Αυγούστου 20, 2018

Κινηματογράφος

Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν
Από Χρήστο Μήτση 

Σπιρτόζικο, έξυπνα γραμμένο μα άνισο και φλύαρο love story μεταμφιεσμένο σε διασκεδαστική καλλιτεχνική βιογραφία, η οποία από ένα σημείο και μετά απλώς επαναλαμβάνει τα έξυπνα τρικ του.


Ο Νικολά Μπεντός, γιος του πολιτικά αιχμηρού stand up κωμικού Γκι Μπεντός, και η Ντοριά Τιλιέ είναι ένα ζευγάρι ηθοποιών με μικρή κινηματογραφική πείρα, οι οποίοι έγραψαν μαζί την ιστορία ενός λογοτεχνικού αντρόγυνου. Ανέλαβαν φυσικά να το ενσαρκώσουν οι ίδιοι, με τον Μπεντός να επιφορτίζεται και με τα σκηνοθετικά καθήκοντα. Η μεταξύ τους καλή χημεία τούς βοηθά στο να είναι απόλυτα πειστικοί ως κύριος και κυρία Αντελμάν, με την τελευταία να δέχεται, αμέσως μετά το θάνατο του συζύγου της, την επίσκεψη ενός δημοσιογράφου.

Χωρίς δισταγμό, δέχεται να του μιλήσει ανοιχτά για την κοινή της ζωή με έναν διάσημο συγγραφέα και να του αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από το θρύλο που τον συνοδεύει. Χωρισμένο σε κεφάλαια με τίτλους όπως «Στρατηγική της τύχης», «Οι προσαρμογές», «Τα μυστικά της επιτυχίας» ή «Η πτώση», μέσα από διαρκή φλας μπακ και με τις χρονολογικές επισημάνσεις να περνούν με μεγάλα γράμματα μπροστά από την κάμερα, η απομυθοποιητική βιογραφία του βραβευμένου με Γκονκούρ Βικτόρ Αντελμάν έχει τη χαλαρότητα μιας διασκεδαστικής εξιστόρησης και ταυτόχρονα την αμεσότητα ενός ζωντανού βιώματος.

Η υποψήφια για Σεζάρ ερμηνείας Ντοριά Τιλιέ είναι μια σκέτη απόλαυση ως η δυναμική διανοούμενη η οποία εμπνέει διαρκώς τον σύζυγό της, παραμένοντας διακριτικά στη σκιά του. Μέχρι την ώρα που αποφασίζει να πει την αλήθεια (;), αποκαλύπτοντας ένα σπιρτόζικα γραμμένο, σκηνοθετημένο με νεύρο μα άνισο και φλύαρο love story, μεταμφιεσμένο σε αντισυμβατική ρομαντική κομεντί. Είναι στιγμές που νομίζεις πως οι ιδέες της περισσεύουν, από ένα σημείο και μετά όμως αυτός ο γουντιαλενικός φόρος τιμής απλώς επαναλαμβάνει τα έξυπνα τρικ του, τα οποία κορυφώνονται σε ένα το-βλέπω-να-’ρχεται-από-χιλιόμετρα «ανατρεπτικό» φινάλε.

Γαλλία, Βέλγιο. 2017. Διάρκεια: 120΄. Διανομή: ΔΑΝΑΟΣ.

Κινηματογράφος

Οι ταινίες που έρχονται στις αίθουσες την Πέμπτη 3/5
Από Βασιλική Γερονίκου 

Ένα βραβευμένο με Lux σκανδιναβικό δράμα, η νέα ταινία του Γκιγιόμ Κανέ και ένα αιματοβαμμένο θρίλερ εκδίκησης έρχονται στους κινηματογράφους την επόμενη εβδομάδα.

Η Καταγωγή των Σάμι
Βραβευμένο με Lux δράμα πάνω στη σκοτεινή πλευρά της σκανδιναβικής ιστορίας. Τη δεκαετία του '30 στη Λαπωνία ζει η δεκατετράχρονη Έλε που ανήκει στη φυλή των Σάμι, εκτρέφοντας ταράνδους. Ο ρατσισμός που κυριαρχεί στη χώρα απαιτεί από τους ιθαγενείς να περνούν από εξετάσεις ώστε να μπορούν ενταχθούν στην κοινωνία των λευκών. Όταν έρθει η σειρά της Έλε θα αρχίσει να ονειρεύεται μια νέα ζωή για εκείνη που απαιτεί τεράστιες θυσίες.

Ο Γιος μου
Θρίλερ με τον Γκιγιόμ Κανέ. Ο διαρκώς απών από την οικογένειά του λόγω δουλειάς Ζουλιέν, μαθαίνει κατά τη διάρκεια μας στάσης στη Γαλλία πως εξαφανίστηκε ο γιος του. Τότε θα ξεκίνησει την αναζήτησή του πρόθυμος να φτάσει στα άκρα για να τον φέρει πίσω.

Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν
Γαλλική ρομαντική δραμεντί υποψήφια με δύο Σεζάρ. Ένα ζευγάρι που ερωτεύτηκε με πάθος το 1971, ξαναζεί σήμερα ολόκληρη την κοινή τους ζωή με όλα τα εύκολα και τα δύσκολα, τα καλά και τα κακά που έζησαν μαζί.

ANON
Κλάιβ Όουεν και Αμάντα Σέιφριντ σε ένα sci-fi θρίλερ του Άντριου Νίκολ («Gattaca»). Στο προσεχές μέλλον όλες οι προσωπικές στιγμές καταγράφονται και το έγκλημα φθίνει. Στην απόπειρα του να ρίξει φως σε μια σειρά από φόνους, ένας αστυνομικός γνωρίζει μια νεαρή γυναίκατα χωρίς κανένα ψηφιακό αποτύπωμα. Ο Σαλ θα πρέπει να την εντοπίσει πριν γίνει ο ίδιος το επόμενο θύμα.

Revenge
Μια αιματοβαμμένη ιστορία γυναικείας εκδίκησης που προορίζεται για cult hit. Τρεις πλούσιοι, παντρεμένοι άνδρες συναντιούνται για το καθιερωμένο κυνήγι τους στην έρημο. Μόνο που αυτήν τη φορά, ο ένας θα φέρει μαζί και την ερωμένη του, που με το σεξαπίλ της θα προκαλέσει γρήγορα το ενδιαφέρον των άλλων δύο. Τα πράγματα θα βγουν εκτός ελέγχου όταν οι τρεις άνδρες εκμεταλλεύονται τη νεαρή κοπέλα και την εγκαταλείπουν στην κόλαση της ερήμου, θεωρώντας τη νεκρή. Διψασμένη για εκδίκηση, εκείνη θα επιστρέψει και θα μετατρέψει το κυνήγι στο πιο ανελέητο και αιματηρό ανθρωποκυνηγητό.

Ζευγάρι με το Ζόρι
Ριμέικ της κωμωδίας των Γκόλντι Χον - Κερτ Ράσελ «Γυναίκα στη Θάλασσα». Ένας κακομαθημένος πλούσιος πλεϊμπόι πέφτει από το γιοτ του και παθαίνει αμνησία. Μία ανύπαντρη εργαζόμενη μητέρα στην οποία χρωστάει χρήματα θα τον δει τυχαία και θα τον σώσει, μόνο για να τον πείσει ότι είναι ο άνδρας της και πατέρας των παιδιών της.

Θάρρος ή Αλήθεια;
Νεανική ταινία τρόμου. Ένα φαινομενικά ακίνδυνο παιχνίδι «θάρρους ή αλήθειας» μεταξύ φίλων καταλήγει αιματηρό, όταν από άγνωστη αιτία κάτι απειλεί θανάσιμα όσους δεν τηρούν τους κανόνες και δεν επιλέγουν να «τολμήσουν» ή να «πουν την αλήθεια».

Κινηματογράφος

Ο «Γιος της Σοφίας» θριάμβευσε στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 

Η ταινία της Ελίνας Ψύκου απέσπασε τα περισσότερα βραβεία στην απονομή και αναδείχθηκε καλύτερη ταινία της χρονιάς.

Σε μια βραδιά που κύλισε ευχάριστα χάρη στο αυτοσαρκαστικό κωμικό δίδυμο των παρουσιαστών Μάκη Παπαδημητρίου και του εορτάζοντος Γιώργου Πυρπασόπουλου, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου απένειμε (23/4) για ένατη χρονιά τα βραβεία Ίρις στους επαγγελματίες της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις.

Η βραβευμένη στην Τραϊμπέκα ταινία της Ελίνας Ψύκου «Ο Γιός της Σοφίας», απέσπασε 5 βραβεία από τις 13 συνολικά υποψηφιότητες, τα περισσότερα βραβεία από κάθε άλλη ταινία, κυριαρχώντας στις κορυφαίες κατηγορίες. Αναδείχθηκε καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους μυθοπλασίας, με την Ελίνα Ψύκου να κερδίζει δύο χρυσά αγαλματίδια (σκηνοθεσίας, σεναρίου), ενώ ο ηθοποιός Θανάσης Παπαγεωργίου τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου β' αντρικού ρόλου και η Πηνελόπη Βαλτή με το βραβείο σκηνογραφίας.

Από 4 βραβεία μοιράστηκαν δύο ταινίες εποχής, το «Τελευταίο Σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη και η «Πολυξένη» της Δώρας Μασκλαβάνου.

Το «Τελευταίο Σημείωμα», ένα από τα φαβορί της βραδιάς, επικράτησε τελικά στις κατηγορίες α' αντρικού ρόλου για τον Ανδρέα Κωνσταντίνου, ενδυματολογίας για την πολύπειρη Γιούλα Ζωιοπούλου, ήχου για τους Στέφανο Ευθυμίου, Κώστα Βαρυμπομπιώτη, Αλέξανδρο Σιδηρόπουλο και Άρη Λουζιώτη, μακιγιάζ για την Έυη Ζαφειροπούλου.


Η Δώρα Μασκλαβάνου θα πρέπει να είναι περήφανη για τις δύο γυναίκες συμπρωταγωνίστριές της, καθώς τόσο η Κάτια Γκουλιώνη όσο και η Λυδία Φωτοπούλου τιμήθηκαν για τις ερμηνείες τους στις κατηγόριες α' και β' γυναικείου ρόλου αντίστοιχα. Από την παραγωγή βραβεύτηκαν επίσης ο Κλαούντιο Μπολιβάρ στη διεύθυνση φωτογραφίας και ο Νίκος Κυπουργός για τη σύνθεση της μουσικής.

Με δύο βραβεία ακολουθεί το «Do it Yourself» του Δημήτρη Τσιλιφώνη, για το μοντάζ του Λάμπη Χαραλαμπίδη και τα ειδικά εφέ των Στάθη Ναυπλιώτη, Αλέξη Μηταδόπουλο, Χάρις Καρακουλίδη, Ανδρέα Χέλμη και Θέμη Κατάκαλο.


Ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης βραβεύτηκε ο Λευτέρης Χαρίτος, ο οποίος με το καταγάλανο ντοκιμαντέρ του «Dolphin Man» κέρδισε και το βραβείο Ίρις καλύτερης ταινίας τεκμηρίωσης.

Στο μέτωπο των ταινιών μικρού μήκους, το «Copa Loca» του Χρήστου Μασσαλά που συμμετείχε στο περσινό φεστιβάλ των Κανών απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους.

Τέλος, η στιγμή που ξεχώρισε σε όλη την απονομή ήταν φυσικά εκείνη όταν ο επίτιμος καλεσμένος Αλεξάντρ Ντεσπλά ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το τιμητικό βραβείο Ίρις από τον πρόεδρο της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Βασίλη Κατσούφη. Ο βραβευμένος με Όσκαρ συνθέτης για τις ταινίες «Ξενοδοχείο Grand Budapest» και «Η Μορφή του Νερού», απευθύνθηκε αρχικά στα ελληνικά στο κοινό λέγοντας πως «είμαι Γάλλος αλλά μισός Έλληνας, και μισός Έλληνας είναι Έλληνας»!

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην επιρροή που είχε στη ζωή του ο ελληνικός κινηματογράφος και η ελληνική μουσική που άκουγε η μητέρα του στο σπίτι, χωρίς τα οποία δε θα γινόταν συνθέτης. Υπογράμμισε τη σημασία ανθρώπων όπως ο Χατζηδάκις στη μουσική του, ενώ επαίνεσε όλους εκείνους που επιμένουν να γυρίζουν ελληνικές ταινίες και προέτρεψε να συνεχίσουν να το κάνουν ακόμα περισσότεροι γιατί το έχουμε ανάγκη. Σημείωσε πως είναι πολύ θετικό που υπήρχε ζωντανή μουσική στην απονομή, από το συγκρότημα του Σπύρου Γραμμένου, κάτι που μόνο τα Όσκαρ επιλέγουν να κάνουν πια.

Ολοκλήρωσε το λόγο του με μια αστεία νότα, λέγοντας στους παρουσιαστές Μάκη Παπαδημητρίου και Γιώργο Πυρπασόπουλο πως παρόλο που δεν καταλάβαινε τίποτα είναι πολύ αστείοι.

Δείτε παρακάτω αναλυτικά τους νικητές:

Μεγάλου Μήκους Ταινία Μυθοπλασίας
Ο Γιος της Σοφίας (Ελίνα Ψύκου)
Πολυξένη (Δώρα Μασκλαβάνου)
Το Τελευταίο Σημείωμα (Παντελής Βούλγαρης)
Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω (Σταύρος Τσιώλης)
Lines (Βασίλης Μαζωμένος)

Ταινία Τεκμηρίωσης
The Great Utopia (Φώτος Λαμπρινός)
Dolphin Man (Λευτέρης Χαρίτος)
Ο Μεγάλος Περίπατος της Αλκης (Μαργαρίτα Μαντά)

Ταινία Μικρού Μήκους
Ακτιστο Φως (Ευθύμης Kosemund Σανίδης)
Καουμπόης (Γιάννης Χαριτίδης)
Κατάψυξη (Δημήτρης Νάκος)
Το Φράγμα (Γιώργος Τελτζίδης)
Copa Loca (Χρήστος Μασσαλάς)

Σκηνοθεσία
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)
Ελίνα Ψύκου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Σταύρος Τσιώλης («Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω»)

Πρωτοεμφανιζόμενος Σκηνοθέτης
Δημήτρης Τσιλιφώνης («Do it Yourself»)
Γαβριήλ Τζάφκας («Αγκάθι»)
Λευτέρης Χαρίτος («Dolphin Man»)

Σενάριο
Σταύρος Τσιώλης («Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω»)
Ελίνα Ψύκου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)
Ιωάννα Καρυστιάνη («Τελευταίο Σημείωμα»)

Α' Γυναικείος Ρόλος
Κάτια Γκουλιώνη («Πολυξένη»)
Βαλερί Τσεπλάνοβα («Ο Γιος της Σοφίας»)
Νεφέλη Κουρή («Happy Birthday»)
Κάτια Γέρου («USSAK»)

Α' Αντρικός Ρόλος
Βίκτορ Κόμουτ («Ο Γιος της Σοφίας»)
Ανδρέας Κωνσταντίνου («Το Τελευταίο Σημείωμα»)
Δημήτρης Ημελλος («Happy Birthday»)

Β' Γυναικείος Ρόλος
Υβόνη Μαλτέζου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Λυδία Φωτοπούλου («Πολυξένη»)
Θεοδώρα Τζήμου («USSAK»)

Β' Αντρικός Ρόλος
Θανάσης Παπαγεωργίου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Φάνης Μουρατίδης ( «Τζαμάικα» )
Αντρέ Χένικε («Τελευταίο Σημείωμα»)

Διεύθυνση Φωτογραφίας
Σίμος Σαρκετζής («Τελευταίο Σημείωμα»)
Κλαούντιο Μπολιβάρ («Πολυξένη»)
Διονύσης Ευθυμιόπουλος («Ο Γιος της Σοφίας»)

Μοντάζ
Τάκης Γιαννόπουλος («Τελευταίο Σημείωμα»)
Λάμπης Χαραλαμπίδης («Do it Yourself»)
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)

Πρωτότυπη Μουσική
The Boy («Τελευταίο Σημείωμα»)
Σόφι Μπιρκ και Ασμπγιορν Ντερντάου («Αγκάθι»)
Νίκος Κυπουργός («Πολυξένη»)
Θέμης Καραμουρατίδης (Τζαμάικα»)
Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου («Happy Birthday»)

Σκηνογραφία
Πηνελόπη Βαλτή («Ο Γιος της Σοφίας»)
Γιώργος Γεωργίου («Πολυξένη»)
Σπύρος Λάσκαρης («Το Τελευταίο Σημείωμα»)

Ενδυματολογία
Μάρλι Αλιφέρη («Ο Γιος της Σοφίας»)
Δέσποινα Χειμώνα («Πολυξένη»)
Γιούλα Ζωιοπούλου («Τελευταίο Σημείωμα»)

Ήχος
Μπόρις Τραγιανόφ, Περσεφόνη Μήλιου & Ανε Λε Καμπιόν («Ο Γιος της Σοφίας»)
Στέφανος Ευθυμίου, Κώστας Βαρυμπομπιώτης, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος & Αρης Λουζιώτης («Τελευταίο Σημείωμα»)
Ορέστης Καμπερίδης, Κώστας Βαρυμπομπιώτης & Βάλια Τσέρου («Do it Yourself»)

Μακιγιάζ
Γιάννης Παμούκης («Πολυξένη»)
Βαλεντίν Βάλοφ & Πέτια Σιμεόνοβα («Ο Γιος της Σοφίας»)
Εύη Ζαφειροπούλου («Το Τελευταίο Σημείωμα»)

Ειδικά Εφέ και Κινηματογραφική Καινοτομία
Αντώνης Κοτζιάς («Τελευταίο Σημείωμα»)
Βαλεντίν Σεραφίμοφ, Βαλεντίν Βάλοφ, Γιώργος Αλαχούζος & Ρούλης Αλαχούζος («Ο Γιος της Σοφίας»)
Στάθης Ναυπλιώτης, Αλέξης Μηταδόπουλος, Χάρις Καρακουλίδη, Ανδρέας Χέλμης & Θέμης Κατάκαλος («Do it Yourself»)

Κινηματογράφος

Thelma
Από Χρήστο Μήτση 

αθηνόραμα στο facebook
Έντονα αλληγορικό θρίλερ που υποβάλλει έντεχνα μια αίσθηση μεταφυσικής απειλής. Χειρίζεται πρωτότυπα το είδος, ολοκληρώνει όμως άκομψα και βεβιασμένα το ψυχολογικό πορτρέτο που επιχειρεί να φιλοτεχνήσει.


Eίτε επιλέγει ένα φαινομενολογικό («Όσλο, 31 Αυγούστου») είτε ένα στιλιζαρισμένα μελοδραματικό («Ο Ήχος της Σιωπής») σκηνοθετικό ύφος, ο Γιόακιμ Τρίερ φέρνει πάντα μπροστά στο φακό του ήρωες με οικογενειακά προβλήματα και καλά κρυμμένα μυστικά. Το ίδιο και στην «Thelma», που ξεκινά με μια υποβλητική­ σκηνή, το καλά φυλαγμένο «κλειδί» της οποίας κάνει την εμφάνισή του λίγο πριν από το φινάλε: ένας πατέρας βγαίνει για κυνήγι στην παγωμένη φύση με τη μικρή του κόρη. Όταν εμφανίζεται μπροστά τους ένα ελάφι, εκείνος σηκώνει το όπλο, αλλά το στρέφει αργά προς την πλευρά του κοριτσιού και στέκει να το σημαδεύει σιωπηλός.

Λίγα χρόνια μετά η Θέλμα έχει γίνει μια ντροπαλή κοπέλα, η οποία αφήνει το σπίτι των θρησκόληπτων γονιών της για να σπουδάσει στο Όσλο. Αν και δυσκολεύεται να κάνει φίλους, σύντομα θα γνωρίσει μια συμμαθήτριά της, την Άνια, την οποία θα ερωτευτεί παρά τις επιφυλάξεις και τις ενοχές της. Παράλληλα όμως θα αρχίσει να βασανίζεται από έντονες επιληπτικές (;) κρίσεις, τις οποίες συνοδεύουν μια σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα.


Όπως έχει αποδείξει ακόμη και στον σοβαροφανή «Ήχο της Σιω­πής», ο Γιόακιμ Τρίερ είναι­ ένας στιλάτος αφηγητής, ο οποίος εδώ χειρίζεται επιδέξια την κινηματογραφική σημειολογία του μεταφυσικού θρίλερ. Τα close ups, οι σιωπές, οι ονειρικές «εισβολές», τα πλονζέ (από ψηλά) πλάνα και όλες οι λεπτομέρειες (όπως τα απειλητικά κοράκια σε συνδυασμό με τους χορευτές που προσπαθούν να «πετάξουν») δημιουργούν μια ανοίκεια αίσθηση απειλής και ανησυχητικής εκκρεμότητας.

Από την άλλη, ο χαρακτήρας της Θέλμα γίνεται όλο και πιο περίπλοκος και αντιφατικός, ένας ζωντανός ψυχολογικός γρίφος. Ο συνδυασμός τους θα μπορούσε να είναι συναρπαστικός, αν ο Τρίερ δεν υιοθετούσε μια έντονα αλληγορική προσέγγι­ση, η οποία απλοποιεί κι εξηγεί (υπερβολικά) πολλά πράγματα προς χάριν μιας ανατρεπτικής στην όψη μα τετριμμένης στην ουσία της ιστορίας ενηλικίωσης και εις βάρος μιας­ τολμηρής μελέτης χαρακτήρα. Η οποία, αφού αποκαλύψει το μυστικό της, ολοκληρώνεται άκομψα και βεβιασμένα.

Νορβηγία, Γαλλία, Δανία. 2017. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: SEVEN FILMS

Κινηματογράφος

Από Χρήστο Μήτση

Αυτήν τη Δευτέρα 23/4, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, θα απονεμηθούν τα 9α Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, με μεγάλο φαβορί το ιστορικό «Τελευταίο Σημείωμα» και δυνατό αουτσάιντερ τον βραβευμένο στο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα «Γιο της Σοφίας».

«Do it Yourself»
Mπαίνοντας στην τελική ευθεία για τα φετινά... ελληνικά Όσκαρ, τα οποία πρέπει να είναι τα πιο καθυστερημένα χρονικά ακαδημαϊκά κινηματογραφικά βραβεία της Ευρώπης –τι ελληνικά θα ήταν αλλιώς­;–, διαπιστώνουμε για ακόμη μία φορά πως το 2017 δεν ήταν μια ιδιαίτερα ευτυχής χρονιά για το εθνικό μας σινεμά. Λίγες οι πραγματικά αξιόλογες ταινίες, λιγότερες εκείνες που κατάφεραν να βάλουν έναν ευπρεπή αριθμό θεατών στην αίθουσα. Όμως το παράξενο σύστημα της Ελληνικής Ακαδημίας –τι ελληνική θα ήταν αλλιώς;– φέρνει στις φετινές υποψηφιότητες ταινίες που βγήκαν στις αίθουσες το 2018 και άλλες που δεν βγήκαν ακόμη (!), μπερδεύοντας οποιονδήποτε σοβαρό απολογισμό.


Επειδή δεν είμαστε γκρινιάρηδες και συνηθίζουμε εύκολα όμως, ας μείνουμε σε όσα μας περιμένουν το βράδυ αυτής της Δευτέρας 23/4 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, όπου οι ηθοποιοί Μάκης­ Παπαδημητρίου και Γιώργος Πυρπασόπουλος θα μας υποδεχτούν για την ένατη απονομή των Ιρίδων, όπως ονομάζονται πλέον τα ακαδημαϊκά μας σινε-βραβεία. Φαβορί για τα περισσότερα από αυτά είναι το ιστορικό δράμα του Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα», ταινία με (σχετική) εμπορική επιτυχία και αγαπητό είδος στις απανταχού κινηματογραφικές ακαδημίες. Όπως είχε κάνει και το 2014 με τη «Μικρά Αγγλία» (6 Ίριδες), ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης αρνήθηκε να είναι υποψήφιος, αφήνοντας χώρο για την Ελίνα Ψύκου και τον βραβευμένο στην Τραϊμπέκα και 13 φορές υποψήφιο «Γιο της Σοφίας», όπως και για τον βετεράνο Σταύρο Τσιώ­λη, του οποίου το ακόμη απρόβλητο «Γυναίκες που Περάσατε από Δω» έχει συγκεντρώσει τρεις υποψηφιότητες.

«Το Τελευταίο Σημείωμα»

Ελπίδες κυρίως σε τεχνικές κατηγορίες έχει και το έτερο μεγάλο ιστορικό δράμα της χρονιάς, η «Πολυξένη» της Δώρας Μασκλαβάνου, παρούσα σε 11 κατηγορίες κι έχουσα τον πρώτο λόγο στους γυναικείους ρόλους (Κάτια Γουλιώνη και Λυδία Φωτοπούλου) και πιθανόν στη φωτογραφία για την ατμοσφαιρική δουλειά του Κλαούντιο Μπολιβάρ. Ακλόνητο φαβορί στο ντοκιμαντέρ είναι το «Dolphin Man» του Λευτέρη Χαρίτου, ο οποίος συναγωνίζεται τους Δημήτρη Τσιλιφώνη (τέσσερις υποψηφιότητες για το «Do it Yourself» του) και Γαβριήλ Τζάφκα («Αγκάθι») στην πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Ένα από τα αδιαφιλονίκητα highlights της βραδιάς, πάντως, θα είναι σίγουρα η απονομή της φετινής τιμητικής Ίριδας στον ελληνικής καταγωγής Γάλλο συνθέτη Αλεξάντρ Ντεσπλά, βραβευμένο με Όσκαρ για τη μουσική των «Grand Budapest Hotel» του Γουές Άντερσον και «Η Μορφή του Νερού» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο.

Δείτε αναλυτικά όλες τις υποψηφιότητες των βραβείων Ίρις 2018 της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου εδώ.

Κινηματογράφος

Κινηματογραφικά πρωτότυπο φιλμ που συνδυάζει εκκεντρικό χιούμορ με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού, αλλά δεν διατηρεί τις σωστές ισορροπίες μεταξύ κωμωδίας και κοινωνικής αλληγορίας.


Η κωμωδία πρωταγωνιστεί στο γαλλικό σινεμά τα τελευταία χρόνια, προσελκύοντας όχι μόνο τα εμπορικά ονόματα αλλά και auteurs πρώτης γραμμής όπως ο Μπρούνο Ντιμόν («Οικογένεια βαν Πέτεγκεμ») και ο Κουεντίν Ντουπιέ («Realite»), οι οποίοι πειραματίζονται μαζί της δημιουργώντας μια μεταμοντέρνα εκδοχή της: εκκεντρική, ειρωνική και weird, πάντα με γαλλική φινέτσα.

Ο πρώην κριτικός κινηματογράφου και νυν σκηνοθέτης Σερζ Μποζόν συντονίστηκε με αυτήν την τάση πρώτα στο προ πενταετίας «Tip Top» και τώρα στην «Κυρία Χάιντ», πάντα με πρωταγωνίστρια την Ιζαμπέλ Ιπέρ.

Εδώ εμπνέεται από το κλασικό μυθιστόρημα τρόμου «Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ» του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, όπου το κακό και το καλό συγκρούονται με σκοπό την κυριαρχία, σε μια επώδυνη εσωτερική πάλη που βιώνει ο βασικός ήρωας. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η δική μας κ. Τζέκιλ (Ιζαμπέλ Ιπέρ) όμως, μια μέτρια δασκάλα την οποία αντιπαθούν μαθητές και συνάδελφοι, είναι πως αποτυγχάνει συνεχώς προσπαθώντας να κάνει το καλό, δηλαδή σωστά το μάθημά της. Η μεταμόρφωσή της σε κ. Χάιντ, έπειτα από ένα ατύχημα­ στο εργαστήριο του σχολείου, την οπλίζει για πρώτη φορά στην καριέρα της με αυτοπεποίθηση.


Η Ιπέρ λάμπει στον ρόλο, ξεκλειδώνοντας από σκηνή σε σκηνή τη συνεσταλμένη φύση­ της ηρωίδας, την οποία ο Μποζόν κινηματογραφεί με πικρή ειρωνεία έτσι όπως χάνεται στο βάθος της αίθουσας διδασκαλίας, βαμμένης στα παλ χρώματα που χαρακτηρίζουν και την ίδια την πρωταγωνίστρια. Ο σκηνοθέτης υιοθετεί ένα ρεαλιστικό στιλ αφήγησης, που επικρίνει τις αδιέξοδες μεθόδους της γαλλικής δημόσιας εκπαίδευσης (με θύματα τους μαθητές μιας πολυπολιτισμικής τάξης), μπολιάζοντάς το όμως με στοιχεία φαντασίας. Έτσι, από τη μία ο απολαυστικός Ρομέν Ντιρίς προσφέρει τις απαραίτητες πινελιές κωμικής ανάπαυλας και από την άλλη η «φλογερή» Ιπέρ μετατρέπεται σε σύμβολο, σε μια απόκοσμη προστάτιδα που εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή, εισβάλλοντας μαγικά στον κόσμο του πραγματικού. Αυτός ο «διχασμός» αφήνει το φιλμ μετέωρο μέχρι το τέλος, αναποφάσιστο αν είναι μια παράξενη κωμωδία ή μια πρωτότυπη αλληγορία.

Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ ΦΙΛΜ.


Σινεφίλ

Κινηματογράφος

Μια Νέα Γυναίκα
Από Χρήστο Μήτση 

Έπειτα από μακρόχρονη απουσία, η 30χρονη Πολά επιστρέφει στο Παρίσι άφραγκη κι ερωτικά απογοητευμένη, βρίσκοντας όλες τις πόρτες κλειστές. Εκείνη όμως είναι αποφασισμένη να κάνει μια καινούργια αρχή, σε μια ντοκιμαντερίστικα ανάλαφρη, γλυκόπικρη και τελικά απελευθερωτική ιστορία ενηλικίωσης. Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ Κανών.


Υποψήφιο για δύο Σεζάρ και βραβευμένο στις Κάνες με Χρυσή Κάμερα, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Λεονόρ Σεράιγ είναι μια ταινία με έντονο θηλυκό άρωμα. Σχεδόν όλη η δημιουργική ομάδα –από τη σκηνοθέτιδα και τη μοντέζ μέχρι τη διευθύντρια φωτογραφίας, τη σκηνογράφο και τη μουσικό– αποτελείται από γυναίκες, ενώ η ηρωίδα είναι η 30χρονη Πολά, ένα κορίτσι που ήδη από το πρώτο πλάνο «επιτίθεται» στην κάμερα. Ερωτικά απογοητευμένη, καθώς ο διάσημος φωτογράφος με τον οποίο είχε σχέση δεν της ανοίγει την πόρτα, άφραγκη, χωρίς καλή σχέση με τη μητέρα της και με μόνη συντροφιά μια γάτα, η Πολά έχει επιστρέψει στο Παρίσι ύστερα από χρόνια απουσίας. Με το ένα πόδι στην παιδική αθωότητα και με το άλλο στην κατάθλιψη, προσπαθεί να βάλει τάξη στη ζωή της, χωρίς όμως να μπορεί να ελέγξει απόλυτα τις παρορμήσεις της.

Το Παρίσι τής προσφέρει ευκαιρίες, αλλά ταυτόχρονα της δίνει στα νεύρα, ενώ οι άνθρωποι που συναντά τη βρίσκουν τη μια στιγμή γλυκιά και την επόμενη ανυπόφορη. Μια ντοκιμαντερίστικα ανάλαφρη αύρα που κουβαλάει τη φρεσκάδα της νουβέλ βαγκ συνοδεύει τη μικρή οδύσσεια της Πολά στη γαλλική πρωτεύουσα, η οποία συμπρωταγωνιστεί ισότιμα μαζί της σε αυτήν τη γλυκόπικρη ιστορία καθυστερημένης ενηλικίωσης. Απέριττος ρεαλισμός και ξενοιασιά, απελπισία και νεανική αποφασιστικότητα συνυπάρχουν ταυτόχρονα στις δυναμικές εικόνες αυτού του πρωτότυπου μανιφέστου αυτογνωσίας, το οποίο στη μία σκηνή θυμίζει τη «Ζαζί στο Μετρό» και στην άλλη την «Κλεό Από τις 5 ως τις 7». Κατόρθωμα της Σεράιγ οι ενέσεις λυτρωτικού χιού­μορ που δεν υπονομεύουν τα συναισθήματα κι ερμηνευτικός άθλος της 37χρονης Λετισιά Ντος η μεταμόρφωσή της στο κοριτσίστικο πρόσωπο μιας ολόκληρης, αόρατης μα διεκδικητικής γενιάς.

Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 97΄

Κινηματογράφος

Από Βασιλική Γερονίκου 

Ο Γιόακιν Φίνιξ, βραβευμένος στις Κάνες για την ερμηνεία του στο «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ», έρχεται στις αίθουσες αυτήν την εβδομάδα.

Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ
Βραβείο σεναρίου κι ερμηνείας (Γιόακιν Φίνιξ) στις Κάνες για το θρίλερ της Λιν Ράμσεϊ. Ένας βετεράνος πολέμου αναλαμβάνει να σώσει μια νεαρή αγνοούμενη κοπέλα από ένα δίκτυο διακίνησης λευκής σάρκας, αναζητώντας παράλληλα τη δική του λύτρωση μέσα σε μια δίνη βίας.

Ραντεβού Εκεί Ψηλά
Γαλλικό δράμα εποχής βραβευμένο με πέντε Σεζάρ. Τον Νοέμβριο του 1918, δύο Γάλλοι στρατιώτες, αφού έχουν δει τις ζωές τους να καταστρέφονται εξαιτίας του πολέμου, προσπαθούν να επιβιώσουν οργανώνοντας μια μνημειώδη απάτη εις βάρος των συγγενών των θυμάτων.

Pacific Rim: Εξέγερση
Τα Καϊτζού επιστρέφουν, αλλά χωρίς τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο. Ο Τζέικ, ο άλλοτε πολλά υποσχόμενος πιλότος των γιγαντιαίων ρομπότ Γιάγκερ, προκειμένου να γλιτώσει τη φυλακή, καλείται να εγκαταλείψει τον υπόκοσμο, να αντιμετωπίσει τα εξωγήινα τέρατα Καϊτζού, και να φανεί αντάξιος της κληρονομιάς του θρυλικού πατέρα του, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για να εξασφαλίσει τη νίκη της ανθρωπότητας ενάντια σε αυτά τα τεράστια τέρατα μαζικής καταστροφής.

Σέρλοκ Ζουμπόμπς
Σίκουελ του animation «Ζουμπαίος και Ιουλιέτα». Όταν οι νάνοι που ζουν στους κήπους του Λονδίνου εξαφανίζονται, ο ορκισμένος προστάτης τους και διάσημος ντετέκτιβ Σέρλοκ Ζουμπόμς αναλαμβάνει να λύσει το μυστήριο, έχοντας τη βοήθεια του πιστού του συνεργάτη Γουάτσον.

Το Όραμα
Ο δημοσιογράφος Βενσάν Λιντόν εξερευνά ένα θρησκευτικό θαύμα. Ο Ζακ, ένας αμερόληπτος δημοσιογράφος και ερευνητής, καλείται στο Βατικανό ως μέλος μιας επιτροπής που ερευνά την εγκυρότητα ενός οράματος σε ένα μικρό γαλλικό χωριό. Ανάμεσα στις αντίθετες οπτικές των κληρικών και των σκεπτικιστών της επιτροπής, ο Ζακ σταδιακά αποκαλύπτει τα κρυφά κίνητρα της «ιερής εμφάνισης» και νιώθει τις πεποιθήσεις του να κλονίζονται.

Μαρία Μαγδαληνή
Βιβλική ιστορία με τους Ρούνι Μάρα και Γιόακιν Φίνιξ. Η νεαρή Μαρία, αναζητώντας ένα νέο τρόπο ζωής, αψηφά τις ιεραρχίες και τις αξίες της παραδοσιακής της οικογένειας και γίνεται μέλος ενός κοινωνικού κινήματος με επικεφαλής τον Ιησού το Ναζωραίο. Σύντομα βρίσκει τη θέση της μέσα στο κίνημα και το πνευματικό της ταξίδι την τοποθετεί στην καρδιά μιας ιστορίας που θα τη φέρει αντιμέτωπη με το πεπρωμένο του Ιησού και τη δική της θέση σ' αυτό.

Η Συμμορία του Τυφώνα
Αμερικανική περιπέτεια καταστροφής. Μία σπείρα αδίστακτων κακοποιών επιχειρεί να ληστέψει το Νομισματοκοπείο των Ηνωμένων Πολιτειών την ώρα που ο μεγαλύτερος τυφώνας του αιώνα πλησιάζει απειλητικά. Δυο αδέλφια, γιοι ενός θρυλικού επαγγελματία κυνηγού καταιγίδων, μαζί με μία κυβερνητική πράκτορα, είναι οι μόνοι που μπορούν να τους αποτρέψουν...

Κινηματογράφος

Με 13 υποψηφιότητες ο «Γιος της Σοφίας» κυριαρχεί στα βραβεία Ίρις 2018
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 

«Ο Γιoς της Σοφίας»

Η βραβευμένη στην Τραϊμπέκα ταινία της Ελίνας Ψύκου «Ο Γιος της Σοφίας» κυριαρχεί με 13 υποψηφιότητες στα βραβεία Ίρις που θα απονείμει φέτος για ένατη φορά η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Με 12 υποψηφιότητες ακολουθεί το δράμα εποχής «Τελευταίο Σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη και με 11 η «Πολυξένη» της Δώρας Μασκλαβάνου.

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Δημήτρη Τσιλιφώνη «Do it Yourself» διεκδικεί βραβεία σε 4 κατηγορίες, ενώ σε 3 βρίσκονται το «Happy Birthday» του Χρίστου Γεωργίου και η πολυαναμενόμενη επιστροφή του Σταύρου Τσιώλη «Γυναίκες που Περάσατε από Δω», η οποία είναι η μοναδική στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας που δεν έχει προβληθεί ακόμα στους κινηματογράφους. Τέλος, 2 υποψηφιότητες μοιράζονται το «Αγκάθι» του Γαβριήλ Τζάφκα, η «Τζαμάικα» του Ανδρέα Μορφονιού, το ντοκιμαντέρ «Dolphin Man» του Λευτέρη Χαρίτου και το «USSAK» του Κυριάκου Κατζουράκη, ενώ το «Lines» του Βασίλη Μαζωμένου βρίσκεται υποψήφιο μόνο στην κατηφορία καλύτερης ταινίας.

Η απονομή των βραβείων θα διεξαχθεί στις 23 Απριλίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, με παρουσιαστές τους ηθοποιούς Μάκη Παπαδημητρίου και Γιώργο Πυρπασόπουλο. Η είδηση όμως είναι πως φετινός επίτιμος καλεσμένος της Ελληνικής Ακαδημίας θα είναι ο πρόσφατα βραβευμένος για Όσκαρ για τη μουσική του στην ταινία «Η Μορφή του Νερου» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, Αλεξάντρ Ντεσπλά.

Δείτε παρακάτω αναλυτικά τις υποψηφιότητες:

Μεγάλου Μήκους Ταινία Μυθοπλασίας
Ο Γιος της Σοφίας (Ελίνα Ψύκου)
Πολυξένη (Δώρα Μασκλαβάνου)
Το Τελευταίο Σημείωμα (Παντελής Βούλγαρης)
Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω (Σταύρος Τσιώλης)
Lines (Βασίλης Μαζωμένος)

Ταινία Τεκμηρίωσης
The Great Utopia (Φώτος Λαμπρινός)
Dolphin Man (Λευτέρης Χαρίτος)
Ο Μεγάλος Περίπατος της Αλκης (Μαργαρίτα Μαντά)

Ταινία Μικρού Μήκους
Ακτιστο Φως (Ευθύμης Kosemund Σανίδης)
Καουμπόης (Γιάννης Χαριτίδης)
Κατάψυξη (Δημήτρης Νάκος)
Το Φράγμα (Γιώργος Τελτζίδης)
Copa Loca (Χρήστος Μασσαλάς)

Σκηνοθεσία
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)
Ελίνα Ψύκου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Σταύρος Τσιώλης («Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω»)

Πρωτοεμφανιζόμενος Σκηνοθέτης
Δημήτρης Τσιλιφώνης («Do it Yourself»)
Γαβριήλ Τζάφκας («Αγκάθι»)
Λευτέρης Χαρίτος («Dolphin Man»)

Σενάριο
Σταύρος Τσιώλης («Γυναίκες Που Περάσατε Από Δω»)
Ελίνα Ψύκου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)
Ιωάννα Καρυστιάνη («Τελευταίο Σημείωμα»)

Α' Αντρικός Ρόλος
Βίκτορ Κόμουτ («Ο Γιος της Σοφίας»)
Ανδρέας Κωνσταντίνου («Τελευταίο Σημείωμα»)
Δημήτρης Ημελλος («Happy Birthday»)

Α' Γυναικείος Ρόλος
Κάτια Γκουλιώνη («Πολυξένη»)
Βαλερί Τσεπλάνοβα («Ο Γιος της Σοφίας»)
Νεφέλη Κουρή («Happy Birthday»)
Κάτια Γέρου («USSAK»)

Β' Αντρικός Ρόλος
Θανάσης Παπαγεωργίου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Φάνης Μουρατίδης ( «Τζαμάικα» )
Αντρέ Χένικε («Τελευταίο Σημείωμα»)

Β' Γυναικείος Ρόλος
Υβόνη Μαλτέζου («Ο Γιος της Σοφίας»)
Λυδία Φωτοπούλου («Πολυξένη»)
Θεοδώρα Τζήμου («USSAK»)

Διεύθυνση Φωτογραφίας
Σίμος Σαρκετζής («Τελευταίο Σημείωμα»)
Κλαούντιο Μπολιβάρ («Πολυξένη»)
Διονύσης Ευθυμιόπουλος («Ο Γιος της Σοφίας»)

Μοντάζ
Τάκης Γιαννόπουλος («Τελευταίο Σημείωμα»)
Λάμπης Χαραλαμπίδης («Do it Yourself»)
Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη»)

Πρωτότυπη Μουσική
The Boy («Τελευταίο Σημείωμα»)
Σόφι Μπιρκ και Ασμπγιορν Ντερντάου («Αγκάθι»)
Νίκος Κυπουργός («Πολυξένη»)
Θέμης Καραμουρατίδης (Τζαμάικα»)
Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου («Happy Birthday»)

Σκηνογραφία
Πηνελόπη Βαλτή («Ο Γιος της Σοφίας»)
Γιώργος Γεωργίου («Πολυξένη»)
Σπύρος Λάσκαρης («Το Τελευταίο Σημείωμα»)

Ενδυματολογία
Μάρλι Αλιφέρη («Ο Γιος της Σοφίας»)
Δέσποινα Χειμώνα («Πολυξένη»)
Γιούλα Ζωιοπούλου («Τελευταίο Σημείωμα»)

Ήχος
Μπόρις Τραγιανόφ, Περσεφόνη Μήλιου & Ανε Λε Καμπιόν («Ο Γιος της Σοφίας»)
Στέφανος Ευθυμίου, Κώστας Βαρυμπομπιώτης, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος & Αρης Λουζιώτης («Τελευταίο Σημείωμα»)
Ορέστης Καμπερίδης, Κώστας Βαρυμπομπιώτης & Βάλια Τσέρου («Do it Yourself»)

Μακιγιάζ
Γιάννης Παμούκης («Πολυξένη»)
Βαλεντίν Βάλοφ & Πέτια Σιμεόνοβα («Ο Γιος της Σοφίας»)
Εύη Ζαφειροπούλου («Το Τελευταίο Σημείωμα»)

Ειδικά Εφέ και Κινηματογραφική Καινοτομία
Αντώνης Κοτζιάς («Τελευταίο Σημείωμα»)
Βαλεντίν Σεραφίμοφ, Βαλεντίν Βάλοφ, Γιώργος Αλαχούζος & Ρούλης Αλαχούζος («Ο Γιος της Σοφίας»)
Στάθης Ναυπλιώτης, Αλέξης Μηταδόπουλος, Χάρις Καρακουλίδη, Ανδρέας Χέλμης & Θέμης Κατάκαλος («Do it Yourself»)

Κινηματογράφος

Από Χρήστο Μήτση 

Η σκηνοθέτις Ανιές Βαρντά και ο φωτογράφος Ζε Αρ διασχίζουν την επαρχιακή Γαλλία με ένα φορτηγάκι-φωτογραφικός θάλαμος. Συναντώντας καθημερινούς ανθρώπους, δημιουργούν τα γιγάντια πορτρέτα τους και, «αναρτώντας» τα σε δημόσιους χώρους, επεμβαίνουν δημιουργικά στο τοπίο. Έτσι άνθρωποι και χώροι, παρελθόν και παρόν, ζωή και τέχνη συνομιλούν σε ένα ολόφρεσκο, κοινωνικοπολιτικά αιχμηρό, κινηματογραφόφιλο, συγκινητικό και υποψήφιο για Όσκαρ ντοκιμαντέρ.


Λάτρης του αυτοσχεδιασμού, του σινεμά στο ύψος του ανθρώπου και της ευρηματικής­ συνύφανσης ντοκουμέντου και μυθοπλασίας, η Ανιές Βαρντά είναι, ακόμη και στα 90 της χρόνια­, γεμάτη κινηματογραφικές ιδέες. Ιδέες ελάχιστα εγκεφαλικές, αντιθέτως βγαλμένες από την ολοζώντανη καθημερινότητα, όπως η ακόρεστη ανάγκη της να συναντά ανθρώπους και να μοιράζεται μαζί τους ιστορίες. Την ίδια επιθυμία έχει και ο 33χρονος φωτογράφος και πρωτοποριακός street artist Ζε Αρ (JR), ο οποίος φορτώνει τη γιαγιά της νουβέλ βαγκ («Η Κλεό Από τις 5 ως τις 7», «Δίχως Στέγη, Δίχως Νόμο») σε ένα ειδικά διαμορφωμένο φορτηγάκι-φωτογραφικός θάλαμος και ξεκινάει μαζί της ένα εκτός προγράμματος ταξίδι στη γαλλική­ ύπαιθρο.

Σε κάθε τους στάση οι δύο χαλαροί συν-σκηνοθέτες συνομιλούν με τους κατοίκους του εκάστοτε χωριού ή κωμόπολης, εμπνέονται από τις ιστορίες τους, άλλοτε εντελώς προσωπικές και άλλοτε άμεσα δεμένες με τον τόπο, και αρχίζουν να τους φωτογραφίζουν. Κατόπιν τα γιγάντιων διαστάσεων ασπρόμαυρα πορτρέτα τους τοποθετούνται (κολλιούνται εν είδει graffiti) σε τοίχους σπιτιών, δημόσιων κτιρίων, αποθηκών, εργοστασίων, ακόμη και τρένων, παρεμβαίνοντας έτσι στο οικιστικό και το φυσικό τοπίο με απρόβλεπτο τρόπο.


Λιτό στη μορφή, το «Πρόσωπα & Ιστορίες» είναι ένα σύνθετο φιλμ, που δουλεύει παράλληλα σε πολλά επίπεδα. Ένα από αυτά αφορά την «αόρατη» γαλλική Ιστορία, η οποία είναι φωλιασμένη σε κλειστά σπίτια, σιωπηλά βλέμματα, εγκαταλελειμμένα κτίρια και μια φαινομενικά κοινότοπη αγροτική πραγματικότητα. Με τη μεσολάβηση του (φωτογραφικού και κινηματογραφικού) φακού, ωστόσο, ιστορίες από το παρελθόν έρχονται στην επιφάνεια. Ιστορίες για ένα χωριό ανθρακωρύχων, για μια ερωτική απαγωγή, για έναν έρημο οικισμό που ξαναζωντανεύει με ένα πολύχρωμο πανηγύρι. Αλλά και ιστορίες που ξεπηδούν από ένα εργοστάσιο χημικών και από δύο κτηνοτροφικές φάρμες διαφορετικής εμπορικής νοοτροπίας. Αναζητώντας το τυχαίο και το απροσδόκητο, αυτήν τη μαγική στιγμή που μια ζωή συμπυκνώνεται σε μια χειρονομία, ένα χορό ή μια προσωπική αφήγηση, οι Βαρντά και Ζε Αρ μετατρέπουν τη μνήμη σε ζωντανό παρόν και φέρνουν σε πρώτο πλάνο τους πραγματικούς φορείς της: τους συνηθισμένους ανθρώπους.

Κουβαλώντας τις δικές τους ιστορίες (μόνο στο χολιγουντιανό σινεμά το βλέμμα του σκηνοθέτη είναι «αντικειμενικό» και παντοδύναμο), διασταυρώνουν τις εμπειρίες τους με εκείνες των ανθρώπων που φωτογραφίζουν, καταργούν το μπροστά και πίσω από την κάμερα και δίνουν στην τέχνη τον παλμό και την αλήθεια της καθημερινότητας. Έτσι μια επίσκεψη στον τάφο του Καρτιέ-Μπρεσόν οδηγεί στη γνωριμία με έναν παράξενο κλοσάρ και η διαπίστωση της μισανθρωπικής ιδιορρυθμίας του Ζαν-Λικ Γκοντάρ σε μια γλυκιά κίνηση σεβασμού και ειλικρινούς φιλίας. Κι έτσι, καθώς το σινεμά αφήνει το αποτύπωμά του στα (απλά) πράγματα, η αληθινή ζωή μπαίνει στην αίθουσα και ανεβαίνει στη μεγάλη οθόνη.

Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin