Νοεμβρίου 24, 2017

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Ένα από τα θέματα που σας απασχολούν σε σχέση με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού σας είναι τα όρια και οι κανόνες που πρέπει να του θέσετε και φυσικά ποια θα πρέπει να είναι η στάση σας στη περίπτωση που σας αγνοεί.

Να αποφασίζετε από κοινού με τον πατέρα του τον τρόπο που θέλετε να το διαπαιδαγωγήσετε, τι κανόνες θα βάλετε και φυσικά εφόσον τους ορίσετε να τους τηρείτε.

Να ζητάτε από το παιδί σας πράγματα σύμφωνα με τις δυνατότητές του ηλικιακά και αναπτυξιακά.

Να αφήσετε κάποιους τομείς χωρίς κανόνες και περιορισμούς ώστε να απολαμβάνει την ελευθερία του και να αναπτύσσει πρωτοβουλίες.

Όταν είναι πολύ μικρό το παιδί σας να βάζετε κάποια βασικά όρια, όπως να μην ακουμπάει τις πρίζες, το κινητό σας, τις εστίες της κουζίνας κι αυτά επιμένετε να τηρούνται, έχοντας υπομονή και δίνοντάς του τις ανάλογες πάντα εξηγήσεις. Αφού έχει κατανοήσει τους πρώτους κανόνες, μετά μπορείτε να βάλετε κάποια άλλα όρια, πάλι με τον ίδιο τρόπο.

Ακόμα κι αν το παιδί σας είναι πιο μεγάλο, όταν επιβάλετε κάποιο όριο να συζητάτε μαζί του και να του δίνετε εξηγήσεις. Μην περιορίζεστε στη φράση "έτσι πρέπει" και στον αυταρχισμό.

Τι πρέπει να αποφεύγετε

Να το απειλείτε διαρκώς με τιμωρία.

Τους πολλούς κανόνες που δημιουργούν σύγχυση στα παιδιά.

Την υπερβολική αυστηρότητα.

Την ανυπαρξία ορίων, εν ονόματι μιας φιλελεύθερης ανατροφής, που όμως εκείνο βιώνει ως αστάθεια με αποτέλεσμα να του προκαλεί μεγάλη ανασφάλεια.

Την έλλειψη κοινής αντιμετώπισης με τον πατέρα του.

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Υπάρχουν αρνητικά γεγονότα, όπως ατυχήματα, ληστείες, πλημμύρες, σεισμοί, τρομοκρατικές ενέργειες, που μπορεί να συμβούν απρόσμενα σ’ εμάς, και ίσως βρεθούν μάρτυρες και τα παιδιά μας.

Όλες αυτές οι καταστροφές έχουν σημαντικές ψυχολογικές επιπτώσεις σε όλους μας, κυρίως όμως στα παιδιά, από τα πολύ μικρά μέχρι και τους εφήβους. Oι επιπτώσεις μπορεί να παρουσιαστούν άμεσα στο παιδί ή και ύστερα από μήνες. Όσο πιο έντονη είναι η τραυματική εμπειρία που έχει βιώσει άμεσα ή έμμεσα, τόσο πιο δυνατά είναι τα ψυχολογικά συμπτώματα. Oι γονείς πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσουν έγκαιρα τα σημάδια, ώστε να βοηθήσουν το παιδί.

Πόσο επηρεάζεται;

Αυτό εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους: το χαρακτήρα του παιδιού, την ηλικία του, την ένταση του γεγονότος
–ήταν το ίδιο θύμα ή έχασε κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο ή ήταν μάρτυρας–, τη στήριξη που του παρέχει η οικογένεια και το ευρύτερο περιβάλλον, καθώς και αν αντιμετώπιζε από πριν κάποια ψυχική διαταραχή.

H συναισθηματική του ανάπτυξη θα επηρεαστεί επίσης, ανάλογα με το πώς θα ερμηνεύσει το γεγονός αλλά και πώς θα εκφραστεί γι’ αυτό.

Ο τρόπος αντίδρασης εξαρτάται, επίσης, από το φύλο. Tα κορίτσια παρουσιάζουν έντονα συμπτώματα μετατραυματικού στρες και πιο μεγάλης διάρκειας απ’ ό,τι τα αγόρια. Αυτά ίσως αναπτύξουν διαταραχές στη συμπεριφορά τους.
Δεν είναι, ωστόσο, απαραίτητο ότι θα παρουσιάσουν σοβαρά προβλήματα στον ψυχισμό τους όλα τα παιδιά που βίωσαν μια καταστροφή.

Πιθανά συμπτώματα

• Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας συνήθως εμφανίζουν: έντονο άγχος αποχωρισμού από τους γονείς, αρνούνται δηλαδή να απομακρυνθούν έστω και για λίγο από κοντά τους, ακόμα κι αν τους το ζητούν, ξεσπούν εύκολα σε κλάματα, έχουν ανησυχία, αυξημένη κινητικότητα ή, αντίθετα, δείχνουν παθητικότητα και η έκφραση στο πρόσωπό τους είναι φοβισμένη. Eπίσης, παρουσιάζουν πιθανή παλινδρόμηση σε συμπεριφορές μικρότερης ηλικίας τις οποίες είχαν ξεπεράσει, όπως ενούρηση, επιθυμία να κοιμούνται με τους γονείς κ.λπ.

• Τα παιδιά από 6-12 χρόνων παρουσιάζουν: τάσεις απομόνωσης, ξεσπάσματα θυμού, επιθετικότητα, αρνητισμό, πολλούς φόβους, κλάματα, δυσκολία στη συγκέντρωση και την προσοχή, πτώση της σχολικής απόδοσης. Δείχνουν συχνά λυπημένα, έχουν συναισθήματα ενοχής, φαίνονται εξαντλημένα, μιλούν απαισιόδοξα.

Kαι σ’ αυτές τις ηλικίες ίσως υπάρξει παλινδρόμηση σε συνήθειες προηγούμενων σταδίων, όπως διαταραχές στον ύπνο, οι οποίες μπορεί να επέλθουν από τις πρώτες μέρες μετά το γεγονός, εφιάλτες και ανησυχία. Ακόμα, είναι πιθανό να παρουσιάσουν κεφαλαλγίες ή πόνους στην κοιλιά, δερματικά συμπτώματα καθώς και διαταραχές στο πεπτικό σύστημα.

• Oι έφηβοι ηλικίας 12-18 ετών εκδηλώνουν: αντιδράσεις που μοιάζουν με αυτές των ενηλίκων, όπως άγχος, απόσυρση, απομόνωση, αρνητικές σκέψεις, αποφυγή του σχολείου, εφιάλτες. Θυμούνται έντονα το περιστατικό που βίωσαν, νιώθουν κατάθλιψη, έχουν δυσκολία στις σχέσεις και παρουσιάζουν αντικοινωνική συμπεριφορά.

Τι μπορείτε να κάνετε…

• Nα το καθησυχάζετε, εξηγώντας του ότι είναι φυσιολογικό να νιώθει φόβο ή και στενοχώρια.

• Να είστε δίπλα του, διαθέσιμοι, ώστε να μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας, χωρίς να το πιέζετε.

• Bοηθήστε το παιδί να εκφράσει αυτά που αισθάνεται, ακόμα και μέσα από το σχέδιο ή το παιχνίδι. Έχει φανεί ότι η ενεργητική αντιμετώπιση των τραυματικών γεγονότων είναι ο καλύτερος τρόπος
για να ξεπεράσει το παιδί το μετατραυματικό στρες.

Aκόμα κι αν το παιδί-θύμα δεν εκφράζει το συναίσθημα της ενοχής που νιώθει, παρά μόνο σπάνια, είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι το κατανοείτε, υπενθυμίζοντάς του ότι δεν είναι υπεύθυνο γι’ αυτό που έγινε.

Προσπαθήστε να επανέλθει η ζωή σας στους κανονικούς ρυθμούς.

• Η συνεργασία με το δάσκαλο θα βοηθήσει. Με τη συζήτηση αλλά και την επανάληψη της εμπειρίας αυτής μέσα από το παιχνίδι, το παιδί θ’ αποφορτιστεί.

• Μην το υπερπροστατεύετε.

• Τέλος, μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά σας –κυρίως προσχολικής ηλικίας– επηρεάζονται πολύ από τις δικές σας αντιδράσεις.
Αν τα συμπτώματα του παιδιού είναι έντονα, η βοήθεια από έναν ειδικό είναι απαραίτητη.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Κοιτάω τα παιδιά μου να παίζουν στην παραλία.

Ο γιος μου χτίζει κάστρα και η κόρη μου περνάει από πάνω και του τα γκρεμίζει.
Μαλώνουν, μουτρώνουν και τα ξαναβρίσκουν πάνω από μια γρανίτα φράουλα.
Δεν ξέρω πώς είναι αυτή η σχέση.
Δεν την έζησα ποτέ.
Εγώ στην παραλία τα κάστρα μου τα έχτιζα μόνη μου.
Και τα έφτιαχνα όπως ήθελα, όπως μου άρεσαν.
Και μετά ερχόταν οι φίλοι μου και τα στολίζαμε, τα ζούσαμε, μέχρι να μας τα γκρεμίσει το κύμα από κάποιο καράβι.

Μοναχοπαίδι.

Μια λέξη που σε ακολουθεί για όσο ζεις.
Άλλοτε με χαμόγελο συμπάθειας κι άλλοτε με το ειρωνικό χαμόγελο.
Ένας ρόλος που σου φοράνε οι γύρω σου για να δικαιολογήσουν εύκολα και αναίμακτα γιατί μπορεί να είσαι υπερευαίσθητος, ιδιόρρυθμος, εγωιστής, ανταγωνιστικός κ.α
Εύκολες κρίσεις, εύκολοι χαρακτηρισμοί και μάλιστα πολύ μακριά από την ουσία του τι είναι ένα μοναχοπαίδι.

Αυτό που πρέπει να ξέρεις για ένα μοναχοπαίδι, είναι η βαθιά και ουσιαστική του ανάγκη οι σχέσεις του να έχουν ρίζες. Δεν τις αποχωρίζεται εύκολα. Δίνει μάχες γι’αυτές και τις χτίζει με κόπο. Επενδύει το χρόνο του και αφιερώνει κομμάτια της ψυχής του σε αυτές.

Το μοναχοπαίδι, αγαπάει δύσκολα. Αλλά αγαπάει αληθινά.
Μην περιμένεις να στο πει ξανά και ξανά. Θα στο πει μια φορά. Και θεωρεί δεδομένο πως το ξέρεις πια.
Δεν αποχωρίζεται εύκολα ανθρώπους. Η απώλεια το στιγματίζει.

Μαθαίνει να ωριμάζει και να προσαρμόζεται σε κάθε συνθήκη. Επιβιώνει στον κόσμο των μεγάλων από μικρό και ισορροπεί ανάμεσα σε διαφορετικούς χαρακτήρες.

Γελάνε πιο δύσκολα αλλά πιο ουσιαστικά. Δεν ζητάνε την προσοχή και δεν ψάχνουν να είναι το κέντρο της ζωής κανενός. Έχουν χορτάσει κι από προσοχή κι από αγάπη. Έχουν την αδιαίρετη αγάπη των ανθρώπων γύρω τους όσο μεγαλώνουν.

Κέντρο της ζωής τους έχουν τον εαυτό τους και αυτό τους αρκεί. Μπορούν να περάσουν καλά ανάμεσα σε δεκάδες κι ακόμα καλύτερα μόνα τους όταν οι «δεκάδες» δεν τους λένε τίποτα.
Μαθαίνουν να σέβονται τον χώρο και τον χρόνο του άλλου και να του τον δίνουν απλόχερα, όπως τον έχουν ανάγκη κι εκείνα.

Δίνουν φτερά για να πετάξεις μακριά τους και λόγους για να γυρνάς πάντα σε εκείνα.

Ξέρουν πως δεν υπάρχει κανείς να αναλάβει τις ευθύνες τους και τις λέξεις «θέλω» και «μπορώ» τις ξέρουν στην ουσία τους. Και τις διεκδικούν μέχρι να τις αγγίξουν.
Επίσης ξέρουν να αποτυγχάνουν, να φταίνε, να πέφτουν και να ξανασηκώνονται. Δεν ψάχνουν τον ένοχο για το ποιος έσπασε το βάζο με το μέλι.
Τα δύσκολά τους, τα κοιτάνε κατάματα. Δεν τα αποφεύγουν. Δεν κάνουν πως δεν είναι εκεί.

Ίσα ίσα..

Πέφτουν πάνω στα δύσκολά τους με μετωπική. Με επίγνωση των κινδύνων αλλά άγνοια του τι θα πει «χάνω», μπαίνουν στο παιχνίδι για να κερδίσουν και μόνο.

Κι ας χάσουν.

Κι όταν φτάνουν στην επιτυχία, ξέρουν την διαδρομή τους γιατί την χτίσανε σκαλοπάτι, σκαλοπάτι.
Δεν ξέρουν να ζητάνε εύκολα βοήθεια. Περιμένουν από τους άλλους να καταλάβουν από την σιωπή τους την ανάγκη τους.
Είναι κλειστοί, είναι δύσκολοι, δεν εμπιστεύονται εύκολα.
Είναι γεναιόδωροι στην ψυχή τους.

Δίνουν και δίνονται.

Είναι ανεξάρτητοι και ότι κι αν γίνεται μέσα τους θα τους βλέπεις πάντα γεμάτους αυτοπεποίθηση, ακόμα κι αν μέσα τους τρέμουν.
Τα μοναχοπαίδια, φεύγουν όταν πατήσεις τις κόκκινες γραμμές τους ή όταν προσπαθούν να νιώσουν τους φόβους τους και να τους ξεπεράσουν.
Και έχουν πολλούς φόβους τα μοναχοπαίδια. Και για να σου επιτρέψουν να μάθεις τους φόβους τους, θα πρέπει να σε νιώσουν ένα με εκείνους.
Θα κερδίσεις ένα μοναχοπαίδι, όταν θα το κάνεις να σου εμπιστευτεί τους φόβους του. Όταν θα το κάνεις να μην σου κρύψει τα σκοτάδια του.
Αυτό, θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα σου κάνει.

Θα σου παραδοθεί και θα σου αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο, χωρίς στεγανά, χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Κι αυτό είναι ένα δώρο που το κάνει σπάνια, γι’αυτό είναι και το πιο πολύτιμό του, ο εαυτός του που με τόσο κόπο χτίζει.

Της Σοφίας Παπαηλιάδου στο site anapnoes

daddy-cool.gr

Παιδική ηλικία

Oι γονείς της πεντάχρονης Γεωργίας λένε ότι πολύ συχνά κάνει παράπονα για τους φίλους της. «H Eλεάννα την έσπρωξε, ο Nίκος την κλότσησε ή την κορόιδεψε.

Aυτό έχει γίνει πια κουραστικό. Στην αρχή νομίζαμε ότι πράγματι αυτά συμβαίνουν, θορυβηθήκαμε, ζητήσαμε το λόγο από τη νηπιαγωγό, μα σύντομα καταλάβαμε ότι η Γεωργία απλώς υπερέβαλε. Προσπαθούμε να μη δίνουμε ιδιαίτερη σημασία πλέον στα λεγόμενά της, όμως εκείνη επιμένει. Aναρωτιόμαστε γιατί το κάνει αυτό· μήπως θέλει να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον ή μήπως υπάρχει άλλος λόγος;

Πώς μπορούμε να το χειριστούμε;»

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Για να παίξει το παιδί με συνομηλίκους χρειάζεται να έχει αναπτύξει ορισμένες απαραίτητες κοινωνικές δεξιότητες, όπως να παίρνει την πρωτοβουλία να προσεγγίζει κάποιο άγνωστο παιδί, π.χ., στην παιδική χαρά, να διαπραγματεύε€ται ποιο ρόλο θα παίζει ο καθένας, ποιος θα είναι ο αρχηγός στο παιχνίδι, ποιος θα παίξει πρώτος κ.λπ.

Παρατηρώντας τα παιδιά σας να παίζουν, αντιλαμβάνεστε ότι αντιγράφουν, κατά κάποιον τρόπο, ό,τι έχουν παρατηρήσει στο σπίτι, όπως τη στάση σας απέναντι στους φίλους σας, τη συμπεριφορά σας, τη ζεστασιά, την εμπιστοσύνη ή τη δυσπιστία σας στις συναλλαγές σας.

Όταν παρουσιάζονται δυσκολίες στις φιλίες…

• Είναι προτιμότερο να μην εμπλέκεστε άμεσα.

• Nα ακούτε προσεκτικά τα παράπονα του παιδιού για το φίλο του. Δεν χρειάζεται να μεγαλοποιείτε τις καταστάσεις, όμως η στήριξή σας είναι πολύτιμη, είτε επιλυθεί η διαφωνία είτε όχι.

• Eίναι γνωστό ότι οι φίλοι φιλονικούν. Η συμφιλίωση ύστερα από έναν καβγά είναι μια σπουδαία ικανότητα που το παιδί είναι καλό να καλλιεργήσει από νωρίς.

• Σε περίπτωση που δείχνει αδύναμο να διαχειριστεί το πρόβλημα με το φίλο του, τότε μπορείτε να επέμβετε συζητώντας μαζί του και ίσως κάνοντας κάποιες προτάσεις, π.χ., «προσπάθησε αυτό και, αν δεν έχει αποτέλεσμα, θα σκεφτούμε μαζί κάτι άλλο».

• Όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες στην προσέγγιση ή και ανάπτυξη μιας φιλικής σχέσης με κάποιο άλλο συνομήλικο παιδί, αντισταθείτε στον πειρασμό να δείξετε υπερβολική συμπόνια.

• Aντίθετα, τονίστε του ότι το συγκεκριμένο παιδί –ή παιδιά– ίσως έχει άλλα ενδιαφέροντα ή θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.

• Τα διαρκή παράπονα για τους φίλους του ίσως είναι μια πρόκληση ή πρόσκληση του παιδιού προς εσάς – μπορεί να θέλει να σας στείλει ένα μήνυμα. Aναλογιστείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, μήπως το υπερπροστατεύετε ή σπεύδετε με το παραμικρό να λύνετε εσείς τα προβλήματά του. Του επιτρέπετε να αναλαμβάνει κάποιες πρωτοβουλίες; Δείχνετε εμπιστοσύνη; Μήπως γίνεται μάρτυρας δικών σας παραπόνων ή συνεχούς δυσφορίας για τους φίλους σας, για άλλους ανθρώπους ή για άλλα πράγματα.

• Αν διαπιστώσετε κάτι από αυτά, ίσως χρειάζεται να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε το παιδί.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά που κάνουν ακανόνιστο ύπνο και όταν ξυπνάνε δεν τρώνε πρωινό, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παχύνουν, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη θέτει σε αμφισβήτηση την πεποίθηση ότι η παχυσαρκία είναι μόνο θέμα πολύ φαγητού και σωματικής αδράνειας, αλλά δείχνει ότι υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες, οι οποίοι μάλιστα παίζουν σημαντικό ρόλο. Ο ακανόνιστος ύπνος και η έλλειψη πρωινού αυξάνουν την όρεξη την υπόλοιπη μέρα και την τάση για κατανάλωση τροφίμων και ποτών με πολλές θερμίδες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ιβόν Κέλι του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Pediatrics» της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, σύμφωνα με τη Guardian ανέλυσαν στοιχεία για παιδιά που γεννήθηκαν από 19.244 οικογένειες.

Η μελέτη βρήκε, επίσης, ότι αν ένα παιδί γεννιέται από μητέρα που καπνίζει, αυξάνει η πιθανότητα να γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Το ίδιο, επίσης, συμβαίνει αν γεννήθηκε από υπέρβαρη ή παχύσαρκη μητέρα, οπότε το παιδί τείνει να αποκτά παραπανίσια κιλά και το ίδιο.

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Tα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι το μοναχοπαίδι παρουσιάζει ίσως αρκετά πλεονεκτήματα. Aυτό, φυσικά, εξαρτάται σημαντικά από τη συμπεριφορά των γονιών και τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν το παιδί τους.

Eίναι αναμφισβήτητο ότι το μοναχοπαίδι έχει ιδιαιτερότητες, γιατί από νωρίς συναναστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ενηλίκους. Δέχεται ποικίλα ερεθίσματα, αναπτύσσει εξαιρετικά τη λεκτική του ικανότητα, εκφράζει άνετα τις σκέψεις του και μπορεί να αποκτήσει πιο εύκολα γλαφυρό και έντονα περιγραφικό λόγο. Aποκτά, επιπλέον, μια αξιοσημείωτη άνεση στην επικοινωνία με τους «μεγάλους».

H έλλειψη αδελφού όμως κάνει το παιδί να νιώθει συνάμα αδύναμο και κατώτερο σε σχέση με τους μεγάλους, καθώς δεν έχει συνένοχο στις «ζαβολιές». Κατά συνέπεια, ορισμένες φορές αισθάνεται μοναξιά.

Tι μπορείτε να επιδιώκετε…

• Nα το φέρνετε σε επαφή με άλλα παιδιά, ώστε να αποκτήσει εμπειρίες, ν’ ανακαλύψει τις δυνατότητές του και να γίνει αποδεκτός/ή από τους συνομηλίκους του.

• Nα το εντάξετε από νωρίς σε κάποια ομάδα προσχολικής εκπαίδευσης, που θα το ωφελήσει πολύπλευρα.

• Nα το αφήνετε να αναπτύσσει πρωτοβουλίες. Mε αυτό τον τρόπο, θα μάθει να αυτενεργεί αλλά και να συνεργάζεται.

• Να του εμφυσείτε το αίσθημα της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης.

• Να ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία, αλλά και τη συνεργασία του με συνομήλικα παιδιά.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Γενιές και γενιές παιδιών έχουν μεγαλώσει με κλασικά παραμύθια, όπως Σταχτοπούτα, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι, Κοκκινοσκουφίτσα, και άλλα.

Όταν ακούμε παραμύθι, η σκέψη μας πηγαίνει κατευθείαν στα παιδιά. Πράγματι, για όλα τα παιδιά, η ώρα του παραμυθιού είναι η καλύτερη στιγμή της μέρας.

«Άντε μαμά, ξαναπές το», και πάλι από την αρχή το ίδιο παραμύθι. «Μα παιδί μου, ακόμη δεν το βαρέθηκες»; Διαμαρτύρεται η μητέρα. «Όχι, θέλω να μου το διαβάσεις πάλι».

Τα παραμύθια είναι μαγικά, μυστηριώδη, γοητεύουν και καθηλώνουν το ενδιαφέρον των μικρών μας. Από την στιγμή της γέννησης, οι γονείς με προθυμία ξεκινούν την αφήγηση ιστοριών στο παιδί και προμηθεύονται διάφορα βιβλιαράκια κατάλληλα για την ηλικία του. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα σημερινά παιδιά ήδη γνωρίζουν αρκετά παραμύθια και έχουν μυηθεί από νωρίς στην παιδική λογοτεχνία.

Συχνά οι γονείς προβληματίζονται και με ρωτούν σχετικά με το περιεχόμενο των παραμυθιών, διότι, όπως αναφέρουν, κάποια είναι γεμάτα βία ή μηχανορραφίες και αναρωτιούνται αν τα παιδιά επηρεάζονται απ αυτά.

Όπως όμως θα έχετε παρατηρήσει, το παιδί γνωρίζει στο βάθος ότι ο ήρωάς του είναι ο καλός και ότι αυτός τελικά θα επικρατήσει, παρά τις ταλαιπωρίες που ίσως αντιμετωπίσει. Άλλωστε, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξη, περιμένοντας με ανυπομονησία την στιγμή της δικαίωσης, της κάθαρσης, όπου όλα θα έχουν τακτοποιηθεί.

Στα αγόρια παρατηρείται μία ξεκάθαρη προτίμηση στους ισχυρούς και δυνατούς ήρωες που θα κινδυνεύσουν πολλές φορές, ίσως θα δυσκολευτούν όμως δεν θα το βάλουν κάτω και στο τέλος θα νικήσουν. Τα κορίτσια προτιμούν, στην πλειονότητά τους, ηρωίδες τρυφερές ή ήρωες διασκεδαστικούς, που δίνουν έμφαση στο συναίσθημα, είναι γεμάτοι καλοσύνη, ομορφιά, γενναιοδωρία, που αντιμετωπίζουν καταστάσεις δραματικές, χωρίς επιθετικότητα, και όμως τελικά, κατορθώνουν να υπερνικήσουν όλα τα εμπόδια.

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Ευχαριστώ μαμά! (ή μήπως μπαμπά;)

Όπως φαίνεται, χρωστάς την αστείρευτη εξυπνάδα σου (ή την απούσια αυτής) στη μητέρα σου.

Σύμφωνα με νέες επιστημονικές μελέτες, η μητέρα έχει περισσότερες πιθανότητες να περάσει τα γονίδια νοημοσύνης (τα οποία βρίσκονται στο χρωμόσωμα Χ) στα παιδιά της από ό, τι ο πατέρας.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι γυναίκες έχουν δύο χρωμοσώματα Χ, ενώ οι άνδρες έχουν μόνο ένα Χ και ένα Υ.

Αλλά πέρα από αυτό, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα γονίδια που συνδέονται με την υψηλή νοημοσύνη και κληρονομούνται από τον πατέρα απενεργοποιούνται αυτόματα.

Σύμφωνα με ένα άρθρο ενός Psychology Spot blog, που δημοσιεύτηκε το Μάρτιο, εργαστηριακές μελέτες σε γενετικώς τροποποιημένα ποντίκια έδειξαν ότι εκείνα με επιπλέον δόσεις μητρικών γονιδίων είχαν αναπτύξει μεγαλύτερο κεφάλι και εγκέφαλο, ενώ εκείνα με περισσότερά πατρικά γονίδια είχαν μικρότερο εγκέφαλο και κεφάλι επίσης.

Στη συνέχεια, εξετάζοντας τους ανθρώπους και όχι τα ποντίκια, οι ερευνητές στο Ιατρικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Γλασκόβης πήραν συνεντεύξεις σε συνολικά 12.686 συμμετέχοντες κάθε χρόνο, από το 1994.

Συνυπολογίζοντας διάφορους παράγοντες, όπως το χρώμα του δέρματος, την εκπαίδευση και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση βρήκαν ότι ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης νοημοσύνης ήταν το IQ της μητέρας.

Αλλά αν είστε λίγο χαζοί και η μαμά σας είναι genious, μην εκπλαγείτε!

Προφανώς η γενετική αντιπροσωπεύει μόνο περίπου το 40% έως 60% της ανθρώπινης νοημοσύνης, ενώ το υπόλοιπο εξαρτάται από το ευρύτερο περιβάλλον κάποιου.

[Πηγή: metro.co.uk]

news247

 akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Αν και το παιδί σας έχει κλείσει τα οκτώ του χρόνια συμπεριφέρεται σαν μωρό. Θέλει να το ταΐζετε, να το ντύνετε, να το κάνετε μπάνιο...Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να ευθύνεστε εσείς για τη συμπεριφορά του;

Αρχικά εντοπίστε ποια στοιχεία της συμπεριφοράς του παιδιού σας θεωρείτε μωρουδίστικα σε σύγκριση με συνομήλικα παιδιά και στη συνέχεια αναλογιστείτε ποια είναι η στάση σας απέναντί του. Το προτρέπετε να λειτουργεί μόνο του και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες ή τρέχετε να το εξυπηρετήσετε, μερικές φορές χωρίς καν να το ζητήσει;

Πώς νιώθετε στη σκέψη ότι το παιδί σας μπορεί να δημιουργήσει και άλλες σχέσεις εκτός από αυτή που έχει μαζί σας;

Εάν ανακαλύψετε ότι έπαψε να σας χρειάζεται και αυτό σας ενοχλεί, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας.

Σκεφτείτε το λόγο για τον οποίο λειτουργείτε με αυτό τον τρόπο. Αν αποφασίσετε ότι θέλετε να αλλάξετε μπορείτε ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας να το ενθαρρύνετε να κάνει πράγματα μόνο του.

Να παίρνει μικρές πρωτοβουλίες στην αρχή και να το επαινείτε κάθε φορά που τα καταφέρνει.

Ενισχύστε την επαφή του με παιδιά της ηλικίας του.

Ίσως η συνεργασία με κάποιον ειδικό να σας βοηθήσει.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει

Καθημερινά το παιδί σας το πρώτο πράγμα που κάνει μόλις το πάρετε από το σχολείο είναι να παραπονεθεί για κάποιο παιδάκι που το έσπρωξε, που το κορόιδεψε, που του πήρε κάποιο αντικείμενο...Αναρωτιέστε πώς πρέπει να χειριστείτε την κατάσταση;

Είναι προτιμότερο να μην εμπλέκεστε άμεσα.

Να ακούτε προσεκτικά τα παράπονα του παιδιού για τους φίλους του. Δε χρειάζεται να μεγαλοποιείτε τις καταστάσεις, όμως η στήριξή σας είναι πολύτιμη, είτε επιλυθεί η διαφωνία είτε όχι.

Είναι γνωστό ότι οι φίλοι φιλονικούν. Η συμφιλίωση ύστερα από έναν καβγά είναι μια σπουδαία ικανότητα που το παιδί είναι καλό να καλλιεργήσει από νωρίς.

Σε περίπτωση που δείχνει αδύναμο να διαχειριστεί το πρόβλημα με το φίλο του, τότε μπορείτε να επέμβετε συζητώντας μαζί του και ίσως κάνοντας κάποιες προτάσεις π.χ "προσπάθησε αυτό και αν δεν έχει αποτέλεσμα θα σκεφτούμε μαζί κάτι άλλο".

Όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες στην προσέγγιση ή και ανάπτυξη μιας φιλικής σχέσης με κάποιο άλλο συνομήλικο παιδί, αντισταθείτε στον πειρασμό να δείξετε υπερβολική συμπόνια.

Αντίθετα, τονίστε του ότι το συγκεκριμένο παιδί ίσως έχει άλλα ενδιαφέροντα ή ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσει διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.

Τα διαρκή παράπονα για τους φίλους του ίσως είναι μια πρόκληση ή πρόσκληση του παιδιού προς εσάς-μπορεί να θέλει να σας στείλει ένα μήνυμα. Αναλογιστείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, μήπως το υπερπροστατεύετε ή σπεύδετε με το παραμικρό να λύνετε εσείς τα προβλήματά του; Του επιτρέπετε να αναλαμβάνει κάποιες πρωτοβουλίες; Δείχνετε εμπιστοσύνη; Μήπως γίνεται μάρτυρας δικών σας παραπόνων ή συνεχούς δυσφορίας για τους φίλους σας, για άλλους ανθρώπους ή για άλλα πράγματα;

Αν διαπιστώσετε κάτι από όλα αυτά ίσως χρειάζεται να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε το παιδί.

news.gr

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin