Οκτωβρίου 15, 2018

Κινηματογράφος

Το πρωτοποριακό φεστιβάλ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος επιστρέφει για όγδοη φορά παρουσιάζοντας, μέχρι τις 26/11, την αφρόκρεμα της παγκόσμιας αβανγκάρντ κινηματογραφικής σκηνής, ρετροσπεκτίβες σε σπουδαίους σκηνοθέτες και αφιερώματα που φωτίζουν παραγνωρισμένα έργα και κινήματα.

Το Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου συμπυκνώνει στη δεκαπενθήμερη διάρκειά του τους δημιουργικούς σκοπούς της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Από τη μία φέρνει στη χώρα μας τα highlights της παγκόσμιας πρωτοπορίας, τα σύγχρονα αβανγκάρντ φιλμ που διευρύνουν τα όρια της 7ης τέχνης και ιχνηλατούν το καλλιτεχνικό μέλλον της.

Από την άλλη κοιτάζει με ερευνητική ματιά το παρελθόν του σινεμά, προβάλλοντας τα αριστουργήματα που καθόρισαν τη συναρπαστική αιωνόβια πορεία του.

Συμπεριλαμβάνει μάλιστα στο πρόγραμμά του τα έργα σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών, πραγματοποιώντας αφιερώματα με τις κορυφαίες στιγμές του οπτικού πολιτισμού μας.

Η παρουσία της αθηναϊκής σινεφιλικής κοινότητας, λοιπόν, είναι επιβεβλημένη από 12 μέχρι 26/11  στο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου.στις δύο αίθουσες της Ταινιοθήκης για την πιο φιλόδοξη διοργάνωση στην ιστορία του Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου.


  


«Holy Motors»

 

Ο Λεός Καράξ στην Αθήνα
Ο 53χρονος Γάλλος νεωτεριστής σκηνοθέτης είναι σίγουρα το πρόσωπο του φεστιβάλ. Το σινεμά του Λεός Καράξ (κατά κόσμον Αλεξάντρ Οσκάρ Ντιπόν ) είναι καταδικασμένο να λατρεύεται και να μισιεται. Οι ταινίες του είναι (αντι )ποιητικά παραληρήματα που μιλούν με μια αιρετική, σκοτεινά συναισθηματική γλώσσα για τα ανθρώπινα συναισθήματα και την κινηματογραφική μαγεία. Συνθέτοντας δεξιοτεχνικούς κινηματογραφικούς κόσμους, ο Γάλλος βιρτουοζός αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονους οραματιστές της 7ης τέχνης, με το Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου να παρουσιάζει όλες τις μεγάλου μήκους ταινίες του, το σπονδυλωτό φιλμ «Tokyo!», το οποίο συν-σκηνοθέτησε με τους Βονγκ Τζουν-Χο και Μισέλ Γκοντρί, καθώς και το μικρού μήκους «Sans Titre», ένα επετειακό ταινιάκι για τα πεντηκοστά γενέθλια του Φεστιβάλ Κανών. Μη χάσετε όμως και το ανοιχτό masterclass που θα δώσει ο Λεός Καράξ την Τετάρτη 19/11 (4 μ.μ. ) στην Ταινιοθήκη.

 



«Το Χρώμα του Ροδιού»

 

Το βλέμμα στο παρελθόν και το παρόν
Δεν είναι τυχαίο ότι το Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου επιλέγει να ανοίξει και να κλείσει την όγδοη διοργάνωσή του με την προβολή δύο κλασικών αριστουργημάτων. Οι αποκατεστημένες ψηφιακές κόπιες του ορμητικού «Επαναστάτη Χωρίς Αιτία» του Νίκολας Ρέι και του ποιητικού «Χρώματος του Ροδιού» του Σεργκέι Παρατζάνοφ αποκαλύπτουν τις κρυφές πτυχές δύο έργων που υπηρετούν εντελώς διαφορετικά κινηματογραφικά ρεύματα και είδη, αλλά μοιράζονται το δικαίωμα στην πρωτοπορία. Την ίδια στιγμή το φεστιβάλ παρουσιάζει σύγχρονα διαμάντια της αβανγκάρντ κινηματογραφίας, όπως το «Απ’ ό,τι Ήταν Πριν», το πενταμισάωρο ασπρόμαυρο οπτικό ποίημα του Φιλιππινέζου Λαβ Ντίαζ που κέρδισε τη Χρυσή Λεοπάρδαλη του φετινού Λοκάρνο, αλλά και το ντοκιμαντέρ «Η Ταινία-Μπαλάντα της Μαμαντάντα» των Λίλι Μπένσον και Κασάντρα Γουάν για τη ζωή μιας άγνωστης ηρωίδας του ντανταϊστικού κινήματος της Νέας Υόρκης.

 

Το φετινό Διαγωνιστικό Τμήμα είναι αυτό που αναλαμβάνει να μας συστήσει τα best of της πρόσφατης πρωτοποριακής κινηματογραφίας.

Ένα από αυτά είναι το «Mambo Cool», μια αφηγηματικά παράδοξη απεικόνιση του κολομβιανού περιθωρίου από τον Κρις Γκουντ, ο οποίος θα βρεθεί στην Αθήνα για να παρουσιάσει το ντεμπούτο του. Το «Οχυρό Μπιουκάναν» του Μπέντζαμιν Κρότι καταγράφει την καθημερινότητα σε μια στρατιωτική βάση, ενώ το βραβευμένο ντοκιμαντέρ «Σιδερένιο Μέσο» του Τζ.Π. Σνιαντέκι, το οποίο χαρτογραφεί την απέραντη κινεζική ενδοχώρα μέσα από τις σιδηροδρομικές γραμμές της, είναι σίγουρα ένα από τα highlights του φεστιβάλ. Το ίδιο ισχύει και για την καινούργια ταινία του Πορτογάλου δεξιοτέχνη Πέδρο Κόστα «Λεφτά για Άλογα».

 


«Απ’ ό,τι Ήταν Πριν»


Έλληνες, Γερμανοί και Αμερικανοί στην οθόνη

Οι Έλληνες δημιουργοί κατέχουν ένα μεγάλο κομμάτι του φετινού προγράμματος της διοργάνωσης. Καταρχάς το φεστιβάλ έχει ετοιμάσει μια ρετροσπεκτίβα στον ρηξικέλευθο εικονογράφο της ελληνικής πραγματικότητας Γιάννη Οικονομίδη, που περιλαμβάνει, εκτός από τις μεγάλου μήκους ταινίες του, τα λιγότερο γνωστά ντοκιμαντέρ «Καλημέρα Νύχτα», «Μόνο Μυρίζοντας Γιασεμί», «Η Ζωή που Θα Ήθελες» και τη μικρού μήκους ταινία «Σταδιακή Βελτίωση του Καιρού».

Επίσης, τα αφιερώματα στη Φρίντα Λιάππα και στο μεταπολιτευτικό σινεμά αποτελούν σίγουρα πόλο έλξης για τους Αθηναίους σινεφίλ. Το 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου έχει συμπεριλάβει, τέλος, στο πρόγραμμά του το Πανόραμα Αμερικανικών Πειραματικών Αφηγήσεων στη νέα χιλιετία (ξεχωρίζει «Ο Χρόνος που Σκοτώναμε» της Τζένιφερ Τοντ-Ριβς ) κι ένα αφιέρωμα σε τέσσερις Γερμανούς της νέας γενιάς (μη χάσετε το «Τοτέμ» της Τζέσικα Κρουμάχερ ) για να γνωρίσετε την αφρόκρεμα της αβανγκάρντ σκηνής των δύο χωρών.

Κινηματογράφος

Ψηφίζουμε όλοι την καλύτερη ταινία για το μεγάλο ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ
Το 7ο Φεστιβάλ Μαθητικών Ταινιών «Πάμε Σινεμά;» θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2014 στην Αθήνα, και θα μεταδοθεί ζωντανά από την Τηλεόραση. Στην Κριτική Επιτροπή θα συμμετέχουν γνωστοί καλλιτέχνες του κινηματογράφου.
Πάρτε μέρος στην ψηφοφορία γαι το Βραβείο Κοινού.
Όλοι οι μαθητές, δάσκαλοι, κινηματογραφιστές και κινηματογραφόφιλοι δείτε τις ταινίες και ψηφίστε την καλύτερη. Η ταινία που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους, θα κερδίσει το Μεγάλο Βραβείο Κοινού, του 7ου Μαθητικού Φεστιβάλ ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ; Η ψηφοφορία ολοκληρώνεται την ημέρα διεξαγωγής του φεστιβάλ. Κλικάρετε τα κουτάκια που προτιμάτε και επιβεβαιώνετε πατώντας την ένδειξη vote στο κάτω μέρος της φόρμας.
Ευχόμαστε σε όλα τα σχολεία καλή επιτυχία

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα Πάμε Σινεμά; Κολοκοτρώνη 60 10560, Αθήνα Τηλ: 2103313004 Fax: 2103313005 e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!
Οι ψήφοι που μετράνε στην ψηφοφορία κοινού είναι αυτοί που γίνονται στη φόρμα της ιστοσελίδας του ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ; και όχι στο You Tube.

Μην κάνετε το λάθος να ψηφίζετε στο You Tube

 

Ψηφίστε για το βραβείο κοινού του 7ου Φεστιβάλ Πάμε Σινεμά;

 

 

Vote

 

 

Κινηματογράφος

​Έκπληξη προκάλεσαν τα φετινά βραβεία του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με τις διακρίσεις να μην απονέμονται στα φαβορί: τον «Χρυσό Αλέξανδρο» κατέκτησε η ταινία «Ατέρμονη Θλίψη»!

Η τελευταία δημιουργία του Χόρχε Πέρες Σολάνο, που απέσπασε το βραβείο της καλύτερης ταινίας, αναφέρεται στον ψυχικό κόσμο των δύο πρωταγωνιστριών της ιστορίας που ζουν σε ένα έρημο χωριό του Μεξικού ξεχασμένο και περιφρονημένο. Στο φιλμ περιγράφεται η θέση των γυναικών σε έναν κόσμο απόντων ή ανεύθυνων ανδρών, όπου τα μαρτύρια αντιμετωπίζονται με στωικότητα και σιωπηλή οδύνη.

Η ταινία του Άσαφ Κορμάν «Δίπλα της» από το Ισραήλ απέσπασε το ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής - «Αργυρός Αλέξανδρος», ενώ ο «Χάλκινος Αλέξανδρος», για την πρωτοτυπία και την καινοτομία, δόθηκε στην ταινία «Μάθημα» των Κριστίνα Γκρόζεβα και Πέταρ Βαλτσάνοφ.

Το βραβείο σκηνοθεσίας απέσπασε ο Μίροσλαβ Σλαμποσπίτσκιι για την ταινία «Η φυλή», ένα φιλμ που προκάλεσε πλήθος σχολίων επειδή είναι γυρισμένο στη γλώσσα των κωφάλαλων και δεν υπάρχουν υπότιτλοι, ενώ το βραβείο καλλιτεχνικής επίτευξης κέρδισε το «Πλευρικοί άνεμοι» του Μάρτι Χέλντε από την Εσθονία.

Το βραβείο γυναικείας ερμηνείας απέσπασε η Μπρουκ Μπλουμ για την ερμηνεία της στην ταινία «Εκτός Ελέγχου», ενώ το αντίστοιχο ανδρικής ο Σβέριρ Γκούντνασον για τον ρόλο του στην ταινία «Το πάρκο με τις μύγες».

Η Κριτική Επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Kινηματογράφου (Fipresci) αποτελούμενη από τους Χοσέ Αντόνιο Τεόντορο, πρόεδρος (Καναδάς), Μιγκέ Τουράν (Τουρκία) και Νίνο Φένεκ Μικελίδη (Ελλάδα), απένειμε τα εξής βραβεία:

- Για το Διαγωνιστικό Τμήμα: «Καληνύχτα μαμά», των Σεβερέν Φιαλά και Βερόνικα Φραντς, Αυστρία.
- Για Ελληνική Ταινία: «Νορβηγία» του Γιάννη Βεσλεμέ
- Ειδική μνεία: «Πολκ» των Νίκου Νικολόπουλου και Βλαδίμηρου Νικολούζου.

Τέλος, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου βράβευσε «Το Μικρό Ψάρι», του Γιάννη Οικονομίδη, ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής των Ελλήνων απένειμε το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» στην «Μαθήματα Αποκατάστασης» του Ιβάν Ι. Τβερντόβσκι, η οποία πήρε και το βραβείο Κοινού FISCHER του Διεθνούς Διαγωνιστικού.

Κινηματογράφος

Καθώς η Γη πεθαίνει από έντονη ξηρασία, τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας είναι η μετοίκησή της στον πλανήτη ενός μακρινού γαλαξία. Μια εξερευνητική αποστολή ξεκινά, οι τολμηροί αστροναύτες της όμως δεν ξέρουν αν και πότε θα επιστρέψουν. Θεαματικότατο, αλλά πομπώδες, υπέρμετρα φιλόδοξο και οπτικά ευρηματικό, αλλά μελοδραματικά υπερφορτωμένο, το ταξίδι του Νόλαν στα άστρα δεν είναι το νέο «2001».

Τον αποκαλούν «νέο Κιούμπρικ» και ο ίδιος κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει το χαρακτηρισμό. Τολμηρός, τελειομανής και φιλόδοξος, ο Κρίστοφερ Νόλαν είναι από τους ελάχιστους σκηνοθέτες στο Χόλιγουντ με απόλυτη ελευθερία κινήσεων, ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα auteurs μεγάλης κλίμακας όπως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και ο Τζέιμς Κάμερον. Ολοκληρώνοντας με επιτυχία την υπερηρωική τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη» κι έχοντας στο ενδιάμεσο κερδίσει κοινό­ και κριτικούς με το hi tech θρίλερ «Inception», ο Βρετανός δημιουργός βάζει μπρος τη δική του διαστημική οδύσσεια κι επιχειρεί να φτάσει σε έναν καινούργιο, θαυμαστό κινηματογραφικό γαλαξία. Πρώτα πρέπει να φτάσει έτη φωτός μακριά από τη Γη η απελπισμένη ανθρωπότητα, η οποία βλέπει τον πλανήτη να ασφυκτιά από μια ολοένα κι εντονότερη ξηρασία.

Ο πρώην πιλότος και νυν αγρότης Κούπερ, χήρος πατέρας δύο παιδιών, προσπαθεί να προστατεύσει την οικογένειά του, ώσπου μια σειρά από παράξενα φαινόμενα στη βιβλιοθήκη του σπιτιού του τον οδηγούν σε ένα κρησφύγετο της NASA και στο απόκρυφο σχέδιό της. Η μοναδική ελπίδα των ανθρώπων είναι η μετοίκησή τους σε έναν κατοικήσιμο μακρινό πλανήτη, στον οποίο μπορούν πλέον να ταξιδέψουν μέσα από μια χωροχρονική «σκουληκότρυπα». Η εξερευνητική αποστολή είναι σχεδόν έτοιμη, αλλά το τετραμελές πλήρωμά της δεν ξέρει αν και πότε (ο χρόνος θα κυλάει διαφορετικά γι’ αυτούς ) θα επιστρέψει. Ο Κούπερ δέχεται να πιλοτάρει­ το σκάφος, όμως η μικρή του κόρη Μερφ δεν τον συγχωρεί γι’ αυτήν την απόφασή του.

Η σκιά της «Οδύσσειας του Διαστήματος» πέφτει αναπόφευκτα βαριά­ σε αυτήν την πολυδιάστατη sci fi περιπέτεια, αλλά ο προνοητικότατος Νόλαν φροντίζει να μην αναμετρηθεί στα ίσα με το εμβληματικό αριστούργημα του Κιούμπρικ. Με περισσότερες επιρροές από το «Contact» (κυρίως ), τις «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου» και την «Άβυσσο», αφιερώνει μιαν ολόκληρη ώρα στην όλη προετοιμασία και τη σχέση του Κούπερ με τη Μερφ, ενώ κατόπιν μοιράζει την πλοκή ανάμεσα στη Γη και στο μακρινό Διάστημα. Βαρυφορτωμένο, προσπαθώντας να γίνει επεξηγηματικό και ταυτόχρονα να μπορεί να αιφνιδιάζει με ψευδο-επιστημονικές ανατροπές, το σενάριο των Τζόναθαν και Κρίστοφερ Νόλαν είναι ένα περίτεχνο και μαζί διάτρητο κατασκεύασμα.

Η οπτική ευρημα­τικότητα και η σκηνοθετική δεξιοτεχνία του τελευταίου σε κάνουν να ξεχνάς πολλές από τις αφέλειές του, όχι όμως και τον κινηματογραφικό στόμφο που τυλίγει κάθε εικόνα και κάθε ατάκα του υπερφιλόδοξου αυτού εγχειρήματος. Το οποίο επιστρατεύει ποιήματα του Ντίλαν Τόμας, τα τελειότερα οπτικά εφέ κι ένα σωρό μελοδραματικά κλισέ, θέλοντας να πει την τελευταία λέξη για την κινηματογραφική επιστημονική φαντασία, την ανθρώπινη φύση και την κοσμική αλήθεια. Δεν λέει πολλά περισσότερα από το «η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος».

ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 169΄. Διανομή: VILLAGE FILMS.

Κινηματογράφος

Η μεγαλύτερη ελπίδα της Ντίσνεϊ για την σεζόν των βραβείων είναι ταυτόχρονα και το μεγαλύτερό της στοίχημα: το «Into the Woods» είναι ένα καθαρόαιμο μιούζικαλ, είδος όχι τόσο εμπορικό στην κινηματογραφική παράδοση, και μάλιστα ένα μιούζικαλ που ναι μεν είναι πολύ πετυχημένο στην θεατρική του εκδοχή αλλά δεν έχει φτάσει στο επίπεδο mainstream αναγνωσιμότητας όπως το «Σικάγο» ή το «Mamma Mia!».

Το διαλεχτό καστ, που αποτελείται από αξιόπιστους νέους ηθοποιούς αλλά και ονόματα-κράχτες όπως αυτά της Μέριλ Στριπ και του Τζόνι Ντεπ, ίσως βοηθήσει στο να ξεπεραστεί η δυσκολία αυτή.

 Ενώνοντας ήρωες και ηρωίδες από μερικά από τα πιο αγαπημένα παραμύθια των αδερφών Γκριμ, το «Into the Woods» έχει ως πρωταγωνιστές την Σταχτοπούτα, την Κοκκινοσκουφίτσα, τον Τζακ από το «Ο Τζακ και η Φασολιά», και τη Ραπουνζέλ σε μια ιστορία με πολλή μαγεία, ανατροπές και πνευματώδη παιχνίδια πάνω στα αγαπημένα παραμύθια, με ένα κοινό νήμα: πρόσεχε τι εύχεσαι...

  H ταινία κυκλοφορεί την ημέρα των Χριστουγέννων στις ΗΠΑ.

Κινηματογράφος

Μια σούπερ κινηματογραφική εβδομάδα είναι αυτή που έρχεται με την καινούργια sci-fi περιπέτεια του Κρίστοφερ Νόλαν και το νέο κοινωνικό δράμα των αδελφών Νταρντέν να ξεχωρίζουν.

Interstellar

Οραματιστής νέων συναρπαστικών κινηματογραφικών κόσμων και μετρ του σινεμά της απόδρασης από την πραγματικότητα, ο Κρίστοφερ Νόλαν παρουσιάζει την πιο φιλόδοξη ταινία της καριέρας του. Η εξωγήινη εξτραβαγκάντζα του παρουσιάζει το τέλος του πλανήτη όπως τον ξέραμε. Η έμβια ζωή στη Γη θα αποτελεί σύντομα παρελθόν και η ανθρωπότητα μετρά αντίστροφα μέχρι το δραματικό τέλος της. Μοναδική ελπίδα η φυγή έξω από τη στρατόσφαιρα και η ανακάλυψη μιας νέας φιλόξενης εστίας για το είδος μας. Μπροστάρης σε αυτό το ταξίδι ο πρώην πιλότος και λάτρης της περιπέτειας Κούπερ, ο οποίος αφήνει πίσω τα δύο παιδιά του για να βρει την καινούργια Γη της Επαγγελίας. Ο πιο καυτός σταρ των καιρών μας Μάθιου ΜακΚόναχι είναι αυτός που αναλαμβάνει να απογειώσει την εξωγήινη περιπέτεια προς τον οσκαρικό γαλαξία, με την Αν Χάθαγουεϊ να κάθεται δίπλα του στο πιλοτήριο

 

 


Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα

Παρότι έχει σαρώσει όλα τα βραβεία του Φεστιβάλ Κανών (δύο φορές Χρυσό Φοίνικα! ), το ασυναγώνιστο δίδυμο των Βέλγων auteurs έφυγε από τη φετινή Κρουαζέτ με άδεια χέρια, υπογράφοντας παρόλα αυτά μία από τις σπουδαιότερες ταινίες της καριέρας του. Στο απόλυτα επίκαιρο πολιτικά και συγκινητικό όσο δεν περιγράφεται «Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα» η εργάτρια εργοστασίου Μαριόν Κοτιγιάρ έχει στη διάθεσή της ένα σαββατοκύριακο για να πείσει τους δεκάξι συναδέλφους της να αλλάξουν την απόφασή τους (έχει ήδη προηγηθεί μια ψηφοφορία ) και να ψηφίσουν υπέρ της παραμονής της στη δουλειά, θυσιάζοντας έτσι το χιλίων ευρώ ετήσιο μπόνους τους. Χωρίς μελοδραματισμούς και διδακτικές ευκολίες, η κινηματογραφική ευθύτητα συναντά το αμεσότερο σύγχρονο κοινωνικό δίλημμα, με την οσκαρική ντίβα Μαριόν Κοτιγιάρ σε ρεσιτάλ λιτής και ουσιαστικής ερμηνείας.

 




We Are The Best 

Τρεις νεαρές μαθήτριες σχηματίζουν μια πανκ μπάντα στη Σουηδία του ’80. Σε συνέχεια των «Δείξε μου Αγάπη», «Μαζί» και «Λίλια για Πάντα», το «We are the Best!» είναι η έβδομη ταινία του Λούκας Μούντισον όπου παρουσιάζει την Μπόμπο, την Κλάρα και τη Χέντβιγκ, τρεις μικρές επαναστάτριες στη Στοκχόλμη των 80s. Οι τρεις κοπέλες παρά τις διαφορές τους βρίσκουν το κοινό τους στοιχείο στη μουσική και φτιάχνουν μια μπάντα χωρίς να έχουν μουσικά όργανα, θέλοντας να αποδείξουν ότι η πανκ μουσική δεν έχει πεθάνει και ότι εκείνες είναι «οι καλύτερες», σε μια προσπάθεια ανεξαρτητοποίησης από τους μεγάλους και το σχολείο. Πρόκειται για μια ξεχωριστή ταινία για την εφηβεία και τη γυναικεία φιλία όπου ο Μούντισον καταφέρνει να απεικονίσει την αθωότητα εκείνων των χρόνων χωρίς τη συγκαταβατικότητα των ενηλίκων απέναντι στους εφήβους.

 




Οι Υπερέξι

Στο υπερηρωικό animation της Disney, ο 14χρονος Χίρο Χαμάντα αναπτύσσει μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με ένα κατασκευασμένο από τον μεγάλο του αδερφό ρομπότ με φουσκωτό σουλούπι, προγραμματισμένο να βοηθά και να θεραπεύει τους ανθρώπους. Μαζί με τους πωρωμένους με την τεχνολογία φίλους του Γκο-Γκο Ταμάγκο, Γουασάμπι, Ξινομελένια και Φρεντ θα βγουν στους δρόμους του μητροπολιτικού Σαν Φρανσόκιο (πώς λέμε Σαν Φρανσίσκο και Τόκιο ), φορώντας ρομποτικές στολές μάχης, για να αντιμετωπίσουν μια απειλητική συνωμοσία. Συναίσθημα, χιούμορ και μπόλικη ρομποτική από τα Walt Disney Animation Studios, που επέλεξαν μια αρκετά ελεύθερη απόδοση του ομώνυμου κόμικς της Marvel. Κυκλοφορεί, φυσικά, και σε 3D.

 

>


Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα

Βίαιο, αιματοβαμμένο θρίλερ με βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Κανών. Με δανεικά, υποθήκες κι ένα πρόγραμμα crowdfunding που του εξασφάλισε μερικές χιλιάδες δολάρια, ο 30χρονος Τζέρεμι Σόλνιερ γύρισε ένα πρωτότυπο, χιουμοριστικά βίαιο θρίλερ εκδίκησης, το οποίο απορρίφθηκε από το Φεστιβάλ του Σάντανς, προορισμένο να έχει την τύχη της προηγούμενης ταινίας του «Murder Party», μιας φτηνής κωμωδίας τρόμου του 2007. Η επιλογή όμως του «Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα» από το Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στο Φεστιβάλ Κανών άλλαξε την τύχη τόσο του φιλμ όσο και του δημιουργού του, ο οποίος επέστρεψε από την Κρουαζέτ με το βραβείο FIPRESCI της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών. Τώρα όλοι μιλούν για ένα ευρηματικό θρίλερ που φέρνει στο νου το «Μόνο Αίμα» των αδερφών Κοέν, δεδηλωμένη πηγή έμπνευσης άλλωστε του Σόλνιερ.

 




Συγκάλυψη

Τομ Χάρντι και Τζέιμς Γκαντολφίνι πρωταγωνιστούν σε νεοϋορκέζικο γκανγκστερικό δράμα που σκηνοθετεί ο Μίκαελ Ρόσκαμ του υποψήφιου για Όσκαρ «Bullhead». Η ιστορία, που είναι βασισμένη σε σενάριο του Ντένις Λιχέιν («Mystic River», «Gone Baby, Gone» ), μας συστήνει τον Μπομπ Σαγκινόφσκι (Τομ Χάρντι ), έναν μοναχικό μπάρμαν που βρίσκεται άθελα του μπλεγμένος στον νεοϋορκέζικο υπόκοσμο του Μπρούκλιν. Ακολουθώντας τις οδηγίες του καταπιεστικού ιδιοκτήτη του μπαρ και ξαδέλφου του, Μαρβ (Τζέιμς Γκαντολφίνι ), ο Μπομπ θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια ασυνήθιστη περίπτωση ληστείας, προκαλώντας την προσοχή της αστυνομίας η οποία ερευνά το παρελθόν της γειτονιας του

 

>

Κινηματογράφος

Ο 56χρονος Αμερικανός κάνει μια ενδιαφέρουσα αλλαγή κινηματογραφικής ρότας, επιχειρώντας –επιτέλους- κάτι διαφορετικό. Εξάλλου, η κριτική που ασκήθηκε για το πρόσφατο «Dark Shadows» ήταν σφοδρή, με αρκετούς να τον κατηγορούν ότι τα τελευταία χρόνια έχει υποκύψει σε μια «στεγνή» δημιουργικά μανιέρα με εμπορικό προσανατολισμό.

Τώρα, ο Μπάρτον κάνει καλλιτεχνική στροφή 180 μοιρών, αφήνοντας (για λίγο; ) το σινεμά φαντασίας στην άκρη. Πιο συγκεκριμένα, ο Αμερικανός σκηνοθέτης μετά τον «Εντ Γουντ» μεταφέρει για μόλις δεύτερη φορά μια αληθινή ιστορία στην οθόνη. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι θα λείπει από το «Big Eyes» η αγαπημένη μπαρτονική αισθητική δεξιοτεχνία. Η ενδυματολόγος Κολίν Ατγουντ και ο σκηνογράφος Ρικ Χάινρικς, πιστοί συνεργάτες του εδώ και δεκαετίες, εγγυούνται για το εικαστικό αποτέλεσμα. Η μεγάλη είδηση είναι, όμως, ότι δεν θα δούμε τον Τζόνι Ντεπ και την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ σε ταινία του Τιμ Μπάρτον (! ), αφού το πρωταγωνιστικό δίδυμο του «Big Eyes» είναι η σούπερ φορμαρισμένη Έιμι Άνταμς και ο οσκαρικός Κρίστοφ Βαλτς.

Η νέα ταινία του Μπάρτον ξεδιπλώνει στην οθόνη ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στο χώρο της τέχνης. Στη δεκαετία του ’60 μια σειρά από πορτραίτα με τεράστια εκφραστικά μάτια που είχαν στο κάτω μέρος τους την υπογραφή «Κιν» τράβηξαν την προσοχή της αμερικανικής εικαστικής κοινότητας και του κοινού. Ο Γουόλτερ Κιν ισχυριζόταν για αρκετά χρόνια ότι τα έργα αυτά ήταν δικά του. Η αλήθεια ήταν, όμως, διαφορετική αφού η σύζυγός του Μάργκαρετ ήταν αυτή που δημιούργησε τους επιδραστικούς καλλιτεχνικά πίνακες στο πατάρι του σπιτιού τους. Τα μυστικά του επτασφράγιστου εικαστικού μυστικού αποκαλύφτηκαν μετά το χωρισμό του ζευγαριού, κατά τη διάρκεια μιας πολύχρονης δικαστικής διαμάχης.

Η αλήθεια είναι ότι τα «Μεγάλα Μάτια» του Μπάρτον κοιτούν επίμονα προς τα Όσκαρ, αφού είναι γνωστό σε όλους ότι τα μέλη της Ακαδημίας αρέσκονται στις αληθινές ιστορίες και στα πανθρώπινα διδάγματά τους. Πόσο μάλλον όταν αυτό το based on true story φιλμ υπογράφει ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς σκηνοθέτες που είναι οσκαρικά ορφανός.

Δείτε παρακάτω το πρώτο τρέιλερ από το «Big Eyes» που θα κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας στις 25 Δεκεμβρίου 2014.

Κινηματογράφος

Ο Πολωνός σκηνοθέτης των βρετανικών «Το Τελευταίο Καταφύγιο» και «Το Καλοκαίρι του Έρωτά μου» επιστρέφει θριαμβευτικά στην πατρίδα του με το ασπρόμαυρο «Ida», που βγαίνει αυτήν την εβδομάδα στις αίθουσες, κι εξηγεί στο «α» γιατί δεν πρόκειται απλώς για άλλο ένα ιστορικό δράμα.

Τι σημαίνει η επιστροφή­ στη γενέτειρά σας και η πρώτη σας ταινία στην πολωνική γλώσσα;
Η Πολωνία είναι η πατρίδα μου.

Δεν την εγκατέλειψα οικειοθελώς στα 14 μου, βρίσκομαι όμως σε διαρκή επαφή μαζί της. Αφού χήρεψα και με τα παιδιά μου να έχουν πλέον ενηλικιωθεί, νιώθω πως μπορώ να ζήσω ελεύθερα όπου επιθυμώ. ­Επιστρέφω λοιπόν στη Βαρσοβία, την αγαπημένη μου πόλη, και όχι μόνο κινηματογραφικά.

Με την «Ida» επέστρεψα όμως και στο παρελθόν, στα χρόνια του ’60 και της παιδικής μου ηλικίας.

Ως κινηματογραφιστής νιώθω όλο και πιο ξένος στο παρόν και νοσταλγώ όλο και περισσότερο έναν κόσμο λιγότερο θορυβώδη, στριμωγμένο­, αυτάρεσκο και υποταγμένο στη δύναμη της εικόνας αλλά και χαρακτήρες που έζησαν συχνά τραγικές ζωές, διατήρησαν ωστόσο αυθεντικά πρόσωπα και συμπεριφορές. χαρακτηριστικά σκαλισμένα περισσότερο από την αληθινή καθημερινότητα και όχι από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το ρηχό lifestyle.
Γιατί επιλέξατε το ασπρόμαυρο και το συγκεκριμένο, ιδιαίτερα στιλιζαρισμένο σκηνοθετικό στιλ;

Οι εικόνες εκείνης της περιόδου έχουν μείνει στη μνήμη μου ασπρόμαυρες. Όπως και οι φωτογραφίες της εποχής στο οικογενειακό άλμπουμ.

Κι ενώ η ταινία είναι ρεαλιστική, ήθελα να έχει κάτι το αχρονικό. η ιστορία της να ξεφεύγει από τα συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια και πιστεύω πως το ασπρόμαυρο αποδίδει πιστότερα αυτήν την αίσθηση. Όσον αφορά τη σκηνοθετική προσέγγιση, προσπάθησα να περιορίσω την ευρεία οπτική γωνία. Ακίνητη κάμερα, όχι γωνίες που εναλλάσσονται όταν δύο άνθρωποι μιλάνε μεταξύ τους. Εικόνα όσο πιο στενή γίνεται, αποκρύπτοντας ό,τι υπάρχει δίπλα στους ήρωες. Πρόκειται για μια κάθετη ταινία με πάνω από μία έννοιες.

Η όλη αισθητική της «Ida» παραπέμπει σε φιλμ της δεκαετίας του ’60. Είχατε κάποια συγκεκριμένα στο νου σας για να αποτυπώσετε αυτήν την ατμόσφαιρα εποχής;

Σίγουρα όχι κάποια που προσπάθησα συνειδητά να κοπιάρω. Μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει εδώ κι εκεί πράγματα που μου αρέσουν, όπως ο Μπέργκμαν, ο Ντράγερ, ο Μπρεσόν, ο Γκοντάρ, το τσεχοσλοβάκικο νέο κύμα, αλλά όχι κάποια συγκεκριμένη ταινία που επηρέασε την «Ida».

Δεν έχω δει καμιά ταινία σαν την «Ida».

Κολτρέιν, Μπαχ, Μότσαρτ… Πώς επιλέξατε τη μουσική της ταινίας;

Πρόκειται για κομμάτια που αγαπώ και σημάδεψαν διαφορετικές περιόδους της ζωής μου. Έτσι ακούγονται πολωνικά και ιταλικά τραγούδια του ’60 που αντανακλούν μια αισιοδοξία, μια χαρά της ζωής κόντρα στην τραυματισμένη από τον πόλεμο και το σταλινισμό πραγματικότητα.

Το ίδιο και η τζαζ, η οποία αποπνέει μιαν αίσθηση ελευθερίας. Μέσα από τη «Naima» του Τζον Κολτρέιν η Ίντα ερωτεύεται τον Λις και απελευθερώνεται.

Τέλος, σχεδόν όλη η μουσική που ακούμε στην ταινία είναι «φυσική», την ακούν και οι ήρωες.

Μόνον ο Μπαχ του φινάλε έρχεται «απέξω», συστήνοντάς μας μια καινούργια διάσταση, μια νέα προοπτική.

Κινηματογράφος

Aπό σήμερα 30 Οκτωβρίου το "St Vincent ο αγαπημένος μου Άγιος" κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες και όπως όλα δείχνουν ήρθε η ώρα για τον Μπιλ Μάρεϊ να φλερτάρει περισσότερο από ποτέ με το πρώτο του Όσκαρ.

Αν αναλογστούμε τί γράφει και ο ξένος τύπος για την ταινία.

Σας παραθέτουμε μερικές χαρακτηριστικές κριτικές.

Θα σου ταρακουνήσει όλα σου τα συναισθήματα και να ευχαριστείς γι αυτό τον Μπιλ Μάρεϊ- Rolling Stone

Δεν πρόκεται ασφαλώς για μια συμβατική... αγιογραφία αλλά για κάτι μοναδικό, που οφείλεται εν πολλοίς και στον σκηνοθέτη αλλά και τον πρωταγωνιστή - Globe and Mail

Λίγες ταινίες θα σε κάνουν να σε γελάσεις τόσο αληθινά, με ένα μονοπάτι που θα οδηγήσει κατευθείαν στην καρδιά σου - Toronto Star

Η όλη ταινία στερείται φινέτσας. Αλλά οι ηθοποιοί την απογειώνουν - Chicago Tribun

Κινηματογράφος

Από την (ασπρόμαυρη ) Πολωνία του ’60 ως τις φαβέλες του Ρίο Ντε Τζανέιρο μας ταξιδεύουν οι πρεμιέρες αυτής της εβδομάδας, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, η επιστροφή του Μπιλ Μάρεϊ στους καλογραμμένους κωμικούς ρόλους και το τελευταίο κεφάλαιο της ερωτικής οδύσσειας του Λαρς Φον Τρίερ.

IDA

Έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του στη Βρετανία («Τελευταίο Καταφύγιο», «Το Καλοκαίρι του Έρωτά μου» ), ο Πάβελ Παβλικόφσκι επιστρέφει στην πατρίδα του Πολωνία για ένα στιλιζαρισμένο ασπρόμαυρο δράμα εποχής. Πρωταγωνίστρια είναι η 18χρονη ορφανή Άννα που βρίσκεται ένα βήμα πριν γίνει καλόγρια στο μοναστήρι που μεγάλωσε. Τότε, μαθαίνει για την ύπαρξη της αδελφής της μητέρας της, μαζί με την οποία θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα αποκαλύψει τραυματικές αλήθειες για το παρελθόν της οικογένειας. Η ταινία έχει βραβευτεί στα φεστιβάλ του Τορόντο, του Λονδίνου και της Βαρσοβίας ενώ αποτελεί την επίσημη πρόταση της Πολωνίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

 

ST. VINCENT. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ

Ο σούπερ cool Μπιλ Μάρεϊ ερμηνεύει ένα μισάνθρωπο, τζογαδόρο, ρέμπελο και μέθυσο βετεράνο πολέμου, ο οποίος διαπιστώνει ότι έχει μείνει ταπί. Προτείνει λοιπόν στη γειτόνισσά του Μάγκι (η υποψήφια για Όσκαρ στις «Φιλενάδες» Μελίσα ΜακΚάρθι ) να αναλάβει, με το αζημίωτο φυσικά, την επιτήρηση του 12χρονου γιου της. Ο Βίνσεντ ετοιμάζει μια σειρά από «ξεχωριστές» εξωσχολικές δραστηριότητες για τον μικρό Όλιβερ, ανάμεσα στις οποίες κι επισκέψεις σε στριπτιζάδικα, μπαρ και στον ιππόδρομο, σε μια πολιτικά ανορθόδοξη κωμωδία του πρωτοεμφανιζόμενου σεναριογράφου και σκηνοθέτη Θίοντορ Μέλφι, στην οποία συμπρωταγωνιστούν οι Ναόμι Γουότς, Κρις Ο’Ντάουντ και ο μικρός Τζάντεν Λίμπερχερ.

 

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Κρατώντας το απίστευτο ρεκόρ οι πρώτες τέσσερις κινηματογραφικές δουλειές του να έχουν όλες κερδίσει υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ταινίας (και τρία σκηνοθεσίας ), ο Βρετανός Στίβεν Ντάλντρι («Μπίλι Έλιοτ», «Οι Ώρες», «Σφραγισμένα Χείλη», «Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά» ) διασκευάζει τώρα ένα σκληρό όσο και αισιόδοξο μυθιστόρημα του Άντι Μάλιγκαν με φόντο τις φαβέλες δίπλα στις χωματερές του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Εκεί τρία μικρά παιδιά θα βρουν ένα πορτοφόλι με μερικά επικίνδυνα κρατικά μυστικά, κάτι που θα τους βάλει στο στόχαστρο ενός αδίστακτου πολιτικού και της διεφθαρμένης τοπικής αστυνομίας.

 

ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ

Το «God’s Pocket» του Τζον Σλέιτερι είναι ένα γεμάτο μαύρο χιούμορ γκανγκστερικό δράμα, με ήρωα τον Μίκι, ένα μεσήλικο οικογενειάρχη μιας εργατικής συνοικίας της Φιλαδέλφειας του οποίου ο θετός γιος του σκοτώνεται σε ατύχημα. Παράλληλα, είναι και ο τελευταίος κινηματογραφικός ρόλος του πρόωρα χαμένου Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, ο οποίος είναι συγκινητικός ως ένας απελπισμένος άνθρωπος που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα σε έναν τραγικά αστείο αγώνα ζωής και θανάτου, μπλεγμένος ανάμεσα σε μικροπαρανομίες, συζυγικές παρεξηγήσεις, απλήρωτα χρέη και… μνημειώδη ατυχία.

 

Η ΚΑΚΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

Την παραμονή των δωδεκάτων γενεθλίων του, ο Αλεξάντερ περνάει τη χειρότερη μέρα της ζωής του, καθώς από το πρωί η μία συμφορά ακολουθεί την άλλη. Η οικογένεια του δεν δείχνει να του συμπαραστέκεται, μέχρι που ξημερώνει η επόμενη μέρα και η κακοτυχία θα μεταδοθεί σε όλα τα μέλη. Τα αδέλφια και οι γονείς του ζουν και αυτοί με τη σειρά τους ένα φοβερό, απαίσιο, καθόλου καλό, για την ακρίβεια φρικτό 24ωρο, σε μια οικογενειακή κωμωδία με τους Στιβ Καρέλ και Τζένιφερ Γκάρνερ, βασισμένη στο βραβευμένο παιδικό μπεστ σέλερ της Τζούντιθ Βίορστ.

 

NYMPHOMANIAC. DIRECTOR’S CUT – ΜΕΡΟΣ Β΄

Ο Λαρς Φον Τρίερ ολοκληρώνει το πολλαπλών εκδοχών ερωτικο-φιλοσοφικό έπος του με το τρίωρης διάρκειας δεύτερο μέρος της hardcore βερσιόν του «Nympomaniac», η οποία είναι και αυτή την οποία επιθυμούσε εξ αρχής ο προβοκάτορας σκηνοθέτης. Με τους σταθερούς Σαρλότ Γκενσμπούρ, Στέλαν Σκάσγκαρντ και Στέισι Μάρτιν, εδώ μαζί με τους Τζέιμι Μπελ, Γουίλεμ Νταφόε και Ζαν – Μαρκ Μπαρ.

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin