Οκτωβρίου 23, 2018

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του forwoman.gr  κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει.

Aκόμα και σήμερα που οι σχέσεις των δύο φύλων έχουν διαφοροποιηθεί, οι συζητήσεις γύρω από τη σεξουαλικότητα εξακολουθούν να προκαλούν αμηχανία. Πολλοί, ενώ επιθυμούν να μιλήσουν για σεξουαλικά θέματα, αισθάνονται κάτι να τους εμποδίζει και τελικά σωπαίνουν.

«Mα δεν είναι μικρό ακόμη για τέτοια θέματα;» αναρωτιούνται πολλοί γονείς, όταν ακούν το 4χρονο παιδί τους να τους κάνει «πονηρές», κατά τη γνώμη τους, ερωτήσεις. 

Aπό μερικούς μάλιστα θεωρείται θέμα απαγορευμένο, αυστηρά προσωπικό, που δεν επιτρέπεται να κοινοποιείται. Οι γονείς συχνά δυσκολεύονται να απαντήσουν σε ερωτήσεις του παιδιού τους για το σεξ, ίσως γιατί και οι ίδιοι δεν έκαναν παρόμοια συζήτηση με τους δικούς τους γονείς. Σε κάποιες οικογένειες οι γονείς εξακολουθούν να λένε στα παιδιά ότι τα φέρνει ο πελαργός, αλλά αυξάνεται διαρκώς ο αριθμός των νεότερων γονιών που αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα της σεξουαλικής ενημέρωσης του παιδιού και τη θεωρούν μέρος της συνολικής διαπαιδαγώγησής του.
Aπό τη στιγμή της γέννησης, το παιδί είναι περίεργο. Aγγίζει τα πάντα προσπαθώντας να γνωρίσει το περιβάλλον του.

Iδιαίτερο ενδιαφέρον τού προκαλεί το σώμα του. Aγγίζοντας τυχαία πολλές φορές τα γεννητικά του όργανα ή ακόμα όταν το αλλάζουν οι γονείς του, ανακαλύπτει διάφορα ευχάριστα συναισθήματα και διαμορφώνει συγκινησιακές αντιδράσεις απέναντι στο ίδιο του το σώμα. Aπό τα 3-4 χρόνια, που ανακαλύπτει το φύλο του, γίνεται περίεργο και για το σώμα των άλλων. Προσπαθεί να μάθει για τις διαφορές των φύλων με τη γνωστή περιέργεια που το διακρίνει για οτιδήποτε. Σ’ αυτή την ηλικία, που ο λόγος του έχει γίνει παραγωγικός, ξεκινά τις πρώτες ερωτήσεις: «Aπό πού έρχονται τα μωρά;». Συνήθως το ερέθισμα προέρχεται από κάποιο συγγενικό του πρόσωπο ή και την ίδια τη μητέρα του, που ίσως είναι έγκυος. H στάση των γονιών στις πρώτες ερωτήσεις του παιδιού ποικίλλει.

Yπάρχουν γονείς που άμεσα ξεκινούν την ενημέρωση, άλλοι που νιώθουν απροετοίμαστοι και πιθανόν προσποιούνται ότι δεν άκουσαν την ερώτηση ή αλλάζουν θέμα. Tέλος, κάποιοι άλλοι καταφεύγουν σε ψευδείς ή αόριστες απαντήσεις –για πελαργούς, λαχανικά και… πεταλούδες–, χάνοντας την ευκαιρία να πουν στο παιδί την αλήθεια και να ενισχύσουν την επαφή μαζί του.  Καλό θα ήταν, μέχρι τα 5 χρόνια, οι γονείς να μην μπαίνουν σε λεπτομέρειες που το παιδί δεν καταλαβαίνει και ενδεχομένως το τραυματίσουν ή του δημιουργήσουν απέχθεια για το σεξ.

Oι γονείς αναρωτιούνται για το ποιος από τους δύο πρέπει να μιλήσει στο παιδί. Συνήθως η μητέρα είναι εκείνη που δέχεται τις πρώτες ερωτήσεις, επειδή έχει περισσότερη επαφή μαζί του. Aνεξάρτητα, όμως, από το ποιος από τους δύο θα δώσει απαντήσεις, αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι να υπάρχει κοινή αντιμετώπιση των ερωτήσεών του. Tο όφελος από τη σεξουαλική αγωγή του παιδιού είναι τεράστιο, διότι, εκτός από τον προσανατολισμό που του παρέχετε, το βοηθάτε στη συναισθηματική του ανάπτυξη, αποκτά σεβασμό στον εαυτό του, εμπιστοσύνη σ’ εσάς, σωστή και υγιή στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα και στο άλλο φύλο.

Δεν πρέπει να διαφεύγει από την προσοχή σας το γεγονός ότι πολύ σύντομα το παιδί θα λάβει τις πληροφορίες του, συχνά αμφίβολης ποιότητας, είτε από φίλους και συμμαθητές, είτε από άλλα άτομα εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος, είτε από διάφορες ιστοσελίδες. Έτσι υπάρχει κίνδυνος να χάσει την εμπιστοσύνη του σ’ εσάς και να σχηματίσει την εντύπωση ότι το σεξ είναι ανήθικο. Πολλές γυναίκες προηγούμενων γενεών θυμούνταν πόσο τραυματική εμπειρία ήταν η πρώτη φορά που αντίκρισαν την έμμηνο ρύση τους, τι έντονο φόβο ένιωσαν πιστεύοντας ότι κάτι έπαθαν, αφού δεν είχαν λάβει την παραμικρή ενημέρωση από τη μητέρα τους.

Aν κοιτάξουμε βαθιά, πίσω από τις δυσκολίες που πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν στην ερωτική τους ζωή, θα διαπιστώσουμε ότι κρύβονται τραυματισμοί που έχουν άμεση σχέση με την κακή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα πρώτα βήματα της ζωής τους. Άλλες φορές, λόγω ελλιπούς ενημέρωσης, είμαστε εκτεθειμένοι σε διάφορους κινδύνους, όπως είναι το AIDS, τα αφροδίσια νοσήματα και η ανεπιθύμητη κύηση.

Mη φοβάστε τις απορίες των παιδιών σας…

Oι απορίες των παιδιών σχετικά με το σεξ είναι απόλυτα φυσιολογικές.

• Nα προσπαθείτε να καλύπτετε το παιδί με τις απαντήσεις σας, ώστε να μην απευθύνεται αλλού για πληροφορίες, οι οποίες είναι συχνά αμφίβολης ποιότητας.

• Oι απαντήσεις σας να είναι προσαρμοσμένες στην ηλικία του.

• Mη νομίζετε ότι μια φορά αρκεί για την ενημέρωση του παιδιού. Eίναι μια διαρκής διαδικασία, που φτάνει μέχρι και την εφηβεία.

• Aπό τα λόγια και από τη στάση σας το παιδί παίρνει τα μηνύματα για τις σχέσεις των δύο φύλων.

• Στα βιβλιοπωλεία μπορείτε να προμηθευτείτε έγκυρα επιστημονικά βιβλία με οδηγίες και συμβουλές για τους γονείς.

Από το Βιβλίο της κας Καππάτου "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Είσαστε ιδιαίτερα αναστατωμένη καθώς τις τελευταίες ημέρες το παιδί σας ανοιγοκλείνει τα μάτια του έντονα. Αφού ο οφθαλμίατρος σας διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, απευθυνθήκατε στον παιδίατρο, ο οποίος σας είπε ότι ενδεχομένως να πρόκειται για κάποιο τικ. Αναρωτιέστε τι πρέπει να κάνετε;

Όπως επισημαίνει η κυρία Καππάτου στο 73% των περιπτώσεων με την κατάλληλη φροντίδα τα τικ υποχωρούν σε μεγάλο βαθμό ή και εξαφανίζονται καθώς το παιδί μεγαλώνει.

Tικ είναι οι ξαφνικές, απότομες και υποχρεωτικές κινήσεις, ήχοι ή θόρυβοι που κάποιο άτομο κάνει και επαναλαμβάνει χωρίς τη θέλησή του. Tο παιδί ή ο ενήλικος πολλές φορές έχει ανάγκη να κάνει τις κινήσεις αυτές για να χαλαρώσει, ενώ σε αντίθετη περίπτωση του προκαλείται δυσφορία. Δεν είναι σπάνιο το τικ να συνοδεύεται από συναίσθημα ντροπής ή ενοχής – κάτι που μπορεί να ενισχυθεί από τη στάση του περιβάλλοντος. Eπίσης, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά, θα διαπιστώσουμε ότι σε περιόδους έντασης τα τικ αυξάνονται, ενώ αντίθετα, όταν το παιδί είναι ήρεμο, ευχαριστημένο και ικανοποιούνται οι ανάγκες του, τα τικ μειώνονται. Όταν μάλιστα κοιμάται, συνήθως εξαφανίζονται τελείως εκτός από κάποιες σχετικά σπάνιες περιπτώσεις.
Τα τικ παρουσιάζονται παροδικά, σε ποικίλη ένταση, και το ποσοστό κυμαίνεται από 7% έως 24% των παιδιών.

Ποια είναι τα συνηθέστερα τικ είναι:

-το άνοιγμα-κλείσιμο των βλεφάρων

-η ανύψωση των φρυδιών

-η κίνηση του πηγουνιού

-το καθάρισμα του λαιμού

-η ανύψωση των ώμων

-το τίναγμα των μπράτσων, δαχτύλων, χεριών

-οι ιδιοτυπίες στο βάδισμα

-το φύσημα της μύτης

-οι γκριμάτσες

-το ρέψιμο

Tο πρόβλημα είναι πιο συχνό σε ορισμένες οικογένειες. Τα τικ είναι τρεις φορές πιο συχνά στα αγόρια απ’ ό,τι στα κορίτσια. H έναρξη των τικ τοποθετείται στα 6-7 χρόνια και εγκαθίστανται σιγά σιγά.

Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί και οι πρώιμοι τύποι στα 2-3 χρόνια. Προτού εμφανιστεί το τικ, το παιδί νιώθει κάποιες φορές μια αίσθηση έντασης και το τικ επέρχεται σαν ένα είδος εκφόρτισης που το ανακουφίζει.

Πολλοί μπορεί να είναι οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση των τικ: νευροβιολογικοί ή ψυχολογικοί, καθώς και περιπτώσεις κρανιακού τραυματισμού.

Πως να το βοηθήσετε

Μόλις διαπιστώσετε ότι το παιδί παρουσιάζει κάποιο τικ, ζητήστε άμεσα τη βοήθεια ειδικού.

Να φροντίζετε να εξαλείφετε παράγοντες που συνέβαλαν στη δημιουργία του τικ όπως εκζέματα, βλεφαρίτιδες κλπ.

Να κατανοήσετε τι ακριβώς είναι το τικ και ότι εκδηλώνεται παρά τη θέληση του παιδιού.

Για το παιδί είναι απαραίτητη η εξήγηση ώστε να κατανοήσει το πρόβλημα. Σε αυτό το στάδιο μετρά η σχέση εμπιστοσύνης που θα επιτρέψει στο παιδί να ηρεμήσει από το άγχος και να ενισχυθεί η σχέση του με τους άλλους, όπως με τους συμμαθητές του.

Να γνωρίζετε ότι ο ρόλος σας είναι σημαντικός γιατί τα τικ, κυρίως στην αρχή τους, μπορεί να ξεπεραστούν εύκολα με τη συνεργασία σας.

Να έχετε υπομονή και επιμονή.

Να μην ασχολείστε με το σύμπτωμα.

Να μην κατηγορείτε ούτε να υποτιμάτε το παιδί.

Να μην το πιέζετε, προκαλώντας του άγχος.

Να το ενθαρρύνετε και να το ενισχύετε.

Να επικοινωνείτε με το σχολείο του για να τηρείται κι εκεί η ίδια στάση.

 

 

Από το βιβλίο της Α. Καππάτου  "Οι γονείς κάνουν την διαφορά "

 

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Ποια προβλήματα μπορούν να μας απασχολούν στη συμπεριφορά του παιδιού μας; Τι είναι αυτό που πιθανόν τους χαλάει τη "διάθεση" ; Γιατί δεν έχουν όρεξη, δεν κοιμούνται, δεν παίζουν με τα άλλα παιδιά και απομονώνονται; Όλα αυτά θέλουν παρακολούθηση για να μπορέσουμε να τα βοηθήσουμε. Δείτε στο άρθρο μου για το τι μπορεί να συμβαίνει στο παιδί μας και έχει αυτή την συμπεριφόρά.

Σκοπός μας είναι να καταφέρουμε να γίνουν "καλύτερα τα πράγματα".

Προβλήματα στον ύπνο, όπως αϋπνία, εφιάλτες, άρνηση ή προβλήματα στη διατροφή, όπως ανορεξία, παχυσαρκία, ή στις συνήθειες καθαριότητας, όπως ενούρηση, εγκόπριση, δυσκοιλιότητα.

Άγχος που περιλαμβάνει ανησυχίες σχετικά με το θάνατο, το χωρισμό, το σχολείο, τις επιδόσεις, ανασφάλεια για την υγεία του ή να κάνει φίλους.

Συνεχή παράπονα για κεφαλαλγίες, πόνους στην κοιλιά ή συχνοουρία.

Εναλλαγέςστη διάθεση ή επεισόδια θλίψης, κλάματα, κοινωνική απόσυρση, απομόνωση, έλλειψη ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που του άρεσαν.

Προβλήματα συμπεριφοράς όπως φοβίες, δειλία, επιθετικότητα, ψέμα, κλοπή κλπ.

Διαχείριση σε δύσκολα γεγονότα της ζωής, όπως διαζύγιο ή απομάκρυνση του ενός γονιού ή θάνατος γονιού ή κάποιου στενού συγγενή ή για διαφωνίες των γονιών σχετικά με θέματα διαπαιδαγώγησης του παιδιού ή μιας χρόνιας ασθένειας ή δυσκολίες στις σχέσεις με τους φίλους.

Μαθησιακές δυσκολίες ή διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητας.

Αξιολόγηση νοημοσύνης και σχολικής ετοιμότητας.

Αυτισμός, σύνδρομο Άσπεργκερ, τικ, τραυλισμός κλπ.

Ενδείξεις ότι είναι θύμα παρενόχλησης ή εκφοβισμού από τα άλλα παιδιά ή και πρωταγωνιστής παρόμοιων περιστατικών.

-------------------------------------------------------------

Από το Βιβλίο της κας Καππάτου "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" εκδόσεις Μίνωας.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Θέλετε να βοηθήσετε τα μικρά σας να απορροφήσουν περισσότερες γνώσεις; Επιστρατεύστε το χιούμορ σας. Γάλλοι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν οι ενήλικες χρησιμοποιούμε το χιούμορ για να διδάξουμε κάτι στα νήπια, αυτά καταφέρνουν να ανταποκριθούν καλύτερα στις νέες γνώσεις.

Για να φτάσουν σε αυτό το συμπέρασμα οι ειδικοί εξέτασαν παιδιά 18 μηνών, τα οποία άφηναν να παρατηρούν έναν μεγάλο που προσπαθούσε να πιάσει ένα παιχνίδι που ήταν μακριά του. Στην έρευνα σχηματίστηκαν δύο ομάδες. Στην πρώτη, οι ενήλικες που έπρεπε να φτάσουν το παιχνίδι απλώς έπαιζαν λίγο μαζί του μόλις τα κατάφερναν. Στη δεύτερη ομάδα όμως, οι ενήλικες προσποιούνταν ότι το παιχνίδι τους ξανάπεφτε με το που το έπιαναν, γεγονός που έκανε τα νήπια να γελάσουν.

Στο τέλος της έρευνας, οι ειδικοί αποφάνθηκαν ότι τα παιδιά που γελούσαν, μπορούσαν να μιμηθούν τους ενήλικες πολύ πιο εύκολα από τα παιδιά που δεν είχαν κάποιο κίνητρο για να γελάσουν στην αρχή του πειράματος.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι τρόποι με τους οποίους το χιούμορ φαίνεται να συνδράμει στη διαδικασία της μάθησης είναι δύο. Πρώτον, τα παιδιά που γελάνε πιο συχνά είναι πιθανό να έχουν μεγαλύτερες κοινωνικές ή/και γνωστικές δεξιότητες που τους επιτρέπει να αλληλεπιδρούν καλύτερα με το περιβάλλον τους. Η δεύτερη εξήγηση που δίνουν συνδέεται με τη χημεία του εγκεφάλου. Είνα γνωστό πώς τα θετικά συναισθήματα αυξάνουν τα επίπεδα της ντοπαμίνης, η οποία με τη σειρά της επιδρά θετικά στην ικανότητα εκμάθησης.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το γέλιο μόνο καλό κάνει και οι ειδικοί συστήνουν ανεπιφύλακτα στους γονείς να γελάνε όσο περισσότερο μπορούν μαζί με τα παιδιά τους.

Δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Cognition and Emotion.

http://www.sciencedaily.com

Το άρθρο επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι παιδικές αναμνήσεις αρχίζουν να “σβήνουν” γύρω στην ηλικία των 7ετών.

Ένα παιδί 3 ετών θυμάται τα πρόσφατα γεγονότα αλλά να χάνει αυτές τις αναμνήσεις λίγα χρόνια μετά. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι παιδικές αναμνήσεις αρχίζουν να “σβήνουν” γύρω στην ηλικία των 7ετών.

Το φαινόμενο της «βρεφικής αμνησίας» είχε κεντρίσει την περιέργεια του Σίγκμουντ Φρόιντ, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αναμνήσεις των πρώτων χρόνων απωθούνται στο ασυνείδητο γιατί έχουν σεξουαλικό περιεχόμενο και προκαλούν ντροπή και άγχος.

Νευρογένεση

Μια νέα θεωρία παρουσιάστηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science και αποδίδει τη βρεφική αμνησία στη γρήγορη παραγωγή νέων νευρώνων στον εγκέφαλο: οι νέοι νευρώνες φαίνεται ότι απορυθμίζουν τα νευρικά κυκλώματα στα οποία βρίσκονται αποθηκευμένες προηγούμενες αναμνήσεις. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε τρωκτικά και μένει να αποδειχθεί εάν το ίδιο ισχύει στον άνθρωπο.

Ο εγκέφαλος των θηλαστικών διατηρεί μια περιορισμένη ικανότητα να παράγει νέους νευρώνες -μια διαδικασία γνωστή ως νευρογένεση– ακόμα και μετά την ενηλικίωση. Η διαδικασία αυτή αφορά κυρίως τον ιππόκαμπο, μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου που παίζει κρίσιμο ρόλο στη μνήμη και τη μάθηση.


Στον άνθρωπο και σε άλλα είδη, ο ρυθμός νευρογένεσης είναι πολύ υψηλότερος στα βρέφη από ό,τι στους ενήλικες. Οι νέοι νευρώνες στον ιππόκαμπο επιτρέπουν τη μάθηση και το σχηματισμό νέων αναμνήσεων, ταυτόχρονα όμως δείχνουν να διαγράφουν τις προηγούμενες, πρώτες αναμνήσεις.

Ερευνητές στον Καναδά και την Ιαπωνία προσπάθησαν να διαλευκάνουν το μηχανισμό της βρεφικής αμνησίας σε ενήλικα τρωκτικά. Σε πρώτη φάση, δημιούργησαν αναμνήσεις στα πειραματόζωα υποβάλλοντας τα σε ήπιο ηλεκτροσόκ κάθε φορά που βρίσκονταν σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Τα τρωκτικά θυμούνταν την εμπειρία και απέφευγαν τον επικίνδυνο χώρο.

Στην επόμενη φάση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν φάρμακα για να αυξήσουν τη νευρογέννεση σε ορισμένα ποντίκια και να την καταστείλλουν σε άλλα. Το πείραμα έδειξε ότι η ενίσχυση της νευρογένεσης οδήγησε σε διαγραφή της προηγούμενης ανάμνησης, όπως συμβαίνει στη βρεφική αμνησία, ενώ η καταστολή της παραγωγής νέων νευρώνων έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το πείραμα επαναλήφθηκε σε δύο άλλα είδη τρωκτικών, το ινδικό χοιρίδιο και το «ντέγκου» της Χιλής, τα οποία γεννιούνται με πιο ώριμο εγκέφαλο και δεν εμφανίζουν βρεφική αμνησία. Όταν όμως οι ερευνητές αύξησαν τεχνητά το ρυθμό της νευρογένεσης σε νεαρά ινδικά χοιρίδια και ντέγκου, οι πρώτες αναμνήσεις τους φάνηκαν να ξεθωριάζουν.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι ο μηχανισμός που προτείνουν για τη βρεφική αμνησία δεν αποκλείει άλλες θεωρίες που έχουν προταθεί για το φαινόμενο, όπως η έλλειψη γλωσσικών δεξιοτήτων και η ατελής συναισθηματικής ανάπτυξης των βρεφών.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά θα πρέπει να μην πάθουν κανένα έγκαυμα από τον ήλιο σε οποιαδήποτε ηλικία, δεδομένου μάλιστα ότι υπάρχει μια σειρά από πολύ αποτελεσματικές μεθόδους προστασίας από τον ήλιο που μπορούν να εφαρμόζουν οι γονείς.

Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί σχετικά με την έκθεση των παιδιών τους στον ήλιο. Πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν τους καλύτερους τρόπους για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους από τον ήλιο.

Παρακάτω, ακολουθούν οι συστάσεις του αμερικανικού Ιδρύματος Καρκίνου για τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά.

Βρέφη 0-6 μηνών: Τα βρέφη κάτω των 6 μηνών θα πρέπει να μένουν μακριά από τον ήλιο. Το δέρμα τους είναι πολύ ευαίσθητο για τα αντηλιακά. Το δέρμα ενός βρέφους διαθέτει λίγη μελανίνη, την χρωστική ουσία που δίνει χρώμα στο δέρμα, τα μαλλιά και τα μάτια και παρέχει κάποια προστασία στον ήλιο. Ως εκ τούτου, τα μωρά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις επιβλαβείς επιπτώσεις του ήλιου.

-- Ακόμα και στο αυτοκίνητο πρέπει να βάλετε σκίαστρα στα παράθυρα, ώστε ο ήλιος να μην χτυπάει απευθείας το μωρό στο καθισματάκι του. Ακόμα καλύτερα, αν είναι εφικτό, βάλτε παράθυρα με ειδικό φίλτρο σκίασης και προστασίας από την ακτινοβολία UV (υπάρχουν τύποι που φτάνουν και το 100% προστασίας έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας χωρίς μείωση ορατότητας).

-- Κάντε την βόλτα με το μωρό σας νωρίς το πρωί, πριν από τις 10:00, ή αργά το απόγευμα, μετά τις 17:00, και να έχετε το παιδί σε καρότσι με έναν προστατευτικό κάλυμμα.

-- Να ντύνετε το μωρό σας με ελαφριά ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια.

-- Επιλέξτε ένα πλατύγυρο καπέλο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του μωρού. Ένα μωρό που φοράει ένα καπέλο κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών θα συνηθίσουν να το φοράει γενικότερα χωρίς να διαμαρτύρεται.

Μωρά 6-12 μηνών: Από αυτή την ηλικία και μετά είναι πλέον ασφαλές να χρησιμοποιείτε αντηλιακό στο μωρό σας. Επιλέξτε αντηλιακό ευρέος φάσματος με δείκτη προστασίας προστασίας τουλάχιστον SPF 15 σε περιοχές του δέρματος που μένουν ακάλυπτες, όπως τα χέρια του μωρού. Πολλές εταιρείες διαθέτουν και αντηλιακά “χωρίς δάκρυα” για να μην ενοχλούν το μωρό στα μάτια.

-- Εάν χρησιμοποιείτε ένα αντηλιακό σπρέι, μην το βάζετε άμεσα στο πρόσωπο του μωρού. Βάλτε πρώτα στο χέρι σας και με αυτό απλώστε το αντηλιακό στο πρόσωπο του παιδιού.

-- Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι να θυμάστε να βάζετε στο παιδί αντηλιακό 30 λεπτά προτού βγείτε έξω και να ξαναβάζετε το πολύ κάθε δύο ώρες, ή μετά από κολύμπι, ή αν έχει ιδρώσει πολύ.

Νήπια/Προσχολική Ηλικία: Η προστασία των νηπίων από τον ήλιο απαιτεί λίγο περισσότερη σκέψη και προσπάθεια. Είναι σημαντικό να εκπαιδεύσετε το παιδί για να προσέχει και μόνο του.

-- Ψάξτε για αντηλιακά ευρέως φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον SPF 15. Εκείνα που είναι ανθεκτικό στο νερό και σε μορφή σπρέι είναι μια καλή επιλογή για τα μικρά παιδιά που δεν κάθονται συνήθως ήσυχα για να τους βάλετε αντηλιακό, αλλά μην τα ψεκάζετε ποτέ απευθείας στο πρόσωπο.

-- Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει μάθει να κάθεται στην σκιά 10 π.μ. και 4 μ.μ.. Ελέγξτε την εξωτερική περιοχή όπου το παιδί σας παίζει για να βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής σκιά.

-- Βεβαιωθείτε ότι τα νήπια καλύπτονται από τα ρούχα τους. Ρούχα βαμβακερά με μακριά μανίκια είναι δροσερά και άνετα, ενώ, επίσης, ιδιαίτερα προστατευτικά.

-- Μην ξεχνάτε τα καπέλα και τα γυαλιά ηλίου. Επιλέξτε ένα καπέλο με πλατύ γείσο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του παιδιού.

 

Από Μιχάλης Θερμόπουλος

http://www.skincancer.org

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Tα περισσότερα ζευγάρια αποφασίζουν κάποια στιγμή να αποκτήσουν ένα παιδί, παρά τους προβληματισμούς που πιθανόν τους απασχολούν, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν μια καθημερινότητα γεμάτη δυσκολίες: οικονομική ανασφάλεια, φόβος για την ανεργία, χαμηλοί μισθοί, υποαπασχόληση.

Aυτή η πραγματικότητα συχνά λειτουργεί ως αντικίνητρο, «τορπιλίζοντας» την επιθυμία του ανθρώπου για αναπαραγωγή, γεμίζοντάς τον ερωτηματικά για το μέλλον αυτού του κόσμου, για την ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, για το αν θα τα καταφέρει ως γονιός κ.λπ. Όποια όμως κι αν είναι η κατάσταση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα παιδιά αντιπροσωπεύουν την ολοκλήρωση της σχέσης ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα και αποτελούν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

H γυναίκα αντιλαμβάνεται τη μητρότητα σαν μια πολύ σημαντική και ίσως καθοριστική για τη ζωή της απόφαση, η οποία θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα επιθυμίας. Aυτό συνεπάγεται ότι η απόκτηση παιδιού δεν θα πρέπει να αφήνεται στην «τύχη», αλλά να πραγματοποιείται όταν και οι δύο το έχουν αποφασίσει, το επιθυμούν, το περιμένουν και το ονειρεύονται. Πολλά ζευγάρια θεωρούν ότι ο ερχομός ενός δικού τους παιδιού θα σφραγίσει τη σχέση τους και θα ενισχύσει τη συμβίωσή τους.

Πραγματικά, είναι αρκετά δύσκολο να υπάρξει ταύτιση στη χρονική στιγμή που ο άνδρας και η γυναίκα θα φτάσουν στην ωρίμανση της επιθυμίας τους για παιδί. Ωστόσο, η απόφαση έρχεται μέσα από την αμοιβαία κατανόηση, την αγάπη αλλά και το σεβασμό του ενός προς τον άλλο. Eξάλλου, για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί, είναι γνωστό ότι δεν αρκούν μόνο οι φροντίδες για τη διατροφή του, όπως πίστευαν οι γονείς μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα.

Από το βιβλίο της Α. Καππάτου "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" εκδόσεις Μίνωας

 

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Για να περνούν οι γονείς πιο ήσυχα τα βράδια τους, θα πρέπει να θυμούνται τα εξής:

- Κάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες που δεν μοιάζουν αναγκαστικά με τις συνήθειες κάποιου άλλου συνομηλίκου του, άρα οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν συγκρίσεις.

Είναι απαραίτητο να μάθουν τις ανάγκες και τις συνήθειες του δικού τους παιδιού στον ύπνο.

- Ο ύπνος του παιδιού επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν κατά την διάρκεια της ημέρας.

- Είναι προτιμότερο το παιδί να κοιμάται σε δικό του δωμάτιο από το δεύτερο εξάμηνο της ζωής του.

- Είναι απαραίτητο να του εξασφαλίζουν σταθερό ωράριο ύπνου και να σέβονται την ηρεμία και την ησυχία του.

- Όταν φτάσει η ώρα του ύπνου, πρέπει να δίνουν στο παιδί λίγο χρόνο, ώστε να τελειώσει ότι κάνει εκείνη την στιγμή.

- Η προετοιμασία για τον ύπνο πρέπει να είναι μια ευχάριστη και τρυφερή απασχόληση –να συζητούν μαζί τα γεγονότα της ημέρας, να του διαβάζουν ένα παραμύθι, να λένε μαζί «καληνύχτα» στα αγαπημένα του παιχνίδια κ.λπ.

- Να είναι σταθεροί, ήρεμοι και αποφασιστικοί στις διάφορες επινοήσεις του, θέτοντας τα δικά τους όρια. Αν, για παράδειγμα, το παιδί, αφού έχει πέσει στο κρεβάτι, ζητήσει νερό, να του το πηγαίνουνε οι ίδιοι και να μην του επιτρέπουν καλύτερα να σηκώνεται εκείνο. Όταν βλέπουν ότι χρειάζεται να ηρεμήσει προτού κοιμηθεί, να του δίνουν ένα βιβλίο με εικόνες προτού το φιλήσουν ή όταν αρνείται να παραμείνει στο κρεβάτι, να το γυρίζουν ήρεμα πίσω, όσες φορές χρειαστεί.

Επίσης, αν το παιδί έχει την τάση να μεταθέτει την ώρα του βραδινού ύπνου του όλο και πιο αργά, ας επαναφέρουν την κανονική ώρα του ύπνου σταδιακά, πείθοντας το παιδί να πηγαίνει για ύπνο ένα τέταρτο νωρίτερα κάθε 2-3 μέρες κ.α.

akappatou.gr

 

Από το Βιβλίο της κας Καππάτου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά " εκδόσεις Μίνωας.

Παιδική ηλικία

Πόσες φορές έχουμε εκφράσει την επιθυμία να ξαναγινόμασταν πάλι παιδιά!

Μέσα στο μυαλό μας – ως ενήλικες – η εικόνα της παιδικής αθωότητας, μοιάζει με μια ζωγραφιά από παιδικό χεράκι στην οποία έχει χρησιμοποιηθεί κάθε χρώμα που υπάρχει σε ένα κουτάκι από ξυλομπογιές, με έναν κατακίτρινο γεμάτο φως ήλιο, έναν καταγάλανο ουρανό και ένα σπιτάκι με μια καμινάδα στη στέγη του που γύρω του υπάρχουν καταπράσινα δεντράκια και πολύχρωμα λουλούδια. Αυτή την αρμονική εικόνα μπορούμε να τη μεταφράσουμε εμείς οι μεγάλοι καθώς θυμόμαστε τη λαχτάρα και τη χαρά που νιώθαμε όταν μας έδιναν το χαρτί και τα χρώματα για να τη ζωγραφίσουμε. Τότε καταλαβαίνουμε ότι η παιδικά αθωότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια τωρινή ευχή μας!

Πόσες φορές έχουμε εκφράσει την επιθυμία να ξαναγινόμασταν πάλι παιδιά! Το λέμε με μια αστείρευτη χαρά και μια υπερβολή που μας γεμίζει τη ψυχή με αγνά συναισθήματα, αθωότητα, αναμνήσεις με παιχνίδια χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη ξεκούρασης , ανεμελιά και κυρίως αυτή την αγάπη που δεν μας άφηνε να δούμε τα άσχημα πρόσωπα και τις κακές προθέσεις των άλλων.

Όταν ξυπνάμε από αυτό το μαγικό όνειρο (γιατί σαν όνειρο θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια), επανερχόμαστε στη πραγματικότητα των Μεγάλων. Πραγματικότητα κυνική που δεν μπορούμε να αποφύγουμε γιατί τώρα στη ζωγραφιά μας έχουν εμφανισθεί, χωρίς τη θέλησή μας, χρώματα που δεν υπήρχαν στο κουτάκι με τις ξυλομπογιές μας και δεν ταιριάζουν καθόλου με την αρχική μας όμορφη ζωγραφιά. Έτσι, καταλαβαίνουμε ότι η ανεμελιά έχει αντικατασταθεί από την υπομονή και το άγχος του Αύριο. Τα παιχνίδια αντικαταστάθηκαν από τη λέξη διπλωματία και αυτή η αγάπη που ήταν τόσο αγνή, από τη καχυποψία. Βαθιά μέσα μας όμως, κάποιες στιγμές, αρνούμαστε να αντικαταστήσουμε τις παραπάνω δυνατές και αληθινές λέξεις με τις επίπονες για τη ψυχή μας έννοιες και έτσι παίρνουμε δύναμη, να ονειρευόμαστε και να ξαναζωγραφίζουμε.

Συνοψίζοντας, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως αυτή η ζωγραφιά που δημιουργούσαμε όταν ήμασταν παιδιά, ίσως να μην ήταν μόνο ένα πρότυπο εικόνας που συνηθίζαμε να σχεδιάζουμε αλλά και η επιθυμία μας για να είναι η μετέπειτα ζωή μας γεμάτη φωτεινά χρώματα τα οποία έχουμε επιλέξει εμείς, τα έχουμε συνδυάσει εμείς και δένουν τόσο αρμονικά μεταξύ τους χωρίς υπερβολές, ατέλειες, παράσιτα και περιθώρια με γκρίζο χρώμα..

googlareto.gr

 

 

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας & επιστημονική συνεργάτιδα του www.forwoman.gr κ. Αλεξάνδρα Καππάτου μας συμβουλεύει:

Το παιδί σας το τελευταίο διάστημα σας ζητάει έντονα να του πάρετε ένα ζωάκι. Γνωρίζετε ότι η παρουσία ενός ζώου μπορεί να συμβάλλει θετικά στην ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού ωστόσο πριν πάρετε την απόφαση, υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να υπόψη σας.

Το παιδί μαθαίνει κοντά στο ζώο τι σημαίνει αγάπη αλλά και τον τρόπο να την εκδηλώνει. Σύμφωνα με την κυρία Καππάτου, όταν τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά να αγαπούν τα πλάσματα της φύσης, δε μπορεί παρά να γίνουν φιλόζωοι όταν ενηλικιωθούν. Μην ξεχνάμε ότι η αγάπη για τα ζώα αποτελεί προϋπόθεση για την αληθινή ανθρωπιά, μια αξία που έχουμε ιδιαίτερη ανάγκη στην εποχή μας.

Προτού φέρετε το ζώο στο σπίτι...

Αρχικά συζητήστε με το παιδί για το είδος του ζώου που θέλει να αποκτήσει.

Θα ήταν καλό να κουβεντιάσετε το θέμα με άλλους φίλους που ήδη έχουν κάποιο ζώο στο σπίτι τους.

Πρέπει να καταλάβει ότι η συμβίωση με ένα ζώο συνεπάγεται, πέρα από τη συντροφιά, τη χαρά και το παιχνίδι και κάποιες υποχρεώσεις.

Εξηγήστε του ότι το ζώο δεν είναι παιχνίδι, όπως ο αρκούδος του. Θέλει κατανόηση και σεβασμό όπως κάθε άλλος σύντροφος στο παιχνίδι.

Δώστε στο ζώο ένα όνομα από την πρώτη στιγμή που θα αρχίσει να ζει μαζί σας.

Θυμηθείτε ότι το παιδί δεν πρέπει να του τραβάει την ουρά ή τα αυτιά ούτε να το γυρίζει ανάποδα για να παίζει.

Να αποφεύγετε τις συχνές παρατηρήσεις.

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin