Αυγούστου 20, 2018

Κινηματογράφος

Από Βασιλική Γερονίκου 

Η επιστροφή της Λάρα Κροφτ και μία ξεκαρδιστική περιπέτεια με την Σαρλίζ Θερόν αυτήν τη βδομάδα στους κινηματογράφους.

Tomb Raider: Lara Croft
Η βραβευμένη με Όσκαρ Αλίσια Βικάντερ παίρνει τα ηνία από την Αντζελίνα Τζολί στο reboot των ταινιών με πρωταγωνίστρια τη δαιμόνια αρχαιολόγο του αξέπαραστου βίντεο γκέιμ «Tomb Raider». Εδώ η νεαρή Λάρα Κροφτ αναζητά τα ίχνη του μυστηριωδώς εξαφανισμένου πατέρα της και ξεκινάει για τον τελευταίο γνωστό προορισμό του, έναν τύμβο σε ένα μυθικό νησί.

Ένας Ξένος στην Πόλη
Χιουμοριστική περιπέτεια με την Σαρλίζ Θερόν. Ο Χάρολντ είναι ένας πιστός σύζυγος και αφοσιωμένος υπάλληλος φαρμακευτικής εταιρίας, ο οποίος θα δει τη ζωή το να κινδυνεύει όταν θα βρεθεί στο Μεξικό για επαγγελματικό ταξίδι και θα έρθει αντιμέτωπος με αδίστακτα αφεντικά και βαρόνους ναρκωτικών.

Πρόσωπα & Ιστορίες

Υποψήφιο για Όσκαρ ντοκιμαντέρ της Ανιές Βαρντά και του JR. Η 89χρονη «γιαγιά» της νουβέλ βαγκ Ανιές Βαρντά και ο διεθνώς αναγνωρισμένος 33χρονος φωτογράφος και εικαστικός JR, συνεργάζονται στη σκηνοθεσία αυτού του οδοιπορικού όπου συναντούν καθημερινούς ανθρώπους και μαθαίνουν τις ιστορίες τους ταξιδεύοντας σε χωριά της Γαλλίας.

Μετά το Χωρισμό
Βραβείο σκηνοθεσίας στη Βενετία για ένα γαλλικό σκληρό οικογενειακό δράμα. Μετά το διαζύγιο τους, η Μίριαμ και ο Αντουάν παίρνουν κοινή επιμέλεια του γιού τους Ζουλιάν, παρά την αντίθεση της Μίριαμ. Ο Αντουάν, που δεν μπορεί να ξεπεράσει τον χωρισμό, καταφέρνει με αυτόν τον τρόπο να παραμείνει κοντά της. Όμηρος, μεταξύ ενός πατέρα που δεν έχει όρια και μιας φοβισμένης μητέρας, ο Ζουλιάν θα φτάσει στα άκρα για να διασφαλίσει ότι δεν θα συμβεί το χειρότερο.

Τα Μυστήρια της Σικελίας
Οι αδελφοί Γκριμ συναντούν τη Μαφία. Σε ένα χωριό της Σικελίας, η είδηση ότι ο 13χρονος Τζουζέπε αγνοείται προκαλεί χλιαρές αντιδράσεις. Η Λούνα, μια νεαρή μαθήτρια ερωτευμένη μαζί του, αποφασίζει να ρίξει φως στη μυστηριώδη εξαφάνιση. Στα όρια του φανταστικού και του πραγματικού, η ταινία επανεξετάζει τον μύθο του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας στον ανελέητο κόσμο της μαφίας.

Ο Θεριστής
Γαλλικό δράμα εποχής. Το 1852 όλοι οι άντρες ενός γαλλικού χωριού αναγκάζονται να το εγκαταλείψουν λόγω του πολέμου. Οι γυναίκες, απομονωμένες, κάνουν μόνες όλες τις κουραστικές εργασίες και ορκίζονται πως εάν εμφανιστεί ένας άντρας θα τον μοιραστούν όλες μεταξύ τους.

Τυφλή Αγάπη
Μια σινεφίλ ερωτική ιστορία της Ναόμι Καβάσε. Η Μιζάκο είναι μια παθιασμένη συγγραφέας ταινιών για ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Κατά την προβολή μιας ταινίας γνωρίζει τον Μασάγια, έναν μεγαλύτερο της φωτογράφο που χάνει την όρασή του. Η Μιζάκο σύντομα ανακαλύπτει τις φωτογραφίες του Μασάγια, οι οποίες με έναν περίεργο τρόπο την πηγαίνουν στο παρελθόν της. Μαζί, μαθαίνουν να βλέπουν τον κόσμο που ήταν έως τότε αόρατος για τα μάτια της.

Μούσα
Ισπανικός τρόμος δια χειρός Χάουμε Μπαλαγκουέρο («Rec»). Ο καθηγητής λογοτεχνίας Σάμιουελ, χάνει τη δουλειά του μετά τον τραγικό θάνατο της φίλης του, ενώ ταλαιπωρείται από έναν επαναλαμβανόμενο εφιάλτη στον οποίο μία γυναίκα δολοφονείται άγρια κατά τη διάρκεια μιας παράξενης τελετουργίας. Σύντομα μαθαίνει πως αυτή η γυναίκα δολοφονείται στην πραγματική ζωή. Όταν επισκεπτεται τη σκηνή του εγκλήματος γνωρίζει τη Ρέιτσελ η οποία είχε το ίδιο όνειρο και μαζί θα εισέλθουν σε ένα τρομακτικό κόσμο που ελέγχουν οι Μούσες.

Sideway
Κοινωνική αλληγορία με έντονα στοιχεία φαντασίας του Ταϊφούν Πιρσελίμογλου. Ένας νεαρός άνδρας φτάνει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου ένα παράξενο καράβι αγκυροβολημένο στα ανοιχτά, ένας διαπεραστικός ήχος που ακούγεται παντού, φωτιές, αγνοούμενοι και άλλες περίεργες ενδείξεις, οδηγούν τους κατοίκους της να πιστεύουν οτι έρχεται η μέρας της κρίσης. Όλα ανατρέπονται όταν η νοσοκόμα της πόλης, με την οποία έχει αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση, θα ανακαλύψει ένα παρίεργο σημάδι στην πλάτη του. Η φήμη διαδίδεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και όλοι αρχίζουν να πιστεύουν πως είναι ο Μεσσίας.

 

Κινηματογράφος

Δείτε το πρόγραμμα του 19ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου! | Οι ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε

Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 


Μια ανάσα πριν κλείσει τα είκοσι το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ της άνοιξης είναι έτοιμο να ανάψει τους προβολείς του στο αμφιθέατρο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» του Γαλλικού Ινστιτούτου και τις αίθουσες των σινεμά Δαναός και Άστορ (20-28/3), φέρνοντας στην πρωτεύουσα τις καλύτερες νέες ταινίες της σύγχρονης γαλλόφωνης παραγωγής.


«Γκωγκέν - Στην Ταϊτή»
Το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου συμπληρώνει 19 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην πόλη έχοντας καθιερωθεί ως το πρώτο σινεφιλικό ραντεβού της χρονιάς το οποία τιμά αδιάκοπα ένα πιστό αθηναϊκό κοινό. Οι ταινίες που συγκεντρώνονται στο φετινό πρόγραμμα είναι ενδεικτικές της προσοχής που δίνει διαχρονικά η γαλλική παραγωγή σε ένα σινεμά το οποίο συνδυάζει τη μαζική απήχηση με τις καλλιτεχνικές ανησυχίες των φιλόδοξων auteurs, ένα χαρακτηριστικό που διόλου τυχαία πολλαπλασιάζει ετησίως τις εισπράξεις των ταινιών αυτών παγκοσμίως. Παράλληλα, τη χρονιά που πέρασε πάνω από 200 εκατομμύρια Γάλλοι θεατές επισκέφτηκαν τους κινηματογράφους, αριθμός ρεκόρ που επιβεβαιώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που απολαμβάνει η κινηματογραφική διασκέδαση στην πατρίδα τους.

Στο φεστιβάλ θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε πρώτοι πολυαναμενόμενες πρεμιέρες, να απολαύσουμε κλασικά φιλμ, αλλά κυρίως να ανακαλύψουμε τα κρυμμένα διαμάντια του σήμερα. Έχοντας ως βάση το Γαλλικό Ινστιτούτο στην οδό Σίνα και τον Δαναό στην Πανόρμου, το γαλλόφωνο φεστιβάλ προσθέτει φέτος στο δυναμικό των αιθουσών του το Άστορ της πλατείας Κοραή και προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για να απολαύσετε τους δρόμους του ανοιξιάτικου ιστορικού κέντρου στις διαδρομές από τη μια προβολή στην άλλη. Κάναμε φύλλο και φτερό το πρόγραμμα του φεστιβάλ και σας παρουσιάζουμε τις ταινίες που σημειώνουμε από τώρα στην ατζέντα μας.

«Η Υπόσχεση της Αυγής»
Διαγωνιστικό πολλών αστέρων
Στο τμήμα από το οποίο θα προκύψει το βραβείο της κριτικής επιτροπής και το βραβείο κοινού την παράσταση κλέβει ο ηθοποιός Βενσάν Κασέλ, ο οποίος πρωταγωνιστεί σε δύο από τις ταινίες του. Ο Γάλλος σταρ ενσαρκώνει τον σπουδαίο μεταϊμπρεσιονιστή ζωγράφο Πωλ Γκωγκέν στο «Γκωγκέν - Στην Ταϊτή» (Εντουάρντ Ντελίκ) και έναν ταλαιπωρημένο αστυνομικό στο φιλμ νουάρ «Μαύρος Φάκελος» (Ερίκ Ζονκά), συμπρωταγωνιστής εδώ με τον έτερο διάσημο ηθοποιό Ρομέν Ντιρίς, που προβάλλεται σε παγκόσμια πρεμιέρα. Με πρωτοκλασάτο καστ θα ξεκινήσει κιόλας το φεστιβάλ, ορίζοντας ως ταινία έναρξης το βιογραφικό δράμα εποχής «Η Υπόσχεση της Αυγής» (Ερίκ Μπαρμπιέ) με τη μοναδική Σαρλότ Γκενσμπούρ να υποδύεται τη μητέρα του βραβευμένου λογοτέχνη Ρομέν Γκαρί (Πιέρ Νινέ) την περίοδο που εκτελούσε χρέη αεροπόρου στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ταραγμένες μέρες του πολέμου αποτελούν το φόντο της ταινίας «Η Οδύνη» (Εμάνουελ Φίνκιελ) η οποία βασίζεται στις εμπειρίες της κορυφαίας δημιουργού Μαργκερίτ Ντιράς όπως τις κατέγραψε στο ομότιτλο βιβλίο της. Υπενθυμίζουμε πως η Ντιράς, την οποία ερμηνεύει η εκθαμβωτική Μελανί Τιερί, έχει υπογράψει τα σενάρια αριστουργημάτων του γαλλικού σινεμά όπως το «Χιροσίμα Αγάπη μου» του Αλέν Ρενέ. Οι φανατικοί σινεφίλ δε θα πρέπει να χάσουν την ταινία που κέρδισε τη Χρυσή Κάμερα στο περσινό φεστιβάλ των Κανών. Η Λεονόρ Σεράιγ ντεμπουτάρει με τη φρέσκια κωμωδία «Μια νέα Γυναίκα» που χορεύει σε ρυθμούς γαλλικής electro pop με παρτενέρ την απένταρη ηρωίδα Πόλα (Λετίσια Ντος) η οποία προσπαθεί να ορθοποδήσει οικονομικά στο Παρίσι -χωρίς μεγάλη επιτυχία- και μόνη παρηγοριά την αξιολάτρευτη γάτα της.

Το Πανόραμα των σινε-ειδών
Στο συγκεκριμένο τμήμα το φεστιβάλ ξεδιπλώνει τίτλους - έκπληξη και πέρα από τα γαλλικά σύνορα, και είναι ακριβώς το κομμάτι του προγράμματος που προσφέρεται για αξέχαστες ανακαλύψεις. Φαίνεται πως φέτος πρωταγωνιστικό ρόλο στο γαλλόφωνο σινεμά θα έχει η ιστορία, καθώς πέρα από τις δύο ταινίες που ήδη αναφέραμε στο διαγωνιστικό, ακόμα δύο κοιτάζουν με κριτική ματιά το παρελθόν και κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας στο Πανόραμα. Το φιλμ εποχής «Σύντροφοι» (Γκαμπριέλ λε Μπομάν) ακολουθεί τα χνάρια ενός Σενεγαλέζου στρατιώτη ο οποίος δημιουργεί μία από τις πρώτες γαλλικές αντιστασιακές ομάδες το 1940, ενώ πραγματικά εντυπωσιακή φαίνεται η πρόταση του Καναδά για τα φετινά Όσκαρ με τίτλο «Hochelaga, Γη των Πνευμάτων» του σκηνοθέτη του οσκαρικού «Κόκκινου Βιολιού» Φρανσουά Ζιράρ, η οποία ενώνει το παρόν του Μόντρεαλ με το ένοχο αποικιακό παρελθόν της περιοχής.

«Hochelaga, Γη των Πνευμάτων»
Η ταινία που ανυπομονούμε να δούμε και σημειώνουμε με διπλή υπογράμμιση στη watchlist μας, είναι το ταραντινικών προδιαγραφών grindhouse «Άφησε τα Πτώματα να Μαυρίσουν στον Ήλιο» των Ελέν Κατέ και Μπρούνο Φορτζάνι, που έχει κλέψει τις εντυπώσεις οπουδήποτε έχει προβληθεί ως σήμερα. Το σκηνοθετικό δίδυμο, το οποίο δεν κρύβει την αγάπη του για το giallo και το exploitation σινεμά («Amer», «The Strange Colours of Your Body's Tears»), υπογράφει ένα παραληρηματικό θρίλερ κάτω από τον καυτό μεσογειακό ήλιο όπου μία παρέα ληστών κοντράρεται μέχρι τελικής πτώσης με την αστυνομία, μερικούς απρόσκλητους επισκέπτες και έπαθλο 250 κιλά χρυσού. Στο ίδιο «εγκληματικό» κλίμα, οι λάτρεις των κλασικών γαλλικών περιπετειών να έχουν υπόψη τους «Δολοφόνους» (Φρανσουά Τρουκέν & Ζαν Φρανσουά Χενγκέν) όπου ο πολυκαιρισμένος πρωταγωνιστής Ολιβιέ Γκουρμέ έρχεται αντιμέτωπος με την ομάδα των «Τρελών Δολοφόνων» που ζητούν εκδίκηση.

Η φετινή χρονιά θα ανήκει δικαιωματικά στις γυναίκες, έτσι δε θα μπορούσαν να λείπουν από το πρόγραμμα ηρωίδες με πείσμα και αυτοπεποίθηση, οι οποίες αποδεικνύουν τους λόγους που οι γυναικείοι χαρακτήρες θα έπρεπε να έχουν περισσότερο χώρο στο παγκόσμιο σινεμά. Η βραβευμένη με Σεζάρ ηθοποιός Σαρά Φορεστιέ πρωταγωνιστεί στην πρώτη της σκηνοθετική δουλειά με τίτλο «Μ» όπου ενσαρκώνει μία νεαρή με αναπηρία η οποία βιώνει έναν απροσδόκητο έρωτα, ενώ το μεγαλύτερο ρίσκο της ζωής της παίρνει η ηρωίδα της ταινίας «Απόδημη» (Γκαέλ Μορέλ) όταν παρατάει τα πάντα για να εργαστεί στο Μαρόκο, όπως και η θαρραλέα Ισαμπέλ Καρέ στο «Η Ζωή Αλλού» (Ολιβιέρ Πεγιόν) ταξιδεύοντας ως την άλλη άκρη του κόσμο για να αναζητήσει το ίχνη του χαμένου γιού της.

«Άχαστη» και η βιογραφία του καταπληκτικού Αυστριακού ζωγράφου Έγκον Σίλε την οποία οραματίζεται ο Ντίτερ Μπέρνερ στο «Έγκον Σίλε, ο Θάνατος και η Κοπέλα». Στη φιλόδοξη ταινία παρελαύνουν οι πρώτες μούσες του καλλιτέχνη που τον ενέπνευσαν να αποθεώσει με τρομερή πρωτοτυπία το γυμνό σώμα, με τίμημα να θεωρηθεί προκλητικός για την εποχή του και να σκανδαλίσει τη κοινωνία της Βιέννης.

«Έγκον Σίλε, ο Θάνατος και η Κοπέλα»
Γκρο πλαν στα παράλληλα events
Το φεστιβάλ τιμά τη γαλλική haute couture φέρνοντας τον οίκο Dior την Αθήνα και διοργανώνει παράλληλο αφιέρωμα για τη σχέση της μόδας με το σινεμά. Μαζί με το γενικό διευθυντή του μουσείου Christian Dior Φιλίπ λε Μουλτ ο σκηνοθέτης Ντομινίκ Αντ θα παρουσιάσει στο κοινό το ντοκιμαντέρ του «Christian Dior, L' Elegance du Paradis Perdu» (21/3) και θα συνομιλήσει μαζί του για το αντίκτυπο του σπουδαίου αυτού οίκου στην 7η τέχνη.

Η φετινή carte blanche δίνεται στο πρωτοποριακό Φεστιβάλ του Ανζέ, το οποίο θα προβάλει αποκλειστικά για το κοινό του γαλλόφωνου φεστιβάλ ταινίες του φετινού του προγράμματος, ενώ σε ειδικές προβολές παρουσιάζονται τρεις ταινίες με έντονο γύρω τους το σούσουρο από πρωτοκλασάτα φεστιβάλ του εξωτερικού. Το «Djam» του Τονί Γκατλίφ («Gadjo Dillo», «Swing») που σφύζει από ρεμπέτικες και ανατολίτικες μουσικές, δημιουργεί μία γέφυρα φιλίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία με πρωταγωνίστρια την Δάφνη Πατακιά. Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Ματιέ Αμαλρίκ («Το Μπλε Δωμάτιο») μας συστήνει την τραγουδίστρια «Barbara» στο φιλμ που τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο ποίησης στις Κάνες, ενώ τέλος, την αυλαία του φεστιβάλ ρίχνει η κομεντί «Απόψε πού Κοιμάσαι;» (Αλεξάντρα Λεκλέρ).

Οι ταινίες του αφιερώματος «Μόδα και Σινεμά»
«Όλο Φλόγα, Όλο Φωτιά» (1982)

Η σταρ του γαλλικού σινεμά των '80s Ιζαμπέλ Αντζανί πρωταγωνιστεί στο πλάι του θρύλου Ιβ Μοντάν. Αποκορύφωμα της ταινίας το κυνηγητό της με τον Μοντάν φορώντας μόνο ένα αντρικό πουκάμισο.

«Η Ωραία της Ημέρας» (1967)

Η μοναδική Κατρίν Ντενέβ στο φιλμ του αξεπέραστου σουρεαλιστή Λουίς Μπονιουέλ κλέβει την παράσταση όταν στις σαδομαζοχιστικές περιπέτειές της φορά είτε το κατακόκκινο παλτό της είτε ολόλευκά σατέν εσώρουχα.

«Και ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα» (1956)

Σύμβολο του σεξ για τουλάχιστον μία δεκαετία, η Μπριζίτ Μπαρντό σαγήνευσε μια ολόκληρη γενιά χορεύοντας σε έθνικ ρυθμούς φορώντας μια αποκαλυπτική πράσινη φούστα απέναντι σε έναν αποσβολωμένο Ζαν Λουί Τρεντινιάν.

«Η Πεντάμορφη και το Τέρας» (1946)

Ανακαλύψτε τα εντυπωσιακά κουστούμια και φορέματα στο αριστούργημα του Ζαν Κοκτό τα οποία φιλοτέχνησε ο σπουδαίος κινηματογραφικός σχεδιαστής Μαρσέλ Εσκοφιέ που έδωσαν πραγματική μαγεία στη λυρική μεταφορά του κλασικού παραμυθιού.

«Φραμπαλάδες, Ποτέ μου δε σ' Αγάπησα» (1945)

Υπό τη σκηνοθετική ματιά του Ζακ Μπεκέρ, δημιουργού του εξαιρετικού «Le Trou» (1960), στην ταινία στήνεται το λαβ στόρι ενός καταδικασμένου φλερτ με πρωταγωνιστή έναν σχεδιαστή μόδας παράφορα ερωτευμένου με τη μούσα του.

Δείτε το τρέιλερ του φεστιβάλ που σκηνοθέτησε ο Νίκος Πάστρας:

Κινηματογράφος

Ολοκληρώθηκε η 90ή τελετή απονομής των βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, τα Όσκαρ 2018, στο Dolby Theatre του Λος Άντζελες, με παρουσιαστή -για δεύτερη συνεχή χρονιά- τον Τζίμι Κίμελ.

Με Όσκαρ καλύτερης ταινίας βραβεύτηκε η «Μορφή του Νερού» που ήταν και το φαβορί. Η ταινία πήρε και το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

Ο Γκάρι Όλντμαν κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Γουίνστον Τσόρτσιλ στην Πιο Σκοτεινή Ώρα του Τζο Ράιτ (Εξιλέωση, Άννα Καρένινα).

«Ζω χρόνια στην Αμερική κι είμαι ευγνώμων για τα δώρα που μου έδωσε. Το σπίτι μου, την οικογένειά μου, και τώρα το Όσκαρ. Οι ταινίες έδωσαν ένα όνειρο σ' ένα αγόρι από του Σαουθάμπτον» είπε ο ηθοποιός κι ευχαρίστησε τον Τζο Ράιτ, όλους τους συνεργάτες, τον... Γουίνστον Τσόρτσιλ που όπως είπε χαρακτηριστικά ήταν καλή παρέα σ' αυτή τη περιπέτεια, αλλά και τη μητέρα του που γίνεται 99 χρόνων σε λίγο καιρό και παρακολουθεί την τελετή από τον καναπέ της.

Πρόκειται για το πρώτο Όσκαρ που κερδίζει ο Βρετανός ηθοποιός, αφού παρά την ερμηνευτική δεινότητα και την επιτυχημένη καριέρα του, ο Όλντμαν βρέθηκε για πρώτη φορά υποψήφιος στα βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου μόλις το 2011 για την ταινία Και ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι.

Gary Oldman

Στην Πιο Σκοτεινή Ώρα του Τζο Ράιτ ο Όλντμαν κλέβει την παράσταση χτίζοντας ένα ολοζώντανο πορτρέτο του ιστορικού πολιτικού που τοποθετείται χρονικά από τις ζυμώσεις για την ανάληψη της πρωθυπουργίας μέχρι τον αξέχαστο λόγο του από τα έδρανα της Βουλής, με τον οποίο παρέσυρε τη χώρα σε έναν πόλεμο που μέχρι πριν από μερικούς μήνες κανείς δεν επιθυμούσε.

Στην ίδια κατηγορία υποψήφιοι ήταν οι Ντάνιελ Ντέι Λιούις (Αόρατη Κλωστή), Ντάνιελ Καλούα (Τρέξε!) Ντένζελ Ουάσινγκτον (Roman J. Israel, Esq.) και ο 22χρονος Τιμοτέ Σαλαμέ που πρωταγωνιστεί στο λυρικό, ερωτικό δράμα του Λούκα Γκουαντανίνο Να με Φωνάζεις με το Όνομά σου.

Στην Φράνσις Μακντόρμαντ κατέληξε το Οσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Στην Φράνσις Μακντόρμαντ κατέληξε το Οσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ στο Μιζούρι».

«Έχω κάποια πράγματα να πω. Ευχαριστώ τον Μάρτιν ΜακΝτόνα - δες τι έκανες. Είμαστε ένα μάτσο αναρχικοί, αλλά τα καταφέρνουμε καλά» είπε η ηθοποιός και κάλεσε όλες τις γυναίκες που ήταν υποψήφιες απόψε, σε κάθε κατηγορία, να σηκωθούν. «Μη μας μιλάτε μόνο απόψε στο πάρτι, καλέστε μας στα γραφεία σας να μιλήσουμε για τη δουλειά μας», συμπλήρωσε.

Πρόκειται για το δεύτερο Όσκαρ στην καριέρα της Αμερικανίδας ηθοποιού, 21 χρόνια μετά το βραβείο που είχε πάρει για το Fargo των αδελφών Κόεν. Η 61χρονη ΜακΝτόρμαντ έχει ήδη κερδίσει φέτος Χρυσή Σφαίρα και το βραβείο του Σωματείου των Ηθοποιών για το συγκεκριμένο ρόλο.

Frances McDormand

Το βραβείο απένειμε στην ηθοποιό η Τζόντι Φόστερ και η Τζένιφερ Λόρενς στη θέση του Κέισι Άφλεκ, που πέρσι κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα. Ο Άφλεκ αποφάσισε να αποσυρθεί από την παρουσίαση του βραβείου καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, εξαιτίας των κατηγοριών για σεξουαλική παρενόχληση από γυναίκες που συμμετείχαν στα γυρίσματα παλαιότερων ταινιών του.

Όσκαρ σκηνοθεσίας για τη Μορφή του Νερού
Ο μεξικανός κινηματογραφιστής Γκιγιέρμο ντελ Τόρο κέρδισε το Όσκαρ σκηνοθεσίας για τη Μορφή του Νερού, ένα σκοτεινό, αλληγορικό παραμύθι με φόντο τον Ψυχρό Πόλεμο στην Αμερική του 1962.

«Είμαι μετανάστης, σαν τον Αλεχάντρο, τον Γκαέλ, τη Σάλμα και τα τελευταία 25 χρόνια ζω σ' ένα κόσμο που είναι παντού. Νομίζω το ωραιότερο πράγμα είναι να σβήνουμε τα όρια. Το 2014 είχα μια τρελή ιδέα για έναν αμφίβιο θεό και μία μουγκή γυναίκα και κάποιοι πίστεψαν ότι αυτή η ταινία ήταν σίγουρο στοίχημα. Ευχαριστώ τους φίλους και την οικογένειά μου», είπε ο Ντελ Τόρο παραλαμβάνοντας το βραβείο στα Όσκαρ 2018.

Σημειώνεται ότι για τη Μορφή του Νερού, ο 54χρονος δημιουργός κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο φετινό φεστιβάλ Βενετίας, βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και Bafta σκηνοθεσίας, ενώ τον τίμησε επίσης το Σωματείο Αμερικανών Σκηνοθετών. Με το βραβείο αυτό γίνεται ο τρίτος Μεξικανός από το 2014 που παίρνει στο σπίτι του το χρυσό αγαλματάκι, μετά τους Αλφόνσο Κουαρόν (Gravity) και Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου (Birdman, Η Επιστροφή).

Guillermo del Toro

Συνυποψήφιοι του ήταν ο Αμερικανός Πολ Τόμας Άντερσον με την Αόρατη Κλωστή, ο Τζόρνταν Πιλ με το Τρέξε! που βλέπει την καριέρα του ν' απογειώνεται καθώς αυτό το φιλμ φιγουράρει σε όλες τις λίστες των καλύτερων ταινιών της χρονιάς, η Γκρέτα Γκέργουιγκ με το σκηνοθετικό της ντεμπούτο Lady Bird, το οποίο έσπασε τα ταμεία, τουλάχιστον στο αμερικάνικο box office, ξεπερνώντας τα 40 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις, καθώς και ο Κρίστοφερ Νόλαν με τη Δουνκέρκη.

Το πρώτο σημαντικό βραβείο της βραδιάς, αυτό του Β' Ανδρικού Ρόλου, κέρδισε ένα εκ των φαβορί, ο Σαμ Ρόκγουελ, για την ταινία «Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ στο Μιζούρι». Το βραβείο παρουσίασε η η περσινή νικήτρια του Β' Γυναικείου Ρόλου Βαιόλα Ντέιβις. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι για το βραβείο ήταν οι Γουίλιαμ Νταφό, Γούντι Χάρελσον, Ρίτσαρντ Τζένκινς και Κρίστοφερ Πλάμερ.

Το αντίστοιχο γυναικείο βραβείο, αυτό του Β' Γυναικείου Ρόλου απονεμήθηκε στην Άλισον Τζένεϊ, για την ταινία «I, Tonya».

Η 59χρονη ηθοποιός χρειάστηκε να παίξει σε πάνω από 100 ταινίες προτού προταθεί για πρώτη φορά στην καριέρα της για το χρυσό αγαλματίδιο. «Τα έκανα όλα μόνη μου», αστειεύτηκε η Άλισον Τζένεϊ και ευχαρίστησε τις συνυποψήφιες της, την «οικογένεια της ταινίας», όλους τους συνεργάτες της και την Τζόαν Γούντγουορντ που της έδωσε κουράγιο παλιότερα για να κυνηγήσει μια καριέρα στην υποκριτική.

Στον Μαρκ Μπρίτζες για την «Αόρατη Κλωστή» κατέληξε το Όσκαρ Κοστουμιών.

Οι Μπράιαν Φόγκελ και Νταν Κόγκαν κέρδισαν το Όσκαρ 2018 Καλύτερου Ντοκιμαντέρ για το Icarus, ένα από τα δύο ντοκιμαντέρ του Netflix τα οποία βρίσκονταν στην λίστα με τις υποψηφιότητες φέτος.

Το Icarus αναφέρεται στο μεγάλο σκάνδαλο ντοπαρίσματος της Ρωσικής ολυμπιακής ομάδας. Συγκινημένοι οι δημιουργοί δήλωσαν πως ελπίζουν το ντοκιμαντέρ να «δώσει έναυσμα όχι μόνο για μια καλύτερη γνώση της πραγματικότητας στη Ρωσία, αλλά και της αλήθειας σ' όλο τον κόσμο».

Στην ίδια κατηγορία υποψήφια ήταν επίσης το Abacus: Small Enough to Jail του Στιβ Τζέιμς, το Last Men in Aleppo των Φεράς Φαγιάντ και Στιν Γιοχάνεσεν, το Strong Island του Γιανς Φορντ (παραγωγή του Netflix) καθώς και το Πρόσωπα & Ιστορίες της 89χρονης Γαλλίδας κινηματογραφίστριας Ανιές Βαρντά και του καλλιτέχνη δρόμου JR.

Η «Δουνκέρκη» κέρδισε το Όσκαρ για Μοντάζ Ήχου, όπως και του Μιξάζ Ήχου.

Το Όσκαρ Σκηνικών πηγαίνει στην «Μορφή του Νερού».

Στην «Φανταστική Γυναίκα» από τη Χιλή το βραβείο Ξενόγλωσσης Ταινίας με πρωταγωνίστρια την τρανσέξουαλ Ντανιέλα Βέγκα.

Όσκαρ και για τον Κόμπε Μπράιαντ. Για το «Dear Basketball» στην κατηγορία Animation Μικρού Μήκους.

Το Remember Me των Κρίστεν Άντερσον-Λόπεζ και Ρόμπερτ Λόπεζ από την ταινία κινουμένων σχεδίων Coco κέρδισε το Όσκαρ Τραγουδιού.

Το βραβείο Οπτικών Εφέ κατέληξε στο «Blade Runner 2049».

Η «Δουνκέρκη» κέρδισε και το Όσκαρ του Μοντάζ.

Το «Heaven is a Traffic Jam on the 405» πήρε το Όσκαρ Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους.

Tο Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου πήγε στο Call me by your name του Τζέιμς Έιβορι, που γίνεται έτσι ο γηραιότερος νικητής Όσκαρ, σε ηλικία 90 ετών.

Η πρώτη έκπληξη της βραδιάς
Η πρώτη έκπληξη της βραδιάς έγινε με το Όσκαρ 2018 Πρωτότυπου Σεναρίου, το οποίο κατέληξε στον Τζόρνταν Πιλ για το «Get Out». Στην συγκεκριμένη κατηγορία φαβορί ήταν το «Η Μορφή του Νερού» και το «Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι».

«Σταμάτησα 20 φορές να γράφω αυτή την ταινία, γιατί θεώρησα ότι δεν μπορούσε να γίνει, αλλά πίστεψα ότι αν γυριζόταν, ο κόσμος θα την έβλεπε» ανέφερε ο Τζόρνταν Πιλ ευχαριστώντας τη μητέρα του που τον έμαθε να δείχνει αγάπη ακόμα και μπροστά στο μίσος, αλλά και τους θεατές που αγόρασαν εισιτήριο για να δουν την ταινία.

Στην ίδια κατηγορία υποψήφιοι για το βραβείο ήταν ο Μάρτιν ΜακΝτόνα για τις Τρεις Πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι, η Γκρέτα Γκέργουιγκ για το Lady Bird, ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και η Βανέσα Τέιλορ για την ταινία H Μορφή του Νερού και η Έμιλι Β. Νόρτον και ο Κουμάιλ Ναντζιάνι για το Έρωτας Μετ' Εμποδίων.

Το Όσκαρ Διεύθυνσης Φωτογραφίας πήρε ο Ρότζερ Ντίκινς για το «Blade Runner 2049».

Ο Αλεξάντρ Ντεσπλά κέρδισε το Όσκαρ Πρωτότυπης Μουσικής για το σάουντρακ της ταινίας Η Μορφή του Νερού του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο.

«Ευχαριστώ, είναι καταπληκτικό! Η μητέρα μου γίνεται 90 φέτος, και νομίζω θα είναι πολύ χαρούμενη. Είναι Ελληνίδα, παρεμπιπτόντως» ανέφερε ο Ντεσπλά και ευχαρίστησε τον Γκιγιέρμο ντελ Τόρο που άφησε τη μουσική του να γίνει η φωνή των ηρώων του, αλλά και για τη μελαγχολική αγάπη της ταινίας του. Τέλος αφιέρωσε το βραβείο στις κόρες του.

Κινηματογράφος

Από Βασιλική Γερονίκου 

Το υποψήφιο για 5 Όσκαρ «Lady Bird» και η Τζένιφερ Λόρενς ως σαγηνευτική κατάσκοπος στο «Κόκκινο Σπουργίτι» κάνουν πρεμιέρα στη μεγάλη οθόνη αυτήν την εβδομάδα.

Κόκκινο Σπουργίτι
Σέξι κατασκοπική περιπέτεια με την Τζένιφερ Λόρενς. Βάναυσες τεχνικές εκπαίδευσης και σαδιστικά γυμνάσια μετατρέπουν την πρώην πρίμα μπαλαρίνα Ντομίνικα σε ένα επίλεκτο και σαγηνευτικό «σπουργίτι», μέλος μιας μυστικής υπηρεσίας της ρωσικής ασφάλειας που εκπαιδεύει ξεχωριστούς νεαρούς ανθρώπους να χρησιμοποιούν το σώμα και το μυαλό τους ως όπλο.

Lady Bird
Ιστορία ενηλικίωσης υποψήφια για 5 Όσκαρ με τη Σέρσια Ρόναν. Η προσπάθεια της νεαρής Κριστίν να βρει την ισορροπία της ανάμεσα στην σχέση της με τη μητέρα της, την καθημερινότητά της στο σχολείο, τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες καθώς και τους έρωτες και τις ανασφάλειες της εφηβείας.

Σπόρος
Δυστοπική ταινία επιστημονικής φαντασίας του Σεμίχ Καπλάνογλου. Σε ένα δυσοίωνο μέλλον όπου η τροφή έχει εξαφανιστεί και ο κόσμος κυβερνάται από ιδιωτικές εταιρείες, ένας καθηγητής γενετικής και ένας επιστήμονας καταλήγουν σε μια απαγορευμένη περιοχή που ονομάζεται Νεκρή Γη προς αναζήτηση νέων σπόρων, σε μια ιστορία εμπνευσμένη από ένα κεφάλαιο του Κορανίου.

Το Σπίτι Δίπλα στη Θάλασσα
Οικογενειακό δράμα με τους Αριάν Ασκαρίντ και Ζαν-Πιέρ Νταρουσάν. Τρία αδέλφια συναντιούνται μετά από χρόνια στο πατρικό τους σπίτι σε μια μικρή ακτή της Μασσαλίας για να αποχαιρετίσουν τον ετοιμοθάνατο ηλικιωμένο πατέρα τους και να έρθουν αντιμέτωποι με τα υλικά αλλά και τα ιδανικά που έχουν κληρονομήσει από εκείνον.

StringLESS
Ντοκιμαντέρ για τη δημιουργική πορεία και τις ζωές των μελών του γυναικείου πολυφωνικού συγκροτήματος "Στρίγγλες / StringLess".

Κινηματογράφος

MET HD LIVE
Giacomo Puccini: Λα Μποέμ

24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018/19:30

ΟΠΕΡΑ - ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Με την υποστήριξη του Antenna Group
σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης,
σε απευθείας ή μαγνητοσκοπημένη μετάδοση
από τη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης
τα μεγαλύτερα έργα της παγκόσμιας όπερας

Παραγωγή του Antenna Group

Απευθείας μετάδοση από τη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης

- Giacomo Puccini: Λα Μποέμ
Λιμπρέτο: Giuseppe Giacosa & Luigi Illica

Στα ιταλικά με ελληνικούς υπότιτλους

Σκηνοθεσία: Franco Zeffirelli
Σκηνικά: Franco Zeffirelli
Κοστούμια: Peter J. Hall
Φωτισμοί: Gil Wechsler
Αναβίωση σκηνοθεσίας: Gregory Keller

Mimì: Sonya Yoncheva
Musetta: Susanna Phillips
Rodolfo: Michael Fabiano
Marcello: Lucas Meachem
Schaunard: Alexey Lavrov
Colline: Matthew Rose
Benoit/ Alcindoro: Paul Plishka

Μουσική διεύθυνση: Marco Armiliato

Κινηματογράφος

Δράμα χαρακτήρων με υπόγεια ένταση και απρόβλεπτη εξέλιξη, το οποίο εξετάζει ψυχρά και θαρραλέα τις περίπλοκες, συχνά κάθε άλλο παρά αθώες οικογενειακές σχέσεις.


Με πέντε ταινίες στο ενεργητικό του, τέσσερις εκ των οποίων έχουν κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών και τρεις έχουν βραβευτεί εκεί («Μετά τη Λουτσία», «Το Χρονικό Μιας Αθωότητας», «Η Κόρη της Απρίλ»), ο 39χρονος­ Μισέλ Φράνκο αποτελεί μία από τις μεγάλες ελπίδες του νέου λατινοαμερικανικού σινεμά. Ρεαλιστής και μάλλον πεσιμιστής, ο Μεξικανός δημιουργός εξετάζει­ στις ταινίες του τις πολλές και συχνά αόρατες εκδοχές της βίας που κρύβει η επιφανειακά ήρεμη μεσοαστική καθημερινότητα. Μπορεί να είναι αυτή μιας μαθήτριας­, ενός μοναχικού νοσοκόμου ή, όπως στην «Κόρη της Απρίλ», μιας­ ερωτευμένης 17χρονης σαν τη Βαλέρια.

Η τελευταία μένει έγκυος από τον νεαρό φίλο της και αποφασίζει (προτού ξεκινήσει η ταινία) να κρατήσει το παιδί. Ανύπαντρη και χωρίς δουλειά, συγκατοικεί με την ετεροθαλή αδερφή της Κλάρα, η οποία, παρά τις εντονότατες αντιρρήσεις της Βαλέρια, αποφασίζει να επικοινωνήσει με την απούσα για καιρό μητέρα τους ώστε να ζητήσει βοήθεια. Και η δυναμική, σέξι Απρίλ καταφθάνει για να φροντίσει τη Βαλέρια και στη συνέχεια και τη νεογέννητη εγγονή της, δοκιμάζοντας όμως ξανά με το ταμπεραμέντο της τη σχέση με τις δύο κόρες της.


Με αποστασιοποιημένο τρόπο, συχνά ακίνητη κάμερα και περίτεχνο «εσωτερικό» μοντάζ μακρόχρονων πλάνων, ο Μισέλ Φράνκο παρατηρεί χωρίς δραματική εμπάθεια τις ηρωίδες του, ζωγραφίζοντας ένα πολύ ενδιαφέρον ομαδικό θηλυκό πορτρέτο. Τα ζωηρά χρώματα είναι για την Απρίλ, τα ουδέτερα αλλά υπογείως «θυμωμένα» για τη Βαλέρια και τα άτονα για τη σιωπηλή και υπομονετική Κλάρα. Η μείξη τους μοιάζει προβλέψιμη (ένα ψυχολογικό δράμα χαρακτήρων), αλλά η υπόγεια ένταση κάθε σκηνής και η απρόβλεπτη εξέλιξη της πλοκής οδηγούν το φιλμ σε ριψοκίνδυνα μονοπάτια. Ο Φράνκο δεν κοινωνιολογεί, ούτε σκηνοθετεί ένα ψυχογράφημα βασισμένο σε ερμηνευτικά κρεσέντο. Σκάβει διακριτικά κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων, σκαλίζει ενοχλητικά τις παρορμήσεις των καθημερινών ανθρώπων και ψυχρά μα θαρραλέα τραβά τα σκεπάσματα από τις περίπλοκες, συχνά κάθε άλλο παρά αθώες οικογενειακές σχέσεις.

Μεξικό. 2017. Διάρκεια: 103

Κινηματογράφος

Η Μορφή του Νερού Σκηνοθεσία: Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο Πρωταγωνιστούν: Σάλι Χόκινς, Μάικλ Σάνον, Οκτάβια Σπένσερ  Στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου, η ζωή μιας εργαζόμενης σε κρυμμένο κυβερνητικό εργαστήριο υψηλής ασφάλειας αλλάζει οριστικά όταν η ίδια και η συνάδελφός της ανακαλύπτουν ένα αυστηρά απόρρητο πείραμα. Θ. Κουτσογιαννοπουλος

     Η σχεδόν εξπρεσιονιστική Σάλι Χόκινς, άλαλη εκ γενετής, αυνανίζεται καθημερινά στην μπανιέρα της πριν πάει στη δουλειά της –είναι καθαρίστρια στη ΝΑΣΑ τα '60s−, ώσπου ερωτεύεται παράφορα ένα αμφίβιο και κάνει τα πάντα για να το σώσει από τα μοχθηρά χέρια των ψυχροπολεμικών αφεντικών της.  

Η ιδέα να ξεκινά τη μέρα της με μια αγαπημένη συνήθεια, τελείως προσωπική, αλλά casual εκτελεσμένη, χωρίς την αρσενικά φορτισμένη ματιά με την οποία αποδίδεται συνήθως στο σινεμά, είναι μία από τις πολλές ενδιαφέρουσες προσθήκες του δημιουργού Γκιγιέρμο ντελ Τόρο αλλά και της συν-σεναριογράφου του Βανέσα Τέιλορ στο είδος του φανταστικού που υφαίνει υπέρκομψα και ζωηρά, με το κατασκοπικό, το σασπένς και τις κοινωνικές παραμέτρους των '60s, με καρδιά Λατίνου και μυαλό μεστού κινηματογραφιστή.  

Η Μορφή του Νερού μπορεί να μη φτάνει τα δυσθεώρητα επίπεδα του Λαβυρίνθου του Πάνα αλλά τριγυρίζει στην ίδια γειτονιά, στα άπιαστα όνειρα και στα παρεξηγημένα τέρατα, μαζί με τους καταφρονεμένους που καταδυναστεύονται και το αόρατο σύμπαν που απελευθερώνεται και τιμωρεί αυτούς που γνωρίζουν πως φταίνε.  

Η ταινία είναι υποψήφια για 13 Όσκαρ και μετά τα βραβεία των επαγγελματικών ενώσεων των παραγωγών και των σκηνοθετών φιγουράρει ως μεγάλο φαβορί, με κύριο ανταγωνιστή τις Τρεις Πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι και outsider το Lady Bird.

Η φαντασία του Μεξικανού Σπίλμπεργκ χρησιμοποιεί ένα ακόμη πλάσμα του νερού που μοιάζει πολύ στον Abe Sapien του Hellboy αλλά και το κλασικό αγαπημένο κιτς Creature from the Black Lagoon.   Ωστόσο, όσον αφορά το συναίσθημα που εκλύει, παραπέμπει στον Λου Γκόσετ και στο παραγνωρισμένο Enemy Mine και όλες αυτές οι κινηματογραφικές αναφορές ενεργοποιούνται αβίαστα γιατί ο Ντελ Τόρο δεν έκρυψε ποτέ (και σίγουρα δεν το κρύβει ούτε εδώ) την αναγωγή των ιστοριών του στον θαυμαστό μηχανισμό του ίδιου του σινεμά, με αγάπη και με το μυαλό του ανοιχτό στη μεταφυσική και τον έρωτα.

  Ένα love story κάνει, λοιπόν, εδώ, πιο συγκεντρωμένο, σβέλτο και συμπαγές από τον πρόσφατο γοτθικό Πορφυρό Λόφο, και δείχνει να το γλεντάει μέσα κι έξω από τη σύμβαση που έχει επιλέξει.   Εικαστικά είναι μαγευτικό και η παραλλαγή της μάλλον πεντάσχημης με το ευαίσθητο τέρας του Αμαζονίου που περνάει τα πάνδεινα ως διελκυστίνδα ανάμεσα σε θερμοκέφαλους Αμερικανούς στραταίους και Ρώσους κατασκόπους αποκτά μια χολιγουντιανή, αρκούντως λοξή (αλά Ζενέ και Καρό) ποιητική στόφα.  

Η ταινία είναι υποψήφια για 13 Όσκαρ και μετά τα βραβεία των επαγγελματικών ενώσεων των παραγωγών και των σκηνοθετών φιγουράρει ως μεγάλο φαβορί, με κύριο ανταγωνιστή τις Τρεις Πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι και outsider το Lady Bird.  

Ο λόγος που, ξαφνικά, ένα φιλμ του φανταστικού αποκτά τέτοιο προβάδισμα σε έναν θεσμό που δεν βλέπει και τόσο σοβαρά τέτοιου είδους ταινίες (μοναδική εξαίρεση ο τρίτος Άρχοντας των Δαχτυλιδιών) είναι γιατί κουμπώνει θαυμάσια σε όποια ερμηνεία θέλει να του δώσει ο θεατής.  

Εκτός από ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο περιθωριακούς, τονίζει την σπουδαιότητα της φιλίας και της στήριξης από μια μαύρη γυναίκα (Οκτέιβια Σπένσερ, η μοναδική Αφροαμερικανίδα που έχει πάρει Όσκαρ και ξαναπροτείνεται, για δεύτερη φορά μετά τις Αφανείς Ηρωίδες)) και έναν gay γείτονα (όπως πάντα, καταπληκτικός ο εξέχων καρατερίστας Ρίτσαρντ Τζένκινς), στηλιτεύει την ξενοφοβία με τον εχθρικό τρόπο που αντιμετωπίζεται ο ξένος και, αν θέλετε, ξεδιαλέγει τον πραγματικό πατριωτισμό από μια στείρα εσωστρέφεια που πρεσβεύουν οι βίαιοι θεσμοί. Και συγκινεί.  

Συνεπώς, ξεφεύγει θεαματικά από τη στενή θεώρηση του genre movie και τα Όσκαρ αισθάνονται άνετα να δώσουν το Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τέταρτη φορά τα τελευταία 5 χρόνια σε Μεξικανό!

Πηγή: www.lifo.gr

Κινηματογράφος

Οι Τρεις Πινακίδες Έξω Από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι
Από Χρήστο Μήτση 

Νοικιάζοντας τρεις διαφημιστικές πινακίδες στην είσοδο της πόλης, μια μητέρα καταγγέλλει την τοπική αστυνομία ως ανίκανη να βρει τον ένοχο για τη δολοφονία της κόρης της, μέσα από τις ανακοινώσεις που αναρτά. Ένα πολυεπίπεδο σενάριο οδηγεί ένα πικρό μα ταυτόχρονα αισιόδοξο δράμα πάνω σε μια επαρχιακή Αμερική γεμάτη από τη μία σκοτεινές και από την άλλη διασκεδαστικές αντιφάσεις. Μεγάλο οσκαρικό φαβορί, βραβευμένο με τέσσερις Χρυσές Σφαίρες.


«Βιάστηκε και δολοφονήθηκε». «Και ακόμη καμία σύλληψη». «Πώς κι έτσι, αστυνόμε Γουίλουμπι;» Με το ξεκίνημα της ταινίας η Μίλντρεντ νοικιάζει τις τρεις άδειες δια­φημιστικές πινακίδες στην είσοδο του Έμπινγκ, στο Μιζούρι, και αναρτά αυτές τις ανακοινώσεις. Έχουν περάσει μήνες από το βιασμό και τη δολοφονία της κόρης της χωρίς η τοπική αστυνομία να έχει διαλευκάνει την υπόθεση, οπότε η μεσήλικη, χωρισμένη ηρωίδα, η οποία ζει πλέον με τον έφηβο γιο της, πιστεύει πως δεν μπορεί να αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους.

Με δυναμικό βλέμμα, πικρόχολο­ χιούμορ και αποφασιστικότητα­ στην κάθε κίνηση, η Μίλντρεντ της Φράνσις ΜακΝτόρμαντ (έτοιμη για το δεύτερο ερμηνευτικό της Όσκαρ) κερδίζει άμεσα τη συμπάθειά μας. Απέναντί της στέκεται η ένστολη εξουσία της πόλης, με αντιπροσώπους τον μειλίχιο σερίφη Γουίλουμπι και τον ρατσιστή, οξύθυμο βοηθό του Ντίξον (ένας απολαυστικός Σαμ Ρόκγουελ). Στη μέση όλων αυτών, οι κάτοικοι του Έμπινγκ δυσανασχετούν με τις εξελίξεις και την αρνητική δημοσιότητα που αυτές επιφέρουν, νιώθοντας μάλλον αμήχανα. Από τη μία συμπονούν τη Μίλντρεντ και από την άλλη συμπαθούν τον δίκαιο αστυνομικό διευθυντή.


Σε παρόμοια θέση, ο Βρετανός Μάρτιν ΜακΝτόνα της οσκαρικά­ υποψήφιας «Αποστολής στην Μπριζ» και της θεατρικής επιτυχίας­ «Ο πουπουλένιος» ξετυλίγει την πλοκή τού δεξιοτεχνικά γραμμένου δράματός του, αρχίζοντας μεθοδικά, αργά και περίτεχνα να μας αποκαλύπτει την «άλλη πλευρά του νομίσματος». Τη σχέση της Μίλντρεντ με την κόρη, τον γιο και τον πρώην­ σύζυγό της, αυτήν του Ντίξον με τη μητέρα του κι εκείνη του Γουίλουμπι με την οικογένειά του. Η βιτρίνα καθεμίας από αυτές κρύβει μυστικά για το εσωτερικό της και η αλληλεπίδρασή τους ξετυλίγει μια (ιλαρο)τραγωδία σαιξπηρικών διαστάσεων, γεμάτη ανατροπές κι εκπλήξεις. Εκπλήξεις που έχουν να κάνουν με τα περίπλοκα και βαθιά αντιφατικά, βγαλμένα από την αληθινή ζωή κίνητρα των χαρακτήρων, των οποίων οι πράξεις φέρνουν συχνά το αντίθετο αποτέλεσμα από τις –αγνές ή εκδικητικές– προθέσεις που τις προκάλεσαν.

Ανάμεσα στην αστεία και τη δραματική της διάσταση, λοιπόν, η αναστάτωση που φέρνουν οι τρεις πινακίδες στο Έμπινγκ γίνεται ο καταλύτης για να έρθουν στο προσκήνιο όλες οι ανεξέλεγκτες και απωθημένες δυνάμεις που συγκροτούν τη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία, όπου η μισαλλοδοξία, ο αλτρουισμός, η προκατάληψη και η ελπίδα βαδίζουν χέρι χέρι. Με βιτριολική ειρωνεία, διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, συγκινητική μελαγχολία, αναφορές στο γουέστερν, στους αδερφούς Κοέν και στη Φλάνερι Ο’Κόνορ («Και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν»), ο ΜακΝτόνα τις περιπλέκει με πολιτικά μη ορθή διάθεση και μοναδική κινηματογραφική δεινότητα, αποσπώντας 4 Χρυσές Σφαίρες (ταινίας, σεναρίου, α΄ γυναικείου ρόλου και β΄ αντρικού) και βάζοντας πλώρη για άλλα τόσα Όσκαρ.

ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: ODEON.

Κινηματογράφος

Τέσσερις οσκαρικές υποψηφιότητες για ένα ευαίσθητο και κομψό βισκοντικό δράμα πάνω στο τέλος της αθωότητας, την απελευθερωτική δύναμη της επιθυμίας και την αμφίσημη σχέση ζωής και τέχνης.


Ένα πανέμορφο σκηνικό όπως ένα πολυτελές αρχοντικό ή μια μοντέρνα βίλα. Μια χούφτα πλουσίων και διασήμων όπως μια οικογένεια βιομηχάνων ή η παρέα μιας­ ροκ σταρ. Μια ξαφνική «ρωγμή» στη γυαλιστερή επιφάνεια του τακτοποιημένου κόσμου τους, όπως συμβαίνει στο οπερατικό «Είμαι ο Έρωτας» και το σέξι θρίλερ «Κάτω Από τον Ήλιο», και όλα όσα κρύβει στα βάθη του αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια.

Μιλάμε για το κινηματογραφικό σύμπαν του Λούκα Γκουαντανίνο, λάτρη του Βισκόντι, του Μπερτολούτσι και της απατηλής λάμψης της μπουρζουαζίας, της οποίας η κομφορμιστική ηθική έχει ορθωθεί πάνω σε θεμέλια καταπιεσμένων ενστίκτων και ανέκφραστων πόθων. Είναι ενδεικτικό πως, όπως δηλώνει ο ίδιος, το «Να με Φωνάζεις με το Όνομά σου» ολοκληρώνει μια τριλογία ταινιών πάνω στην επιθυμία αλλά και τη ζήλια, τη μεταμέλεια, την κτητικότητα και το τίμημα της προσωπικής απελευθέρωσης. Κι εδώ το σκηνικό είναι ένα ειδυλλιακό τοπίο, η καλοκαιρινή εξοχή της Λομβαρδίας, σε μια έπαυλη της οποίας περνάει τις διακοπές του ο 17χρονος Έντζο μαζί με τη μεταφράστρια μητέρα του και τον καθηγητή ελληνορωμαϊκής Ιστορίας πατέρα του. Ως φιλοξενούμενος του τελευταίου, καταφθάνει εκεί ο Όλιβερ, ένας νεαρός Αμερικανός που κάνει την πρακτική του. Γρήγορα­ θα γοητεύσει τον αναποφάσιστο πάνω στη σεξουαλικότητά του Έντζο, ο οποίος, αν και φλερτάρει με τη συνομήλική Μάρτζια, αποφασίζει να αποκαλύψει τις αληθινές διαθέσεις του στον Όλιβερ.


Το πρώτο μυθιστόρημα του Αντρέ Άσιμαν συνάρπασε τον βετεράνο σκηνοθέτη Τζέιμς Άιβορι («Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ», «Τα Απομεινάρια Μιας Μέρας»), ο οποίος­ το διασκεύασε σεναριακά με τρυφερή επιδεξιότητα και παρέδωσε­ στον Γκουαντανίνο ένα κομψοτέχνημα «εσωτερικής» πλοκής, το οποίο μετατρέπει την ψυχολογική περιπέτεια του νεαρού ήρωα σε αληθινό συναισθηματικό θρίλερ. Τόσο το μυθιστόρημα, επηρεασμένο από τον Μαρσέλ Προυστ στον οποίο έχει ειδικευτεί ο Άσιμαν ως καθηγητής λογοτεχνίας, όσο και η υπνωτιστικού τέμπο αφήγηση του Γκουαντανίνο εξελίσσουν αργά τη σεξουαλική αφύπνιση του Έντζο, ενώ σχολιάζουν πολυεπίπεδα τη σχέση της επιθυμίας και του χρόνου.

Του χρόνου ο οποίος, ως μνήμη, Ιστορία ή καλλιτεχνική κατάθεση (όλα αυτά «περικυκλώνουν» τους καθοδηγούμενους από τον πόθο χαρακτήρες), διαμορφώνει καθοριστικά την έκφραση της ανθρώπινης ανάγκης. Τέσσερις φορές υποψήφιο για Όσκαρ (ταινία, σενάριο, α΄ αντρικός ρόλος, τραγούδι), το κομψό, αν και αρκετά αυτάρεσκο και αχρείαστα μελό στην κορύφωσή του (η σκηνή με τον πατέρα) «Να με Φωνάζεις με το Όνομά σου» περιγράφει συγκινητικά πώς η παράδοση στο πάθος σημαίνει και το τέλος της αθωότητας, πώς τα «ακατέργαστα» προσωπικά μας ένστικτα μετατρέπονται σε συντεταγμένη γραμματική του ωραίου (τα γεμάτα ερωτισμό αρχαία γλυπτά) και πώς ο έρωτας αποτελεί την πλέον­ επώδυνη όσο και απελευθερωτική εμπειρία. Χρήστος Μήτσης

Ιταλία, Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 132΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Κινηματογράφος

 

Η τελευταία -κατά τον ίδιο- κινηματογραφική εμφάνιση του Ντάνιελ Ντέι Λιούις γίνεται αυτήν την εβδομάδα στην «Αόρατη Κλωστή», σε σκηνοθεσία Πολ Τόμας Άντερσον.

Αόρατη Κλώστη

Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Πολ Τόμας Άντερσον κι έξι οσκαρικές υποψηφιότητες. Στο μεταπολεμικό Λονδίνο της δεκαετίας του ’50, ο ιδιόρρυθμος σχεδιαστής ρούχων Ρέινολντς Γούντκοκ που κυριαρχεί στο χώρο της βρετανικής υψηλής ραπτικής, βλέπει την απόλυτα ελεγχόμενη κι οργανωμένη ζωή του να αλλάζει ριζικά όταν γνωρίζει τη νεαρή Άλμα.

Ο Άνθρωπος των Σπηλαίων


Προϊστορικό animation της Aardman («Οι Κότες το ’Σκασαν»). Στις απαρχές του κόσμου, ο πρωτόγονος Νταγκ μαζί με το πιστό κατοικίδιό του, τον Χόγκνομπ, αποφασίζει να σώσει την κοιλάδα όπου κατοικεί η φυλή του από τα κατακτητικά σχέδια του ισχυρού λόρδου Νουθ.

Dolphin Man


Ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρίτου για τον μυθικό καταδύτη Ζακ Μαγιόλ του «Απέραντου Γαλάζιου». Μέρη που καθόρισαν τη ζωή του θρυλικού καταδύτη και σπάνια φιλμ γυρισμένα από του πρωτοπόρους φωτογράφους του υποθαλάσσιου κόσμου συνθέτουν ένα βιωματικό ταξίδι στο νερό που μεταφέρει το επείγον μήνυμα για την προστασία της θάλασσας αλλά και την εμπειρία της επανασύνδεσης του ανθρώπου με το υγρό στοιχείο.

April’s Daughter


Μεξικάνικο οικογενειακό δράμα του Μισέλ Φράνκο («Μετά τη Λουτσία»). Όταν η 17χρονη Βαλέρια μένει έγκυος, τα οικονομικά της προβλήματα είναι μεγάλα και ο φόβος της απέναντι στη νέα της ευθύνη ακόμα μεγαλύτερος. H ετεροθαλής αδελφή της αποφασίζει να καλέσει την επί χρόνια απούσα μητέρα τους για να την βοηθήσει όταν γεννηθεί το μωρό, αλλά σύντομα αποκαλύπτονται οι λόγοι για τους οποίους οι δύο αδελφές κρατούσαν τη μητέρα τους σε απόσταση.

Ο Άντρας που Έριξε τον Λευκό Οίκο


Ο Λίαμ Νίσον υποδύεται τον Μαρκ Φελτ, το «Βαθύ Λαρύγγι» της υπόθεσης Γουότεργκεϊτ. Η αληθινή ιστορία του Μαρκ Φελτ, του δεύτερου σε ιεραρχία αξιωματικού του FBI, ο οποίος ρίσκαρε και τελικά θυσίασε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων της οικογένειας, της καριέρας και τελικά της ελευθερίας του, για να φέρει στο φως αυτά που γνώριζε γύρω από το σκάνδαλο της υπόθεσης Γουότεργκεϊτ το 1972.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin