Δράμα χαρακτήρων με υπόγεια ένταση και απρόβλεπτη εξέλιξη, το οποίο εξετάζει ψυχρά και θαρραλέα τις περίπλοκες, συχνά κάθε άλλο παρά αθώες οικογενειακές σχέσεις.


Με πέντε ταινίες στο ενεργητικό του, τέσσερις εκ των οποίων έχουν κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών και τρεις έχουν βραβευτεί εκεί («Μετά τη Λουτσία», «Το Χρονικό Μιας Αθωότητας», «Η Κόρη της Απρίλ»), ο 39χρονος­ Μισέλ Φράνκο αποτελεί μία από τις μεγάλες ελπίδες του νέου λατινοαμερικανικού σινεμά. Ρεαλιστής και μάλλον πεσιμιστής, ο Μεξικανός δημιουργός εξετάζει­ στις ταινίες του τις πολλές και συχνά αόρατες εκδοχές της βίας που κρύβει η επιφανειακά ήρεμη μεσοαστική καθημερινότητα. Μπορεί να είναι αυτή μιας μαθήτριας­, ενός μοναχικού νοσοκόμου ή, όπως στην «Κόρη της Απρίλ», μιας­ ερωτευμένης 17χρονης σαν τη Βαλέρια.

Η τελευταία μένει έγκυος από τον νεαρό φίλο της και αποφασίζει (προτού ξεκινήσει η ταινία) να κρατήσει το παιδί. Ανύπαντρη και χωρίς δουλειά, συγκατοικεί με την ετεροθαλή αδερφή της Κλάρα, η οποία, παρά τις εντονότατες αντιρρήσεις της Βαλέρια, αποφασίζει να επικοινωνήσει με την απούσα για καιρό μητέρα τους ώστε να ζητήσει βοήθεια. Και η δυναμική, σέξι Απρίλ καταφθάνει για να φροντίσει τη Βαλέρια και στη συνέχεια και τη νεογέννητη εγγονή της, δοκιμάζοντας όμως ξανά με το ταμπεραμέντο της τη σχέση με τις δύο κόρες της.


Με αποστασιοποιημένο τρόπο, συχνά ακίνητη κάμερα και περίτεχνο «εσωτερικό» μοντάζ μακρόχρονων πλάνων, ο Μισέλ Φράνκο παρατηρεί χωρίς δραματική εμπάθεια τις ηρωίδες του, ζωγραφίζοντας ένα πολύ ενδιαφέρον ομαδικό θηλυκό πορτρέτο. Τα ζωηρά χρώματα είναι για την Απρίλ, τα ουδέτερα αλλά υπογείως «θυμωμένα» για τη Βαλέρια και τα άτονα για τη σιωπηλή και υπομονετική Κλάρα. Η μείξη τους μοιάζει προβλέψιμη (ένα ψυχολογικό δράμα χαρακτήρων), αλλά η υπόγεια ένταση κάθε σκηνής και η απρόβλεπτη εξέλιξη της πλοκής οδηγούν το φιλμ σε ριψοκίνδυνα μονοπάτια. Ο Φράνκο δεν κοινωνιολογεί, ούτε σκηνοθετεί ένα ψυχογράφημα βασισμένο σε ερμηνευτικά κρεσέντο. Σκάβει διακριτικά κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων, σκαλίζει ενοχλητικά τις παρορμήσεις των καθημερινών ανθρώπων και ψυχρά μα θαρραλέα τραβά τα σκεπάσματα από τις περίπλοκες, συχνά κάθε άλλο παρά αθώες οικογενειακές σχέσεις.

Μεξικό. 2017. Διάρκεια: 103