Οκτωβρίου 23, 2018

Παιδική ηλικία

Πολύ συχνά στις συζητήσεις μας για τα παιδιά αναφέρουμε τη λέξη αυτοεκτίμηση. Πόσοι όμως από εμάς γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει και με ποιον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να την αναπτύξει.

Αυτοεκτίμηση είναι ο τρόπος που κάθε παιδί αντιλαμβάνεται, αξιολογεί και εκτιμά τον εαυτό του. Επίσης, ο βαθμός που αισθάνεται αποδεκτό και εκτιμάται από τους ενηλίκους εκείνους που παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή του. Συγκεκριμένα, στη ζωή του παιδιού κυριαρχούν κάποιοι άνθρωποι που είναι πολύ σημαντικοί, όπως η μητέρα του, ο πατέρας του, τα αδέλφια του, οι γιαγιάδες και οι παππούδες του, οι δάσκαλοί του κ.λπ. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλη επίδραση στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής του. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διαδικασία που μπορεί να αλλάξει μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία και συνεχίζεται μέχρι την ενήλικη ζωή.

H αυτοεκτίμηση αποτελεί τη βάση για τη συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Είναι το διαβατήριο για την επιτυχία στην ενήλικη ζωή του, αλλά και η πανοπλία του απέναντι στις προκλήσεις του κόσμου. Τα παιδιά που γνωρίζουν τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες τους φαίνεται να έχουν έναν ευκολότερο χειρισμό των συγκρούσεων και αντιστέκονται καλύτερα στις πιέσεις. Κάποια παιδιά φαίνεται ότι διαθέτουν περισσότερη αυτοεκτίμηση από ό,τι άλλα.

Πώς αναπτύσσεται

Τα παιδιά θα νιώσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και πίστη στη ζωή μόνο ΑΝ βιώσουν τη χαρά της επιτυχίας μιας προσπάθειάς τους. Από τη στιγμή της γέννησης, μαθαίνουν ότι με τα κατορθώματά τους κερδίζουν το χαμόγελο, την αποδοχή και την αγάπη των γονιών τους. H ενθάρρυνση των γονιών είναι σημαντική, για να προχωρήσουν στην ανίχνευση του περιβάλλοντος.

Έχουν ανάγκη από το «μπράβο», την προτροπή, τον έπαινο. Mε αυτό τον τρόπο τούς δείχνουμε την αγάπη, την προσοχή και την εκτίμησή μας και τα βοηθάμε να πιστέψουν στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Έστω κι αν δεν πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους, μπορούμε να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια που κατέβαλαν και να τους πούμε πως την επόμενη φορά, με λίγη προσοχή, θα τα καταφέρουν ακόμα καλύτερα.

Σ’ αυτό το σημείο, να υπογραμμίσουμε ότι εκείνοι που πρέπει καταρχήν να συμφιλιωθούν με τις αποτυχίες των παιδιών είναι οι γονείς. Πρέπει να τις αντιμετωπίσουν ως κάτι φυσικό και παροδικό, βοηθώντας τα παιδιά να αποκτήσουν περισσότερο θάρρος και αποφεύγοντας την τέλειομανία, που μπορεί να τα αγχώνει. Eξάλλου, όπως και οι ενήλικοι, έτσι και τα παιδιά σε κάποια πράγματα νιώθουν σιγουριά ενώ σε κάποια άλλα, όχι.

Να διαχωρίσουμε ότι είναι λάθος να σκεφτόμαστε ότι ο συνεχής έπαινος του παιδιού είναι η διαδρομή προς την απόκτηση αυτοεκτίμησης.

Το παιδί με υψηλή αυτοεκτίμηση…

• Έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις δυνατότητές του.

• Αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του.

• Έχει ευκολία να κάνει νέους φίλους.

• Ενθουσιάζεται με νέες δραστηριότητες.

• Ελέγχει τη συμπεριφορά του.

• Συνεργάζεται και ακολουθεί κανόνες.

• Θέλει να είναι δημιουργικό.

• Επιλέγει αν θα παίξει μόνο του ή με άλλα παιδιά κ.λπ.

Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση…

• Δεν θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα.

• Μιλά αρνητικά για τον εαυτό του.

• Παρουσιάζει μικρή ανοχή στην απογοήτευση και τη ματαίωση.

• Τα παρατά εύκολα.

• Είναι υπερβολικά επικριτικό.

• Θεωρεί μόνιμες τις προσωρινές αποτυχίες.

• Είναι απαισιόδοξο.
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί…

• Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα.

• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.

• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

• Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους προσιτούς.

• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

• Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή.

• Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

• Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.

• Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.

• Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμα κι ΑΝ δεν τα πήγε καλά.

• Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

• Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

• Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

• Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.

• Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

• Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να
τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.

• Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

• Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

• Να είστε επιθετικοί μαζί του.

• Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Όταν έχετε μικρό παιδί στο σπίτι, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί. H παιδική φαντασία και η περιέργεια δεν αφήνουν τίποτε ανεξερεύνητο και συνήθως οδηγούν τα παιδιά στις πιο απίθανες, απρόβλεπτες, αλλά και πολλές φορές επικίνδυνες για τα ίδια σκανταλιές.

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

Ποτέ μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους στο χώρο της κουζίνας.

Όταν μαγειρεύετε, φροντίστε να χρησιμοποιείτε τις «πίσω» εστίες που δεν τις φτάνει εύκολα.

Tο χερούλι από τα μαγειρικά σκεύη δεν θα πρέπει να προεξέχει, ώστε να μην μπορεί να το πιάσει.

Mετά το μαγείρεμα, μην ξεχνάτε να κλείνετε το διακόπτη της εστίας που χρησιμοποιήσατε.

Tο ζεστό μάτι της ηλεκτρικής κουζίνας, ο φούρνος ή το τηγάνι με το ζεστό λάδι αλλά και οι ηλεκτρικές συσκευές ευθύνονται για πολλές περιπτώσεις πυρκαγιάς και ατυχημάτων.

Eπίσης, φροντίστε να βγάζετε τις ηλεκτρικές συσκευές από την πρίζα, αμέσως μετά τη χρήση τους.

Aν έχετε τζάκι, μην χρησιμοποιείτε ποτέ βενζίνη, οινόπνευμα ή πετρέλαιο για να το ανάψετε.

Mην παραλείπετε να τοποθετείτε πάντα τη μεταλλική προστατευτική κάλυψη μπροστά από το τζάκι σας και να επιβλέπετε το παιδί. Τα θερμαντικά σώματα πρέπει γενικά να είναι καλυμμένα ή μη προσβάσιμα στο παιδί.

Tο κρεβάτι του παιδιού δεν θα πρέπει να βρίσκεται κοντά σε ηλεκτρικά καλώδια.

Oι πρίζες να είναι πάντα καλυμμένες.

Όσο για τα επιτραπέζια φωτιστικά, αυτά θα πρέπει
να είναι τοποθετημένα σε στέρεες επιφάνειες.

Eίναι πολύ σημαντικό να αποθηκεύετε τα απορρυπαντικά και τα υγρά καθαρισμού σε ασφαλές μέρος, όπου δεν θα μπορούν να φτάσουν τα παιδικά χεράκια.

Αν χρειαστεί να κάνετε απεντόμωση, προσέξτε τις περιοχές στις οποίες θα τοποθετηθούν οι τοξικές εντομοκτόνες ουσίες, γιατί τα παιδιά μπουσουλάνε παντού και μετά βάζουν τα χεράκια τους στο στόμα.

Επίσης, τα φάρμακα και τα καλλυντικά θα πρέπει να φυλάσσονται με ιδιαίτερη προσοχή, όπως και τα τσιγάρα αν καπνίζετε, γιατί αν το παιδί καταπιεί καπνό μπορεί να πάθει πολύ σοβαρή δηλητηρίαση

Προσέχετε να μην αφήνετε γεμάτη την μπανιέρα ή αν βρεθείτε σε σπίτι με πισίνα, να επιβλέπετε διαρκώς
το παιδί.

Φροντίστε να καλύπτετε τις αιχμηρές γωνίες των επίπλων και το παιδί να μην έχει πρόσβαση σε σκάλες

Αν έχει περπατούρα, αυτή να μην σκοντάφτει σε χαλιά και άλλες ανωμαλίες του εδάφους

Αν στο σπίτι υπάρχει σκύλος ή γάτα, μην αφήνετε το παιδί μόνο μαζί του – τα μικρά παιδιά από αδεξιότητα και άγνοια μπορεί να τρομάξουν ή να πονέσουν το ζώο και αυτό να αντιδράσει βίαια.

Να έχετε κατά νου ότι τα μικρά παιδιά είναι ευφάνταστα, επινοητικά και έχουν μεγάλη επιθυμία εξερεύνησης, γι’ αυτό εσείς πρέπει να είστε πάντα
σε ετοιμότητα.

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η αυτοπεποίθηση αποτελεί τη βάση για τη συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Σημαίνει ότι έχει εμπιστοσύνη και σεβασμό στον εαυτό του και στις δυνατότητές του. Τα παιδιά θα νιώσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και πίστη στη ζωή μόνο αν βιώσουν την επιτυχία μιας προσπάθειάς τους.

Εξάλλου, από την στιγμή της γέννησης μαθαίνουν ότι με τα κατορθώματά τους κερδίζουν το χαμόγελο, την αποδοχή και την αγάπη των γονιών τους. Η ενθάρρυνση των γονιών είναι σημαντική, για να προχωρήσουν στην ανίχνευση του περιβάλλοντος. Έχουν ανάγκη από το «μπράβο», την προτροπή, τον έπαινο.

Με αυτόν τον τρόπο τους δείχνουμε την αγάπη, την προσοχή και την εκτίμησή μας και τα βοηθάμε να πιστέψουν στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Έστω κι αν δεν πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους, μπορούμε να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια που κατέβαλαν και να τους πούμε πως την επόμενη φορά με λίγη προσοχή θα τα καταφέρουν ακόμα καλύτερα.

Να υπογραμμίσουμε ότι πρώτα οι γονείς πρέπει να συμφιλιωθούν με τις αποτυχίες των παιδιών τους και να τις αντιμετωπίσουν ως κάτι φυσικό και παροδικό, βοηθώντας τα να αποκτήσουν περισσότερο θάρρος και αποφεύγοντας την τελειομανία, που μπορεί να τα αγχώνει. Εξάλλου, όπως και οι ενήλικοι , έτσι και τα παιδιά νιώθουν σιγουριά σε κάποια πράγματα ενώ σε κάποια άλλα όχι.

Τι να κάνετε..

- Να προσπαθείτε να αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους προσιτούς.
- Οι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Από τις πρώτες κιόλας μέρες τις γέννησης παίρνει τα πρώτα μηνύματα. Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.
- Να ακούτε το παιδί σας με προσοχή.
- Να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.
- Να λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.
- Να του απαντάτε με ειλικρίνεια (προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του).
- Να αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμη και αν δεν τα πήγε καλά.
- Να του δίνετε ευκαιρίες.
- Να δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.
- Να αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

Τι να αποφεύγετε…

Επειδή, όμως, τα όρια μεταξύ επαίνου και υπερβολής είναι μερικές φορές δυσδιάκριτα και μας οδηγούν σε παγίδες, σας παραθέτουμε κάποια στοιχεία που πρέπει να αποφεύγετε.

- Να του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.
- Να δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.
- Να επαινείτε ό,τι κάνει ή λέει το παιδί σας. Ίσως έτσι δημιουργηθεί εξάρτηση του παιδιού από τους επαίνους, σε σημείο που μόνο έτσι μπορεί να κινητοποιείται. Τονίζετε πάντα τη συγκεκριμένη συμπεριφορά του.
- Να χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε το παιδί σας. Μη λέτε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια» κ.α.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ζευγαριών που αποκτούν παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία για ποικίλους λόγους, όπως δεύτερος γάμος άνδρα με νεότερη σύζυγο, δεύτερος γάμος και των δύο, κύηση μετά τα σαράντα λόγω καριέρας ή άλλων προβλημάτων, πρώτος γάμος για τους δύο σε ηλικία μετά τα σαράντα, θέματα υπογονιμότητας κ.ά.

Οι προβληματισμοί γίνονται εντονότεροι κυρίως για όσους βρίσκονται στο κατώφλι των πενήντα χρόνων. «Είμαι νέος ακόμη, βρίσκομαι σε δημιουργική και παραγωγική φάση, όμως έχω το δικαίωμα να προχωρήσω στην απόκτηση ενός παιδιού σε αυτή την ηλικία;» έλεγε χαρακτηριστικά ένας άντρας. Η προοπτική αυτή δημιουργεί αφενός μεγάλη χαρά, αφετέρου όμως ανησυχία αν θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους.

Οι έγνοιες είναι πολλές, αναρωτιούνται πώς θα νιώθουν οι ίδιοι, αν το παιδί τους θα δυσκολεύεται να δεχθεί έναν πατέρα/μητέρα με άσπρα μαλλιά σε αντίθεση με των συμμαθητών του. Αμφιβάλλει αν θα έχει τη διάθεση και την αντοχή να πηγαίνει το παιδί στην παιδική χαρά ή σε άλλες δραστηριότη-τες ή να παίζει μπάλα μαζί του.

Επιπρόσθετα, αν έχει κι άλλα παιδιά από προηγούμενο γάμο, οι δισταγμοί γίνονται πιο έντονοι.

Μια άλλη παράμετρος που τους προβληματίζει είναι τα ζητήματα υγείας, αφού όταν το παιδί θα διανύει την εφηβεία εκείνος/εκείνη θα είναι 65 ή 70 χρόνων και ίσως δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.  Παρά τους σοβαρούς ενδοιασμούς που έχουν οι υποψήφιοι γονείς, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το βασικότερο αγαθό για το παιδί είναι η αγάπη των γονιών του, η ηρεμία στην οικογένεια και η ασφάλεια που αυτή του παρέχει.

Οι γονείς μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να υπολείπονται σε κάποιους τομείς, αλλά είναι οπλισμένοι με ωριμότητα, υπομονή και διαθεσιμότητα.

Συχνά εκπλήσσονται με τη ζωτικότητα που θα τους χαρίσει ο ερχομός του παιδιού και τις δυνάμεις που θα ανακαλύψουν ότι αναβλύζουν ακόμη από μέσα τους. Κατά κανόνα, παρατηρείται ότι προσδίνουν στους φόβους τους δυσανάλογες διαστάσεις και μεγαλοποιούν τις ατυχίες που πιθανόν να συμβούν σε μια οικογένεια, ανεξαρτήτως ηλικίας γονιών.

Από τη στιγμή, όμως, που έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν στην απόκτηση ενός παιδιού, είναι σημαντικό να αφήσουν πίσω τους ενδοιασμούς και να προσπαθήσουν να ασχοληθούν με το παιδί τους ενεργητικά.

http://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Ναι, τα ψέματα αποτελούν μια κακή συνήθεια των παιδιών, ωστόσο σύμφωνα με τις έρευνες αποτελούν ένδειξη ότι το παιδί έχει τα προσόντα να τα καταφέρει στη ζωή του!

Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα, όσα παιδιά λένε ψέματα από την τρυφερή ηλικία των 2 ετών, είναι πιο ευφυή και έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν στο μέλλον. Όσο πιο αληθοφανή είναι μάλιστα τα ψέματα, τόσο πιο έξυπνο είναι το παιδί. Μια πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Τορόντο στον Καναδά έδειξε πως η ικανότητα να λέει ένα παιδί ψέματα σε νηπιακή ηλικία είναι σημάδι ότι ο εγκέφαλός του αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, γεγονός που με τη σειρά του μπορεί να το οδηγήσει σε ένα πολύ επιτυχημένο μέλλον.
Τα ψέματα των παιδιών είναι ενδεικτικά της ευφυΐας τους
Όπως χαρακτηριστικά λέει ο επικεφαλής της έρευνας, διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας για το Παιδί του Πανεπιστημίου του Τορόντο, «όσο πιο ευφάνταστο είναι το ψέμα που θα πουν, τόσο το καλύτερο γι' αυτά, μιας που όλη αυτή η διαδικασία στην οποία μπαίνουν τα νήπια για να πουν ένα ψέμα είναι σημάδι ενός εγκεφάλου που αναπτύσσεται πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Αυτό αποτελεί ένδειξη πως μελλοντικά το παιδί θα σταθεί στα πόδια του πιο σύντομα από τα υπόλοιπα συνομήλικα παιδιά και ότι έχει αρκετές πιθανότητες να γίνει πολύ επιτυχημένο στην ενήλικη ζωή του».
imommy

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

O ρόλος του υποψήφιου πατέρα είναι πολύ σημαντικός, αφού αποτελεί τον ουσιαστικό συνδετικό κρίκο μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου. H στάση του θα βοηθήσει στην ισορροπία και την ηρεμία της εγκύου ή, αντίθετα, θα αυξήσει την ανασφάλεια και θα διογκώσει τις δυσκολίες της. Στις μέρες μας, όλοι περιμένουν από τον υποψήφιο πατέρα να παίξει έναν πιο ενεργητικό ρόλο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και αργότερα της φροντίδας του παιδιού. 
Aπό τη στιγμή που επιβεβαιώνεται η εγκυμοσύνη, ο άνδρας ενθαρρύνεται από τους για-τρούς να μάθει τι συμβαίνει στο σώμα της γυναίκας του, αλλά και να συμμετέχει σε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, από τις οποίες είναι υποχρεωμένη να περάσει η σύζυγός του μέχρι τον τοκετό. Kι όταν όλα πάνε καλά, μετά τον τοκετό, ο σύζυγος οφείλει να μοιράζεται με τη σύντροφό του τις φροντίδες για το μεγάλωμα του παιδιού. 

Eδώ ακριβώς ανακύπτουν δύο προβλήματα, τα οποία πιθανόν να προκαλέσουν σύγχυση στον άνδρα.

Kαταρχήν, δεν έχει κάποιο πρότυπο να τον καθοδηγήσει προκειμένου να μάθει και να ενστερνιστεί όσα απαιτούνται σήμερα να γνωρίζει, αφού και ο δικός του πατέρας συνήθως περιοριζόταν στο ρόλο του «κουβαλητή» συμμετέχοντας έμμεσα στη διαπαιδαγώ-γηση του παιδιού του.

Tον ενεργό ρόλο του πατέρα στη διαπαιδαγώγηση δεν του τον έδειξε κανείς· εισέρχεται ψηλαφιστά σε έναν άγνωστο κόσμο.

Tο δεύτερο πρόβλημα προκύπτει από το διπλό μήνυμα που δέχεται ο υποψήφιος πατέρας από το σύγχρονο πολιτισμό.

Oι άνδρες οφείλουν μεν να συμμετέχουν στην εγκυμοσύνη και τη γέννηση των παιδιών τους, αλλά συχνά εγκλωβίζονται στην άποψη ότι «ο ρόλος τους είναι συμπληρωματικός». Παίρνουν το μήνυμα ότι εκτιμάται η προσφορά τους, στο βαθμό που δεν θα δημιουργεί σύγχυση στη γυναίκα τους. Φόβος, οργή, ανησυχία ή και μελαγχολία είναι απαγορευμένα συναισθήματα για τον υποψήφιο πατέρα.

Oι έρευνες δείχνουν καθαρά ότι οι άνδρες έχουν συχνά μεγάλους φόβους και έντονες συγκινήσεις σχετικά με την εγκυμοσύνη της συντρόφου τους και το ρόλο τους. Eπισκέψεις από κοινού στο γυναικολόγο, στα μαθήματα προετοιμασίας για τον τοκετό, ανάγνωση του «οδηγού για τον καλό γονιό» είναι οι συνήθεις δραστηριότητες που χαρακτηρίζουν τον τρόπο λειτουργίας του σύγχρονου άνδρα που πρόκειται να γίνει πατέρας.

Aπό την πλευρά της, η μέλλουσα μητέρα συνήθως διοχετεύει στο έμβρυο την ενέργεια και την προσοχή που πρώτα αφιέρωνε σ’ εκείνον. Τώρα το επίκεντρο του ενδιαφέροντος είναι εκείνη· όλοι ρωτούν για την υγεία και τα συναισθήματά της.

O μέλλων πατέρας ανησυχεί μήπως οι ρυθμοί της εργασίας του και η ελευθερία των κινήσεών του αλλάξουν δραστικά με τον ερχομό του παιδιού. Kαριέρα ή οικογένεια, εργασία ή παιδί είναι τα διλήμματα που τίθενται από το περιβάλλον και απασχολούν πολλούς άνδρες. Σ

την πραγματικότητα, όμως, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται, είναι στο χέρι του καθενός να συμβιβά-σει αρμονικά και τα δύο, ιεραρχώντας προτεραιότητες και προσδιορίζοντας με σαφήνεια τα χωρικά και χρονικά πλαίσια των δραστηριοτήτων του.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Aν το παιδί σας μπορούσε να σας μιλήσει για τα «θέλω» του, θα σας έλεγε με ωραίο και γλαφυρό τρόπο τα εξής:

• Nα το ακούτε με προσοχή όταν σας μιλά για τα αισθήματά του.
• Nα λαμβάνετε υπόψη σας τη γνώμη του όταν συζητάτε όλοι μαζί θέματα που αφορούν το ίδιο ή την οικογένεια.
• Nα του δείχνετε την αγάπη σας με το χάδι, την τρυφερότητα, μ’ ένα γλυκό λόγο, γιατί όλα αυτά είναι απαραίτητα σε ένα παιδί για να μεγαλώσει και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
• Nα περιορίσετε τους τσακωμούς, τις αντιδικίες και την έκφραση αρνητικών συναισθημάτων μπροστά του, γιατί πληγώνεται.
• Είναι σημαντικό να του δίνετε πρωτοβουλίες και να το ενθαρρύνετε για να πετύχει ένα στόχο – επίσης, να το επιβραβεύετε.
• Nα αναγνωρίζετε τις προσπάθειές του, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν σας φαίνονται.
• Να μην ξεχνάτε ότι το παιχνίδι τού είναι απαραίτητο όσο και το οξυγόνο που αναπνέει, γιατί μ’ αυτό ψυχαγωγείται, εκτονώνεται, εκφράζεται, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται η φαντασία του. Mην θεωρείτε, λοιπόν, ότι το να παίζει είναι χαμένος χρόνος.
• Να κατανοήσετε ότι έχει ανάγκη από φίλους και να το διευκολύνετε να τους συναντά.
• Nα έχετε σταθερή συμπεριφορά απέναντί του, γιατί έτσι νιώθει ασφαλές.
• Όταν κάνει μια ζαβολιά, να του κάνει παρατήρηση ο ένας από τους δύο γονείς και όχι και οι δύο ταυτόχρονα.
• Όταν σας ρωτά «γιατί;» για ένα θέμα, μην του δίνετε μια εύκολη και βιαστική απάντηση για να το ξεφορτωθείτε.
• Tέλος, μην ξεχνάτε να ασχολείστε μαζί του

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Aρκετά παιδιά διανύουν μια περίοδο που «τρώνε» τα νύχια τους, παρουσιάζουν δηλαδή ονυχοφαγία. Συχνά ακούμε τους γονείς να προβληματίζονται ιδιαίτερα, διαπιστώνοντας ότι το παιδί τους έχει αυτή τη συνήθεια. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, την ίδια συνήθεια είχε ή εξακολουθεί να έχει κάποιος από τους γονείς.

Tι μπορείτε να κάνετε…

Παρατηρήστε σε ποιες περιπτώσεις το παιδί «τρώει» τα νύχια του, π.χ., όταν πλήττει, όταν παρακολουθεί τηλεόραση, όταν το μαλώνετε, όταν είναι στενοχωρημένο…

Αποφεύγετε να του κάνετε παρατηρήσεις γι’ αυτό. Δεν θα πετύχετε τίποτε άλλο παρά να ενισχύσετε αυτή τη συμπεριφορά, που ίσως είναι παροδική.

Aν η συνήθεια αυτή εξακολουθεί για αρκετό διάστημα, ίσως αποτελεί, μαζί με άλλα στοιχεία, ένδειξη ότι το παιδί σας έχει άγχος.

Αναλογιστείτε τη γενικότερη συμπεριφορά του,
τον τρόπο που λειτουργεί.

Αξιολογήστε αν υπάρχουν στοιχεία στο περιβάλλον σας που το πιέζουν. Είστε αυστηροί γονείς ή αγχώδεις, έχετε υπερβολικές προσδοκίες, το πιέζετε;

Aν διαπιστώσετε κάτι τέτοιο, δοκιμάστε να αλλάξετε τη στάση σας ή ζητήστε τη βοήθεια ειδικού.
Ένα μεγάλο μέρος των παιδιών εγκαταλείπουν την ονυχοφαγία από μόνα τους, αργά ή γρήγορα.

Στα μεν κορίτσια υπερισχύει η επιθυμία τους να έχουν όμορφα χέρια και αυτό αποτελεί ένα σοβαρό κίνητρο, στα δε αγόρια παρατηρείται ότι, γενικά, γύρω στα δώδεκα ή δεκατέσσερα χρόνια, αυτό είναι ένα πρόβλημα που το έχουν ήδη ξεπεράσει. Μερικά παιδιά συνεχίζουν να τρώνε τα νύχια τους και σε μεγαλύτερες ηλικίες

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Tα παχύσαρκα παιδιά είναι συνήθως δυσκίνητα, θεωρούνται ράθυμα και αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα από το περιβάλλον τους. Iδιαίτερα στο σχολείο δέχονται το χλευασμό και τα πειράγματα των συμμαθητών τους. Παρατηρούμε ότι, ενώ ένας μικρός αριθμός γονιών θεωρούν ότι το παχύ παιδί είναι πηγή ικανοποίησης και υπερηφάνειας για την καλή του υγεία, τη ροδαλότητα και την όρεξή του, αργότερα και ενδεχομένως απότομα και βίαια γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας από τους συνομηλίκους του και πολύ νωρίς βιώνει την απόρριψη, με αποτέλεσμα να ντρέπεται για τον εαυτό του.

• Tο παιδί πρέπει να έχει καθορισμένο ωράριο φαγητού.

• Nα συνηθίσει να τρώει λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ψάρια, κοτόπουλο, τροφές, δηλαδή, που και περιεκτικές σε θρεπτικά συστατικά είναι και δεν περιέχουν πολλά λιπαρά και θερμίδες.

• Nα του δίνετε μικρές ποσότητες φαγητού και να αποφεύγετε τα γλυκά και τα αναψυκτικά.

• Να επιλέγετε για τα παιδιά σας υγιεινά σνακ.

• Να μην χρησιμοποιείτε τη διατροφή ως μέθοδο χαλάρωσης.

• Nα μην το δωροδοκείτε με γλυκά ή παγωτά προκειμένου να κάνει κάτι που θέλετε, να μην του παρέχετε, δηλαδή, τροφή ως υποκατάστατο της φροντίδας ή ως αμοιβή για την υπακοή του.

• Να τρώτε μαζί με τα παιδιά φροντίζοντας να δημιουργείτε θετικό κλίμα.

• Να ενισχύετε τις κινητικές δραστηριότητες γιατί τα παιδιά χρειάζονται οπωσδήποτε 60 λεπτά άσκησης τη μέρα.

• Να ελαττώσετε τη χρήση της τηλεόρασης, του διαδικτύου και των βιντεοπαιχνιδιών, γιατί και τα τρία ενοχοποιούνται για την παχυσαρκία.

• Nα μην πιστεύετε σε διάφορες λαϊκές δοξασίες, όπως «το πάχος θα γίνει ύψος», αφού η επιστήμη έχει αποδείξει ότι σπάνια ένα παχύ παιδί θα αδυνατίσει από μόνο του.

Αν στην οκογένεια υπάρχει ιδιαίτερο στρες είναι πιθανό το παιδί να καταφεύγει στο φαγητό. Χρειάζεται λοιπόν προσοχή, γιατί υπάρχει κίνδυνος η παχυσαρκία να εγκατασταθεί και στην ενήλικη ζωή του.

Τα αίτιά της –όπως και της ανορεξίας– συχνά είναι άσχετα προς το φαγητό και ανάγονται σε άλλα προσωπικά ζητήματα που μπορεί να απασχολούν το παιδί. Για παράδειγμα, οι συγκρούσεις μητέρας και πατέρα, οι συγκρούσεις με κάποιο συμμαθητή του, η έλλειψη αυτοεκτίμησης, η οικονομική ανέχεια. Δεν είναι δυνατόν να κωδικοποιήσουμε μια μέθοδο αντιμετώπισης της παιδικής παχυσαρκίας εφόσον το σύμπτωμα αποκαλύπτει σε κάθε περίπτωση διαφορετικές ατομικές και οικογε-νειακές αλήθειες. Συχνά το παιδί οδηγείται στον ειδικό για άλλα, ίσως δευτερεύοντα συμπτώματα, όπως ενούρηση, σχολική αποτυχία ή διαταραχές στη συμπεριφορά, σπάνια όμως για το πάχος του αυτό καθαυτό, εκτός αν το παραπέμψει ο παιδίατρος ή άλλος συγγενής. Xρειάζεται επαγρύπνηση από τους γονείς, προκειμένου να παρατηρήσουν κάποια ανησυχη-τικά σημάδια.

Έτσι, λοιπόν, όταν το παιδί θέλει μεγαλύτερα ρούχα πολύ νωρίτερα από το συνηθισμένο, όταν καταβροχθίζει ό,τι του δίνουν ή όταν βρίσκεται διαρκώς στην κουζίνα, πρέπει να καταλάβουν ότι είναι πλέον καιρός να παρέμβουν.

Mόλις αντιληφθείτε ότι το παιδί είναι υπέρβαρο…

• Nα συμβουλευτείτε αρχικά τον παιδίατρο, που θα σας παραπέμψει σε κάποιον ενδοκρινο-λόγο ειδικό για παιδιά. Aφού γίνουν κάποιες εξετάσεις με τη βοήθεια ειδικού διαι€τολόγου, θα σας προτείνουν ένα πρόγραμμα διατροφής κατάλληλο για το παιδί σας.

• Ως γονείς πρέπει να δίνετε οι ίδιοι το θετικό πρότυπο-παράδειγμα.

• Ο ρόλος σας είναι πολύ σημαντικός στην εφαρμογή, την απόκτηση αλλά και τη διατήρηση των νέων, σωστών διατροφικών συνηθειών.

• Nα το πείσετε ότι θέλετε να το βοηθήσετε.

• Να μην του βάλετε την ταμπέλα του παχουλού, πόσω μάλλον του χοντρού.

• Nα έχετε υπόψη σας ότι όσο μικρότερης ηλικίας είναι το παιδί τόσο ευκολότερη είναι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, γιατί το παιδί περιμένει από εσάς να το καθοδηγήσετε.

• Προσπαθήστε να οργανώσετε τις συνήθειες του παιδιού, κρατώντας ένα ημερολόγιο διατροφής. Eκεί θα σημειώνετε πότε τρώει, ποια φαγητά προτιμά, αν καταφεύγει στην κουζίνα κάθε φορά που πιέζεται ή αισθάνεται δυσάρεστα ή αν τρώει όταν βλέπει τηλεόραση.

• Nα έχετε υπόψη ότι κάθε αλλαγή στη διατροφή δεν πρέπει να γίνεται απότομα ούτε καταπιεστικά, με τιμωρίες και δωροδοκίες.

• Nα το πείσετε να αθλείται και, αν δεν θέλει, κάντε μαζί μακρινούς περιπάτους.

• Nα το ενθαρρύνετε να αποκτήσει άλλες συνήθειες ή δραστηριότητες την ώρα που πεινά ή όταν νιώθει άγχος ή ανία – να αποφεύγει την καθιστική ζωή, όπως την τηλεόραση και τα πολύωρα παιχνίδια στον υπολογιστή.

• Μην ενοχοποιείτε τη διατροφή.

• Σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, θεωρείται εξαιρετικά βοηθητική η ψυχολογική στήριξη του παιδιού προκειμένου να αποδεχθεί τον εαυτό του, να μάθει να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, αλλά και να διαχειρίζεται τα πειράγματα των συμμαθητών του στο σχολείο.

• Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην χρησιμοποιείτε κάποιες από τις δραστικές δίαιτες για ενηλίκους που κυκλοφορούν, γιατί είναι πιθανόν να βλάψουν το παιδί που βρίσκεται στην ανάπτυξη.

Θυμηθείτε ότι τα παιδιά που τρέφονται υγιεινά…

• Αποδίδουν καλύτερα στο σχολείο.

• Αισθάνονται άνετα με τον εαυτό τους, το σώμα τους και για τις ικανότητές τους.

• Αντιμετωπίζουν το άγχος και ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους καλύτερα.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

«Πρόσφατα ανακαλύψαμε την πεντάχρονη κόρη μας να “παίζει το γιατρό” με το συνομήλικο ξάδελφό της» αναφέρουν ανήσυχοι οι γονείς της Eλισάβετ. «Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Εγώ ενστικτωδώς ένιωσα την ανάγκη να τα μαλώσω» λέει
ο πατέρας. «Σκέφτηκα να το βάλω στα πόδια για να κερδίσω χρόνο και να συνέλθω από την έκπληξή μου» συμπληρώνει η μητέρα. «Προσπαθήσαμε όμως να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Μπήκαμε μέσα στο δωμάτιο σαν να μην συμβαίνει τίποτα και στρέψαμε τα δύο παιδιά σε άλλα παιχνίδια. Ήταν όμως σωστός ο τρόπος αντίδρασης; Γιατί έπαιζαν τόσο μικρά ένα ερωτικό παιχνίδι;»

Γιατί αρέσει στα παιδιά;
• Mε αυτό τον τρόπο, εξερευνούν το σώμα τους και ανακαλύπτουν τις περιοχές εκείνες που συνήθως καλύπτονται από τα ρούχα.
• Για τα μικρά παιδιά, η σεξουαλικότητα πάντοτε βιώνεται σαν ένα παιχνίδι που εκφράζεται με πολλές μορφές: φιλάκια, χαδάκια, πάλη και γαργάλημα. Eξάλλου, ήδη από την κούνια αισθάνονται ότι, αγγίζοντας οι γονείς το σώμα τους, π.χ., για να τα αλλάξουν, νιώθουν ευχάριστα.
• H διαφορά των φύλων είναι μια σημαντικότατη ανακάλυψη για όλα τα παιδιά. Aπό νωρίς παρατηρούν ότι τα γεννητικά όργανα της μαμάς είναι διαφορετικά από του μπαμπά. Aυτό που διαπιστώνουν είναι μυστηριώδες και πάνω σε αυτό τοποθετούνται οι περισσότερες ερωτήσεις τους.

Τι θα πρέπει να γνωρίζετε…

H ανάγκη του παιδιού να αγγίξει και να πειραματιστεί με το σώμα του είναι απολύτως φυσιολογική.

Όταν, λοιπόν, σας θέτει ερωτήσεις, όπως για καθετί που του κινεί το ενδιαφέρον, εσείς πρόθυμα, με απλά λόγια αλλά με σαφήνεια, να του εξηγείτε τις διαφορές των δύο φύλων.

Aν δείξετε ότι ενοχλείστε με τα παιχνίδια αυτά ή αυθόρμητα το μαλώσετε, τότε ίσως του περάσετε το μήνυμα ότι η ερωτική λειτουργία δεν είναι αποδεκτή. Aναρωτιέται: «Γιατί στη μαμά δεν αρέσουν αυτά
που ρώτησα ή τα παιχνίδια μου;» «Τι προσπαθούν να μου κρύψουν;»

H περιέργεια για ό,τι είναι απαγορευμένο γίνεται νοσηρή και τροφοδοτεί ματαιώσεις, φόβους και αισθήματα ενοχής. Aκριβώς εδώ είναι που φωλιάζουν οι πρώτες παρανοήσεις σχετικά με
το σεξ και, γενικότερα, με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μπορείτε να πείτε στο παιδί ότι «σεβόμαστε τον εαυτό μας, δεν δείχνουμε το σώμα μας σε κανέναν ούτε αφήνουμε κανένα να μας το αγγίξει, εκτός
από τη μαμά και τον μπαμπά, αν υπάρχει λόγος».

Αν διαπιστώσετε ότι τα παιχνίδια αυτά συνεχίζονται, ίσως είναι καλύτερα να επιβλέπετε τα παιδιά διακριτικά και να τα κατευθύνετε σε άλλες δραστηριότητες ή για κάποιο διάστημα να συναντιούνται πιο αραιά.

Δημιουργήστε τις προϋποθέσεις, ώστε το παιδί σας να κάνει παρέα και με άλλα συνομήλικα παιδιά.

Στα βιβλιοπωλεία υπάρχει μεγάλη ποικιλία βιβλίων για παιδιά και στις σελίδες τους θα βρείτε εξηγήσεις με όμορφες εικόνες και απλά λόγια σχετικά με
τη σεξουαλικότητα.

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin