Φεβρουαρίου 21, 2018

Μουσική

Ο «Σταυρός του Νότου» είναι το πιο δημοφιλές μουσικό έργο που γράφτηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Με συνεχώς αυξανόμενες πωλήσεις και με τη νέα γενιά κάθε εποχής να το αγκαλιάζει σαν κάτι δικό της. Τώρα, η ποίηση του Νίκου Καββαδία και η μελοποίηση του Θάνου Μικρούτσικου γίνεται θέατρο, παράσταση, μεικτό θέαμα και, τελικά, ταξίδι στο θέατρο Μπάντμιντον από 21/1, σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη. 


Έχουμε λοιπόν μπροστά μας ένα ακόμα ταξίδι στον «Σταυρό του Νότου»…
Όλα αυτά τα χρόνια –από το 1979– έχουν παιχτεί πάρα πολλά από αυτά τα τραγούδια, γιατί το έργο είναι ιδιαιτέρως αγαπητό. Συνολικά, όμως, η παρουσίαση ολόκληρης αυτής της δουλειάς μου έχει γίνει σε μόλις έξι παραστάσεις το 2005 στο Μέγαρο Μουσικής, δύο παραστάσεις στο Ηρώδειο το 2009 και μία στη Λευκωσία. Και μία φορά στο «Ταξιδεύοντας με τον Σταυρό του Νότου» για τα παιδιά, το 2011, στο Μέγαρο. Λίγες σχετικά φορές για ένα έργο με τέτοια ζήτηση!

Τι σε ώθησε στην ποίηση του Νίκου Καββαδία;
Από τον πατέρα μου, που ήταν από αστικό περιβάλλον, καθηγητής μαθηματικών και αριστερός, έμαθα την ποίηση. Παιδάκι ακόμα, παίρνοντάς με στην αγκαλιά του μου απήγγειλε από στήθους Καβάφη, Ρίτσο και τους λεγόμενους «ελάσσονες» ποιητές: τον Λαπαθιώτη, τον Καρυωτάκη και τον Καββαδία.

Ποιήματα του οποίου, όμως, μελοποίησες πολύ αργότερα…
Μου ζητήθηκε να γράψω τη μουσική για την «Πορεία 090», μια σειρά της κρατικής –τότε– τηλεόρασης και, φυσικά, δέχτηκα. Τους ρώτησα αν θα υπάρχουν τραγούδια – πράγμα που δεν είχαν σκεφτεί. Τους πρότεινα τον Νίκο Καββαδία, δεν είχαν αντίρρηση και έτσι γεννήθηκαν τα πρώτα τραγούδια και κυκλοφόρησε η πρώτη εκδοχή του «Σταυρού του Νότου» – με καταιγισμό από αρνητικές κριτικές από ανθρώπους καλοπροαίρετους, που εκτιμούσαν τη μουσική μου!

Είχαν κατατάξει τον Καββαδία φιλολογικά ως έναν εξαιρετικά ελάσσονα ποιητή – και μερικοί τον χαρακτήριζαν στιχοπλόκο ημερολογίων!

«Η μελοποίησή μου αποκάλυψε ότι ο Καββαδίας είναι μεν ένας ποιητής που ως πεδίο έχει τη θάλασσα, όμως άμα τον μελετήσεις καλά και τον αποκαλύψεις, λέει, ξεκινώντας από το «λυπήσου αυτούς που δεν ονειρεύονται», ότι εσύ, νέε, αν αξίζει που ήρθες σ’ αυτό τον κόσμο είναι για να ξεπεράσεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο.»
Όμως ο δίσκος είχε πρωτοφανή επιτυχία…
Χρόνο με το χρόνο αυξάνονταν οι πωλήσεις του δίσκου και εγώ που ήμουν 32 χρόνων, έβλεπα τους 16άρηδες αλλά και τους μεγαλύτερούς μου, τους 40άρηδες, να μπαίνουν με πολύ πάθος σ’ αυτήν τη δουλειά. Πράγμα που εντεινόταν όσο προχωρούσε η διείσδυσή του σε νεότερα ακροατήρια. Παρατηρούσα να το αντιμετωπίζει η κάθε φορά νέα γενιά ως «δικό της» έργο, τωρινό! Το σοβαρότερο κομμάτι της «Καββαδιομανίας» όμως προέρχεται από τον ποιητή και από αυτά που θέλει να πει η ποίησή του.

Η μελοποίησή μου αποκάλυψε ότι ο Καββαδίας είναι μεν ένας ποιητής που ως πεδίο έχει τη θάλασσα, τη ζωή των ναυτικών, το ταξίδι αλλά, άμα τον μελετήσεις καλά και τον αποκαλύψεις, λέει, ξεκινώντας από το «λυπήσου αυτούς που δεν ονειρεύονται», ότι εσύ, νέε, αν αξίζει που ήρθες σ’ αυτό τον κόσμο είναι για να ξεπεράσεις τα όριά σου, να κατακτήσεις το αδύνατο. Είναι αυτό που ο Μάης του ’68 είχε ως κεντρικό σύνθημα: «Είμαστε ρεαλιστές. Ας διεκδικήσουμε το αδύνατο»!

Ο στίχος, για παράδειγμα, «Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία» δεν ερμηνεύεται ως μια ωραία εικόνα χωρίς να έχει ψυχή μέσα. Αυτόν το λευκό άγριο καρχαρία διαλέγει ο ποιητής για να πει: κατάκτησέ το, ημέρωσέ το και χόρεψε πάνω στο φτερό του. Και το βλέπω στα μάτια χιλιάδων νέων να είναι αυτό, συνειδητά ή ασυνείδητα, που τους απογειώνει.
Μέσω της μουσικής σου η ποίηση του Καββαδία μπήκε στη ζωή μας – ακόμα και στην καθημερινή μας σκέψη…
Οι τρεις δισκογραφικές εκδόσεις που έχουν κυκλοφορήσει σε συνδυασμό με τα premium πρέπει να έχουν φτάσει τα 2.000.000. Ρεκόρ μελοποιημένης ποίησης στην Ευρώπη σίγουρα! Αυτός είναι ο λόγος που είναι επιβεβλημένη η παρουσίαση του – γιατί η κάθε νέα γενιά το απαιτεί. Κι αν με ρωτήσεις ποιο είναι το πιο αγαπημένο από τα έργα μου, έχει απαντήσει ήδη ο κόσμος. Επί της ουσίας και σε βάθος χρόνου.

Οι τωρινές παραστάσεις στο «Μπάντμιντον» τι νέο κομίζουν στη μέχρι τώρα εμπειρία μας από τον «Σταυρό του Νότου»;
Είναι ιδιαίτερες γιατί, με αφορμή τα τραγούδια, χτίστηκε ένα θέαμα που έχει πολλά επίπεδα. Ο Θέμης Μουμουλίδης είναι κατά τη γνώμη μου μακράν ο καλύτερος Έλληνας σκηνοθέτης στον τομέα της δραματοποίησης ποιητικών κειμένων.

Έχει γερές βάσεις από τα νιά­τα του. Θυμάμαι ότι όταν ξεκίνησα τη συνεργασία μου με τον καλύτερο σκηνοθέτη στο ποιητικό θέατρο, τον Ανρί Ρονς, ήρθε να δει την παράσταση στο Βέλγιο και μου ζήτησε να μεσολαβήσω στον Ρονς ώστε να παρακολουθήσει τις πρόβες της επόμενής του παράστασης, εν είδει μαθητείας!

Ο Μουμουλίδης λοιπόν έχει κάνει μια δραματουργική επεξεργασία κειμένων του Καββαδία, φτιάχνοντας διαλόγους και ζωντανεύοντας τον κόσμο του, αλλά σε μια δίοδο επικοινωνίας με «καταραμένους» Γάλλους ποιητές. Όμως το θέαμα δεν είναι μόνο η δραματουργική επεξεργασία του Θέμη, ούτε τα τραγούδια.

Υπάρχουν χορευτές, πολλοί ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί. Υπάρχει ο σκηνικός χώρος που δημιούργησε ο Γιώργος Πάτσας – κατά τη γνώμη μου ο πρύτανης των σκηνογράφων στις μέρες μας. Υπάρχει και βίντεο που ακολουθεί κάποια γεγονότα, όχι συνεχώς: σε ορισμένα τραγούδια, όπως το «Federico Garcia Lorca», όπου αναφέρεται στον Ισπανικό εμφύλιο αλλά και στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Είναι ένα μεικτό θέαμα και ελπίζω ότι το μοντάρισμα των επιμέρους στοιχείων να είναι πάρα πολύ καλό. Είχαμε βέβαια μια απώλεια – όχι μόνο για την παράσταση αλλά για το ελληνικό θέατρο εν γένει και για όσους είμαστε φίλοι του: τον Μηνά Χατζησάββα, που θα έπαιζε τον κεντρικό ρόλο του ποιητή.

Ήταν στις πρώτες πρόβες –εξαιρετικός ηθοποιός που τον ήξερα από τότε που κάναμε το «Cabaret Erik Satie» στην πρώτη φάση του Μεγάρου– και ο θάνατός του μας σόκαρε. Έχουμε όμως τον Μάινα, την Αντωνοπούλου, τον Ζαλμά, τον Αρβανίτη, τον Παπαζήση, τον Θωμαΐδη, δέκα μουσικούς με επικεφαλής τον Θύμιο Παπαδόπουλο, παίζω κι εγώ on stage το «Μαχαίρι» και τους «Επτά νάνους»…

«Ο Μουμουλίδης έχει κάνει μια δραματουργική επεξεργασία κειμένων του Καββαδία, φτιάχνοντας διαλόγους και ζωντανεύοντας τον κόσμο του, αλλά σε μια δίοδο επικοινωνίας με "καταραμένους" Γάλλους ποιητές.»

Τα τελευταία 15 χρόνια σε έχουμε συνηθίσει ως περφόρμερ. Εξάλλου, ποτέ δεν ήσουν συνθέτης του σαλονιού ή του εργαστηρίου…
Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό που έκαναν οι συνθέτες τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένων και των μεγάλων – να κάθονται δηλαδή στο πόντιουμ και να διευθύνουν. Εγώ από την αρχή ήμουν στο πιάνο. Αλλά ως καθαρό περφόρμερ θα με βρεις το ’90, όπου αρχίζω να κάνω απανωτές συναυλίες πιάνο-φωνή και με τη Δήμητρα Γαλάνη αλλά κυρίως με τον Κώστα Θωμαΐδη, όπου εκεί κυριολεκτικά έπρεπε να υποκαταστήσω ολόκληρη ορχήστρα με το πιάνο, πράγμα που άρχισε να δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Από το 1999 και μετά, με όλους τους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς που δούλεψα, λειτούργησα ως περφόρμερ. Και λειτουργώ έτσι: ως μέρος του συνόλου, μαζί με όλους τους άλλους. Ίσως λίγο πιο εμψυχωτικά, αλλά σαν όλους τους άλλους!

Βρίσκεις χρόνο να ξεκουραστείς καθόλου;
Πολύ λιγότερο από όσο πρέπει! Παλιότερα αγαπούσα πολύ το Παρίσι και ταξίδευα συχνά. Κάποια στιγμή η αγάπη μου άρχισε να μετατίθεται προς Ισπανία μεριά. Αλλά τώρα δεν έχω ευκολία χρόνου – δεν μπορείς να πεις τα κλείνω τώρα και πάω 15 μέρες κάπου. Αυτό δεν υπάρχει! Πρέπει να προγραμματιστείς, να δεις τι γίνεται με τις άλλες δουλειές – αδύνατον! Πρωτοχρονιάτικα και στρώθηκα από τις 9 το πρωί στη δουλειά!

Υπάρχει όμως το σπίτι στην Κρήτη που βλέπει το Λιβυκό… Είναι σε ένα χωριό, 850 μέτρα υψόμετρο, παρέα με αητούς, βλέπεις το αχανές Λιβυκό πέλαγος – αυτήν τη στιγμή που μιλάμε είναι χιονισμένο. Είναι καταπληκτικό και τις τέσσερις εποχές. Εκεί συνομιλείς με το χρόνο και, ενδεχομένως, όταν γράφεις μουσική, τον εγκλωβίζεις. Μου έχει τύχει σε δύο περιπτώσεις να γράψω ένα έργο εκεί και τελειώνοντάς το συνειδητοποίησα ότι το έγραψα πολύ λεπτομερειακά, πολύ αναλυτικά και στο 25% του χρόνου που θα το έγραφα εδώ στην Αθήνα.

Η επαφή σου με το κοινό κρατιέται σε εξαιρετικό επίπεδο…
Στη δική μου περίπτωση υπάρχει μια αμφίδρομη συγκίνηση και εμψύχωση από τον κόσμο προς εμένα και από εμένα προς τον κόσμο. Αυτό το πράγμα στις μέρες και στις εποχές κρίσης (όλων των ειδών ) που περνάμε είναι σημαντικό. Υπάρχει κρίση οικονομική, πολιτισμική, κρίση μετακίνησης πληθυσμών. Κατά τη γνώμη μου βρισκόμαστε σε μια σημαντική περίοδο όπου οι σιγουριές μας κατακερματίστηκαν και το στοίχημα είναι «χάος» ή «καινούργιες σιγουριές». Το θέμα που με απασχολεί δεν είναι φυσικά ο εαυτός μου αλλά τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, οι άνθρωποι που αγαπώ, οι νέοι…

Μας μένει πάντως ακόμα η «πολυτέλεια» να ασχολούμαστε με την τέχνη…
Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, Γιώργο! Μεγαλώσαμε σε ένα αξιακό περιβάλλον που περιείχε αυτές τις ποιότητες. Γίναμε αυτό που είμαστε αγαπώντας αυτή τη διαδικασία. Δεν μπορείς να ξεφύγεις και να πεις «εδώ ο κόσμος χάνεται»! Μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω ένα βιβλίο αισθητικής, να επιβεβαιώνω πράγματα ή να μαθαίνω καινούργια.

Το θέμα που προέκυψε στο Φεστιβάλ με τον Γιώργο Λούκο το έχεις παρακολουθήσει;
Το έχω παρακολουθήσει αλλά όχι άμεσα. Καταρχάς, να πω το εξής: αν υπάρχει σκάνδαλο –αποδεδειγμένο, όχι υπόνοιες–, εγώ δεν πιστεύω ότι ο Γιώργος Λούκος εμπλέκεται σ’ αυτό. Επειδή όμως ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ανώνυμης εταιρείας, δυστυχώς έχει ευθύνη.

Αυτό με βάση το νόμο. Αν μιλήσουμε τώρα επί της ουσίας, ανεξάρτητα από αυτό, πιστεύω ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να κάνει ένα λάθος: κάνεις αλλαγές σε ανθρώπους όταν εσύ έχεις φτιάξει ένα σχέδιο για το τι θέλεις να κάνεις σ’ έναν τομέα. Άμα ρωτήσω εγώ τον Μπαλτά –αλλά και πριν, τον Ξυδάκη– τι θέλετε να κάνετε με τα φεστιβάλ, είμαι σίγουρος πως δεν έχουν ιδέα! Με τρελαίνει αυτή η προχειρότητα. Δεν είναι λογική το «φύγε εσύ», «έλα εσύ», «φύγε εσύ»…

Υπάρχει περίπτωση να ασχοληθείς ξανά με την πολιτική;
Όχι! Σ’ αυτό είμαι απόλυτος.

Βλέπεις κάτι καινούργιο στη μουσική;
Δυσκολεύεσαι να δεις τα νέα πράγματα γιατί «πέθανε» η δισκογραφία. Και γιατί στον τομέα της «λόγιας» μουσικής δεν υπάρχει κάποιος θεσμός ή κάποιος φορέας να τα παίξει για να ακουστούν. Και ενώ υπάρχουν νέα πράγματα, δεν μπορούμε εύκολα να τα διακρίνουμε. Υπάρχουν σημαντικά νέα πρόσωπα που εκφράζουν στρώματα – όχι το σύνολο.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ 

Ο ποιητής
Υποτιμημένος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του (1910-1975 ) ακόμα και από συναδέλφους του ποιητές. Ο Γιώργος Σεφέρης, που ταξίδευε κάποτε με το πλοίο στο οποίο δούλευε ο Καββαδίας, δεν έκανε καν τον κόπο να τον χαιρετήσει!

Tα βιβλία
Οι τρεις ποιητικές συλλογές του, «Μαραμπού» (1933 ), «Πούσι» (1947 ), «Τραβέρσο» (1975 ) ζήτημα αν είχαν πουλήσει 10.000 αντίτυπα όσο ζούσε! Φυσικά, από τον «Σταυρό του Νότου» και μετά, ανήκουν πια στα κλασικά και διαχρονικά best seller!

Η ταινία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ταινία «Between the Devil and the Deep Blue Sea» της Γαλλίδας Marion Hansel. Στηρίζεται στο πεζογράφημα «Λι» του Καββαδία που εξιστορεί την παράξενη φιλία ενός μαρκόνη (ασυρματιστή φορτηγού ) με μια Κινεζούλα.

Το «Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου» ανεβαίνει στο Θέατρο Μπάντμιντον από 21/1 έως 21/2. Με τους Θάνο Mικρούτσικο, Στέλιο Μάινα, Σταύρο Ζαλμά, Ελισάβετ Μουτάφη, Νίκο Αρβανίτη κ.ά.

Τραγουδούν: Ρίτα Αντωνοπούλου, Κώστας Θωμαΐδης, Γιάννης Μαθές. Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης. Μουσική επιμέλεια: Θύμιος Παπαδόπουλος.

Μουσική

Με φλογερό ταμπεραμέντο και πάθος, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου διατρέχουν το ελληνικό τραγούδι από τη ρεμπέτικη έως την ποπ άκρη του. Ο Νίκος Βουλαλάς και ο Γιώργος Χαρωνίτης παρακολούθησαν την πολυσυζητημένη συνεργασία και μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους.

Back-to-back σε μια κολόνα, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου (οι σκιές τους, για την ακρίβεια ) εμφανίζονται στην έναρξη «ζωντανεύοντας» την promo αφίσα της συνεργασίας τους και κάνοντας μία σύντομη περίληψη του προγράμματος με πάσες τραγουδιών δικών τους αλλά και –κυρίως–άλλων ερμηνευτών («Μέλισσες», «Οι παλιοί μας φίλοι», «Αυτή η νύχτα μένει» ).

Σε βάζουν, έτσι, στο δρόμο που θα ακολουθήσουν, στο (μακρύ ) μήκος του οποίου θα κινηθούν παράλληλα με τα ξεχωριστά τους μέσα: η Ζουγανέλη, με διαρκείς ελιγμούς ανάμεσα στα είδη και με συναυλιακού τύπου ζωηράδα (στα 2/3 του προγράμματος ), ενώ η Βελεσιώτου, με κλειστά τα μάτια και το τσιγάρο στα χέρια, ένα λιτό τρόπο που της έχει χαρίσει το χαρακτηρισμό της νεο-ρεμπέτισσας.

«Κόντρα ντουέτο» τιτλοφορείται αυτή η μουσική παράσταση, αλλά ουσιαστικά το μοναδικό «κόντρα» στοιχείο είναι η σκηνική τους εικόνα. Γιατί κατά τ’ άλλα, εδώ έχουμε να κάνουμε με δύο χαρισματικές και παθιασμένες φωνές.

Εκείνη της Ζουγανέλη, της επιτρέπει να σκάβει στο βάθος κάθε τραγουδιού, στην ευφορία του «Μικρά βεγγαλικά», στον πόνο του «Μου ’χεις κάνει τη ζωή μου κόλαση», στη φρενίτιδα του «Τρελό από χαρά», αλλά και την οδηγεί κάτω στην πλατεία για ν’ ανέβει στις καρέκλες και να χορέψει με το fan club της. Και η φωνή της Βελεσιώτου γίνεται σύνδεσμος με το ρεμπέτικο και λαϊκό παρελθόν μας – γι’ αυτό τη χειροκροτάς με την ίδια ένταση όταν λέει τα «Διόδια» και στην a cappella έξοδο με το «Θα με δικάσει».

Είτε για τη μία είτε για την άλλη έρθεις στην «Ακτή Πειραιώς», η Ζουγανέλη και η Βελεσιώτου θα σε διασκεδάσουν – ίσως γι’ αυτό να προκρίνεται η προσέγγιση ποτ πουρί (τυπική των εμφανίσεων της Ζουγανέλη ), αλλά και να απουσιάζει μια εκτενέστερη αναφορά στις πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές τους, που έχουν ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο. Ν.Β.

Ένα πρόγραμμα «κόντρα» από ένα «κόντρα ντουέτο» δύο εξαιρετικών γυναικείων φωνών. Παρότι οι δυο τους, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η Φωτεινή Βελεσιώτου, βαδίζουν σε πολλούς κοινούς δρόμους –πολλούς περισσότερους από όσους ίσως και οι ίδιες φαντάζονται–, το πρόγραμμά τους είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να εξυπηρετεί τις επιμέρους καλλιτεχνικές τους ιδιαιτερότητες – και ενδεχομένως να απευθύνεται σε δύο διαφορετικά κοινά που όμως συνυπάρχουν αρμονικά στην «Ακτή Πειραιώς».

Η Βελεσιώτου αρκεί να κουνήσει το δαχτυλάκι της –ή μάλλον τα δάχτυλα που κρατούν το τσιγάρο– για να διαχυθεί η παρουσία της στο χώρο. (Κάτι που μόνο με την Μπέλλου το έχω ξαναδεί. ) Η Ζουγανέλη είναι ένα πλάσμα που σε κατακτά με την κίνηση, το μπρίο, το παίξιμο της φωνής της, καλύπτοντας ένα φάσμα που πιάνει από το σύγχρονο λαϊκό έως το ποπ και το μουσικό θέατρο.

Και οι δύο καταφέρνουν να μοιραστούν τις αρετές τους με το κοινό κατά τη διάρκεια ενός τετράωρου (more or less ) προγράμματος που εκτείνεται σε όλο το ρεπερτόριό τους – με λιγότερη έμφαση στις πρόσφατες δισκογραφικές τους δουλειές, που είναι θαυμάσιες και καθόλου «κόντρα». Ανάμεσά τους, ο Δημήτρης Υφαντής, λειτουργεί ως σύνδεσμος σε παραδοσιακά στιγμιότυπα. Γ.Χ.

Μουσική

 Στις 5 και 6 Ιανουαρίου 2016 θα απολαύσουμε ξανά στο Gazarte (Theater Stage) τη συνάντηση της Δήμητρας Γαλάνη με ένα κουαρτέτο εξαιρετικών Ελλήνων μουσικών με κεντρικό άξονα τραγούδια που έχουν γράψει οι μεγάλοι μας δημιουργοί , ποιητές και συνθέτες. Μια παράσταση που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε στα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας και γνώρισε την αποδοχή του κοινού κερδίζοντας παράλληλα διθυραμβικές κριτικές από τα Mέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Οι ενορχηστρώσεις της ομάδας αυτών των μουσικών αναδεικνύουν με έναν μοναδικό τρόπο τις επιρροές της ελληνικής μουσικής από την Ανατολή και τη Δύση. Ο Πέτρος Κλαμπάνης στο κοντραμπάσο, ο Θωμάς Κωνσταντίνου στο ούτι, λαούτο και κιθάρα, ο Σπύρος Μάνεσης στο πιάνο , ο Χρήστος Ραφαηλίδης στο βιμπράφωνο γίνονται ένα «σώμα» με την Δήμητρα Γαλάνη που είναι η «κορυφαία αυτού του χορού». Η ερμηνεύτρια εδώ συμπυκνώνει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού καθώς είναι κι η ίδια μέρος αυτής μιας και διδάχτηκε από αυτούς τους σπουδαίους δημιουργούς από τα πρώτα της βήματα. Σαν ένας συνδετικός κρίκος ενώνει το παρελθόν με το σήμερα.


Chronos (Xρόνος) σ’αυτήν την μοναδική παράσταση είναι με έναν τρόπο η Δήμητρα Γαλάνη. Chronos είναι αυτά τα τραγούδια που πάντα έχουμε ανάγκη να ανακαλούμε για να επαναπροσδιορίζουμε τον πολιτισμό μας.

Το project Chronos πρωτοπαρουσιάστηκε ένα χρόνο πριν με τη μορφή ανοιχτής πρόβας στο Gazarte (Δεκέμβριος 2014) σε δύο παραστάσεις που αμέσως έγιναν sold out.

To album "Chronos" κυκλοφορεί τέλος Δεκεμβρίου από την The In Sound.

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι

Ημερομηνία: 5 & 6 Iανουαρίου 2016, στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: Προπώληση: A ζώνη 35€ | Β ζώνη 26€ | Όρθιοι 13€, Ταμείο: Α ζώνη: 38€ | Β ζώνη: 29€ | Όρθιοι: 16€
Τα εισιτήρια είναι θεάματος & δεν περιλαμβάνουν ποτό

Προπώληση: Gazarte, 11876, viva, Public, Seven spots, Ιανός, Παπασωτηρίου,

Πληροφορίες: τηλ. 210 3460347
gazarte.gr

Μουσική

Το εκπληκτικό τρίο των DIVINAS, τρείς χαρισματικές performer που έχουν αποσπάσει βραβεία για τον μοναδικό τρόπο που μεταφέρουν στη σκηνή θεάτρων και club την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα, έρχονται με το δυναμικό κουαρτέτο τους, για πρώτη φορά στην Ελλάδα από Πέμπτη 24 έως και Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015 στο Half Note Jazz Club!

Τρεις υπέροχες παρουσίες που ξεχώριζαν ατομικά για τις ικανότητές τους στο τραγούδι, τον χορό, το tap dancing και την μουσική , ένωσαν τα ταλέντο τους το 2007 και δημιούργησαν το μοναδικό μουσικοθεατρικό τρίο των DIVINAS! Μακριά γάντια και ρούχα εποχής έντυσαν τρία απίστευτα ταλαντούχα άτομα δημιουργώντας ένα από τα πιο σπουδαία γυναικεία φωνητικά trio στο κόσμο, που αναδεικνύει την χρυσή εποχή του Swing.

Εμπνευσμένες από τις περίφημες Andrew Sisters και τις Boswell Sisters, οι DIVINAS μας παρουσιάζουν τρεις χαρακτήρες (την Sofia, την Nicole & την Lulú), τόσο ίδιες και συνάμα τόσο διαφορετικές, με χιούμορ και μπρίο, με υπέροχα κοστούμια και σκηνικά, να ζωντανεύουν τις ντίβες του παρελθόντος, προσκαλώντας το κοινό στο κόσμο του glamour, της θηλυκότητας και της αληθινής ψυχαγωγίας. Μέσα σε αυτό το μοτίβο και οι τρεις επιτυχημένες ηχογραφήσεις δίσκων τους, το «Chocolat» με original συνθέσεις , το «Enchantè» και το «Paradis» που αποτυπώνουν απόλυτα το πόσο καλά γνωρίζουν το είδος και πόσο πειστικά παρουσιάζουν την έντονη εποχή της μεγάλης οικονομικής ύφεσης και της ποτοαπαγόρευσης, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Αν και κατάγονται από την Ισπανία, οι DIVINAS έχουν εμφανιστεί σε πολλές και σπουδαίες αίθουσες συναυλιών και θέατρα της Ευρώπης και της Αμερικής μέχρι την Ασία και την Άπω Ανατολή. Εμφανίστηκαν επίσης στην Ισπανική ταινία «The Pelayos» του Eduard Còrtes, μαγεύοντας το κοινό.

Στην πρώτη αυτή εμφάνισή τους στην χώρα μας, οι DIVINAS προσαρμόζουν και δημιουργούν καλλιτεχνικά και χορογραφικά έναν καταπληκτικό καμβά με αντιπροσωπευτικές επιλογές από πέντε παραγωγές με τις οποίες περιοδεύουν και έχουν βάση το swing, το boogie, το jungle και φυσικά το cabaret. Μαζί τους και το εξαιρετικό κουαρτέτο των έμπειρων μουσικών τους που έχουν ενορχηστρώσει και επιμεληθεί τις προσαρμογές του προγράμματος για την σκηνή του Half Note Jazz Club. Αυτά τα Χριστούγεννα κοντά μας οι DIVINAS ρίχνουν μια ολοζώντανη μουσική ματιά στο παρελθόν και μας αποπλανούν στο παρόν και το μέλλον.

Marta Mora – vocals
Carla Mora – vocals
Irene Salvatella – vocals
Federico Mazzanti – piano
Ivan Kovacevic – contrabass
Dusanka Miscevic – saxophones
Marti Elias Vinals – drums
432
CHEFI The RestauranCHEFI The Restaurant: Secret Garden για τους λάτρεις του παραδοσιακού αυθεντικού steak house.

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Half Note Jazz Club, Τριβωνιανού 17, Μετς

Ημερομηνία: 24 - 29 Δεκεμβρίου 2015
Ώρα έναρξης: Σαβ.: 22.30, Κυρ., Δευτ. & Τρ.: 21.30. Παραμονή και ανήμερα Χριστουγέννων: 22.30

Τιμή εισόδου: 20 ευρώ (μπαρ) 25 ευρώ (Β’ Ζώνη) 30 ευρώ (Α’ Ζώνη). Παραμονή και ανήμερα Χριστουγέννων: Υποχρεωτική κατανάλωση φιάλης.

Προπώληση: www.viva.gr

Πληροφορίες - Κρατήσεις: τηλ. 210 9213310
halfnote.gr

Μουσική

To Half Note υποδέχεται για πρώτη φορά στην ιστορική σκηνή του την Μελίνα Κανά , μία σπουδαία ερμηνεύτρια που δεν σταματά να μας εκπλήσσει με τις επιλογές της και να διευρύνει τους μουσικούς της ορίζοντες.

Με διαρκή διάθεση αναζήτησης και αυτοσχεδιασμού, με αναφορές στον μουσικό σφυγμό της παράδοσης, η Μελίνα Κανά φέρνει ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα στο Half Note για τρεις συνεχόμενες Πέμπτες, στις 3, 10 και 17 Δεκεμβρίου 2015. Μαζί της ο «Γόης του Θησείου», η μπάντα με την οποία η ερμηνεύτρια συνεργάστηκε αρχικά για τη δημιουργία του τελευταίου ομώνυμο άλμπουμ της «O Γόης του Θησείου».

Θα τους απολαύσουμε να ερμηνεύουν ανανεωμένοι και πληρέστεροι τα γνωστά και αγαπημένα τραγούδια από τη δισκογραφία της Μελίνας, παραδοσιακά, αλλά και απροσδόκητες διασκευές. Ένα πρόγραμμα με δυναμισμό, φαντασία, μελωδικότητα και ανατρεπτική διάθεση.

Ηλεκτρική εξωστρέφεια και διονυσιακοί σταθμοί της παράδοσης, τρυφεροί διάλογοι κιθάρας-φωνής και απογειωτικές κορυφώσεις, μεστές και δυνατές ερμηνείες σε τραγούδια σύγχρονων δημιουργών, παραδοσιακά αλλά και κλασικά λαϊκά, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά αυτής της παράστασης που συνεπαίρνουν και αποδίδουν πληρότητα σε ένα μουσικό πρόγραμμα.

Η παρέα του Γόη του Θησείου αποτελείται από τους εξής μουσικούς:
Παναγιώτης Μανουηλίδης -διασκευές, ενορχήστρωση, μπάσο , κιθάρες, τραγούδι
Θάνος Καζαντζής -τύμπανα, ηλεκτρονικά
Κώστας Νικολόπουλος - κιθάρες
Νίκος Παπαϊωάννου - τσέλο , λαούτο
Γιώργος Δούσος – πνευστά

Πληροφορίες
Τοποθεσία: HALF NOTE JAZZ CLUB, Τριβωνιανού 17, Μετς

Ημερομηνία: Πέμπτες 3, 10 και 17 Δεκεμβρίου 2015
Ώρα: 21.30

Τιμή εισόδου: 15 ευρώ (μπαρ) 20 ευρώ (Β’ Ζώνη) 25 ευρώ (Α’ Ζώνη)

Πληροφορίες - Κρατήσεις: τηλ. 210 9213310

 www.halfnote.gr

Μουσική

Παράφορη καψούρα με την μουσική , τα θέατρα, τις βόλτες στη πόλη, τα παγκάκια στις πλατείες και τα πάρκα, τους φίλους και τούς έρωτες.

Με τη μουσική η σχέση είναι σχεδόν ερωτική. Τις βαθύτερες εξομολογήσεις της, τις ακολουθεί μια μελωδία, τόσο συνδεδεμένα όσο ένα σάουντρακ με μια ταινία.

O Dj Bedman της εμπιστεύεται την πρώτη μουσική παραγωγή, όπου ουσιαστικά είναι και το πρώτο σόλο κομμάτι της με τίτλο "No darling" και ακριβώς εκεί ξεκινάει και το μουσικό της ταξίδι.

Με διάσπαρτα κάποια κομμάτια σε mixtapes του Dj Bedman και το youtube αποφασίζει τελικά να κάνει ένα σόλο δίσκο εν ονόματι "This is a happy Story" με τραγούδια που μιλούν για την άφεση και την ολοκλήρωση μέσα από την Αγάπη, τα ζεστά χαμόγελα και το καλοκαίρι.

Στη δημιουργική αυτή κατασκευή του δίσκου, σμίγει μουσικά με τον παραγωγό RSN΄και δημιουργούν το RSN&ESTERINA, όπου και ανοίγονται νέοι δρόμοι πια, πέραν της hip-hop σκηνής, όπως τα opening acts σε 2 live της Μαριέτας Φαφούτη ,τις Ρόδες, τους Belleruche, της Hannah Williams and the Tastemakers και πλέον και προσωπικά live.

H από κοινού, δισκογραφική δουλειά με τον Dj RSN, με τίτλο "We Got Music", κυκλοφόρησε στα δισκοπωλεία στις 17 Δεκεμβρίου καθώς και σε digital μορφή από την The Sound Of Everything.

Στις αρχές του 2015, ονειρεύεται και ξεκινά τη δική της Soul ορχήστρα . Πλέον παρουσιάζει τις μουσικές της αλλά και άλλα αγαπημένα κομμάτια μαζί με τέσσερις μουσικούς που θαυμάζει.

Τo be continued...

Παίζουν οι μουσικοί:

Δημήτρης Σιάμπος: Κιθάρα
Νίκος Βλάχος: Μπάσο
Φοίβος Κουντουράκης: Τύμπανα
Γιάννης Δημητριάδης: Πλήκτρα

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Faust, Καλαμιώτου 11, Αθήνα


Ημερομηνία: Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2015
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00
Ώρα έναρξης: 22.30


Τιμές εισιτηρίων: Είσοδος: 5 € (Εισιτήριο θεάματος, δεν περιλαμβάνει ποτό)
Mε κράτηση σε τραπέζι ή stool: 8 € (Εισιτήριο θεάματος, δεν περιλαμβάνει ποτό)


Πληροφορίες: Τηλ.: 2103234095
www.faust.gr –  

Μουσική

Ύστερα από την επιτυχία του Edith! The Show, που έχει κάνει περισσότερες από 120 sold-out συναυλίες σε όλο τον κόσμο, o παραγωγός και σκηνοθέτης Gil Marsalla μας προτείνει ένα νέο θέαμα με ένα μουσικό ρεπερτόριο μοναδικό στον κόσμο.

Παρίσι! Ένα σόου αφιερωμένο στα σημαντικότερα Γαλλικά τραγούδια από τα μεταπολεμικά χρόνια, αυτά τα τραγούδια που δίνουν την γοητεία και την φήμη του ΠΑΡΙΣΙΟΥ σε όλο τον κόσμο.

Ένα εξαιρετικό καστ και μια πρωτότυπη σκηνογραφία μας μεταφέρουν από την Μονμάρτη έως τη σκηνή των μεγάλων παριζιάνικων καμπαρέ της εποχής, με ένα ρεπερτόριο από σπουδαία επιτυχίες των EDITH PIAF, MAURICE CHEVALIER, YVES MONTAND, CHARLES AZNAVOUR, JACQUES BREL, LUCIENNE BOYER, CHARLES TRENET, JOSEPHINE BAKER, κλπ...

Μετά την πρεμιέρα στη Νίκαια, η παράσταση παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Μεξικό. στην WOMEX στην Ισπανία, στην Νέα Υόρκη και τώρα ξεκίνησε την μεγάλη της περιοδεία σε σημαντικά θέατρα της Ευρώπης.

Η ιστορία...

Παρίσι λίγο μετά τον πόλεμο.

Η Francoise, μια νεαρή κοπέλα που ονειρεύεται να γίνει μια διάσημη αρτίστα στο ΠΑΡΙΣΙ, φτάνει στη Μονμάρτη. Σε ένα μικρό σοκάκι, θα διασταυρωθεί με την EDITH PIAF, που θα γίνει η καλύτερή της φίλη, η έμπιστή της, η αδελφή ψυχή της.

Η Françoise θα βρει τον έρωτα στο πρόσωπο του Jules, ενός απένταρου τραγουδιστή που ζει στο Pigalle του Παρισιού. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί ένα δυνατό ειδύλλιο σε μια πόλη όπου η αγάπη θριαμβεύει πάντα!

Στην παράσταση ερμηνεύονται ζωντανά οι μεγαλύτερες επιτυχίες από το μεταπολεμικό γαλλικό ρεπερτόριο που έγιναν διάσημες σε όλο τον κόσμο: LA BOHEME, NE ME QUITTE PAS, SOUS LE CIEL DE PARIS, LA FOULE, LES FEUILLES MORTES, PADAM PADAM, FORMIDABLE, A BICYCLETTE, QU’EST-CE QU’ON ATTEND POUR ETRE HEUREUX, NON JE NE REGRETTE RIEN, HYMNE A L’AMOUR κ.α.

Cast

Anne CARRERE, στον ρόλο της «EDITH PIAF»
Stéphanie IMPOCO, στον ρόλο της «Françoise»
Jules GRISON, στον ρόλο του «Jules»

Χορευτές:

KARINE SOUCHEIRE & JEFF DUBOURG

Μουσικοί:

ARNAUD FUSTE-LAMBEZAT: Μουσική διεύθυνση και Πιάνο
PHILIPPE VILLA: Μουσική διεύθυνση και Πιάνο
GUY GIULIANO: Accordeon
LAURENT SARRIEN: Percussion
FABRICE BISTONI: Contrabass

Συγγραφέας, Σκηνοθέτης και Παραγωγός: GIL MARSALLA


Πληροφορίες
Τοποθεσία: Θέατρο Badminton, Ολυμπιακά Ακίνητα, Άλσος Στρατού, Γουδλη


Ημερομηνία: Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2015, στις 21.00
Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015, στις 19.30


Τιμές εισιτηρίων: Δ ζώνη 18€, φοιτητικό 13 €
Γ ζώνη 28€, φοιτητικό 23€
Β ζώνη 38€
Α ζώνη 48€
VIP ζώνη 58€

Προπώληση: 2108840600, www.viva.gr, PUBLIC, ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, SEVEN SPOTS, IANOS, MEDIAMARKT, RELOAD


Πληροφορίες: Τηλ.: 2108840600

Μουσική

Ο Gary Bartz και το κουαρτέτο του στο πλαίσιο της επετειακής 75ης περιοδείας τους θα βρεθούν για λίγες εμφανίσεις στο Half Note Jazz Club, από την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015.

Η μουσική και ο ήχος του είναι σαν να φέρει μια διαρκή και updated στυλιστική φρεσκάδα στις post-bop εξελίξεις της τζαζ από τη δεκαετία του ’60 ως τις μέρες μας.

Είναι γιατί ο βραβευμένος με Grammy και πολύ-ηχογραφημένος σαξοφωνίστας Gary Bartz έχει συμβάλλει όσο λίγοι σ’ αυτές τις εξελίξεις. Ξεκινώντας την μουσική του δράση σε μια εποχή όπου η σύγχρονη τζαζ ανοιγόταν σε ποικίλες μουσικές κατευθύνσεις, ο Bartz είχε την ευτυχία να παίζει πλάι στους μεγάλους: τον Charles Mingus, τον Art Blakey, τον Max Roach, τον McCoy Tyner, τον Woody Shaw και, φυσικά, τον Miles Davis, τον άνθρωπο που τον εισήγαγε στην ηλεκτρική μουσική και του έδωσε την ευκαιρία να κινηθεί σε πιο groovy κατευθύνσεις και διαστάσεις στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’70.

Μετά από ένα διάλειμμα στη δεκαετία του ’80, ο Gary Bartz επέστρεψε στη σκηνή ως πιο ολοκληρωμένος καλλιτέχνης, με μουσικές που είχαν να κάνουν με τις βαθιές ρίζες της τζαζ αλλά και τις καλλιτεχνικές της εκφάνσεις στην ποίηση, τη λογοτεχνία και αλλού (όπως στο κλασικό του άλμπουμ “I’ve Known Rivers”).

Με περισσότερες από 40 σόλο δισκογραφικές δουλειές και 200 συμμετοχές σε ηχογραφήσεις άλλων, ο Bartz είναι ένας αυθεντικός τζαζ master. Και πάντα οι αναφορές της σύγχρονης τζαζ του Gary Bartz πάνε σε στάνταρντς όπως το μπλουζ, η σόουλ, οι μουσικές του Monk και του Coltrane και ότι άλλο δίνει συγκινησιακή βαρύτητα σε μια μουσική που σέβεται την ιστορική της υπόσταση και το μέλλον της. Έτσι και η περιοδεία του αυτή για τα 75α γενέθλιά του δείχνει ακριβώς αυτό..

Ημερομηνία: Από Παρασκευή 13 έως και Δευτέρα 16 Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης: Παρ. & Σαβ. 22.30, Κυρ. & Δευτ. 21.30


Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ (μπαρ), 25 ευρώ (Β’ Ζώνη), 30 ευρώ (Α’ Ζώνη)
* Την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου έκπτωση 5 ευρώ σε όλες τις ζώνες για κατόχους κάρτας ανεργίας


Πληροφορίες – κρατήσεις: Τηλ.: 210 9213310
www.halfnote.gr
www.artinfo.gr
www.viva.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin