Νοεμβρίου 21, 2017

Μουσική

Το Εθνικό Θέατρο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ανοίγει τα παράθυρα της Αγίου Κωνσταντίνου και προσκαλεί το κοινό σε μια ξεχωριστή βραδιά – για την ελληνική ποίηση. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου και μπροστά από το κτίριο Τσίλλερ, από τις 20:00 έως τις 22:00.


Έλληνες ποιητές της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς, ηθοποιοί και καλλιτέχνες θα διαβάσουν ποιήματα της επιλογής τους, ενώ οι φοιτητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου θα τους συνοδεύσουν μουσικά με μελοποιημένους στίχους.


Την επιμέλεια της εκδήλωσης έχει ο σκηνοθέτης και μουσικός Κώστας Γάκης.

Να είστε όλοι εκεί!

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Εθνικό Θέατρο, επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου και μπροστά από το κτίριο Τσίλλερ, Αθήνα

Ημερομηνία: Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016
20:00 – 22:00

Πληροφορίες - κρατήσεις: www.n-t.gr

Μουσική

Η 18η Μαρτίου είναι μια ξεχωριστή μέρα για την jazz καθώς τη μοιράζονται ο σταρ τρομπετίστας Ambrose Akinmusire (στη Στέγη ), ένα all star κουιντέτο με τον τρομπετίστα Jeremy Pelt (ξεκινάει στο «Half Note Jazz Club» ) και το κιθαριστικό ντούο John Abercrombie / Rudy Linka (στο «Gazarte» ).

John Abercrombie

Εδώ και ένα χρόνο έχει ξεκινήσει μια συζήτηση –με αρκετές hype παραμέτρους– για το πώς η jazz, για μια ακόμα φορά στην ιστορική της διαδρομή, ξεπερνάει τα όποια «στενά» πλαίσια και τα αυστηρά πεδία εφαρμογής της και αγγίζει μια ευρύτερη –και νεότερη– γκάμα ακροατηρίου, ξεκινώντας διάλογο με μουσικά είδη που, λίγο πολύ, διατηρούνται στα δικά τους «κουτιά». Φυσικά, η δική μας άποψη είναι πως η jazz (ως δημιουργική ιδέα και τεχνική και όχι ως μουσικό genre ) πάντα διασυνδέεται με pop, hip-hop, classical και modern συνθέσεις και δεν έχει πάψει να δίνει σπουδαία αποτελέσματα μιας εξαιρετικά γόνιμης world fusion εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Όμως μέσα σε μια ευρύτερη πολιτισμική / οικονομική κρίση ή έστω αδράνεια, τα σπέρματα του καινούργιου μπορεί να γίνονται πιο ευδιάκριτα.

Ambrose Akinmusire

Ο Αμερικανός τρομπετίστας Ambrose Akinmusire, που έρχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας, είναι μια από τις καλύτερες όψεις αυτού του «καινούργιου» στην jazz. Μουσικός του νέου αιώνα, με ουσιαστικές διακρίσεις στο χώρο της jazz (πρώτα βραβεία στους διαγωνισμούς Thelonious Monk και Carmine Caruso ), βλέπει τη μουσική του να εξελίσσεται και να αναπτύσσεται με τρόπο φυσικό, χωρίς ακαδημαϊσμούς και συνθήκες εργαστηρίου.


Με δυνατές τζαζικές βάσεις από ανθρώπους όπως ο σαξοφωνίστας Steve Coleman ή ο τρομπετίστας Terence Blanchard, με δημιουργικές συνεργασίες με συνομήλικούς του μουσικούς όπως ο Vijay Iyer ή η Esperanza Spaulding, και με απέραντη αγάπη για τη μουσική του Ραβέλ και της Joni Mitchell, ο Ambrose Akinmusire από το 2007 έως σήμερα φτιάχνει ένα δικό του συναρπαστικό δρόμο στη σύγχρονη jazz που αντικατοπτρίζεται στους προσωπικούς του δίσκους «Prelude: To Cora», «When the Heart Emerges Glistering» και «The Imagined Savior is Far Easier to Paint». Οι δυο τελευταίοι έχουν γίνει στην Blue Note Records, δίνοντας μια νέα λάμψη στην ιστορική jazz ετικέτα. Ο Ambrose Akinmusire έρχεται στις 18/3 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με το κουαρτέτο του που αποτελείται από τους Sam Harris (πιάνο ), Harish Raghavan (μπάσο ) και Rodney Green (ντραμς ).

Jeremy Pelt
Ο τρομπετίστας Jeremy Pelt, Αμερικανός επίσης, είναι ένα κλικ μεγαλύτερος από τον Akinmusire, ανήκει όμως στην ίδια σχολή προς το πιο straight forward thinking. Αυτό σημαίνει πως στον ήχο του και στις μουσικές του βλέπουμε να κυριαρχεί η πιο hard bop (δηλαδή πιο κλασικά τζαζική ) αντίληψη. Ο ταλαντούχος κύριος Pelt έχει ισχυρούς συγγενικούς δεσμούς με τρομπετίστες όπως ο Lee Morgan ή ο Freddie Hubbard, που αποτελούν το πρότυπο μιας σταθερής μέσα στο χρόνο παράδοσης.

Εκτός αυτού όμως, διακρίνεται και για τις οργανωτικές του ικανότητες και σ’ αυτές οφείλεται η δημιουργία του Power Quintet που εμφανίζεται στο «Half Note Jazz Club» από 18 έως και 21/3. Το all star σχήμα έχει στις τάξεις του τον Steve Nelson, πολύπειρο βιμπραφωνίστα από τους πιο περιζήτητους στον τομέα του, τον ντράμερ Bill Stewart, μια πραγματική ρυθμική γεννήτρια ήδη από τη συμμετοχή του στα γκρουπ του κιθαρίστα John Scofield, τον καταξιωμένο μπασίστα Peter Washington και τον νεότερο πιανίστα Danny Grissett. Συνολικά, πρόκειται για ένα άθροισμα με ιδιαίτερη αξία.

Rudy Linka

Μια σχέση δασκάλου-μαθητή είναι αυτή του John Abercrombie με τον Rudy Linka, αφού ο Τσέχος κιθαρίστας πήρε μαθήματα από τον βετεράνο Αμερικανό μετρ Abercrombie. Όπως όμως συμβαίνει στις καλύτερες αυτών των σχέσεων, η όποια διαφορά επιπέδου πολύ σύντομα εκμηδενίστηκε και μετατράπηκε σε μια δημιουργική συνεργασία που κρατάει χρόνια. Οι δυο τους έχουν αναπτύξει μια intuitive επικοινωνία που με βάση το λυρισμό και το αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι δίνει σάρκα και οστά σε μουσικά αποτελέσματα που θα απολαύσουμε στο «Gazarte» στις 18/3.

Μουσική

Το Μέγαρο υποδέχεται το βράδυ του Σαββάτου 5 Μαρτίου μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης Τέχνης και έναν από τους πλέον εμβληματικούς εκπροσώπους της μινιμαλιστικής μουσικής, τον Μάικλ Νάιμαν, που θα βρεθεί στην Αθήνα με τη διάσημη μπάντα του για να παρουσιάσει στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη (ώρα 9:00 μ.μ.) τη συναυλία με τίτλο «Τhe Baroque Project».

The Baroque Project Programme
Ο Μάικλ Νάιμαν έχει γράψει πολλές μελωδίες για τον κινηματογράφο, αντλώντας την έμπνευσή του από το Μπαρόκ. Η συναυλία του στο Μέγαρο θα αρχίσει με τέσσερα αποσπάσματα από τη μουσική του για την ταινία Το συμβόλαιο του σχεδιαστή (1982-3) του Πήτερ Γκρήναγουεϋ, η πλοκή της οποίας τοποθετείται στην Αγγλία του 1695. Τα αποσπάσματα βασίζονται κυρίως σε σπαράγματα μελωδιών αλλά και σε ολόκληρες συνθέσεις του Χένρυ Πέρσελ. Ακολουθούν δύο κομμάτια από τη μουσική για την ταινία του Γκρήναγουεϋ Ένα ζήτα και δύο μηδενικά (1985). Πρόκειται για ελεύθερες συνθέσεις του Νάιμαν εμπνευσμένες από το αγγλικό μπαρόκ του 17ου αιώνα αλλά και τον Μπίμπερ. Στη συνέχεια, θα ακουστεί το έργο Οι παρτιτούρες του μουσικολόγου, παραγγελία των BBC Proms 2005 στον συνθέτη για τις επετειακές εκδηλώσεις για τον θάνατο του Πέρσελ (1695) και τη γέννηση του Χαίντελ (1685). Οι παρτιτούρες βασίζονται εν μέρει σε υλικό από γνωστά και άγνωστα έργα των δύο μεγάλων συνθετών, τους οποίους είχε μελετήσει σε βάθος ο Νάιμαν ως φοιτητής μουσικολογίας τη δεκαετία του 1960.

Η έναρξη του δεύτερου μέρους ανήκει στη σύνθεση Memorial. Είναι εμπνευσμένη από μια άρια της όπερας Βασιλιάς Αρθούρος και πάλι του Πέρσελ. Το έργο αρχικά αφιερώθηκε από τον Νάιμαν το 1985 στη μνήμη των οπαδών της Γιουβέντους που σκοτώθηκαν στο γήπεδο Χέυζελ των Βρυξελλών, αλλά αργότερα ο συνθέτης το παραχώρησε στον Γκρήναγουεϋ για τη μουσική επένδυση της ταινίας Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της (1989). Το Memorial θα διαδεχθούν τέσσερα κομμάτια που γράφτηκαν για Τα βιβλία του Πρόσπερο (1991), ένα φιλμ του Γκρήναγουεϋ που αποτελεί την προσωπική του ανάγνωση της Τρικυμίας του Σαίξπηρ. Ένα από αυτά είναι εμπνευσμένο από την Πασακάλια του Κουπρέν. Ο επίλογος της βραδιάς ανήκει σε τέσσερα αποσπάσματα από τους Χορούς του νερού, μια οκταμερή σύνθεση βασισμένη σε ένα μαδριγάλι του Μοντεβέρντι αλλά και σε υλικό του ίδιου του Νάιμαν, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην ταινία μικρού μήκους του Πήτερ Γκρήναγουεϋ Making a Splash (1984).

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, Αθήνα


Ημερομηνία: Σάββατο 5 Mαρτίου 2016, στις 21:00


Τιμές εισιτηρίων: 14 €, 25 €, 35 €, 50 € (Διακεκριμένη Ζώνη)
Ειδικές τιμές: 7,5 € (Φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ), 9,5 € (65+, πολύτεκνοι)


Πληροφορίες: Τηλ.: 210 72.82.333
www.megaron.gr

Μουσική

Πάνω από 60 καλλιτέχνες σε τρία stages στο φεστιβάλ που διοργανώνει ο Ρ/Σ "Στο κόκκινο" στις 27-28 Φεβρουαρίου στον πεζόδρομο Αγίων Αναργύρων στου Ψυρρή

Ο "105,5 Στο Κόκκινο" κλείνει 10 χρόνια λειτουργίας και συνεχούς παρουσίας στα ερτζιανά και διοργανώνει μία μεγάλη γιορτή.

Δύο ημέρες γεμάτες μουσική και δρώμενα. Ένα φεστιβάλ δρόμου με ακούσματα από εναλλακτική rock μέχρι ρεμπέτικο, από λαϊκό μέχρι jazz, funk, swing και world που αντανακλούν τη μουσική ταυτότητα του σταθμού. Παράλληλα, θεατρικές παραστάσεις και δραστηριότητες για παιδιά.
Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Stage Jazz (Αγ. Αναργύρων 16 )


Μάριος Στρόφαλης& Κώστας Βλαχόπουλος project tanguerissimo | Τηλέμαχος Μούσας & Νάσια Γκόφα | ΓΙΑΝ ΒΑΝ| Nefeli Walking Undercover|Radiosol| Amorgo Quintet| Anamateur & Pros feat. Yiannis Kassetas| Muchatrela Band| Si bemol Frogs| Ξένια & Πλαστελίνη | Strovili| Momo Trio| Los Tre| Groovy Cave| Clio K.| Αlegros & Fotini Duet| Dora &The Crazydents| Half Dim Group| Doros (dorόs )| Vago Tedosio Free (thr )azz| «Το Καρναβάλι των ζώων»

Stage World (Πλατεία Αγ. Αναργύρων )

Αφροδίτη Μάνου & Νίκος Πλατύραχος| Γιώργος Μεράντζας & Βασίλης Προδρόμου| Καλλιόπη Βέττα| Δημήτρης Μυστακίδης| ΚατερίναΤσιρίδου & RebetikoBand| Αφεντούλα Ραζέλη και το Γνωστό Τρίο| Ραλλία Χρηστίδου| Ευτυχία Μητρίτσα| Κατερίνα Μακαβού| Γιάννης Ιωάννου| Encardia| Μικρό Πολυτεχνείο| Μάριος Παπαδέας| Όθωνας Μπικάκης & Ανδρέας Φασάκης| Diminuita| Zekiye Yürekli-Ala Turka ala Greka| Πέτρος Βαγιόπουλος| Kώστας Μάντζιος& Άντζελα Ορφανού| Πέτρος Σαριδάκης| Oρχήστρα «Smyrna»| Τρυγητές| Θέατρο της Ημέρας| Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Stage Rock (Πλατεία Ηρώων )

Penny Dreadful| Dustbowl| Palyrria| Appalachian Cobra Worshipers| Daddy’s Work Blues Band| Groova Niko| Kenny Freq| Groove Attack Big Band| Παράξενες Μέρες| Quilombo| Altribe| Ιορδάνης Σιδηρόπουλος| Γιώργος Μπίλιος| KarbonWhyte| Ubuntu Drum & Dance Group| Cirko Cachivache| Live Love Ride|

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Μουσική

Ο κορυφαίος τραγουδοποιός Κώστας Χατζής, μετά τις sold out εμφανίσεις του στο Half Note, επιστρέφει για τέσσερις συναυλίες, από την Παρασκευή έως και τη Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου, για να μας μεταφέρει και πάλι στις παλιές, καλές εποχές των αθηναϊκών μπουάτ.

Με ένα εξαιρετικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει όλες τις μεγάλες του επιτυχίες, αλλά και αγαπημένα τραγούδια κορυφαίων συνθετών της παλιάς αλλά και νεώτερης γενιάς, όπως είναι ο Θεοδωράκης, ο Πλέσσας, ο Ξαρχάκος, ο Μαρκόπουλος αλλά και ο Τόκας, ο Χατζηνάσιος, ο Σπανός, ο Κατσαρός και ο Παπαδημητρίου, μας καλεί να τραγουδήσουμε όλοι μαζί του.

Ο Κώστας Χατζής μιλάει τη γλώσσα του λαού, έτσι και τα τραγούδια του είναι απλά, σοφά και ευρέως κατανοητά. Θεωρείται απ’τους κορυφαίους και συνάμα πρωτοπόρους δημιουργούς στο κοινωνικό τραγούδι. Κατά κοινή ομολογία είναι αυτός που ουσιαστικά επέβαλε το στυλ «φωνή-κιθάρα» και για πρώτη φορά ακούστηκαν μπαλάντες με κοινωνικά μηνύματα. Διαμόρφωσε με την διαχρονική παρουσία του (55 χρόνια) σχολή και γενιές τραγουδοποιών ακολούθησαν τα χνάρια του και μεγαλούργησαν στο μετέπειτα έντεχνο ελληνικό τραγούδι.

Συντροφιά του η Μαρία Αλεξίου και η Αντωνία Χατζίδη και στην διεύθυνση της ορχήστρας ο εξαιρετικός Γιώργος Παγιάτης.

Ώρα έναρξης: Παρ. & Σαβ. 22.30, Κυρ. & Δευτ. 21.30
Είσοδος: 20 ευρώ (μπαρ), 25 ευρώ (Β’ Ζώνη), 30 ευρώ (Α’ Ζώνη)
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 210 9213310

Ημερομηνίες: 26/02/2016-01/03/2016

HALF NOTE JAZZ CLUB
Τριβωνιανού 17 Μετς, 210-9213360
www.halfnote.gr

Μουσική

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μας προσκαλεί να γιορτάσουμε τον Άγιο Βαλεντίνο με χορό και μουσική , στο διήμερο εκδηλώσεων που έχει προγραμματίσεις στις 13 και 14 Φεβρουαρίου, σε συνεργασία με το Tango Acropolis Festival και την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.

Ο εορτασμός ξεκινά το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016 από το Φουαγέ των Μουσών του Μεγάρου Μουσικής. Αναλυτικά:

Tango en Eros

- Δωρεάν μαθήματα χορού
12:15 - 13:00, 13:15 - 14:00,
14:15 - 15:00, 15:15 - 16:00,
16:15 - 17:00, 17:15 - 18:00

- Χορός τάνγκο από τους Ν. Παπαδημητρίου και Ν. Κουμαριανού
13:00 - 13:15

- Ζωντανή μουσική με τους
Roman Gomez (μπαντονεόν) και Natalia Petsalis (τραγούδι)
14:00 - 14:15

- Χορός τάνγκο από τους Ν. Παπαδημητρίου και Ν. Κουμαριανού
15:00 - 15:15

- Ζωντανή μουσική με τους
Herman Mayr (κιθάρα) και Kostas Vlaxopoulos (φυσαρμόνικα)
16:00 - 16:15

- Ζωντανή μουσική με τους Roman Gomez (μπαντονεόν),
Herman Mayr (κιθάρα) και Natalia Petsalis (τραγούδι)
17:00 - 17:15

- Επίδειξη μόδας: Tango Design από την Βικτωρία Χαϊτόγλου
18:00 - 18:25

- Διάλεξη: Το τάνγκο ως γέννηση μιας αστικής μυθολογίας
Ομιλητές: Marta Silvia Dios Sanz και Marcos Breuer
18:30 - 19:30

Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Αργεντινής Δημοκρατίας

Είσοδος ελεύθερη

Στην Αίθουσα MC2 του Μεγάρου από τις 13.00 έως τις 18.30 θα δούμε ταινίες και ντοκιμαντέρ γύρω από το τάνγκο.

Υπεύθυνοι μελέτης, μετάφραση: Marta Silvia Dios Sanz και Marcos Breuer

Είσοδος ελεύθερη

Το αφιέρωμα θα συνεχιστεί στις 20.30, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης όπου θα απολαύσουμε τους φιναλίστ χορευτές του φεστιβάλ Tango Acropolis, σε μία μουσικοχορευτική παράσταση με τίτλο «Tango Acropolis Show».

Τραγούδι Marta Moreleon
Special guest Μάριος Στρόφαλης

Ορχήστρα Quinteto Tangarto

Χορεύουν:
Luis και Elena Mestre (Αθήνα)
Διονύσης και Χλόη Θεοδωροπούλου (Αθήνα)
Χρήστος Μπακόπουλος και Μαίρη Ζηλωτή (Αθήνα)
Μαριάνα Κουτάντου και Βαγγέλης Χατζόπουλος (Αθήνα)
Δέσποινα Αμαραντίδου και Στέλιος Σταμπουλίδης (Θεσσαλονίκη)
Ιωάννα Ανδρικοπούλου και Χόρχε Τσαούσογλου (Πάτρα)
Francesca Santangelo και Luca Morale (Ιταλία)
Anna Ariza και Marcos de Camili (Ιταλία)

Special guest Gabriel Marino και Lia Zesalmazidi

Τιμές εισιτηρίων: Φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ: € 5
Πολύτεκνοι, 65+: € 8
Ζώνη Γ: € 9
Ζώνη Β: € 15
Ζώνη Α: € 22
Διακεκριμένη Ζώνη: € 30

Αργότερα το βράδυ, στις 23.00 στην Αίθουσα Banquet το Hamburg Tango Quintet θα κλείσει την πρώτη ημέρα με μουσικά και χορευτικά θέματα για την μιλόνγκα και χορό επί σκηνής από όλους, μέχρι τα ξημερώματα!

«Noche de Tango y Milonga»

D.j. Filimon Zaharatos

Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: € 15

* Με την αγορά εισιτηρίου για το Tango Acropolis Show (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης) το κοινό μπορεί να προμηθευτεί εισιτήρια για το «Noche de Tango y Milonga» (Banquet) στην τιμή των 10 €

* Στην εκδήλωση «χορεύουμε όλοι μαζί» θα υπάρχουν λίγα καθίσματα και τραπέζια. Το εισιτήριο σάς εξασφαλίζει μόνον την είσοδο στην αίθουσα

Στις 14 Φεβρουαρίου 2016, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου το Μέγαρο Μουσικής μας προσκαλεί σε μία συναυλία , σε συμπαραγωγή με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, με τίτλο Love Stories, στις 19.30 στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Μια συναυλία αφιερωμένη στη μουσική των πιο γνωστών κινηματογραφικών αριστουργημάτων με θέμα τον Έρωτα.

Θα ακουστούν μουσικές από αγαπημένες ταινίες όπως: Όσα παίρνει ο άνεμος, Πέρα από την Αφρική, Love Story, Ρωμαίος και Ιουλιέττα , West Side Story, Δόκτωρ Ζιβάγκο, La Strada, Τιτανικός κ.ά.

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Μουσική διεύθυνση: Βλαδίμηρος Συμεωνίδης

Τιμές εισιτηρίων: Φοιτητικά, Εκπτωτικά: € 5
Ζώνη Γ: € 10
Ζώνη Β: € 10
Ζώνη Α: € 15

Μουσική

Ο Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης) αποτελεί μια ξεχωριστή μορφή. Από το 1982 έως σήμερα έχει παίξει και συνεχίζει να παίζει στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου, μιλώντας στις ψυχές των ανθρώπων, ανεξάρτητα καταγωγής και εθνικότητας , κερδίζοντας διθυραμβικές κριτικές.

Μετά την ολοκλήρωση της πετυχημένης Ευρωπαϊκής του περιοδείας, ο Ψαραντώνης ανεβαίνει με την «Τίγρη» του στη σκηνή του Half Note Jazz Club για τις πρώτες του χειμερινές εμφανίσεις.

Μαζί έχει όλη την πραμάτεια του: Τον Ερωτόκριτο, τα Ριζίτικα, τους χορούς που δίδαξε η Ρέα, η μητέρα των θεών στους Κουρήτες, προκειμένου να επιτύχουν εξαγνισμό, τα δικά του κοσμαγάπητα τραγούδια.

Στην ουσία είναι σαν να μας προσκαλεί στην ζεστασιά του καθιστικού του στα Ανώγεια, για τσικουδιά και για όλα όσα παράγει η ελεύθερη ταξιδιάρα μουσική ψυχή του.

Μαζί του ο Γιάννης Παξιμαδάκης στο λαούτο και η Νίκη Ξυλούρη στο τραγούδι και τα κρουστά.

Είσοδος
Mπαρ: 15€
Β’ Ζώνη: 20€
Α’ Ζώνη: 25€

Half Note Jazz Club

Τριβωνιανού 17, Μετς
Τηλ: 2109213310

Από 23/1 Eώς 26/1
Ημέρες / ώρες: Σάβ.: 10.30 μ.μ., Κυρ., Δευτ., Τρ. 9.30 μ.μ.Είσ.: € 25, 20, 15.

 

Μουσική

Ο «Σταυρός του Νότου» είναι το πιο δημοφιλές μουσικό έργο που γράφτηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Με συνεχώς αυξανόμενες πωλήσεις και με τη νέα γενιά κάθε εποχής να το αγκαλιάζει σαν κάτι δικό της. Τώρα, η ποίηση του Νίκου Καββαδία και η μελοποίηση του Θάνου Μικρούτσικου γίνεται θέατρο, παράσταση, μεικτό θέαμα και, τελικά, ταξίδι στο θέατρο Μπάντμιντον από 21/1, σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη. 


Έχουμε λοιπόν μπροστά μας ένα ακόμα ταξίδι στον «Σταυρό του Νότου»…
Όλα αυτά τα χρόνια –από το 1979– έχουν παιχτεί πάρα πολλά από αυτά τα τραγούδια, γιατί το έργο είναι ιδιαιτέρως αγαπητό. Συνολικά, όμως, η παρουσίαση ολόκληρης αυτής της δουλειάς μου έχει γίνει σε μόλις έξι παραστάσεις το 2005 στο Μέγαρο Μουσικής, δύο παραστάσεις στο Ηρώδειο το 2009 και μία στη Λευκωσία. Και μία φορά στο «Ταξιδεύοντας με τον Σταυρό του Νότου» για τα παιδιά, το 2011, στο Μέγαρο. Λίγες σχετικά φορές για ένα έργο με τέτοια ζήτηση!

Τι σε ώθησε στην ποίηση του Νίκου Καββαδία;
Από τον πατέρα μου, που ήταν από αστικό περιβάλλον, καθηγητής μαθηματικών και αριστερός, έμαθα την ποίηση. Παιδάκι ακόμα, παίρνοντάς με στην αγκαλιά του μου απήγγειλε από στήθους Καβάφη, Ρίτσο και τους λεγόμενους «ελάσσονες» ποιητές: τον Λαπαθιώτη, τον Καρυωτάκη και τον Καββαδία.

Ποιήματα του οποίου, όμως, μελοποίησες πολύ αργότερα…
Μου ζητήθηκε να γράψω τη μουσική για την «Πορεία 090», μια σειρά της κρατικής –τότε– τηλεόρασης και, φυσικά, δέχτηκα. Τους ρώτησα αν θα υπάρχουν τραγούδια – πράγμα που δεν είχαν σκεφτεί. Τους πρότεινα τον Νίκο Καββαδία, δεν είχαν αντίρρηση και έτσι γεννήθηκαν τα πρώτα τραγούδια και κυκλοφόρησε η πρώτη εκδοχή του «Σταυρού του Νότου» – με καταιγισμό από αρνητικές κριτικές από ανθρώπους καλοπροαίρετους, που εκτιμούσαν τη μουσική μου!

Είχαν κατατάξει τον Καββαδία φιλολογικά ως έναν εξαιρετικά ελάσσονα ποιητή – και μερικοί τον χαρακτήριζαν στιχοπλόκο ημερολογίων!

«Η μελοποίησή μου αποκάλυψε ότι ο Καββαδίας είναι μεν ένας ποιητής που ως πεδίο έχει τη θάλασσα, όμως άμα τον μελετήσεις καλά και τον αποκαλύψεις, λέει, ξεκινώντας από το «λυπήσου αυτούς που δεν ονειρεύονται», ότι εσύ, νέε, αν αξίζει που ήρθες σ’ αυτό τον κόσμο είναι για να ξεπεράσεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο.»
Όμως ο δίσκος είχε πρωτοφανή επιτυχία…
Χρόνο με το χρόνο αυξάνονταν οι πωλήσεις του δίσκου και εγώ που ήμουν 32 χρόνων, έβλεπα τους 16άρηδες αλλά και τους μεγαλύτερούς μου, τους 40άρηδες, να μπαίνουν με πολύ πάθος σ’ αυτήν τη δουλειά. Πράγμα που εντεινόταν όσο προχωρούσε η διείσδυσή του σε νεότερα ακροατήρια. Παρατηρούσα να το αντιμετωπίζει η κάθε φορά νέα γενιά ως «δικό της» έργο, τωρινό! Το σοβαρότερο κομμάτι της «Καββαδιομανίας» όμως προέρχεται από τον ποιητή και από αυτά που θέλει να πει η ποίησή του.

Η μελοποίησή μου αποκάλυψε ότι ο Καββαδίας είναι μεν ένας ποιητής που ως πεδίο έχει τη θάλασσα, τη ζωή των ναυτικών, το ταξίδι αλλά, άμα τον μελετήσεις καλά και τον αποκαλύψεις, λέει, ξεκινώντας από το «λυπήσου αυτούς που δεν ονειρεύονται», ότι εσύ, νέε, αν αξίζει που ήρθες σ’ αυτό τον κόσμο είναι για να ξεπεράσεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο. Είναι αυτό που ο Μάης του ’68 είχε ως κεντρικό σύνθημα: «Είμαστε ρεαλιστές. Ας διεκδικήσουμε το αδύνατο»!

Ο στίχος, για παράδειγμα, «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία» δεν ερμηνεύεται ως μια ωραία εικόνα χωρίς να έχει ψυχή μέσα. Αυτόν το λευκό άγριο καρχαρία διαλέγει ο ποιητής για να πει: κατάκτησέ το, ημέρωσέ το και χόρεψε πάνω στο φτερό του. Και το βλέπω στα μάτια χιλιάδων νέων να είναι αυτό, συνειδητά ή ασυνείδητα, που τους απογειώνει.
Μέσω της μουσικής σου η ποίηση του Καββαδία μπήκε στη ζωή μας – ακόμα και στην καθημερινή μας σκέψη…
Οι τρεις δισκογραφικές εκδόσεις που έχουν κυκλοφορήσει σε συνδυασμό με τα premium πρέπει να έχουν φτάσει τα 2.000.000. Ρεκόρ μελοποιημένης ποίησης στην Ευρώπη σίγουρα! Αυτός είναι ο λόγος που είναι επιβεβλημένη η παρουσίαση του – γιατί η κάθε νέα γενιά το απαιτεί. Κι αν με ρωτήσεις ποιο είναι το πιο αγαπημένο από τα έργα μου, έχει απαντήσει ήδη ο κόσμος. Επί της ουσίας και σε βάθος χρόνου.

Οι τωρινές παραστάσεις στο «Μπάντμιντον» τι νέο κομίζουν στη μέχρι τώρα εμπειρία μας από τον «Σταυρό του Νότου»;
Είναι ιδιαίτερες γιατί, με αφορμή τα τραγούδια, χτίστηκε ένα θέαμα που έχει πολλά επίπεδα. Ο Θέμης Μουμουλίδης είναι κατά τη γνώμη μου μακράν ο καλύτερος Έλληνας σκηνοθέτης στον τομέα της δραματοποίησης ποιητικών κειμένων.

Έχει γερές βάσεις από τα νιά­τα του. Θυμάμαι ότι όταν ξεκίνησα τη συνεργασία μου με τον καλύτερο σκηνοθέτη στο ποιητικό θέατρο, τον Ανρί Ρονς, ήρθε να δει την παράσταση στο Βέλγιο και μου ζήτησε να μεσολαβήσω στον Ρονς ώστε να παρακολουθήσει τις πρόβες της επόμενής του παράστασης, εν είδει μαθητείας!

Ο Μουμουλίδης λοιπόν έχει κάνει μια δραματουργική επεξεργασία κειμένων του Καββαδία, φτιάχνοντας διαλόγους και ζωντανεύοντας τον κόσμο του, αλλά σε μια δίοδο επικοινωνίας με «καταραμένους» Γάλλους ποιητές. Όμως το θέαμα δεν είναι μόνο η δραματουργική επεξεργασία του Θέμη, ούτε τα τραγούδια.

Υπάρχουν χορευτές, πολλοί ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί. Υπάρχει ο σκηνικός χώρος που δημιούργησε ο Γιώργος Πάτσας – κατά τη γνώμη μου ο πρύτανης των σκηνογράφων στις μέρες μας. Υπάρχει και βίντεο που ακολουθεί κάποια γεγονότα, όχι συνεχώς: σε ορισμένα τραγούδια, όπως το «Federico Garcia Lorca», όπου αναφέρεται στον Ισπανικό εμφύλιο αλλά και στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Είναι ένα μεικτό θέαμα και ελπίζω ότι το μοντάρισμα των επιμέρους στοιχείων να είναι πάρα πολύ καλό. Είχαμε βέβαια μια απώλεια – όχι μόνο για την παράσταση αλλά για το ελληνικό θέατρο εν γένει και για όσους είμαστε φίλοι του: τον Μηνά Χατζησάββα, που θα έπαιζε τον κεντρικό ρόλο του ποιητή.

Ήταν στις πρώτες πρόβες –εξαιρετικός ηθοποιός που τον ήξερα από τότε που κάναμε το «Cabaret Erik Satie» στην πρώτη φάση του Μεγάρου– και ο θάνατός του μας σόκαρε. Έχουμε όμως τον Μάινα, την Αντωνοπούλου, τον Ζαλμά, τον Αρβανίτη, τον Παπαζήση, τον Θωμαΐδη, δέκα μουσικούς με επικεφαλής τον Θύμιο Παπαδόπουλο, παίζω κι εγώ on stage το «Μαχαίρι» και τους «Επτά νάνους»…

«Ο Μουμουλίδης έχει κάνει μια δραματουργική επεξεργασία κειμένων του Καββαδία, φτιάχνοντας διαλόγους και ζωντανεύοντας τον κόσμο του, αλλά σε μια δίοδο επικοινωνίας με "καταραμένους" Γάλλους ποιητές.»

Τα τελευταία 15 χρόνια σε έχουμε συνηθίσει ως περφόρμερ. Εξάλλου, ποτέ δεν ήσουν συνθέτης του σαλονιού ή του εργαστηρίου…
Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό που έκαναν οι συνθέτες τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένων και των μεγάλων – να κάθονται δηλαδή στο πόντιουμ και να διευθύνουν. Εγώ από την αρχή ήμουν στο πιάνο. Αλλά ως καθαρό περφόρμερ θα με βρεις το ’90, όπου αρχίζω να κάνω απανωτές συναυλίες πιάνο-φωνή και με τη Δήμητρα Γαλάνη αλλά κυρίως με τον Κώστα Θωμαΐδη, όπου εκεί κυριολεκτικά έπρεπε να υποκαταστήσω ολόκληρη ορχήστρα με το πιάνο, πράγμα που άρχισε να δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Από το 1999 και μετά, με όλους τους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς που δούλεψα, λειτούργησα ως περφόρμερ. Και λειτουργώ έτσι: ως μέρος του συνόλου, μαζί με όλους τους άλλους. Ίσως λίγο πιο εμψυχωτικά, αλλά σαν όλους τους άλλους!

Βρίσκεις χρόνο να ξεκουραστείς καθόλου;
Πολύ λιγότερο από όσο πρέπει! Παλιότερα αγαπούσα πολύ το Παρίσι και ταξίδευα συχνά. Κάποια στιγμή η αγάπη μου άρχισε να μετατίθεται προς Ισπανία μεριά. Αλλά τώρα δεν έχω ευκολία χρόνου – δεν μπορείς να πεις τα κλείνω τώρα και πάω 15 μέρες κάπου. Αυτό δεν υπάρχει! Πρέπει να προγραμματιστείς, να δεις τι γίνεται με τις άλλες δουλειές – αδύνατον! Πρωτοχρονιάτικα και στρώθηκα από τις 9 το πρωί στη δουλειά!

Υπάρχει όμως το σπίτι στην Κρήτη που βλέπει το Λιβυκό… Είναι σε ένα χωριό, 850 μέτρα υψόμετρο, παρέα με αητούς, βλέπεις το αχανές Λιβυκό πέλαγος – αυτήν τη στιγμή που μιλάμε είναι χιονισμένο. Είναι καταπληκτικό και τις τέσσερις εποχές. Εκεί συνομιλείς με το χρόνο και, ενδεχομένως, όταν γράφεις μουσική, τον εγκλωβίζεις. Μου έχει τύχει σε δύο περιπτώσεις να γράψω ένα έργο εκεί και τελειώνοντάς το συνειδητοποίησα ότι το έγραψα πολύ λεπτομερειακά, πολύ αναλυτικά και στο 25% του χρόνου που θα το έγραφα εδώ στην Αθήνα.

Η επαφή σου με το κοινό κρατιέται σε εξαιρετικό επίπεδο…
Στη δική μου περίπτωση υπάρχει μια αμφίδρομη συγκίνηση και εμψύχωση από τον κόσμο προς εμένα και από εμένα προς τον κόσμο. Αυτό το πράγμα στις μέρες και στις εποχές κρίσης (όλων των ειδών ) που περνάμε είναι σημαντικό. Υπάρχει κρίση οικονομική, πολιτισμική, κρίση μετακίνησης πληθυσμών. Κατά τη γνώμη μου βρισκόμαστε σε μια σημαντική περίοδο όπου οι σιγουριές μας κατακερματίστηκαν και το στοίχημα είναι «χάος» ή «καινούργιες σιγουριές». Το θέμα που με απασχολεί δεν είναι φυσικά ο εαυτός μου αλλά τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, οι άνθρωποι που αγαπώ, οι νέοι…

Μας μένει πάντως ακόμα η «πολυτέλεια» να ασχολούμαστε με την τέχνη…
Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, Γιώργο! Μεγαλώσαμε σε ένα αξιακό περιβάλλον που περιείχε αυτές τις ποιότητες. Γίναμε αυτό που είμαστε αγαπώντας αυτή τη διαδικασία. Δεν μπορείς να ξεφύγεις και να πεις «εδώ ο κόσμος χάνεται»! Μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω ένα βιβλίο αισθητικής, να επιβεβαιώνω πράγματα ή να μαθαίνω καινούργια.

Το θέμα που προέκυψε στο Φεστιβάλ με τον Γιώργο Λούκο το έχεις παρακολουθήσει;
Το έχω παρακολουθήσει αλλά όχι άμεσα. Καταρχάς, να πω το εξής: αν υπάρχει σκάνδαλο –αποδεδειγμένο, όχι υπόνοιες–, εγώ δεν πιστεύω ότι ο Γιώργος Λούκος εμπλέκεται σ’ αυτό. Επειδή όμως ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ανώνυμης εταιρείας, δυστυχώς έχει ευθύνη.

Αυτό με βάση το νόμο. Αν μιλήσουμε τώρα επί της ουσίας, ανεξάρτητα από αυτό, πιστεύω ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να κάνει ένα λάθος: κάνεις αλλαγές σε ανθρώπους όταν εσύ έχεις φτιάξει ένα σχέδιο για το τι θέλεις να κάνεις σ’ έναν τομέα. Άμα ρωτήσω εγώ τον Μπαλτά –αλλά και πριν, τον Ξυδάκη– τι θέλετε να κάνετε με τα φεστιβάλ, είμαι σίγουρος πως δεν έχουν ιδέα! Με τρελαίνει αυτή η προχειρότητα. Δεν είναι λογική το «φύγε εσύ», «έλα εσύ», «φύγε εσύ»…

Υπάρχει περίπτωση να ασχοληθείς ξανά με την πολιτική;
Όχι! Σ’ αυτό είμαι απόλυτος.

Βλέπεις κάτι καινούργιο στη μουσική;
Δυσκολεύεσαι να δεις τα νέα πράγματα γιατί «πέθανε» η δισκογραφία. Και γιατί στον τομέα της «λόγιας» μουσικής δεν υπάρχει κάποιος θεσμός ή κάποιος φορέας να τα παίξει για να ακουστούν. Και ενώ υπάρχουν νέα πράγματα, δεν μπορούμε εύκολα να τα διακρίνουμε. Υπάρχουν σημαντικά νέα πρόσωπα που εκφράζουν στρώματα – όχι το σύνολο.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ 

Ο ποιητής
Υποτιμημένος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του (1910-1975 ) ακόμα και από συναδέλφους του ποιητές. Ο Γιώργος Σεφέρης, που ταξίδευε κάποτε με το πλοίο στο οποίο δούλευε ο Καββαδίας, δεν έκανε καν τον κόπο να τον χαιρετήσει!

Tα βιβλία
Οι τρεις ποιητικές συλλογές του, «Μαραμπού» (1933 ), «Πούσι» (1947 ), «Τραβέρσο» (1975 ) ζήτημα αν είχαν πουλήσει 10.000 αντίτυπα όσο ζούσε! Φυσικά, από τον «Σταυρό του Νότου» και μετά, ανήκουν πια στα κλασικά και διαχρονικά best seller!

Η ταινία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ταινία «Between the Devil and the Deep Blue Sea» της Γαλλίδας Marion Hansel. Στηρίζεται στο πεζογράφημα «Λι» του Καββαδία που εξιστορεί την παράξενη φιλία ενός μαρκόνη (ασυρματιστή φορτηγού ) με μια Κινεζούλα.

Το «Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου» ανεβαίνει στο Θέατρο Μπάντμιντον από 21/1 έως 21/2. Με τους Θάνο Mικρούτσικο, Στέλιο Μάινα, Σταύρο Ζαλμά, Ελισάβετ Μουτάφη, Νίκο Αρβανίτη κ.ά.

Τραγουδούν: Ρίτα Αντωνοπούλου, Κώστας Θωμαΐδης, Γιάννης Μαθές. Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης. Μουσική επιμέλεια: Θύμιος Παπαδόπουλος.

Μουσική

Με φλογερό ταμπεραμέντο και πάθος, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου διατρέχουν το ελληνικό τραγούδι από τη ρεμπέτικη έως την ποπ άκρη του. Ο Νίκος Βουλαλάς και ο Γιώργος Χαρωνίτης παρακολούθησαν την πολυσυζητημένη συνεργασία και μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους.

Back-to-back σε μια κολόνα, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου (οι σκιές τους, για την ακρίβεια ) εμφανίζονται στην έναρξη «ζωντανεύοντας» την promo αφίσα της συνεργασίας τους και κάνοντας μία σύντομη περίληψη του προγράμματος με πάσες τραγουδιών δικών τους αλλά και –κυρίως–άλλων ερμηνευτών («Μέλισσες», «Οι παλιοί μας φίλοι», «Αυτή η νύχτα μένει» ).

Σε βάζουν, έτσι, στο δρόμο που θα ακολουθήσουν, στο (μακρύ ) μήκος του οποίου θα κινηθούν παράλληλα με τα ξεχωριστά τους μέσα: η Ζουγανέλη, με διαρκείς ελιγμούς ανάμεσα στα είδη και με συναυλιακού τύπου ζωηράδα (στα 2/3 του προγράμματος ), ενώ η Βελεσιώτου, με κλειστά τα μάτια και το τσιγάρο στα χέρια, ένα λιτό τρόπο που της έχει χαρίσει το χαρακτηρισμό της νεο-ρεμπέτισσας.

«Κόντρα ντουέτο» τιτλοφορείται αυτή η μουσική παράσταση, αλλά ουσιαστικά το μοναδικό «κόντρα» στοιχείο είναι η σκηνική τους εικόνα. Γιατί κατά τ’ άλλα, εδώ έχουμε να κάνουμε με δύο χαρισματικές και παθιασμένες φωνές.

Εκείνη της Ζουγανέλη, της επιτρέπει να σκάβει στο βάθος κάθε τραγουδιού, στην ευφορία του «Μικρά βεγγαλικά», στον πόνο του «Μου ’χεις κάνει τη ζωή μου κόλαση», στη φρενίτιδα του «Τρελό από χαρά», αλλά και την οδηγεί κάτω στην πλατεία για ν’ ανέβει στις καρέκλες και να χορέψει με το fan club της. Και η φωνή της Βελεσιώτου γίνεται σύνδεσμος με το ρεμπέτικο και λαϊκό παρελθόν μας – γι’ αυτό τη χειροκροτάς με την ίδια ένταση όταν λέει τα «Διόδια» και στην a cappella έξοδο με το «Θα με δικάσει».

Είτε για τη μία είτε για την άλλη έρθεις στην «Ακτή Πειραιώς», η Ζουγανέλη και η Βελεσιώτου θα σε διασκεδάσουν – ίσως γι’ αυτό να προκρίνεται η προσέγγιση ποτ πουρί (τυπική των εμφανίσεων της Ζουγανέλη ), αλλά και να απουσιάζει μια εκτενέστερη αναφορά στις πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές τους, που έχουν ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο. Ν.Β.

Ένα πρόγραμμα «κόντρα» από ένα «κόντρα ντουέτο» δύο εξαιρετικών γυναικείων φωνών. Παρότι οι δυο τους, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου, βαδίζουν σε πολλούς κοινούς δρόμους –πολλούς περισσότερους από όσους ίσως και οι ίδιες φαντάζονται–, το πρόγραμμά τους είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να εξυπηρετεί τις επιμέρους καλλιτεχνικές τους ιδιαιτερότητες – και ενδεχομένως να απευθύνεται σε δύο διαφορετικά κοινά που όμως συνυπάρχουν αρμονικά στην «Ακτή Πειραιώς».

Η Βελεσιώτου αρκεί να κουνήσει το δαχτυλάκι της –ή μάλλον τα δάχτυλα που κρατούν το τσιγάρο– για να διαχυθεί η παρουσία της στο χώρο. (Κάτι που μόνο με την Μπέλλου το έχω ξαναδεί. ) Η Ζουγανέλη είναι ένα πλάσμα που σε κατακτά με την κίνηση, το μπρίο, το παίξιμο της φωνής της, καλύπτοντας ένα φάσμα που πιάνει από το σύγχρονο λαϊκό έως το ποπ και το μουσικό θέατρο.

Και οι δύο καταφέρνουν να μοιραστούν τις αρετές τους με το κοινό κατά τη διάρκεια ενός τετράωρου (more or less ) προγράμματος που εκτείνεται σε όλο το ρεπερτόριό τους – με λιγότερη έμφαση στις πρόσφατες δισκογραφικές τους δουλειές, που είναι θαυμάσιες και καθόλου «κόντρα». Ανάμεσά τους, ο Δημήτρης Υφαντής, λειτουργεί ως σύνδεσμος σε παραδοσιακά στιγμιότυπα. Γ.Χ.

Μουσική

 Στις 5 και 6 Ιανουαρίου 2016 θα απολαύσουμε ξανά στο Gazarte (Theater Stage) τη συνάντηση της Δήμητρας Γαλάνη με ένα κουαρτέτο εξαιρετικών Ελλήνων μουσικών με κεντρικό άξονα τραγούδια που έχουν γράψει οι μεγάλοι μας δημιουργοί , ποιητές και συνθέτες. Μια παράσταση που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε στα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας και γνώρισε την αποδοχή του κοινού κερδίζοντας παράλληλα διθυραμβικές κριτικές από τα Mέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Οι ενορχηστρώσεις της ομάδας αυτών των μουσικών αναδεικνύουν με έναν μοναδικό τρόπο τις επιρροές της ελληνικής μουσικής από την Ανατολή και τη Δύση. Ο Πέτρος Κλαμπάνης στο κοντραμπάσο, ο Θωμάς Κωνσταντίνου στο ούτι, λαούτο και κιθάρα, ο Σπύρος Μάνεσης στο πιάνο , ο Χρήστος Ραφαηλίδης στο βιμπράφωνο γίνονται ένα «σώμα» με την Δήμητρα Γαλάνη που είναι η «κορυφαία αυτού του χορού». Η ερμηνεύτρια εδώ συμπυκνώνει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού καθώς είναι κι η ίδια μέρος αυτής μιας και διδάχτηκε από αυτούς τους σπουδαίους δημιουργούς από τα πρώτα της βήματα. Σαν ένας συνδετικός κρίκος ενώνει το παρελθόν με το σήμερα.


Chronos (Xρόνος) σ’αυτήν την μοναδική παράσταση είναι με έναν τρόπο η Δήμητρα Γαλάνη. Chronos είναι αυτά τα τραγούδια που πάντα έχουμε ανάγκη να ανακαλούμε για να επαναπροσδιορίζουμε τον πολιτισμό μας.

Το project Chronos πρωτοπαρουσιάστηκε ένα χρόνο πριν με τη μορφή ανοιχτής πρόβας στο Gazarte (Δεκέμβριος 2014) σε δύο παραστάσεις που αμέσως έγιναν sold out.

To album "Chronos" κυκλοφορεί τέλος Δεκεμβρίου από την The In Sound.

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι

Ημερομηνία: 5 & 6 Iανουαρίου 2016, στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: Προπώληση: A ζώνη 35€ | Β ζώνη 26€ | Όρθιοι 13€, Ταμείο: Α ζώνη: 38€ | Β ζώνη: 29€ | Όρθιοι: 16€
Τα εισιτήρια είναι θεάματος & δεν περιλαμβάνουν ποτό

Προπώληση: Gazarte, 11876, viva, Public, Seven spots, Ιανός, Παπασωτηρίου,

Πληροφορίες: τηλ. 210 3460347
gazarte.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin