Νοεμβρίου 23, 2017

ΕΞΟΔΟΣ

Την τελευταία δεκαετία τηλεοπτικά δίκτυα παραγωγής ντοκιμαντέρ και Πανεπιστήμια του εξωτερικού με τεράστιους προϋπολογισμούς, επιδίδονται σε απόπειρες να «σπάσουν τους μύθους της ιστορίας» (myth busters) ή να παρουσιάσουν αμφιλεγόμενες θεωρίες ως πιθανές εκδοχές των μέχρι σήμερα τεκμηριωμένων δεδομένων από ιστορικές πηγές και σοβαρές μελέτες της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Τέτοιες απόπειρες έχουν προφανώς οικονομική διάσταση, καθώς ανεβαίνουν οι πωλήσεις των ντοκιμαντέρ μετά από τον σχετικό θόρυβο που δημιουργείται, τα Πανεπιστήμια κερδίζουν ακόμα περισσότερη χρηματοδότηση και οι Πανεπιστημιακοί Καθηγητές που συμμετέχουν σε αυτά «χτίζουν» το όνομά τους.

Oι απόπειρες αυτές όμως υποδηλώνουν και τη δυσκολία της σύγχρονης έρευνας να βρει πρωτότυπα αντικείμενα μελέτης. Η επιλογή να προσπαθήσεις να ανατρέψεις προγενέστερα επιστημονικά δεδομένα είναι προφανώς πιο εύκολη από το να βρεις ένα πραγματικά καινούργιο αντικείμενο μελέτης.

Σε αυτό το πλαίσιο της εποχής μας, το ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν χρηματοδότησε μία έρευνα με αντικείμενο το ερώτημα: «Είναι πραγματικότητα ότι στο θέατρο της Επιδαύρου μπορείς να ακούσεις μία καρφίτσα να πέφτει στην ορχήστρα ή το σκίσιμο ενός χαρτιού όταν κάθεσαι στην πιο απομακρυσμένη σειρά των καθισμένων;»

Η ολλανδική ερευνητική ομάδα ήρθε με τον τελειότερο τεχνικό εξοπλισμό στην Ελλάδα πριν από δύο χρόνια, έκανε πειράματα στο θέατρο της Επιδαύρου (αλλά και σε εκείνο του Άργους και του Ηρώδου του Αττικού), βιντεοσκόπησε τμήματα των δοκιμών της, ώστε να κάνει ένα προωθητικό video clip, και τελικά παρουσίασε τα αποτελέσματά των πειραμάτων της που συνοψίζονταν στο ότι «δεν είναι δυνατόν να ακουστεί καλά από τις πιο απομακρυσμένες θέσεις της Επιδαύρου η ρίψη μίας καρφίτσας, ενός νομίσματος, το σκίσιμο ενός χαρτιού ή ένας ψίθυρος στην ορχήστρα».

Παρά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας των Ολλανδών σε δύο επιστημονικά συνέδρια, η διεθνής επιστημονική κοινότητα παρέμεινε παγερά αδιάφορη, καθώς ποτέ και κανένας επιστήμονας δεν είχε υποστηρίξει το αντίθετο.

Η τέλεια ακουστική της Επιδαύρου αφορά στον αρθρωμένο λόγο των υποκριτών από την ορχήστρα, που αδιαμφισβήτητα ακούγεται άψογα μέχρι την τελευταία σειρά των καθισμάτων του θεάτρου.

Τα περί καρφίτσας, νομίσματος, σκισίματος χαρτιού ή ψιθύρου ήταν πάντα απλουστεύσεις που χρησιμοποιούν οι ξεναγοί στο τουριστικό κοινό προκειμένου να κάνουν πιο εύληπτη τη μοναδικότητα της ακουστικής κατασκευής του θεάτρου, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε έναν άνθρωπο να εκφέρει λόγο από την ορχήστρα και να ακούγεται σε έναν χώρο που φιλοξενεί 14.000 θεατές και η απόσταση μεταξύ ορχήστρας και τελευταίας σειράς καθισμάτων είναι παραπάνω από 60 μέτρα.

Το νόμισμα, ο ψίθυρος κλπ. μπορούν να ακουστούν και στις τελευταίες σειρές του θεάτρου αλλά υπό τις ιδανικές συνθήκες της απόλυτης ησυχίας και της πλήρους άπνοιας.

Τα αποτελέσματα της πανάκριβης μελέτης του Πανεπιστημίου του Αϊντχόβεν επί δύο χρόνια άφησε ασυγκίνητη την επιστημονική κοινότητα. Και θα παρέμενε σε κάποιο συρτάρι ως «αδιάφορη», αν δεν έβρισκε διέξοδο στον βρετανικό Guardian και την δημοσιογράφο Nicola Davis που υπό τον τίτλο «Whisper it - Greek theatre's legendary acoustics are a myth» («Ψιθύρισέ το - Η θρυλική ακουστική των ελληνικών θεάτρων είναι ένας μύθος»).

Αν ο τίτλος απέδιδε τα πραγματικά συμπεράσματα των Ολλανδών ερευνητών θα έπρεπε να ήταν «Είναι μύθος ότι ένας ψίθυρος μπορεί να ακουστεί σε κάθε θέση των αρχαίων ελληνικών θεάτρων». Αλλά τότε το άρθρο δεν θα προκαλούσε κανέναν θόρυβο, όπως ακριβώς συνέβη και με την έρευνα των Ολλανδών, πριν αυτή υιοθετηθεί από τον Guardian...

Αξίζει να διαβάσετε την ανακοίνωση του Ελληνικού Ινστιτούτου Ακουστικής (το σημαντικότερο Ινστιτούτο στην Ελλάδα για την Ακουστική με μέλη από την ακαδημαϊκή κοινότητα, μεγάλο ερευνητικό έργο και διοργάνωση σημαντικών συνεδρίων) σχετικά με το δημοσίευμα του Guardian:

«Το θέατρο της Επιδαύρου, από την αρχαιότητα ως και σήμερα, εμφανίζει ακουστική κατάλληλη για την αναπαραγωγή θεατρικού λόγου σε μεγάλο ακροατήριο, συχνά πάνω 10.000 ατόμων. Το ΕΛ.ΙΝ.Α., με εκλαϊκευμένο κείμενο που συνέταξε και διένειμε προς φορείς και ξεναγούς του θεάτρου, επισημαίνει ότι «καλή ακουστική» για τον χώρο αυτό πρωτίστως αφορά αυτή τη δυνατότητα: της αναπαραγωγής καταληπτής ομιλίας, ακόμη και στις πιο μακρινές θέσεις ακρόασης σε αποστάσεις σχεδόν 60m από την «ορχήστρα - σκηνή» του θεάτρου. Αυτό το αξιοσημείωτο επίτευγμα στον ακουστικό σχεδιασμό του θεάτρου, έχει εν πολλοίς καταγραφεί - για περιπτώσεις όπου το σήμα της φωνής είναι ισχυρό - αλλά δεν έχει αναδειχθεί και από τη μελέτη στην οποία βασίστηκε το αρχικό δημοσίευμα του Guardian. Ο Ολλανδός συνάδελφος και η Βρετανίδα δημοσιογράφος επικεντρώθηκαν στις περιπτώσεις όπου το σήμα της φωνής ήταν εξαιρετικά αδύναμο ή όταν χρησιμοποιούνται άλλοι ήχοι, όπως συχνά γίνεται από τους επισκέπτες του θεάτρου. Επισημαίνεται ότι οι ειδικές αυτές περιπτώσεις δεν συνιστούν δόκιμο κριτήριο αποτίμησης της ακουστικής ενός χώρου. Όπως είναι αυτονόητο, για την σωστή μέτρηση, σε τέτοιες μεγάλες αποστάσεις ακρόασης, η πηγή-ομιλητής θα πρέπει να παράγει δυνατή ομιλία και ο θόρυβος από το ακροατήριο ή άλλες πηγές να είναι χαμηλός. Σημειωτέο ότι κατά την αρχαιότητα, τόσο το σήμερα κατεστραμμένο σκηνικό οικοδόμημα του θεάτρου, όσο και η χρήση θεατρικής μάσκας και προφανώς η ισχυρή εκφορά θεατρικού λόγου από τους ηθοποιούς, επέτρεπαν την ακόμη ισχυρότερη μετάδοση του ήχου προς τους ακροατές.

Οι αρχαίοι Έλληνες έπαιζαν κυρίως επάνω στη σκηνή ή μπροστά από το προσκήνιο ώστε να έχουν πίσω τους ένα φράγμα που αντηχούσε τον ήχο προς τις κερκίδες.
Ακόμη και στις σημερινές συνθήκες, είναι γνωστό στους περισσότερους ότι όταν το ακροατήριο σε παραστάσεις είναι ήσυχο και για ηθοποιούς με δυνατή φωνή, η ομιλία είναι κατανοητή σε όλες τις θέσεις. Αυτό έχει καταδειχθεί πέρα από κάθε αμφισβήτηση με μετρήσεις που έχουν πραγματοποιήσει οι επιστήμονες του ΕΛ.ΙΝ.Α. αλλά και ξένοι συνάδελφοί τους ακολουθώντας τις σύγχρονες μεθόδους αποτίμησης της καταληπτότητας και έχουν δημοσιευθεί επανειλημμένα. Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει σε περιπτώσεις με μη εξοικειωμένο και θορυβώδες κοινό (ιδίως στις κωμωδίες), με σκηνικούς και σκηνοθετικούς πειραματισμούς που δυσκολεύουν την σωστή ακουστική λειτουργία του θεάτρου και με ηθοποιούς που απαιτούν χρήση μικροφώνων και ηχητικής εγκατάστασης για να πετύχουν την απαιτούμενη στάθμη στη φωνής τους. Επιπλέον, μελέτη Ελλήνων ερευνητών που κατέγραψαν - για πρώτη και μοναδική φορά διεθνώς - την ακουστική του θεάτρου αυτού με παρουσία ακροατηρίου, έχει αναδείξει το γεγονός ότι η «καλή ακουστική» δεν μεταβάλλεται παρουσία ήσυχου ακροατηρίου.

Το ΕΛ.ΙΝ.Α. τονίζει ότι η ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου, λόγω των ιστορικών συγκυριών που το έχουν διαφυλάξει σε καλή κατάσταση, αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο το εξαιρετικό αυτό επίτευγμα της αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην ανάπτυξη και συνέχιση της θεατρικής τέχνης.

Το πρόσφατο δημοσίευμα πρέπει να αντιμετωπισθεί ως προσπάθεια εντυπωσιασμού από την πλευρά της Βρετανίδας δημοσιογράφου ή και της ομάδας Ολλανδών συναδέλφων - ίσως ένας σύντομος τρόπος για αυτούς να αποκτήσουν τα 5 λεπτά δημοσιότητας - δανειζόμενοι από την παγκόσμια και διαχρονική αίγλη του μοναδικού αυτού μνημείου των 2500 χρόνων».

Για το Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Ακουστικής

Νικόλαος Μπάρκας
Καθηγητής ΔΠΘ
Πρόεδρος

Ανδρέας Φλώρος
Αναπλ. Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου
Γενικός Γραμματέας

Κλείνοντας, να σημειώσουμε ότι στο postmodern αντιμετωπίζουμε το δημοσίευμα του Guardian ως μία ακόμα αφορμή για την απαγόρευση - ή έστω τον περιορισμό - της χρήσης μικροφώνων στο θέατρο της Επιδαύρου. Οι εξαιρετικές παραστάσεις των Τσέζαρις Γκραουζίνης «Επτά επί Θήβας» και Κατερίνας Ευαγγελάτου «Άλκηστις» ήταν το περσινό καλοκαίρι από μόνες τους απόδειξη για το πώς ακούγεται άψογα η φωνή των υποκριτών σε όλο το θέατρο χωρίς καμία τεχνική υποβοήθηση. Αντίθετα οι «Πέρσες» του Άρη Μπινιάρη με την κατάχρηση των μικροφωνικών εγκαταστάσεων, δημιούργησε κακοφωνία, προσβλητική για τα 2,5 χιλιάδες χρόνια ιστορίας του θεάτρου, χωρίς να υπάρχει λόγος, καθώς οι ηθοποιοί είχαν δυνατές και σωστές φωνές.

Το θέατρο της Επιδαύρου δεν είναι για όλους τους ηθοποιούς. Όσοι δεν έχουν δυνατές φωνές, θα πρέπει να αρκεστούν στα δεκάδες χιλιάδες άλλα θέατρα της Ελλάδας που μπορούν να τους φιλοξενήσουν με τους όρους τους. Η Επίδαυρος βάζει τους δικούς της όρους. Ας τους σεβαστούμε. Είναι το αρχαιότερο θέατρο του κόσμου. Το αξίζει.

Υ.Γ.1 Ο Guardian δέχτηκε πολλές διαμαρτυρίες για το άρθρο του από Βρετανούς, λάτρεις του θεάτρου της Επιδαύρου. Κάποιες από αυτές μάλιστα είχαν εκατοντάδες «χτυπήματα», σχεδόν όσο το αρχικό άρθρο.

Υ.Γ.2 Τα σχεδιαγράμματα της παρούσας ανάρτησης είναι από την εξαιρετική δουλειά του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάτρας Γιάννη Μουρτζόπουλου The Origins of Building Acoustics for Theatre and Music Performances.

Αναδημοσίευση από postmodern.gr

huffingtonpost.gr

ΕΞΟΔΟΣ

Για πρώτη φορά στην Αθήνα μια «λευκή νύχτα» πολιτισμού το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 23 πολιτιστικοί φορείς, ανοικτοί για το κοινό, με παραγωγές για τη συγκεκριμένη νύχτα και ελεύθερη είσοδο.

Oι atenistas καλούν τους Αθηναίους να περιπλανηθούν στην πόλη από τις 8 το βράδυ έως τις 6 το πρωί και να ανακαλύψουν διαφορετικές εκφράσεις της σε πλήθος οργανισμών τέχνης και πολιτισμού.

Στη δράση Art Night Athens/Λευκές νύχτες Πολιτισμού της δραστήριας κοινότητας πολιτών atenistas συμπράττουν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.

Συγκεκριμένα, το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, στις 20.00, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο «ανοίγεται» στην πόλη, προσφέροντας τον υπέροχο κήπο του στην Πατησίων για μία μουσική περιπλάνηση με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μίχα. Πασίγνωστες μελωδίες του διεθνούς και του ελληνικού κινηματογράφου θα ταξιδέψουν το αθηναϊκό κοινό σε κινηματογραφικά τοπία που έχουν μείνει ανεξίτηλα στη μνήμη μας. Θα ακουστούν έργα των Βαγγέλη Παπαθανασίου, Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Ελένης Καραΐνδρου, Astor Piazzola, Dmitri Shostakovich, και πολλών άλλων συνθετών από εμβληματικές σινεφίλ ταινίες, όπως το «Ποτέ την Κυριακή», «ο Μελισσοκόμος» ή «η Κατάσταση Πολιορκίας», αλλά και δημοφιλείς ταινίες δράσης, όπως ο «Ιντιάνα Τζόουνς» και η «Επικίνδυνη Αποστολή». Η είσοδος είναι δωρεάν.

Το Art Night Athens/Λευκές νύχτες Πολιτισμού είναι μία ιδέα που λειτουργεί επιτυχημένα ως θεσμός εδώ και δεκαετίες σε μεγάλες πόλεις σε όλον τον κόσμο.

Αποτελεί μία μεγάλη καλλιτεχνική δράση, όπου συμμετέχουν ενεργά δημόσιοι και ιδιωτικοί πολιτιστικοί φορείς και καλλιτέχνες, οι οποίοι καλούν τους Αθηναίους να περιπλανηθούν στην πόλη από τις 20.00 έως τις 6.00 και να ανακαλύψουν διαφορετικές εκφράσεις της σε πλήθος οργανισμών τέχνης και πολιτισμού.

ΕΞΟΔΟΣ

Το Μουσείο της Ακρόπολης και το Ίδρυμα Ωνάση συμμετέχουν στη μεγάλη καλλιτεχνική δράση των atenistas Art Night Athens και δημιουργούν «Μια νύχτα γεμάτη εmotions».

Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, σε μια νύχτα - γιορτή για την τέχνη και τον πολιτισμό, η έκθεση εmotions, η οποία παρουσιάζεται στο Μουσείο της Ακρόπολης με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση, θα μυήσει μία ομάδα επισκεπτών στα συναισθήματα του αρχαίου κόσμου, μέσα από δύο διαδοχικές δράσεις: μια απολαυστική ξενάγηση στην έκθεση (στις 20.00) από το εξειδικευμένο προσωπικό του Μουσείου της Ακρόπολης και ένα ρεσιτάλ μουσικής με επιλογή έργων, εμπνευσμένη από την έκθεση εmotions, που θα πραγματοποιηθεί στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη (Αμαλίας 56, 21:00).

Για συμμετοχή* στη δράση μπορείτε να στέλνετε mail, από σήμερα Δευτέρα 18/9 μέχρι και την Τετάρτη 20/9 στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

* Περιορισμένος αριθμός ατόμων, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Η ομάδα επισκεπτών που θα συμμετέχει και στις δύο δράσεις θα είναι η ίδια.

 

Η έκθεση του Ωνάσειου Πολιτιστικού Κέντρου Νέας Υόρκης, που συγκίνησε και γοήτευσε κοινό και κριτικούς στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ήρθε το καλοκαίρι και στην Ελλάδα, μετά από πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση και με τη συνδιοργάνωση του Μουσείου της Ακρόπολης. Από τις 18 Ιουλίου μέχρι τις 19 Νοεμβρίου, το αθέατο σύμπαν των συναισθημάτων, στην προσωπική, κοινωνική και πολιτική ζωή του αρχαίου κόσμου, φωτίζεται στο κορυφαίο μουσείο της χώρας, μέσα από την παρουσίαση 129 αριστουργημάτων, που προέρχονται από τα σπουδαιότερα μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού. Αγάπη, έρωτας, πόθος, μίσος, θλίψη, οργή. Αυτή η υπέροχη αφηγηματική έκθεση μάς φέρνει κοντά στην παρουσία των συναισθημάτων στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και βίο και στη σημασία που έχουν αυτά για την κατανόηση της αρχαίας ελληνικής τέχνης, λογοτεχνίας, ιστορίας, πολιτικής ζωής, κοινωνίας και θρησκείας.

 

Συντελεστές της έκθεσης:

Γενικός Συντονισμός

Δημήτριος Παντερμαλής

Επιμέλεια

Άγγελος Χανιώτης
Νικόλαος Καλτσάς
Ιωάννης Μυλωνόπουλος

Αρχιτεκτονική Μελέτη

Ελένη Σπάρτση – schema 4 architects

Ξενάγηση

Ρεσιτάλ Μουσικής εmotions

 

Ένα μουσικό ταξίδι στο συναίσθημα μέσα από αφηγήσεις και αναφορές σε μύθους και θεούς. Αφετηρία του, εκπρόσωποι του γερμανικού κλασικού τραγουδιού, όπως Σούμπερτ, Μπραμς και Βολφ, με τραγούδια τους που αντλούν έμπνευση από την αρχαία Ελλάδα. Επόμενος σταθμός, άριες όπερας που περιγράφουν την Ευρυδίκη, την Ιφιγένεια, την Ίλια και τη Μήδεια. Συνέχεια με αποσπάσματα από τη Φαίδρα του Thomas Sleeper, ένα έργο γεμάτο πάθος και οργή, ενώ τον τερματισμό θα σηματοδοτήσουν δύο πανέμορφα τραγούδια από τον Μεγάλο Ερωτικό του Μάνου Χατζιδάκι.

Ένα ρεσιτάλ που μας ταξιδεύει στον έρωτα, την οργή, τη ζήλεια, το θυμό, τη θλίψη, την ενσυναίσθηση, την αγάπη. Δύο διακεκριμένες σολίστ με εξαιρετικές κριτικές για τις ερμηνείες τους, η Μυρσίνη Μαργαρίτη και η Ζωή Ζενιώδη, μας οδηγούν σε αυτό το μουσικό οδοιπορικό για να ανακαλύψουμε μαζί πτυχές της αρχαίας Ελλάδας που ενέπνευσαν δημιουργούς.

Συντελεστές:

Ζωή Ζενιώδη, πιάνο
Μυρσίνη Μαργαρίτη, σοπράνο

Έργα

F. Schubert Ganymed
J. Brahms Sapphische Ode, An eine Äolscharfe
H. Wolf Anakreons Grab
W. A. Mozart Zeffiretti lusinghieri (Ilia/Idomeneo)
C. W. Gluck Che fiero momento (Eurydice/Orfeo ed Eurydice)
T. Sleeper Phaedra
C.W. Gluck O toi qui prolongeas mes jours (Iphigénie/Iphigénie en Tauride)
L. Cherubini Dei tuoi figli la madre (Medea/Medea)
M. Χατζιδάκις Κέλομαί σε Γογγύλα, Έρωτα εσύ (Μεγάλος Ερωτικός)

Ρεσιτάλ Μουσικής

Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, 21:00, Ωνάσειος Βιβλιοθήκη.

ΕΞΟΔΟΣ

Από τα μουσεία που μένουν ανοιχτά ακόμα και το βράδυ και τα ποδήλατα που γεμίζουν το κέντρο της Αθήνας, μέχρι τη συναυλία της Μαρίνας Σάττι και την προβολή του «Κυνόδοντα», αυτή είναι η εβδομάδα με τα πιο hot δωρεάν events!
Events

Φουλ στα δωρεάν πολιτιστικά events είναι αυτήν την εβδομάδα η Αθήνα, με σωστή οργάνωση όμως μπορούμε να τα προλάβουμε όλα! Αφήνουμε τα πορτοφόλι στο σπίτι, παίρνουμε βαθιά ανάσα και ξεκινάμε: ήδη από το προηγούμενο Σάββατο και μέχρι τις 22/9, η πόλη συμμετέχει ενεργά στους εορτασμούς της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας. Με δράσεις από την Καλλιθέα μέχρι το Μαρούσι και με αποκορύφωμα το Athens Bike Festival (22-24/9) στην Τεχνόπολη και το πρωτότυπο Skirt Ride στους δρόμους της Αθήνας -με τη φούστα να αποτελεί απαραίτητο αξεσουάρ- (23/9, 6μ.μ.), καλούμαστε να ανακαλύψουμε την πόλη με ορθοπεταλιές και…πράσινη διάθεση.
Συνεχίζουμε παίρνοντας κόκκινο στιλό και κυκλώνοντας στο ημερολόγιό μας το ερχόμενο Σάββατο: στις 23/9 η Αθήνα αποκτά επιτέλους τη δική της πολιτιστική «Λευκή Νύχτα»! Ενημερωθείτε από νωρίς για τα είκοσι τρία μουσεία και οργανισμούς τέχνης και πολιτισμού που κρατούν ανοιχτές τις πόρτες τους από τις 8 το βράδυ έως τις 6 το πρωί και οργανώστε τα πιο arty νυχτοπερπατήματα στην πόλη!
Τέλος, οι Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς έρχονται και φέτος και για ένα τριήμερο (22-24/9) συνθέτουν ένα πλούσιο πρόγραμμα με δωρεάν είσοδο. Μουσική, χορός, θέατρο, εικαστικά, ψηφιακές τέχνες, γκράφιτι, εκθέσεις, κινηματογράφος, θεματικές ξεναγήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και βιωματικά εργαστήρια σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους περιμένουν να τα ανακαλύψετε!
Σινεμά

Το 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» ξεκινά και το πλούσιο πρόγραμμά του περιλαμβάνει δωρεάν προβολές με νόημα και ουσία. Με τη συνεργασία της Κίνησης Καλλιτεχνών με Αναπηρία και της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, η ενότητα «Σινεμά και Αναπηρία» προβάλλει δωρεάν συνολικά οκτώ ταινίες με ταυτόχρονη διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα και με ανοιχτές συζητήσεις. Μην χάσετε το συγκλονιστικό «Θαύμα της Άνι Σάλιβαν», την αληθινή ιστορία της τυφλoκωφής Έλεν Κέλερ που κατάφερε να δημιουργήσει μια μέθοδο επικοινωνίας με τη βοήθεια και την επιμονή της παιδαγωγού της - η ταινία του Άρθουρ Πεν αποτελεί το πρώτο ξενόγλωσσο φιλμ που προβάλλεται στην Ελλάδα με ακουστική περιγραφή για άτομα με προβλήματα όρασης (Κυριακή 24/9, 7.30 μ.μ., Στέγη Ιδρύματος Ωνάση).
Οι δωρεάν προβολές Park Your Cinema του Κέντρου Πολιτισμού – Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» αυτής της εβδομάδας περιλαμβάνουν το σπαγγέτι γουέστερν «Κάποτε στη Δύση» (Παρασκευή 22/9, 8.30 μ.μ., Ξέφωτο) αλλά και το animation «Μαλλιά Κουβάρια», τη διασκεδαστική μεταφορά του γνωστού παραμυθιού των αδελφών Γκριμ (Σάββατο 23/9, 8.30 μ.μ., Αγορά), ενώ από τις βραδιές σινεμά στο Άλσος Νέας Σμύρνης η δωρεάν open air προβολή του «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου μπαίνει σίγουρα στα must της εβδομάδας (Τετάρτη 20/9, 9μ.μ.).
Μουσική

Το Σάββατο 23/9 στις 8.30 μ.μ., επτά γυναίκες γεμίζουν με τις αρμονικές φωνές τους το Ξέφωτο του Κέντρου Πολιτισμού - Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Η Μαρίνα Σάττι, η νεαρή ηθοποιός και τραγουδίστρια με το πρωτοφανές γκελ στο κοινό, ενώνει τη φωνή της με τις Ευγενία Λιάκου, Ερασμία Μαρκίδη, Άννη Ντουμούζη, Έλενα Παπαδημητρίου, Ελένη Ποζατζίδου και Βιργινία Φραγκούλατζη, δημιουργώντας μια συναρπαστική χορωδία («Marina Satti & Fonέs») που επαναδιατυπώνει αυτοσχεδιαστικά γνωστές μελωδίες, παραδοσιακή μουσική και experimental ήχους. Τη βραδιά ανοίγουν οι Jusu Foli & Senegal Rhythm, τέσσερις καλλιτέχνες από τη Σενεγάλη και την Ελλάδα (Ndioba Νgom, Αss Τhiam, Γιώργος Χριστάκης, Jeffree Diop) που πρεσβεύουν ότι όλα είναι ρυθμός και μουσική.
Μια μέρα μετά, την Κυριακή 24/9 (8.30 μ.μ.) στη σκηνή του Ξέφωτου ανεβαίνει η Ευανθία Ρεμπούτσικα και ο Γιώργος Περρής, κλείνοντας την εβδομάδα με τη συναυλία «Ηλιοφάνεια» που περιλαμβάνει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της συνθέτιδας από τον κόσμο του κινηματογράφου και του θεάτρου («Πολίτικη Κουζίνα», «Νοτιάς», «Συρανό ντε Μπερζεράκ», κ.ά.) και κομμάτια από την πλούσια δισκογραφία του τραγουδιστή.
Τέλος, πολλή μουσική – από ρεμπέτικους μέχρι βραζιλιάνικους ρυθμούς- αλλά και πάρτι, προβολές, εκθέσεις και θεατρικές παραστάσεις περιλαμβάνει το 5ο φεστιβάλ «Κάτω από τις γραμμές», που απλώνεται στην περιοχή του Βοτανικού για τέσσερις ημέρες (20-24/9), ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα «Γυάλινα Γιάννενα», ένα αφιέρωμα του Νίκου Ξυδάκη στον ποιητή Μιχάλη Γκανά που παρουσιάζεται την Παρασκευή 22/9, 8.30 μ.μ. στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (Θουκυδίδου 13, Πλάκα).

Από Βασιλική Γερονίκου

ΕΞΟΔΟΣ

Οι οάσεις για γρήγορο φαγητό και σνακ στο κέντρο της Αθήνας είναι εδώ!

Πόσες φορές οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας σε έχουν κάνει να φύγεις από το σπίτι τρέχοντας και να αφήσεις το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας (a.k.a. πρωινό) ανέγγιχτο;

1.Μοντακιού

Πόσες φορές έχεις φάει σάντουιτς στη ζωή σου και έχεις πει “να ‘ναι καλά αυτός ο χρυσός άνθρωπος που ανακάλυψε αυτό το υπεροχότατο πράγμα”; Ε, αυτός ο άνθρωπος δεν είναι άλλος από τον Τζον Μοντακιού, το όνομα -ή μάλλον το επίθετο- του οποίου δανείστηκε το μαγαζί της στοάς Κοραή που έχει ωραιότατο καφέ και πολλά, καταπληκτικά σάντουιτς με φρέσκο ψωμί ημέρας! Τι καλύτερο για το ξεκίνημά σου; Μοντακιού, Στοά Κοραή, Σταδίου 30

2.Falafellas

Η συνήθεια που έγινε λατρεία! Το κοινό μυστικό των Αθηναίων που μαθεύτηκε και πολύ καλά έκανε! Το αγαπημένο, μικροσκοπικό, ολίγων τετραγωνικών μαγαζάκι με την τεράστια ουρά στις ώρες αιχμής που στέκει επί της Αιόλου. Πάντα έτοιμο και πρόθυμο να σου προσφέρει τη Λιβανέζικη λιχουδιά!

Θες γίγας, θες τσέπης, θες λίγο καυτερό, καθόλου καυτερό, πολύ καυτερό… ό,τι θες θα στο φτιάξουν ρε παιδί μου! Φαλάφελ στο falafellas λοιπόν! Falafellas, Αιόλου 51, Αθήνα

3.Καυτή πατάτα

Όχι, όχι, δεν πρόκειται για το παιχνίδι που τυλίγεις ένα μικρό δώρο σε πολλές εφημερίδες και προσποιείσαι πως είναι μια καυτή πατάτα που πρέπει να ξεφλουδίσεις χωρίς να καείς προκειμένου να κερδίσεις το περιεχόμενό της. Εδώ μιλάμε για το μαγαζί επί της Κολοκοτρώνη, που σου προσφέρει μια καυτή πατάτα XL κομμένη στη μέση και γεμισμένη με ό,τι εσύ θέλεις! Και το καλύτερο παρτ της πατάτας μετά το εσωτερικό της, πίστεψέ με, είναι η φλούδα της… μην την αφήσεις να πάει χαμένη! Καυτή Πατάτα, Κολοκοτρώνη 37, Αθήνα

4.Etnico Μεξικό, Ισπανία, Λίβανο, Τζαμάικα, όλες οι χώρες οι καλές είναι στο Etnico που σου σερβίρει street food από όλο τον κόσμο.

Θες μπουρίτος, θες φαλάφελ, θες κεσαντίγιας, θες νάτσος, θες σαμόσας; Όλα εδώ! Το μόνο που έχεις εσύ να κάνεις είναι να πας στην Κολοκοτρώνη, να πάρεις τον κατάλογο, να φας κανένα τέταρτο προσπαθώντας να αποφασίσεις τι θα πάρεις και μετά να το απολαύσεις! As simple as that! Etnico, Κολοκοτρώνη 22, Αθήνα

5.Flower

Δε θα σταματήσω ποτέ να προτείνω την εκπληκτικότατη αυτή πίτσα στην πλατεία Μαβίλης. Είναι φανταστικό μέρος και αξίζει πραγματικά να αφιερώσεις λίγο από το χρόνο σου για να την απολαύσεις κάτω από τον κισσό. Αν όμως είσαι τόσο βιαστικός, βγαίνει και σε ατομικό μέγεος για take away! Ξυλόφουρνος, λεπτό τραγανό ζυμάρι, γευστικά και φρέσκα υλικά… τι άλλος θες; Flower, Δορυλαίου 2, Πλατεία Μαβίλη

+1.LUKUMΑΔΕΣ

 

Και ας κλείσουμε τούτο το σύντομο και άκρως γευστικότατο άρθρο με μια πρόταση για τους γλυκατζήδες της παρέας. Γιατί είναι και αυτοί ρε παιδί μου που θέλουν να γλυκαθούν, τι να κάνουμε; Όπως καταλαβαίνεις και από το όνομα εδώ θα βρείς λουκουμάδες. Λουκουμάδες απλούς με μέλι, σοκολάτα, μπουένο, λευκή σοκολάτα, μπλε σοκολάτα, φούξια σοκολάτα, πετρόλ σοκολάτα… Λουκουμάδες γεμιστούς με λεμόνι, με μπουένο, με νουτέλα, με σοκολάτα… Γενικότερα θα βρεις όλων των ειδών τους λουκουμάδες στην πιο street food εκδοχή τους. Πού; Στην Αιόλου καλέ!

frapress.gr

ΕΞΟΔΟΣ

 Ποιος είπε ότι η Αθήνα είναι μόνο θόρυβος, ψηλά και άχαρα κτίρια, κόσμος που βιάζεται και τρέχει, τσιμέντο και μαυρίλα; Η Αθήνα είναι γεμάτη μικρές οάσεις που θα κάνουν την Κυριακή σου την καλύτερη μέρα της εβδομάδας και θα γεμίσουν τα πνευμόνια σου θετική ενέργεια για την εβδομάδα που πλησιάζει απειλητικά! Οι μικρές αυτές οάσεις είναι πολύ πιο κοντά σου από ό,τι νόμιζες

Είτε είσαι αθλητικός τύπος, είτε χαλαρός, είτε απλά θες να πάρεις την ανάσα σου βρε αδερφέ, τα παρακάτω μέρη θα αποτελέσουν τον ιδανικό κυριακάτικο προορισμό σου για να πάρεις μια δόση αισιοδοξίας, καθαρότητας και ηρεμίας!

Ας ξεκινήσουμε από το αγαπημένο και μη εξαιρετέο κέντρο που αποτελεί πάντοτε την ευκολότερη και πιο προσβάσιμη επιλογή για …ανανέωση εικόνων και τόνωση της ψυχολογίας.

ΠΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ

1.Εθνικός Κήπος ή αλλιώς National Garden (που λένε και στο χωριό μου) Αυτή η μικρή όαση, αυτός ο μικρός καταπράσινος παράδεισος βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της Αθήνας και μόλις λίγα λεπτά από το μετρό του Συντάγματος. Όποια μέρα και αν πας θα βρεις τις πύλες του ανοιχτές επιτρέποντας σου να εξερευνήσεις έναν αλλιώτικο κόσμο μέσα στη βουή της πόλης. Ειδικά όμως τις Κυριακές θα συναντήσεις πλήθος κόσμου, από αθλητές μέχρι οικογένειες με μικρά παιδιά!

2.Αναφιώτικα – Πλάκα

Από τα ιδανικά μέρη για κυριακάτικη βόλτα στην Αθήνα δε θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν τα Αναφιώτικα και η Πλάκα. Όσες φορές και αν περπατήσεις σε αυτά τα ιστορικά μέρη, κάθε φορά θα είναι διαφορετική. Αναφιώτικα και Πλάκα όντας και αυτά μέσα στο κέντρο της «χαοτικής» Αθήνας, σταματάνε το χρόνο, σε μεταφέρουν σε άλλη εποχή, σε εκείνη της παλιάς και γραφικής Αθήνας που (ευτυχώς) δεν έσβησε ποτέ. Τα χαρακτηριστικά δρομάκια, τα γραφικά σπίτια, τα vintage café και το γενικότερο κλίμα δημιουργούν μια ισορροπία ανάμεσα στο τότε και στο σήμερα.

3.Πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Θησείο Το Θησείο οδηγεί στον πεζόδρομο του Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ο πεζόδρομος του Διονυσίου Αρεοπαγίτου οδηγεί στο Θησείο. Από όπου και αν διαλέξεις να ξεκινήσεις τη βόλτα σου, η διαδρομή είναι εξίσου μαγική. Ξεκινώντας από τον πεζόδρομο θα συναντήσεις νεοκλασικά κτίρια που διατηρούν ακόμα την επιβλητική και αριστοκρατική τους μορφή, ενώ συνεχίζοντας η βόρεια πλευρά χαρίζει μια μοναδική θέα προς τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης. Φτάνοντας στο Θησείο θα δελεαστείς από τα διάφορα café της περιοχής που το καθένα προσφέρει και μια διαφορετική προσέγγιση της θέας. Ειδικά αν πρόκειται για μια ηλιόλουστη κυριακάτικη μέρα μη διστάσεις να διαλέξεις ένα από αυτά και να απολαύσεις ό, τι επιθυμείς με θέα ένα απο τα ωραίοτερα μνημεία της ιστορίας μας.

Απο που πηραν το ονομα τους γνωστες περιοχες της Αθηνας

4.Ακρόπολη – Ιερός

Βράχος Και μιας που είπαμε για Ακρόπολη, αυτή αποτελεί μια από τις σίγουρες και πιο πετυχημένες επιλογές των Αθηναίων για την Κυριακάτικη «εξόρμησή» τους. Ούτε μία, ούτε δύο αλλά ούτε τρεις φορές επίσκεψης είναι αρκετές. Με ήλιο, με συννεφιά, με κρύο ή με ζέστη η Ακρόπολη κάθε φορά ανταμείβει τους «αναβάτες» της με την ομορφότερη θέα.

Και αυτό γιατί όλα φαντάζουν πιο όμορφα από εκεί πάνω. 

5.Λόφος Φιλοπάππου & Λόφος Στρέφη

Οι δυο αυτοί λόφοι αποτελούν δύο μικρούς πνεύμονες πρασίνου και αισιοδοξίας μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Όποιον από τους δυο λόφους και αν επιλέξεις η θέα που προσφέρουν είναι εξίσου μοναδική. Μπροστά σου απλώνεται όλη η Αθήνα, που τόσο τα αρνητικά της όσο και τα προβλήματά της μοιάζουν πλέον μικρά και ασήμαντα. Όταν νιώθεις πως σε πνίγει η καθημερινότητα, τα προβλήματα και η μονοτονία, μην απελπίζεσαι.

Θυμήσου αυτές τις μικρές οάσεις που είναι τόσο κοντά σου, ανέβα, ανάπνευσε και όλα θα αρχίσουν να φαντάζουν πιο μικρά και πιο εύκολα!

ΞΕΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ…

6. Μαρίνα Φλοίσβου

Λίγα μόνο λεπτά από το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται ένας επίγειος παράδεισος που ειδικά τώρα την άνοιξη θα σε φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην αίσθηση του καλοκαιριού…Θάλασσα, θάλασσα και…θάλασσα, να μη χορταίνει το μάτι σου!

Η Μαρίνα Φλοίσβου αποτελεί φυσικά έναν από τους ιδανικούς προορισμούς για Κυριακάτικη βόλτα καθώς εκτός από τη θάλασσα διαθέτει και αρκετούς χώρους εστίασης, πάρκα για τα παιδιά αλλά και για τα κατοικίδια. Και αν σκέφτεσαι σύντομα να αγοράσεις…κότερο, εκεί μπορείς να ρίξεις μια…ματιά και να πάρεις ιδέες!

7. Πάρε τα βουνά;

Ναι! Τι Πάρνηθα, τι Πεντέλη, τι Υμηττός! Όλα τα έχει η Αττική. Αν δεν αντέχεις άλλο και θες να πάρεις τα βουνά ιδού οι επιλογές σου. Βουνά γεμάτα πράσινο και φυσικό κάλλος που γοητεύουν κάθε φορά τους επισκέπτες τους. Εκεί δε φοβάσαι να αναπνεύσεις, δε φοβάσαι να αφεθείς ελεύθερος, δε φοβάσαι να φωνάξεις (ναι, γιατί όχι;). Αν είσαι δε και αθλητικός τύπος, αυτά τα βουνά της Αττικής αποτελούν τον κατάλληλο προορισμό για πεζοπορία με τα όλα της.

8. Δεν είσαι του βουνού;

Και θάλασσα έχουμε κύριος! Γιατί η Αττική αγαπητέ αναγνώστη δε διαθέτει μόνο το συνωστισμένο κέντρο, λόφους και βουνά αλλά σε μια περιήγησή σου θα εντοπίσεις και εκείνες τις παραθαλάσσιες περιοχές για τις οποίες φημίζεται. Στη νότια πλευρά του νομού βρίσκονται διάφορα παραθαλάσσια μέρη που είναι γνωστά για τις παραλίες τους. Άλιμος, Γλυφάδα, Καβούρι, Βουλιαγμένη, Βούλα, Βάρκιζα, Λαγονήσι, Ανάβυσσος, Σούνιο και Σαρωνίδα.

Η λίστα όμως δεν έχει τέλος καθώς και στην ανατολική πλευρά συναντά κανείς επίσης αξιόλογες παραλίες και περιοχές όπως οι εξής: Ραφήνα, Νέα Μάκρη, Πόρτο Ράφτη, Αυλάκι, Λούτσα, Σχινιάς, Μάτι, Ωρωπός και Χαλκούτσι. Δε μπορείς να πεις… Οι επιλογές είναι αμέτρητες!

9. Έλα να πάμε στο νησί…;

Γιατί όχι; Αν έχεις βάλει μερικά χρήματα στην άκρη μπορείς να αψηφήσεις τις επιλογές του νομού Αττικής και να το «σκάσεις» για λίγο σε κάποιο κοντινό νησί. Τι θα έλεγες για Αίγινα ή για Αγκρίστρι; Δύο νησιά που αποτελούν συχνή επιλογή των Αθηναίων για αλλαγή παραστάσεων και εισπνοή καθαρού, νησιώτικου αέρα. Δε πιστεύω να έχεις παράπονο αγαπητέ αναγνώστη.

Οι παραπάνω προτάσεις εξυπηρετούν όλα τα γούστα και κυρίως κάθε οικονομική κατάσταση. Για αυτό λοιπόν την επόμενη Κυριακή (και όχι μόνο) μη μείνεις σπίτι. Αξιοποίησέ την με την ιδανική για εσένα επιλογή.

frapress.gr

ΕΞΟΔΟΣ

Ο Σουρής παίρνει ιδιαίτερο νόημα σήμερα και μας αποκαλύπτει τις πηγές ενός καθαρά ελληνικού είδους που ταυτίστηκε με τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες σ’ όλη τη διάρκεια του ελεύθερου εθνικού μας βίου.

Η ύπαρξη της νεοελληνικής πολιτικής σάτιρας συνδέεται αναπόσπαστα με το αγώνα για τον εκδημοκρατισμό και τον εξαστισμό της πολιτείας κι ακόμα αποτελεί μια συνεχή μάχη υπέρ ης ελευθεροτυπίας. Με αφετηρία το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα μας, οπότε παρατηρούνται οι πρώτες προσπάθειες για μια αστική αλλαγή στην Ελλάδα, η σάτιρα συνοδοιπόρησε με τα λαϊκά αιτήματα: ανεξαρτησία, συνταγματική νομιμότητα, κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθεροτυπία, εθνική ανεξαρτησία. Μεγάλα ονόματα διέπρεψαν στο είδος. Ας θυμηθούμε τον Ροΐδη νκαι τον Γαβριηλίδη στον «Ασμοδαίο» και το «Μη Χάνεσαι», το Σοφοκλή Καρύδη στο Φως», τον Λασκαράτο, τον Κλεάνθη Τριαντάφυλλο στο «Ραμπαγά» του και τέλος το Γεώργιο Σουρή και τον Κεφαλονίτη Μολφέτα για τον οποίο μας έδωσε στο τελευταίο τεύχος της «Επιθεώρησης Τέχνης» μια ενδιαφέρουσα μελέτη ο Κώστας Βαλέτας.

Η παρουσία του Ροΐδη και του Καρύδη στην αφετηρία της νεοελληνικής πολιτικής σάτιρας συνδέεται με μια εποχή όπου οι κοινωνικοί αγώνες δεν είχαν πάρει την κατοπινή τους οξύτητα και έτσι υπήρχε λιγότερο ποσοστό αντιδράσεων του κατεστημένου. Αυτό δε σημαίνει πως η σάτιρα δεν είχε την οξύτητά της και τους καίριους στόχους της. Ωστόσο οι αντιδράσεις ήταν μικρές, οι Αθηναίοι λίγο πολύ γνωρίζονταν μεταξύ τους και γελούσαν για τα οικεία κακά του τόπου, είτε γίνονταν στο παλάτι, είτε στον πολιτικό, είτε στον κοινωνικό χώρο.. Καταμηνύσεις, «εξύβρισις του βασιλέως», «περιύβρισις της αρχής» ήταν δύσκολο να κινητοποιηθούν κατά της σάτιρας. Ο Σοφοκλής Καρύδης έβγαζε το «Φως» με μότο στην προμετωπίδα της εφημερίδας: «Και ο δείνας και ο τάδες – είναι όλοι μασκαράδες»! Το διάβασε ο βασιλιάς Γεώργιος και είπε: «Τότε κι αυτός είναι μασκαράς». Τόμαθε ο Καρύδης και από τότε την άλλη μέρα πλούτισε το μότο του:

Και ο δείνας και ο τάδες
είναι όλοι μασκαράδες
Και ο συντάκτης του «Φωτός»
Είπεν η Αυτού Μεγαλειώτης
Μασκαράς είναι κι αυτός!

Έτσι, χωρίς κόμματα, με αμφιλεγόμενη την απόδοση ως προς το υποκείμενο της πρότασης, δημοσιευόταν του λοιπού το μότο. Και δεν κινήθηκε ο δικαστικός μηχανισμός για εξύβριση του βασιλέως. Η ελευθεροτυπία ήταν απείρως πολυτιμότερη από το να γίνει στόχος ένα πετυχημένο καλαμπούρι και διαφυλάχτηκε.

***

Όχι όμως για πολύ. Γρήγορα η κατάσταση σκλήρυνε γιατί βάραιναν οι ταξικές αντιθέσεις και το στέμμα, που δεν είχε καθαρή τη συνείδησή του από συνταγματικές παραβάσεις, δεχόταν άμεσες βολές με εκρηκτική δημοκρατική γόμωση. Κοτζαμπασισμσός, παλατιανά σκάνδαλα και επεμβέσεις στην πολιτική ζωή, εθνοκαπηλεία και πολεμοκαπηλεία, οι χρυσοκάνθαροι του πλούτου δέχονται το σφυροκόπημα της σάτιρας. Είναι πια η εποχή που η ελευθεροτυπία υφίσταται καθημερινά τα πλήγματα της πολιτείας, η εποχή που οδηγεί τον Κλεάνθη Τριαντάφυλλο στη φυλακή και την αυτοκτονία και το Ρόκκο Χοϊδά στο θάνατο επειδή δε θέλησε να υπογράψει δήλωση νομιμοφροσύνης έναντι του παλατιού. Από το ειδύλλιο περνάμε στο ασυνθηκολόγητο και τον ανελέητο αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον του τόπου, χωρίς μοναρχία και χωρίς κοτζαμπάσηδες στην πολιτική κονίστρα.

Η εμφάνιση του Σουρή συμπίπτει στο μεταίχμιο της στροφής. Ο έξυπνος αυτός Χιώτης, που για την καταγωγή του ερίζουν τόσες ελληνικές περιφέρειες όσες, τουλάχιστο, και για του Ομήρου, έπιασε το σφυγμό της εποχής του και κινήθηκε με θαυμαστή ακροβασία πάνω από τα γρανάζια του νόμου, ώστε ελάχιστες φορές να εμπλακεί . Η σάτιρά του κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις, δεν γνωρίζει ιδεολογικό στρατόπεδο. Χτυπάει το παλάτι, τη Βουλή, την πολιτική ηγεσία, αλλά και μέτρα εξαστισμού της νεοελληνικής κοινωνίας (ο Τρικούπης ήταν ο πιο προσφιλής του στόχος) υπερασπίζει την καθαρεύουσα και το αμετάφραστο των γραφών. Είναι μια σάτιρα που απευθύνεται προς όλους, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, και που στο τέλος τούδωσε και το Σταυρό του Σωτήρος.

***

Ωστόσο δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει κανείς σήμερα μέσα στο έργο του τις καταβολές μιας προσπάθειας που αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο ποσοστό της εναντίον της μοναρχίας, της βίας και της κοτζαμπάσικης αυθερεσίας γιατί η επικαιρότητα ήταν γεμάτη από τέτοια ευρήματα και η σάτιρα δεν ήτανβ δυνατό να τα παρακάμψει, το παλάτι ιδίως, για τις αντισυνταγματικές εκτροπές του, τις επεμβάσεις του, τις προικοδοτήσεις των βλαστών της δυναστείας, τις υπέρμετρες χορηγίες υπέρ του στέμματος, δέχεται συγκεντρωτικές βολές. Ακόμα και εναντίον της βασίλισσας κατηύθυνε οξύταες ριπές με το πρόσχημα ότι απευθύνεται στη συμβίθα του: «κυρά Γιώργαινα γυρίστρα, κυρά Γιώργαινα μπεκρού – έγινες πομπή του κόσμου, του μεγάλου και μικρού».

Απόσπασμα από άρθρο του Τάσου Βουρνά «Με την ευκαιρία των “Απάντων” του. Η πολιτική σάτιρα και ο Γ. Σουρής» στην «Αυγή» (26/2/1967)

atexnos.gr

ΕΞΟΔΟΣ

Ήδη ξεκίνησε η έκθεση «Ένας κόσμος συναισθημάτων» στο Μουσείο Ακρόπολης 

Με την πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση και τη συνδιοργάνωση του Μουσείου της Ακρόπολης, από τις 18 Ιουλίου μέχρι τις 19 Νοεμβρίου, το αθέατο σύμπαν των συναισθημάτων, στην προσωπική, κοινωνική και πολιτική ζωή του αρχαίου κόσμου, φωτίζεται στο κορυφαίο μουσείο της χώρας.

129 αριστουργήματα, από τα σπουδαιότερα Μουσεία του κόσμου, φωτίζουν τον αθέατο κόσμο των συναισθημάτων στην αρχαία τέχνη, μέσα από μία έκθεση, την οποία συνδιοργανώνουν το κορυφαίο μουσείο της χώρας, το Μουσείο της Ακρόπολης, και το Ίδρυμα Ωνάση, που μετρά 42 χρόνια προσφοράς στον Πολιτισμό και την Παιδεία.

Λεπτομέρειες της έκθεσης, που φιλοξενήθηκε αρχικά στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Υόρκης, παρουσιάστηκαν την  Δευτέρα 17 Ιουλίου, σε προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου, στο αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης.

Οικοδεσπότης και πρώτος ομιλητής στη συνέντευξη Τύπου ήταν ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης, κ. Δημήτρης Παντερμαλής, o οποίος έχει αναλάβει τη γενική εποπτεία της νέας παρουσίασης της έκθεσης:

«Η έκθεση για τον “Κόσμο των συναισθημάτων” στην ελληνική αρχαιότητα ακολούθησε παρόμοια διάταξη και διαδοχή των έργων με την έκθεση που προηγήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη. Στήθηκε, όμως, σε ένα διαφορετικό σκηνικό, όπου την πορεία του επισκέπτη υποδεικνύει μια τεράστια σπείρα με κατακόρυφα “λάβαρα” από βινύλιο σε πολλές αποχρώσεις του κόκκινου χρώματος –από το ρόδινο ανοιχτό έως το βαθύ και σκοτεινό κόκκινο–, που αντιστοιχούν συμβολικά στην ποικιλία και την ένταση των συναισθημάτων.

Παράλληλα, η σπείρα αυτή αγκαλιάζει τα δύο κεντρικά εκθέματα, τα λαμπρά αγάλματα του Έρωτα και του Πόθου που αναδύονται μέσα από άφθονο φως, ενώ απέναντι, μέσα σε μια σκοτεινή εσοχή, παρουσιάζεται υποφωτισμένη η τοιχογραφία με τη θυσία της Ιφιγένειας, στην οποία καταγράφονται δυνατά συναισθήματα ενοχής, απελπισίας και προσμονής. Τα άλλα 126 εκθέματα τοποθετήθηκαν ανάμεσα στην κόκκινη σπείρα και σε ένα σπονδυλωτό περίβλημα σε χρώμα γκρι, που μετριάζει σε μεγάλο βαθμό την ένταση του κόκκινου και αντιστοιχεί συμβολικά στο λογικό κόσμο της ψυχής.»

Οι κύριες εκθεσιακές ενότητες είναι πέντε: Η πρώτη έχει τίτλο «Η τέχνη των συναισθημάτων – τα συναισθήματα στην τέχνη». Η δεύτερη ενότητα, με τίτλο «Οι χώροι των συναισθημάτων», διαρθρώνεται σε πέντε υποενότητες: «Ο ιδιωτικός χώρος», «Το πεδίο της μάχης», «Ο δημόσιος χώρος», «Οι ιεροί χώροι», «Το νεκροταφείο».

Οι υπόλοιπες τρεις κύριες ενότητες είναι: «Τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα», «Τα ανεξέλεγκτα συναισθήματα» και «Μήδεια». Η έκθεση εμπλουτίστηκε με 11 βίντεο, τα οποία στήθηκαν δίπλα σε πρωτότυπα έργα και αφηγούνται, με εικόνα και σύντομο κείμενο, τους δραματικούς μύθους στις πολυπρόσωπες παραστάσεις των αγγείων, βοηθώντας έτσι τον επισκέπτη στην πλοήγησή του.

«Η περιήγηση στην έκθεση είναι ένας θορυβώδης περίπατος στην ψυχή του ανθρώπου, τα πάθη της οποίας εκφράζονται μέσα από το φίλτρο της αρχαίας τέχνης. Πολλά από τα εκθέματα είναι μοναδικά καλλιτεχνήματα, τα οποία για πρώτη φορά παρουσιάζονται στη χώρα μας, αλλά πολλά είναι και εκείνα από ελληνικά μουσεία που για πρώτη φορά επικεντρώνεται επάνω τους το διεθνές ενδιαφέρον», επισήμανε ο κ. Παντερμαλής, ο οποίος κλείνοντας τη σύντομη ομιλία του θέλησε να ευχαριστήσει τους βασικούς συντελεστές αυτής της προσπάθειας:

«Το Μουσείο της Ακρόπολης με ιδιαίτερη χαρά δέχτηκε πριν από τρεις μήνες την πρόταση του Ιδρύματος Ωνάση να οργανωθεί και στην Αθήνα η έκθεση “εmotions, ένας κόσμος συναισθημάτων”, που είχε ήδη ξεκινήσει στη Νέα Υόρκη. Ο χρόνος προετοιμασίας ήταν ελάχιστος, αλλά τα εκθέματα ήταν τόσο γοητευτικά που παραμέρισαν κάθε δισταγμό. Η συνεργασία με το Ίδρυμα Ωνάση υπήρξε εξαιρετική και παραγωγική. Γι’ αυτό, ευχαριστώ θερμά τον Πρόεδρο του Ιδρύματος, κ. Αντώνη Παπαδημητρίου, και τους συνεργάτες του στην Αθήνα και στη Νέα Υόρκη. Ευχαριστώ ακόμη θερμά το Υπουργείο Πολιτισμού και την Υπουργό, κα Λυδία Κονιόρδου, για την έγκαιρη έγκριση της πραγματοποίησης της Έκθεσης. Επίσης, τους Διευθυντές των ελληνικών και ξένων Μουσείων που ανταποκρίθηκαν άμεσα στο δανεισμό των έργων τους και, ασφαλώς, τους τρεις επιμελητές της έκθεσης, τον Καθηγητή κ. Άγγελο Χανιώτη, τον επίτιμο Διευθυντή του Ε.Α.Μ. κ. Νίκο Καλτσά και τον Καθηγητή κ. Ιωάννη Μυλωνόπουλο.»

Από τη μεριά του, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, κ. Αντώνης Παπαδημητρίου, εκφράζοντας τη χαρά του για την ευόδωση της μεταφοράς της σπουδαίας έκθεσης στην Ελλάδα, δήλωσε: «Όταν η έκθεση ξεκίνησε το ταξίδι της τον περασμένο Μάρτιο, στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης, ήμασταν ιδιαίτερα περήφανοι, καθώς συνδεόταν με την εξωστρέφεια του ελληνικού πολιτισμού. Το ίδιο περήφανοι πρέπει να νιώθουμε όλοι στο Ίδρυμα Ωνάση και σήμερα, καθώς η έκθεση αυτή ξεπέρασε τα σύνορα και κατέφτασε στην Αθήνα. Ο νέος σταθμός της έκθεσης και πάλι υπηρετεί την εξωστρέφεια και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού: αυτούς τους σκοπούς δηλαδή που θεραπεύει και το Μουσείο Ακρόπολης, το οποίο γιορτάζει οχτώ χρόνια λειτουργίας υπό την καθοδήγηση του προέδρου του, καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή, που αποτελεί και έναν πραγματικό φίλο του Ιδρύματος.

Στόχος της έκθεσης: να ξυπνήσει την ενσυναίσθησή μας για τον αρχαίο κόσμο ακολουθώντας την κατεύθυνση της ιστορικής έρευνας: όχι ως φορέα έτοιμων διδαγμάτων για τη σύγχρονη κοινωνία, αλλά ως οχήματος που μεταφέρει τον επισκέπτη στο παρελθόν για να του αποκαλύψει τις κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής.»

Στη συνέντευξη Τύπου έδωσαν το «παρών» και οι τρεις επιμελητές της έκθεσης, κκ. Άγγελος Χανιώτης, καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών του Ινστιτούτου Ανώτατων Σπουδών (Πρίνστον) και μέλος του Δ.Σ. του Θυγατρικού Ιδρύματος Ωνάση στις ΗΠΑ, Νικόλαος Καλτσάς, επίτιμος διευθυντής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και Ιωάννης Μυλωνόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Αρχαιολογίας (Κολούμπια), οι οποίοι μεταξύ άλλων δήλωσαν:

Άγγελος Χανιώτης: «Σε κάθε πολιτισμό, οι άνθρωποι δημιουργούν λογοτεχνία και παράγουν τέχνη για να εκφράσουν ή να διεγείρουν συναισθήματα. Η σχέση των αρχαίων Ελλήνων με το συναίσθημα έχει όμως ιδιαιτερότητες. Οι αρχαίοι Έλληνες θεοποίησαν συναισθήματα, όπως τον Έρωτα, τον Πόθο και τον Φόβο και, το σημαντικότερο, δημιούργησαν λογοτεχνία, μύθους και τέχνη για εκφράσουν, για πρώτη φορά στο Δυτικό πολιτισμό, βαθύ προβληματισμό για την υφή του συναισθήματος και τις συνέπειες των ανεξέλεγκτων συναισθημάτων. Με τρόπο κατανοητό για το ευρύ κοινό, η έκθεση αυτή εξηγεί τη σημασία των συναισθημάτων για την πληρέστερη κατανόηση της ιστορίας, της τέχνης, της λογοτεχνίας και της θρησκείας στην αρχαία Ελλάδα. Τα εκθέματα μας δείχνουν θεούς, ήρωες και θνητούς, άνδρες και γυναίκες, ενήλικες και παιδιά, με ένα πρόσωπο άλλοτε χαρούμενο και άλλοτε οργισμένο, άλλοτε φθονερό και άλλοτε λυπημένο, πάντοτε όμως βαθύτατα ανθρώπινο και για αυτό με διαχρονική σημασία.»

Νίκος Καλτσάς: «Καμιά προκατάληψη, κανένα ταμπού δεν περιόρισε a priori την επιλογή των προς έκθεση αντικειμένων. Όλα τα συναισθήματα, από τα πιο υψηλά και θετικά έως τα πιο ταπεινά και αρνητικά, παρουσιάστηκαν με ειλικρίνεια, χωρίς τάσεις εξωραϊσμού και εξιδανίκευσης, στο βαθμό που αυτό ήταν εφικτό να γίνει με το διαθέσιμο υλικό, τόσο στα ελληνικά όσο και στα ξένα μουσεία. Τα πρόσωπα του μύθου, θεοί και ήρωες πλασμένοι κατ’ εικόνα και ομοίωση του ανθρώπου, ξεδιπλώνουν τα συναισθήματά τους ή προκαλούν συναισθήματα πάνω στη στιλπνή επιφάνεια των μελανόμορφων και ερυθρόμορφων αγγείων και δίνουν πνοή στο εκτυφλωτικό λευκό των ελληνικών μαρμάρων. Κάπως ταπεινότερα είναι τα τέχνεργα που έφτασαν σε μας από τον κόσμο των θνητών –με εξαίρεση τα επιβλητικά αττικά επιτύμβια μνημεία–, αλλά γεμάτα έντονα συναισθήματα, ακόμα και τα μικρά και ευτελή από την άποψη του υλικού και της τέχνης μολύβδινα ελάσματα με τις κατάρες των αδικημένων. Η μουσειολογική προσέγγιση, με την κατάλληλη ομαδοποίηση των εκθεμάτων και τις επεξηγήσεις, κατευθύνει τον επισκέπτη να διεισδύσει στο χώρο των συναισθημάτων, εκπλήσσοντάς τον με τον τρόπο που αυτά αποκαλύπτονται στα μάτια του.»

Ιωάννης Μυλωνόπουλος: «Υπάρχουν πάρα πολλές πτυχές της αρχαίας ελληνικής τέχνης που την καθιστούν μοναδική σε σύγκριση με τις καλλιτεχνικές εκφράσεις άλλων σημαντικών πολιτισμών της Μεσογείου. Η έμφαση στην απόδοση συναισθημάτων είναι όμως η πτυχή εκείνη που, αν και δεν έχει μελετηθεί σε βάθος, την μετατρέπει πραγματικά σε πρόδρομο της Δυτικής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αγγειογράφοι όπως ο Εξηκίας, ήδη στον 6o, ή ο Ζωγράφος της Πενθεσίλειας στον 5ο αιώνα π.Χ. και γλύπτες όπως ο Σκόπας στον 4ο ή οι δημιουργοί της περίφημης ζωφόρου της Περγάμου στο 2ο αιώνα π.Χ. δεν ενδιαφέρονταν απλώς να απεικονίσουν αφηγηματικά τα έργα και τις πράξεις μυθικών ηρώων και θεών, αλλά να τους εξανθρωπίσουν μέσα από καθαρώς οπτικά ψυχογραφήματα. Η εκδικητική έξαρση της Μήδειας, η οργή του Αχιλλέα, η ερωτική έξαψη του Δία ή η σεξουαλική ορμητικότητα ενός Σάτυρου διεγείρουν τη φαντασία αρχαίων Ελλήνων καλλιτεχνών και αποδίδονται αρχικά, κατά κύριο λόγο, μέσω χειρονομιών και αργότερα με τη βοήθεια εκφράσεων –συχνά υπερβολικών– του προσώπου. Και όμως, η αληθινή μεγαλουργία της αρχαίας ελληνικής τέχνης και του ενδιαφέροντός της στην απεικόνιση συναισθημάτων έγκειται στο γεγονός ότι δεν αποκλείει το ανθρώπινο στοιχείο. Η αγάπη της ανώνυμης μητέρας για το παιδί της, η απέραντη θλίψη ενός πατέρα για το χαμό του γιου του, η χαρά ενός παιδιού που τρέχει παίζοντας στους δρόμους, η υπερηφάνεια ενός αθλητή για τις νίκες του, αντιμετωπίζονται από τους αρχαίους Έλληνες δημιουργούς με την ίδια καλλιτεχνική σοβαρότητα και οξύνοια που επιδεικνύουν όταν προσπαθούν να απεικονίσουν τον εξίσου πολύπλοκο συναισθηματικό κόσμο των θεών και των ηρώων.»

Τέλος, η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κα Λυδία Κονιόρδου, η οποία δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στη συνέντευξη Τύπου λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, μετέφερε το δικό της μήνυμα για την έκθεση: «Στην έκθεση “εmotions, ένας κόσμος συναισθημάτων”, το Υπουργείο Πολιτισμού συμμετέχει με έργα από 20 ελληνικά μουσεία. Μπορούμε λοιπόν να θαυμάσουμε αγάλματα και ανάγλυφα μοναδικής ομορφιάς που αιχμαλωτίζουν τα συναισθήματα σε σώματα και πρόσωπα. Από την αινιγματική Κόρη από το Μουσείο της Ακρόπολης, μέχρι την κεφαλή ενός γελαστού παιδιού από το μουσείο της Βραυρώνας. Από έναν Κούρο του Πτώου που προέρχεται από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, μέχρι την παράσταση ενός ζευγαριού που αγκαλιάζεται από το Μουσείο της Δήλου… Όταν κοιτώ αυτούς τους θησαυρούς που αιχμαλωτίζουν τα συναισθήματα μέσα από το διάλογο στο σώμα και την κατασκευή τους, δεν μπορώ ως ένας σύγχρονος “επισκέπτης” παρά να νιώσω τα χέρια που έδωσαν σχήμα σε ένα κομμάτι μάρμαρου, σε μια φούχτα πηλού, νιώθω τα συναισθήματα να εκπέμπονται από την πυρετώδη προσπάθεια του καλλιτέχνη να μεταμορφώσει και να υπερβεί την ύλη. Η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά είναι ένα σπουδαίο δώρο που οι σύγχρονοι Έλληνες πολίτες έχουν το προνόμιο και την υποχρέωση να ανακαλύψουν, να συντηρήσουν, να διατηρήσουν και να μοιραστούν με τον κόσμο, καθώς αποτελεί ένα θεμελιώδες κομμάτι της κοινής μας παγκόσμιας κληρονομιάς. Θα ήθελα να συγχαρώ το Ίδρυμα Ωνάση και όλους αυτούς που συνεργάστηκαν για την πραγματοποίηση αυτής της εξαιρετικής έκθεσης, που ξεκίνησε τη διαδρομή της στη Νέα Υόρκη και φιλοξενείται σήμερα στο Μουσείο της Ακρόπολης.»

Πληροφορίες έκθεσης:

«Ένας κόσμος συναισθημάτων» στο Μουσείο Ακρόπολης | Διάρκεια έκθεσης: 18 Ιουλίου – 19 Νοεμβρίου 2017

ΕΞΟΔΟΣ

Η έκθεση έρχεται για τέσσερις μήνες για να παρουσιάσει για πρώτη φορά στη χώρα μας τη ζωή και το έργο του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου, μέσα από ένα φαντασμαγορικό, βιωματικό ταξίδι.
Ένας νέος, επαναστατικός τρόπος προσέγγισης της εικαστικής δημιουργίας. Ένα εντυπωσιακό, διαδραστικό πολυθέαμα για μικρούς και μεγάλους, από 7 έως 97 ετών.

Μία αρμονική και δημιουργική επικοινωνία ανάμεσα στην σύγχρονη υψηλή τεχνολογία και τα νέα πολυμέσα με τους μεγάλους οικουμενικούς δημιουργούς. Μία ουσιαστικά εκπαιδευτική και παράλληλα άκρως διασκεδαστική διαδικασία για τα παιδιά, τους νέους, για όλους μας. Πολλά έχουν γραφτεί για την έκθεση που έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 100.000 θεατές ανά τον κόσμο.

Τι είναι τελικά η Van Gogh Alive – the experience;
Μα πρώτα απ’ όλα μία μεγαλειώδης έκθεση. Μία μοναδική παρουσίαση όλων των έργων του μεγάλου ολλανδού ζωγράφου σε μία και μόνον φορά, κάτι που δεν έχει κανένα προηγούμενο. Όχι με τον καθιερωμένο συνήθη τρόπο, κάτι που για πολλούς θεωρείται πλέον ξεπερασμένο, αλλά με μία μέθοδο που αναδεικνύει νέες οπτικές γωνίες και προοπτικές, που αφηγείται ταυτόχρονα την ιστορία του δημιουργού τους, περιγράφει το ιστορικό, κοινωνικό αλλά και πολιτισμικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλούργησε, καταγράφει και αναλύει τις δημιουργικές του περιόδους και αλληλοεπιρροές, διεισδύει και αγγίζει τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του, προβάλει δηλαδή ολόκληρο τον κόσμο του.

3.000 πίνακες, σκίτσα αλλά και κινούμενες εικόνες λοιπόν, προβάλλονται από το φημισμένο σύστημα υψηλής τεχνολογίας SENSORY4™ παντού! Στους τοίχους, τις κολώνες, τις οροφές, το πάτωμα. Σε χώρο 1.500 m2, 40 και πλέον πολυκάναλοι προβολείς υψηλής ευκρίνειας με ήχο υψηλής πιστότητας επίσης, δημιουργούν μία εκπληκτική τριασδιάστατη απεικόνιση στις πολλαπλές αυτές επιφάνειες, σε μία πολλαπλά υποσχόμενη οπτική αλλά και αλληλεπιδραστική εμπειρία. Οι ρέουσες εικόνες που γίνονται ένα σώμα με τους ψηφιακούς ήχους, γεμίζουν τον χώρο με πλούσιες προσλαμβάνουσες για όλες τις αισθήσεις, δημιουργώντας μία μαγευτική και καθηλωτική ατμόσφαιρα που συνεπαίρνει τον επισκέπτη.

Τα διαχρονικά αριστουργήματα ζωντανεύουν και ο επισκέπτης γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι τους. Αποσυντίθενται και ανασυντίθενται, αποκαλύπτουν την εποχή που εμπνεύστηκαν, το πώς ολοκληρώθηκαν, από που προήλθαν τα ερεθίσματα της κατασκευής τους. Εμπλέκονται με τη ζωή και τα βιώματα του δημιουργού τους, μας συνοδεύουν μέσα από τις πολύχρωμες στοές της έκθεσης σ’ ένα ταξίδι στα μέρη που έζησε και καλλιτέχνισε, στο Άμστερνταμ, στην Προβηγκία, στο Παρίσι. Υπερβαίνοντας τον χρόνο και το χώρο, με κύματα ήχων και μουσικών, φωτός και χρωμάτων που προσκρούονται πάνω μας και εισχωρώντας μέσα μας, μας επιτρέπουν να εισπράξουμε, να αντιληφθούμε, να κοινωνήσουμε τον εσωτερικό κόσμο του ίδιου του Βίνσεντ. Σε μία ζωντανή και ολοζώντανη πανδαισία, που διεγείρει και θρέφει όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις, που διευρύνει το μυαλό μ’ έναν μοναδικό τρόπο. Σε μία πνευματική και ταυτόχρονα σωματική, σε μία κατ’ ουσία βιωματική εμπειρία, που είναι παράλληλα τόσο πολύ διασκεδαστική, όσο όμως και βαθειά παιδευτική.

Αυτό το ιδιότυπο και εντυπωσιακό «πλανητάριο», μεταφέρει έτσι, μ’ αυτόν τον ονειρικό τρόπο, ακαριαία τους επισκέπτες στο σύμπαν του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Αντικατοπτρίζοντας το όλον του. Την δημιουργία, τις συναισθηματικές εναλλαγές, την ψυχική του κατάσταση, την θυελλώδη ζωή του. Τους καλεί να αφεθούν απαλά σε μία επικοινωνία και επαφή πρωτόγνωρη, να βυθιστούν γλυκά σε μία εμπειρία τονωτική, πλούσια και αλησμόνητη.

Σ’ αυτήν όμως ακριβώς τη διαδικασία, στην οποία ο θεατής αφού ενσωματωθεί κυριολεκτικά ως συστατικό της στοιχείο, παρεμβαίνει ακολούθως και ο ίδιος με την σειρά του σ’ αυτήν, μέσω των social media σε πραγματικό χρόνο και χώρο. Οι παρεμβάσεις του προβάλλονται μέσα στην ίδια την έκθεση στο Facebook & Twitter Wall, ενώ διαχέονται και σ’ όλους τους υπόλοιπους επισκέπτες, σε μία εξαιρετική αναγωγή της συγκινησιακής εξατομικευμένης εμπειρίας σε συλλογική. Μέσω τις καθολικής επικοινωνίας με την τέχνη, που διασφαλίζει και την απόλυτη εις βάθος επικοινωνία του θεατή – επισκέπτη, με τα έργα αλλά και τον δημιουργό τους.

Η μοναδική τρισδιάστατη εικαστική πρόταση Van Gogh Alive – The experience, είναι η πρώτη παρόμοια προσέγγιση στον χώρο των εικαστικών δημιουργών. Μέχρι σήμερα έχει περιοδεύσει σε 35 μητροπόλεις του κόσμου και την έχουν επισκεφτεί περισσότεροι από 10.000.000 θεατές. Το κοινό της έκθεσης θεωρείται το πλέον διευρυμένο σε σχέση με τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Info
Διοργάνωση: ΛΑΒΡΥΣ
Από 7 Νοεμβρίου 2017 έως και 5 Μαρτίου 2018

ΕΞΟΔΟΣ

Μιλάμε για το πιο ανατρεπτικό κουρείο στου Ζωγράφου
Δώσαμε ραντεβού νωρίς το πρωί της Δευτέρας. Μέρα που υποτίθεται δεν έχουν πολλή δουλειά..
Γεωργίου Ζωγράφου 25...

Φθάσαμε τις 10.00 το πρωί κατόπιν ραντεβού και βρήκαμε ....
Ένα κουρείο ανατρεπτικό!!!!

Δυό άνθρωποι με όρεξη για δουλειά, χιούμορ, ταλέντο, έμπνευση και καλλιτεχνικές... ανησυχίες.
Η χημεία τους υπέροχη!!!!

Δουλεύουν με κέφι και το διασκεδάζουν. Μαζί τους οι πελάτες περνούν τέλεια. Εννοείται ότι υπάρχουν φορές εκτός απο το μηνιαίο ραντεβού τους, κάποιοι να πεταχτούν "για μια καλημέρα"..
Τρέχουν, κουρεύουν, ξυρίζουν, γελούν λένε ανέκδοτα, γράφουν στίχους....
Το δίδυμο έχει κατακτήσει με τις γνώσεις κ την τέχνη του τους πελάτες της περιοχής και όχι μόνο..Δεν είναι καθόλου τυχαίο που έρχονται από όλες της περιοχές της πόλης στο χώρο τους για να απολαύσουν ένα κούρεμα με το απαραίτητο "super σβήσιμο" στο σβέρκο.

Το zografoubarbershop βρίσκεται στην ίδια περιοχή εδώ και πολλά πολλά χρόνια, όταν ο Ιδιοκτήτης του Θανάσης ξεκινούσε τα πρώτα του βήματα....
Σήμερα έμπειρος πια, κουβαλάει στις αποσκευές του ένα πολύ καλό όνομα και ένα μεγάλο σταθερό πελατολόγιο από όλη την Αθήνα.

Πριν τρία χρόνια ήλθε ο Ιάσονας και εκεί έδεσε το γλυκό. Ένωσαν ψαλίδια και μηχανές και το αποτέλεσμα αιφνιδίασε ευχάριστα τον "κόσμο" τους. Από τότε δουλεύουν ασταμάτητα, ακούραστα με κοινό στόχο οι πελάτες τους όχι να φεύγουν ευχαριστημένοι, αλλά να έρχονται ξανά και ξανά..

Στα διάλειμματα τους γράφουν στίχους και δοκιμάζουν μουσικές...
Είναι οι καλλιτέχνες του στίχου και του ψαλιδιού!! 

Ζητήσαμε να φωτογραφηθούν στην είσοδο του κουρείου για το αφιέρωμα και αυτοί επέλεξαν να στηθούν σε γειτονικό πρατήριο βενζίνης...Τόσο ανατρεπτικοί..


Μην ξεχάσετε πάντως να κάνετε ένα άκρως παραδοσιακό ξύρισμα με τη φαλτσέτα και τη ζεστή πετσέτα, μία full περιποίηση με μασάζ προσώπου.

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία Θανάση και Ιάσονα και  σας ευχόμαστε να παραμείνετε έτσι με την αχτύπητη χημεία σας και το υπέροχο ταλέντο σας στο ψαλίδι και στο στίχο.

Καλές δουλειές.

Το κουρείο τους βρίσκεται στην διεύθυνση:
Γεωργίου Ζωγράφου 25
τηλ: 21 0775 5603

Ζωγράφου OldSchool Barbershop
@zografoubarbershop


Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin