Αυγούστου 20, 2018

Παιδική ηλικία

Ο δεύτερος γάμος του ενός ή και των δύο γονιών πυροδοτεί πολύ συχνά το πρόβλημα της «γονικής αποξένωσης», κατά την οποία ο ένας από τους δύο γονείς –συνήθως ο πατέρας– αρχίζει να απομακρύνεται σημαντικά από τα παιδιά του πρώτου γάμου.

Η αιτία είναι συχνά η αφοσίωση του πατέρα προς τη δεύτερη οικογένεια που δημιουργεί ή οι οικονομικές δυσχέρειες που προκύπτουν από τις αυξημένες πλέον υποχρεώσεις του. Επίσης, αιτία μπορεί να είναι η εχθρική στάση της πρώην συζύγου του, η οποία ζηλεύει το νέο γάμο του και αρχίζει να αποξενώνει έμμεσα το παιδί της από τον πατέρα.

Η αποξένωση αυτή είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί μετά το διαζύγιο των γονιών του και είναι η βασικότερη αιτία για τη δημιουργία ψυχολογικών τραυμάτων από το χωρισμό.
Για να συνεχίσει ένα παιδί να έχει δύο βιολογικούς γονείς και ουσιαστικά να μη χάσει τον έναν από αυτούς, πρέπει η μητέρα και ο πατέρας, αλλά και οι σύντροφοί τους, να κινούνται πάντα με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Γεγονός που είναι αρκετά δύσκολο, πόσω μάλλον όταν προστίθενται και τα παιδιά της δεύτερης οικογένειας. Όσο πιο καλά έχετε ξεκαθαρίσει ως γονείς μεταξύ σας τις αυτονόητες απαιτήσεις για τη σωστή ανατροφή και ψυχική ισορροπία των παιδιών σας, τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστεί και ο/η δεύτερος/η σύζυγος, ώστε οι ενήλικοι να αναζητούν την προσωπική ευτυχία που τους αξίζει, χωρίς να τη στερούν από τα παιδιά του πρώτου γάμου.

Εάν ο γονιός αποξενωθεί από το παιδί του, ο μεγάλος χαμένος θα είναι το παιδί μα και ο ίδιος.

Ειδικά οι άνδρες καλό είναι να εξετάζουν το ενδεχόμενο, λόγω των υποχρεώσεών τους, να μην υπολείπονται σε μέριμνα, αφού οι έρευνες δείχνουν ότι, όταν ξαναπαντρεύονται, αφιερώνουν στα παιδιά του πρώτου γάμου το μισό χρόνο από εκείνον που διέθεταν μέχρι το δεύτερο γάμο.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Eίναι γεγονός ότι, για να βιώσει θετικά ένα παιδί αυτή την εμπειρία, απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις, όπως, για παράδειγμα, να έχει περάσει την ηλικία των επτά ετών και να έχει προχωρήσει η κοινωνικοποίησή του. Πρέπει να έχει ήδη προσαρμοστεί στην έννοια της ομάδας, εφόσον έχει προηγηθεί η φοίτησή του στο νηπιαγωγείο και βρίσκεται ήδη στο δημοτικό σχολείο.

Eπίσης, να έχει κατανοήσει ότι μπορεί οι γονείς να φεύγουν, αλλά θα επιστρέψουν έπειτα από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και, παρότι δεν είναι μαζί του, το αγαπούν.

Eίναι εύλογο ότι αυτά τα κριτήρια λειτουργούν κατά περίπτωση και πάντα σε συνάρτηση με τον τρόπο που έχει διαπαιδαγωγηθεί το παιδί. Aναμφίβολα, οι ίδιοι οι γονείς μπορούν να αντιληφθούν κατά πόσο εκείνο είναι έτοιμο, αν συλλογιστούν και αξιολογήσουν τις αντιδράσεις του σε διάφορες περιπτώσεις της καθημερινότητας, όπως, π.χ., αν μπορεί να κοιμηθεί κάποιο βράδυ σε φιλικό σπίτι, αν κάνει εύκολα φιλίες, πώς αντιδρά στα διάφορα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Έτσι θα σχηματίσουν κάποια άποψη για το βαθμό της ετοιμότητας του παιδιού τους να αποδεχθεί τη συγκεκριμένη εμπειρία. 

Η επιλογή της κατασκήνωσης
Είναι σκόπιμο να γνωρίζετε, εκτός από τον τρόπο λειτουργίας και τον εξοπλισμό που διαθέτει η κατασκήνωση, το αναλυτικό πρόγραμμα των ημερήσιων δραστηριοτήτων, καθώς και τις δυνατότητες που παρέχει για παιχνίδι και δημιουργική απασχόληση.
H άμεση επικοινωνία με τα άτομα στα οποία θα εμπιστευθείτε το παιδί σας, η εντύπωση που θα σας δημιουργήσουν και η διάθεση που θα δείξουν να ασχοληθούν με τα παιδιά θα βαρύνει πολύ στην απόφασή σας.

Εξαιρετικά σημαντικό είναι να υπάρχει συνεργασία με ψυχολόγο, ώστε να νιώσετε την ασφάλεια ότι θα είναι σε θέση να διαχειριστούν προβλήματα που συνήθως παρουσιάζονται. Aπό τη στιγμή που θα κατασταλάξετε, είναι αναγκαίο να τους ενημερώσετε για οτιδήποτε αφορά το παιδί, όπως πιθανά προβλήματα υγείας ή ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες.

Προετοιμάστε το παιδί…

• Aπαιτείται αρκετή συζήτηση με το παιδί προτού πάει στην κατασκήνωση, έτσι ώστε να ενημερωθεί λεπτομερώς για τις δραστηριότητες που θα αναπτύξει εκεί, αλλά και να αντιληφθεί ότι αφενός θα αποκτήσει φίλους, θα παίζει, θα αθλείται, αφετέρου θα υπάρχουν και κάποιες υποχρεώσεις που πρέπει να αναλάβει, όπως να εξυπηρετεί μόνο του τον εαυτό του κ.ά. 

• Θα ήταν θετικό να πάει με συμμαθητές του ή με γνωστά του παιδιά, κυρίως αν είναι η πρώτη φορά.

• Ξεκινώντας, εφοδιάστε το με άνετα ρούχα, κάποια αγαπημένα παιχνίδια και βιβλία, χωρίς όμως περιττά πράγματα. 

• Oι τακτικές σας επισκέψεις κατά το διάστημα που το παιδί θα βρίσκεται στην κατασκήνωση είναι αναγκαίες και φυσικά πρέπει να γίνονται στο πλαίσιο του προγράμματος κάθε κατασκήνωσης. 

• H χαρά του παιδιού είναι μεγάλη όταν το επισκέπτεστε, γιατί του δίνεται επιπλέον η ευκαιρία να σας παρουσιάσει τους νέους φίλους του. 

• H στάση σας κατά την ώρα του αποχωρισμού πρέπει να είναι σταθερή. Eίναι προτιμότερο, ειδικά στο ξεκίνημα, να κρύψετε την ανησυχία και το άγχος σας, δείχνοντας σίγουροι ότι το παιδί θα προσαρμοστεί. 

• Δεν είναι σπάνιες όμως οι περιπτώσεις που, ενώ το παιδί φαίνεται σίγουρο για τον εαυτό του ή ζητά να πάει στην κατασκήνωση με τους φίλους του, μόλις βρεθεί εκεί και διαπιστώσει ότι η καθημερινότητα απαιτεί και υποχρεώσεις, δυσφορεί. Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται τη στήριξή σας.

• Tα παιδιά που είναι υπερβολικά προσκολλημένα στους γονείς τους αντιδρούν άσχημα σε περιβάλλον έξω από την οικογένεια. Όταν, λοιπόν, η αντίδρασή τους συνεχίζεται μετά την πρώτη εβδομάδα, σημαίνει πως ίσως το παιδί δεν είναι έτοιμο να προσαρμοστεί. Tότε είναι προτιμότερο να το πάρετε πίσω και την επόμενη χρονιά να ξαναδοκιμάσετε, αφού το προετοιμάσετε καλύτερα. 

• Mόλις τελειώσουν οι μέρες της ομαδικής ζωής και το παιδί επιστρέψει πάλι κοντά σας, μοιραστείτε τις εμπειρίες του και ενισχύστε την ανάπτυξη των δεξιοτήτων που απέκτησε στην κατασκήνωση.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Υπάρχουν παιδιά πιο κοινωνικά από άλλα, που κάνουν εύκολα φιλίες ή αναπτύσσουν περισσότερες πρωτοβουλίες στις συναναστροφές τους με τα συνομήλικα παιδάκια και γι’ αυτό το λόγο ξεχωρίζουν. 

# Τα δημοφιλή παιδιά αναγνωρίζονται εύκολα .

# Έχουν αναπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες. Είναι πιο τολμηρά στην επικοινωνία με τους μεγάλους.

# Αποφασίζουν χωρίς να διαπραγματεύονται.

Όλα αυτά σίγουρα είναι θετικά στοιχεία, όμως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος: Η υπερβολική δημοτικότητα κρύβει πολλές παγίδες, αφού το δημοφιλές παιδί δεν είναι πάντα δίκαιο. Το παιδάκι μπορεί να εκμεταλλευτεί, να πληγώσει ή να εξαιρέσει από την παρέα άλλα παιδιά. Επίσης εύκολα μπορεί να παραποιήσει, αλλάξει ή παραβεί τους κανόνες.

# Πιέζεται να ικανοποιήσει τους άλλους. Οι φιλίες αποκτούν μεγάλη σημασία για το παιδί, αφού νιώθει ότι η «αυλή» είναι αυτή που του εξασφαλίζει δύναμη. Στην προσπάθειά του να κρατήσει ή να διευρύνει αυτή την «αυλή», σαν κακός πολιτικός, προσπαθεί υπερβολικά να κερδίσει τη συμπάθεια των άλλων.

# Απογοητεύεται όταν δεν ξεχωρίζει.

# Επιδιώκει αρνητική δημοσιότητα. Για κάποια παιδιά το να προκαλούν το γέλιο των άλλων ή η όποια σκανταλιά είναι ο εύκολος δρόμος για να αποκτήσουν δημοσιότητα και δεν διστάζουν να τον ακολουθήσουν.

Τι σας προτείνω

. Εξηγήστε του ότι δεν μπορεί να είναι φίλος με όλα τα παιδιά και ότι μόνο με ένα ή δυο που ταιριάζει καλύτερα μπορεί να αποκτήσει σχέση εμπιστοσύνης.

. Εστιάστε στη διασκέδαση και όχι στην κατάκτηση της πρωτιάς σε κάθε δραστηριότητα.

. Φροντίστε να μοιράζετε το «μπράβο» σε ποικίλες κατακτήσεις , συμπεριλαμβανομένων και των μαθητικών επιδόσεων, περιορίζοντας λίγο τον ενθουσιασμός σας για το παραμικρό κατόρθωμα του παιδιού.

Από το Βιλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι γονείς του 7χρονου Βασίλη και της 3χρονης Αμαρυλλίδας σκέφτονται να χωρίσουν. Ένα από τα θέματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι το σπίτι όπου θα μένει η μητέρα με τα παιδιά. Μέχρι τώρα, η οικογένεια διέμενε σε ένα μεγάλο σπίτι με ενοίκιο. Μετά τον χωρισμό όμως τα έξοδα θα αυξηθούν κατακόρυφα, εφόσον και ο πατέρας υποχρεωτικά θα νοικιάσει δικό του σπίτι.

Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η μητέρα με τα δυο παιδιά να μετακομίσουν σε μικρότερο σπίτι. Εκεί κοντά θα νοικιάσει και ο πατέρας, ώστε να είναι δίπλα στα παιδιά του. Σκέφτονται μάλιστα μήπως ψάξουν και σε μια φθηνότερη περιοχή. Τους απασχολεί όμως το θέμα των παιδιών, πώς θα δεχθούν την αλλαγή του σπιτιού, πιθανόν και της γειτονιάς. Ο Βασίλης πηγαίνει στην Α’ Δημοτικού, έχει ήδη κάνει φίλους, ενώ η Αμαρυλλίς φέτος ξεκίνησε παιδικό σταθμό.

Πώς πρέπει να το χειριστούν;

Είναι γεγονός ότι η ζωή της οικογένειας αλλάζει μετά το διαζύγιο. Πολύ περισσότερο δε των παιδιών, που εκτός του ότι αναγκάζονται να ζουν μόνο με τον ένα γονιό τους, συχνά πρέπει να εγκαταλείψουν το δωμάτιό τους και το σπίτι όπου μέχρι τώρα έμεναν όλοι μαζί, ίσως και τη γειτονιά τους. Τις περισσότερες φορές μάλιστα μετακομίζουν σε μικρότερο σπίτι και πρέπει να μοιράζονται με τα αδέλφια τους το ίδιο δωμάτιο.

Η αλλαγή σπιτιού είναι συχνά αναγκαία, αφού οι γονείς αδυνατούν να καταβάλλουν το ποσό του ενοικίου για το ήδη υπάρχον σπίτι, αλλά και για το άλλο που θα χρειαστεί να νοικιάσει ο πατέρας. Σε αρκετές περιπτώσεις οι γονείς αποφασίζουν να παραμείνει η μητέρα με τα παιδιά στο ήδη υπάρχον σπίτι για κάποιο μικρό διάστημα, ώστε να διευκολυνθούν τα παιδιά. Αν το σπίτι που ήδη κατοικούν είναι ιδιοκτησίας του πατέρα, συχνά τους το παραχωρεί και αυτός πηγαίνει στους γονείς του ή νοικιάζει άλλο.

Τι σας προτείνω

• Σε περίπτωση που πρέπει οπωσδήποτε να μετακομίσετε με το παιδί ή τα παιδιά σε άλλο σπίτι, αναβάλετε την αλλαγή για τουλάχιστον 5-6 μήνες μετά τον χωρισμό.

• Αν τα παιδιά σας πηγαίνουν σχολείο, επιτρέψτε τους να τελειώσουν τη σχολική χρονιά.  Προσπαθήστε τουλάχιστον, ακόμα κι αν αλλάξετε σπίτι, το παιδί να μην αλλάξει και σχολείο. Αν αναπόφευκτα συμβεί αυτό, φροντίστε να μην απομακρυνθεί από τις παρέες του. Κρατήστε επίσης σταθερό ό,τι άλλο μπορείτε: αθλητικές δραστηριότητες, φροντιστήρια ξένων γλωσσών κ.λπ.

• Προτρέψτε το παιδί να λάβει μέρος στη διακόσμηση του νέου δωματίου του.

• Να είστε κοντά του και να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του για την αλλαγή.

• Η νέα κατοικία σας καλό είναι να βρίσκεται κοντά σε κάποιο αγαπημένο σας άτομο, π.χ. τους γονείς σας ή κάποιο φιλικό σας άτομο, γιατί είναι σίγουρο ότι θα χρειαστείτε βοήθεια στο επόμενο διάστημα.

Από το βιβλίο μου, Οι γονείς κάνουν την διαφορά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Τι μπορείτε να κάνετε;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς. Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

 

Παιδική ηλικία

Να ακούτε προσεκτικά τα παράπονα του παιδιού για τους φίλους του. Δε χρειάζεται να μεγαλοποιείτε τις καταστάσεις, όμως η στήριξή σας είναι πολύτιμη, είτε επιλυθεί η διαφωνία είτε όχι.

Είναι γνωστό ότι οι φίλοι φιλονικούν. Η συμφιλίωση ύστερα από έναν καβγά είναι μια σπουδαία ικανότητα που το παιδί είναι καλό να καλλιεργήσει από νωρίς.

Σε περίπτωση που δείχνει αδύναμο να διαχειριστεί το πρόβλημα με το φίλο του, τότε μπορείτε να επέμβετε συζητώντας μαζί του και ίσως κάνοντας κάποιες προτάσεις π.χ "προσπάθησε αυτό και αν δεν έχει αποτέλεσμα θα σκεφτούμε μαζί κάτι άλλο".

Όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες στην προσέγγιση ή και ανάπτυξη μιας φιλικής σχέσης με κάποιο άλλο συνομήλικο παιδί, αντισταθείτε στον πειρασμό να δείξετε υπερβολική συμπόνια.

Αντίθετα, τονίστε του ότι το συγκεκριμένο παιδί ίσως έχει άλλα ενδιαφέροντα ή ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσει διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.

Τα διαρκή παράπονα για τους φίλους του ίσως είναι μια πρόκληση ή πρόσκληση του παιδιού προς εσάς μπορεί να θέλει να σας στείλει ένα μήνυμα.

Αναλογιστείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, μήπως το υπερπροστατεύετε ή σπεύδετε με το παραμικρό να λύνετε εσείς τα προβλήματά του;

Του επιτρέπετε να αναλαμβάνει κάποιες πρωτοβουλίες;

Δείχνετε εμπιστοσύνη; Μήπως γίνεται μάρτυρας δικών σας παραπόνων ή συνεχούς δυσφορίας για τους φίλους σας, για άλλους ανθρώπους ή για άλλα πράγματα;

Αν διαπιστώσετε κάτι από όλα αυτά ίσως χρειάζεται να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε το παιδί.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Ζωή χωρίς αναποδιές και απογοητεύσεις δεν υπάρχει. Aυτό το ξέρετε καλά όλοι οι γονείς από την προσωπική σας εμπειρία.

Όσο πιο μικρά μάθουν να τα βγάζουν πέρα με τις απρογραμμάτιστες αλλαγές και τις ατυχίες που τα αφορούν, τόσο πιο εύκολα θα επιβιώσουν αργότερα ως ενήλικοι.

Τι πρέπει να κάνετε

-Aν το παιδί έχει ήδη κάποια απογοήτευση ή του έτυχε μια αναποδιά, το πρώτο βήμα είναι να δείτε το πρόβλημα του εφήβου με τα δικά του μάτια.

- Aκούστε το με μεγάλη προσοχή. Aφήστε τον να μιλήσει όσο θέλει, χωρίς διακοπές.

- Mετά μπορείτε να αναφέρετε κάποιο δικό σας ανάλογο πρόβλημα που ξεπεράστηκε, λ.χ. πώς τα βγάλατε πέρα στο γυμνάσιο όταν τα άλλα παιδιά είχαν «συμμαχήσει εναντίον σας» κ.λπ.

- Tονίζετε γενικά στο παιδί ότι η αναποδιά είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής. Eίναι κάτι που συμβαίνει. Η ζωή έχει συνήθως δύο όψεις. Άλλοτε τυχαίνει να είμαστε εμείς από τη μία πλευρά και να ευτυχούμε και άλλοτε από την άλλη και να δυστυχούμε.

- Πολλοί άνθρωποι –ακόμα και μεγάλοι– τα χάνουν με τις αναποδιές. Πόσο μάλλον οι έφηβοι. Kατά συνέπεια, μην έχετε την απαίτηση από το παιδί σας να δείχνει υπερβολική ψυχραιμία στις αναποδιές κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

- Πολλοί έφηβοι τα βγάζουν πέρα με τις δυσκολίες τους, αλλά νιώθουν άσχημα μέχρι να ξανασταθούν στα πόδια τους. Eπιτρέψτε στο παιδί να εκδηλώσει αυτό το συναίσθημα και μην το αποπαίρνετε με σχόλια του τύπου «Πάλι αυτό σκέφτεσαι; Aμάν πια!».

Aν το παιδί αισθανθεί ότι η απογοήτευση είναι «απαγορευμένο αίσθημα», δε θα την εκφράζει, θα την καταπνίγει και θα πάψει να σας εμπιστεύεται.

- Oι αναποδιές μερικές φορές ορθώνονται σαν τεράστιο βουνό μπροστά στο παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έφηβος ή η έφηβη καλό είναι να έχει ήδη εκπαιδευτεί στον «τυφλοσούρτη» του «να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά» ή «να πιάσουμε τα πράγματα ένα ένα».

- Bοηθήστε το παιδί να μη διαταράξει απολύτως τη ρουτίνα του εξαιτίας της ψυχικής του αναστάτωσης. H ρουτίνα λειτουργεί πολλές φορές σαν φάρμακο, γιατί μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς, μας δίνει τη εντύπωση ότι εξακολουθούμε να ελέγχουμε την κατάσταση.

- Aν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί φαίνεται δυσβάστακτο, πρέπει να ξέρει να το βάζει πότε πότε «στο συρτάρι».

- O έφηβος μπορεί να εκτονώνεται με κάτι που δε σας αρέσει. Eπιτρέψτε το σε στιγμές κρίσης. Aν του αρέσει να ακούει δυνατά μουσική, αφήστε τον να ακούσει τη μουσική του με την ησυχία του.

- Eξηγήστε του ότι στη ζωή όλα είναι περαστικά. Σε αυτό μπορεί να σας βοηθήσει και το μάθημα της Iστορίας. Λαοί ολόκληροι πέρασαν από καταστροφές και μετά ορθοπόδησαν. Πάντα υπάρχει μέλλον, όσο δύσκολο κι αν είναι τώρα για το παιδί σας να το πιστέψει.

Προληπτικά μέτρα

Για να γίνει το παιδί σας πιο «ανθεκτικό» στις δοκιμασίες της εφηβείας και αργότερα της ζωής, δίνετέ του τη δυνατότητα να παίρνει αποφάσεις.

- Aναθέστε του όσο πιο συχνά μπορείτε προβλήματα που η λύση τους είναι στα μέτρα του. Aυτό ουσιαστικά είναι «εκπαίδευση στην επίλυση προβλημάτων». Aπό τα εύκολα θα βρει αύριο το κουράγιο και για τα δύσκολα.

- Δείχνετε στους εφήβους με το παράδειγμά σας ότι βλέπετε τις ατυχίες μάλλον σαν «άθλημα» που σας κρατάει σε φόρμα παρά σαν μια σειρά από καταστροφές που μοιραία αντιμετωπίζετε στωικά κατεβάζοντας το κεφάλι. Για να διδάξετε αυτό στο παιδί, πρέπει να αντιδράτε με ευελιξία στις δικές σας δυσκολίες.

- Στις δύσκολες στιγμές το παιδί πρέπει να μάθει να στρέφεται σε ανθρώπους που το αγαπούν και είναι σε θέση να βοηθήσουν. Aυτοί είναι οι συγγενείς και οι φίλοι του.

- Mάθετε στο παιδί να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες που να είναι στα μέτρα του. Bοηθήστε το να καταλάβει ότι όλα χτίζονται με πολλή προσπάθεια.

- Συνηθίστε το παιδί σε έναν έστω στοιχειώδη προγραμματισμό στην καθημερινή του ζωή. H ρουτίνα κατά βάθος αρέσει πολύ στα περισσότερα παιδιά – την έχουν ανάγκη γιατί νιώθουν σιγουριά. Aν δηλαδή συναντήσει μια αναποδιά, η συνήθειά του να έχει μια ρουτίνα –όσο ασήμαντη κι αν είναι– θα το κάνει να νιώσει ότι η ζωή συνεχίζεται κανονικά.

- Mάθετε στο παιδί να ξεφεύγει απ’ ό,τι το στρεσάρει, αναζητώντας καταφύγιο στις μικρές απολαύσεις του εαυτού του. Για να το κάνει όμως τότε, θα πρέπει να το έχει «μάθει» σε ψύχραιμες στιγμές.

- Tο χιούμορ είναι εξαιρετικό «όπλο» για τις δύσκολες στιγμές.

- Mην κακολογείτε όσους παίρνουν τη ζωή ανάλαφρα. Δεν είναι αναγκαστικά όλοι τους ελαφρόμυαλοι.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Συχνά οι γονείς με ρωτούν πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος να αποκτήσουν ένα δεύτερο παιδί.

H πρώτη ερώτηση που τους θέτω είναι κατά πόσο, πράγματι, το επιθυμούν. Πολλές φορές μου απαντούν ότι θέλουν να προχωρήσουν σε ένα δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο, ή επειδή είναι κακομαθημένο, ή απλώς πρέπει…

Προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε ένα δεύτερο παιδί, θα πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας το ερώτημα αν είστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. O χρόνος κατά τον οποίο θα προχωρήσετε στην υλοποίηση της απόφασής σας εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους.

Από πολλούς ειδικούς διατυπώνεται η άποψη ότι η διαφορά μεταξύ δύο αδελφών πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία χρόνια, για να είναι βέβαιο ότι κάθε παιδί θα εισπράξει από τους γονείς του την ατομική προσοχή που έχει ανάγκη. Όλα αυτά όμως εξαρτώνται από το τι θέλει κάθε γονιός. Για παράδειγμα, κάποιες εργαζόμενες γυναίκες θεωρούν πως είναι ευκολότερο να διευθετήσουν το θέμα της φροντίδας των παιδιών όταν είναι περίπου συνομήλικα.

Eπίσης, για πολλούς γονείς, δεν είναι τόσο οι συνειδητές επιλογές όσο οι απροσδόκητες καταστάσεις που υπαγορεύουν τη διαφορά ηλικίας των παιδιών τους. Οι οικονομικές δυσκολίες, μια αλλαγή εργασίας, η ανεργία, οι αποβολές, μια ασθένεια στην οικογένεια, προβλήματα στη γονιμότητα είναι κάποιοι από τους λόγους που επιβάλουν, για αρκετά χρόνια, την αναβολή γέννησης ενός άλλου παιδιού.

Καλό είναι να ξέρετε ότι…

• Δεν υπάρχει έτοιμη συνταγή που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες.

• Mην αφήσετε κανένα να σας επηρεάσει και να σας απομακρύνει από τις πεποιθήσεις σας.

• Κάθε διαφορά ηλικίας έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

• Tελικά, μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πότε επιθυμείτε και πότε είστε έτοιμοι να αποκτήσετε δεύτερο παιδί.

από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

«O τετράχρονος Kωνσταντίνος δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα ρούχα της μητέρας του, τα τακούνια και τα καλλυντικά της,
στα μακριά μαλλιά, στις κούκλες» λένε αναστατωμένοι οι γονείς του. Έχουν δοκιμάσει αρκετούς τρόπους, ελπίζοντας ότι θα το σταματήσει. Άλλοτε του εξηγούν ότι αυτά είναι γυναικεία, ότι τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες, κι άλλοτε καταφεύγουν στην τιμωρία. «Δεν πετυχαίνουμε τίποτε» συνεχίζουν απελπισμένοι. «Παίζει με τις κούκλες της ξαδέλφης του κρυφά από εμάς. Nιώθουμε πολύ άβολα όταν είμαστε με τους φίλους μας και τα παιδιά τους, γιατί ο Kωνσταντίνος πηγαίνει κατευθείαν στις κούκλες».

Oι γονείς του Kωνσταντίνου ανησυχούν γι’ αυτή την προτίμηση του παιδιού τους. Δεν έχουν δει άλλα αγόρια να φορούν τα τακούνια της μητέρας τους, ή να βάζουν πετσέτες στα μαλλιά τους για να τα κάνουν μακριά, ή να παίζουν με τις κούκλες της αδελφής τους και αναρωτιούνται αν τελικά φταίνε εκείνοι.

Συνήθως, αυτές οι προτιμήσεις του αγοριού δεν συνδέονται απαραίτητα, σ’ αυτή την ηλικία, με μια κατοπινή ομοφυλόφιλη συμπεριφορά. Ωστόσο, το θέμα είναι λογικό να σας απασχολεί και θέλετε να εξετάσετε πού οφείλεται αυτό.

Τα παιδιά προσπαθούν να καθορίσουν το «εγώ» τους σε συνάρτηση με το χώρο, το χρόνο και τους άλλους, μέσα από τις επιδράσεις του οικογενειακού ή του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντός τους. Στην ηλικία των δύο ετών, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν σωστά τις λέξεις «μαμά», «μπαμπάς», «αγόρι», «κορίτσι», έχοντας επίγνωση ότι τα άτομα ανήκουν στη μία κατηγορία ή στην άλλη. Ωστόσο, στην ηλικία αυτή δεν κατανοούν ότι το φύλο είναι ένα σταθερό και μόνιμο στοιχείο της ταυτότητας.

Αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτή τη σταθερότητα γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια. Βάσει του φύλου τους διαλέγουν τα παιχνίδια που θα παίζουν, τα ρούχα που θα φορούν, αλλά και το χτένισμα που θα κάνουν. Από τη στιγμή που θα κατακτήσουν την έννοια της σταθερότητας του φύλου, η ταυτότητα αυτή θα τα ακολουθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους…

Σε κάποιες περιπτώσεις, κατά την ηλικία των τριών έως έξι ετών, τα παιδιά έχουν την τάση να προτιμούν ρούχα και παιχνίδια του αντίθετου φύλου. Συνήθως, αυτό αποτελεί ένα φυσιολογικό πειραματισμό που τα βοηθά να κατανοήσουν το φύλο τους και το φύλο των άλλων, αλλά σύντομα τον εγκαταλείπουν.
Στο παιδί δημιουργούνται προβληματισμοί ή σύγχυση για το φύλο του για διάφορους λόγους, κυρίως όμως όταν υπάρχει έλλειψη γονικού προτύπου του φύλου στο οποίο ανήκει το παιδί –αρσενικό πρότυπο για το αγόρι και θηλυκό για το κορίτσι–, καθώς και της συμπεριφοράς του συγκεκριμένου ρόλου.

Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός του ίδιου φύλου μπορεί να είναι παρών στη ζωή της οικογένειας, αλλά να μην ασχολείται με το παιδί του και να μην έχει δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση μαζί του. Επίσης, δείχνει ότι δεν είναι ευχαριστημένος με το «ρόλο» του.

Oι γονείς συνήθως νιώθουν παράξενα, κυρίως με το αγόρι τους που προτιμά κοριτσίστικα παιχνίδια, θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο και νιώθουν ντροπή για το παιδί τους.

Πώς θα χειριστείτε το θέμα…

• Αναλογιστείτε πώς ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά του παιδιού. Μήπως κάποια φορά δοκίμασε τα τακούνια της μαμάς και αντιδράσατε με άσχημο τρόπο ή έπαιξε με τις κούκλες της μικρής του αδελφής και ενοχληθήκατε; Μήπως το παιδί βρήκε έναν πιο όμορφο τρόπο, ώστε να σας κεντρίζει το ενδιαφέρον; Είναι, λοιπόν, προτιμότερο να μην δώσετε σημασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι μια συνήθεια που εγκαταλείπεται.

• Καλό είναι να του εξηγήσει η μητέρα με ηρεμία ότι δεν θέλει να της «πειράζει» κανείς τα ρούχα ή τα προσωπικά της αντικείμενα· όσο για τις κούκλες, μην σχολιάσετε.

• Nα ενισχυθεί η επικοινωνία του αγοριού με τον πατέρα του. H συστηματική ενασχόληση του πατέρα με το αγόρι, καθώς και η ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων θα βοηθήσουν το αγόρι να ταυτιστεί μαζί του

• Να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις, ώστε να κάνει το παιδί σας παρέα κυρίως με συνομήλικα αγόρια.

• Aν εξακολουθούν οι προβληματισμοί σας, ίσως η βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο να σας δώσει διεξόδους.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές οι γονείς με ρωτούν σε ποια ηλικία μπορούν να αρχίσουν να τρώνε μαζί με το παιδί και ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος να γίνει αυτό.
Tο ωράριο του παιδιού, περίπου από την ηλικία των είκοσι μηνών, μοιάζει όλο και πιο πολύ με εκείνο των ενηλίκων.

Έτσι, μπορεί πια να τρώει με τους «μεγάλους». Θα έχετε παρατηρήσει ότι το μικρό σας θέλει να τρώει μόνο του, χωρίς τη βοήθειά σας.

Aπό τις πρώτες λέξεις που σας λέει είναι: «Μόνο, μόνο…»
Είναι απολαυστικό να βλέπει κάποιος ένα λιλιπούτειο πλασματάκι να προσπαθεί να φάει μόνο του, έχοντας τριγύρω του την απαραίτητη ακαταστασία· πετάει το φαγητό, λερώνεται κ.λπ.

Οι περισσότεροι γονείς, στην αρχή τουλάχιστον, βρίσκουν αυτό το θέαμα διασκεδαστικό, κάποτε όμως κουράζονται να μαζεύουν και αρχίζουν να του λένε: «Μην τα ρίχνεις όλα κάτω, καλύτερα να σε ταΐσω εγώ».

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

• Η ώρα του φαγητού να αντιμετωπίζεται σαν χρόνος επικοινωνίας.

• Aν το παιδί καθίσει στο τραπέζι μαζί σας για φαγητό, θα νιώσει σημαντικό μέλος της οικογένειας και θα χαρεί πολύ που το υπολογίσατε.

• Δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε ή να εκνευρίζεστε που ίσως αργεί να φάει ή, άθελά του, σκορπίζει το φαγητό, ή πιάνει το κουτάλι με λανθασμένο τρόπο. Σταδιακά, θα το διδάξετε πώς να χρησιμοποιεί τα σκεύη.

• Συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι το παιδί σας θα λερώσει τα ρούχα του και μην εκπλαγείτε αν, στην αρχή τουλάχιστον, κάποιες φορές βουτήξει τα χέρια του μέσα στο πιάτο. Σιγά σιγά, θα ξεπεράσει αυτή τη φάση και θα μάθει να τρώει με πιο «πολιτισμένο τρόπο». Oπλιστείτε με υπομονή και δώστε του
το χρόνο για να μάθει.

•Tα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση και, αν το μικρό τρώει μαζί σας, θα παρατηρήσει πώς τρώτε, τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε το κουτάλι, αργότερα το πιρούνι και τελευταίο το μαχαίρι.

•Για να διευκολύνετε το παιδί σας, δεν πρέπει να το πιέζετε να φάει κάτι αν δεν το θέλει.

• Προσφέρετε τα φαγητά που του αρέσουν περισσότερο.

• Eπαινέστε το για την προσπάθειά του και συνεχίστε να τρώτε μαζί.

• Kαθιερώστε το οικογενειακό τραπέζι, ακόμα κι αν είναι παρών μόνον ο ένας από τους δύο γονείς.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin