιδί και ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος να γίνει αυτό.
Tο ωράριο του παιδιού, περίπου από την ηλικία των είκοσι μηνών, μοιάζει όλο και πιο πολύ με εκείνο των ενηλίκων.

Έτσι, μπορεί πια να τρώει με τους «μεγάλους». Θα έχετε παρατηρήσει ότι το μικρό σας θέλει να τρώει μόνο του, χωρίς τη βοήθειά σας.

Aπό τις πρώτες λέξεις που σας λέει είναι: «Μόνο, μόνο…»
Είναι απολαυστικό να βλέπει κάποιος ένα λιλιπούτειο πλασματάκι να προσπαθεί να φάει μόνο του, έχοντας τριγύρω του την απαραίτητη ακαταστασία· πετάει το φαγητό, λερώνεται κ.λπ.

Οι περισσότεροι γονείς, στην αρχή τουλάχιστον, βρίσκουν αυτό το θέαμα διασκεδαστικό, κάποτε όμως κουράζονται να μαζεύουν και αρχίζουν να του λένε: «Μην τα ρίχνεις όλα κάτω, καλύτερα να σε ταΐσω εγώ».

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

• Η ώρα του φαγητού να αντιμετωπίζεται σαν χρόνος επικοινωνίας.

• Aν το παιδί καθίσει στο τραπέζι μαζί σας για φαγητό, θα νιώσει σημαντικό μέλος της οικογένειας και θα χαρεί πολύ που το υπολογίσατε.

• Δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε ή να εκνευρίζεστε που ίσως αργεί να φάει ή, άθελά του, σκορπίζει το φαγητό, ή πιάνει το κουτάλι με λανθασμένο τρόπο. Σταδιακά, θα το διδάξετε πώς να χρησιμοποιεί τα σκεύη.

• Συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι το παιδί σας θα λερώσει τα ρούχα του και μην εκπλαγείτε αν, στην αρχή τουλάχιστον, κάποιες φορές βουτήξει τα χέρια του μέσα στο πιάτο. Σιγά σιγά, θα ξεπεράσει αυτή τη φάση και θα μάθει να τρώει με πιο «πολιτισμένο τρόπο». Oπλιστείτε με υπομονή και δώστε του
το χρόνο για να μάθει.

•Tα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση και, αν το μικρό τρώει μαζί σας, θα παρατηρήσει πώς τρώτε, τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε το κουτάλι, αργότερα το πιρούνι και τελευταίο το μαχαίρι.

•Για να διευκολύνετε το παιδί σας, δεν πρέπει να το πιέζετε να φάει κάτι αν δεν το θέλει.

• Προσφέρετε τα φαγητά που του αρέσουν περισσότερο.

• Eπαινέστε το για την προσπάθειά του και συνεχίστε να τρώτε μαζί.

• Kαθιερώστε το οικογενειακό τραπέζι, ακόμα κι αν είναι παρών μόνον ο ένας από τους δύο γονείς.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Kάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες στον ύπνο, που δεν μοιάζουν αναγκαστικά με τις συνήθειες κάποιου άλλου συνομηλίκου του, άρα δεν πρέπει να γίνονται συγκρίσεις.

Eίναι απαραίτητο να μάθουν τις ανάγκες και τις συνήθειες του δικού τους παιδιού στον ύπνο. 

• O ύπνος του παιδιού επηρεάζεται απ’ όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της μέρας.

• Eίναι απαραίτητο να του εξασφαλίζουν σταθερό ωράριο ύπνου και να σέβονται την ηρεμία και την ησυχία του. 

• Όταν φτάσει η ώρα του ύπνου, πρέπει να δίνουν στο παιδί λίγο χρόνο, ώστε να τελειώσει ό,τι κάνει εκείνη τη στιγμή.

• H προετοιμασία για τον ύπνο πρέπει να είναι μια ευχάριστη και τρυφερή απασχόληση να συζητούν μαζί τα γεγονότα της ημέρας, να του διαβάζουν ένα παραμύθι, να λένε μαζί «καληνύχτα» στα αγαπημένα του παιχνίδια.

• Nα είναι σταθεροί, ήρεμοι και αποφασιστικοί στις διά€φορες επινοήσεις του, θέτοντας τα δικά τους όρια. Aν, για παράδειγμα, το παιδί, αφού έχει πέσει στο κρεβάτι, ζητήσει νερό, να του το πηγαίνουν οι ίδιοι και όχι να σηκώνεται εκείνο. Όταν βλέπουν ότι χρειάζεται να ηρεμήσει προτού κοιμηθεί, να του δίνουν ένα παιδικό βιβλίο με εικόνες προτού το φιλήσουν ή, όταν αρνείται να παραμείνει στο κρεβάτι, να το γυρίζουν ήρεμα πίσω, όσες φορές κι αν χρειαστεί.

Eπίσης, αν το παιδί έχει την τάση να μεταθέτει την ώρα του βραδινού ύπνου του όλο και πιο αργά, ας επαναφέρουν σταδιακά την κανονική ώρα του ύπνου, πείθοντας το παιδί να πηγαίνει για ύπνο ένα τέταρτο νωρίτερα κάθε 2-3 μέρες.

Οι δυσκολίες αυτές είναι ήπιες και με την κατάλληλη συμβουλευτική στους γονείς αντιμε-τωπίζονται επιτυχώς. Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τις δυσκολίες του παιδιού τους στον ύπνο, να απευθύνονται σε ειδικό. 

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του δημιουργείτε εντάσεις την ώρα που πάει για ύπνο.

• Nα το ενοχλείτε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

• Nα του επιβάλλετε ωράρια αντίθετα με τους ρυθμούς του, αφού το άκαμπτο και σκληρό πρόγραμμα ύπνου μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και να φέρει τα αντίθετα αποτελέ-σματα απ’ αυτά που αναμένετε  αυξημένη κινητικότητα, εκνευρισμό.

• Nα έχετε τηλεόραση ή υπολογιστή στο παιδικό δωμάτιο.

• Nα παρακολουθεί το παιδί στην τηλεόραση έργα που προορίζονται για μεγάλους.

• Nα του λέτε ιστορίες ή παραμύθια τρομακτικά προτού πάει για ύπνο.

Από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν την διαφορά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές, οι γονείς μεταδίδουν στα παιδιά τους ασαφή μηνύματα σχετικά με το αν, πράγματι, αυτά επιθυμούν να αναπτύξουν κάποια αυτονομία που να είναι συμβατή με την ηλικία τους.

Η εξάρτηση του παιδιού από τους ίδιους προκαλεί, ενδόμυχα στους γονείς, βαθιά ικανοποίηση και λειτουργεί σαν παρηγοριά, αφού αισθάνονται ότι το παιδί τους χρειάζεται και τους αγαπά.

Τι μπορείτε να κάνετε;

• Αρχικά καταγράψτε ποια στοιχεία της συμπεριφοράς του παιδιού σας θεωρείτε ότι είναι μωρουδίστικα σε σύγκριση με τα συνομήλικα παιδιά.

• Κατόπιν αναλογιστείτε ποια είναι η στάση σας, απέναντί του πχ. το ενισχύετε να λειτουργεί μόνο του και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, ή τρέχετε εσείς να το εξυπηρετήσετε, μερικές φορές χωρίς καν να το ζητήσει;

• Πώς νιώθετε στην σκέψη ότι το παιδί σας μπορεί να δημιουργήσει κι άλλες σχέσεις εκτός από αυτήν που έχει μαζί σας πχ με άλλα παιδιά και να διεκδικεί να παίξει μαζί τους;

• Αν ανακαλύψετε ότι έπαψε να σας χρειάζεται και αυτό σας ενοχλεί, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας.

• Σκεφτείτε το λόγο για τον οποίο λειτουργείτε με αυτόν τον τρόπο. Αν αποφασίσετε ότι θέλετε να αλλάξετε, μπορείτε, ανάλογα με την ηλικία που βρίσκεται το παιδί σας, να το ενθαρρύνετε να κάνει πράγματα μόνο του.

• Να παίρνει μικρές πρωτοβουλίες στην αρχή και να το επαινείτε κάθε φορά που τα καταφέρνει.

• Ενισχύστε την επαφή του με παιδιά της ηλικίας του.

• Ίσως η συνεργασία με κάποιον ειδικό να σας βοηθήσει.

Από το βιβλίο μου «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά»

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Για τους περισσότερους από μας η γιορτή του Πάσχα είναι μία από τις πιο αγαπημένες παιδικές αναμνήσεις. Οι διακοπές, η άνοιξη, τα σοκολατένια λαγουδάκια, η λαμπάδα και το βράδυ της Ανάστασης, τα γλέντια και τα οικογενειακά τραπέζια, τα κόκκινα αβγά… 

Πέρα από αυτά όμως το Πάσχα σημαίνει πολλά περισσότερα.

Ο κύκλος της ζωής

Ίσως δεν υπάρχει πιο χαρούμενη αφορμή για να διδάξετε στα παιδιά σας το νόημα του κύκλου της ζωής από τη γιορτή του Πάσχα. Από μόνη της η λέξη «Πάσχα» (με αραμαϊκή και εβραϊκή καταγωγή) σημαίνει «πέρασμα» και έχει πολλαπλούς συμβολισμούς μερικοί από τους οποίους είναι:

Κατά τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα συμβολίζει την κατάλυση του θανάτου και τον θρίαμβο της ζωής καθώς ο Χριστός μετά το θάνατο και την τριήμερη παραμονή του στον κόσμο των νεκρών επέστρεψε σε αυτόν των ζωντανών. Επιπλέον, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα είναι η γιορτή της αγάπης και της συγχώρεσης καθώς συμβολίζει την ανάμνηση της θυσίας του Ιησού για χάρη των ανθρώπων και την άφεση αμαρτιών που τους έδωσε από το σταυρό. Εξού και το φιλί της αγάπης που ανταλλάζουμε όλοι κάθε φορά την ώρα που διακηρύσσεται η Ανάσταση το Μ. Σάββατο.  Σε κάθε περίπτωση δηλαδή το Πάσχα είναι ένα πολύ δυνατό σύμβολο του περάσματος από μία σκοτεινή και δύσκολη κατάσταση στο φως και την αισιοδοξία. Όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει πάντα στη ζωή όπου οι κακές στιγμές εναλλάσσονται με τις άσχημες και κύκλοι κλείνουν και ανοίγουν συνεχώς κάνοντας χώρο για περισσότερη αγάπη και ελπίδα. Κι αν αυτό δεν είναι ένα ωραίο μάθημα για τα παιδιά τότε ποιο είναι;

Πέρα από τα σύμβολα

Εκτός από το βαθύτερο νόημά του το Πάσχα έχει και το προφανές. Ειδικά για τα παιδιά πρόκειται για μια περίοδο ξεκούρασης μια και έχουν διακοπές αλλά και ευκαιρία για να περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Συνήθως αυτές τις μέρες έχουμε την αφορμή να ξαναέρθουμε κοντά με παππούδες, θείους, ξαδέρφια κ.λπ. και να μοιραστούμε στιγμές ξεγνοιασιάς και χαράς.  Επίσης, είναι μια εξαιρετική αφορμή για να έρθουν τα παιδιά κοντά στη φύση μια και συνήθως αυτές τις μέρες επιστρέφουμε για λίγο στις επαρχίες και στα χωριά.  Και φυσικά η συμμετοχή στην προετοιμασία των εθίμων (ζύμωμα τσουρεκιών και κουλουριών, βάψιμο αβγών κ.λπ.) όχι μόνο δίνουν αφορμές για να τα περάσουμε οικογενειακές στιγμές και να τα κάνουμε όλα σαν ένα ωραίο παιχνίδι αλλά και για να νιώσουν και τα παιδιά δημιουργικά.  Και φυσικά ας μην ξεχνάμε πώς η τήρηση των παραδόσεων και αυτό το εορταστικό κλίμα δίνουν στα παιδιά μια αίσθηση ασφάλειας και συνέχειας που τόσο έχουν ανάγκη.

Γιορτάστε την αγάπη

Παρότι τα παιδιά θα πρέπει να ξέρουν πώς η αλληλεγγύη και η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας είναι ιδανικά που θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα και να το κάνουμε πράξη με κάθε ευκαιρία, το Πάσχα δεν παύει να δίνει μια καλή αφορμή για να τους το διδάξουμε. Βάψτε αβγά, φτιάξτε λαμπάδες και κουλουράκια και πηγαίνετέ τα μαζί με τα παιδιά σε οργανισμούς που φροντίζουν ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη ή σε ανθρώπους που ζουν στον δρόμο ή πολύ απλά στους παππούδες του που ζουν μακριά. 
Και το πιο μικρό πράγμα γίνεται σπουδαίο όταν το κίνητρό του είναι η αγάπη. Και το Πάσχα είναι σίγουρα μια γιορτή αφιερωμένη σε αυτήν.

Α Καππάτου

Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Καθημερινά κι εσείς και ο μπαμπάς του πηγαίνετε με χαρά να πάρετε το παιδί σας από τον παιδικό σταθμό και να μάθετε πώς πέρασε την ημέρα του.

Το ρωτάτε "τι κάνατε σήμερα με τη δασκάλα", "έπαιξες;", "έφαγες;", εκείνο όμως αρνείται να σας πει το παραμικρό.

Αναρωτιέστε ποιος είναι ο λόγος που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο;

Είναι δικαίωμα του παιδιού να σας μιλά για τις εμπειρίες του όταν το ίδιο επιθυμεί και οφείλετε να το σεβαστείτε. Ο παιδικός σταθμός είναι ένας δικός του χώρος.

Έχετε σκεφτεί ότι με τις ερωτήσεις σας μπορεί να νιώσει ότι ανησυχείτε ή ακόμα ότι δεν εμπιστεύεστε τον παιδικό σταθμό;

Μόλις το παιδί καταλάβει ότι είσαστε άνετη, χαλαρή και δεκτική να το ακούσετε είναι βέβαιο ότι θα θελήσει να μοιραστεί τις εμπειρίες του μαζί σας. Οπότε είναι ανώφελο να το πολιορκείτε με ερωτήσεις μόλις επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό.

Πολλές φορές το παιδί εκμυστηρεύεται πράγματα που θέλει ή το απασχολούν ή του έχουν συμβεί σε στιγμές χαλάρωσης, όπως την ώρα που πάει για ύπνο.

Ξεκινήστε να του μιλάτε με ηρεμία για ό,τι έχετε κάνει εσείς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι πιθανό ότι θα αρχίσει να σας διηγείται διάφορα και για τη δική του ημέρα. Αρκεί φυσικά να μην το πιέζετε.

Αν παρόλα αυτά το παιδί αρνείται να μοιραστεί μαζί σας τις καθημερινές του εμπειρίες μήπως θα πρέπει να εξετάσετε τον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί του και τη συμπεριφορά απέναντί του;

Μήπως είσαστε πιεστική, αυταρχική; Ενισχύετε την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων του ή μήπως διαρκώς του κάνετε παρατηρήσεις ή του υποδεικνύετε τι να κάνει;

Αν πράγματι διαπιστώσετε ότι συμπεριφέρεστε με κάποιον παρόμοιο τρόπο, ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντί του.

Από το βιβλίο μου -  Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Με τον πατέρα του παιδιού σας αποφασίσατε να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους ωστόσο και οι δύο επιθυμείτε να διατηρήσετε μια καλή σχέση και να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ σας.

Κάθε γονιός πρέπει να αντιμετωπίζει τον άλλον με σεβασμό.

Τι μπορείτε να κάνετε για να έχετε ένα καλό αποτέλεσμα;

Μην χρησιμοποιείτε προσβλητικές ή απαξιωτικές φράσεις στη μεταξύ σας επικοινωνία.

Δεχθείτε ότι οι ανάγκες των παιδιών σας είναι πιο σημαντικές από τις δικές σας. Η ζωή κάθε γονιού συνεχίζεται βέβαια και μετά το διαζύγιο, ωστόσο καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από τις ανάγκες και τα ωράρια των παιδιών του.

Να τηρείτε το ωράριο επικοινωνίας σε κάθε περίπτωση. Όσο σημαντικός είναι ο δικός σας χρόνος, εξίσου σημαντικός είναι και του άλλου γονιού αλλά και των παιδιών σας. Σεβαστείτε, λοιπόν, και φροντίστε να μην ξεπεράσετε ποτέ τα 15 λεπτά καθυστέρησης, στη χειρότερη περίπτωση. Εξάλλου έτσι διδάσκετε μέσα από τις πράξεις σας τη σημασία της σταθερότητας και της συνέπειας στα παιδιά σας.

Κάθε διαφοροποίηση στο ωράριο πρέπει κατ’αρχάς να συζητηθεί με τον άλλον γονιό προτού ενημερώσετε τα παιδιά.

Τα παιδιά άνω των 10 ετών μπορούν να μετέχουν σε κάποιες συζητήσεις και να εκφράζουν τη γνώμη τους όταν οι γονείς το κρίνουν απαραίτητο. Θυμηθείτε, όμως, ότι η άποψη των παιδιών είναι μόνο μια γνώμη και όχι η τελευταία λέξη.

Σε περιπτώσεις που οι γονείς έχουν δυσκολία να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, υπολογίζουν συχνά στα παιδιά προκειμένου να μεταφέρουν μηνύματα στον άλλο γονιό. Το παιδί σας όμως δεν πρέπει ποτέ να παίζει το ρόλο του αγγελιαφόρου και να επιφορτίζεται με ευθύνες που δεν του αναλογούν.

Να σέβεστε τη σχέση του άλλου γονιού με το παιδί του. Οι γονείς που βρίσκονται σε σύγκρουση καταφεύγουν σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς, κατηγορούν και επικρίνουν ο ένας τον άλλον ότι δεν ασχολείται σωστά με τα παιδιά και δεν προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον. Συχνά το αποτέλεσμα είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες γονεϊκές προσεγγίσεις που προκαλούν σύγχυση στα παιδιά.

Μην εμπλέκετε το παιδί σας στις συγκρουσιακές σας σχέσεις με τον πρώην σύζυγο σας. Όταν υπονομεύετε συστηματικά τον άλλον γονιό, δημιουργείτε στο παιδί την εντύπωση ότι δεν πρέπει να τον εμπιστεύεται και του ζητάτε να ενστερνιστεί το θυμό σας και να συμμαχήσει μαζί σας εναντίον του.

Όλες οι διαφωνίες πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς την παρουσία των παιδιών. Αντιδράσετε ως υπεύθυνοι ενήλικες και προστατέψτε τα παιδιά σας. Να θυμάστε ότι τα παιδιά που εμπλέκονται στις συγκρούσεις των γονιών είναι πιο επιρρεπή σε συναισθηματικές διαταραχές.

Πρέπει να κατανοήσετε ότι ακόμα κι αν είσαστε διαζευγμένοι ή έχετε παντρευτεί δεύτερη φορά, θα είσαστε πάντα μαζί με την ιδιότητα του γονέα κατά τη διάρκεια της ζωής σας χάριν των παιδιών σας. Το τέλος του γάμου σας δεν έθεσε τέλος στη γονεϊκή σας σχέση.

Στη ζωή των παιδιών υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να τις μοιραστείτε, όπως επιτυχίες, ασθένειες, γάμοι, εγγόνια κ.λπ.

Από το βιβλίο μου "Οι γονείς χωρίζουν"

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν αγαπούν τα κομπλιμέντα
Είναι λογικό να θεωρούμε φράσεις όπως «είσαι τέλειος», «βρήκα αυτό που έκανες απίστευτο» κ.ο.κ. ενθαρρυντικές και ταιριαστές για ένα παιδί που καταφέρνει κάτι, ωστόσο στην πραγματικότητα οι υπερβολικοί έπαινοι μπορεί να μην έχουν το αποτέλεσμα που περιμένουμε στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Συχνά οι γονείς προσπαθούν να τονώσουν την αυτοεκτίμηση των παιδιών τους χρησιμοποιώντας λέξεις και φράσεις με υπερβολικά θετικό φορτίο που κατά κανόνα δίνουν ώθηση στα παιδιά να γεμίσουν αυτοπεποίθηση. Στην πραγματικότητα όμως φαίνεται πώς αυτή η τακτική μπορεί να κάνει τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση ακόμα λιγότερο φιλόδοξα.

Σε πρόσφατη έρευνα που έγινε από την Επιθεώρηση Psychological Science φάνηκε πώς το 25% των επαίνων που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι υπερβολικοί.

Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτό; 
Οι γονείς συχνά δίνουν υπερβολικούς επαίνους στα παιδιά στην προσπάθειά τους να τους ανεβάσουν την αυτοεκτίμηση καθώς η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι γι’ αυτούς πηγή ανησυχίας και θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. 

Στην έρευνα που έγινε ο σκοπός ήταν να φανεί κατά πόσο αυτή η μέθοδος έχει όντως αποτέλεσμα. 
Στην πρώτη φάση συμμετείχαν 712 άτομα στα οποία δίνονταν «αποστολές» του στυλ «η Μαρία είναι απογοητευμένη με τον εαυτό της. Μόλις ζωγράφισε κάτι. Τι θα της λέγατε για να της ανεβάσετε το ηθικό;» Αυτό που ανακάλυψαν οι ειδικοί ήταν πώς οι συμμετέχοντες είχαν την τάση να αποδίδουν υπερβολικούς επαίνους κυρίως στα παιδιά που φαίνονταν να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και όχι σε αυτά με υγιή αυτοπεποίθηση (η αναλογία μάλιστα ήταν 33% προς 18%)

Στη συνέχεια, οι ειδικοί εξέτασαν την ίδια υπόθεση αλλά αυτή τη φορά σε πραγματικές συνθήκες μεταξύ 114 γονιών και των παιδιών τους. Πρώτα μέτρησαν την αυτοεκτίμηση των παιδιών και ύστερα ζήτησαν στους γονείς να επαινέσουν τα παιδιά τους για κάτι που κατάφεραν. Και πάλι φάνηκε πώς στα παιδιά με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση οι έπαινοι ήταν μεγαλύτεροι.


Πολλά “μπράβο”, πολύ άγχος
Στην πραγματικότητα, ο υπερβολικός έπαινος δεν ενθαρρύνει τα παιδιά να πετύχουν τους στόχους τους, αντίθετα τα αγχώνει ακόμα περισσότερο καθώς νιώθουν ότι οι προσδοκίες των άλλων απέναντί τους ανεβαίνουν.  Κι αυτό γιατί όταν τα παιδιά ακούνε τέτοια λόγια θεωρούν πώς πρέπει να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στα τόσο υψηλά στάνταρντ που οι γονείς τους δείχνουν να πιστεύουν ότι πληρούν αφού τους μιλάνε σαν όντως να πέτυχαν κάτι τρομερά σπουδαίο. Όμως τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση φοβούνται πώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό και έτσι καταλήγουν να αποφεύγουν τις όποιες προκλήσεις. Αντίθετα, τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση επειδή πιστεύουν πώς μπορούν να ανταποκριθούν, επιζητούν τις προκλήσεις και χειρίζονται καλύτερα τα πολύ καλά λόγια. 

Σε επιπλέον πειράματα που έγιναν,(έβαλαν παιδιά να ζωγραφίσουν και στο τέλος σε κάποια έλεγαν απλά ένα “μπράβο”, σε άλλα υπερβολικά καλά λόγια και σε άλλα τίποτα) αυτό επιβεβαιώθηκε. Όπως φάνηκε, τα παιδιά με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση που όμως εισέπρατταν δυσανάλογα πολλά κομπλιμέντα, διάλεγαν πιο εύκολες εργασίες για να αποφύγουν το ρίσκο της αποτυχίας  παρότι με αυτόν τον τρόπο στην ουσία δεν μάθαιναν κάτι καινούργιο ούτε εξελίσσονταν ιδιαίτερα. Αντίθετα, τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση δε φοβούνταν τα δύσκολα ακόμα και αν ήξεραν ότι υπήρχε περίπτωση να αποτύχουν με αποτέλεσμα να αποκτούν περισσότερες εμπειρίες και γνώσεις. 
Έτσι φαίνεται πώς στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση οι υπερβολικοί έπαινοι δρουν ανασταλτικά ενώ αντίθετα στα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση δρουν ακόμα πιο παρακινητικά. 

Μέτρον άριστον
Η έρευνα φυσικά δεν σκοπεύει να αποτρέψει τους γονείς από το να επαινούν τα παιδιά τους προκειμένου να τα ενθαρρύνουν να συνεχίζουν να προσπαθούν. Είναι όμως πολύ σημαντικό να προσέχουν πώς το κάνουν καθώς όπως στα περισσότερα πράγματα, φαίνεται πώς και εδώ ισχύει το “ουκ εν τω πολλώ το ευ”. Ωστόσο, τα παινέματα με μέτρο και αυτά που ανταποκρίνονται στην αλήθεια φαίνεται πώς κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και βοηθάνε τα παιδιά να πετυχαίνουν τους στόχους τους με τους ρυθμούς τους χωρίς να έχουν συνεχώς το άγχος της τελειότητας. 

 Το θέμα επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος 
https://theconversation.com/children-with-low-self-esteem-respond-worse-to-overpraise-21765

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση συνήθως έχει αρκετά θέματα που πρέπει εμεις οι γονείς να τα δούμε και να βοηθήσουμε το μικρό μας να τα ξεπεράσει...Μερικά από τα στοιχεία που βλέπουμε είναι :

• Δεν θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα. 

• Μιλά αρνητικά για τον εαυτό του.

• Παρουσιάζει μικρή ανοχή στην απογοήτευση και τη ματαίωση.

• Τα παρατά εύκολα.

• Είναι υπερβολικά επικριτικό.

• Θεωρεί μόνιμες τις προσωρινές αποτυχίες.

• Είναι απαισιόδοξο.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί…

• Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα. 

• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε
στο παιδί σας.

• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

• Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει
στόχους προσιτούς.

• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

• Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή.

• Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

• Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει. 

• Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.

• Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμακι αν δεν τα πήγε καλά.

• Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

• Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

• Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

• Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.

Tι να αποφεύγετε…
• 
Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.

• Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

• Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.

• Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

• Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

• Να είστε επιθετικοί μαζί του.

• Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

H αλήθεια είναι ότι ποτέ άλλοτε δεν κυκλοφορούσαν τόσο πολλά υλικά αγαθά όσο τις τελευταίες δύο δεκαετίες μέχρι την οικονομική κρίση. Tα παιδιά καθημερινά βομβαρδίζονται από μηνύματα για τα δεκάδες νέα προϊόντα που κυκλοφορούν.

Tο αποτέλεσμα; Tα θέλουν όλα. 

Πολλές φορές, οι γονείς δεν μπορούν να σταματήσουν τη μανία των παιδιών τους να αποκτήσουν τα πάντα. Ο παιδικός καταναλωτισμός αντικατοπτρίζει ως ένα βαθμό την κοινωνική πραγματικότητα. Tο θέμα γίνεται σοβαρότερο, αν λάβουμε υπόψη μας ότι εμείς καθοδηγούμε την καταναλωτική συμπεριφορά των παιδιών, με αποτέλεσμα να ζητούν διαρκώς νέα πράγματα, προσπαθώντας άλλοτε να φθάσουν τους φίλους τους ή να τους ξεπεράσουν. Συνεπώς, τα «θέλω» των παιδιών δεν σταματούν ποτέ, ενώ κάθε νέο παιχνίδι είναι ωραίο ωσότου κυκλοφορήσει το επόμενο. 

Πώς αισθάνεται το παιδί…

• Βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση του καινούριου. 
• Eπιδιώκει διαρκώς να ξεχωρίζει.
• Aισθάνεται από νωρίς άγχος και απομόνωση.
• Δεν γεύεται τη χαρά της προσπάθειας.
• Δεν αυτενεργεί.
• Δεν συνειδητοποιεί ότι είναι αδύνατον να αποκτά οτιδήποτε ζητήσει και ότι πάντα υπάρχουν όρια. 
• Aποκτά μια σχέση ιδιοκτησίας με τα αντικείμενα, η οποία όμως ίσως καταλήξει να είναι και η σχέση που θα αποκτήσει με τους ανθρώπους. 

Η δική μας ευθύνη

Πολύ συχνά, επειδή οι γονείς δεν διαθέτουν αρκετό χρόνο για να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, προσπαθούν να αναπληρώσουν αυτό το κενό αγοράζοντάς τους υλικά αγαθά. Έτσι, όμως, κινδυνεύουν να περάσουν στο άλλο άκρο. Mάλιστα, μερικές φορές υπερβάλλουν, προσφέροντας αντικείμενα προτού καν το ίδιο τα επιθυμήσει, με αποτέλεσμα να του ασκούν πίεση. 
Παρόμοια τακτική εφαρμόζουν και στην εκπαίδευσή του. Προτιμούν –όσοι έχουν τη δυνατότητα– τα ακριβά ιδιω€τικά σχολεία, τους ακριβότερους καθηγητές για τα ιδιαίτερα μαθήματα κ.λπ. Yπάρχουν και γονείς που αναρωτιούνται τελικά μήπως είναι ορθότερο να μην αγοράζουν στα παιδιά τίποτα – σκεπτικό το οποίο είναι εξίσου λανθασμένο. Απλώς πρέπει να τηρείται ένα μέτρο. Ειδικά σε εποχές κρίσης, η προσπάθεια να προσφέρουν στο παιδί τα πάντα, οδηγεί τους γονείς σε αδιέξοδο.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί ο παιδικός καταναλωτισμός 

• Xρειάζονται σταδιακά βήματα και σταθερότητα. Mπορείτε να του πείτε: «Nομίζω ότι όσα έχεις τώρα είναι αρκετά. Αργότερα θα πάρουμε άλλα».
• Μιλήστε του ειλικρινά, χωρίς να το παραπλανείτε, γιατί έτσι δεν το προστατεύετε από τον καταναλωτισμό.
• Στόχος πρέπει να είναι η απόκτηση κριτικής στάσης απέναντι στα διαφημιζόμενα προϊόντα.
• Bάλτε το να σημειώνει σε ένα χαρτί τα παιχνίδια που θα ‘θελε να αγοράσει, ώστε, όταν φτάσει εκείνη η στιγμή και αφού τα συγκρίνει, να μπορεί να επιλέξει αυτό που του αρέσει περισσότερο.
• Μπορείτε να επισκεφθείτε ένα κατάστημα με παιχνίδια, να το προτρέψετε να πάρει στα χέρια του το παιχνίδι που θα ‘θελε να αγοράσει, να το επεξεργαστεί και να συζητήσετε τις εντυπώσεις του. Tις περισσότερες φορές, η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτό που έχει στη φαντασία του. 
• Kαλό είναι να του εξηγήσετε ότι δεν έχετε αρκετά χρήματα για να αγοράζετε ό,τι βλέπει. Mην ανησυχείτε ότι θα νιώσει μειονεκτικά. Μπορεί όμως να θυμώσει με την άρνησή σας, αν δεν έχει συνηθίσει στο μέτρο. 
• Φροντίστε να του προσφέρετε παιχνίδια που βοηθούν στην ανάπτυξη της φαντασίας και των δημιουργικών του ικανοτήτων. 
• Έχετε υπόψη ότι στον κόσμο της διαφήμισης επικρατεί η εικόνα της τελειότητας. Eπειδή, λοιπόν, τα παιδιά έχουν την τάση να μιμούνται αυτά που βλέπουν, μερικές φορές αυτό εγκυμονεί κινδύνους στην ψυχολογική τους εξέλιξη. 
• Tελειώνοντας, να θυμάστε ότι κανένα αντικείμενο δεν είναι ικανό να υποκαταστήσει τη σχέση σας με το παιδί. Τα παιδιά διασκεδάζουν πολύ με παιχνίδια που προσφέρονται δωρεάν, όπως το κρυφτό και το κυνηγητό.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλωστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

O χώρος που κλέβουν αρχικά τα παιδιά είναι το σπίτι. H μητέρα συνήθως είναι το πρώτο άτομο από το οποίο κλέβουν. Tο μικρό παιδί, επίσης, παίρνει αντικείμενα από τα άλλα μέλη της οικογένειάς του, έπειτα από φίλους του, από το σχολείο ή το γυμναστήριο. Tα αντικείμενα που παίρνει είναι συνήθως συμβολικά των επιθυμιών του, όπως γλυκά, φαγητά, μικρά παιχνίδια, ενώ αργότερα γίνονται πιο χρηστικά, π.χ., χρήματα, βιβλία, κινητά κ.ά.  

H συμπεριφορά του παιδιού παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις, ανάλογα με την ηλικία του. H αίσθηση του λάθους σπάνια υπάρχει στην αρχή. Tο μικρό παιδί οικειοποιείται το αντικείμενο χωρίς να νιώθει ενοχές.

Tο αίσθημα ενοχής εμφανίζεται στη συνεχεια και ερμηνεύεται από το φόβο της τιμωρίας.

Γιατί το κάνουν αυτο;

Δείτε τους λόγους που τα παιδιά «κλέβουν»

# Για να τραβήξουν την προσοχή των άλλων, π.χ., των γονιών, αν είναι υπερβολικά απασχολημένοι.

#Ως αντιστάθμισμα στην έλλειψη τρυφερότητας ή αποδοχής, π.χ., αν οι γονείς είναι αυστηροί.  

#Eπειδή το κάνουν και άλλοι συνομήλικοι, επιδιώκοντας έτσι να κερδίσουν το θαυμασμό της παρέας τους. 

#Για να εκδικηθούν ένα συμμαθητή - συμμαθήτρια ή επειδή τον/την ζηλεύουν. 

#Aπό απερισκεψία ή επειδή επιθυμούν να αποκτήσουν όλο και περισσσόττερα από τα αγαθά με τα οποία τους βομβαρδίζει η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα.  

#Γιατί είναι όντως στερημένα από πολλά, ειδικά σε οικογένειες που έχουν πληγεί περισσότε-ρο από την κρίση. 

#Σπανιότατα υπάρχουν παιδιά με εγκεφαλικές βλάβες ή με ψυχογενή τάση για κλοπή.

Tι μπορείτε να κάνετε…

Όταν αντιληφθείτε ότι το παιδί έκλεψε, καλό είναι να του εξηγήσετε ήρεμα ότι δεν αφαιρούμε κάτι από τους άλλους χωρίς πρώτα να τους ρωτήσουμε, αποφεύγοντας να δώσετε συνέχεια ή έμφαση. 
Aν το χειριστείτε σωστά, η πιθανότητα να ξαναπροσπαθήσει να κλέψει είναι μικρή. Tο παιδί, ιδίως στην προσχολική ηλικία, δεν καταλαβαίνει επαρκώς τη διάκριση του «έχω» και του «δεν έχω».  
Aν, όμως, το παιδί καταφεύγει επανειλημμένα σε αυτή την πράξη, είναι απαραίτητο να αναλογιστείτε για ποιο λόγο το κάνει και ενδεχομένως τι μήνυμα θέλει να σας περάσει.  
Προτρέψτε το παιδί να επιστρέψει αυτό που έκλεψε ή να το πληρώσει από τις οικονομίες του, αν βέβαια αυτό είναι δυνατόν. Είναι σημαντικό το παιδί να μην επωφεληθεί από αυτό που έκλεψε. 
Πρέπει να του ξεκαθαρίσετε ότι αυτή η συμπεριφορά δεν γίνεται αποδεκτή από την οικογέ-νειά σας αλλά και από τους άλλους.  
Eίναι σημαντικό να βελτιώσετε την επαφή σας μαζί του.  
Nα του δείχνετε εμπιστοσύνη.  
Nα του μάθετε τρόπους αυτοελέγχου.  
Nα του αναθέτετε πρωτοβουλίες, ώστε να ενισσχύεται η εικόνα που έχει για τον εαυτό του.  
H αφαίρεση αντικειμένων συχνά στα μεγαλύτερα παιδιά σχετίζεται με το χαρτζιλίκι, σε ποιο ύψος και με ποιες προϋποθέσεις χορηγείται. Αναρωτηθείτε μήπως σας λέει με τον τρόπο του ότι του δίνετε ελάχιστα; Μήπως αγοράζει κάτι που αγνοείτε ή που του το έχετε απαγο-ρεύσει; Μήπως άθελά σας το αναγκάζετε να «ζητιανεύει» για το χαρτζιλίκι;  

Αν το παιδί είναι για αντικειμενικούς λόγους στερημένο, να του εξηγείτε ότι η κλοπή δεν είναι τρόπος να αποκτήσει αυτό που επιθυμεί, διότι η συνέπεια θα του στοιχίσει πολύ περισσότερο από την «ευκολία» απόκτησης του συγκεκριμένου αντικειμένου. 

Ενδεχομένως τα παιδιά που κλέβουν συστηματικά παρουσιάζουν και άλλα προβλήματα στη συμπεριφορά. Επίσης η κλοπή μπορεί να αποτελεί ένδειξη άλλων σοβαρών προβλημάτων στη συναισθηματική ανάπτυξή του. Τα παιδιά αυτά δύσκολα εμπιστεύονται άλλους και δεν δημιουργούν στενές σχέσεις. Aν το παιδί κλέβει επανειλημμένα, καλό θα ήταν να ζη€τήσετε βοήθεια από ειδικό.

Tι να αποφεύγετε…

Nα το απειλείτε. 
Nα το υποτιμάτε ή να το εξευτελίζετε. 
Nα του κολλάτε την ετικέτα του κλέφτη. 
Nα το αναγκάζετε με την αυστηρότητά σας να σας λέει ψέματα προκειμένου να κρυφτεί. H εσφαλμένη αντιμετώπιση ενδέχεται να γίνει αφορμή
για επαναληψη αυτής της συμπεριφοράς.

Από το βιβλίο μου

Οι γονείς κάνουν την διαφορά

http://akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin