Μαΐου 28, 2018

Θέατρο

Να σου είναι αρκετός ο εαυτός σου
Για όλους τους άλλους να ‘σαι πάντοτε κλειστός 
Τίποτε άλλο δεν έχεις στο μυαλό σου
Αυτό θα είναι ο μόνος σου σκοπός

- Ορκος του Πέερ στα ξωτικά

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει το αριστούργημα του Χένρικ Ιψεν Πέερ Γκυντ, στην Κεντρική Σκηνή, σε νέα μετάφραση Γιώργου Δεπάστα, σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο και ένα θίασο εξαιρετικών ηθοποιών σε μια παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.

Ο Πέερ Γκυντ, το δραματικό ποίημα του Ίψεν, γραμμένο το 1867 κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία, είναι εμπνευσμένο και διαποτισμένο από τα λαϊκά Νορβηγικά παραμύθια (ο ίδιος ο Πέερ Γκυντ άλλωστε είναι κι ήρωας λαϊκού παραμυθιού).

Ο Πέερ Γκυντ παλεύει με το όνειρο και τον πειρασμό επιμένοντας με το πείσμα μικρού παιδιού να ζήσει τη ζωή του «ως αυτοκράτωρ του εαυτού του» μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι σε όλη του τη ζωή υποκρινόταν ότι είναι κάποιος άλλος.
Μετά από την οδυνηρή συνειδητοποίηση της ματαιότητας της περιπλάνησης του, βρίσκει την αναγνώριση στην αγκαλιά της ιδανικής συντρόφου, της γυναίκας που τον αγάπησε για αυτό που ήταν και που τον περίμενε ως το τέλος.

Ο ίδιος ο Ιψεν προόριζε το δραματικό αυτό ποίημα για ανάγνωση και όχι για σκηνική παρουσίαση όμως τελικά ενέδωσε στις πιέσεις να το προσαρμόσει για το θέατρο (δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του) και το έργο αναγνωρίστηκε ως αριστούργημα της σκανδιναβικής λογοτεχνίας.

Το Εθνικό Θέατρο παρουσίασε τον Πέερ Γκυντ το 1935 (σκηνοθεσία Δημήτρης Ροντήρης και Αλέξης Μινωτής στον ομώνυμο ρόλο) και το 2002 (σκηνοθεσία Βασίλης Νικολαϊδης και Λάζαρος Γεωργακόπουλος στον ομώνυμο ρόλο).

Περισσότερα για το έργο…

«Μπορεί να σας ενδιαφέρει να γνωρίζετε ότι ο Πέερ Γκυντ ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Έζησε στο Γκούντμπραντσνταλεν, κατά πάσα πιθανότητα στο τέλος του προηγούμενου ή στις αρχές αυτού του αιώνα», έγραφε ο Ίψεν στον εκδότη του το 1867.

Αν ο Πέερ Γκυντ ήταν υπαρκτό πρόσωπο, τότε ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος. Ψεύτης ή ονειροπόλος. Προκάλεσε τη ζωή ή τη φοβήθηκε πολύ. Επεδίωξε το ακατόρθωτο ή απέφυγε το κάθε τι. Αψήφησε την πραγματικότητα ή προσπάθησε να της ξεφύγει. Κυνήγησε την τύχη ή κυριεύτηκε από πόθους χιμαιρικούς. Ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου ή περιπλανήθηκε σε τόπους νοερούς. Αναζήτησε τον εαυτό του ή δραπέτευσε από αυτόν. Υπήρξε «αρκετός στον εαυτό του», ώστε να τον ξεχωρίσει η Ιστορία, ή παρέμεινε ένα απλό και ταπεινό της «κουμπί», όπως οι περισσότεροι άνθρωποι.

Το δραματικό έργο του Ίψεν, το οποίο εμπνεύστηκε από νορβηγικά παραμύθια και θρύλους, είναι ένα έργο ρομαντικό αλλά απόλυτα σύγχρονο, για την αδιέξοδη Οδύσσεια του δυτικού ανθρώπου, για τα όνειρα και την πορεία προς την πραγματοποίησή τους. Ή μήπως την απομυθοποίησή τους;

Θέατρο

Η περίφημη «Τόσκα» του Πουτσίνι, μια από τις διασημότερες όπερες του διεθνούς ρεπερτορίου αναβιώνει από τις 26 Ιανουαρίου και για έξι παραστάσεις στη νέα στέγη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Θα παρουσιαστεί σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού, σκηνοθεσία-σκηνικά και κοστούμια Νίκου Σ. Πετρόπουλου ενώ εντάσσεται στο πλαίσιο του αφιερώματος της ΕΛΣ στον διάσημο σκηνογράφο και πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του θεάτρου Στέφανο Λαζαρίδη.

H παραγωγή, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2007, μετά από πρόσκληση του Λαζαρίδη στον Νίκο Πετρόπουλο ο οποίος μετέφερε τη δράση στην περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου στη Ρώμη. Η παράσταση υπογραμμίζει το στοιχείο της βίας και του σαδισμού, ενώ επιτρέπει στα ακραία συναισθήματα να εκφραστούν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση.

Στον νέο κύκλο παραστάσεων από την Εθνική Λυρική Σκηνή, την ευθύνη της αναβίωσης της σκηνοθεσίας έχει ο Ιων Κεσούλης, τον ρόλο της ντίβας της όπερας Φλόρια Τόσκα θα ερμηνεύσει η σοπράνο Τσέλια Κοστέα, του Μάριο Καβαραντόσι σε διπλή διανομή ο τσέχος τενόρος Πάβελ Τσέρνοχ και ο Δημήτρης Πακσόγλου και του βαρόνου Σκάρπια ο βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός. Στους υπόλοιπους ρόλους θα εμφανιστούν διακεκριμένοι Ελληνες μονωδοί.

Το αφιέρωμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στον Στέφανο Λαζαρίδη πέρα από τις παραγωγές της «Μποέμ» (η οποία αναβίωσε πριν από λίγο καιρό) και της «Τόσκα» περιλαμβάνει επίσης και μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στο έργο του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τράπεζας.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί από τις 4 Φεβρουαρίου ως τις 10 Μαρτίου στο αίθριο του 4ου ορόφου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος και αποτελεί συνδιοργάνωση της ΕΛΣ, της ΕΒΕ, της ΚΠΙΣΝ Α.Ε και του ΜΙΕΤ.

in.gr

Θέατρο

 

«Σμήνος πουλιών, πυγολαμπίδες που έλκονται από μια δεσμίδα φωτός, η φύση που πάλλεται. Δέκα χορευτές αλληλεπιδρούν και διαφεύγουν, προκαλώντας το βλέμμα μας να περιπλανηθεί και να ταξιδέψει στο ανεξάντλητο τοπίο των σχέσεων».

Το Ιόν του Χρήστου Παπαδόπουλου παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή από 1 έως 4 Φεβρουαρίου σε διεθνή συμπαραγωγή της Στέγης και αποδεικνύει γιατί ο κόσμος του χορού στην Ευρώπη μιλάει για τον Χρήστο Παπαδόπουλο ως ένα νέο αστέρι που ανατέλλει: στο μινιμαλιστικό, ποιητικό καλλιτεχνικό του σύμπαν μπορείς να κατοικήσεις. Μια παράσταση που επικεντρώνεται στη μικροφυσική της κίνησης, στον όγκο των λεπτομερειών που μπορούν να προκύψουν από ένα κινητικό μοτίβο, επιτρέποντας στο βλέμμα να περιπλανηθεί, να ταξιδέψει στο ανεξάντλητο πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων.

«Το πέταγμα των πουλιών, ο συντονισμός των πυγολαμπίδων, μια σειρά από μικροφαινόμενα που συνιστούν τον κόσμο της φύσης γίνονται η αφορμή για την κινητική έρευνα του Χρήστου Παπαδόπουλου. Ωστόσο, ο χορογράφος δεν αρκείται στο να αναπαραστήσει απλώς τις παραπάνω γοητευτικές συμπτώσεις, αλλά προχωρά σε μια αφαιρετική προσέγγιση των κινητικών μοτίβων που απαντώνται γύρω μας. Με γλώσσα μινιμαλιστική –στοιχείο που μέχρι τώρα έχει χαρακτηρίσει τις δουλειές του– αναζητά τους μηχανισμούς ή τον αλγόριθμο πίσω από τη λειτουργία του συντονισμού. Ένα ζωντανό σύστημα από 10 χορευτές (Νάντη Γώγουλου, Νώντας Δαμόπουλος, Αμαλία Κοσμά, Χαρά Κότσαλη, Γεώργιος Κοτσιφάκης, Ευθύμης Μοσχόπουλος, Δήμητρα Μερτζάνη, Μαρία Μπρέγιαννη, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Αλέξης Τσιάμογλου) δοκιμάζει την παρατηρητικότητά μας στις ανεπαίσθητες αλλαγές, στις αθόρυβες μεταβάσεις, προκειμένου να αποκαλυφθεί η ευθραυστότητα των ανθρώπινων σχέσεων που επαληθεύουν τον ρυθμό της ζωής, τη φυσική τάξη των πραγμάτων», αναφέρει το δελτίο τύπου της παράστασης.

«Έτσι, ενώ ο τίτλος μάς παραπέμπει άμεσα στο φαινόμενο του ιονισμού, θα λέγαμε ότι η παράσταση λειτουργεί μάλλον συνειρμικά προς αυτό, εντοπίζοντας στοιχεία που πάνε πέρα από τη φόρμα, τον μηχανισμό της χορογραφίας, την αυστηρότητα ενός συστήματος. Άλλωστε, αυτό που γοητεύει τον χορογράφο δεν είναι η «επικράτεια των σημείων», αλλά το πώς ενώνονται αυτά φτιάχνοντας έναν κόσμο μοναδικό. Η σαγήνη του συντονισμού βρίσκεται τόσο στη σύντομη διάρκεια του φαινομένου, στην παροδικότητά του, όσο και στην εντύπωση του τυχαίου, που δημιουργεί και την προσδοκία της επανεμφάνισής του», συνεχίζει.

«Ο Χρήστος Παπαδόπουλος καταθέτει με τη νέα του δημιουργία, Ιόν, ένα πολυαισθητηριακό πείραμα, το οποίο δεν εξαντλείται στους εύκολους μηχανισμούς εντυπωσιασμού. Η χορογραφία στοχεύει στην ανάδειξη του ελαχίστου, στην εκστατική ηρεμία, όπως εκείνη η ρωγμή από την οποία εισέρχεται το φως προτού μας αποκαλυφθεί το μεγαλείο της φωτεινότητας του ουρανού.

Η γραφή του Χρήστου Παπαδόπουλου εστιάζει στην επαναληπτικότητα των κινητικών μοτίβων, στην καθαρότητα του σκηνικού χώρου που διαμορφώνεται μέσα από τους φωτισμούς και την ίδια τη δράση. Ο χορογράφος εμπιστεύεται τα πρωτογενή υλικά που συνθέτουν το έργο του: ρυθμός, κίνηση, χώρος και χρόνος. Ωστόσο, ο τρόπος που υφαίνει τις δράσεις μάς επιτρέπει να ανακαλύψουμε σταδιακά την αλληλεπίδραση της κίνησης με τα λοιπά στοιχεία, την έμφαση του φωτός στα κινούμενα σώματα, την επίδραση της μουσικής στη δημιουργία ενός ηχητικού περιβάλλοντος που δεν καθοδηγεί απλώς, αλλά συνομιλεί με τη χορογραφία».

Συντελεστές
Σύλληψη & Χορογραφία: Χρήστος Παπαδόπουλος
Δραματουργία: Τάσος Κουκουτάς
Μουσική: Coti K
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Α΄ Βοηθός Χορογράφου: Κατερίνα Σπυροπούλου
Β΄ Βοηθός Χορογράφου: Ιωάννα Αντώναρου
Οργάνωση Παραγωγής: Θεοδώρα Καπράλου

Χορεύουν: Νάντη Γώγουλου, Νώντας Δαμόπουλος, Αμαλία Κοσμά, Χαρά Κότσαλη, Γεώργιος Κοτσιφάκης, Ευθύμης Μοσχόπουλος, Δήμητρα Μερτζάνη, Μαρία Μπρέγιαννη, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Αλέξης Τσιάμογλου

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Με την υποστήριξη του Fondation d' entreprise Hermès, στο πλαίσιο του προγράμματος New Settings
Συμπαραγωγή: Théâtre de la Ville (Παρίσι), Le Lieu unique, Scène Nationale de Nantes (Νάντη, Γαλλία)
Σε συνεργασία με το Dublin Dance Festival (Ιρλανδία)

ΠΑ
Σάββατο 3 Φεβρουαρίου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές

Info:
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Συγγρού 107
1 – 4 Φεβρουαρίου 2018 | 20:30
Κεντρική Σκηνή
Εισιτήρια:
Κανονικό: 7, 10, 18, 25, 28 €
Μειωμένο, Φίλος, Παρέα 5-9 άτομα: 8, 14, 20, 22 €
Παρέα 10+ άτομα: 7, 13, 18, 20 €
Κάτοικος Γειτονιάς: 7 €
Ανεργίας, ΑμεA: 5 € | Συνοδός ΑμεA: 10 €

Θέατρο

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία και την Ευρωπαϊκή περιοδεία του, το «Ανκόρ», σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, επαναλαμβάνεται στο Θέατρο Άττις από 15 Δεκεμβρίου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Μετά το Alarme και το Amor, με το Ανκόρ, βασισμένο σε ποίηση του Θωμά Τσαλαπάτη, ολοκληρώνεται ένα τρίπτυχο με κοινή θεματολογία.

Στον πυρήνα της η σύγκρουση ως μυθική αρχή της δημιουργίας και του χρόνου. Η πυκνή δύναμη της συνάντησης των σωμάτων επί σκηνής και η σαδιστική κατανάλωση του ενός από τον άλλον αφανίζει στο τέλος και τους δυο.

Οι ηθοποιοί μ’ ένα χαμόγελο, σαν χαραγμένο από ξυράφι, συνεχίζουν ψιθυρίζοντας «κι άλλο, κι άλλο… Encore», σηματοδοτώντας τη συνέχεια του Θεάτρου Άττις, που συμπλήρωσε το 2016 τριάντα χρόνια από την ίδρυσή του.


Βασισμένο σε ποίηση του Θωμά Τσαλαπάτη
Σκηνοθεσία – Σκηνική εγκατάσταση: Θεόδωρος Τερζόπουλος
Μουσική: Παναγιώτης Βελιανίτης
Κοστούμια: Λουκία
Φωτισμοί: Θεόδωρος Τερζόπουλος, Κωνσταντίνος Μπεθάνης
Εκτέλεση σκηνικής εγκατάστασης: Χαράλαμπος Τερζόπουλος
Υπεύθυνη παραγωγής: Μαρία Βογιατζή
Παίζουν: Σοφία Χιλλ, Αντώνης Μυριαγκός

Διάρκεια παράστασης: 55 λεπτά

Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9μμ και Κυριακή στις 7μμ.

Τοποθεσία:
Θέατρο Άττις, Λεωνίδου 7, Μεταξουργείο

Eισιτήρια:
15€ (κανονικό), 10€ (φοιτητικό/ μαθητικό/ ανέργων)

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
τηλ. 210 5226260 | www.attistheatre.com

 

Θέατρο

Oι πρώτες νότες του 2018 στο Μέγαρο Μουσικής μας μεταφέρουν σε ένα ονειρικό ταξίδι στην αυτοκρατορική Βιέννη!

 

Οι Μουσικοί της Καμεράτας, το λαμπερό Αθηναϊκό σύνολο με την διεθνή ακτινοβολία, με επικεφαλής τον υποψήφιο για Γκράμμυ Γιώργο Πέτρου, γιορτάζουν το νέο έτος, την Πέμπτη 4 Ιανουαρίου στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Μεθυστικές μελωδίες του Γιόχαν Στράους υιού και του Όττο Νικολάι υποδέχονται τη νέα χρονιά στο πλαίσιο της καθιερωμένης πλέον πρωτοχρονιάτικης συναυλίας των Μουσικών της Καμεράτας στο Μέγαρο.

Μια καθόλα βιενέζικη βραδιά πίστη στην παράδοση της πρωτοχρονιάτικης συναυλίας της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Βιέννης, αφιερωμένη σε πολυαγαπημένα χορευτικά έργα που όλοι έχουμε ακούσει και σιγοτραγουδήσει.

Το ωραιότερο μουσικό «ποδαρικό» για τη καινούργια χρονιά με βαλς, πόλκες και μαζούρκες αλλά και με πολλές εκπλήξεις!

Πρόγραμμα
Τον τόνο στην αρχή της βραδιάς δίνει η ζωηρή Εισαγωγή από τις Εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ, την απολαυστική όπερα του Otto Nicolai [Όττο Νικολάι] (1810-1849), του γερμανού ιδρυτή της Φιλαρμονικής της Βιέννης, η οποία είναι εμπνευσμένη από την ομώνυμη σαιξπηρική κωμωδία.

Τη συνέχεια μονοπωλεί ο Johann Strauss ll [Γιόχαν Στράους ο Νεότερος] (1825-1899), ο «βασιλιάς του βαλς», ο οποίος ύμνησε τη χαρά της ζωής μέσα από τις αθάνατες χορευτικές μελωδίες του αλλά και μέσα από τις οπερέτες του που άφησαν εποχή. Στο πρόγραμμα της πρωτοχρονιάτικης συναυλίας των Μουσικών της Καμεράτας εναλλάσσονται τα βαλς «Κρασί, γυναίκα και τραγούδι» και «Η ζωή του καλλιτέχνη» με την «Νέα πιτσικάτο πόλκα» και τη γρήγορη «Τικ τακ πόλκα», μια σύνθεση από την οπερέτα Η Νυχτερίδα.

Άλλωστε, με την αστραφτερή Εισαγωγή της πιο αγαπημένης οπερέτας του Γιόχαν Στράους του Νεότερου αρχίζει το δεύτερο μέρος της πρωτοχρονιάτικης συναυλίας των Μουσικών της Καμεράτας στο Μέγαρο. Στο πρόγραμμα, η πόλκα-μαζούρκα «Φάτα Μοργκάνα», το βαλς «Ρόδα από τον Νότο», η γαλλική «Πόλκα των χωρικών» και η γρήγορη πόλκα «Eljen á Magyar», ένας ξέφρενος χορευτικός σκοπός εμπνευσμένος από τη μουσική παράδοση των Μαγυάρων, με τον οποίο κλείνει τυπικά η βραδιά.

 

04/01/2018

Στις 20:30 

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, Αθήνα

Eισιτήρια:
9 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑΜΕΑ, 65+, πολύτεκνοι) ● 12 € ● 18 € ● 26 € ● 32 € ● 38 € ● 45 € (διακεκριμένη ζώνη)

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
Τηλ.: 210 72.82.333 |

www.megaron.gr

Θέατρο

Το αριστουργηματικό έργο του Άρθουρ Μίλλερ «Το Τίμημα», από τα γνωστότερα έργα του, με αυτοβιογραφικά στοιχεία, γραμμένο το 1967 και πολυανεβασμένο σε θεατρικές σκηνές παγκοσμίως με πιο πρόσφατη αυτή του Broadway και πρωταγωνιστή το Danny DeVito, ανεβαίνει στις 5 Οκτωβρίου, στο Θέατρο ΙΛΙΣΙΑ με μια μοναδική διανομή. Οι διαχρονικές αλήθειες του έργου του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα ζωντανεύουν και φωτίζονται από την ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά της Ιωάννας Μιχαλακοπούλου.

Το «Τίμημα» ήταν από τα αγαπημένα έργα του Άρθουρ Μίλλερ, καθώς είναι και το μόνο έργο που αποφάσισε να σκηνοθετήσει. Σκιαγραφεί τους χαρακτήρες του περίτεχνα να προσπαθούν να ισορροπήσουν και να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους, σε ένα κόσμο χωρίς δικαιοσύνη, όπου το παρελθόν καθορίζει το παρόν σε μια πραγματικότητα χωρίς λογική.

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή του ΙΛΙΣΙΑ για να ερμηνεύσει τον Ρωσοεβραίο παλαιοπώλη Gregory Solomon, την πηγή του κωμικού στο έργο, τον ρόλο που κινεί τα νήματα της δράσης. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και ο Χρήστος Σαπουντζής ενσαρκώνουν τα δύο αδέλφια που συναντιούνται μετά από πολλά χρόνια για να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους. Μαζί τους η Ρένια Λουιζίδου στο ρόλο της γυναίκας, η οποία διεκδικεί τη ζωή της που τόσα χρόνια βρίσκεται σε αναμονή.

Σε κάθε μεγάλη απόφαση καλούμαστε να πληρώσουμε ένα «Τίμημα». Το αριστουργηματικό έργο του Άρθουρ Μίλλερ μοιάζει να γράφτηκε για τις αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε κι εμείς στην Ελλάδα του σήμερα.

Τι κάνεις όταν όλα γύρω σου καταρρέουν; Διαγράφεις τα όνειρά σου στην προσπάθεια σου να επιβιώσεις ή τα κυνηγάς προσπερνώντας τις ανάγκες των άλλων ακόμα και της οικογένειας σου; Το έργο με επιδεξιότητα μας βάζει μπροστά σ’ αυτό το δίλημμα. Ο καθένας μας κάποια στιγμή στέκεται στο σταυροδρόμι, ανάμεσα σε αυτά που χρωστάει στους άλλους και σε όσα χρωστάει στον εαυτό του. Οι ήρωες, 30 χρόνια μετά από τις μοιραίες αποφάσεις τους, συναντώνται και μπροστά μας εξελίσσεται μια παράσταση που μας φέρνει αντιμέτωπους με όσα έχουμε ουσιαστικά ανάγκη, δείχνοντας μας, με αριστοτεχνικό τρόπο, τον μονόδρομο προς την λύτρωση: «Αν κοιτάξεις το παρελθόν με γενναιότητα, τότε μπορεί και να ελευθερωθείς».

Οι ήρωες του έργου εκπρόσωποι μιας κοινωνίας που κάποτε φαινόταν να αλλάζει, ώστε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ευαισθησία και τη δύναμη, το δίκαιο και την ανάγκη… Μιας κοινωνίας που τελικά δεν έχει αλλάξει και τόσο, αλλά πρέπει να συνεχίσει να πιστεύει στη δύναμη της αλλαγής γιατί αλλιώς έχει πεθάνει…

Θέατρο

 

Σε νέα μετάφραση Γιώργου Δεπάστα και σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο και ένα θίασο εξαιρετικών ηθοποιών
«Να σου είναι αρκετός ο εαυτός σου
Για όλους τους άλλους να µσαι πάντοτε κλειστός
Τίποτε άλλο δεν έχεις στο μυαλό σου
Αυτό θα είναι ο μόνος σου σκοπός»

Ορκος του Πέερ στα ξωτικά

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει το αριστούργημα του Χένρικ Ιψεν Πέερ Γκυντ, στην Κεντρική Σκηνή, σε νέα μετάφραση Γιώργου Δεπάστα, σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο και ένα θίασο εξαιρετικών ηθοποιών σε μια παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.

Ο Πέερ Γκυντ, το δραματικό ποίημα του Ίψεν, γραμμένο το 1867 κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία, είναι εμπνευσμένο και διαποτισμένο από τα λαϊκά Νορβηγικά παραμύθια (ο ίδιος ο Πέερ Γκυντ άλλωστε είναι κι ήρωας λαϊκού παραμυθιού).

Ο Πέερ Γκυντ παλεύει με το όνειρο και τον πειρασμό επιμένοντας με το πείσμα μικρού παιδιού να ζήσει τη ζωή του «ως αυτοκράτωρ του εαυτού του» μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι σε όλη του τη ζωή υποκρινόταν ότι είναι κάποιος άλλος.

Μετά από την οδυνηρή συνειδητοποίηση της ματαιότητας της περιπλάνησης του, βρίσκει την αναγνώριση στην αγκαλιά της ιδανικής συντρόφου, της γυναίκας που τον αγάπησε για αυτό που ήταν και που τον περίμενε ως το τέλος.

Ο ίδιος ο Ιψεν προόριζε το δραματικό αυτό ποίημα για ανάγνωση και όχι για σκηνική παρουσίαση όμως τελικά ενέδωσε στις πιέσεις να το προσαρμόσει για το θέατρο (δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του) και το έργο αναγνωρίστηκε ως αριστούργημα της σκανδιναβικής λογοτεχνίας.

Το Εθνικό Θέατρο παρουσίασε τον Πέερ Γκυντ το 1935 (σκηνοθεσία Δημήτρης Ροντήρης και Αλέξης Μινωτής στον ομώνυμο ρόλο) και το 2002 (σκηνοθεσία Βασίλης Νικολαϊδης και Λάζαρος Γεωργακόπουλος στον ομώνυμο ρόλο).

Περισσότερα για το έργο…

«Μπορεί να σας ενδιαφέρει να γνωρίζετε ότι ο Πέερ Γκυντ ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Έζησε στο Γκούντμπραντσνταλεν, κατά πάσα πιθανότητα στο τέλος του προηγούμενου ή στις αρχές αυτού του αιώνα», έγραφε ο Ίψεν στον εκδότη του το 1867.

Αν ο Πέερ Γκυντ ήταν υπαρκτό πρόσωπο, τότε ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος. Ψεύτης ή ονειροπόλος. Προκάλεσε τη ζωή ή τη φοβήθηκε πολύ. Επεδίωξε το ακατόρθωτο ή απέφυγε το κάθε τι. Αψήφησε την πραγματικότητα ή προσπάθησε να της ξεφύγει. Κυνήγησε την τύχη ή κυριεύτηκε από πόθους χιμαιρικούς. Ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου ή περιπλανήθηκε σε τόπους νοερούς. Αναζήτησε τον εαυτό του ή δραπέτευσε από αυτόν. Υπήρξε «αρκετός στον εαυτό του», ώστε να τον ξεχωρίσει η Ιστορία, ή παρέμεινε ένα απλό και ταπεινό της «κουμπί», όπως οι περισσότεροι άνθρωποι.

Το δραματικό έργο του Ίψεν, το οποίο εμπνεύστηκε από νορβηγικά παραμύθια και θρύλους, είναι ένα έργο ρομαντικό αλλά απόλυτα σύγχρονο, για την αδιέξοδη Οδύσσεια του δυτικού ανθρώπου, για τα όνειρα και την πορεία προς την πραγματοποίησή τους. Ή μήπως την απομυθοποίησή τους;

Διάρκεια
2 ώρες και 15 λεπτά με το διάλειμμα

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΑΓ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 22-24 (Ομόνοια)
ΤΗΛ. ΤΑΜΕΙΟΥ:
210 5288170 - 171

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Τετάρτη & Πέμπτη
15€ (Γενική Είσοδος)
10€ (B' Εξώστης)

Παρασκευή
13€ (Γενική Είσοδος)
10€ (B' Εξώστης)

Σάββατο & Κυριακή
Διακεκριμένη: 22€
Α Ζώνη: 17€
Β Ζώνη: 15€ (Α' εξώστης)
Γ Ζώνη: 10€ (Β' εξώστης)

Φοιτητικό/Νεανικό/Ανω 65
Τετάρτη/Πέμπτη: 10€
Παρασκευή: 13€
Σάββατο/Κυριακή: 13€
(πλην διακεκριμένης ζώνης)

Πολύτεκνοι
10 € όλες τις ημέρες
(πλην διακεκριμένης ζώνης)

Κάρτα ανεργίας
6€
- Μόνο Τετάρτη/Πέμπτη
- Μόνο από τα ταμεία του θεάτρου

Για την αγορά και παραλαβή μειωμένου εισιτηρίου απαιτείται η επίδειξη αντίστοιχου δικαιολογητικού/κάρτας.

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
- ΤΑΜΕΙΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

- TICKET SERVICES
τηλεφωνικά: 210 7234567
online: www.ticketservices.gr

Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου)

Θέατρο

Μαγικά Χριστούγεννα στο Μέγαρο με τα παραμύθια του Χ. Κ. Άντερσεν
Από Μαρία Κρύουftgtf v

Μπορείτε να δώσετε όποια διάσταση θέλετε στις γιορτές: πιο ρομαντική, πιο παιχνιδιάρικη, πιο μυστηριώδη, πιο παραμυθένια... Η χριστουγεννιάτικη παράσταση «Τα παραμύθια του Χ.Κ. Άντερσεν» που σκηνοθετεί ο Γιώργος Νανούρης στο Μέγαρο Μουσικής τα έχει όλα. Μαζί με τη Μαρία Ναυπλιώτου, τον Νίκο Κουρή, τη Λένα Παπαληγούρα και μια πολυμελή ορχήστρα, θα μας οδηγήσουν στην ουσία της γιορτής – που δεν είναι άλλη από τη μαγεία!


Θέλοντας να παντρέψει τη λάμψη των γιορτών με την πάντα σαγηνευτική­ μαγεία των παρα­μυθιών, ο Γιώργος Νανούρης άντλησε υλικό από επτά παραμύθια του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και δημιούργησε μια παράσταση για όλη την οικογένεια πλημμυρισμένη από μελωδίες κλασικής μουσικής.

Από τη δεύτερη ημέρα­ των Χριστουγέννων, και μόνο για επτά παραστάσεις στις 26, 29, 30/12, 5 και 7/1, ένα μαγικό κουτί θα ανοίξει στην αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής και από μέσα θα ξεπηδήσουν οι ήρωες των παραμυθιών «Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα», «Τα Κόκκινα Παπούτσια», «Η Πριγκίπισσα και το Μπιζέλι», «Ο Μολυβένιος Στρατιώτης», «Το Μαγικό Σεντούκι», «Ο Χιο­νάνθρωπος», «Το Έλατο», για να μας διηγηθούν την ιστορία τους με τρόπο διαφορετικό.

Ο Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί την παράσταση και μαζί με τη Μαρία Ναυπλιώτου, τον Νίκο Κουρή και τη Λένα Παπαληγούρα θα ξεφυλλίσουν τις σελίδες των παραμυθιών, για να μας ταξιδέψουν στο γοητευτικό κόσμο του Δανού παραμυθά. Ο ίδιος μας είπε για την παράσταση: «Κάνοντας μια ελεύθερη απόδοση των παραμυθιών του Χ.Κ. Άντερσεν, έφτια­ξα μια νέα ιστορία.

Ο Μολυβένιος­ Στρατιώτης έγινε ξύλινος και η όμορφη Μπαλαρίνα που τον ερωτεύεται ήταν κάποτε το Κοριτσάκι με τα σπίρτα που, αν θυμάστε, έκανε τρεις ευχές. Ε, μία από αυτές ήταν να γίνει χορεύτρια. Όταν εμφανίστηκε μπροστά της η Νεράιδα –από άλλο παραμύθι–, της έδωσε να φορέσει τα κόκκινα παπούτσια για να πραγματοποιηθεί η ευχή της...

Κάπως έτσι οι ιστορίες μπλέκονται μεταξύ τους, για να δημιουργηθεί μια νέα αφήγηση. Πέρα από τη μαγεία, θέλω να δώσω και μια άλλη διάσταση στις ιστορίες­. Από πού έρχεται το Κοριτσάκι με τα σπίρτα και γιατί περιπλανιέται μόνο; Τα παιδιά θα συνδυάσουν τους ήρωες που ήδη γνωρίζουν με πράγματα που βλέπουν να συμβαίνουν γύρω τους. Πολλές φορές εμείς οι μεγάλοι κλείνουμε τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει δίπλα μας και δεν σκεφτόμαστε ότι τα παιδιά μπορεί να καταλαβαίνουν περισσότερα και ότι ίσως πρέπει να μάθουν πως τα πράγματα δεν είναι πάντα δεδομένα».


Ανατρεπτικός κι αισιόδοξος, με αγάπη για την περιπέτεια αλλά και τη ζωή, γεμάτος χιούμορ και διεισδυτική ματιά ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν μπορεί να φέρνει τους ήρωές του αντιμέτωπους με τα πιο απίθανα εμπόδια, όμως δεν αφήνει κανέναν να παραιτηθεί. Την ίδια αισιοδοξία, δοσμένη με μια ιδιαίτερη ποιητικότητα, αποπνέει και αυτή η παράσταση, που ακολουθεί τις τεχνικές του θεάτρου αντικειμένων (object theater). Ο εικαστικός Φίλιππος Φωτιάδης έχει δημιουργήσει ένα ονειρικό σκηνικό που ζωντανεύει μέσα από σκίτσα και προβολές. Την ατμόσφαιρα ενισχύουν οι μουσικές κλασικών έργων του Μπετόβεν, του Τσαϊκόφσκι και άλλων σπουδαίων συνθετών, τα οποία ερμηνεύει 18μελής ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Παναγιώτη Βλάχου. Αφήστε τη Νεράιδα να σας αγγίξει με το μαγικό ραβδάκι της και ζήστε τα Χριστούγεννα σαν παραμύθι!

Θέατρο

Το «Ανκόρ», σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, με τη Σοφία Χιλλ και τον Αντώνη Μυριαγκό, επιστρέφει στο Θέατρο Άττις. Μετά το «Alarme» και το «Amor», το «Ανκόρ», βασισμένο σε ποίηση του Θωμά Τσαλαπάτη, ολοκληρώνεται ένα τρίπτυχο με κοινή θεματολογία. Στον πυρήνα του, η σύγκρουση ως μυθική αρχή της δημιουργίας και του χρόνου. Η πυκνή δύναμη της συνάντησης των σωμάτων επί σκηνής και η σαδιστική κατανάλωση του ενός από τον άλλον αφανίζει στο τέλος και τους δύο. (Από 15/12)


Στο Θέατρο Πόρτα, ο Θωμάς Μοσχόπουλος επαναλαμβάνει την πρόσφατα βραβευμένη από το κοινό του «α» (Θωμας Μοσχόπουλος-3ο βραβείο σκηνοθεσίας και Ευαγγελία Θεριανού 3ο βραβείο σκηνογραφίας)«Δίκη του Κ.» με μια ομάδα νέων ηθοποιών που πέρσι κέρδισε τις εντυπώσεις. Το εμβληματικό μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα «Η Δίκη» διασκευάζεται στη σκηνή σε μια εξαντλητικά δουλεμένη και άρτια παράσταση, στην οποία πρωταγωνιστούν ηθοποιοί που αξίζουν την προσοχή σας, καθώς σίγουρα θα μας απασχολήσουν στο μέλλον: Κίττυ Παϊταζόγλου, Θάνος Λέκκας, Παντελής Βασιλόπουλος, Ειρήνη Μπούνταλη, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Ελένη Βλάχου, Φοίβος Συμεωνίδης. (Από 18/12)

«Ορφέας και Ευρυδίκη»

Η λυπητερή ερωτική ιστορία ζωντανεύει σε μια σπαρακτική ποιητική αφήγηση για την ατόφια, οικουμενική παντοτινή αγάπη. Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Μπογδάνου και στην παράσταση του Θεάτρου του Νέου Κόσμου πρωταγωνιστούν οι Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης κι Ευθαλία Παπακώστα. (Δώμα, πρεμιέρα 18/12)

«Women selfies»

Η Ρούλα Πατεράκη φιλοτεχνεί πορτρέτα γυναικών στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά βασισμένη σε ποίηση του Γιώργο Βέλτσου. Όπως λέει ο ίδιος: «Οι “Γυναίκες” είναι ένα μακρύ ποίημα σε 24 “σκηνές”, όσα και τα γράμματα του αλφαβήτου. Είναι όχι απλώς όλες οι γυναίκες της ζωής, αλλά όλες οι γυναίκες της ζωής ενός άντρα». (Από 18/12)

«Εξω χιονίζει»

Στο Black Box του Θεάτρου Επί Κολωνώ ανεβαίνει, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Αιγινίτου, το «Έξω χιονίζει» του Γιώργου Σερέφα. Σύμφωνα με την υπόθεση, εκατό χρόνια μετά τον Α΄ Παγκόσμιο ένα μέντιουμ καλεί στη σκηνή γνωστού κινηματοθεάτρου τα εκτοπλάσματα έξι ξένων στρατιωτών που είχαν βρεθεί στο μέτωπο της Θεσσαλονίκης. (Από 16/12)

«Splinters»

Το «Splinters» είναι το νέο έργο της Ν. Ράπη, που θα παρουσιαστεί στη Σκηνή A Small Argo full of Αrt του Θεάτρου Αργώ, σε σκηνοθεσία Α. Μιχαήλ. Επίκαιρα και διαχρονικά, επτά μονόπρακτα για όλα αυτά που (δεν) τολμάμε: επιθυμίες και όρια, ελευθερία, σχέσεις ερωτικές, ανθρώπινες, εξουσιαστικές, ελπίδες που δεν πεθαίνουν... (Από 18/12)

«Ο Συλλέκτης»

Ο Έν. Φεζολάρι σκηνοθετεί τον «Συλλέκτη» του Τζ.Φόουλς στο Vault, με τους Γ. Παπαπαύλου και Π. Μυλωνά. Το μυθιστόρημα, που καθιέρωσε τον συγγραφέα του ως έναν από τους κορυφαίους σύγχρονους πεζογράφους διεθνώς, έχει μεταφερθεί στο σινεμά και το θέατρο και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θρίλερ της μεταπολεμικής λογοτεχνίας. (Από 18/12)

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου
Μήδεια
Μήδεια
Κωμωδία
του Μποστ | Διάρκ. 120'

Ορφέας και Ευρυδίκη
Ορφέας και Ευρυδίκη
Σκηνική Σύνθεση
Διάρκ. 80'

Vivawww.viva.gr
Έξω χιονίζει
Έξω χιονίζει
Δραματοποιημένη Νουβέλα
του Σάκη Σερέφα | Διάρκ. 75'

Splinters
Splinters
Σκηνική Σύνθεση
| Διάρκ. 60'

Ο συλλέκτης
Δράμα
του Τζον Φόουλς | Διάρκ. 80'

Women Selfies
Women Selfies
Σκηνική Σύνθεση
| Διάρκ. 80'

Θέατρο

Χαρακτηρίστηκε από κοινό και κριτικούς ως “η παράσταση της χρονιάς”, “καλλιτεχνικός θρίαμβος” και “ζωντανή παρτιτούρα”. Η Δίκη του Κ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, επιστρέφει για 2η χρονιά από τις 18 Δεκεμβρίου για λίγες μόνο παραστάσεις.


“Κάποιος θα πρέπει να είχε συκοφαντήσει τον Γιόζεφ Κ., καθώς χωρίς να έχει κάνει τίποτε κακό, ένα ωραίο πρωί συνελήφθη”. Έτσι αρχίζει ένα από τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα. Ο Γιόζεφ Κ., ανώτερος υπάλληλος τραπέζης και καθ’ όλα αξιοπρεπής πολίτης, ειδοποιείται από μια σειρά οργάνων μιας ακαθόριστης ανώτερης Αρχής, ότι πρόκειται να δικαστεί για κάτι που κανείς δεν τον πληροφορεί ως προς το τι είναι ακριβώς ούτε και ο ίδιος μπορεί να προσδιορίσει τι του καταλογίζεται.

Ένα όμως είναι σίγουρο: θα δικαστεί κάποια στιγμή, παρ’ ότι είναι ελεύθερος να συνεχίσει τη ζωή του όπως πριν. Κατόπιν τούτου, μπλέκει σε έναν γκροτέσκο εφιάλτη στον οποίο βυθίζεται σταδιακά όλο και πιο βαθιά προσπαθώντας αφενός να καταλάβει τη λειτουργία του συστήματος που τον διώκει μέσα από τους παρανοϊκούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που εμφανίζει και ταυτόχρονα να βρει, μέσα από τους προσωπικούς δαιδάλους του νου του, τη ρίζα της ενοχής που του προσάπτουν. Υπάρχει ένα σύστημα που τον συνθλίβει άδικα ή είναι και ο ίδιος ένα ακόμα γρανάζι που ενισχύει το σύστημα και την πολυπλοκότητα;

Σημείωμα του Θωμά Μοσχόπουλου

Το έργο του Κάφκα δεν χρειάζεται συστάσεις, όπως δεν χρειάζονται ο Όμηρος, ο Σαίξπηρ ή ο Γκαίτε . Έχουν γραφτεί πολύ περισσότερες γραμμές γι’ αυτόν και το έργο του απ’ όσες ο ίδιος είχε γράψει ποτέ, δημιουργώντας την παρακαταθήκη του σκοτεινού του μύθου. Η ανεξίτηλη γοητεία των έργων του και η ένταση των κόσμων που δημιουργεί έχει γίνει ο καθρέφτης άπειρων ερμηνευτών και ερμηνειών που υποστηρίζουν πως εκείνες ρίχνουν το σωστό φως μέσα από τις τεκμηριωμένες προσεγγίσεις τους στο μυστήριο των κλασσικών αυτών κειμένων.

Έτσι, έχουμε ψυχαναλυτικές αναγνώσεις του Κάφκα, άμεσα συνδυασμένες με την προσωπική του ζωή, φιλοσοφικές, κοινωνικοπολιτικές, θεολογικές-μεταφυσικές, μεταμοντέρνες, καθώς επίσης αναγνώσεις υπό το πρίσμα της εβραϊκής ταυτότητας του συγγραφέα έως και κάποιες που προσδίδουν “προφητικό” χαρακτήρα στο έργο του, μιας και σύμφωνα μ’ αυτές ο συγγραφέας προεικάζει την επερχόμενη άνοδο του ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη ή ακόμα και το ίδιο το Ολοκαύτωμα. (Οι τρεις μικρότερες αδερφές του και οι οικογένειές τους έχασαν τις ζωές τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης). Ποια όμως είναι η “σωστή”; Όλες. Και καμία. Όπως σε κάθε μεγάλο έργο τέχνης, οι ερμηνείες είναι ανατρεπτικά υποκειμενικές και διαρκώς μεταβαλλόμενες ακολουθώντας πιστά το zeitgeist της κάθε εποχής που αναζητά να αναγνωρίσει τον εαυτό της μέσα στο μεγάλο έργο του παρελθόντος.

Γιατί όμως επιλέξαμε εμείς να παρουσιάσουμε την δική μας ανάγνωση και σε αυτόν το συγκεκριμένο χωροχρόνο; Ο Κάφκα “χρεώνεται” και κάτι για το οποίο ελάχιστοι συγγραφείς θα μπορούσαν να καυχηθούν. Μια νέα λέξη στο παγκόσμιο λεξιλόγιο για να προσδιοριστεί μια πολύ συγκεκριμένη κατάσταση και ατμόσφαιρα. Η λέξη “καφκικός”.

Μια λέξη που αυτόματα απαντά στην παραπάνω ερώτηση. Άραγε πόσοι από μας θυμούνται εποχές, που ο χαρακτηρισμός “καφκικές” να ήταν πιο ταιριαστός; Πολιτικολογούμε; Καθόλου. Ενεργοποιούμε τους πιο σαρδόνιους επιβιωτικούς μηχανισμούς μας. Όπως άλλωστε σημειώνει ο μελετητής του Κάφκα Franz Baumer, ο Κάφκα δεν αρθρώνει “κάποιο πολιτικό δόγμα, αλλά μια πνευματική κατάσταση και μια κριτική ευαισθησία που το κύριο όπλο της είναι η ειρωνεία και το χιούμορ.”

Ναι, ο Κάφκα έχει χιούμορ. Μαύρο φυσικά. Αλλά χιούμορ. Παρωδεί, σχολιάζει, ασκεί αμείλικτη κριτική και αυτοκριτική και θα μπορούσε άνετα να διεκδικήσει την πνευματική πατρότητα του θεάτρου του Παραλόγου. (Κάτι που πολλοί από τους εκπροσώπους του έχουν ανοιχτά παραδεχτεί, όπως ο Χάρολντ Πίντερ που έχει διασκευάσει τη Δίκη σε κινηματογραφικό σενάριο, ενώ το έργο του Πάρτυ Γενεθλίων θα μπορούσε άνετα να θεωρηθεί ανάπτυγμα των πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου). Όταν ο Κάφκα, διάβαζε στους φίλους του τα πρώτα κεφάλαια της Δίκης όλοι μαζί ξελιγώνονταν στα γέλια. Παράδοξο; Ίσως. Αλλά μήπως αυτό εννοεί ο Μπέκετ λέγοντας “μπροστά σου το χειρότερο ώσπου να αρχίσεις να γελάς”;

Επίσης, ναι, ο Κάφκα έχει θεατρικότητα. Δεν θα επικαλεστούμε τις συνεχείς μεταφορές του έργου του– και ειδικότερα της Δίκης- στη σκηνή, αλλά κάτι που αφορά τις αναφορές του ίδιου του συγγραφέα. Όπως μελετητές του Κάφκα σαν την Evelyn Torton Beck ή τον Guido Massino, που υπογραμμίζουν την πολύ βαθιά εντύπωση που έκανε στον Φράντς Κάφκα καθώς και την καθοριστική σημασία που είχε στην τελική διαμόρφωση του ύφους των ώριμων έργων του–και φυσικά της Δίκης- η επαφή του με το θέατρο Yiddish: μια μορφή λαϊκού εβραϊκού θεάτρου που αναπτύχθηκε αρχικά στην Κεντρική Ευρώπη από το τέλος του 18ου αιώνα και που το ρεπερτόριο των “μπουλουκιών” που το στήριζαν ήταν απλοϊκά μελοδράματα με έντονες εναλλαγές κωμικού στοιχείου γραμμένα στα Yiddish– γλώσσα που μιλούσαν οι Eβραίοι της Κεντρο-Ανατολικής Ευρώπης.

Η πρώτη επαφή του νεαρού Κάφκα με το είδος έγινε το 1910 στο Café Savoy της Πράγας, όπου σε μια μικρή αυτοσχέδια σκηνή, η σχεδόν γκροτέσκα αυτή μορφή θεατρικής τέχνης προκαλεί μια “φώτιση” στον εκκολαπτόμενο μεγάλο συγγραφέα, όπως άλλωστε και ο ίδιος σημειώνει στα ημερολόγιά του. Ο θιασάρχης, σκηνοθέτης και ηθοποιός του θιάσου Yitzak Levi γίνεται πολύ στενός του φίλος. Οι μελετητές αναγνωρίζουν άμεσες αναφορές και δείγματα παρωδίας σκηνών των έργων που παρακολούθησε στα μετέπειτα γραπτά του.

Όπως αναφέρει η E. T. Beck “η δομή και η τεχνική, η θεατρικότητα των Yiddish έργων διατρέχουν την ύφανση της Δίκης […] το στοιχείο του μυστηρίου του σασπένς διατηρείται σε όλο το έργο […] σε μια μορφή κλιμακώσεων και αποκλιμακώσεων συγγενών με αυτές της δραματικής τέχνης […] Επιπλέον, η εμφανής έλλειψη ενδιαφέροντος του Κάφκα για βαθύτερη ανάλυση της ψυχολογίας των χαρακτήρων του αντανακλά την πρωτόλεια καταγραφή και τα υπεραπλουστευμένα κίνητρα που ενεργοποιούν τους χαρακτήρες των Yiddish θεατρικών έργων”.

Τι σημαίνουν εν τέλει όλα αυτά; Πώς η ενασχόληση με τη Δίκη μπορεί να βυθίσει σε γνωστούς- άγνωστους… ονειρικούς κόσμους, να τρομάξει, να διασκεδάσει, να γοητεύσει, να ταράξει, να ανακουφίσει, να προκαλέσει γέλιο ή το ακριβώς αντίθετο; Ανάλογα με το τι θα επιλέξει να δει το κοινό που θα παρακολουθήσει την παράσταση “Η Δίκη του Κ.” που το “Φυσικό Θέατρο της Οκλαχόμα”- το οποίο επισκέπτεται εκτάκτως την πόλη μας – παρουσιάζει στο ΠΟΡΤΑ. Τα υπόλοιπα επί σκηνής.

Συντελεστές:
Διασκευή- Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Επιμέλεια Κίνησης: Σοφία Πάσχου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Παντελής Φλατσούσης
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Με τους: Μιχάλη Συριόπουλο, Κίττυ Παϊταζόγλου, Θάνο Λέκκα, Μάνο Γαλανή, Ειρήνη Μπούνταλη, Παντελή Βασιλόπουλο, Μιχάλη Μιχαλακίδη, Ελένη Βλάχου, Φοίβο Συμεωνίδη, Βασίλη Κουλακιώτη

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Τρίτη 26 Δεκεμβρίου στις 18:30

2 Ιανουαρίου στις 18:30

Από: 18/12/2017 Εως: 27/03/2018
26/12/2017 02/01/2018

Πρεμιέρα: Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2017
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15

Τοποθεσία:
Θέατρο Πόρτα, Μεσογείων 59, Αθήνα
Eισιτήρια:
Κανονικό 15€ | Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνω των 65, ομαδικό (άνω των 10 ατόμων) 12€ | Ανέργων 8€
Προπώληση:
www.viva.gr |
Πληροφορίες / Κρατήσεις:
Τηλ.: 210 77 11 333

www.porta-theatre.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin