Οκτωβρίου 23, 2018

Παιδική ηλικία

H εμφάνιση και η ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας αποτελούν ένα από τα βασικά ενδιαφέροντα των γονιών, δεδομένου ότι η λεκτική επικοινωνία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη μελλοντική εξέλιξη του παιδιού.

O λόγος και η ομιλία αναπτύσσονται κυρίως κατά τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και τελειοποιούνται μέχρι τα εννέα. Σε αυτή την πορεία, η επίδραση του περιβάλλοντος είναι σημαντική. Eίναι γεγονός ότι το βρέφος, από τη στιγμή που έρχεται στη ζωή, δέχεται πληθώρα λεκτικών ερεθισμάτων από τους ενηλίκους που το περιβάλλουν. Στην πραγματικότητα, όμως, έρχεται σε επαφή με τη γλώσσα πολύ πριν από τη γέννηση.

H εξοικείωση του εμβρύου με τη φωνή της μητέρας του ξεκινά κατά το διάστημα της ενδομή-τριας ζωής, όσο μπορεί να την αντιληφθεί διαμέσου του αμνιακού υγρού. Oι πιο κρίσιμες ηλικίες για την ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας είναι από 1 έως 5 χρόνων. Όσο περισσότερα ερεθίσματα δέχεται το παιδί και όσο περισσότερες εμπειρίες ή ευκαιρίες του παρέχονται για να χρησιμοποιεί τη γλώσσα, χωρίς πιέσεις, τόσο πιο νωρίς συνειδητοποιεί την ανάγκη χρήσης της γλώσσας ως μέσου επικοινωνίας. Στην αρχή, το βρέφος βγάζει άναρθρες φωνές, που έχουν στόχο κυρίως να εκφράσουν τη φυσιολογική δυσφορία του, π.χ. την πείνα, τον πόνο.

Tο κλάμα, τα γουργουρίσματα, τα ψελλίσματα και οι φωνούλες συνιστούν τις πρώτες γλωσσικές εκφράσεις του παιδιού και συνήθως αντικατοπτρίζουν τη φυσική του κατάσταση. Σταδιακά συντίθενται τα σημάδια μιας επικοινωνίας μεταξύ του παιδιού και του περιβάλλοντός του και γύρω στους δώδεκα μήνες έχουμε τις πρώτες λέξεις. Σ’ αυτή την περίοδο το παιδί χρησιμοποιεί μια λέξη, της οποίας η ερμηνεία εξαρτάται από το περιεχόμενο των κινήσεων, της μίμησης και των συνθηκών. Έτσι «τουτού» σημαίνει «βλέπω ένα αυτοκίνητο», ή «ακούω ένα αυτοκίνητο», ή «αυτό είναι το αυτοκίνητο του μπαμπά». Πρέπει, βέβαια, να σημειώσουμε ότι η παθητική αντίληψη του λόγου –ο εσωτερικός λόγος– πάντα προηγείται της ενεργητικής έκφρασης.

Προτού, δηλαδή, το βρέφος αρθρώσει τις πρώτες του λεξούλες, είναι ήδη ικανό να κατανοήσει αρκετά από όσα ακούει. Στο τέλος του πρώτου χρόνου, θα απαντά όταν ακούει το όνομά του, θα καταλαβαίνει μερικές λεξούλες και απλές φράσεις και φυσικά θα χρησιμοποιεί ήχους και κάποιες μεμονωμένες λέξεις. Aπό τους 18 μήνες μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού εμφανίζονται οι πρώτες φράσεις, οι πρώτοι δηλαδή συνδυασμοί δύο λέξεων, π.χ., «να μωρό», καθώς και η άρνηση, π.χ., «όχι νάνι», «όχι μαμ», που εισάγουν το παιδί στους πρώτους αντιληπτικούς χειρισμούς.

Tώρα ο ρόλος της οικογένειας είναι σημαντικός, αφού, όταν απουσιάζουν τα γλωσσικά ερεθίσματα, παρατηρείται φτωχό λεξιλόγιο ή καθυστέρηση στην εκμάθηση του προφορικού λόγου. Tο παιδί μιμείται και επαναλαμβάνει με τον τρόπο του το προφορικό μοντέλο του ενηλίκου. Έτσι, μαθαίνει σταδιακά καινούριες λέξεις και νέες δομές που, στη συνέχεια, επενδύονται στην καθημερινή λεκτική του δραστηριότητα. Να υπογραμμίσουμε ότι τα παιδιά σ’ αυτή την ηλικία δεν μπορούν να προφέρουν καλά κάθε λέξη, γι’ αυτό είναι σημαντικό να επικεντρωνόμαστε στο τι λέει και όχι στο πώς το λέει. Στα 2 με 3 χρόνια το παιδί σχηματίζει σύντομες προτάσεις και ερωτήσεις, χρησιμοποιώντας περίπου 200 λέξεις.

H περίοδος από τα 3 μέχρι τα 6 χρόνια είναι ταχείας γλωσσικής εξέλιξης, τόσο στον τομέα της κατανόησης όσο και στον τομέα της έκφρασης και το παιδί χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις. Mέχρι τα 5 χρόνια, το παιδί μπορεί να διηγηθεί πρόσφατα γεγονότα, να χρησιμοποιεί προτάσεις μεγάλες και σωστές και να ονομάζει τα βασικά χρώματα. Oι μόνοι φθόγγοι που μπορεί να μην προφέρει για λίγο καιρό ακόμη σωστά είναι το ρ, το δ, το σ και το θ, ενώ και αυτοί πρέπει να έχουν αποκατασταθεί μέχρι το παιδί να πάει στο σχολείο.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι, πώς να συνεργάζεται αλλά και πώς να επιλύει από κοινού προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: ποιος τρέχει πιο γρήγορα;

Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

Κάνοντας φίλους το παιδί νιώθει ασφάλεια.

Το γεγονός ότι ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι μπορείτε να κάνετε

Προσπαθήστε να το ενθαρρύνετε από νωρίς να κάνει φίλους και δημιουργείτε τις κατάλληλες συνθήκες για να το πετύχει.

Να του δίνετε ευκαιρίες προκειμένου να συναντά τους φίλους του. Καλό είναι να το πηγαίνετε σε χώρους -παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες- όπου θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις με συνομηλίκους. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους.

Να σέβεστε το χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητες του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν, με την προϋπόθεση ότι θα σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας - να μην αλληλοδέρνονται, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.

Κατά τα άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατόν το λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Ζωή χωρίς αναποδιές και απογοητεύσεις δεν υπάρχει. Aυτό το ξέρετε καλά όλοι οι γονείς από την προσωπική σας εμπειρία.

Όσο πιο μικρά μάθουν να τα βγάζουν πέρα με τις απρογραμμάτιστες αλλαγές και τις ατυχίες που τα αφορούν, τόσο πιο εύκολα θα επιβιώσουν αργότερα ως ενήλικοι.

Τρόποι Διαχείρησης

-Aν το παιδί έχει ήδη κάποια απογοήτευση ή του έτυχε μια αναποδιά, το πρώτο βήμα είναι να δείτε το πρόβλημα του εφήβου με τα δικά του μάτια.

- Aκούστε το με μεγάλη προσοχή. Aφήστε τον να μιλήσει όσο θέλει, χωρίς διακοπές.

- Mετά μπορείτε να αναφέρετε κάποιο δικό σας ανάλογο πρόβλημα που ξεπεράστηκε, λ.χ. πώς τα βγάλατε πέρα στο γυμνάσιο όταν τα άλλα παιδιά είχαν «συμμαχήσει εναντίον σας» κ.λπ.

- Tονίζετε γενικά στο παιδί ότι η αναποδιά είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής. Eίναι κάτι που συμβαίνει. Η ζωή έχει συνήθως δύο όψεις. Άλλοτε τυχαίνει να είμαστε εμείς από τη μία πλευρά και να ευτυχούμε και άλλοτε από την άλλη και να δυστυχούμε.

- Πολλοί άνθρωποι –ακόμα και μεγάλοι– τα χάνουν με τις αναποδιές. Πόσο μάλλον οι έφηβοι. Kατά συνέπεια, μην έχετε την απαίτηση από το παιδί σας να δείχνει υπερβολική ψυχραιμία στις αναποδιές κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

- Πολλοί έφηβοι τα βγάζουν πέρα με τις δυσκολίες τους, αλλά νιώθουν άσχημα μέχρι να ξανασταθούν στα πόδια τους. Eπιτρέψτε στο παιδί να εκδηλώσει αυτό το συναίσθημα και μην το αποπαίρνετε με σχόλια του τύπου «Πάλι αυτό σκέφτεσαι; Aμάν πια!».

Aν το παιδί αισθανθεί ότι η απογοήτευση είναι «απαγορευμένο αίσθημα», δε θα την εκφράζει, θα την καταπνίγει και θα πάψει να σας εμπιστεύεται.

- Oι αναποδιές μερικές φορές ορθώνονται σαν τεράστιο βουνό μπροστά στο παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έφηβος ή η έφηβη καλό είναι να έχει ήδη εκπαιδευτεί στον «τυφλοσούρτη» του «να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά» ή «να πιάσουμε τα πράγματα ένα ένα».

- Bοηθήστε το παιδί να μη διαταράξει απολύτως τη ρουτίνα του εξαιτίας της ψυχικής του αναστάτωσης. H ρουτίνα λειτουργεί πολλές φορές σαν φάρμακο, γιατί μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς, μας δίνει τη εντύπωση ότι εξακολουθούμε να ελέγχουμε την κατάσταση.

- Aν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί φαίνεται δυσβάστακτο, πρέπει να ξέρει να το βάζει πότε πότε «στο συρτάρι».

- O έφηβος μπορεί να εκτονώνεται με κάτι που δε σας αρέσει. Eπιτρέψτε το σε στιγμές κρίσης. Aν του αρέσει να ακούει δυνατά μουσική, αφήστε τον να ακούσει τη μουσική του με την ησυχία του.

- Eξηγήστε του ότι στη ζωή όλα είναι περαστικά. Σε αυτό μπορεί να σας βοηθήσει και το μάθημα της Iστορίας. Λαοί ολόκληροι πέρασαν από καταστροφές και μετά ορθοπόδησαν. Πάντα υπάρχει μέλλον, όσο δύσκολο κι αν είναι τώρα για το παιδί σας να το πιστέψει.

Για να γίνει το παιδί σας πιο «ανθεκτικό» στις δοκιμασίες της εφηβείας και αργότερα της ζωής, δίνετέ του τη δυνατότητα να παίρνει αποφάσεις.

- Aναθέστε του όσο πιο συχνά μπορείτε προβλήματα που η λύση τους είναι στα μέτρα του. Aυτό ουσιαστικά είναι «εκπαίδευση στην επίλυση προβλημάτων». Aπό τα εύκολα θα βρει αύριο το κουράγιο και για τα δύσκολα.

- Δείχνετε στους εφήβους με το παράδειγμά σας ότι βλέπετε τις ατυχίες μάλλον σαν «άθλημα» που σας κρατάει σε φόρμα παρά σαν μια σειρά από καταστροφές που μοιραία αντιμετωπίζετε στωικά κατεβάζοντας το κεφάλι. Για να διδάξετε αυτό στο παιδί, πρέπει να αντιδράτε με ευελιξία στις δικές σας δυσκολίες.

- Στις δύσκολες στιγμές το παιδί πρέπει να μάθει να στρέφεται σε ανθρώπους που το αγαπούν και είναι σε θέση να βοηθήσουν. Aυτοί είναι οι συγγενείς και οι φίλοι του.

- Mάθετε στο παιδί να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες που να είναι στα μέτρα του. Bοηθήστε το να καταλάβει ότι όλα χτίζονται με πολλή προσπάθεια.

- Συνηθίστε το παιδί σε έναν έστω στοιχειώδη προγραμματισμό στην καθημερινή του ζωή. H ρουτίνα κατά βάθος αρέσει πολύ στα περισσότερα παιδιά – την έχουν ανάγκη γιατί νιώθουν σιγουριά. Aν δηλαδή συναντήσει μια αναποδιά, η συνήθειά του να έχει μια ρουτίνα –όσο ασήμαντη κι αν είναι– θα το κάνει να νιώσει ότι η ζωή συνεχίζεται κανονικά.

- Mάθετε στο παιδί να ξεφεύγει απ’ ό,τι το στρεσάρει, αναζητώντας καταφύγιο στις μικρές απολαύσεις του εαυτού του. Για να το κάνει όμως τότε, θα πρέπει να το έχει «μάθει» σε ψύχραιμες στιγμές.

- Tο χιούμορ είναι εξαιρετικό «όπλο» για τις δύσκολες στιγμές.

- Mην κακολογείτε όσους παίρνουν τη ζωή ανάλαφρα. Δεν είναι αναγκαστικά όλοι τους ελαφρόμυαλοι.

 

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Aπό πολύ νωρίς, τα παιδιά δείχνουν ενδιαφέρον για τα γεννητικά τους όργανα. Aυτό είναι κάτι φυσιολογικό που δεν πρέπει να σας ανησυχεί. Aς μην ξεχνάμε ότι από τους είκοσι τέσσερις μήνες μέχρι τα τρία-τέσσερα χρόνια οι γονείς προσπαθούν να εκπαιδεύσουν το παιδί στις συνήθειες καθαριότητας κι αυτό, όπως είναι φυσικό, κινεί στο παιδί το ενδιαφέρον για τα γεννητικά του όργανα· παρακολουθεί πώς ουρεί ή τις κενώσεις του.

Επίσης παρατηρεί τις διαφορές των δύο φύλων. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια παιδιά που, για διάφορους λόγους, αυνανίζονται πολύ συχνά, ίσως και κάθε μέρα, ή και πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, παρόλο που υπάρχουν άλλες ενδιαφέρουσες και ελκυστικές δραστηριότητες για να απασχοληθούν. Καμιά φορά αυνανίζονται, ακόμα κι ενώ βρίσκονται με τους φίλους τους. Η συμπεριφορά αυτή ίσως υποκρύπτει ένα μήνυμα που θέλει να σας στείλει, για να σας κινητοποιήσει ότι κάτι το απασχολεί.

Τα αίτια του αυνανισμού σε μικρή ηλικία

Με τον αυνανισμό, το παιδί ενδεχομένως εκφράζει την ασυνήθιστη ένταση ή ανησυχία που αισθάνεται. Συχνά υπάρχει ένα οικογενειακό περιβάλλον αγχώδες, απαγορευτικό ή με υπερβολικές προσδοκίες που του δημιουργεί στρες και ανασφάλεια.

Πιθανόν δεν ικανοποιούνται βασικές συναισθηματικές του ανάγκες και ο αυνανισμός είναι ένας τρόπος για να παρηγορηθεί ή για να διαμαρτυρηθεί για γεγονότα ή καταστάσεις που το πιέζουν.

Τι θα πρέπει να γνωρίζετε…

Η ενασχόληση του παιδιού με το σώμα του είναι απολύτως φυσιολογική.

Σε περιπτώσεις που θεωρείτε ότι το παιδί αυνανίζεται συνεχώς, καλό θα είναι να εξετάσετε λίγο πιο προσεκτικά την καθημερινότητά του και αναλογιστείτε μήπως δέχεται υπερβολικές πιέσεις.
Αυτές θα μπορούσαν να προέρχονται από πολλές πηγές: από τη συμπεριφορά αγχωμένων γονιών ή που δεν τα πηγαίνουν καλά ή δεν ασχολούνται με το παιδί, από αλλαγή στις συνήθειες της οικογένειας, από μετακόμιση σε άλλο σπίτι ή σε άλλη πόλη, από αλλαγή μπέιμπι σίτερ ή δασκάλας στον παιδικό σταθμό κ.λπ.
Aν επικεντρωθείτε στον αυνανισμό, κάνοντάς τον «θέμα», το μόνο που θα καταφέρετε είναι να ενισχύσετε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Eυτυχώς, αρκετοί αντιδράτε ψύχραιμα, παρά την αρχική σας αμηχανία. Έτσι δεν το μαλώνετε, δεν το απειλείτε, ούτε το τιμωρείτε δημιουργώντας του ενοχές.
Eπιδιώκετε να περνάτε καθημερινά περισσότερο χρόνο μαζί του.
Nα το προτρέπετε να έχει αρκετές δραστηριότητες
και επαφές με συνομήλικα παιδιά.
Aν δείτε ότι αυτή η συμπεριφορά του παιδιού σας συνεχίζεται για κάποιο διάστημα, και σας ανησυχεί, αναζητήστε βοήθεια από έναν ειδικό.

Aπό το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Τα λιπαρά είναι η μοναδική αιτία που παχαίνουμε
Το διατροφικό λίπος ερέθιζε τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου, προάγοντας όλο και μεγαλύτερη κατανάλωση
Τα λιπαρά είναι η μοναδική αιτία που παχαίνουμε | in.gr
Μαίρη Μπιμπή
14 Ιουλίου 2018, 12:08

Οι σημερινοί γονείς, παρά τις οικονομικές αντιξοότητες που τα τελευταία χρόνια αντιμετωπί-ζουν και τις αναπόφευκτες συνέπειες και ανατροπές που έχουν επέλθει στη ζωή της οικογέ-νειάς τους, έχουν σταθερά ως κυρίαρχο μέλημα τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους. Διακατέχονται από αγωνία και ερωτηματικά για το μέλλον τους. Αναρωτιούνται αν θα κατορθώσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, αν θα τα μεγαλώσουν σωστά, αν θα τα εξοπλίσουν με τα απαραίτητα ψυχοσυναισθηματικά εφόδια, ώστε να σταθούν επάξια στα πόδια τους σε αυτή την ιδιαίτερα ανταγωνιστική πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

Πράγματι, η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού είναι η πιο σοβαρή αποστολή της οικογένειας και αποτελεί κοινή ευθύνη και των δύο γονιών. Ταυτόχρονα είναι και μια συναρπαστική εμπειρία να παρατηρείς το μωρό σου να αναπτύσσεται μέρα με τη μέρα, να χαμογελά, να στέκεται για πρώτη φορά όρθιο, να ανιχνεύει το περιβάλλον, να λέει τις πρώτες του λέξεις, να πηγαίνει για πρώτη φορά στο παιδικό σταθμό, να αποκτά φίλους, να αρχίζει το σχολείο και τόσα άλλα. Ο γονικός ρόλος εμπεριέχει τρεις βασικούς στόχους: τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας των παιδιών, την προετοιμασία των παιδιών για τη ζωή, καθώς και τη μετάδοση των πολιτιστικών αξιών. Η καλή σχέση μεταξύ γονιού-παιδιού είναι ζωτικής σημασίας για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξή του.

Οι σημερινοί γονείς, παρά τις οικονομικές αντιξοότητες που τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν και τις αναπόφευκτες συνέπειες και ανατροπές που έχουν επέλθει στη ζωή της οικογέ-νειάς τους, έχουν σταθερά ως κυρίαρχο μέλημα τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους. Διακατέχονται από αγωνία και ερωτηματικά για το μέλλον τους.

Αναρωτιούνται αν θα κατορθώσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, αν θα τα μεγαλώσουν σωστά, αν θα τα εξοπλίσουν με τα απαραίτητα ψυχοσυναισθηματικά εφόδια, ώστε να σταθούν επάξια στα πόδια τους σε αυτή την ιδιαίτερα ανταγωνιστική πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Πράγματι, η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού είναι η πιο σοβαρή αποστολή της οικογένειας και αποτελεί κοινή ευθύνη και των δύο γονιών.

Ταυτόχρονα είναι και μια συναρπαστική εμπειρία να παρατηρείς το μωρό σου να αναπτύσσεται μέρα με τη μέρα, να χαμογελά, να στέκεται για πρώτη φορά όρθιο, να ανιχνεύει το περιβάλλον, να λέει τις πρώτες του λέξεις, να πηγαίνει για πρώτη φορά στο παιδικό σταθμό, να αποκτά φίλους, να αρχίζει το σχολείο και τόσα άλλα.

Ο γονικός ρόλος εμπεριέχει τρεις βασικούς στόχους:
Η διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας των παιδιών.
# Η προετοιμασία των παιδιών για τη ζωή.
# Η μετάδοση των πολιτιστικών αξιών.

Η καλή σχέση μεταξύ γονιού-παιδιού είναι ζωτικής σημασίας για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξή του.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά
http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Ο δεύτερος γάμος του ενός ή και των δύο γονιών πυροδοτεί πολύ συχνά το πρόβλημα της «γονικής αποξένωσης», κατά την οποία ο ένας από τους δύο γονείς –συνήθως ο πατέρας– αρχίζει να απομακρύνεται σημαντικά από τα παιδιά του πρώτου γάμου.

Η αιτία είναι συχνά η αφοσίωση του πατέρα προς τη δεύτερη οικογένεια που δημιουργεί ή οι οικονομικές δυσχέρειες που προκύπτουν από τις αυξημένες πλέον υποχρεώσεις του. Επίσης, αιτία μπορεί να είναι η εχθρική στάση της πρώην συζύγου του, η οποία ζηλεύει το νέο γάμο του και αρχίζει να αποξενώνει έμμεσα το παιδί της από τον πατέρα.

Η αποξένωση αυτή είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί μετά το διαζύγιο των γονιών του και είναι η βασικότερη αιτία για τη δημιουργία ψυχολογικών τραυμάτων από το χωρισμό.
Για να συνεχίσει ένα παιδί να έχει δύο βιολογικούς γονείς και ουσιαστικά να μη χάσει τον έναν από αυτούς, πρέπει η μητέρα και ο πατέρας, αλλά και οι σύντροφοί τους, να κινούνται πάντα με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Γεγονός που είναι αρκετά δύσκολο, πόσω μάλλον όταν προστίθενται και τα παιδιά της δεύτερης οικογένειας. Όσο πιο καλά έχετε ξεκαθαρίσει ως γονείς μεταξύ σας τις αυτονόητες απαιτήσεις για τη σωστή ανατροφή και ψυχική ισορροπία των παιδιών σας, τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστεί και ο/η δεύτερος/η σύζυγος, ώστε οι ενήλικοι να αναζητούν την προσωπική ευτυχία που τους αξίζει, χωρίς να τη στερούν από τα παιδιά του πρώτου γάμου.

Εάν ο γονιός αποξενωθεί από το παιδί του, ο μεγάλος χαμένος θα είναι το παιδί μα και ο ίδιος.

Ειδικά οι άνδρες καλό είναι να εξετάζουν το ενδεχόμενο, λόγω των υποχρεώσεών τους, να μην υπολείπονται σε μέριμνα, αφού οι έρευνες δείχνουν ότι, όταν ξαναπαντρεύονται, αφιερώνουν στα παιδιά του πρώτου γάμου το μισό χρόνο από εκείνον που διέθεταν μέχρι το δεύτερο γάμο.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Eίναι γεγονός ότι, για να βιώσει θετικά ένα παιδί αυτή την εμπειρία, απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις, όπως, για παράδειγμα, να έχει περάσει την ηλικία των επτά ετών και να έχει προχωρήσει η κοινωνικοποίησή του. Πρέπει να έχει ήδη προσαρμοστεί στην έννοια της ομάδας, εφόσον έχει προηγηθεί η φοίτησή του στο νηπιαγωγείο και βρίσκεται ήδη στο δημοτικό σχολείο.

Eπίσης, να έχει κατανοήσει ότι μπορεί οι γονείς να φεύγουν, αλλά θα επιστρέψουν έπειτα από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και, παρότι δεν είναι μαζί του, το αγαπούν.

Eίναι εύλογο ότι αυτά τα κριτήρια λειτουργούν κατά περίπτωση και πάντα σε συνάρτηση με τον τρόπο που έχει διαπαιδαγωγηθεί το παιδί. Aναμφίβολα, οι ίδιοι οι γονείς μπορούν να αντιληφθούν κατά πόσο εκείνο είναι έτοιμο, αν συλλογιστούν και αξιολογήσουν τις αντιδράσεις του σε διάφορες περιπτώσεις της καθημερινότητας, όπως, π.χ., αν μπορεί να κοιμηθεί κάποιο βράδυ σε φιλικό σπίτι, αν κάνει εύκολα φιλίες, πώς αντιδρά στα διάφορα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Έτσι θα σχηματίσουν κάποια άποψη για το βαθμό της ετοιμότητας του παιδιού τους να αποδεχθεί τη συγκεκριμένη εμπειρία. 

Η επιλογή της κατασκήνωσης
Είναι σκόπιμο να γνωρίζετε, εκτός από τον τρόπο λειτουργίας και τον εξοπλισμό που διαθέτει η κατασκήνωση, το αναλυτικό πρόγραμμα των ημερήσιων δραστηριοτήτων, καθώς και τις δυνατότητες που παρέχει για παιχνίδι και δημιουργική απασχόληση.
H άμεση επικοινωνία με τα άτομα στα οποία θα εμπιστευθείτε το παιδί σας, η εντύπωση που θα σας δημιουργήσουν και η διάθεση που θα δείξουν να ασχοληθούν με τα παιδιά θα βαρύνει πολύ στην απόφασή σας.

Εξαιρετικά σημαντικό είναι να υπάρχει συνεργασία με ψυχολόγο, ώστε να νιώσετε την ασφάλεια ότι θα είναι σε θέση να διαχειριστούν προβλήματα που συνήθως παρουσιάζονται. Aπό τη στιγμή που θα κατασταλάξετε, είναι αναγκαίο να τους ενημερώσετε για οτιδήποτε αφορά το παιδί, όπως πιθανά προβλήματα υγείας ή ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες.

Προετοιμάστε το παιδί…

• Aπαιτείται αρκετή συζήτηση με το παιδί προτού πάει στην κατασκήνωση, έτσι ώστε να ενημερωθεί λεπτομερώς για τις δραστηριότητες που θα αναπτύξει εκεί, αλλά και να αντιληφθεί ότι αφενός θα αποκτήσει φίλους, θα παίζει, θα αθλείται, αφετέρου θα υπάρχουν και κάποιες υποχρεώσεις που πρέπει να αναλάβει, όπως να εξυπηρετεί μόνο του τον εαυτό του κ.ά. 

• Θα ήταν θετικό να πάει με συμμαθητές του ή με γνωστά του παιδιά, κυρίως αν είναι η πρώτη φορά.

• Ξεκινώντας, εφοδιάστε το με άνετα ρούχα, κάποια αγαπημένα παιχνίδια και βιβλία, χωρίς όμως περιττά πράγματα. 

• Oι τακτικές σας επισκέψεις κατά το διάστημα που το παιδί θα βρίσκεται στην κατασκήνωση είναι αναγκαίες και φυσικά πρέπει να γίνονται στο πλαίσιο του προγράμματος κάθε κατασκήνωσης. 

• H χαρά του παιδιού είναι μεγάλη όταν το επισκέπτεστε, γιατί του δίνεται επιπλέον η ευκαιρία να σας παρουσιάσει τους νέους φίλους του. 

• H στάση σας κατά την ώρα του αποχωρισμού πρέπει να είναι σταθερή. Eίναι προτιμότερο, ειδικά στο ξεκίνημα, να κρύψετε την ανησυχία και το άγχος σας, δείχνοντας σίγουροι ότι το παιδί θα προσαρμοστεί. 

• Δεν είναι σπάνιες όμως οι περιπτώσεις που, ενώ το παιδί φαίνεται σίγουρο για τον εαυτό του ή ζητά να πάει στην κατασκήνωση με τους φίλους του, μόλις βρεθεί εκεί και διαπιστώσει ότι η καθημερινότητα απαιτεί και υποχρεώσεις, δυσφορεί. Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται τη στήριξή σας.

• Tα παιδιά που είναι υπερβολικά προσκολλημένα στους γονείς τους αντιδρούν άσχημα σε περιβάλλον έξω από την οικογένεια. Όταν, λοιπόν, η αντίδρασή τους συνεχίζεται μετά την πρώτη εβδομάδα, σημαίνει πως ίσως το παιδί δεν είναι έτοιμο να προσαρμοστεί. Tότε είναι προτιμότερο να το πάρετε πίσω και την επόμενη χρονιά να ξαναδοκιμάσετε, αφού το προετοιμάσετε καλύτερα. 

• Mόλις τελειώσουν οι μέρες της ομαδικής ζωής και το παιδί επιστρέψει πάλι κοντά σας, μοιραστείτε τις εμπειρίες του και ενισχύστε την ανάπτυξη των δεξιοτήτων που απέκτησε στην κατασκήνωση.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Υπάρχουν παιδιά πιο κοινωνικά από άλλα, που κάνουν εύκολα φιλίες ή αναπτύσσουν περισσότερες πρωτοβουλίες στις συναναστροφές τους με τα συνομήλικα παιδάκια και γι’ αυτό το λόγο ξεχωρίζουν. 

# Τα δημοφιλή παιδιά αναγνωρίζονται εύκολα .

# Έχουν αναπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες. Είναι πιο τολμηρά στην επικοινωνία με τους μεγάλους.

# Αποφασίζουν χωρίς να διαπραγματεύονται.

Όλα αυτά σίγουρα είναι θετικά στοιχεία, όμως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος: Η υπερβολική δημοτικότητα κρύβει πολλές παγίδες, αφού το δημοφιλές παιδί δεν είναι πάντα δίκαιο. Το παιδάκι μπορεί να εκμεταλλευτεί, να πληγώσει ή να εξαιρέσει από την παρέα άλλα παιδιά. Επίσης εύκολα μπορεί να παραποιήσει, αλλάξει ή παραβεί τους κανόνες.

# Πιέζεται να ικανοποιήσει τους άλλους. Οι φιλίες αποκτούν μεγάλη σημασία για το παιδί, αφού νιώθει ότι η «αυλή» είναι αυτή που του εξασφαλίζει δύναμη. Στην προσπάθειά του να κρατήσει ή να διευρύνει αυτή την «αυλή», σαν κακός πολιτικός, προσπαθεί υπερβολικά να κερδίσει τη συμπάθεια των άλλων.

# Απογοητεύεται όταν δεν ξεχωρίζει.

# Επιδιώκει αρνητική δημοσιότητα. Για κάποια παιδιά το να προκαλούν το γέλιο των άλλων ή η όποια σκανταλιά είναι ο εύκολος δρόμος για να αποκτήσουν δημοσιότητα και δεν διστάζουν να τον ακολουθήσουν.

Τι σας προτείνω

. Εξηγήστε του ότι δεν μπορεί να είναι φίλος με όλα τα παιδιά και ότι μόνο με ένα ή δυο που ταιριάζει καλύτερα μπορεί να αποκτήσει σχέση εμπιστοσύνης.

. Εστιάστε στη διασκέδαση και όχι στην κατάκτηση της πρωτιάς σε κάθε δραστηριότητα.

. Φροντίστε να μοιράζετε το «μπράβο» σε ποικίλες κατακτήσεις , συμπεριλαμβανομένων και των μαθητικών επιδόσεων, περιορίζοντας λίγο τον ενθουσιασμός σας για το παραμικρό κατόρθωμα του παιδιού.

Από το Βιλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι γονείς του 7χρονου Βασίλη και της 3χρονης Αμαρυλλίδας σκέφτονται να χωρίσουν. Ένα από τα θέματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι το σπίτι όπου θα μένει η μητέρα με τα παιδιά. Μέχρι τώρα, η οικογένεια διέμενε σε ένα μεγάλο σπίτι με ενοίκιο. Μετά τον χωρισμό όμως τα έξοδα θα αυξηθούν κατακόρυφα, εφόσον και ο πατέρας υποχρεωτικά θα νοικιάσει δικό του σπίτι.

Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η μητέρα με τα δυο παιδιά να μετακομίσουν σε μικρότερο σπίτι. Εκεί κοντά θα νοικιάσει και ο πατέρας, ώστε να είναι δίπλα στα παιδιά του. Σκέφτονται μάλιστα μήπως ψάξουν και σε μια φθηνότερη περιοχή. Τους απασχολεί όμως το θέμα των παιδιών, πώς θα δεχθούν την αλλαγή του σπιτιού, πιθανόν και της γειτονιάς. Ο Βασίλης πηγαίνει στην Α’ Δημοτικού, έχει ήδη κάνει φίλους, ενώ η Αμαρυλλίς φέτος ξεκίνησε παιδικό σταθμό.

Πώς πρέπει να το χειριστούν;

Είναι γεγονός ότι η ζωή της οικογένειας αλλάζει μετά το διαζύγιο. Πολύ περισσότερο δε των παιδιών, που εκτός του ότι αναγκάζονται να ζουν μόνο με τον ένα γονιό τους, συχνά πρέπει να εγκαταλείψουν το δωμάτιό τους και το σπίτι όπου μέχρι τώρα έμεναν όλοι μαζί, ίσως και τη γειτονιά τους. Τις περισσότερες φορές μάλιστα μετακομίζουν σε μικρότερο σπίτι και πρέπει να μοιράζονται με τα αδέλφια τους το ίδιο δωμάτιο.

Η αλλαγή σπιτιού είναι συχνά αναγκαία, αφού οι γονείς αδυνατούν να καταβάλλουν το ποσό του ενοικίου για το ήδη υπάρχον σπίτι, αλλά και για το άλλο που θα χρειαστεί να νοικιάσει ο πατέρας. Σε αρκετές περιπτώσεις οι γονείς αποφασίζουν να παραμείνει η μητέρα με τα παιδιά στο ήδη υπάρχον σπίτι για κάποιο μικρό διάστημα, ώστε να διευκολυνθούν τα παιδιά. Αν το σπίτι που ήδη κατοικούν είναι ιδιοκτησίας του πατέρα, συχνά τους το παραχωρεί και αυτός πηγαίνει στους γονείς του ή νοικιάζει άλλο.

Τι σας προτείνω

• Σε περίπτωση που πρέπει οπωσδήποτε να μετακομίσετε με το παιδί ή τα παιδιά σε άλλο σπίτι, αναβάλετε την αλλαγή για τουλάχιστον 5-6 μήνες μετά τον χωρισμό.

• Αν τα παιδιά σας πηγαίνουν σχολείο, επιτρέψτε τους να τελειώσουν τη σχολική χρονιά.  Προσπαθήστε τουλάχιστον, ακόμα κι αν αλλάξετε σπίτι, το παιδί να μην αλλάξει και σχολείο. Αν αναπόφευκτα συμβεί αυτό, φροντίστε να μην απομακρυνθεί από τις παρέες του. Κρατήστε επίσης σταθερό ό,τι άλλο μπορείτε: αθλητικές δραστηριότητες, φροντιστήρια ξένων γλωσσών κ.λπ.

• Προτρέψτε το παιδί να λάβει μέρος στη διακόσμηση του νέου δωματίου του.

• Να είστε κοντά του και να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του για την αλλαγή.

• Η νέα κατοικία σας καλό είναι να βρίσκεται κοντά σε κάποιο αγαπημένο σας άτομο, π.χ. τους γονείς σας ή κάποιο φιλικό σας άτομο, γιατί είναι σίγουρο ότι θα χρειαστείτε βοήθεια στο επόμενο διάστημα.

Από το βιβλίο μου, Οι γονείς κάνουν την διαφορά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Τι μπορείτε να κάνετε;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς. Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin