Νοεμβρίου 24, 2017

Παιδική ηλικία

Θέλετε να βοηθήσετε τα μικρά σας να απορροφήσουν περισσότερες γνώσεις; Επιστρατεύστε το χιούμορ σας. Γάλλοι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν οι ενήλικες χρησιμοποιούμε το χιούμορ για να διδάξουμε κάτι στα νήπια, αυτά καταφέρνουν να ανταποκριθούν καλύτερα στις νέες γνώσεις.

Για να φτάσουν σε αυτό το συμπέρασμα οι ειδικοί εξέτασαν παιδιά 18 μηνών, τα οποία άφηναν να παρατηρούν έναν μεγάλο που προσπαθούσε να πιάσει ένα παιχνίδι που ήταν μακριά του. Στην έρευνα σχηματίστηκαν δύο ομάδες. Στην πρώτη, οι ενήλικες που έπρεπε να φτάσουν το παιχνίδι απλώς έπαιζαν λίγο μαζί του μόλις τα κατάφερναν. Στη δεύτερη ομάδα όμως, οι ενήλικες προσποιούνταν ότι το παιχνίδι τους ξανάπεφτε με το που το έπιαναν, γεγονός που έκανε τα νήπια να γελάσουν.

Στο τέλος της έρευνας, οι ειδικοί αποφάνθηκαν ότι τα παιδιά που γελούσαν, μπορούσαν να μιμηθούν τους ενήλικες πολύ πιο εύκολα από τα παιδιά που δεν είχαν κάποιο κίνητρο για να γελάσουν στην αρχή του πειράματος.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι τρόποι με τους οποίους το χιούμορ φαίνεται να συνδράμει στη διαδικασία της μάθησης είναι δύο. Πρώτον, τα παιδιά που γελάνε πιο συχνά είναι πιθανό να έχουν μεγαλύτερες κοινωνικές ή/και γνωστικές δεξιότητες που τους επιτρέπει να αλληλεπιδρούν καλύτερα με το περιβάλλον τους. Η δεύτερη εξήγηση που δίνουν συνδέεται με τη χημεία του εγκεφάλου. Είνα γνωστό πώς τα θετικά συναισθήματα αυξάνουν τα επίπεδα της ντοπαμίνης, η οποία με τη σειρά της επιδρά θετικά στην ικανότητα εκμάθησης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το γέλιο μόνο καλό κάνει και οι ειδικοί συστήνουν ανεπιφύλακτα στους γονείς να γελάνε όσο περισσότερο μπορούν μαζί με τα παιδιά τους.

Δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Cognition and Emotion.

http://www.sciencedaily.com

Το άρθρο επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι παιδικές αναμνήσεις αρχίζουν να “σβήνουν” γύρω στην ηλικία των 7ετών.

Ένα παιδί 3 ετών θυμάται τα πρόσφατα γεγονότα αλλά να χάνει αυτές τις αναμνήσεις λίγα χρόνια μετά. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι παιδικές αναμνήσεις αρχίζουν να “σβήνουν” γύρω στην ηλικία των 7ετών.

Το φαινόμενο της «βρεφικής αμνησίας» είχε κεντρίσει την περιέργεια του Σίγκμουντ Φρόιντ, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αναμνήσεις των πρώτων χρόνων απωθούνται στο ασυνείδητο γιατί έχουν σεξουαλικό περιεχόμενο και προκαλούν ντροπή και άγχος.

Νευρογένεση

Μια νέα θεωρία παρουσιάστηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science και αποδίδει τη βρεφική αμνησία στη γρήγορη παραγωγή νέων νευρώνων στον εγκέφαλο: οι νέοι νευρώνες φαίνεται ότι απορυθμίζουν τα νευρικά κυκλώματα στα οποία βρίσκονται αποθηκευμένες προηγούμενες αναμνήσεις. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε τρωκτικά και μένει να αποδειχθεί εάν το ίδιο ισχύει στον άνθρωπο.

Ο εγκέφαλος των θηλαστικών διατηρεί μια περιορισμένη ικανότητα να παράγει νέους νευρώνες -μια διαδικασία γνωστή ως νευρογένεση– ακόμα και μετά την ενηλικίωση. Η διαδικασία αυτή αφορά κυρίως τον ιππόκαμπο, μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου που παίζει κρίσιμο ρόλο στη μνήμη και τη μάθηση.


Στον άνθρωπο και σε άλλα είδη, ο ρυθμός νευρογένεσης είναι πολύ υψηλότερος στα βρέφη από ό,τι στους ενήλικες. Οι νέοι νευρώνες στον ιππόκαμπο επιτρέπουν τη μάθηση και το σχηματισμό νέων αναμνήσεων, ταυτόχρονα όμως δείχνουν να διαγράφουν τις προηγούμενες, πρώτες αναμνήσεις.

Ερευνητές στον Καναδά και την Ιαπωνία προσπάθησαν να διαλευκάνουν το μηχανισμό της βρεφικής αμνησίας σε ενήλικα τρωκτικά. Σε πρώτη φάση, δημιούργησαν αναμνήσεις στα πειραματόζωα υποβάλλοντας τα σε ήπιο ηλεκτροσόκ κάθε φορά που βρίσκονταν σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Τα τρωκτικά θυμούνταν την εμπειρία και απέφευγαν τον επικίνδυνο χώρο.

Στην επόμενη φάση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν φάρμακα για να αυξήσουν τη νευρογέννεση σε ορισμένα ποντίκια και να την καταστείλλουν σε άλλα. Το πείραμα έδειξε ότι η ενίσχυση της νευρογένεσης οδήγησε σε διαγραφή της προηγούμενης ανάμνησης, όπως συμβαίνει στη βρεφική αμνησία, ενώ η καταστολή της παραγωγής νέων νευρώνων έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το πείραμα επαναλήφθηκε σε δύο άλλα είδη τρωκτικών, το ινδικό χοιρίδιο και το «ντέγκου» της Χιλής, τα οποία γεννιούνται με πιο ώριμο εγκέφαλο και δεν εμφανίζουν βρεφική αμνησία. Όταν όμως οι ερευνητές αύξησαν τεχνητά το ρυθμό της νευρογένεσης σε νεαρά ινδικά χοιρίδια και ντέγκου, οι πρώτες αναμνήσεις τους φάνηκαν να ξεθωριάζουν.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι ο μηχανισμός που προτείνουν για τη βρεφική αμνησία δεν αποκλείει άλλες θεωρίες που έχουν προταθεί για το φαινόμενο, όπως η έλλειψη γλωσσικών δεξιοτήτων και η ατελής συναισθηματικής ανάπτυξης των βρεφών.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά θα πρέπει να μην πάθουν κανένα έγκαυμα από τον ήλιο σε οποιαδήποτε ηλικία, δεδομένου μάλιστα ότι υπάρχει μια σειρά από πολύ αποτελεσματικές μεθόδους προστασίας από τον ήλιο που μπορούν να εφαρμόζουν οι γονείς.

Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί σχετικά με την έκθεση των παιδιών τους στον ήλιο. Πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν τους καλύτερους τρόπους για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους από τον ήλιο.

Παρακάτω, ακολουθούν οι συστάσεις του αμερικανικού Ιδρύματος Καρκίνου για τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά.

Βρέφη 0-6 μηνών: Τα βρέφη κάτω των 6 μηνών θα πρέπει να μένουν μακριά από τον ήλιο. Το δέρμα τους είναι πολύ ευαίσθητο για τα αντηλιακά. Το δέρμα ενός βρέφους διαθέτει λίγη μελανίνη, την χρωστική ουσία που δίνει χρώμα στο δέρμα, τα μαλλιά και τα μάτια και παρέχει κάποια προστασία στον ήλιο. Ως εκ τούτου, τα μωρά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις επιβλαβείς επιπτώσεις του ήλιου.

-- Ακόμα και στο αυτοκίνητο πρέπει να βάλετε σκίαστρα στα παράθυρα, ώστε ο ήλιος να μην χτυπάει απευθείας το μωρό στο καθισματάκι του. Ακόμα καλύτερα, αν είναι εφικτό, βάλτε παράθυρα με ειδικό φίλτρο σκίασης και προστασίας από την ακτινοβολία UV (υπάρχουν τύποι που φτάνουν και το 100% προστασίας έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας χωρίς μείωση ορατότητας).

-- Κάντε την βόλτα με το μωρό σας νωρίς το πρωί, πριν από τις 10:00, ή αργά το απόγευμα, μετά τις 17:00, και να έχετε το παιδί σε καρότσι με έναν προστατευτικό κάλυμμα.

-- Να ντύνετε το μωρό σας με ελαφριά ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια.

-- Επιλέξτε ένα πλατύγυρο καπέλο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του μωρού. Ένα μωρό που φοράει ένα καπέλο κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών θα συνηθίσουν να το φοράει γενικότερα χωρίς να διαμαρτύρεται.

Μωρά 6-12 μηνών: Από αυτή την ηλικία και μετά είναι πλέον ασφαλές να χρησιμοποιείτε αντηλιακό στο μωρό σας. Επιλέξτε αντηλιακό ευρέος φάσματος με δείκτη προστασίας προστασίας τουλάχιστον SPF 15 σε περιοχές του δέρματος που μένουν ακάλυπτες, όπως τα χέρια του μωρού. Πολλές εταιρείες διαθέτουν και αντηλιακά “χωρίς δάκρυα” για να μην ενοχλούν το μωρό στα μάτια.

-- Εάν χρησιμοποιείτε ένα αντηλιακό σπρέι, μην το βάζετε άμεσα στο πρόσωπο του μωρού. Βάλτε πρώτα στο χέρι σας και με αυτό απλώστε το αντηλιακό στο πρόσωπο του παιδιού.

-- Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι να θυμάστε να βάζετε στο παιδί αντηλιακό 30 λεπτά προτού βγείτε έξω και να ξαναβάζετε το πολύ κάθε δύο ώρες, ή μετά από κολύμπι, ή αν έχει ιδρώσει πολύ.

Νήπια/Προσχολική Ηλικία: Η προστασία των νηπίων από τον ήλιο απαιτεί λίγο περισσότερη σκέψη και προσπάθεια. Είναι σημαντικό να εκπαιδεύσετε το παιδί για να προσέχει και μόνο του.

-- Ψάξτε για αντηλιακά ευρέως φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον SPF 15. Εκείνα που είναι ανθεκτικό στο νερό και σε μορφή σπρέι είναι μια καλή επιλογή για τα μικρά παιδιά που δεν κάθονται συνήθως ήσυχα για να τους βάλετε αντηλιακό, αλλά μην τα ψεκάζετε ποτέ απευθείας στο πρόσωπο.

-- Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει μάθει να κάθεται στην σκιά 10 π.μ. και 4 μ.μ.. Ελέγξτε την εξωτερική περιοχή όπου το παιδί σας παίζει για να βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής σκιά.

-- Βεβαιωθείτε ότι τα νήπια καλύπτονται από τα ρούχα τους. Ρούχα βαμβακερά με μακριά μανίκια είναι δροσερά και άνετα, ενώ, επίσης, ιδιαίτερα προστατευτικά.

-- Μην ξεχνάτε τα καπέλα και τα γυαλιά ηλίου. Επιλέξτε ένα καπέλο με πλατύ γείσο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του παιδιού.

 

Από Μιχάλης Θερμόπουλος

http://www.skincancer.org

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Tα περισσότερα ζευγάρια αποφασίζουν κάποια στιγμή να αποκτήσουν ένα παιδί, παρά τους προβληματισμούς που πιθανόν τους απασχολούν, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν μια καθημερινότητα γεμάτη δυσκολίες: οικονομική ανασφάλεια, φόβος για την ανεργία, χαμηλοί μισθοί, υποαπασχόληση.

Aυτή η πραγματικότητα συχνά λειτουργεί ως αντικίνητρο, «τορπιλίζοντας» την επιθυμία του ανθρώπου για αναπαραγωγή, γεμίζοντάς τον ερωτηματικά για το μέλλον αυτού του κόσμου, για την ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, για το αν θα τα καταφέρει ως γονιός κ.λπ. Όποια όμως κι αν είναι η κατάσταση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα παιδιά αντιπροσωπεύουν την ολοκλήρωση της σχέσης ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα και αποτελούν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

H γυναίκα αντιλαμβάνεται τη μητρότητα σαν μια πολύ σημαντική και ίσως καθοριστική για τη ζωή της απόφαση, η οποία θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα επιθυμίας. Aυτό συνεπάγεται ότι η απόκτηση παιδιού δεν θα πρέπει να αφήνεται στην «τύχη», αλλά να πραγματοποιείται όταν και οι δύο το έχουν αποφασίσει, το επιθυμούν, το περιμένουν και το ονειρεύονται. Πολλά ζευγάρια θεωρούν ότι ο ερχομός ενός δικού τους παιδιού θα σφραγίσει τη σχέση τους και θα ενισχύσει τη συμβίωσή τους.

Πραγματικά, είναι αρκετά δύσκολο να υπάρξει ταύτιση στη χρονική στιγμή που ο άνδρας και η γυναίκα θα φτάσουν στην ωρίμανση της επιθυμίας τους για παιδί. Ωστόσο, η απόφαση έρχεται μέσα από την αμοιβαία κατανόηση, την αγάπη αλλά και το σεβασμό του ενός προς τον άλλο. Eξάλλου, για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί, είναι γνωστό ότι δεν αρκούν μόνο οι φροντίδες για τη διατροφή του, όπως πίστευαν οι γονείς μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα.

Από το βιβλίο της Α. Καππάτου "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" εκδόσεις Μίνωας

 

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Για να περνούν οι γονείς πιο ήσυχα τα βράδια τους, θα πρέπει να θυμούνται τα εξής:

- Κάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες που δεν μοιάζουν αναγκαστικά με τις συνήθειες κάποιου άλλου συνομηλίκου του, άρα οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν συγκρίσεις.

Είναι απαραίτητο να μάθουν τις ανάγκες και τις συνήθειες του δικού τους παιδιού στον ύπνο.

- Ο ύπνος του παιδιού επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν κατά την διάρκεια της ημέρας.

- Είναι προτιμότερο το παιδί να κοιμάται σε δικό του δωμάτιο από το δεύτερο εξάμηνο της ζωής του.

- Είναι απαραίτητο να του εξασφαλίζουν σταθερό ωράριο ύπνου και να σέβονται την ηρεμία και την ησυχία του.

- Όταν φτάσει η ώρα του ύπνου, πρέπει να δίνουν στο παιδί λίγο χρόνο, ώστε να τελειώσει ότι κάνει εκείνη την στιγμή.

- Η προετοιμασία για τον ύπνο πρέπει να είναι μια ευχάριστη και τρυφερή απασχόληση –να συζητούν μαζί τα γεγονότα της ημέρας, να του διαβάζουν ένα παραμύθι, να λένε μαζί «καληνύχτα» στα αγαπημένα του παιχνίδια κ.λπ.

- Να είναι σταθεροί, ήρεμοι και αποφασιστικοί στις διάφορες επινοήσεις του, θέτοντας τα δικά τους όρια. Αν, για παράδειγμα, το παιδί, αφού έχει πέσει στο κρεβάτι, ζητήσει νερό, να του το πηγαίνουνε οι ίδιοι και να μην του επιτρέπουν καλύτερα να σηκώνεται εκείνο. Όταν βλέπουν ότι χρειάζεται να ηρεμήσει προτού κοιμηθεί, να του δίνουν ένα βιβλίο με εικόνες προτού το φιλήσουν ή όταν αρνείται να παραμείνει στο κρεβάτι, να το γυρίζουν ήρεμα πίσω, όσες φορές χρειαστεί.

Επίσης, αν το παιδί έχει την τάση να μεταθέτει την ώρα του βραδινού ύπνου του όλο και πιο αργά, ας επαναφέρουν την κανονική ώρα του ύπνου σταδιακά, πείθοντας το παιδί να πηγαίνει για ύπνο ένα τέταρτο νωρίτερα κάθε 2-3 μέρες κ.α.

akappatou.gr

 

Από το Βιβλίο της κας Καππάτου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά " εκδόσεις Μίνωας.

Παιδική ηλικία

Πόσες φορές έχουμε εκφράσει την επιθυμία να ξαναγινόμασταν πάλι παιδιά!

Μέσα στο μυαλό μας – ως ενήλικες – η εικόνα της παιδικής αθωότητας, μοιάζει με μια ζωγραφιά από παιδικό χεράκι στην οποία έχει χρησιμοποιηθεί κάθε χρώμα που υπάρχει σε ένα κουτάκι από ξυλομπογιές, με έναν κατακίτρινο γεμάτο φως ήλιο, έναν καταγάλανο ουρανό και ένα σπιτάκι με μια καμινάδα στη στέγη του που γύρω του υπάρχουν καταπράσινα δεντράκια και πολύχρωμα λουλούδια. Αυτή την αρμονική εικόνα μπορούμε να τη μεταφράσουμε εμείς οι μεγάλοι καθώς θυμόμαστε τη λαχτάρα και τη χαρά που νιώθαμε όταν μας έδιναν το χαρτί και τα χρώματα για να τη ζωγραφίσουμε. Τότε καταλαβαίνουμε ότι η παιδικά αθωότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια τωρινή ευχή μας!

Πόσες φορές έχουμε εκφράσει την επιθυμία να ξαναγινόμασταν πάλι παιδιά! Το λέμε με μια αστείρευτη χαρά και μια υπερβολή που μας γεμίζει τη ψυχή με αγνά συναισθήματα, αθωότητα, αναμνήσεις με παιχνίδια χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη ξεκούρασης , ανεμελιά και κυρίως αυτή την αγάπη που δεν μας άφηνε να δούμε τα άσχημα πρόσωπα και τις κακές προθέσεις των άλλων.

Όταν ξυπνάμε από αυτό το μαγικό όνειρο (γιατί σαν όνειρο θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια), επανερχόμαστε στη πραγματικότητα των Μεγάλων. Πραγματικότητα κυνική που δεν μπορούμε να αποφύγουμε γιατί τώρα στη ζωγραφιά μας έχουν εμφανισθεί, χωρίς τη θέλησή μας, χρώματα που δεν υπήρχαν στο κουτάκι με τις ξυλομπογιές μας και δεν ταιριάζουν καθόλου με την αρχική μας όμορφη ζωγραφιά. Έτσι, καταλαβαίνουμε ότι η ανεμελιά έχει αντικατασταθεί από την υπομονή και το άγχος του Αύριο. Τα παιχνίδια αντικαταστάθηκαν από τη λέξη διπλωματία και αυτή η αγάπη που ήταν τόσο αγνή, από τη καχυποψία. Βαθιά μέσα μας όμως, κάποιες στιγμές, αρνούμαστε να αντικαταστήσουμε τις παραπάνω δυνατές και αληθινές λέξεις με τις επίπονες για τη ψυχή μας έννοιες και έτσι παίρνουμε δύναμη, να ονειρευόμαστε και να ξαναζωγραφίζουμε.

Συνοψίζοντας, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως αυτή η ζωγραφιά που δημιουργούσαμε όταν ήμασταν παιδιά, ίσως να μην ήταν μόνο ένα πρότυπο εικόνας που συνηθίζαμε να σχεδιάζουμε αλλά και η επιθυμία μας για να είναι η μετέπειτα ζωή μας γεμάτη φωτεινά χρώματα τα οποία έχουμε επιλέξει εμείς, τα έχουμε συνδυάσει εμείς και δένουν τόσο αρμονικά μεταξύ τους χωρίς υπερβολές, ατέλειες, παράσιτα και περιθώρια με γκρίζο χρώμα..

googlareto.gr

 

 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Το παιδί σας το τελευταίο διάστημα σας ζητάει έντονα να του πάρετε ένα ζωάκι. Γνωρίζετε ότι η παρουσία ενός ζώου μπορεί να συμβάλλει θετικά στην ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού ωστόσο πριν πάρετε την απόφαση, υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να υπόψη σας.

Το παιδί μαθαίνει κοντά στο ζώο τι σημαίνει αγάπη αλλά και τον τρόπο να την εκδηλώνει. Σύμφωνα με την κυρία Καππάτου, όταν τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά να αγαπούν τα πλάσματα της φύσης, δε μπορεί παρά να γίνουν φιλόζωοι όταν ενηλικιωθούν. Μην ξεχνάμε ότι η αγάπη για τα ζώα αποτελεί προϋπόθεση για την αληθινή ανθρωπιά, μια αξία που έχουμε ιδιαίτερη ανάγκη στην εποχή μας.

Προτού φέρετε το ζώο στο σπίτι...

Αρχικά συζητήστε με το παιδί για το είδος του ζώου που θέλει να αποκτήσει.

Θα ήταν καλό να κουβεντιάσετε το θέμα με άλλους φίλους που ήδη έχουν κάποιο ζώο στο σπίτι τους.

Πρέπει να καταλάβει ότι η συμβίωση με ένα ζώο συνεπάγεται, πέρα από τη συντροφιά, τη χαρά και το παιχνίδι και κάποιες υποχρεώσεις.

Εξηγήστε του ότι το ζώο δεν είναι παιχνίδι, όπως ο αρκούδος του. Θέλει κατανόηση και σεβασμό όπως κάθε άλλος σύντροφος στο παιχνίδι.

Δώστε στο ζώο ένα όνομα από την πρώτη στιγμή που θα αρχίσει να ζει μαζί σας.

Θυμηθείτε ότι το παιδί δεν πρέπει να του τραβάει την ουρά ή τα αυτιά ούτε να το γυρίζει ανάποδα για να παίζει.

Να αποφεύγετε τις συχνές παρατηρήσεις.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Αρχικά είναι αναγκαίο να κάνετε μια ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σας και μετά με το σύντροφό σας. Σκεφθείτε πώς ξεκίνησε αυτή η συνήθεια, ποια ανάγκη σας καλύπτει το κοινό κρεβάτι κι αν πράγματι επιθυμείτε να λύσετε το πρόβλημα. Τις περισσότερες φορές θα ανακαλύψετε ότι μόνη σας επιδιώξατε αυτή τη ρύθμιση.

Άλλοτε γιατί είσαστε σε ένταση με το σύντροφό σας και αυτός ήταν ένας εύσχημος τρόπος για να αποφεύγετε κάθε επαφή, άλλοτε γιατί νιώθατε απομάκρυνση κ.λπ.

Προχωρήστε μόλις νιώσετε προετοιμασμένη…να αποχωριστείτε το παιδί.

Ίσως ταλαιπωρηθείτε μερικές ημέρες.

Να έχετε υπόψη σας ότι όσο νωρίτερα αποφασίσετε να αλλάξετε δωμάτιο στο παιδί, τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστεί.

Είναι καλύτερα αυτό να γίνει τους πρώτους μήνες της ζωής του, οπότε θα το δεχθεί πιο εύκολα. Ωστόσο, και μεγαλύτερο να είναι, μην πανικοβάλλεστε, θα τα καταφέρετε. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει χωριστό δωμάτιο, διαμορφώστε ένα χώρο στο σαλόνι ή αλλού, ο οποίος θα εξασφαλίζει την ανεξαρτησία του παιδιού.

Καθιερώστε συγκεκριμένες συνήθειες για την ώρα του ύπνου, όπως σταθερή ώρα, βραδινό μπάνιο, διήγηση μιας ιστορίας.

Όταν το βάζετε για ύπνο, πείτε του ότι πρέπει να μείνει στο δωμάτιο του μέχρι το πρωί.

Αν το παιδί δεν έχει συνηθίσει το δικό του δωμάτιο και κλαίει, κάντε προοδευτικά βήματα, π.χ. καθίστε δίπλα του κάποια ώρα και αποχωρήστε σταδιακά. Αν σας φωνάζει, να του απαντάτε χωρίς να πηγαίνετε εκεί κάθε φορά. Αν κλαίει να το καθησυχάζετε με ψυχραιμία.

Να είσαστε σταθερή και σύντομη σε κάθε επίσκεψή σας μετά τη βασική. Κυρίως, όμως, να μην έχετε ενοχές.

Αν το παιδί κάθεται μεν στο κρεβάτι του αλλά το βράδυ σας επισκέπτεται, φροντίστε να το πηγαίνετε πίσω, όσες φορές χρειαστεί.

Ακόμα κι αν ξυπνήσει κλαίγοντας, ηρεμήστε το, χωρίς να το πάρετε στο κρεβάτι σας.

Μην ξεχνάτε ότι ο ύπνος με τα παιδιά δεν αποτελεί ένδειξη της αγάπης σας.

Δεν υπάρχει μαγική συνταγή, η επιτυχία ενός καλού ύπνου όμως είναι βέβαιη, εάν είσαστε αποφασιστική, σταθερή, ήρεμη και τρυφερή.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η επιλεκτική ακοή των παιδιών συχνά φέρνει τους γονείς στα όριά τους. Ένα παιδί αντιδραστικό, πεισματάρικο, που αρνείται να συνεργαστεί και να ακούσει ακόμα και τα πιο απλά αιτήματα των γονιών του, μπορεί να μετατρέψει την καθημερινότητα σε ατέρμονο αγώνα. Πώς τα βγάζεις πέρα με ένα τέτοιο παιδί; Και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να αποκτήσουν καλύτερη επικοινωνία μαζί του;

Ακούστε το για να σας ακούσει

«Πριν να έχετε την απαίτηση από το παιδί να σας ακούει, πρέπει να το διαβεβαιώσετε ότι το ακούτε και εσείς», λέει η Αμερικανίδα παιδοψυχίατρος Δρ. Victoria Samuel. Η ίδια εξηγεί πως για τους περισσότερους γονείς, με τις δεκάδες υποχρεώσεις από το πρωί μέχρι το βράδυ, το να αφιερώνουν χρόνο και προσοχή στο παιδί για να το ακούσουν δεν είναι πάντα εύκολο. Όταν, όμως, ένα παιδί νιώθει ότι δεν το ακούν και δεν του δίνουν σημασία αντιδρά με γκρίνιες, φωνές ή και βίαια ξεσπάσματα, προκειμένου να κερδίσει έτσι την προσοχή.

Το να ακούτε προσεκτικά αυτά που έχει να πει, δείχνει στο παιδί ότι σέβεστε τα συναισθήματά του και του δίνει χώρο να εκφραστεί, να διερευνήσει μία κατάσταση ή ένα πρόβλημα και να βρει λύσεις και απαντήσεις από μόνο του. Όταν οι γονείς του το προσέχουν, τα αρνητικά συναισθήματα του παιδιού απομακρύνονται. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι έτσι μαθαίνει και αυτό να ακούει.

Πώς να ακούτε το παιδί

Σύμφωνα πάντα με την Δρ. Samuel, όταν το παιδί θέλει να σας πει κάτι πρέπει να του αφιερώνετε όλη την προσοχή σας:

-Σταματήστε ό,τι κάνετε, στραφείτε προς αυτό, κοιτάξτε το στα μάτια και ακούστε προσεκτικά.

-Διαβεβαιώστε το ότι το ακούτε κουνώντας το κεφάλι ή με ένα απλό «χμ...»

-Συχνά, πίσω από αυτά που λέει ένα παιδί (ή πίσω από τον τρόπο που συμπεριφέρεται, αν δε μιλά) κρύβεται ένα συναίσθημα. Αναγνωρίστε το μαζί και ονοματίστε το. Πείτε για παράδειγμα στο παιδί «αυτό ακούγεται δυσάρεστο», «έχεις απογοητευτεί τώρα, το καταλαβαίνω». Είναι πολύ σημαντικό να αποδεχτείτε τα συναισθήματα αυτά του παιδιού και να μη μπείτε στον πειρασμό να το κάνετε να νιώσει καλύτερα λέγοντάς του να τα αρνηθεί (π.χ. «δεν υπάρχει λόγος να κάνεις έτσι!»).

Στις δύσκολες καταστάσεις που το παιδί πραγματικά δείχνει αναστατωμένο, προσπαθήστε να διώξετε τις κακές σκέψεις του δημιουργώντας φαντασιώσεις αυτών που θα ήθελε, π.χ. «θα σου άρεσε να έμενες μέχρι αργά το βράδυ έξω, ε;» και «μακάρι να μπορούσα να μετατρέψω αυτόν τον χυμό σε ένα σοκολατένιο milk-shake!»

Πώς να επικοινωνείτε

Για να κάνετε το παιδί να σας ακούει, σκεφτείτε προσεκτικά πώς ακριβώς επικοινωνείτε. Μικρές παραλλαγές στο λεξιλόγιό σας, στον τόνο της φωνής ή στη γλώσσα του σώματος μπορεί να επηρεάσουν την αντίδραση του παιδιού, σύμφωνα πάντα με την παιδοψυχίατρο:

Τόνος φωνής

Το πώς λέτε κάτι μπορεί κάποιες φορές να είναι πιο σημαντικό από τα ακριβή λόγια που χρησιμοποιείτε:

-Προσπαθήστε ο τόνος σας να είναι «ζωηρός» και θετικός, να παροτρύνει πραγματικά το παιδί να κάνει κάτι.

-Όταν υποδεικνύετε στο παιδί κάποια όρια προσπαθήστε να ακούγεστε κάθετοι, αμετακίνητοι και με αυτοπεποίθηση.Αν ακούγεστε ανασφαλείς το πιθανότερο είναι το παιδί να σας αγνοήσει και να σας αμφισβητήσει.

-Για να δείξετε ότι διαφωνείτε με κάτι χρησιμοποιείτε σαφή, χαμηλόφωνο και αυταρχικό τόνο –οι φωνές δεν ωφελούν πουθενά.

-Αποφύγετε να γκρινιάζετε. Ζητήστε από το παιδί κάτι μία φορά, ευγενικά και σταθερά και στη συνέχεια αναλάβετε δράση. Αν συνηθίζετε να γκρινιάζετε για κάτι, επανειλημμένως, πριν περάσετε σε πράξεις, το παιδί θα μάθει να αγνοεί το αρχικό σας αίτημα.

Γλώσσα σώματος

-Επικοινωνείτε με το παιδί από κοντινή απόσταση. Μη φωνάζετε από το διπλανό δωμάτιο.

-Πάντα να σκύβετε στο ύψος του παιδιού και να το κοιτάζετε στα μάτια. Το να μιλάτε αυστηρά στο παιδί, ορθώνοντας το ανάστημά σας από πάνω του αποτελεί εκφοβισμό.

Λεξιλόγιο

-Χρησιμοποιείτε ξεκάθαρες «εντολές» και φροντίστε τα αιτήματά σας να είναι σύντομα και σαφή. Περιορίστε αυτό που θέλετε να πείτε σε όσο το δυνατό λιγότερες λέξεις «Πήγε 8. Ώρα για ύπνο»).

-Μην κατηγορείτε («ποτέ δεν ακούς!»), μην κριτικάρετε («είσαι τόσο τεμπέλα!») και μην απειλείτε («αν δεν ετοιμαστείς τώρα, θα φύγω χωρίς εσένα!»).

-Αποφύγετε φράσεις που υπονοούν ότι το παιδί έχει εναλλακτικές.

-Ερωτήσεις όπως «Μήπως να..;» ή «Θα μπορούσες...;» προκαλούν το παιδί να απαντήσει με ένα φαρδύ-πλατύ «Όχι!».

Καλή συνεργασία

Για κάποια παιδιά το «όχι» είναι μόνιμη στάση όταν τους ζητιέται να κάνουν πράγματα. Η δρ. Victoria Samuel δίνει ορισμένες χρήσιμες συμβουλές για να παροτρύνετε το παιδί να συνεργαστεί:

Κάντε μία συγκεκριμένη δήλωση για να περιγράψετε ένα πρόβλημα, αντί να κατηγορήσετε ή να κριτικάρετε το παιδί. Π.χ.:

«Το τραπέζι λερώθηκε με μπογιά»
«Βλέπω βιβλία πεταμένα στο πάτωμα»

Δώστε πληροφορίες

«Τα παιχνίδια στο πάτωμα μπορεί να χαθούν»
«Αφήνοντας τη βρύση ανοιχτή σπαταλάμε πολύ νερό»

Μειώστε την αντίσταση προσφέροντας επιλογές σχετικά με το πότε ή πώς να γίνει κάτι

«Θέλεις να χτενιστείς πριν ή μετά το πρωινό;»
«Θέλεις να σε κυνηγήσω ή να κάνουμε κουτσό μέχρι το αυτοκίνητο;»

Αποφύγετε τα πολλά λόγια

«Παπούτσια!»
«Πυτζάμες!»

Χρησιμοποιήστε τη φράση «όταν... τότε θα...» για να επικεντρώσετε το παιδί σε αυτό που πρέπει να κάνει

«Όταν βουρτσίσεις τα δόντια σου, τότε θα σου διαβάσω παραμύθι»
«Όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου, τότε θα μπορείς να δεις λίγη τηλεόραση»

Αφήνετε σημειώματα

«Τα παιδιά λατρεύουν να λαμβάνουν γραμματάκια και σημειώματα. Μέσα από αυτά μπορείτε να ζητάτε αυτά που θέλετε και τα παιδιά να τα λαμβάνουν περισσότερο υπ΄όψιν τους. Μπορείτε, μάλιστα, να τα κάνετε ευφάνταστα, π.χ.:

«Μου αρέσει να κρέμομαι από τον γάντζο του μπάνιου. Σε παρακαλώ, μη με πετάς στο πάτωμα!
Ευχαριστώ,
Η πετσέτα σου.»

Επαινέστε την καλή συνεργασία

Συγχαρείτε το παιδί για κάθε προσπάθεια συνεργασίας με τρυφερότητα και ενθουσιασμό. Μπορείτε, μάλιστα, να φτιάξετε και ένα διάγραμμα με αυτοκόλλητα αστεράκια που το παιδί θα λαμβάνει κάθε φορά που θα κάνει τις «δουλειές» που του έχετε αναθέσει, π.χ. βούρτσισμα δοντιών, στρώσιμο κρεβατιού, ντύσιμο μόνο του.

Επαινώντας το και λέγοντάς του πόσο εκτιμάτε τις προσπάθειες του θα το κάνετε να συνεχίσει να προσπαθεί ακόμα περισσότερο.

Από Έλενα Μπούλια

Πηγή: supernanny.co.uk
akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύ

Όταν σε κάποιο παιδάκι ο οφθαλμίατρος συστήσει ότι πρέπει να φορέσει γυαλιά για να βοηθηθεί η όραση του είναι πιθανό να αρνηθεί να τα χρησιμοποιήσει. Οι γονείς καταφεύγουν σε διάφορα τεχνάσματα όμως κάποιες φορές δεν καταφέρνουν να το πείσουν μας ρωτούν λοιπόν αν υπάρχει κάποιος τρόπος ώστε να πειστεί το μικρό παιδί να φορέσει τα γυαλιά του.

Να  μερικές  πρακτικές  συμβουλές:

Εξηγείστε στο παιδί σας την αναγκαιότητα του να βλέπει καλά

Αφήστε  το  παιδί  να  διαλέξει  μόνο  του  το σκελετό των γυαλιών του. Ευτυχώς κυκλοφορούν στο εμπόριο πολύ ενδιαφέροντα σχέδια και χρώματα και ποιότητες .Ας  συνεννοηθούν με τον οπτικό τους που θα τους συμβουλεύσει και θα προτείνει ότι ταιριάζει στο παιδί.

Δεν  θα έπρεπε  να  κάνουμε  τα  γυαλιά  μεγάλο θέμα   και,  προπαντός,  δεν  πρέπει  να  λυπόμαστε  το  παιδί. Η παρατήρηση  «Το  καημένο  πρέπει  να  φοράει  γυαλιά!» είναι  η  καλύτερη  εγγύηση  για  να  μη τα θέλει  . Αντίθετα,  ας του κάνετε  μια  θετική  παρατήρηση,  όπως  για  παράδειγμα  :«Σου  πάνε  ωραία  τα  καινούργια  σου  γυαλιά!».

Πολλά  παιδιά  χαίρονται  να  φοράνε  γυαλιά  σαν  «τους  μεγάλους».

Αν  μέσα  στην  οικογένεια  δεν  φοράει  κανένας  άλλος  γυαλιά,  οι  γονείς  μπορούν  να  υποδείξουν   στο  παιδί  κάποιον  που  αγαπά  και  θαυμάζει  και  φοράει  κι  αυτός  γυαλιά.
 Μ’  αυτόν  τον  τρόπο  τα  παιδιά  μπορούν  να  αμυνθούν  κι  όταν  τα  κοροϊδεύουν.  Αυτό  που  σε  καμιά  περίπτωση  δεν  πρέπει  να  κάνουμε,  είναι  για  ανταμοιβή  να  επιτρέψουμε  στο  παιδί  για  ένα  διάστημα  να  μη  φορά  τα  γυαλιά  του! Γιατί  έτσι  θα  του  περάσουμε  το  μήνυμα   ότι  το  να  φοράει  γυαλιά  αποτελεί  τιμωρία. Το  ίδιο  ισχύει  όταν  το  παιδί  είναι  άρρωστο: Ακόμα  και  όταν  παίζει  στο  κρεβάτι  του  χρειάζεται  τα  γυαλιά.

Επίσης  οι  γονείς  δεν  πρέπει  να  ανησυχούν  υπερβολικά  ότι  το  παιδί  μπορεί  να  τραυματιστεί  με  τα  γυαλιά.

Αντίθετα:  Τα  γυαλιά  κάποτε  προστατεύουν  τα  μάτια   σε  ατυχήματα  την  ώρα  του  παιχνιδιού.

akappatou.gr      

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin