Και;;

Και αν σε έχω απέναντι;
Δεν σε φοβάμαι...
Κλαίω

ΚΑΙ;;;;
Δεν νοιάζομαι διόλου..
Προσέχω να ξέρεις τι λέω..

Τι λέω σε σένα, σε ένα μήνυμα με τραγούδι..
Κρυφά λόγια που πασπαλίζουν τα αυτιά μου
Ε ΚΑΙ;;
Παραπατούν τα βήματα μου,

χάνω το φως μου μόλις με δεις ΝΑ παραδίδομαι...

και το χρώμα των ματιών σου χάνω...
ξεχνώ, ενώ περπατώ στο μονοπάτι της νύχτας....της ψυχής μου!

Κάτι γεννιέται, κάτι ανασαίνει, μα χάνεται απόψε, χάνεται..
Είναι που σ΄αγαπώ και φωνάζουν τα σωθηκά μου...
καίγονται...Θεός-φωτιά και αλήθεια ΠΑΝΤΟΥ.........

Χάνομαι στο δυνατό κύμα που χτυπά στο βράχο... βροχή μου, με βουλιάζεις..
με παρασέρνεις και η δύναμη του φιλιού
του μεταξιού...
Το άγγιγμα σου...βροχή και αταξία

Μου το είπαν όπως περνούσα απέναντι

ΠΑΩ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ της όχθης..

Μη τρομάζεις.
Ζούμε χωριστά έτσι κι αλλιώς..

Ζω στο ήχο του χρώματος σου..
Στη καρδιά σου, Σήκω πάνω..

Στο ψέμα σου
Στον ιστό σου!!

Κοίτα, περπατώ στη Φλέβα σου και ισορροπώ στην άκρη της δύναμης του μαχαιριού που κρατάς....

Κοίτα με που Ισορροπώ με βρεγμένα βήματα....ιερά...

Γράφει  Αναδημοσίευση)

Μίκα Καππάτου

 

 

forwoman.gr