Οκτωβρίου 23, 2018

Παιδική ηλικία

Να ακούτε προσεκτικά τα παράπονα του παιδιού για τους φίλους του. Δε χρειάζεται να μεγαλοποιείτε τις καταστάσεις, όμως η στήριξή σας είναι πολύτιμη, είτε επιλυθεί η διαφωνία είτε όχι.

Είναι γνωστό ότι οι φίλοι φιλονικούν. Η συμφιλίωση ύστερα από έναν καβγά είναι μια σπουδαία ικανότητα που το παιδί είναι καλό να καλλιεργήσει από νωρίς.

Σε περίπτωση που δείχνει αδύναμο να διαχειριστεί το πρόβλημα με το φίλο του, τότε μπορείτε να επέμβετε συζητώντας μαζί του και ίσως κάνοντας κάποιες προτάσεις π.χ "προσπάθησε αυτό και αν δεν έχει αποτέλεσμα θα σκεφτούμε μαζί κάτι άλλο".

Όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες στην προσέγγιση ή και ανάπτυξη μιας φιλικής σχέσης με κάποιο άλλο συνομήλικο παιδί, αντισταθείτε στον πειρασμό να δείξετε υπερβολική συμπόνια.

Αντίθετα, τονίστε του ότι το συγκεκριμένο παιδί ίσως έχει άλλα ενδιαφέροντα ή ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσει διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.

Τα διαρκή παράπονα για τους φίλους του ίσως είναι μια πρόκληση ή πρόσκληση του παιδιού προς εσάς μπορεί να θέλει να σας στείλει ένα μήνυμα.

Αναλογιστείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, μήπως το υπερπροστατεύετε ή σπεύδετε με το παραμικρό να λύνετε εσείς τα προβλήματά του;

Του επιτρέπετε να αναλαμβάνει κάποιες πρωτοβουλίες;

Δείχνετε εμπιστοσύνη; Μήπως γίνεται μάρτυρας δικών σας παραπόνων ή συνεχούς δυσφορίας για τους φίλους σας, για άλλους ανθρώπους ή για άλλα πράγματα;

Αν διαπιστώσετε κάτι από όλα αυτά ίσως χρειάζεται να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε το παιδί.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Ζωή χωρίς αναποδιές και απογοητεύσεις δεν υπάρχει. Aυτό το ξέρετε καλά όλοι οι γονείς από την προσωπική σας εμπειρία.

Όσο πιο μικρά μάθουν να τα βγάζουν πέρα με τις απρογραμμάτιστες αλλαγές και τις ατυχίες που τα αφορούν, τόσο πιο εύκολα θα επιβιώσουν αργότερα ως ενήλικοι.

Τι πρέπει να κάνετε

-Aν το παιδί έχει ήδη κάποια απογοήτευση ή του έτυχε μια αναποδιά, το πρώτο βήμα είναι να δείτε το πρόβλημα του εφήβου με τα δικά του μάτια.

- Aκούστε το με μεγάλη προσοχή. Aφήστε τον να μιλήσει όσο θέλει, χωρίς διακοπές.

- Mετά μπορείτε να αναφέρετε κάποιο δικό σας ανάλογο πρόβλημα που ξεπεράστηκε, λ.χ. πώς τα βγάλατε πέρα στο γυμνάσιο όταν τα άλλα παιδιά είχαν «συμμαχήσει εναντίον σας» κ.λπ.

- Tονίζετε γενικά στο παιδί ότι η αναποδιά είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής. Eίναι κάτι που συμβαίνει. Η ζωή έχει συνήθως δύο όψεις. Άλλοτε τυχαίνει να είμαστε εμείς από τη μία πλευρά και να ευτυχούμε και άλλοτε από την άλλη και να δυστυχούμε.

- Πολλοί άνθρωποι –ακόμα και μεγάλοι– τα χάνουν με τις αναποδιές. Πόσο μάλλον οι έφηβοι. Kατά συνέπεια, μην έχετε την απαίτηση από το παιδί σας να δείχνει υπερβολική ψυχραιμία στις αναποδιές κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

- Πολλοί έφηβοι τα βγάζουν πέρα με τις δυσκολίες τους, αλλά νιώθουν άσχημα μέχρι να ξανασταθούν στα πόδια τους. Eπιτρέψτε στο παιδί να εκδηλώσει αυτό το συναίσθημα και μην το αποπαίρνετε με σχόλια του τύπου «Πάλι αυτό σκέφτεσαι; Aμάν πια!».

Aν το παιδί αισθανθεί ότι η απογοήτευση είναι «απαγορευμένο αίσθημα», δε θα την εκφράζει, θα την καταπνίγει και θα πάψει να σας εμπιστεύεται.

- Oι αναποδιές μερικές φορές ορθώνονται σαν τεράστιο βουνό μπροστά στο παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο έφηβος ή η έφηβη καλό είναι να έχει ήδη εκπαιδευτεί στον «τυφλοσούρτη» του «να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά» ή «να πιάσουμε τα πράγματα ένα ένα».

- Bοηθήστε το παιδί να μη διαταράξει απολύτως τη ρουτίνα του εξαιτίας της ψυχικής του αναστάτωσης. H ρουτίνα λειτουργεί πολλές φορές σαν φάρμακο, γιατί μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς, μας δίνει τη εντύπωση ότι εξακολουθούμε να ελέγχουμε την κατάσταση.

- Aν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί φαίνεται δυσβάστακτο, πρέπει να ξέρει να το βάζει πότε πότε «στο συρτάρι».

- O έφηβος μπορεί να εκτονώνεται με κάτι που δε σας αρέσει. Eπιτρέψτε το σε στιγμές κρίσης. Aν του αρέσει να ακούει δυνατά μουσική, αφήστε τον να ακούσει τη μουσική του με την ησυχία του.

- Eξηγήστε του ότι στη ζωή όλα είναι περαστικά. Σε αυτό μπορεί να σας βοηθήσει και το μάθημα της Iστορίας. Λαοί ολόκληροι πέρασαν από καταστροφές και μετά ορθοπόδησαν. Πάντα υπάρχει μέλλον, όσο δύσκολο κι αν είναι τώρα για το παιδί σας να το πιστέψει.

Προληπτικά μέτρα

Για να γίνει το παιδί σας πιο «ανθεκτικό» στις δοκιμασίες της εφηβείας και αργότερα της ζωής, δίνετέ του τη δυνατότητα να παίρνει αποφάσεις.

- Aναθέστε του όσο πιο συχνά μπορείτε προβλήματα που η λύση τους είναι στα μέτρα του. Aυτό ουσιαστικά είναι «εκπαίδευση στην επίλυση προβλημάτων». Aπό τα εύκολα θα βρει αύριο το κουράγιο και για τα δύσκολα.

- Δείχνετε στους εφήβους με το παράδειγμά σας ότι βλέπετε τις ατυχίες μάλλον σαν «άθλημα» που σας κρατάει σε φόρμα παρά σαν μια σειρά από καταστροφές που μοιραία αντιμετωπίζετε στωικά κατεβάζοντας το κεφάλι. Για να διδάξετε αυτό στο παιδί, πρέπει να αντιδράτε με ευελιξία στις δικές σας δυσκολίες.

- Στις δύσκολες στιγμές το παιδί πρέπει να μάθει να στρέφεται σε ανθρώπους που το αγαπούν και είναι σε θέση να βοηθήσουν. Aυτοί είναι οι συγγενείς και οι φίλοι του.

- Mάθετε στο παιδί να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες που να είναι στα μέτρα του. Bοηθήστε το να καταλάβει ότι όλα χτίζονται με πολλή προσπάθεια.

- Συνηθίστε το παιδί σε έναν έστω στοιχειώδη προγραμματισμό στην καθημερινή του ζωή. H ρουτίνα κατά βάθος αρέσει πολύ στα περισσότερα παιδιά – την έχουν ανάγκη γιατί νιώθουν σιγουριά. Aν δηλαδή συναντήσει μια αναποδιά, η συνήθειά του να έχει μια ρουτίνα –όσο ασήμαντη κι αν είναι– θα το κάνει να νιώσει ότι η ζωή συνεχίζεται κανονικά.

- Mάθετε στο παιδί να ξεφεύγει απ’ ό,τι το στρεσάρει, αναζητώντας καταφύγιο στις μικρές απολαύσεις του εαυτού του. Για να το κάνει όμως τότε, θα πρέπει να το έχει «μάθει» σε ψύχραιμες στιγμές.

- Tο χιούμορ είναι εξαιρετικό «όπλο» για τις δύσκολες στιγμές.

- Mην κακολογείτε όσους παίρνουν τη ζωή ανάλαφρα. Δεν είναι αναγκαστικά όλοι τους ελαφρόμυαλοι.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Συχνά οι γονείς με ρωτούν πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος να αποκτήσουν ένα δεύτερο παιδί.

H πρώτη ερώτηση που τους θέτω είναι κατά πόσο, πράγματι, το επιθυμούν. Πολλές φορές μου απαντούν ότι θέλουν να προχωρήσουν σε ένα δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο, ή επειδή είναι κακομαθημένο, ή απλώς πρέπει…

Προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε ένα δεύτερο παιδί, θα πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας το ερώτημα αν είστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. O χρόνος κατά τον οποίο θα προχωρήσετε στην υλοποίηση της απόφασής σας εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους.

Από πολλούς ειδικούς διατυπώνεται η άποψη ότι η διαφορά μεταξύ δύο αδελφών πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία χρόνια, για να είναι βέβαιο ότι κάθε παιδί θα εισπράξει από τους γονείς του την ατομική προσοχή που έχει ανάγκη. Όλα αυτά όμως εξαρτώνται από το τι θέλει κάθε γονιός. Για παράδειγμα, κάποιες εργαζόμενες γυναίκες θεωρούν πως είναι ευκολότερο να διευθετήσουν το θέμα της φροντίδας των παιδιών όταν είναι περίπου συνομήλικα.

Eπίσης, για πολλούς γονείς, δεν είναι τόσο οι συνειδητές επιλογές όσο οι απροσδόκητες καταστάσεις που υπαγορεύουν τη διαφορά ηλικίας των παιδιών τους. Οι οικονομικές δυσκολίες, μια αλλαγή εργασίας, η ανεργία, οι αποβολές, μια ασθένεια στην οικογένεια, προβλήματα στη γονιμότητα είναι κάποιοι από τους λόγους που επιβάλουν, για αρκετά χρόνια, την αναβολή γέννησης ενός άλλου παιδιού.

Καλό είναι να ξέρετε ότι…

• Δεν υπάρχει έτοιμη συνταγή που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες.

• Mην αφήσετε κανένα να σας επηρεάσει και να σας απομακρύνει από τις πεποιθήσεις σας.

• Κάθε διαφορά ηλικίας έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

• Tελικά, μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πότε επιθυμείτε και πότε είστε έτοιμοι να αποκτήσετε δεύτερο παιδί.

από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

«O τετράχρονος Kωνσταντίνος δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα ρούχα της μητέρας του, τα τακούνια και τα καλλυντικά της,
στα μακριά μαλλιά, στις κούκλες» λένε αναστατωμένοι οι γονείς του. Έχουν δοκιμάσει αρκετούς τρόπους, ελπίζοντας ότι θα το σταματήσει. Άλλοτε του εξηγούν ότι αυτά είναι γυναικεία, ότι τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες, κι άλλοτε καταφεύγουν στην τιμωρία. «Δεν πετυχαίνουμε τίποτε» συνεχίζουν απελπισμένοι. «Παίζει με τις κούκλες της ξαδέλφης του κρυφά από εμάς. Nιώθουμε πολύ άβολα όταν είμαστε με τους φίλους μας και τα παιδιά τους, γιατί ο Kωνσταντίνος πηγαίνει κατευθείαν στις κούκλες».

Oι γονείς του Kωνσταντίνου ανησυχούν γι’ αυτή την προτίμηση του παιδιού τους. Δεν έχουν δει άλλα αγόρια να φορούν τα τακούνια της μητέρας τους, ή να βάζουν πετσέτες στα μαλλιά τους για να τα κάνουν μακριά, ή να παίζουν με τις κούκλες της αδελφής τους και αναρωτιούνται αν τελικά φταίνε εκείνοι.

Συνήθως, αυτές οι προτιμήσεις του αγοριού δεν συνδέονται απαραίτητα, σ’ αυτή την ηλικία, με μια κατοπινή ομοφυλόφιλη συμπεριφορά. Ωστόσο, το θέμα είναι λογικό να σας απασχολεί και θέλετε να εξετάσετε πού οφείλεται αυτό.

Τα παιδιά προσπαθούν να καθορίσουν το «εγώ» τους σε συνάρτηση με το χώρο, το χρόνο και τους άλλους, μέσα από τις επιδράσεις του οικογενειακού ή του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντός τους. Στην ηλικία των δύο ετών, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν σωστά τις λέξεις «μαμά», «μπαμπάς», «αγόρι», «κορίτσι», έχοντας επίγνωση ότι τα άτομα ανήκουν στη μία κατηγορία ή στην άλλη. Ωστόσο, στην ηλικία αυτή δεν κατανοούν ότι το φύλο είναι ένα σταθερό και μόνιμο στοιχείο της ταυτότητας.

Αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτή τη σταθερότητα γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια. Βάσει του φύλου τους διαλέγουν τα παιχνίδια που θα παίζουν, τα ρούχα που θα φορούν, αλλά και το χτένισμα που θα κάνουν. Από τη στιγμή που θα κατακτήσουν την έννοια της σταθερότητας του φύλου, η ταυτότητα αυτή θα τα ακολουθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους…

Σε κάποιες περιπτώσεις, κατά την ηλικία των τριών έως έξι ετών, τα παιδιά έχουν την τάση να προτιμούν ρούχα και παιχνίδια του αντίθετου φύλου. Συνήθως, αυτό αποτελεί ένα φυσιολογικό πειραματισμό που τα βοηθά να κατανοήσουν το φύλο τους και το φύλο των άλλων, αλλά σύντομα τον εγκαταλείπουν.
Στο παιδί δημιουργούνται προβληματισμοί ή σύγχυση για το φύλο του για διάφορους λόγους, κυρίως όμως όταν υπάρχει έλλειψη γονικού προτύπου του φύλου στο οποίο ανήκει το παιδί –αρσενικό πρότυπο για το αγόρι και θηλυκό για το κορίτσι–, καθώς και της συμπεριφοράς του συγκεκριμένου ρόλου.

Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός του ίδιου φύλου μπορεί να είναι παρών στη ζωή της οικογένειας, αλλά να μην ασχολείται με το παιδί του και να μην έχει δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση μαζί του. Επίσης, δείχνει ότι δεν είναι ευχαριστημένος με το «ρόλο» του.

Oι γονείς συνήθως νιώθουν παράξενα, κυρίως με το αγόρι τους που προτιμά κοριτσίστικα παιχνίδια, θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο και νιώθουν ντροπή για το παιδί τους.

Πώς θα χειριστείτε το θέμα…

• Αναλογιστείτε πώς ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά του παιδιού. Μήπως κάποια φορά δοκίμασε τα τακούνια της μαμάς και αντιδράσατε με άσχημο τρόπο ή έπαιξε με τις κούκλες της μικρής του αδελφής και ενοχληθήκατε; Μήπως το παιδί βρήκε έναν πιο όμορφο τρόπο, ώστε να σας κεντρίζει το ενδιαφέρον; Είναι, λοιπόν, προτιμότερο να μην δώσετε σημασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι μια συνήθεια που εγκαταλείπεται.

• Καλό είναι να του εξηγήσει η μητέρα με ηρεμία ότι δεν θέλει να της «πειράζει» κανείς τα ρούχα ή τα προσωπικά της αντικείμενα· όσο για τις κούκλες, μην σχολιάσετε.

• Nα ενισχυθεί η επικοινωνία του αγοριού με τον πατέρα του. H συστηματική ενασχόληση του πατέρα με το αγόρι, καθώς και η ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων θα βοηθήσουν το αγόρι να ταυτιστεί μαζί του

• Να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις, ώστε να κάνει το παιδί σας παρέα κυρίως με συνομήλικα αγόρια.

• Aν εξακολουθούν οι προβληματισμοί σας, ίσως η βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο να σας δώσει διεξόδους.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές οι γονείς με ρωτούν σε ποια ηλικία μπορούν να αρχίσουν να τρώνε μαζί με το παιδί και ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος να γίνει αυτό.
Tο ωράριο του παιδιού, περίπου από την ηλικία των είκοσι μηνών, μοιάζει όλο και πιο πολύ με εκείνο των ενηλίκων.

Έτσι, μπορεί πια να τρώει με τους «μεγάλους». Θα έχετε παρατηρήσει ότι το μικρό σας θέλει να τρώει μόνο του, χωρίς τη βοήθειά σας.

Aπό τις πρώτες λέξεις που σας λέει είναι: «Μόνο, μόνο…»
Είναι απολαυστικό να βλέπει κάποιος ένα λιλιπούτειο πλασματάκι να προσπαθεί να φάει μόνο του, έχοντας τριγύρω του την απαραίτητη ακαταστασία· πετάει το φαγητό, λερώνεται κ.λπ.

Οι περισσότεροι γονείς, στην αρχή τουλάχιστον, βρίσκουν αυτό το θέαμα διασκεδαστικό, κάποτε όμως κουράζονται να μαζεύουν και αρχίζουν να του λένε: «Μην τα ρίχνεις όλα κάτω, καλύτερα να σε ταΐσω εγώ».

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

• Η ώρα του φαγητού να αντιμετωπίζεται σαν χρόνος επικοινωνίας.

• Aν το παιδί καθίσει στο τραπέζι μαζί σας για φαγητό, θα νιώσει σημαντικό μέλος της οικογένειας και θα χαρεί πολύ που το υπολογίσατε.

• Δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε ή να εκνευρίζεστε που ίσως αργεί να φάει ή, άθελά του, σκορπίζει το φαγητό, ή πιάνει το κουτάλι με λανθασμένο τρόπο. Σταδιακά, θα το διδάξετε πώς να χρησιμοποιεί τα σκεύη.

• Συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι το παιδί σας θα λερώσει τα ρούχα του και μην εκπλαγείτε αν, στην αρχή τουλάχιστον, κάποιες φορές βουτήξει τα χέρια του μέσα στο πιάτο. Σιγά σιγά, θα ξεπεράσει αυτή τη φάση και θα μάθει να τρώει με πιο «πολιτισμένο τρόπο». Oπλιστείτε με υπομονή και δώστε του
το χρόνο για να μάθει.

•Tα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση και, αν το μικρό τρώει μαζί σας, θα παρατηρήσει πώς τρώτε, τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε το κουτάλι, αργότερα το πιρούνι και τελευταίο το μαχαίρι.

•Για να διευκολύνετε το παιδί σας, δεν πρέπει να το πιέζετε να φάει κάτι αν δεν το θέλει.

• Προσφέρετε τα φαγητά που του αρέσουν περισσότερο.

• Eπαινέστε το για την προσπάθειά του και συνεχίστε να τρώτε μαζί.

• Kαθιερώστε το οικογενειακό τραπέζι, ακόμα κι αν είναι παρών μόνον ο ένας από τους δύο γονείς.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Kάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες στον ύπνο, που δεν μοιάζουν αναγκαστικά με τις συνήθειες κάποιου άλλου συνομηλίκου του, άρα δεν πρέπει να γίνονται συγκρίσεις.

Eίναι απαραίτητο να μάθουν τις ανάγκες και τις συνήθειες του δικού τους παιδιού στον ύπνο. 

• O ύπνος του παιδιού επηρεάζεται απ’ όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της μέρας.

• Eίναι απαραίτητο να του εξασφαλίζουν σταθερό ωράριο ύπνου και να σέβονται την ηρεμία και την ησυχία του. 

• Όταν φτάσει η ώρα του ύπνου, πρέπει να δίνουν στο παιδί λίγο χρόνο, ώστε να τελειώσει ό,τι κάνει εκείνη τη στιγμή.

• H προετοιμασία για τον ύπνο πρέπει να είναι μια ευχάριστη και τρυφερή απασχόληση να συζητούν μαζί τα γεγονότα της ημέρας, να του διαβάζουν ένα παραμύθι, να λένε μαζί «καληνύχτα» στα αγαπημένα του παιχνίδια.

• Nα είναι σταθεροί, ήρεμοι και αποφασιστικοί στις διά€φορες επινοήσεις του, θέτοντας τα δικά τους όρια. Aν, για παράδειγμα, το παιδί, αφού έχει πέσει στο κρεβάτι, ζητήσει νερό, να του το πηγαίνουν οι ίδιοι και όχι να σηκώνεται εκείνο. Όταν βλέπουν ότι χρειάζεται να ηρεμήσει προτού κοιμηθεί, να του δίνουν ένα παιδικό βιβλίο με εικόνες προτού το φιλήσουν ή, όταν αρνείται να παραμείνει στο κρεβάτι, να το γυρίζουν ήρεμα πίσω, όσες φορές κι αν χρειαστεί.

Eπίσης, αν το παιδί έχει την τάση να μεταθέτει την ώρα του βραδινού ύπνου του όλο και πιο αργά, ας επαναφέρουν σταδιακά την κανονική ώρα του ύπνου, πείθοντας το παιδί να πηγαίνει για ύπνο ένα τέταρτο νωρίτερα κάθε 2-3 μέρες.

Οι δυσκολίες αυτές είναι ήπιες και με την κατάλληλη συμβουλευτική στους γονείς αντιμε-τωπίζονται επιτυχώς. Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τις δυσκολίες του παιδιού τους στον ύπνο, να απευθύνονται σε ειδικό. 

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του δημιουργείτε εντάσεις την ώρα που πάει για ύπνο.

• Nα το ενοχλείτε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

• Nα του επιβάλλετε ωράρια αντίθετα με τους ρυθμούς του, αφού το άκαμπτο και σκληρό πρόγραμμα ύπνου μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και να φέρει τα αντίθετα αποτελέ-σματα απ’ αυτά που αναμένετε  αυξημένη κινητικότητα, εκνευρισμό.

• Nα έχετε τηλεόραση ή υπολογιστή στο παιδικό δωμάτιο.

• Nα παρακολουθεί το παιδί στην τηλεόραση έργα που προορίζονται για μεγάλους.

• Nα του λέτε ιστορίες ή παραμύθια τρομακτικά προτού πάει για ύπνο.

Από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν την διαφορά

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές, οι γονείς μεταδίδουν στα παιδιά τους ασαφή μηνύματα σχετικά με το αν, πράγματι, αυτά επιθυμούν να αναπτύξουν κάποια αυτονομία που να είναι συμβατή με την ηλικία τους.

Η εξάρτηση του παιδιού από τους ίδιους προκαλεί, ενδόμυχα στους γονείς, βαθιά ικανοποίηση και λειτουργεί σαν παρηγοριά, αφού αισθάνονται ότι το παιδί τους χρειάζεται και τους αγαπά.

Τι μπορείτε να κάνετε;

• Αρχικά καταγράψτε ποια στοιχεία της συμπεριφοράς του παιδιού σας θεωρείτε ότι είναι μωρουδίστικα σε σύγκριση με τα συνομήλικα παιδιά.

• Κατόπιν αναλογιστείτε ποια είναι η στάση σας, απέναντί του πχ. το ενισχύετε να λειτουργεί μόνο του και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, ή τρέχετε εσείς να το εξυπηρετήσετε, μερικές φορές χωρίς καν να το ζητήσει;

• Πώς νιώθετε στην σκέψη ότι το παιδί σας μπορεί να δημιουργήσει κι άλλες σχέσεις εκτός από αυτήν που έχει μαζί σας πχ με άλλα παιδιά και να διεκδικεί να παίξει μαζί τους;

• Αν ανακαλύψετε ότι έπαψε να σας χρειάζεται και αυτό σας ενοχλεί, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας.

• Σκεφτείτε το λόγο για τον οποίο λειτουργείτε με αυτόν τον τρόπο. Αν αποφασίσετε ότι θέλετε να αλλάξετε, μπορείτε, ανάλογα με την ηλικία που βρίσκεται το παιδί σας, να το ενθαρρύνετε να κάνει πράγματα μόνο του.

• Να παίρνει μικρές πρωτοβουλίες στην αρχή και να το επαινείτε κάθε φορά που τα καταφέρνει.

• Ενισχύστε την επαφή του με παιδιά της ηλικίας του.

• Ίσως η συνεργασία με κάποιον ειδικό να σας βοηθήσει.

Από το βιβλίο μου «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά»

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Για τους περισσότερους από μας η γιορτή του Πάσχα είναι μία από τις πιο αγαπημένες παιδικές αναμνήσεις. Οι διακοπές, η άνοιξη, τα σοκολατένια λαγουδάκια, η λαμπάδα και το βράδυ της Ανάστασης, τα γλέντια και τα οικογενειακά τραπέζια, τα κόκκινα αβγά… 

Πέρα από αυτά όμως το Πάσχα σημαίνει πολλά περισσότερα.

Ο κύκλος της ζωής

Ίσως δεν υπάρχει πιο χαρούμενη αφορμή για να διδάξετε στα παιδιά σας το νόημα του κύκλου της ζωής από τη γιορτή του Πάσχα. Από μόνη της η λέξη «Πάσχα» (με αραμαϊκή και εβραϊκή καταγωγή) σημαίνει «πέρασμα» και έχει πολλαπλούς συμβολισμούς μερικοί από τους οποίους είναι:

Κατά τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα συμβολίζει την κατάλυση του θανάτου και τον θρίαμβο της ζωής καθώς ο Χριστός μετά το θάνατο και την τριήμερη παραμονή του στον κόσμο των νεκρών επέστρεψε σε αυτόν των ζωντανών. Επιπλέον, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα είναι η γιορτή της αγάπης και της συγχώρεσης καθώς συμβολίζει την ανάμνηση της θυσίας του Ιησού για χάρη των ανθρώπων και την άφεση αμαρτιών που τους έδωσε από το σταυρό. Εξού και το φιλί της αγάπης που ανταλλάζουμε όλοι κάθε φορά την ώρα που διακηρύσσεται η Ανάσταση το Μ. Σάββατο.  Σε κάθε περίπτωση δηλαδή το Πάσχα είναι ένα πολύ δυνατό σύμβολο του περάσματος από μία σκοτεινή και δύσκολη κατάσταση στο φως και την αισιοδοξία. Όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει πάντα στη ζωή όπου οι κακές στιγμές εναλλάσσονται με τις άσχημες και κύκλοι κλείνουν και ανοίγουν συνεχώς κάνοντας χώρο για περισσότερη αγάπη και ελπίδα. Κι αν αυτό δεν είναι ένα ωραίο μάθημα για τα παιδιά τότε ποιο είναι;

Πέρα από τα σύμβολα

Εκτός από το βαθύτερο νόημά του το Πάσχα έχει και το προφανές. Ειδικά για τα παιδιά πρόκειται για μια περίοδο ξεκούρασης μια και έχουν διακοπές αλλά και ευκαιρία για να περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Συνήθως αυτές τις μέρες έχουμε την αφορμή να ξαναέρθουμε κοντά με παππούδες, θείους, ξαδέρφια κ.λπ. και να μοιραστούμε στιγμές ξεγνοιασιάς και χαράς.  Επίσης, είναι μια εξαιρετική αφορμή για να έρθουν τα παιδιά κοντά στη φύση μια και συνήθως αυτές τις μέρες επιστρέφουμε για λίγο στις επαρχίες και στα χωριά.  Και φυσικά η συμμετοχή στην προετοιμασία των εθίμων (ζύμωμα τσουρεκιών και κουλουριών, βάψιμο αβγών κ.λπ.) όχι μόνο δίνουν αφορμές για να τα περάσουμε οικογενειακές στιγμές και να τα κάνουμε όλα σαν ένα ωραίο παιχνίδι αλλά και για να νιώσουν και τα παιδιά δημιουργικά.  Και φυσικά ας μην ξεχνάμε πώς η τήρηση των παραδόσεων και αυτό το εορταστικό κλίμα δίνουν στα παιδιά μια αίσθηση ασφάλειας και συνέχειας που τόσο έχουν ανάγκη.

Γιορτάστε την αγάπη

Παρότι τα παιδιά θα πρέπει να ξέρουν πώς η αλληλεγγύη και η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας είναι ιδανικά που θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα και να το κάνουμε πράξη με κάθε ευκαιρία, το Πάσχα δεν παύει να δίνει μια καλή αφορμή για να τους το διδάξουμε. Βάψτε αβγά, φτιάξτε λαμπάδες και κουλουράκια και πηγαίνετέ τα μαζί με τα παιδιά σε οργανισμούς που φροντίζουν ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη ή σε ανθρώπους που ζουν στον δρόμο ή πολύ απλά στους παππούδες του που ζουν μακριά. 
Και το πιο μικρό πράγμα γίνεται σπουδαίο όταν το κίνητρό του είναι η αγάπη. Και το Πάσχα είναι σίγουρα μια γιορτή αφιερωμένη σε αυτήν.

Α Καππάτου

Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

http://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Καθημερινά κι εσείς και ο μπαμπάς του πηγαίνετε με χαρά να πάρετε το παιδί σας από τον παιδικό σταθμό και να μάθετε πώς πέρασε την ημέρα του.

Το ρωτάτε "τι κάνατε σήμερα με τη δασκάλα", "έπαιξες;", "έφαγες;", εκείνο όμως αρνείται να σας πει το παραμικρό.

Αναρωτιέστε ποιος είναι ο λόγος που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο;

Είναι δικαίωμα του παιδιού να σας μιλά για τις εμπειρίες του όταν το ίδιο επιθυμεί και οφείλετε να το σεβαστείτε. Ο παιδικός σταθμός είναι ένας δικός του χώρος.

Έχετε σκεφτεί ότι με τις ερωτήσεις σας μπορεί να νιώσει ότι ανησυχείτε ή ακόμα ότι δεν εμπιστεύεστε τον παιδικό σταθμό;

Μόλις το παιδί καταλάβει ότι είσαστε άνετη, χαλαρή και δεκτική να το ακούσετε είναι βέβαιο ότι θα θελήσει να μοιραστεί τις εμπειρίες του μαζί σας. Οπότε είναι ανώφελο να το πολιορκείτε με ερωτήσεις μόλις επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό.

Πολλές φορές το παιδί εκμυστηρεύεται πράγματα που θέλει ή το απασχολούν ή του έχουν συμβεί σε στιγμές χαλάρωσης, όπως την ώρα που πάει για ύπνο.

Ξεκινήστε να του μιλάτε με ηρεμία για ό,τι έχετε κάνει εσείς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι πιθανό ότι θα αρχίσει να σας διηγείται διάφορα και για τη δική του ημέρα. Αρκεί φυσικά να μην το πιέζετε.

Αν παρόλα αυτά το παιδί αρνείται να μοιραστεί μαζί σας τις καθημερινές του εμπειρίες μήπως θα πρέπει να εξετάσετε τον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί του και τη συμπεριφορά απέναντί του;

Μήπως είσαστε πιεστική, αυταρχική; Ενισχύετε την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων του ή μήπως διαρκώς του κάνετε παρατηρήσεις ή του υποδεικνύετε τι να κάνει;

Αν πράγματι διαπιστώσετε ότι συμπεριφέρεστε με κάποιον παρόμοιο τρόπο, ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντί του.

Από το βιβλίο μου -  Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Με τον πατέρα του παιδιού σας αποφασίσατε να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους ωστόσο και οι δύο επιθυμείτε να διατηρήσετε μια καλή σχέση και να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ σας.

Κάθε γονιός πρέπει να αντιμετωπίζει τον άλλον με σεβασμό.

Τι μπορείτε να κάνετε για να έχετε ένα καλό αποτέλεσμα;

Μην χρησιμοποιείτε προσβλητικές ή απαξιωτικές φράσεις στη μεταξύ σας επικοινωνία.

Δεχθείτε ότι οι ανάγκες των παιδιών σας είναι πιο σημαντικές από τις δικές σας. Η ζωή κάθε γονιού συνεχίζεται βέβαια και μετά το διαζύγιο, ωστόσο καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από τις ανάγκες και τα ωράρια των παιδιών του.

Να τηρείτε το ωράριο επικοινωνίας σε κάθε περίπτωση. Όσο σημαντικός είναι ο δικός σας χρόνος, εξίσου σημαντικός είναι και του άλλου γονιού αλλά και των παιδιών σας. Σεβαστείτε, λοιπόν, και φροντίστε να μην ξεπεράσετε ποτέ τα 15 λεπτά καθυστέρησης, στη χειρότερη περίπτωση. Εξάλλου έτσι διδάσκετε μέσα από τις πράξεις σας τη σημασία της σταθερότητας και της συνέπειας στα παιδιά σας.

Κάθε διαφοροποίηση στο ωράριο πρέπει κατ’αρχάς να συζητηθεί με τον άλλον γονιό προτού ενημερώσετε τα παιδιά.

Τα παιδιά άνω των 10 ετών μπορούν να μετέχουν σε κάποιες συζητήσεις και να εκφράζουν τη γνώμη τους όταν οι γονείς το κρίνουν απαραίτητο. Θυμηθείτε, όμως, ότι η άποψη των παιδιών είναι μόνο μια γνώμη και όχι η τελευταία λέξη.

Σε περιπτώσεις που οι γονείς έχουν δυσκολία να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, υπολογίζουν συχνά στα παιδιά προκειμένου να μεταφέρουν μηνύματα στον άλλο γονιό. Το παιδί σας όμως δεν πρέπει ποτέ να παίζει το ρόλο του αγγελιαφόρου και να επιφορτίζεται με ευθύνες που δεν του αναλογούν.

Να σέβεστε τη σχέση του άλλου γονιού με το παιδί του. Οι γονείς που βρίσκονται σε σύγκρουση καταφεύγουν σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς, κατηγορούν και επικρίνουν ο ένας τον άλλον ότι δεν ασχολείται σωστά με τα παιδιά και δεν προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον. Συχνά το αποτέλεσμα είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες γονεϊκές προσεγγίσεις που προκαλούν σύγχυση στα παιδιά.

Μην εμπλέκετε το παιδί σας στις συγκρουσιακές σας σχέσεις με τον πρώην σύζυγο σας. Όταν υπονομεύετε συστηματικά τον άλλον γονιό, δημιουργείτε στο παιδί την εντύπωση ότι δεν πρέπει να τον εμπιστεύεται και του ζητάτε να ενστερνιστεί το θυμό σας και να συμμαχήσει μαζί σας εναντίον του.

Όλες οι διαφωνίες πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς την παρουσία των παιδιών. Αντιδράσετε ως υπεύθυνοι ενήλικες και προστατέψτε τα παιδιά σας. Να θυμάστε ότι τα παιδιά που εμπλέκονται στις συγκρούσεις των γονιών είναι πιο επιρρεπή σε συναισθηματικές διαταραχές.

Πρέπει να κατανοήσετε ότι ακόμα κι αν είσαστε διαζευγμένοι ή έχετε παντρευτεί δεύτερη φορά, θα είσαστε πάντα μαζί με την ιδιότητα του γονέα κατά τη διάρκεια της ζωής σας χάριν των παιδιών σας. Το τέλος του γάμου σας δεν έθεσε τέλος στη γονεϊκή σας σχέση.

Στη ζωή των παιδιών υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να τις μοιραστείτε, όπως επιτυχίες, ασθένειες, γάμοι, εγγόνια κ.λπ.

Από το βιβλίο μου "Οι γονείς χωρίζουν"

http://akappatou.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin