Νοεμβρίου 24, 2017

Παιδική ηλικία

Πόσο ελεύθερα είναι τα παιδιά στο παιχνίδι τους; Τους δίνουν τα σημερινά παιχνίδια την δυνατότητα να αναπτύξουν τις πνευματικές, σωματικές και καλλιτεχνικές δεξιότητες και ικανότητές τους;

Οι περισσότεροι από εμάς, ειδικά οι γονείς, κατανοούν και συμφωνούν στο ότι τα παιδιά μας σήμερα μεγαλώνουν σε έναν επικίνδυνο κι εχθρικό γι αυτά κόσμο. Στις μέρες μας ελάχιστα είναι τα παιδιά που έχουν την ελευθερία να παίξουν έξω στο δρόμο ή στη φύση, από φόβο μιας απαγωγής ή ατυχήματος λόγω αυξημένης κίνησης. Αντί γι’ αυτό, τα παιδιά μένουν μέσα στο σπίτι παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια ή παρακολουθώντας DVDs και τηλεόραση.

Η σπουδαιότητα του δημιουργικού παιχνιδιού για την ανάπτυξη κι εξέλιξη του παιδιού δεν γίνεται να υπερεκτιμηθεί. Πολύ συχνά δυστυχώς οι ενήλικες επιβλέπουν στενά το παιδικό παιχνίδι, επεμβαίνουν κι αλλάζουν τη δομή του, επιβάλλουν κανόνες και θέτουν στόχους. Υπάρχει και ή κατηγορία των γονιών που πιστεύουν ότι όσο πιο πολλά παιχνίδια έχει ένα παιδί τόσο πιο πολλά ερεθίσματα έχει και για παιχνίδι και δημιουργία. Μήπως όμως τα σημερινά ηλεκτρονικά προγραμματισμένα παιχνίδια περιορίζουν το παιδί στις αντιδράσεις και την εκφραστικότητά του; Καθώς το παιδί απλά αντιδρά σε ένα σκηνοθετημένο σενάριο κατασκευασμένο από κάποιον άλλον. Το αποτέλεσμα είναι ότι σπάνια βρίσκονται τα παιδιά εντελώς ελεύθερα στο παιχνίδι κι έτσι δεν τους δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους στο μέγιστο βαθμό.

Όσοι είναι γονείς θα συμφωνήσουν στο ότι τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη τα ακριβά, εντυπωσιακά και περίπλοκα παιχνίδια. Πόσες φορές δεν βλέπουμε έκπληκτοι τα παιδάκια μας να ασχολούνται με τις ώρες και να βρίσκουν μαγικά και φοβερά ενδιαφέροντα, αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας, όπως ξύλινες κουτάλες, κατσαρολάκια ή πλαστικά μπωλ. Κάτι που θα έπρεπε να μας χαροποιεί ιδιαίτερα, ειδικά στις δύσκολες μέρες που ζούμε καθώς σημαίνει ότι είναι εύκολο και οικονομικά προσιτό για όλους τους γονείς να παρέχουν στο παιδί τους δημιουργικό κι εφευρετικό παιχνίδι συμβάλλοντας έτσι πολύ θετικά στην ολιστική εξέλιξη κι ανάπτυξη του παιδιού. Φυσικά χωρίς ενοχές και τύψεις ότι αδυνατούν να προσφέρουν τα καλύτερα στο παιδί τους. Γιατί τα καλύτερα τελικά είναι και τα πιο απλά!

flowmagazine.gr

Παιδική ηλικία

Μπορεί να βελτιωθεί η συμπεριφορά ενός παιδιού δίχως φωνές και γκρίνιες; Η ψυχολόγος και οικογενειακή σύμβουλος Noël Janis-Norton, στο βιβλίο της «Calmer, Easier, Happier Parenting, The Revolutionary Programme That Transforms Family Life» μας αποκαλύπτει 7 απλούς τρόπους πειθαρχίας που υπόσχονται να φέρουν την πολυπόθητη γαλήνη στο σπίτι μας. 


1. Αποφύγετε τους γενικευμένους και υπερβολικούς επαίνους 
Όλοι ξέρουμε ότι πρέπει να επαινούμε τα παιδιά μας, αλλά οι γενικές και οι υπερβολικές εκφράσεις τους κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Αντί λοιπόν να λέτε «υπέροχα», «άψογα», «θαυμάσια», επιλέξτε τον συγκεκριμένο και συγκρατημένο έπαινο, όπως «βλέπω ότι διάβασες προσεκτικά τα μαθήματά σου, προσέχοντας την ορθογραφία σου και κάνοντας την αντιγραφή σου. Βλέπω επίσης ότι δεν άφησες κενά. Αυτό είναι πολύ καλό». Το κλειδί, κατά την Janis-Norton είναι να παρατηρείτε, να περιγράφετε με ακρίβεια και να μην χρησιμοποιείτε υπερθετικούς βαθμούς. 

2. Προτιμήστε να επαινείτε το παιδί όταν συμπεριφέρεται καλά 
 Για να αντιμετωπίσετε μια ενοχλητική συμπεριφορά του παιδιού (π.χ. ότι μιλάει απότομα, τρώει τα νύχια του, σας διακόπτει όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, ζητάει διαρκώς κάτι, δεν διαβάζει) προτιμήστε να δώσετε έμφαση στις περιπτώσεις που δεν το κάνει αυτό. Μπορείτε μάλιστα να χρησιμοποιείτε τον συγκεκριμένο έπαινο για να του τις επισημαίνετε μια θετική του συμπεριφορά. Για παράδειγμα μπορείτε να του πείτε «χαίρομαι που δε με διέκοψες και έκανες μόνο σου τα μαθήματα. Μπράβο σου». 

3. Αφιερώστε σε κάθε παιδί «το δικό του» χρόνο 
Κάθε ένας από τους γονείς πρέπει να αφιερώνει σε κάθε ένα από τα παιδιά λίγο αποκλειστικό χρόνο, που θα περνάνε κάνοντας οι δυο τους κάποιες δραστηριότητες. Ο χρόνος αυτός πρέπει να είναι καθημερινός και να διαρκεί τουλάχιστον 10 λεπτά σε κάτι που αρέσει και στους δύο. 

4. Ακούστε το παιδί 
Για να λύσετε κάποιο πρόβλημα, πρέπει πρώτα να ακούσετε τι έχει να πει το παιδί, και αναλόγως να προσαρμόζετε την απάντησή σας. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά ξεπερνούν πιο εύκολα και πιο γρήγορα τον θυμό ή τα αρνητικά συναισθήματά τους, ενώ έχουν και την ευκαιρία να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους, να τα νιώσουν πλήρως και μετά να τα ξεπεράσουν και να ηρεμήσουν. Μπορείτε να βρείτε μια γλώσσα επικοινωνίας, μέσα από την οποία θα συνεννοείστε και θα του δίνετε μαθήματα ζωής.  Για να ακούσετε το παιδί, βάλτε στην άκρη τα δικά σας συναισθήματα, σταματήστε ό,τι κι αν κάνετε, συγκεντρωθείτε σε ό,τι σας λέει κοιτάζοντάς το στα μάτια και αναλογισθείτε πως μπορεί να νιώθει το παιδί. 

5. Προετοιμαστείτε για τις αρνητικές συμπεριφορές 
Αυτή είναι μια πανίσχυρη τεχνική για να εξασφαλίσετε ότι το παιδί θα ακολουθεί τους κανόνες του σπιτιού. Πρέπει να την εφαρμόσετε πριν συμβεί η αρνητική συμπεριφορά και οπωσδήποτε όχι εν ώρα αψιμαχίας ή όταν βιάζεστε. 
Πως θα την εφαρμόσετε   
Διαλέξτε μια ουδέτερη στιγμή που θα έχετε άφθονο χρόνο στη διάθεσή σας. Καθίστε κάτω με το παιδί και θέστε του μερικά βασικά ερωτήματα (για κάθε ερώτημα και απάντηση, να αφιερώνετε έως 60 δευτερόλεπτα). Κάθε ερώτηση πρέπει να είναι λεπτομερής και να μην απαντιέται με «ναι» ή «όχι», αλλά να έχει συγκεκριμένη απάντηση. Επιπλέον, επειδή το παιδί ξέρει τις απαντήσεις, εσείς δεν πρέπει να του τις πείτε, αλλά να περιμένετε να τις πει μόνο του. Για παράδειγμα πείτε του: «Όταν γυρνάμε από το κολυμβητήριο, τι είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε; Που θα βάλουμε την τσάντα; Που θα βάλουμε τα παπούτσια; Τι θα κάνουμε τα λερωμένα ρούχα;». Όσο πιο λεπτομερής είναι κάθε απάντηση του παιδιού, τόσο περισσότερο εντυπώνεται στη μνήμη του. 

6. Απομακρύνετε ό,τι αποσπά την προσοχή του από αυτό που πρέπει να κάνει
Αν για παράδειγμα τα παιδιά σας καθυστερούν το πρωί να ετοιμαστούν για το σχολείο, βάλτε τα ρούχα τους σε ξεχωριστά δωμάτια ώστε να μην συναντηθούν πριν ντυθούν. 

7. Μην ζητάτε ποτέ δεύτερη φορά το ίδιο πράγμα 
Για να κάνει το παιδί ό,τι ζητάτε , χωρίς να χρειαστεί να επαναλαμβάνεστε εφαρμόστε την απλή μέθοδο που ακολουθεί: 
1. Πηγαίνετε στο δωμάτιο όπου βρίσκεται το παιδί, σταθείτε δίπλα του και κοιτάξτε το. 
2. Περιμένετε να γυρίσει να σας κοιτάξει και αυτό – αλλά να κοιτάει μόνο εσάς και πουθενά αλλού. 3. Πείτε στο παιδί τι θέλετε να κάνει – αργά, με απλά λόγια, με σαφήνεια και μόνο μία φορά. 
4. Ζητήστε από το παιδί να επαναλάβει ό,τι του είπατε, λέγοντας «Πες μου σε παρακαλώ τι πρέπει να κάνεις» (μόλις το παιδί αρχίσει να το λέει, έχει αρχίσει να γίνεται δική του απόφαση και ευθύνη). 
5. Περιμένετε στη θέση σας να κάνει το παιδί ό,τι του ζητήσατε – και κάθε τι σωστό που κάνει, να το επαινείτε συγκεκριμένα και συγκρατημένα.

http://www.imommy.gr/

Παιδική ηλικία

Γράφει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος-συγγραφέας κι επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr

Πολύ συχνά οι γονείς ζητούν βοήθεια για θέματα που σχετίζονται με κάποιες δυσκολίες, τις οποίες αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους κατά τη σχολική φοίτηση. Αρκετοί από αυτούς νομίζουν ότι τα παιδιά τους είναι τεμπέλικα ή αδιάφορα και τα αποκαλούν με ευκολία «κακούς μαθητές», ενώ στην πραγματικότητα αυτά παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες στην ανάγνωση, την αριθμητική ή τη γραφή.

Είναι ευνόητο ότι κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό και τις δικές του επιδόσεις. Mερικά παιδιά όμως, ενώ διαθέτουν φυσιολογική νοητική ικανότητα και δεν αντιμετωπίζουν κάποιο οργανικό πρόβλημα, παρουσιάζουν μια ανεξήγητη κατά τους γονείς τους δυσκολία σε επιμέρους τομείς της σχολικής τους φοίτησης, για παράδειγμα, στην ευχέρεια της ανάγνωσης, την ορθογραφία, τη γραπτή έκφραση, στις μαθηματικές πράξεις. Αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες. Είναι ένας γενικευμένος όρος που περιγράφει μια ομάδα δυσκολιών, που μειώνουν την ικανότητα ενός παιδιού να μάθει. Οι ορισμοί που έχουν κατά καιρούς δοθεί είναι διαφορετικοί μεταξύ τους.

Ποιες είναι οι μαθησιακές δυσκολίες
Σύμφωνα με το ICD-10 6 (διαγνωστικό εγχειρίδιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας):

•Ειδική διαταραχή της ανάγνωσης (δυσλεξία)

•Ειδική διαταραχή της ορθογραφίας

•Ειδική διαταραχή στις μαθηματικές ικανότητες

•Μεικτή διαταραχή σχολικών ικανοτήτων
Χαρακτηριστικά των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες

•Aνώριμη συμπεριφορά.

•Eίναι παρορμητικά και υπερκινητικά.

•Έχουν περιορισμένη συγκέντρωση και προσοχή, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνουν το μάθημα που διαβάζουν

•Να το ξεχνούν εύκολα.

•Παρανοούν προφορικές οδηγίες.

•Έχουν δυσκολία στην οργάνωση.

•Δυσκολεύονται να αρχίσουν και να ολοκληρώσουν μια εργασία.

•Διστάζουν όταν μιλούν και έχουν αδυναμία στην προφορική έκφραση.

•Παρουσιάζουν κακό συντονισμό κινήσεων, ενώ ο ρυθμός εκτέλεσης μιας εργασίας είναι αργός.

•H διάθεσή τους παρουσιάζει απότομες εναλλαγές, θυμώνουν, απογοητεύονται και παραιτούνται εύκολα, ενώ δεν είναι σπάνιες οι εκρήξεις θυμού.

•Στην ανάγνωση μπερδεύουν, παραλείπουν, αντικαθιστούν, προσθέτουν ή αντιστρέφουν γράμματα ή συλλαβές, διαβάζουν αργά ή συλλαβιστά, χωρίς ροή και δεν καταλαβαίνουν επαρκώς το κείμενο. Η διαταραχή στην ανάγνωση είναι και η πιο συνηθισμένη δυσκολία και συναντάται στο 70-80% των παιδιών με διαταραχές στη μάθηση.

•Στο γραπτό λόγο τα παιδιά αντιστρέφουν ή παραλείπουν γράμματα ή ολόκληρη λέξη, χρησιμοποιούν κάποια γράμματα με λανθασμένη σειρά, έχουν δυσκολία στη διατύπωση των σκέψεών τους γραπτά, κάνουν συχνές επαναλήψεις λέξεων, αντικαταστάσεις ή αντιμεταθέσεις ή προσθήκες φθόγγων ή συλλαβών.

•Δείχνουν ότι αγνοούν βασικούς κανόνες γραμματικής, δυσκολεύονται να αντιγράψουν κυρίως από τον πίνακα, κολλάνε τα γράμματα, ξεκινούν την πρόταση με μικρά γράμματα ή ανακατεύουν μικρά και κεφαλαία κ.ά.

•Στα μαθηματικά δυσκολεύονται στην αντίληψη βασικών κανόνων, αλλά και στο συνδυασμό αριθμού με σύμβολο –π.χ., πρόσθεση, αφαίρεση–, στην ποσότητα, στις έννοιες χρόνου, στην οργάνωση των αριθμών. Αυτή η δυσκολία αφορά το 1% έως 6% των μαθητών.

 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας κ. Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει: 

Το παιδί σας είναι ιδιαίτερα ντροπαλό σε σημείο που όχι μόνο κάνει με δυσκολία φίλους αλλά δεν τολμά να πει μάθημα στο σχολείο ενώ το ξέρει! Αναρωτιέστε τι πρέπει να κάνετε και τι να αποφεύγετε; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" και "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά" κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Χαρακτηριστικά των ντροπαλών παιδιών

Τα ντροπαλά παιδιά προσπαθούν να περάσουν απαρατήρητα.

Παρουσιάζουν έντονη ευαισθησία σε ενδεχόμενο απόρριψής τους, ενώ έχουν ζωηρό ενδιαφέρον σχετικά με την εκτίμηση των άλλων.

Συχνά δυσκολεύονται να προσεγγίσουν τους συνομηλίκους ή να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες, ενώ κατά βάθος το θέλουν.

Όταν πηγαίνουν στο σχολείο, ενώ ξέρουν το μάθημά τους, είναι πιθανό να μη σηκώσουν το χέρι ή να μην απαντούν σε ερωτήσεις του δασκάλου ή η φωνή τους να είναι διστακτική και χαμηλή.

Τι πρέπει να κάνετε

Η ντροπαλότητα μπορεί να ξεπεραστεί εάν κι εσείς η ίδια βοηθήσετε το παιδί. Εάν όμως είσαστε ντροπαλή στις καθημερινές σας επαφές είναι βέβαιο ότι αποτελείτε πρότυπο συνεσταλμένης συμπεριφοράς. Να μην ξεχνάτε ότι το παιδί σας έχει στραμμένη την προσοχή του πάνω σας.

Παίρνει θετικά μηνύματα όταν σας βλέπει να είσαστε ομιλητική, να συμμετέχετε σε διάφορες δραστηριότητες, να ανταποκρίνεστε με χαρά σε χαιρετισμούς, να μιλάτε για τους φίλους σας και να απολαμβάνετε την παρέα τους.

Παρατηρήστε σε ποιες περιπτώσεις το παιδί είναι ντροπαλό και συνεσταλμένο, π.χ. όταν βρίσκεται με συνομήλικα παιδιά ή πρόκειται να συμμετάσχει σε ομαδική δραστηριότητα, όταν πρέπει να διεκδικήσει κάτι ή συναντά άτομα που δε γνωρίζει. Αυτό θα σας βοηθήσει για να καταστρώνετε πρόγραμμα ενίσχυσης του παιδιού.

Διδάξτε από νωρίς στο παιδί κοινωνικές δεξιότητες.

Δώστε έμφαση στη δημιουργική επίλυση μικρών καθημερινών προβλημάτων.

Βοηθήστε το να προσδιορίσει τα ταλέντα του και τα δυνατά του σημεία ώστε να νιώσει ιδιαίτερο.

Πολλές φορές το παιδί θέλει να πάρει πρωτοβουλία, όμως νιώθει ανασφάλεια μην τυχόν κάνει κάποιο λάθος. Χρειάζεται λοιπόν να του δείχνετε εμπιστοσύνη, να το επιβεβαιώνετε και να το αποδέχεστε.

Ένας τρόπος για να το βοηθήσετε να πάρει θάρρος είναι να παίζετε μαζί του παιχνίδια με ρόλους, φτιάχνοντας υποθετικές καταστάσεις, όπου το παιδί θα πρέπει να πάρει κάποια δυναμική θέση.

Καλό είναι να καλείτε συχνά κάποιο φίλο στο σπίτι σας και να οργανώνετε τον τρόπο που θα περάσουν την ώρα τους, τουλάχιστον στην αρχή.

Να του δίνετε ευκαιρίες και δυνατότητες να αναπτύξει κάποιο χόμπι ή να το προτρέπετε σε κάποια αθλητική δραστηριότητα.

Παροτρύνετέ το να κάνει μικρά βήματα που σταδιακά θα ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή του και θα του δώσουν τη βεβαιότητα ότι είναι ικανό να τα βγάλει πέρα με αρκετά πράγματα.

Τι πρέπει να αποφεύγετε

Τις υπερβολικές απαιτήσεις από το παιδί.

Τις πιέσεις να κάνει πράγματα που αδυνατεί.

Να το φέρνετε σε δύσκολη θέση όταν είναι μπροστά κι άλλοι.

Να το συγκρίνετε με άλλα παιδιά ή με εσάς.

Να είσαστε υπερβολική χρησιμοποιώντας φράσεις όπως "επιτέλους σε είδα να παίζεις κι εσύ!" ή "πώς το έπαθες κι άνοιξες το στόμα σου!".

http://www.news.gr

Παιδική ηλικία

Συμπεριφορές που συνδέονται με τις μελλοντικές σεξουαλικές προτιμήσεις του παιδιού:

Πολύ συχνά οι γονείς διερωτώνται αν το φαινομενικά αθώο παιχνίδι του γιου τους με την κούκλα της αδερφής του κρύβει κάτι που ενδεχομένως υποδηλώνει ομοφυλοφιλική τάση...
Τα παιδιά αρχίζουν να νιώθουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα μεταξύ 9 και 12 ετών. Ωστόσο, από την προσχολική κιόλας ηλικία, αρχίζουν να δείχνουν περιέργεια για το σώμα τους, για τις διαφορές των δύο φύλων, κάνοντας ακόμα και τα πρώτα προ-ερωτικά πειράματα, προσποιούμενα ότι φιλιούνται "όπως οι μεγάλοι". Σύμφωνα με την καθηγήτρια ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Ατλάντα, Erika Pluhar, πρόκειται για απολύτως φυσιολογική συμπεριφορά.

Φθάνοντας στην ηλικία των 9 ετών, και σε συνδυασμό με μια σειρά ψυχολογικών, περιβαλλοντικών και βιολογικών παραγόντων, αρχίζουν να πειραματίζονται πιο συστηματικά με τη σεξουαλικότητά τους, υπό ετεροφυλοφιλικό ή ομοφυλοφιλικό πρίσμα.

Από αυτήν την ηλικία και μετά είναι δυνατόν οι γονείς να εξάγουν συμπεράσματα για τις μελλοντικές σεξουαλικές προτιμήσεις του παιδιού τους, παρατηρώντας συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως:

•Προτίμηση στο ροζ χρώμα και στο θηλυπρεπές ντύσιμο (στα αγόρια).
•Θεατρικό παιχνίδι κατά το οποίο το παιδί προσποιείται συχνά ότι ανήκει στο αντίθετο φύλο.
•Προτίμηση για παιχνίδι με παιδιά του αντίθετου φύλου.
•Τάση για κλασικά παιχνίδια που αρέσουν στο αντίθετο φύλο (π.χ. κορίτσι που προτιμά να παίζει πόλεμο ή πάλη, αντί με κούκλες).
•Επιλογές που παραπέμπουν στο αντίθετο φύλο (π.χ. αγόρι που ασχολείται με τα μανό της μητέρας του).
Μπορεί κανείς με βεβαιότητα να προβλέψει ότι ένα παιδί με τέτοιου είδους συνήθειες θα έχει ομοφυλοφιλική σεξουαλική συμπεριφορά μεγαλώνοντας; Σύμφωνα με το Michael Bailey, καθηγητή ψυχολογίας στο Northwestern University, ενδεχομένως ναι. Αν τα ανωτέρω λαμβάνουν χώρα συστηματικά, σχεδόν καθημερινά, με επίμονο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παθιασμένο τρόπο, τότε είναι πολύ πιθανόν το παιδί να είναι ομοφυλόφιλο (εάν πρόκειται για αγόρι οι πιθανότητες αυξάνουν), δίχως αυτό να αποκλείει την πιθανότητα ενός περιστασιακού φαινομένου, που οφείλεται σε άλλους παράγοντες (π.χ. μορφή αντίδρασης ή προσπάθεια έλκυσης προσοχής).

Σε κάθε περίπτωση, η ομοφυλοφιλία είναι ένα ζήτημα με μεγάλη σημασία που απασχολεί πολλούς γονείς. Έρευνα που διεξήγαγε το περιοδικό Pediatrics, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ομοφυλόφιλοι που προέρχονται από ένα συντηρητικό οικογενειακό περιβάλλον, κάθετα αντίθετο και αρνητικά προσκείμενο απέναντι στην ομοφυλοφιλία, έχουν έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από βαριά κατάθλιψη και έως πέντε φορές περισσότερες να κάνουν χρήση ναρκωτικών.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν οι γονείς, ανεξάρτητα από τις απόψεις τους σχετικά με το θέμα, είναι ότι η ευτυχία του παιδιού τους δεν προσδιορίζεται από τις σεξουαλικές του επιλογές. Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και ευτυχία όταν αντιλαμβάνονται ότι τα αγαπούν για αυτό που είναι, όταν βιώνουν την άνευ όρων αποδοχή και εκτίμηση των γονέων τους, όταν ξέρουν ότι οι γονείς θα σεβαστούν την ελευθερία των επιλογών τους. Ο Bailey τονίζει ότι δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι αναστρέψιμος. Ζητά από τους γονείς να καταλάβουν ότι δε μπορούν να "μεταπείσουν" το ομοφυλόφιλο παιδί τους. Αυτό που με βεβαιότητα μπορούν να κάνουν είναι να το οδηγήσουν στη δυστυχία, γυρνώντας του την πλάτη ή να συμβάλλουν στην ευτυχία του, αποδεχόμενοι την επιλογή του, ασχέτως αν συμφωνούν ή όχι.

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Ένα θέμα που συνήθως απασχολεί τους γονείς είναι η προκλητικότητα των παιδιών τους. Eνώ τους απαγορεύουν να κάνουν κάτι, αυτά, επίτηδες, τους αγνοούν. Συχνά, μάλιστα, κρυφογελούν, περιμένοντας την αντίδρασή τους. Tελικά, φαίνεται σαν να τους εκβιάζουν.

Γιατί συμβαίνει αυτό; 

- Αυτή η συμπεριφορά είναι ένας τρόπος για να απαντήσει το παιδί στο ερώτημα: «Μέχρι ποιο σημείο μπορώ να φτάσω; Είναι άραγε άκαμπτες οι απαγορεύσεις των γονιών; Ποια είναι τα όρια;»

- Έχετε σκεφτεί ότι αυτός είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να σας κινήσει το ενδιαφέρον; Aν δεν έκανε έτσι, ο μπαμπάς θα άρχιζε αμέσως να διαβάζει την εφημερίδα του και η μαμά θα το άφηνε για να πάει να κάνει δουλειές. Ένα παιδί που δεν έχει βρεθεί με τους γονείς του όλη την ημέρα δεν μπορεί να δεχτεί να μην του δίνουν όλη την προσοχή τους.

- Σε άλλες περιπτώσεις, αν δέχεται πολλές παρατηρήσεις από τους γονείς, για παράδειγμα, επειδή ενοχλεί ή χτυπά το μικρότερο αδελφάκι του, το παιδί επιδιώκει με τη συμπεριφορά του να σας προκαλεί το ενδιαφέρον αλλά και να κινεί τα νήματα της οικογένειας, έστω και με αρνητικό τρόπο.
- Oι γονείς, από την άλλη πλευρά, παραπονιούνται συνεχώς ότι «μας προκαλεί, μας αναγκάζει να του κάνουμε παρατηρήσεις». Άθελά σας, μπαίνετε σε έναν αγώνα υπεροχής, χωρίς κανένα νικητή.

Πώς να το αντιμετωπίσετε…

- Αρχικά, εξετάστε τι κρύβεται πίσω από την προκλητική συμπεριφορά του παιδιού. Αναλογιστείτε αν του αφιερώνετε αρκετό χρόνο, αν ασχολείστε ικανοποιητικά μαζί του. Είστε χαλαροί όταν γυρίζετε στο σπίτι; Έχετε καλή διάθεση;

- H συμπεριφορά του παιδιού ίσως είναι μια απάντηση στη στάση σας. Σίγουρα μπορεί να αλλάξει, αρκεί να αποφασίσετε ν’ αλλάξετε πρώτα εσείς.

- Κάνετε την αρχή, αγνοώντας κάποια αρνητικά στοιχεία της συμπεριφοράς του. Έτσι διαψεύδετε τη βεβαιότητα που έχει ότι θα αντιδράσετε με το γνωστό τρόπο, δηλαδή με φωνές κ.λπ.

- Αντίθετα, επαινέστε κάποιες άλλες θετικές ενέργειες που ίσως κάνει με δική του πρωτοβουλία ή που το ενθαρρύνετε εσείς να κάνει.

- Σταδιακά, θα καταλάβει ότι μπορεί να κερδίζει το ενδιαφέρον σας με θετικούς τρόπους και να εισπράττει τον έπαινο.

- Φυσικά, αυτό χρειάζεται να γίνεται σε σταθερή βάση, γιατί τα παιδιά είναι καχύποπτα και σας δοκιμάζουν. Αν, λοιπόν, εσείς, με τις πρώτες προκλήσεις, αρχίσετε πάλι να συμπεριφέρεστε με το γνώριμο σ’ εκείνα τρόπο, δηλαδή με παρατηρήσεις, τότε η προσπάθειά σας να τροποποιήσετε τη στάση σας θα έχει αποτύχει. Το παιδί επιβεβαιώθηκε ότι δεν αλλάζετε και γίνεται πιο προκλητικό. Eίναι, λοιπόν, απαραίτητο να είστε αποφασισμένοι και σταθεροί.

- Mη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια από έναν ειδικό, αν δυσκολεύεστε να επικοινωνήσετε με το παιδί.

http://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Υποστηρίξτε το ταλέντο του παιδιού σας και την προσπάθεια, με αυτούς τους τρόπους DIY που θα αναδείξουν την τέχνη του.

 Από τα έργα που απαιτούν βασική ξυλουργική εργασία μέχρι κάποια που είναι εκπληκτικά απλά, είναι σίγουρο ότι θα κάνουν το σπίτι σας σαν καταφύγιο ενός καλλιτέχνη.

Φεύγουμε πια μακριά από το συνηθισμένο στυλ art on the ψυγείο και δοκιμάζουμε όμορφους τρόπους DIY για την έκθεση της τέχνης του παιδιού μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε ακόμα στο 4moms.gr:

 

Παιδική ηλικία

Θυμάστε τις παλιές καλές εποχές που μεταμορφώναμε το σπίτι μας σε μία πύλη φαντασίας και ταξιδεύαμε σε κόσμους μαζί με τους φίλους μας; Τώρα, μπορούμε να το κάνουμε και με τα παιδιά μας!

1. Κυνήγι θησαυρού

"Που ‘ντο, που ‘ντο το δαχτυλίδι – ψάξε, ψάξε δεν θα το βρεις…". Το θυμόσαστε αυτό το παιχνίδι που παίζαμε όταν ήμασταν παιδιά; Τα παιδιά λατρεύουν να ψάχνουν μέσα στο σπίτι, διάφορα πράγματα που έχουμε κρύψει εμείς για εκείνα. Κρύψτε, λοιπόν, ένα θησαυρό μέσα στο σπίτι και δώστε οδηγίες για να ψάξουν να τον βρουν! Σχεδιάστε ένα χάρτη, δώστε τους αινίγματα και γρίφους και οδηγείστε τους βήμα-βήμα στο θησαυρό! Εσείς καθίστε αναπαυτικά πίνοντας μια ζεστή σοκολάτα, και δίνοντας οδηγίες και κατευθύνσεις!

 

 

 

2. Πόσα, έχουμε στο σπίτι μας;

Σε ένα μεγάλο άσπρο χαρτόνι, σχεδιάζουμε ένα μεγάλο σπίτι όπως αυτό της φωτογραφίας μας. Βάζουμε μέσα κουτάκια και δίπλα λέξεις από πράγματα που έχουμε όλοι στο σπίτι. Βρείτε παράξενα αντικείμενα, μικρά και μεγάλα και αφού τα μετρήσετε, στείλτε τα παιδιά να τα φέρουν για να διαπιστώσετε εάν τα βρήκαν σωστά. Θα ξετρελαθούν!

 

 

3. Παίζουμε κουτσό;

Φτιάξτε όλοι μαζί ένα τεράστιο διάδρομο – χαλί από χοντρό χαρτόνι! Ένα χοντρός μαρκαδόρος είναι το δεύτερο υλικό σας! Το παιχνίδι είναι έτοιμο και παίζετε όση ώρα θέλετε! Μετά το τυλίγετε και το κρύβετε κάτω από το κρεββάτι για την επόμενη φορά! Εύκολο και οικονομικό! Φοβερό;

 

 

 

4. Φίλησε το βάτραχό σου

Κατασκευάστε ένα τεράστιο πράσινο βάτραχο από χαρτόνι και ζωγραφίστε τον με απλές γραμμές. Σε κόκκινο χαρτόνι κόψτε τα αποτυπώματα ενός φιλιού- τα χείλη- και με κλειστά τα μάτια προσπαθείστε να βάλετε ένα αποτύπωμα του φιλιού στον βάτραχο! Φτιάξτε πολλά αποτυπώματα για όλους τους παίκτες! Κερδίζει ο παίκτης που θα πλησιάσει περισσότερο!

 

 

 

Μικροί και μεγάλοι διασκεδάζουν μέσα στο σπίτι. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Τόσο απλά!

Παιδική ηλικία
Το κρυφτό είναι αναμφίβολα το πιο αγαπημένο και γνωστό παιχνίδι των παιδικών χρόνων όλων! 

Δείτε τους μπόμπιρες παρακάτω που διάλεξαν κρυψώνες για σίγουρη επιτυχία...
















 

Παιδική ηλικία
Ο αυτισμός, μια από τις πιο σοβαρές αναπτυξιακές διαταραχές παρουσιάζει παγκοσμίως μεγάλη αύξηση στις μέρες μας. Αν και δεν υπάρχει θεραπεία, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική παρέμβαση μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς και της οικογένειάς του. Ο αυτισμός παρουσιάζεται σε όλες τις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές ομάδες, και τα αγόρια έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από ότι τα κορίτσια.

Υπολογίζεται ότι 67 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως προσβάλλονται από αυτισμό. Στις περισσότερες χώρες, η πάθηση αυτή, συναντάται πιο συχνά από ότι ο παιδικός καρκίνος, σακχαρώδης διαβήτης, και το έιτζ μαζί. Ο αυτισμός περιορίζει την ικανότητα ενός ατόμου να επικοινωνήσει και να σχετίζεται με τρίτους. Συσχετίζεται με την τήρηση αυστηρής ρουτίνας και τις επαναληπτικές κινήσεις, όπως π.χ. την καταναγκαστική διαρρύθμιση αντικειμένων στον χώρο και την τήρηση πολύ συγκεκριμένης ρουτίνας.

Η 2α Απριλίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, με βασικό στόχο την αύξηση της παγκόσμιας γνώσης γύρω από αυτή τη σύνθετη νευροβιολογική διαταραχή που γνωρίζει μεγάλη έξαρση τα τελευταία χρόνια και υπολογίζεται ότι «χτυπά» περίπου 1 στους 150 ανθρώπους χωρίς να κάνει διακρίσεις σε φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές ομάδες».

Αναγνωρίζοντας τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα κυμαίνονται από πολύ ήπια έως αρκετά σοβαρά. Όλες αυτές οι διαταραχές χαρακτηρίζονται από περιορισμένη ικανότητα επικοινωνίας και κοινωνικής δεξιότητας καθώς και επαναληπτικότητα στην συμπεριφορά. Η διάγνωση των διαταραχών του φάσματος του αυτισμού γίνεται συνήθως με αξιοπιστία γύρω στην ηλικία των 3 ετών, ενώ η πρώτη διάγνωση συνήθως γίνεται σε ηλικία 18 μηνών. Οι γονείς είναι συνήθως οι πρώτοι που παρατηρούν κάποιες ασυνήθιστες συμπεριφορές στο παιδί τους ή την αδυναμία του παιδιού να φθάσει σε ορισμένα αναπτυξιακά ορόσημα-κλειδιά τα οποία αναλογούν στην ηλικία του.

Ορισμένοι γονείς περιγράφουν ότι το παιδί τους διέφερε από την ώρα της γέννησης, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι το παιδί τους αναπτυσσόταν κανονικά και ξαφνικά άρχισε να χάνει τις ικανότητές του. Πολλοί παιδίατροι παραβλέπουν τις πρώτες ενδείξεις αυτισμού, με το σκεπτικό ότι η ανάπτυξη του παιδιού θα βελτιωθεί στην πορεία και συνιστούν στους γονείς να τηρήσουν στάση αναμονής. Τα αποτελέσματα από τις πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι όταν οι γονείς υποψιαστούν ότι κάποιο πρόβλημα υπάρχει με το παιδί τους, τις περισσότερες φορές έχουν δίκιο. Εάν ανησυχείτε για την αναπτυξιακή πορεία του παιδιού σας, μην περιμένετε: μιλήστε με τον ιατρό σας και ζητήστε να εξεταστεί για αυτισμό.

Η σημαντική πρώιμη διάγνωση

Ενώ πολλοί γονείς προβληματίζονται για τον χαρακτηρισμό ενός νηπίου ως “αυτιστικού”, όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση, τόσο πιο γρήγορα μπορεί να αρχίσει και η παρέμβαση. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποιος αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη του αυτισμού, καμία μέθοδος αντιμετώπισης η οποία να είναι πλήρως αποτελεσματική, και καμία θεραπεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών, η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση για τουλάχιστον δύο χρόνια κατά την προσχολική ηλικία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τον δείκτη νοημοσύνης και τις γλωσσικές ικανότητές πολλών νέων παιδιών που πάσχουν από διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Η παρέμβαση πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά την διάγνωση αυτισμού. Αποτελεσματικά προγράμματα εστιάζουν τις προσπάθειες στην ανάπτυξη επικοινωνιακής, κοινωνικής και γνωστικής ικανότητάς. Σε πολλές χώρες, ο αυτισμός δεν αποτελεί μια αναγνωρισμένη διαταραχή και η διάγνωση δυσχεραίνεται. Τα κράτη πρέπει να αναλάβουν την δέσμευση δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για πρώιμη ανίχνευση αυξάνοντας την ενημέρωση που υπάρχει στον συγκεκριμένο τομέα. Μέθοδοι εξέτασης υπάρχουν για μικρά παιδιά ακόμη και 18 μηνών. Η εξέταση δύναται να γίνει κατά την τακτική ιατρική εξέταση της υγείας ενός μωρού.

Οι ενδείξεις που πρέπει να σας προβληματίσουν

Οι παρακάτω “κόκκινες σημαίες” αποτελούν πιθανές ενδείξεις αυτισμού και το παιδί πρέπει να εξετασθεί ώστε να επιβεβαιωθεί ότι βρίσκεται στον σωστό αναπτυξιακό δρόμο. Αν το μωρό σας παρουσιάσει κάποιο από τα παρακάτω, ζητήστε άμεση εξέταση από παιδίατρο, παιδοψυχίατρο και αναπτυξιολόγο σε εξειδικευμένες δομές:

  • Έλλειψη έντονου χαμόγελου ή άλλων εγκαρδίων εκφράσεων χαράς από έξι μηνών και μετά.
  • Έλλειψη ανταλλαγής ήχων, χαμόγελων και άλλων εκφράσεων προσώπου από εννέα μηνών και μετά.
  • Έλλειψη “βαβίσματος” (βρεφικής ομιλίας) έως 12 μηνών.
  • Έλλειψη ανταπόκρισης και αναπαραγωγής χειρονομιών όπως δακτυλοδειξία, παρουσίαση, τέντωμα ή χαιρετισμό έως 12 μηνών.
  • Αδυναμία σχηματισμού λέξεων έως 16 μηνών.
  • Αδυναμία σχηματισμού φράσεων δύο λέξεων με νόημα (χωρίς μίμηση ή επανάληψη) έως 24 μηνών
  • Έλλειψη ανταπόκρισης στο όνομά του έως 10 μηνών.
  • Όποια απώλεια ομιλίας, βαβίσματος ή κοινωνικής δεξιότητας σε οποιαδήποτε ηλικία.
  • www.health4you.gr
© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin