Νοεμβρίου 23, 2017

Θέατρο

Απευθείας μετάδοση από τη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης


- W.A. Mozart: Ο μαγικός αυλός
Λιμπρέτο: Emanuel Schikaneder

Στα γερμανικά με ελληνικούς υπότιτλους

Το αριστουργηματικό έργο του Μότσαρτ Ο μαγικός αυλός διευθύνει ο επίτιμος μαέστρος της Μet Τζέιμς Λήβαϊν σε σκηνοθεσία της βραβευμένης Τζούλι Τέυμορ.
Η Νοτιοαφρικανή Γκόλντα Σουλτς κάνει το ντεμπούτο της στη Met ως Παμίνα, Βασίλισσα της Νύχτας ερμηνεύει η Αμερικανίδα Κάθρυν Λουέκ, Ταμίνο ο Τσαρλς Καστρονόβο και Παπαγκένο ο Μάρκους Βέρμπα. Είναι η πρώτη φορά που ολόκληρη η γερμανική όπερα μεταδίδεται στη σειρά Live in HD.


Σκηνοθεσία - Κοστούμια: Julie Taymor
Σκηνικά: George Tsypin
Φωτισμοί: Donald Holder
Μαριονέτες: Julie Taymor, Michael Curry
Χορογραφίες: Mark Dendy

Παμίνα: Golda Schultz
Βασίλισσα της Νύχτας: Kathryn Lewek
Ταμίνο: Charles Castronovo
Παπαγκένο: Markus Werba
Ομιλητής: Christian Van Horn
Ζαράστρο: René Pape

Μουσική διεύθυνση: James Levine

MET HD LIVE
W.A. Mozart: Ο μαγικός αυλός

14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017/19:55

Θέατρο

Ηλέκτρα θα παρουσιαστεί σε νέα φιλόδοξη παραγωγή, σε μουσική διεύθυνση Βασίλη Χριστόπουλου, σκηνοθεσία – σκηνικά Γιάννη Κόκκου, στις 15, 18, 22, 26, 31 Οκτωβρίου 2017, στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ.

Η Ηλέκτρα χαρακτηρίζεται ως μια από τις σημαντικότερες αλλά ταυτόχρονα και πιο απαιτητικές όπερες του 20ού αιώνα. Το ανέβασμά της αποτελεί μεγάλη πρόκληση για την Εθνική Λυρική Σκηνή και τα μουσικά της σύνολα, καθώς η ιδιαίτερα σύνθετη παρτιτούρα, στην οποία ο Στράους ωθεί την εξπρεσιονιστική έκφραση στα άκρα και αγγίζει τα όρια της τονικότητας, προβλέπει περίπου 110 μουσικά όργανα.

Η Ηλέκτρα του Στράους δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Ο συμβολισμός είναι πολλαπλός, καθώς επιλέγεται ως εναρκτήριο ένα έργο ελληνικής θεματολογίας, εμπνευσμένο από τον μύθο των Ατρειδών (Κύκλος Ατρειδών), αλλά ταυτόχρονα ένα έργο του 20ού αιώνα (Κύκλος 20ος αιώνας), καθώς μεταξύ των προθέσεων της ΕΛΣ είναι η ανάδειξη του γεγονότος ότι η λυρική τέχνη δεν εξαντλείται στον 19ο αιώνα.

Η μονόπρακτη όπερα Ηλέκτρα του Ρίχαρντ Στράους βασίζεται σε ποιητικό κείμενο του Αυστριακού συγγραφέα και ποιητή Χούγκο φον Χόφμανσταλ, το οποίο αντλήθηκε από το ομώνυμο θεατρικό του (1903). Παρότι στηρίζεται στην τραγωδία του Σοφοκλή, το κείμενο επικεντρώνεται κυρίως στην εμμονή της Ηλέκτρας να εκδικηθεί για τον θάνατο του πατέρα της, αλλά και στα συναισθήματα και την ψυχολογία της καθώς συνομιλεί με τα υπόλοιπα πρόσωπα της τραγωδίας, την αδελφή της Χρυσοθέμιδα, τον αδελφό της Ορέστη και τη μητέρα της Κλυταιμνήστρα.

Η Ηλέκτρα, ανήκει στο είδος που οι Γερμανοί ονόμασαν Literaturoper, δηλαδή όπερα η οποία βασίζεται άμεσα σε λογοτεχνικό κείμενο. Επιπροσθέτως, το ποιητικό κείμενο του Χούγκο φον Χόφμανσταλ έχει αυτόνομη λογοτεχνική αξία και μπορεί να εκτιμηθεί για τις αρετές της γραφής του, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει χαρακτηριστικά που υπηρετούν τους σκοπούς της λυρικής τέχνης, καθώς μπορεί να παρακολουθήσει κανείς την όπερα χωρίς να καταλαβαίνει λέξη.

Η Ηλέκτρα του Χόφμανσταλ θεωρείται ότι υπήρξε ένα πραγματικό εύρημα στη μετά-Βάγκνερ εποχή. Ως κείμενο οδήγησε στα άκρα τη βαγκνερική σύγκρουση ανάμεσα στο αρχαϊκό και το σύγχρονο, ανάμεσα στην αποστασιοποίηση που προσφέρει ο μύθος και σε μια προβολή προς τα μέσα, που έχει την αφετηρία της στην ψυχανάλυση. Έτσι, επέτρεψε στον Στράους να προχωρήσει το μουσικό δράμα ένα βήμα παραπέρα από τον Βάγκνερ. Ο προϊστορικός τόπος της δράσης γίνεται ο τόπος ενός ψυχολογικού δράματος με εξαιρετικά μελετημένη ορχηστρική αντίστιξη, χωρίς καμία εμφανή ασυνέχεια ανάμεσα σε εσωτερικό και εξωτερικό, μουσική και σκηνή.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά του Ίγκορ Στραβίνσκι, το 1913, ότι «οι μοναδικές σημαντικές όπερες που γράφτηκαν μετά τον Πάρσιφαλ είναι η Ηλέκτρα του Στράους και ο Πελλέας και Μελισάνθη του Ντεμπυσσύ».

Ο Στράους ανταποκρίθηκε στις προκλήσεις του ποιητικού κειμένου του Χόφμανσταλ με μια παρτιτούρα η οποία, σε διάρκεια περίπου εκατό λεπτών, περιλαμβάνει δεκάδες Leitmotive (καθοδηγητικά μουσικά σχήματα), τα οποία σχολιάζουν τη δράση και την ψυχολογία των βασικών προσώπων. Η δομή της ορχηστρικής συνοδείας στην Ηλέκτρα επιτρέπει στον ακροατή να προσλάβει τη μουσική χωρίς να τον απασχολεί το ακριβές νόημα κάθε λεπτομέρειας. Μπορεί να απορροφηθεί από όσα συμβαίνουν στη σκηνή και την ίδια στιγμή να υποκύψει στη «μαγεία των σχέσεων» ανάμεσα στα Leitmotive, χωρίς να αναζητά τι σημαίνει το καθένα, αλλά έχοντας μιαν αόριστη αίσθηση ότι υπάρχει συνοχή ανάμεσά τους σ’ ένα απερίγραπτα εκλεπτυσμένο επίπεδο. Αυτό δίνει στη μουσική τη λειτουργία ενός ψυχολογικού ή ψυχαναλυτικού σχολιασμού όσων διαδραματίζονται επί σκηνής, ενός σχολιασμού καθηλωτικού όσο και δύσκολου να διατυπωθεί με λέξεις.

Η όπερα έχει συμμετρική δομή και αποτελείται από οκτώ εικόνες, που διαδέχονται άμεσα η μία την άλλη· ανάμεσά τους περιλαμβάνονται τέσσερα ντουέτα. Στην πρώτη σκηνή εμφανίζονται οι θεραπαινίδες. Ακολουθεί ο μονόλογος της Ηλέκτρας, το πρώτο ντουέτο ανάμεσα σε Ηλέκτρα και Χρυσοθέμιδα, το ντουέτο ανάμεσα σε Ηλέκτρα και Κλυταιμνήστρα, το δεύτερο ντουέτο ανάμεσα σε Ηλέκτρα και Χρυσοθέμιδα, το ντουέτο ανάμεσα σε Ηλέκτρα και Ορέστη, ένα σύντομο επεισόδιο με τον Αίγισθο, οι φόνοι και ο τελικός μονόλογος της Ηλέκτρας.

Για την «ψυχολογική πολυφωνία» που εμπνεύστηκε –ο όρος ανήκει στον ίδιο– ο Στράους επιστρατεύει τις μεγαλύτερες ορχηστρικές δυνάμεις από οποιαδήποτε άλλη όπερα ρεπερτορίου, μία ορχήστρα που ξεπερνά σε αριθμό τους εκατό μουσικούς και περιλαμβάνει είκοσι ξύλινα πνευστά, είκοσι χάλκινα, 62 έγχορδα, γκλόκενσπιλ, τσελέστα, δύο άρπες και κρουστά, δυνάμεις μεγαλύτερες από αυτές που προβλέπει ο Βάγκνερ στο Δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ. Από το τεράστιο αυτό σύνολο σε ένα έργο γεμάτο αίμα, εφιάλτες και ακραία συναισθήματα, ο Στράους ζητά να αποδοθεί η μουσική «σαν να πρόκειται για Μέντελσον: νεραϊδομουσική»! Ο συνθέτης αξιοποιεί όλα αυτά τα όργανα προκειμένου να διαρρήξει την ηχητική ομοιογένεια, να κινηθεί με μεγάλη φαντασία στον κόσμο των ηχοχρωμάτων, να οδηγήσει τη λαμπρότητα της λεπτομέρειας στα όρια της δεξιοτεχνίας.

Τη σκηνοθεσία και τα σκηνικά της Ηλέκτρας υπογράφει ο σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης της όπερας, Γιάννης Κόκκος, ο οποίος αναφέρει για την παραγωγή: «Η σκηνή γίνεται ένας τόπος ο οποίος μιλά για τον εγκλωβισμό και την τρέλα, την εμμονή και τη φαντασίωση, τη λάσπη και τον χρυσό. Και ταυτόχρονα την αντοχή αρχαίων ιστοριών, οι οποίες ζουν στο παρόν. Υπάρχει η ανάμνηση των Μυκηνών και της Βιέννης, όπως επίσης θραύσματα μιας πρόσφατης ιστορικής μνήμης. Όμως πάνω απ’ όλα υπήρξε η πρόθεση να καταστεί ορατή αυτή η ελληνική μήτρα, η τόσο αγαπητή στον Χόφμανσταλ. Από αυτήν ξεπροβάλλει η τρομακτική άβυσσος του ασυνειδήτου, η οποία ακριβώς διερευνάται στη Βιέννη της αυγής του 20ού αιώνα, όπου μαίνεται η καταιγίδα της Ηλέκτρας».

 

Λίγα λόγια για τους συντελεστές:

Γιάννης Κόκκος

Ο Γιάννης Κόκκος, με έδρα του το Παρίσι, έχει παρουσιάσει δουλειές του στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου από τη Σκάλα του Μιλάνου έως το Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και από το Ρεάλ της Μαδρίτης έως την Όπερα της Βιέννης και το Μαριίνσκι, έχει συνεργαστεί με τους κορυφαίους μαέστρους (Αμπάντο, Μούτι, Γκάρντινερ, Μέτα κ.α.) ενώ έχει τιμηθεί με πληθώρα βραβείων για το έργο του.

Αγνή Μπάλτσα

Η Ηλέκτρα σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με την κορυφαία Ελληνίδα μεσόφωνο Αγνή Μπάλτσα, η οποία θα αναλάβει τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας σε όλες τις παραστάσεις. Η Αγνή Μπάλτσα πρωτοεμφανίστηκε το 1968, σε ηλικία μόλις 24 ετών και με μεγάλη επιτυχία, ως Κερουμπίνο (Οι γάμοι του Φίγκαρο) στην Όπερα της Φραγκφούρτης, ενώ ακολούθησε ο Οκταβιανός (Ο ιππότης με το ρόδο) στην Όπερα της Βιέννης. Έκτοτε ξεκίνησε μια συναρπαστική καλλιτεχνική διαδρομή, η οποία την οδήγησε στα σπουδαιότερα θέατρα του κόσμου: Κρατική Όπερα Βαυαρίας (Μόναχο), Βασιλική Όπερα Λονδίνου (Κόβεντ Γκάρντεν), Όπερα Παρισιού, Σκάλα Μιλάνου, Μητροπολιτική Όπερας Νέας Υόρκης, Θέατρο Ρεάλ Μαδρίτης κ.ά. Συνεργάστηκε επανειλημμένα με τη Γερμανική Όπερα Βερολίνου, την Κρατική Όπερα Βιέννης, το Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, ενώ οι επιτυχημένες περιοδείες της έφτασαν έως τη Λατινική Αμερική, την Ιαπωνία και την Κορέα.

Καθοριστική στην καλλιτεχνική της πορεία υπήρξε η στενή δεκαπεντάχρονη συνεργασία της με τον θρυλικό αρχιμουσικό Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο οποίος θεωρούσε τη Μπάλτσα «τη σπουδαιότερη δραματική μεσόφωνο της εποχής μας».

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πολύχρονης σταδιοδρομίας της, συνεργάστηκε με τα πιο ηχηρά ονόματα σκηνοθετών, αλλά και αρχιμουσικών όπως οι Καρλ Μπαιμ, Λέοναρντ Μπερνστάιν, Ρικκάρντο Μούτι, Λόριν Μααζέλ, Σεΐτζι Οζάουα, Κλάουντιο Αμπάντο, Κόλιν Ντέιβις, Τζουζέππε Σινόπολι και Αντονέλλο Αλλεμάντι. Σε σύμπραξη δε με σπουδαίους μονωδούς πραγματοποίησε πολυάριθμες τηλεοπτικές εμφανίσεις, αλλά και ηχογραφήσεις για λογαριασμό των σπουδαιότερων δισκογραφικών εταιρειών (ΕΜΙ, DG, BMG, Decca κ.ά.).

Η Αγνή Μπάλτσα όλα αυτά τα χρόνια έχει εισπράξει τον ύψιστο θαυμασμό, το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού, αλλά και τα αποθεωτικά σχόλια των μουσικοκριτικών. Η τεχνικά άψογη φωνή της, η οποία συνδυάζει μεστότητα και ευλυγισία, η επιβλητική σκηνική παρουσία, το λαμπερό ταμπεραμέντο, αλλά και οι σωστές επιλογές ρεπερτορίου την κατάλληλη χρονική στιγμή, το ταλέντο της να πετυχαίνει με ό,τι καταπιάνεται οδήγησαν σε μια σπουδαία σταδιοδρομία, σε συνεργασίες αξιοζήλευτες και εμφανίσεις μοναδικές στις πιο σημαντικές σκηνές παγκοσμίως.

Σπάνια περίπτωση καλλιτέχνιδας η οποία συνδυάζει μουσικότητα, θεατρικότητα και λυρική ερμηνεία, η ίδια δεν αναλώθηκε στην υπέρμετρη προσπάθεια προβολής – μέχρι και σήμερα άλλωστε έχει δώσει ελάχιστες συνεντεύξεις και δεν έχει προσωπική διαδικτυακή σελίδα. Ακολουθώντας τη λογική και το ένστικτό της υπήρξε προσηλωμένη στους στόχους της.

Ζαμπίνε Χογκρέφε

Τον ρόλο της Ηλέκτρας θα ερμηνεύσει η διακεκριμένη Γερμανίδα υψίφωνος Ζαμπίνε Χογκρέφε. Η Χογκρέφε έχει ερμηνεύσει τον ρόλο της Ηλέκτρας με μεγάλη επιτυχία, μεταξύ άλλων, στην όπερα του Γκαίτεμποργκ, το Θέατρο Σαν Κάρλο Νάπολης και το Κρατικό Θέατρο Ντέτμολντ. Έχει εμφανιστεί στο Φεστιβάλ του Μπάυροϋτ, στις Όπερες της Φρανκφούρτης, του Μονάχου, του Αννόβερου, του Αμβούργου κ.α.

Φρανκ βαν Άκεν

Ο Ολλανδός τενόρος Φρανκ βαν Άκεν, ο οποίος θα ερμηνεύσει τον ρόλο του Αίγισθου, συγκαταλέγεται στους δημοφιλέστερους της γενιάς του. Έχει τραγουδήσει σε Φεστιβάλ Μπάυροϋτ και Μπάντεν-Μπάντεν, Μεγάλο Θέατρο Λισέου Βαρκελώνης, Βασιλική Όπερα Λονδίνου, Κρατική Όπερα Βιέννης και Σκάλα Μιλάνου. Έλαβε εξαιρετικές κριτικές ως Ζήγκμουντ (Βαλκυρία, 2012) στη Μητροπολιτική Όπερα Νέας Υόρκης. Πρόσφατα ερμήνευσε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα Τάνχωυζερ (Βουδαπέστη, Κρατική Όπερα Δρέσδης), Τριστάνος και Ιζόλδη, Γκούντραμ του Ρ. Στράους, καθώς επίσης Ζήγκμουντ (Βαλκυρία, Βαρκελώνη).

Γκουν-Μπριτ Μπάρκμιν

Η Γερμανίδα υψίφωνος Γκουν-Μπριτ Μπάρκμιν ερμηνεύει τον ρόλο της Χρυσόθεμις. Μεταξύ άλλων, έχει ερμηνεύσει ρόλους όπως Σαλώμη, Χρυσόθεμις και Αριάδνη. Σημείωσε μεγάλη επιτυχία ως Μαρί (Βότσεκ) στην πρώτη της εμφάνιση στην Εθνική Όπερα του Παρισιού την προηγούμενη σεζόν. Διαθέτοντας ένα εντυπωσιακά ευρύ ρεπερτόριο, έχει εμφανιστεί στην Κωμική Όπερα Βερολίνου, την Όπερα της Ζυρίχης, το Φεστιβάλ Ζάλτσμπουργκ, το Βασιλικό Θέατρο Μαδρίτης, την Κρατική Όπερα Βιέννης κ.α.

Δημήτρης Τηλιακός

Στον ρόλο του Ορέστη ο σπουδαίος Έλληνας βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός, ο οποίος μετά τη μεγάλη επιτυχία της πολυβραβευμένης ηχογράφησης του Ντον Τζοβάννι με τον Θόδωρο Κουρετζή και ύστερα από τις ιδιαιτέρως επιτυχημένες εμφανίσεις σε Παρίσι, Μπολσόι, Βαρκελώνη, Βρυξέλλες, Ζυρίχη, Περμ, Νέα Υόρκη κ.α., θα αναμετρηθεί για πρώτη φορά με το αριστούργημα του Στράους.

Βασίλης Χριστόπουλος

Το ιδιαιτέρως απαιτητικό κομμάτι της μουσικής διεύθυνσης της Ηλέκτρας έχει αναλάβει ο διακεκριμένος Έλληνας αρχιμουσικός Βασίλης Χριστόπουλος. Διετέλεσε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (2011/14) και κορυφαίος αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής της Νοτιοδυτικής Γερμανίας στην Κωνσταντία (2005/15). Έχει διευθύνει ορχήστρες όπως: Φιλαρμόνια Λονδίνου, Ορχήστρα Μοτσαρτέουμ Ζάλτσμπουργκ, Φιλαρμονική Ορχήστρα Ραδιοφωνίας Αννόβερου, Κρατική Φιλαρμονική Ορχήστρα Νυρεμβέργης, Νέα Φιλαρμονική Ιαπωνίας, Συμφωνική Ορχήστρα Φλάνδρας, Συμφωνική Ορχήστρα Κουήνσλαντ και Εθνική Ορχήστρα Χωρών του Λίγηρα. Το οπερατικό του ρεπερτόριο καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα το οποίο εκτείνεται από το μπαρόκ έως τον 21ο αιώνα. Πρόσφατα διηύθυνε με μεγάλη επιτυχία τα έργα Ηλέκτρα και Γυναίκα δίχως σκιά του Ρίχαρντ Στράους στην Κρατική Όπερα Βησμπάντεν. Το 2016 εξελέγη καθηγητής διεύθυνσης ορχήστρας στη Μουσική Ακαδημία Φραγκφούρτης.

Σημείωμα του σκηνοθέτη Γιάννη Κόκκου: Ένας χορός θανάτου
Στη Βιέννη, ειδικά την εποχή κατά την οποία ο Στράους και ο Χόφμανσταλ δημιουργούσαν την Ηλέκτρα, οι ιδέες και οι νέες αισθητικές φόρμες διαχώριζαν βίαια τον 20ό αιώνα από τον «κόσμο του χθες» και τον ωθούσαν προς ένα αβέβαιο μέλλον, το οποίο θα αποκάλυπτε το αληθινό του πρόσωπο στις σφαγές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Δύο έργα ενσάρκωναν τη ριζοσπαστικότητα της στιγμής: η Ηλέκτρα του Στράους και η Προσμονή του Σαίνμπεργκ. Το τελευταίο αυτό, το οποίο θα αποτελέσει μέρος των «εκφυλισμένων έργων» που καταδικάστηκαν από τους ναζί, άνοιξε τον δρόμο της σημερινής μουσικής, μέσα από την πλήρη ρήξη με τους μουσικούς κανόνες. Το άλλο, η όπερα του Στράους, μέσα από έναν διαφορετικό δρόμο, συγκρουόμενη με τις μουσικές επιρροές του παρελθόντος, ώθησε τις φωνές μέχρι τα όριά τους και έδωσε ένταση στα ηχοχρώματα μέχρι πυράκτωσης. Μέσω αυτών ανέκτησε μια αρχαϊκή βαρβαρότητα και βρήκε έναν ξεχωριστό τρόπο να επανεφεύρει τη «γέννηση της τραγωδίας».

Εμπνευσμένη από τον Σοφοκλή, η όπερα επικεντρώνεται στη μορφή της Ηλέκτρας, η οποία ενσαρκώνει απολύτως την εμμονή της εκδίκησης και τα ακραία όρια της ανθρώπινης φύσης. Αφήνοντας κατά μέρος τον μηχανισμό του φόνου και του μοιραίου στην αλληλουχία των εγκλημάτων του παρελθόντος –της δολοφονίας του Θυέστη, πατέρα του Αίγισθου, της ανήθικης δολοφονίας της Ιφιγένειας από τον πατέρα της– η όπερα του Στράους εστιάζει στη διπλή εικόνα ενός πλάσματος το οποίο έγινε άγριο λόγω της ταπείνωσης και της αδικίας, και μιας μορφής σχεδόν θρησκευτικής, η οποία περιγράφεται ως καθαγιασμένη από τη θλίψη.

Η Ηλέκτρα ενσαρκώνει την άρνηση. Άρνηση να ξεχάσει. Άρνηση να προσποιηθεί. Άρνηση να δει τον εαυτό της στο μέλλον. Γι’ αυτήν ο χρόνος σταμάτησε τη βραδιά κατά την οποία ο πατέρας της δολοφονήθηκε από τους δύο συνεργούς. Από τότε, κάθε βράδυ την ίδια ώρα η επίκληση του πατέρα, η μανιακή αναπαράσταση του φόνου την κινητοποιούν και τη συντηρούν σε μια κατάσταση επιβίωσης. Μοναδικός λόγος της ύπαρξής της είναι η προετοιμασία του φόνου των δολοφόνων, την οποία οραματίζεται ως τελετουργική θυσία που οφείλει να τελέσει ο Ορέστης. Όταν αυτός ξεπροβάλλει από τη νύχτα ως φάντασμα και πραγματοποιεί την πράξη, ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της παύει. Εκμηδενισμένη, η Ηλέκτρα πεθαίνει κατά τη διάρκεια ενός εξιλεωτικού χορού, έξοχου αλλά και αξιολύπητου.

Σε αυτή την Ηλέκτρα συναντά κανείς τους οδυνηρούς τόνους των προβλέψεων και της απόγνωσης της Κασσάνδρας, φυλακισμένης και ερωμένης του πατέρα, στερημένης από το πεπρωμένο της. Συναντά κανείς εξίσου τη μορφή του Άμλετ, μεταγενέστερου δημιουργήματος. Ακολουθώντας το αίτημα του φαντάσματος του πατέρα, τραυματισμένος από την προδοσία της μητέρας, ο Άμλετ, βαθιά πληγωμένος και διστακτικός, Ηλέκτρα και Ορέστης ταυτόχρονα, δεν δρα παρά στο τέλος της τραγωδίας του Σαίξπηρ και τότε σχεδόν παρά τη θέλησή του.

Όσο για την Κλυταιμνήστρα, η μοναξιά, οι εφιάλτες της νύχτας, ο φόβος του θανάτου που τη συνοδεύουν αποδυναμώνουν την ισχύ της. Αληθινή υπνοβάτιδα, με τα βλέφαρα βαριά από την αϋπνία να καλύπτουν ένα βλέμμα τρομοκρατημένο, αντικρίζει την ανυπαρξία.

Η Χρυσόθεμις, η ανεστραμμένη όψη της Ηλέκτρας, δύναμη ζωής αλλά δέσμια της ιστορίας της, των τόπων αλλά και του εαυτού της, προσπαθεί να φανταστεί το μέλλον.

Σαν να επέστρεψε στη ζωή από τον κόσμο των νεκρών, ο Ορέστης, ο αδερφός τον οποίο ανέμεναν, έρχεται για να σκοτώσει. Εργαλείο μιας εκδίκησης, οφείλει να τιμωρήσει το έγκλημα των άλλων με ένα έγκλημα. Το χρέος του επιβάλλεται από την εμμονική μνήμη της αδελφής του Ηλέκτρας. Πραγματοποιώντας το, αυτός, ο φορέας απόδοσης του δικαίου, γίνεται μητροκτόνος.

Όλοι οι άλλοι, υπηρέτες, έμπιστοι, φρουροί, αγγελιοφόροι, με επικεφαλής τον εραστή-σφετεριστή Αίγισθο, αποτελούν μια σκοτεινή αυλή, ταυτόχρονα τρομακτική και τρομοκρατημένη. Οι μορφές αυτές, γεμάτες από τις προγονικές αγωνίες, εμπλεκόμενες στο έγκλημα, ξαναζούν σε σημερινά σώματα την ακόρεστη διαφθορά τους.

Με αυτό τον τρόπο θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε την Ηλέκτρα. Η σκηνή γίνεται ένας τόπος ο οποίος μιλά για τον εγκλωβισμό και την τρέλα, την εμμονή και τη φαντασίωση, τη λάσπη και τον χρυσό. Και ταυτόχρονα την αντοχή αρχαίων ιστοριών, οι οποίες ζουν στο παρόν. Υπάρχει η ανάμνηση των Μυκηνών και της Βιέννης, όπως επίσης θραύσματα μιας πρόσφατης ιστορικής μνήμης. Όμως πάνω απ’ όλα υπήρξε η πρόθεση να καταστεί ορατή αυτή η ελληνική μήτρα, η τόσο αγαπητή στον Χόφμανσταλ. Από αυτήν ξεπροβάλλει η τρομακτική άβυσσος του ασυνειδήτου, η οποία ακριβώς διερευνάται στη Βιέννη της αυγής του 20ού αιώνα, όπου μαίνεται η καταιγίδα της Ηλέκτρας.

Η Ηλέκτρα με μια ματιά
Ο συνθέτης

Ο Ρίχαρντ Στράους γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1864 στο Μόναχο και πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1949 στο Γκάρμις της Βαυαρίας. Ο πατέρας του, o Φραντς Στράους [Franz Strauss], ήταν κορνίστας στην Ορχήστρα της Αυλής του Μονάχου. Σε πολύ νεαρή ηλικία ο συνθέτης άρχισε μαθήματα πιάνου, βιολιού και σύνθεσης, ενώ στα έξι του χρόνια έγραψε τα πρώτα του έργα. Την περίοδο 1882/83 παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το 1885 διορίστηκε βοηθός αρχιμουσικού του Χανς φον Μπύλο [Hans von Bülow] στην Ορχήστρα του Μάινινγκεν.
Αργότερα διετέλεσε αρχιμουσικός στη Βαϊμάρη, το Μόναχο, το Βερολίνο και τη Βιέννη. Το 1894 παντρεύτηκε την υψίφωνο Παουλίνε ντε Άνα [Pauline de Ahna].

Η πλούσια εργογραφία του περιλαμβάνει μεταξύ άλλων συμφωνικά ποιήματα, όπως τα έργα Μάκβεθ [Macbeth, 1890], Δον Χουάν [Don Juan, 1889], Θάνατος και εξαΰλωση [Tod und Verklärung, 1890], Τα φαιδρά καμώματα του Τιλ Ώυλενσπηγκελ [Till Eulenspiegels lustige Streiche, 1895], Τάδε έφη Ζαρατούστρα [Also sprach Zarathustra, 1896], Η ζωή ενός ήρωα [Ein Heldenleben, 1899] κ.ά., και όπερες, όπως οι Γκούντραμ [Guntram, 1894), Σαλώμη [Salome, 1905], Ηλέκτρα [Elektra, 1909], Ο ιππότης με το ρόδο [Der Rosenkavalier, 1911], Αριάδνη στη Νάξο [Ariadne auf Naxos, 1912/16], Η γυναίκα δίχως σκιά [Die Frau ohne Schatten, 1919], Αραμπέλλα [Arabella, 1933], Δάφνη [Daphne, 1938] κ.ά.

Πρεμιέρες

Η όπερα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα της Αυλής της Δρέσδης στις 25 Ιανουαρίου 1909.. Την ορχήστρα διηύθυνε ο Αυστριακός Ερνστ φον Σουχ [Ernst von Schuch], ο οποίος υπήρξε σταθερός συνεργάτης του Στράους και είχε συμβάλει αποφασιστικά στην ανάδειξη της Όπερας της Δρέσδης σε μια από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές λυρικές σκηνές.

Στην Αθήνα η Ηλέκτρα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, στις 24 Ιουνίου 1942, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού από την Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών. Έκτοτε έχει επανέλθει αρκετές φορές σε διάφορες σκηνές ενώ από την Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζεται για πρώτη φορά.

 

Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

 

Ημερομηνία:

15/10/2017 18/10/2017 22/10/2017 26/10/2017 31/10/2017
Ώρα έναρξης: 20.00
Τοποθεσία:

Εθνική Λυρική Σκηνή - Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος, ΚΠΙΣΝ, Λ. Συγγρού 364, Καλλιθέα
Eισιτήρια:

15, 30, 40, 60, 65, 100 ευρώ | Φοιτητικό, παιδικό: 15 ευρώ | Περιορισμένης ορατότητας: 10 ευρώ
Προπώληση:

Ταμεία της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ – Τ. 2130885700 (Καθημερινά 09.00-21.00) | PUBLIC & http://tickets.public.gr/ | www.ticketservices.gr | www.nationalopera.gr

Θέατρο

Η εναρκτήρια παραγωγή της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης είναι η Νόρμα του Μπελλίνι, μια όπερα που συναρπάζει χάρη στις υπέροχες μελωδίες, τις φωνητικές απαιτήσεις και τη δραματουργική της δύναμη.

Η υπόθεση, αρχετυπική: μια δυναμική γυναίκα προδίδεται από τον άντρα της για μιαν άλλη, νεότερη. Ο θυμός της έχει τραγικές συνέπειες για τα αγαπημένα της πρόσωπα. Στον επώνυμο ρόλο η Σόντρα Ραντβανόφσκι, από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες αυτής της πολύπλευρης ηρωίδας.

Στα ιταλικά με ελληνικούς υπότιτλους.

incenzo Bellini: Νόρμα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

 

 

7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017/19:55

 

Θέατρο

Δημήτρης Πετρόπουλος: «Τα όριά μας πάντα μας εκπλήσσουν»

 Ο Δημήτρης Πετρόπουλος επανέρχεται με την Ντάνη Γιαννακοπούλου ως Ολεάννα επί σκηνής και εμείς θυμόμαστε την κουβέντα που κάναμε μαζί του για όλα όσα διαδραματίζονται στη διάρκεια της παράστασης.

Το «Ολεάννα» αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου έργου που εμπνεύστηκε ο βραβευμένος με Πούλιτζερ, Ντέιβιντ Μάμετ. Ο θεατρικός συγγραφέας «κλείνει» στο γραφείο ενός καθηγητή τον ίδιο και την φοιτήριά του, Κάρολ. Εκεί, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός εκ των δυο πρωταγωνιστών, ένα περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης προκύπτει ή δεν προκύπτει.
Ο τίτλος τού έργου είναι παρμένος από ένα παραδοσιακό νορβηγικό τραγούδι που σαρκάζει την προσπάθεια του διάσημου Νορβηγού Olle Bull να συστήσει μια σύγχρονη αποικία της Νορβηγίας στην Πενσυλβάνια της Αμερικής. Το έργο υλοποιήθηκε μόνο μερικώς, με τον οραματιστή να εγκαταλείπει το μεγαλεπήβολο σχέδιό του και να επιστρέφει στην μουσική του καριέρα. Το «Ολεάννα» ανέβηκε στη θεατρική σκηνή για πρώτη φορά το 1992 και από τότε η ιστορία έχει ζωντανέψει με μεγάλη επιτυχία σε διάφορες σκηνές του κόσμου, αλλά και στην μεγάλη οθόνη.
Remaining Time -0:00
Fullscreen
Unmute
Πρόκειται για μια συμπαγή παράσταση τριών πράξεων που μέσα στα 85 λεπτά της διάρκειάς της ξετυλίγει μια σειρά θεμάτων καίριων και πάντα επίκαιρων. Ο Δημήτρης Πετρόπουλος, ο καθηγητής Τζων επί σκηνής, μας εξηγεί περισσότερα για το έργο που, όπως ο ίδιος λέει, σε τίποτα δεν τον γοήτευσε αρχικά, για να καταλήξει ερωτευμένος με τον ρόλο.
Το έργο θίγει μια σειρά από ζητήματα, όπως τα όρια της οικειότητας, τη χρήση και την κατάχρηση της εξουσίας, έως και το νόημα/αντίκρισμα του εκπαιδευτικού προϊόντος. Είναι αυτή η συνύπαρξη ένας λόγος που καθιστά το κείμενο γοητευτικό;
Νέες πτυχές ή επιπλέον θεματικές προσθέτουν πιθανόν ενδιαφέρον, η γοητεία όμως ενός έργου εξαρτάται συνήθως από δυσκαθόριστα χαρίσματα της γραφής και μια σειρά από συγκυρίες κατά την πρόσληψή του. Μια γόνιμη παράσταση καλείται να αξιοποιήσει αυτές τις συγκυρίες ή και να τις δημιουργήσει. Στην «Ολεάννα» αυτό που εισπράττουμε επί σκηνής κατά τη διάρκεια της παράστασης αλλά και από την επικοινωνία μας με το κοινό μετά την παράσταση είναι πως η επίδραση του έργου θεωρείται αναμφισβήτητη. Ο τρόπος που οι θεατές εμπλέκονται και οι δυναμικές που εντοπίζουν αποκαλύπτουν πως δεν πρόκειται για ένα απλό ενδιαφέρον αλλά πως, μέσω του έργου, κάποιοι προβληματισμοί ή κάποιες εμπειρίες των θεατών, λιγότερο ή περισσότερο τραυματικές, αναβιώνουν και διεκδικούν αναθεώρηση.

Πόσο επίκαιρο είναι το «Ολεάννα» σήμερα και υπό ποια έννοια συμβαίνει αυτό;
Αν δεχτούμε πως άξονας του έργου είναι το θέμα της πολιτικής ορθότητας και οι προκύπτουσες χειραγωγήσεις, τότε σε χώρες όπως η δική μας το ενδιαφέρον θα ήταν σχετικά περιορισμένο. Αν όμως το πραγματικό θέμα του έργου είναι η επικοινωνία -όπως κατά τη γνώμη μου συμβαίνει- τότε τίποτα δεν θα θεωρούσα πιο επίκαιρο. Σήμερα, ο πολλαπλασιασμός των μέσων επικοινωνίας και των τρόπων κοινωνικής δικτύωσης καλλιεργεί όσο ποτέ την ψευδαίσθηση μιας μοιρασιάς, ιδίως στις νεότερες γενιές. Η πλάνη αυτή δεν διαρκεί. Οι νέοι συνειδητοποιούν αργά ή γρήγορα πως πρόκειται για επικοινωνιακή ρηχότητα ή κενότητα και καταλήγουν να καταβυθίζονται σε αβύσσους μοναξιάς ή καταφεύγουν σε υπεραπλουστεύσεις για να μπορούν να το αντέξουν.
Τι σας ιντρίγκαρε στον ρόλο και τι αποκομίσατε από αυτόν;
Τίποτα αρχικά δεν με γοήτευσε και συγχωρείστε μου την τόση ωμότητα. Τ

α τρομαγμένα συναισθήματα και η προκύπτουσα σκληρότητα στη σχέση των προσώπων αρχικά με κατέθλιψαν. Δυσκολευόμουν επιπλέον να ερωτευτώ έναν ρόλο με τον οποίο έχω μερικά κοινά στοιχεία που δεν τα βρίσκω διόλου ερωτεύσιμα. Και δεν πιστεύω καθόλου στην ψυχοθεραπευτική λειτουργία του θεάτρου –για τον ηθοποιό τουλάχιστον. Μπήκα παρόλα αυτά στον πειρασμό, ως ηθοποιός που συμβαίνει να είναι και χρόνια εκπαιδευτικός, να αποκαλύψω στο κοινό αυτά που μέχρι τώρα μόνον οι μαθητές μου ήξεραν.

Τα λάθη μου εννοώ. Τις ανεπάρκειές μου. Και την πολύ οδυνηρή για έναν εκπαιδευτικό απόκλιση ανάμεσα στις καλές του προθέσεις και τη συγκριτικά περιορισμένη αποτελεσματικότητά του. Δεν θά 'λεγα λοιπόν πως κάτι άγνωστο αποκόμισα απ΄ τον ρόλο –πέραν ενός ακόμα τρόπου αυτογνωσίας.

Το είδα μάλλον σαν μια δημόσια εξομολόγηση, πράξη πολιτική. Με ολίγη αποκαθήλωση. Εξέθεσα δημόσια αυτό που με πονάει. Και που πονάει συγχρόνως την κοινωνία ολόκληρη. Βαθιά πληγή το θέμα της δυσλειτουργίας της εκπαίδευσης στα σωθικά της χώρας. Αντανακλά όλες τις ανεπάρκειες. Προσώπων και θεσμών. Και καθορίζει και το μέλλον. Αυτό ήταν το αρχικό μου ερέθισμα. Ύστερα… ήρθε ο έρωτας. Θα σας εξομολογηθώ ακόμα κάτι. Και πέρσι είχα επιφυλάξεις όταν μου πρότεινε ο Χανιωτάκης τον «Κουλοχέρη του Σποκέιν» κι όχι μονάχα ερωτεύτηκα τον ρόλο, αλλά η ερημιά του ακόμα μου παγώνει την ψυχή και η παρέα του μου λείπει. Φαίνεται ότι είναι μάταιο να αντιστέκεσαι στα σκοτεινά αντικείμενα του πόθου σου. Στους ανοιχτούς λογαριασμούς σου δηλαδή.

Στο βάθος της συμπεριφοράς της πρωταγωνίστριας αχνοφαίνονται τα αντιφατικά συναισθήματα που τρέφει για τον καθηγητή της. Μπορεί ο έρωτας να υπαγορεύσει βίαιες συμπεριφορές;

Μπορεί η τρυφερότητα να συνυπάρξει με το αντίθετό της;

Η ερωτική έλξη, είτε λανθάνουσα, είτε συνειδητή σπανίως είναι μονοσήμαντη. Αντίθετα. Συνήθως είναι αντιφατική. Υπάρχουνε στιγμές που ευχαρίστως θα καταβροχθίζαμε τον άλλο για να τον κάνουμε δικό μας. Εδώ όμως δεν πρόκειται γι αυτό αλλά για τη συνήθη γοητεία που ασκεί ένας εκπαιδευτικός σε μερικούς από τους μαθητές του. Κι όπως στον έρωτα, η Κάρολ θέλει να φέρει τον καθηγητή στα μέτρα της, συνειδητά ή ασυνείδητα, για να μπορεί να τον θαυμάζει χωρίς φόβο, χωρίς επιφυλάξεις, με όποιο τίμημα.

Ένα άλλο θέμα που φαίνεται να πραγματεύεται το έργο είναι τα όρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς και πώς αυτά ρευστοποιούνται και μεγεθύνονται υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Πόσο δύσκολο ήταν να αποδοθεί αυτό επί σκηνής;
Δύσκολο τι θα πει, αλήθεια; Όλα είναι δύσκολα –ακόμη και το να πεις μια καλημέρα– και όλα γίνονται. Το πιο σημαντικό για μένα είναι η έκθεση. Και το πιο δύσκολο ίσως. Η έκθεση χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας. Η έκθεση η αληθινή, όχι τα καμώματα.

Δεν σου εξασφαλίζει δυστυχώς μια αξιόλογη ερμηνεία –χρειάζονται και άλλα εργαλεία– σου εξασφαλίζει όμως μια αυθεντικότητα που ο θεατής την προσλαμβάνει στον αέρα όπως τα κυνηγόσκυλα το θήραμα. Ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η επίδοσή σου, το κοινό αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς αν είσαι εκεί ολόκληρος και στη διάθεσή του. Τώρα, ως προς τα όρια που ρωτάτε, αν αφεθείς στα ερεθίσματα, το σώμα κι η ψυχή ακολουθούν. Τα όριά μας πάντα μας εκπλήσσουν.

Τι είναι αυτό που πυροδοτεί την δύναμη και την αυτοπεποίθηση εντός των πρωταγωνιστών ώστε να τους βλέπουμε τόσο «μεταλλαγμένους» στο δεύτερο μέρος της παράστασης συγκριτικά με το πρώτο;

Η Κάρολ μεταλλάσσεται μέσα από την ένταξή της σε ομάδα. Έτσι αποκτά φωνή και δύναμη. Θα έλεγα πως «πολλαπλασιάζεται». Παιδιά μοναχικά, κοινωνικά ανένταχτα, απελπισμένα, σε αναζήτηση οράματος, απογοητευμένα από τις σάπιες, παρηκμασμένες δυτικές κοινωνίες που καταφεύγουν σε όποια ομάδα είναι πρόθυμη να τα ενσωματώσει. Να τα χειραγωγήσει, ενδεχομένως.

Ο Τζων, αντίθετα, ο καθηγητής, πιστεύω πως επιστρέφει στον εαυτό του ωριμότερος και πιο συνειδητοποιημένος. Μια στιγμιαία βίαιη αντίδραση, μια στιγμιαία απόγνωση, στο τέλος του έργου δεν αναιρεί αυτό που λέω.

Όπως και να 'χει, όπου υπάρχουν μεταλλάξεις η πρώτη ύλη της νέας μορφής ήταν εκεί εξ υπαρχής. Είναι υποκρισία να το θεωρούμε έκπληξη ή υπέρβαση. Είμαστε ικανοί για όλα. Όλα είναι θέμα συνθηκών.
Η ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα σε ένα λιτό σκηνικό μεταξύ δυο μόνο προσώπων.

Η απλότητα των μέσων διευκολύνει την απόδοση μιας τόσο μεστής ιστορίας ή απαιτεί μεγαλύτερη κατάθεση από τους πρωταγωνιστές;
Νομίζω πως η ιστορία αναπτύσσεται σε ένα αφαιρετικό μεν αλλά πολύ ισχυρό σκηνικό περιβάλλον με όλες τις αναγκαίες καταδηλώσεις και συμπαραδηλώσεις όπως θα έλεγαν οι σημειολόγοι.

Έχουμε μόνον ό,τι μας χρειάζεται. Τίποτα περιττό. Μακάρι να συμβαίνει το ίδιο και με τις ερμηνείες. Θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πυκνότητα.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ 

clickatlife.gr

Θέατρο

Μια σύγχρονη προσέγγιση του σκηνοθέτη Simon Stone, βασισμένη στο αριστούργημα του Λόρκα

Πρωταγωνιστεί η ηθοποιός της χρονιάς Billie Piper που έχει σαρώσει τα βρετανικά θεατρικά βραβεία! (Olivier Award 2017, Evening Standard Awards, What’s On Stage Awards, Critic’s Circle Awards, Broadway UK Awards, Glamour Award)


Πέμπτη 12 Οκτωβρίου, ώρα 21:00
Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, Μέγαρο Μουσικής
Με αγγλικούς υπότιτλους

*****
«Εκπληκτικό, ένας θεατρικός θρίαμβος.»
The Times

*****
«Billie Piper, μια συγκλονιστική Γέρμα.»
The Observer

*****
«Συνταρακτικό και αιχμηρό. Μην το χάσετε.»
Mail on Sunday

*****
«Ένα έργο με συντριπτική δύναμη.»
The Independent

*****
«Η Billie Piper μαγεύει με την ωμή, θηριώδη ερμηνεία της.»
Evening Standard


«Σκοπός μου ήταν να δημιουργήσω μια τραγωδία γεμάτη ποίηση. Κάνουμε θέατρο για να δείξουμε στους ανθρώπους τις ζωές των άλλων.Κρυμμένες ιστορίες που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι συμβαίνουν στον κόσμο μας. Κάνουμε θέατρο για να μπορούμε να συμπάσχουμε με ανθρώπους που υπάρχουν γύρω μας, κι ας μην τους συναντούμε στον δρόμο».

Simon Stone

Τα εισιτήρια έχουν γίνει ανάρπαστα σε ολόκληρη τη Βρετανία για την παράσταση της δεκαετίας, τη «Γέρμα» του Simon Stone [Σάιμον Στόουν] που συγκλόνισε το Λονδίνο, αυτό το καλοκαίρι. Μια σύγχρονη εκδοχή του ομώνυμου θεατρικού (1934) του Federico García Lorca [Φεδερίκο Γαρθία Λόρκα] που ξεχειλίζει από πρωτόγονη ένταση. Ένας τεράστιος θρίαμβος όχι μόνο για το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας και το Young Vic Theatre αλλά και για την πρωταγωνίστρια του έργου, την Billie Piper [Μπίλλι Πάιπερ] (Penny Dreadful, Great Britain), που καθήλωσε κοινό και κριτικούς με τη σπαρακτική της Γέρμα. Και μια πλειάδα σπουδαίων διακρίσεων για τη συνταρακτική ερμηνεία της, με κορυφαίο το βραβείο Olivier καλύτερης ηθοποιού για το 2017. Μια ερμηνεία που χάρισε στη νεαρή πολυτάλαντη καλλιτέχνιδα –ηθοποιό, τραγουδίστρια, χορεύτρια– ουκ ολίγα θεατρικά βραβεία αυτή τη χρονιά: Evening Standard, What’s On Stage, Critic’s Circle, Broadway UK και Glamour.

 

Απεγνωσμένη Γέρμα του 21ου αιώνα, η Billie Piper ερμηνεύει με καθηλωτική δύναμη μια τριαντάρα λονδρέζα δημοσιογράφο που φτάνει στο έγκλημα από την απελπισμένη λαχτάρα της να κάνει παιδί. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών δίνει τη μοναδική ευκαιρία στους θεατρόφιλους να παρακολουθήσουν στην Ελλάδα μέσω δορυφορικής μετάδοσης την περιζήτητη αυτή παραγωγή του National Theatre που θα προβληθεί την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου στις 9:00 μ.μ. στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη (με αγγλικούς υπότιτλους).

Η μετάδοση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Βρετανική Πρεσβεία και το British Council.

NT LIVE – «Υerma»
του Federico García Lorca (1898 – 1936)

Συνολική διάρκεια: 1 ώρα και 40 λεπτά χωρίς διάλειμμα
(Το κείμενο της παράστασης περιέχει αθυροστομίες, ενώ γίνεται χρήση στροβοσκοπικών φωτισμών)

 


Τιμές εισιτηρίων
8 € (φοιτητικά) και 15 €

Πληροφορίες
210 72.82.333
megaron.gr

 

Θέατρο

Λίγες μέρες πριν απολαύσουμε στη σκηνή τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και την ομάδα του στην παράσταση «Ο Φάρος» του Κόνορ Μακφέρσον ο αγαπημένος σκηνοθέτης και ηθοποιός μας έδειξε ένα μικρό δείγμα από τις πρόβες τους.

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης αστειευόμενος για την αντροπαρέα που επικρατεί πάνω στη σκηνή διευκρίνισε ότι πίσω από αυτή έχουν τα καλύτερα κορίτσια.

«Έχουν περάσει πολλές ώρες. Το δωμάτιο είναι πιο σκοτεινό, ίσα που φωτίζεται μόνο από μερικά φωτιστικά, τα κεριά και τη λάμψη από τη σόμπα. Ο αέρας έξω λυσσομανάει, ενώ η καταιγίδα μαστιγώνει την ακτή. Το παιχνίδι με τα χαρτιά είναι σε εξέλιξη.» είναι το απόσπασμα του έργου που ο ίδιος διάλεξε να μοιραστεί μαζί μας και συνόδευε τις φωτογραφίες του Σταύρου Χαμπάκη.

Στην παράσταση που θα κάνει πρεμιέρα στις 4 Οκτωβρίου πέντε σημαντικοί πρωταγωνιστές θα συναντηθούν επί σκηνής στο θέατρο Αθηνών με αφορμή ένα πολυβραβευμένο έργο. Μετά την μεγάλη επιτυχία του «Πουπουλένιου» και του «Θεού της Σφαγής» στο ίδιο θέατρο, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης επιλέγει και σκηνοθετεί, σε πανελλήνια πρεμιέρα, το συνταρακτικό θρίλερ - μαύρη κωμωδία του Κόνορ Μακφέρσον «Ο Φάρος», συμπρωταγωνιστώντας με τον Αιμίλιο Χειλάκη, τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, τον Νίκο Ψαρρά και τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο.


Η υπόθεση

Παραμονή Χριστουγέννων, στο υπόγειο ενός σπιτιού, σ’ έναν παραθαλλάσιο οικισμό στα βόρεια του Δουβλίνου, ενώ έξω μαίνεται η καταιγίδα, τέσσερεις φίλοι κι ένας μυστηριώδης ξένος θα περάσουν τη νύχτα γιορτάζοντας με τον τρόπο που ξέρουν: παίζοντας χαρτιά και πίνοντας.
Ο Σάρκυ έχει επιστρέψει μετά από καιρό, για να προσέχει τον Ρίτσαρντ, τον μεγαλύτερο αδελφό του, που τυφλώθηκε πρόσφατα. Στη γιορτινή βραδιά είναι μαζί τους ο Ιβάν κι ο Νίκυ, φίλοι αδελφικοί, στο ποτό και τις αποτυχίες της ζωής. Κι ένας ακόμη απρόσκλητος επισκέπτης, ο κύριος Λόκχαρτ, που κανείς δεν τον γνωρίζει, ενώ εκείνος μοιάζει να γνωρίζει πολλά.
Ενώ η νύχτα βαθαίνει κι η καταιγίδα θριαμβεύει, οι πέντε άντρες θα παίξουν μέχρι το τέλος, ποντάροντας όλο και περισσότερα: μια πιθανότητα να ξεφύγουν απ’ το παρελθόν τους. Και μια τελευταία ευκαιρία να σώσουν την ψυχή τους.

Το έργο

Ακροβατώντας αριστοτεχνικά ανάμεσα στο θρίλερ, τη μαύρη κωμωδία, τις κλασσικές ιστορίες μυστηρίου, το δράμα, τον μαγικό ρεαλισμό, με χιούμορ, με εξαιρετικά διαγραμμένους χαρακτήρες και ευφυείς διαλόγους, το έργο είναι στην ουσία ένα «μακρύ ταξίδι της νύχτας μέσα στη μέρα». Mια τρυφερή παραβολή για την εξιλέωση και τη λύτρωση.
Ο Μακφέρσον αγαπάει τους ήρωές του και μας κάνει να τους αγαπήσουμε κι εμείς. Αν η ζωή είναι ένα ταξίδι όπου όλοι ξέρουμε το τέλος, αξίζει να το κάνουμε μαζί. Κι αν αυτοί οι άνθρωποι, που έχουν αποτύχει σε όλα, δουλειά, έρωτα, σχέσεις, αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία, τότε την αξίζουμε κι εμείς.

Ο αγγλικός τίτλος του έργου, The Seafarer (ο Ναυτικός), είναι δανεισμένος από ένα ομώνυμο ποίημα ανωνύμου, γράμμένο στα αρχαία Αγγλικά, στα μέσα του 8ου αιώνα μ.Χ., όπου ένας ναυτικός μιλάει στους στεριανούς για τις οδύνες της ζωής στη θάλασσα και προσεύχεται στον Θεό.

Το έργο έκανε πρεμιέρα το 2006 στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, στο Λονδίνο και ακολούθως το 2007 στη Ν. Υόρκη, στο Μπρόντγουεϊ, και τις δυο φορές σε σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα και τιμήθηκε με υποψηφιότητες κσι βραβεία Ολιβιέ και Τόνυ. Έκτοτε, οπουδήποτε ανέβηκε διεθνώς σημείωσε πολύ μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία. Τώρα, σ’ ένα από τα κεντρικότερα θέατρα της Αθήνας, με ένα θίασο καταξιωμένων πρωταγωνιστών παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρεμιέρα.

Τα πρόσωπα

Τέσσερις άνθρωποι που έχουν αποτύχει σε όλα, εκτός από την ικανότητά τους να παραμείνουν μαζί.
Ο Ρίτσαρντ, ο μεγάλος αδελφός, τυφλός, μέθυσος, με παιδικό θυμό κι ανελέητο χιούμορ, καταπιέζει με την αδυναμία του τον αδελφό του, σαν άλλος Χαμ από «Το τέλος του Παιχνιδιού».

Ο Σάρκυ, ο μικρότερος, «εγγύηση αποτυχίας», απολυμένος από δεκάδες δουλειές, μόνιμα οργισμένος, με έναν ανεκπλήρωτο έρωτα για τη γυναίκα του αφεντικού του, προσπαθεί να ξαναπιάσει από κάπου το νήμα της ζωής του.

Ο Ιβάν, αδύναμος κι επιπόλαιος, δεν έχει πάει σπίτι του δυο μέρες, ζώντας με το φόβο της γυναίκας του, παρασυρμένος μόνιμα απ’ τη θαλπωρή του ποτού και των φίλων.

Ο Νίκυ, με ψευδαισθήσεις μεγαλείου, και με όνειρο να φτιάξει μια αυτοκρατορία από την εμπορία τυροκομικών, τώρα που κανένας γονιός δεν τον εμπιστεύεται για μπέιμπισίτινγκ.

Κι ο κύριος Λόκχαρτ, ο καταλύτης, ένας μυστηριώδης, γοητευτικός άγνωστος, κομψός κι ευγενικός, μ’ ένα σχέδιο που πρέπει να πετύχει αυτή τη συγκεκριμμένη νύχτα, της παραμονής των Χριστουγέννων.
Πέντε άντρες, αυτή τη νύχτα, μακριά από κάθε γυναικεία παρουσία που θα μπορούσε να τους σώσει, ανώριμοι, ανήλικοι, απόλυτα ανθρώπινοι, θα γιορτάσουν, θα παίξουν, θα πιουν όσο δεν πάει άλλο και θα παλέψουν με τους δαίμονές τους.

Ο συγγραφέας

Ο Κόνορ Μακφέρσον (1971 - ) είναι Ιρλανδός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Έργα του έχουν ανέβει σε όλον τον κόσμο κι έχουν τιμηθεί με πολλά βραβεία. Στην Ελλάδα έχει ανέβει μόνο «Το Φράγμα» (The Weir) από την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, στη Θεσσαλονίκη, το 1997.

Οι συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης – Αθανασία Σμαραγδή
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μανώλης Δούνιας – Έλενα Σκουλά
Παραγωγή: Κάρολος Παυλάκης

Θέατρο

 

Μήδεια, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά στο Θέατρο Πορεία 

 

Ένας διάλογος του έργου του Ευριπίδη με τα έργα των Πιέρ Πάολο Παζολίνι, Ζαν Ανούιγ και Χάινερ Μύλλερ

 

Το θέατρο Πορεία ξεκινά δυναμικά τη νέα σεζόν, με τη Μήδεια του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, την οποία παρουσίασε στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

«Θέλω τον κόσμο να κόψω στα δύο
Να κατοικήσω στο κενό ανάμεσα Εγώ
Ούτε γυναίκα ούτε άντρας.»

 

 

Η παράσταση παρουσιάστηκε στη Μικρή Επίδαυρο στις 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου 2017, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017.

Το κείμενο της παράστασης –εκτός από τη Μήδεια του Ευριπίδη σε μετάφραση Μίνου Βολανάκη– περιέχει και χωρία από το έργο Μήδειας υλικό του Χάινερ Μύλλερ (Verkommenes Ufer MedeaMaterial Landschaft mit Argonauten by Heiner Müller, 1982, © henschel SCHAUSPIEL Theaterverlag Berlin GmbH), σε μτφ. Νίκου Φλέσσα, το σενάριο της ομώνυμης ταινίας του Πιέρ Πάολο Παζολίνι σε μτφ. Δημήτρη Αρβανιτάκη (Εκδόσεις Καστανιώτη) και το ομώνυμο έργο του Ζαν Ανούιγ, σε μτφ. Φώντα Κονδύλη (Εκδόσεις Δωδώνη).

Συντελεστές:

Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καραντζάς, Θεοδώρα Καπράλου
Μουσική: Ανρί Κεργκομάρ
Σκηνικά: Ελένη Μανωλοπούλου
(Ευχαριστούμε το Νίκο Καρρά για την πολύτιμη βοήθειά του στη σκηνογραφία της παράστασης )
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Καπράλου
Βοηθός Σκηνογράφου: Κατερίνα Αριανούτσου, Αλέξανδρος Γαρναβός

Παίζουν: Γιώργος Γάλλος (Μήδεια), Χρήστος Λούλης (Ιάσων, Κρέοντας, Παιδαγωγός, Αιγέας,), Μιχάλης Σαράντης (Χορός, Άγγελος,Τροφός)

Θέατρο

Σταύρος Ξηντάρας

Μία επετειακή παράσταση – αφιέρωμα των διάσημων μπαλέτων Μπολσόι για τα 75 χρόνια του ζωντανού θρύλου Μιχαήλ Λαβρόφσκι, που ανεβαίνει κι αυτός ξανά στην σκηνή, συμπρωταγωνιστώντας με τον κορυφαίο χορευτή του κόσμου σήμερα, τον μοναδικό Ιβάν Βασίλιεφ.

Η πολιτιστική εταιρία Λάβρυς παρουσιάζει, μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 4 Μαΐου στην Μόσχα, το αφιέρωμα των περίφημων Μπαλέτων Μπολσόι στον Μιχαήλ Λαβρόφσκι, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης και την Τρίτη 19 και Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα.

Στο πιο μεγάλο χορευτικό γεγονός φέτος στη χώρα μας, σε μία λαμπρή επετειακή παραγωγή τους, αφιερωμένη στα 75 χρόνια τού μεγάλου χορευτή, χορογράφου και δασκάλου τους.

Με τον μοναδικό Ιβάν Βασίλιεφ που πρόσφατα αποθεώθηκε στις sold out εμφανίσεις του στο Μέγαρο, να πρωτοστατεί μεταξύ των πρώτων χορευτών των Μπολσόι, αλλά και του Corps de Ballet των φημισμένων μπαλέτων, σε μία αληθινά μοναδική στιγμή απ’ όλες τις απόψεις.

Μία πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερα παράσταση, αφού εκτός από την εκπληκτική και σπάνια αυτή σύνοδο αστέρων, εμφανίζεται σ’ αυτήν επί σκηνής μετά από πολλά χρόνια, ο ίδιος ο Μιχαήλ Λαβρόφσκι!

 

Ο Μιχαήλ Λαβρόφσκι υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής τόσο του Θεάτρου Στανισλάφσκι, όσο και της Ακαδημίας χορού της Μόσχας. Ως σολίστας χόρεψε όλους τους πρώτους ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου υπό την καθοδήγηση των μεγαλύτερων χορογράφων, ενώ ως χορογράφος δημιούργησε δικά του αριστουργηματικά έργα και καθοδήγησε τους διασημότερους πρωταγωνιστές. Τέλος ως ο «σπουδαιότερος δάσκαλος χορού στην ιστορία του ρώσικου μπαλέτου», ανέδειξε τους κορυφαίους σολίστες και τους σούπερ σταρς της διεθνούς χορευτικής σκηνής των δύο τελευταίων γενεών, πολλούς από τους οποίους θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε σε αυτές τις τρεις μοναδικές παραστάσεις και στην Ελλάδα!

Το επετειακό αφιέρωμα για τα 75 χρόνια τού Μιχαήλ Λαβρόφσκι είναι γεμάτο από μοναδικές στιγμές!

Το πρόγραμμα αποτελείται από δύο μέρη:

Στο πρώτο το κοινό θα απολαύσει την περίφημη χορογραφία του Λαβρόφσκι «ΚΑΖΑΝΟΒΑΣ» σε μία one act full ballet παράσταση.

Στο δεύτερο θα δούμε το περίφημο «ΝΙΖΙΝΣΚΙ», αφιερωμένο στον αλησμόνητο σολίστα, τον «επί γης Θεό του χορού», τον πρώτο σταρ χορευτή στην ιστορία του μπαλέτου, τον άνθρωπο που έκανε το πλατύ κοινό ν’ αγαπήσει αυτήν την τέχνη. Φυσικά τον ρόλο του δεν θα μπορούσε να τον υποδυθεί κανείς άλλος από τον σημερινό «επί γης θεό του χορού», τον Ιβάν Βασίλιεφ, που μάλιστα συμπρωταγωνιστεί εδώ με τον τιμώμενο Μιχαήλ Λαβρόφσκι. Σε μία άκρως συγκινητική και συγκλονιστική συνεύρεση δύο «ιερών τεράτων», που θα χαραχθεί με ανεξίτηλα γράμματα στην μνήμη των τυχερών θεατών, αλλά και στην παγκόσμια χορευτική ιστορία.

Επίσης συνυπάρχουν αποσπάσματα από παραστάσεις που χορογράφησε ο Λαβρόφσκι όπως η «Ρωσίδα Μπαλαρίνα», αλλά και χόρεψε ο ίδιος, φυσικά με το αντάτζιο από τον ΣΠΑΡΤΑΚΟ και το Grand Pas de Deux από τον ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ σε περίοπτη θέση, αφού είναι δύο μπαλέτα στα οποία μεγαλούργησε.

Και τέλος, τα Μπολσόι μας επιφυλάσσουν μια ευχάριστη έκπληξη! Θα παρουσιάσουν σε παγκόσμια πρώτη, ένα κομμάτι από την όπερα – μπαλέτο ΑΜΟΚ που έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί το 2018 (!) σε σκηνοθεσία και χορογραφία πάντα του Λαβρόφσκι.

Ένα σημαντικό αφιέρωμα λοιπόν, μια μεγάλη στιγμή όπου η πιο πρόσφατη παραγωγή των Μπολσόι θα λάμψει με τον Ιβάν Βασίλιεφ, τον ίδιο τον Μιχαήλ Λαβρόφσκι, την Νίνα Καπτσόβα, τον Ιγκόρ Τσβίρκο, την Μαρία Βινογκράντοβα και όλα τα άλλα υπέρλαμπρα αστέρια του χορευτικού μας σύμπαντος, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Δάσους και την Τρίτη 19 και Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.

 

 

Προπώληση εισιτηρίων:

www.viva.gr, 11876, Seven sports, Reload, Media Markt, Ευριπίδης

 

Τιμές εισιτηρίων:

 

Ηρώδειο:

Άνω διάζωμα: 38€ (παιδικά – μαθητικά – φοιτητικά – ανέργων: 28€)

Ζώνη Γ’: 55€

Ζώνη Β’: 65€

Ζώνη Α’: 85€

Ζώνη VIP: 100€

Gold: 120€

75 χρόνια Μιχαήλ Λαβρόφσκι: Μία επετειακή παράσταση – αφιέρωμα στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης:

Άνω διάζωμα: 38€ (παιδικά – μαθητικά – φοιτητικά – ανέργων: 28€)

Κάτω διάζωμα: 55€

Ζώνη A’: 85€

 

MIKHAIL LAVROVSKY

 

Ο εμβληματικός χορευτής των Μπολσόι Μιχαήλ Λαβρόφσκι, θεωρείται μαζί με τους Βλαντιμίρ Βασίλιεφ και Γιούρι Βλαντιμίροφ, ένας από τους τρεις σημαντικότερους ιστορικά σολίστες της ρωσικής κλασικής παράδοσης.

 

Ο επονομαζόμενος και «σούπερμαν του κλασικού χορού», επειδή “μπορούσε να χορέψει τα πάντα”, έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομά του στο πάνθεον όχι μόνο των μεγάλων χορευτών, αλλά και των χορογράφων και των δασκάλων.

Είναι ετεροθαλής αδελφός του ελληνορώσου γλύπτη Ηρακλή Βαλλιάνου και γόνος της διασημότερης μπαλετικής δυναστείας της Ρωσίας, αφού μητέρα του ήταν η μεγάλη μπαλαρίνα Elena Chikvaidze και πατέρας του ο σπουδαίος Leonid Lavrovsky, αρχικά χορευτής και χορογράφος του Μαριίνσκι και ακολούθως επί 20 ολόκληρα χρόνια, πρώτος (chief) χορογράφος των Μπολσόι.

Είναι ένας από τους πλέον βραβευμένους καλλιτέχνες διεθνώς, αλλά ο ίδιος θεωρεί ως μεγαλύτερη διάκρισή του, την απονομή του τίτλου «καλλιτέχνης του λαού της Ρωσίας».

Ο Μιχαήλ Λαβρόφσκι στην τεράστια καριέρα του έχει πετύχει κάτι φοβερά σπάνιο που πιθανόν να μην έχει προηγούμενο παγκοσμίως: Ποτέ μα ποτέ δεν πήρε κάποια κακή, μέτρια, ή έστω χλιαρή κριτική. Πάντα, σ’ όλες τις ερμηνείες του, όλες οι κριτικές που εισέπραξε κινήθηκαν απόλυτα σε υπερθετικό βαθμό

 

ΙVAN VASILIEV

«Ιβάν ο Υπέροχος», «Το αγόρι που μπορεί να πετάξει», «Ρωσικός Πύραυλος», «Διάδοχος του Νουρέγιεφ» αλλά και … «Διάδοχος του Μπαρίσνικοφ»!!!

Μερικοί μόνον από τους υπερθετικούς χαρακτηρισμούς που χάρισαν στον μόλις εικοσιοκτάχρονο χορευτή, τόσο η διεθνής κριτική και το παγκόσμιο χορευτικό κοινό, όσο ακόμη και οι ίδιοι οι ομότεχνοί του. Όλοι αυτοί που σήμερα τον τοποθετούν μόνο του στην κορυφή της ερμηνευτικής πυραμίδας του κλασικού μπαλέτου παγκοσμίως.

Ο Ιβάν Βασίλιεφ ως πρώτος χορευτής των Μπολσόι, μέχρι το 2010 είχε χορέψει ήδη όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου: Κουρσάρος, Σπάρτακος, Δον Κιχώτης, Ζιζέλ, Καρυοθραύστης, Εσμεράλντα, Λίμνη των Κύκνων, Μπαγιαντέρα κ.τ.λ.

Από το 2011 μαζί με την τότε σύντροφό του, την επίσης μεγάλη μπαλαρίνα Ναταλία Οσίποβα, αρχίζουν να συνεργάζονται και με άλλα διάσημα μπαλέτα όπως το American Ballet Theater της Ν.Υ., τη Σκάλα του Μιλάνου, το Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου, το μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού, του Σίδνεϋ κ.τ.λ.

Συνεργασίες που του έδωσαν την ευκαιρία να εδραιώσει ακόμη περισσότερο την φήμη του και να χτίσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο μία εκπληκτική καριέρα.

 

 

Θέατρο

 Έργα από το κλασικό ρεπερτόριο, σύγχρονα κείμενα από όλες τις γωνιές του πλανήτη, νεοελληνική δραματουργία, δραματοποιημένη λογοτεχνία, μοντέρνες προτάσεις αλλά και πειραματισμοί επιχειρούν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος κοινού σε μια κούρσα που αναμένεται πολύ δύσκολη, όχι μόνο εξαιτίας της πληθώρας των παραγωγών που αναμένεται πως θα ξεπεράσουν τις 1.500, άλλα και των εξαιρετικά δύσκολων οικονομικών συγκυριών.

Ας δούμε όμως πώς διαμορφώνεται ο θεατρικός χάρτης της φετινής χρονιάς στα πιο κεντρικά θέατρα της πόλης μας.

Στο θέατρο Αθηνών ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης θα συνεχίσει για δεύτερη χρονιά με τον «Θεό της σφαγής», μετά την μεγάλη επιτυχία που σημείωσε πέρσι. Με έναν δυνατό θίασο ηθοποιών στο πλευρό του( Στεφανία Γουλιώτη, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος και Λουκία Μιχαλοπούλου) η μαύρη κωμωδία της Γιασμίν Ρεζά που έγινε και ταινία από τον Ρομάν Πολάνσκι, θα μας αποκαλύψει τι κρύβεται κάτω από την καθωσπρέπει επιφάνεια της αστικής συμπεριφοράς.

Ο καλός ηθοποιός όμως και αυτή τη χρονιά συνεργάζεται με τα Αθηναϊκά Θέατρα της Ε. Κούρκουλα και του Δ. Παναγιωτάκη υπογράφοντας τρεις σκηνοθεσίες: το «Για όνομα» των Matthieu Delaporte και Alexandre de la Patellière, που συνεχίζει επίσης για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Αλίκη με την Βίκυ Σταυροπούλου και τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, αλλά και δύο ακόμα νέες παραστάσεις: τη «Δεύτερη φωνή» και τον «Αύγουστο».

Η «Δεύτερη φωνή» πρόκειται για το καινούργιο έργο των Ρέππα – Παπαθανασίου, που θα κάνει πρεμιέρα στα τέλη Οκτώβρη στο θέατρο Αποθήκη με την Νένα Μεντή στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ ο « Αύγουστος» του Τρέισι Λετς, που έγινε και κινηματογραφική ταινία με τις Μέριλ Στριπ και Τζούλια Ρόμπερτς, θα φιλοξενηθεί στο θέατρο Χορν τη δεύτερη περίοδο με ένα all star cast ( Θέμις Μπαζάκα, Μαρία Πρωτόπαππα, Βίκυ Βολιώτη, Μαρίνα Ασλάνογλουκ.α). Στο ίδιο θέατρο την πρώτη περίοδο θα δούμε το καινούργιο έργο του Λεωνίδα Προυσαλίδη «Από τη σιωπή ως την άνοιξη», σε σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Γιάννη Φέρτη και η Κατερίνα Λέχου να πρωταγωνιστούν σε ένα συγκινητικό κείμενο που περιγράφει τον επίλογο μιας ζωής και την αρχή ενός έρωτα.

 

Εθνικό Θέατρο

Ο νεαρός Δημήτρης Καραντζάς φέτος θα συνεργαστεί και πάλι με το Εθνικό Θέατρο στην Κεντρική Σκηνή, παρουσιάζοντας τη « Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, ίσως την πιο σκοτεινή κωμωδία του Άγγλου ποιητή, ενώ θα επιστρέψει και στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων- Λευτέρης Βογιατζής με το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ «Πλατεία ηρώων». Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, τη Μαρία Σκουλά και τον Χρήστο Στέργιογλου.

Στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού, ο Αντώνης Αντύπας επανέρχεται στα θεατρικά πράγματα με Ευγένιο Ο' Νηλ και το έργο «Πόθοι κάτω από τις λεύκες», ενώ ο Τάκης Τζαμαργιάς σκηνοθετεί το έργο του Πολωνού Ταντέους Σλαμποντζιάνεκ «Η τάξη μας», έργο που ανέβηκε για πρώτη φορά την περίοδο 2015-2016 από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανό . Η συγκεκριμένη παραγωγή ήρθε και στο Φεστιβάλ Αθηνών σε μια ατυχή δυστυχώς παράσταση, που δεν ολοκληρώθηκε λόγω ασθένειας ενός εκ των ηθοποιών του θιάσου.

Οσο αφορά στη Νέα Σκηνή του πρώτου θεάτρου της χώρας, ο κινηματογραφιστής Γιάννης Οικονομίδης μαζί με τον μόνιμο συνεργάτη του Βαγγέλη Μουρίκη εμπνέονται από τη «Στέλλα Βιολάντη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου και επιχειρούν μια ανατομία της σύγχρονης πατριαρχικής οικογένειας σε μια μοντέρνα εκδοχή της τραγικής ιστορίας. Το αυθεντικό έργο του Ξενόπουλου πρόκειται να ανεβάσει στο θέατρο Χώρα ο Γιώργος Λύρας με την Ευγενία Δημητροπούλου στον ομώνυμο ρόλο.

Στη Νέα Σκηνή όμως, και η Λιλλύ Μελεμέ, συνεργάτης τους Στάθη Λιβαθινού από τα χρόνια της Πειραματικής, θα σκηνοθετήσει τον «Εξηνταβελόνη» του Κωνσταντίνου Οικονόμου – μια ελληνική μεταφορά του μολιερικού «Φιλάργυρου» , ενώ για πρώτη φορά θα παρουσιαστεί ο «Θερισμός» του Δημήτρη Δημητριάδη, από τον Δημήτρη Τάρλοου, που εγκαινιάζει τη συνεργασία με το Εθνικό ως σκηνοθέτης.

Από τον Φεβρουάριο στην Αγίου Κωνσταντίνου ξεκινάει κι ένα αφιέρωμα στη σύγχρονη νεοελληνική δραματουργία, όπου τέσσερις σκηνοθέτες- Βασίλης Νικολαΐδης, Υρώ Μανέ, Ελεάννα Τσίχλη και Κωστής Παπακωνσταντίνου- θα μας συστήσουν έργα νέων Ελλήνων συγγραφέων. Παράλληλα θα αρχίσει και η συνεργασία του Εθνικού με το Θέατρο Τέχνης , όπου θα ανέβει σε σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου το πρώτο μέρος της τριλογίας του Στρατή Τσίρκα «Ακυβέρνητες πολιτείες» . Το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα θα ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια.

 

Ο Θοδωρής Αθερίδης και η Σμαράγδα Καρύδη θα είναι οι πρωταγωνιστές της νέας άπαιχτης, κωμωδίας με τίτλο «Το Ψέμα» του Γάλλου συγγραφέα Φλοριάν Ζελέρ. Το έργο θα ανέβει από τον Οκτώβριο στο Μικρό Παλλάς. Μαζί τους επί σκηνής ο Κωνσταντίνος Κάππας και η Μυρτώ Αλικάκη.

Στο Θέατρο Βρετάνια επιστρέφει ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Κακλέα, πρωταγωνιστώντας στο « Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Σαίξπηρ με την Μαρία Ναυπλιώτου στο ρόλο της Κατερίνας. Ο σημαντικός σκηνοθέτης όμως φαίνεται πως επιμένει σαιξπηρικά, αφού πρόκειται να ανεβάσει και τον «Άμλετ» στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη στο ρόλο του μελαγχολικού πρίγκιπα της Δανίας.

Στο θέατρο Μουσούρη ο Πέτρος Φιλιππίδης την πρώτη περίοδο θα συμπράξει με τη σπουδαία Λυδία Κονιόρδου στο έργο του Αλεξάντρ Γκέλμαν «Και τώρα οι δυο μας» σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλη, ενώ τη δεύτερη περίοδο και πάλι σε σκηνοθεσία Κιμούλη θα δούμε τον αριστουργηματικό «Αμερικανικό Βούβαλο» του Ντέιβιντ Μάμετ με τον Φιλιππίδη, τον Γιάννη Μπέζο και τον Ορφέα Αυγουστίδη.

Η σκηνοθετική δραστηριότητα του Γιώργου Κιμούλη δεν σταματάει στο Μουσούρη και ο χειμώνας του προβλέπεται εξοντωτικός, αφού θα υπογράψει ακόμα τρεις σκηνοθεσίες. Η πρώτη είναι οι «Επικίνδυνες Σχέσεις» του Λακλό στο θέατρο Άλμα με τον ίδιο να κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο, έχοντας στο πλάι του την Εβελίνα Παπούλια την Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους αλλά και την Μάρω Κοντού. Τη δεύτερη σεζόν στο θέατρο Παλλάς, που πλέον έχει περάσει στα χέρια των Θεατρικών Σκηνών και του επιχειρηματία Πάνου Κατσαρίδη, πρόκειται να ανεβάσει ένα μιούζικαλ αφιερωμένο στη ζωή και το έργο της Τζένης Βάνου με την Φωτεινή Δάρρα στον ομώνυμο ρόλο, ενώ στο Από μηχανής θέατρο του Άκη Βλουτή θα σκηνοθετήσει τον ίδιο και την Νίκη Παλληκαράκη στο εμβληματικό «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ» του Έντουαρντ Άλμπι.

Στο Από Μηχανής την πρώτη περίοδο θα δούμε και το «Πάρτι γενεθλίων» του Χ. Πίντερ με τον Άκη Βλουτή και την Μίνα Αδαμάκη στους κεντρικούς ρόλους υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Δημοσθένη Παπαδόπουλου, που πλέον επιστρέφει δυναμικά στις ελληνικές σκηνές μετά την απουσία του στο Βερολίνο. Παράλληλα , ο ιδιαίτερος αυτός καλλιτέχνης θα αναμετρηθεί με το « Στρίψιμο της βίδας», του Χένρι Τζέιμς που θα παιχτεί στο Θέατρο Άνεσις με τη Θάλεια Ματίκα και τον Ιάσωνα Παπαματθαίου, μαζί με το «Έγκλημα και τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε σκηνοθεσία του κορυφαίου Γεωργιανού Λεβάν Τσουλάτζε, που συνεχίζει για δεύτερη χρονιά.

Στο θέατρο Πάνθεον θα δούμε την εκδοχή του πάντα ανατρεπτικού Δημήτρη Λιγνάδη πάνω στο « Ρωμαίος και Ιουλιέττα» του Σαίξπηρ, αλλά και την « Ωραία μου Κυρία» του Μπέρναντ Σω σε διασκευή και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα με την Δήμητρα Ματσούκα στο ρόλο της Ελίζας και τον Κώστα Κόκλα . Μαζί τους και η Μάρθα Βούρτση, που επιστρέφει στη σκηνή μετά από μια μεγάλη απουσία.

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου ανανεώνει τη συνεργασία της - μετά από τον «Φάουστ» που θα δούμε για λίγες μόνο παραστάσεις και φέτος στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά - με τον Νίκο Κουρή και τον Αργύρη Πανταζάρα για μας μεταφέρει στον δυστοπικό κόσμο του «1984» του Τζορτζ Όργουελ στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου.

Ο Δημήτρης Τάρλοου στο θέατρο Πορεία θα συνεχίσει με τη « Μεγάλη Χίμαιρα» του παππού του Μ. Καραγάτση, μια παράσταση που έχει σαρώσει τα βραβεία, αλλά και τις «Τρεις αδερφές» του Α. Τσέχωφ. Στο ίδιο θέατρο θα φιλοξενηθεί και η παράσταση του Γιάννη Χουβαρδά , που επέλεξε μια κωμωδία του Ευγένιου Λαμπίς τους «Τρισευτυχισμένους», με τους Χρήστο Λούλη, Δημήτρη Τάρλοου, Λένα Παπαληγούρα, Λαέρτη Μαλκότση, Άγγελο Παπαδημητρίου, Άλκηστη Πουλοπούλου και Ιωάννα Κολλιοπούλου.

Η Ελένη Ράντου επιστρέφει μετά από δύο χρόνια στο Θέατρο Διάνα, και συνεργάζεται εκ νέου -μετά τη «Φιλουμένα» του Εθνικού Θεάτρου-, με τον Σταμάτη Φασουλή στο έργο «Με μια ανάσα» της Ζίνι Χάρις, που περιγράφει την οδύσσεια δύο γυναικών σε μια Ευρώπη που καταρρέει. Μαζί της η Ελένη Ουζουνίδου.

Τον Φεβρουάριο ο Σταμάτης Φασουλής θα βρεθεί στον Ελληνικό Κόσμο, διασκευάζοντας το μυθιστόρημα του Χρήστου Χωμενίδη «Νίκη» -ίσως το πιο προσωπικό κείμενο του συγγραφέα όπου αφηγείται την ιστορία της μητέρας του- με έναν λαμπερό θίασο ηθοποιών ανάμεσα στους οποίους η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η Φιλαρέτη Κομνηνού, ο Στέλιος Μάινας, ο Μάξιμος Μουμούρης, η Ευγενία Δημητροπούλου, η Γωγώ Μπρέμπου, ο Αλέξανδρος Λογοθέτης κ.α

Πριν όμως από τη « Νίκη» ο Στέλιος Μάινας θα συναντήσει τη Ρούλα Πατεράκη στη Σφενδόνη στο οσκαρικό ψυχολογικό θρίλερ του Ρομπ Ράινερ « Misery», το οποίο βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ. Η παράσταση θα ανέβει σε σκηνοθεσία του Απόλλωνα Παπαθεοχάρη.

Ο Πέτρος Ζούλιας στο θέατρο Χώρα θα μεταφέρει στη σκηνή την «Αστροφεγγιά» του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, που οι περισσότεροι γνωρίσαμε από τη διάσημη τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ, με τη Γιούλικα Σκαφιδά, τον Ιωάννη Παπαζήση, την Μαρίνα Ψάλτη, αλλά και τον Δάνη Κατρανίδη σε ρόλο γκεστ. Ο τελευταίος δεν πρόκειται να αφήσει και το δικό του θεατρικό χώρο, το θέατρο Πόλις, όπου εμπιστεύεται στην νεαρή σκηνοθέτη Ιόλη Ανδρεάδη (φέτος έκανε και το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ Αθηνών με μια ανατρεπτική ανάγνωση του «Βασιλιά Ληρ» ) να τον καθοδηγήσει στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης εγκαταλείπει το θέατρο Κιβωτός και μετακομίζει στο θέατρο Τζένη Καρέζη με τον «Ταρτούφο» του Μολιέρου , που συνσκηνοθέτησε με τον Μανώλη Δούνια, σε μια παράσταση που αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά του Γάλλου κωμωδιογράφου, ο οποίος τολμηρά έθιξε την υποκρισία τόσο του συστήματος και όσο και των πολιτών. Μαζί του η Αθηνά Μαξίμου, ο Άλκης Κούρκουλος , η Ράνια Οικονομίδου και πολλοί άλλοι.

Το θρυλικό Θέατρο Εξαρχείων των Τάκη Βουτέρη και της Αννίτας Δεκαβάλλα ανοίγει και πάλι τις πόρτες του και εγκαινιάζει τη συνεργασία του με τον τάχιστα ανερχόμενο Αλέξανδρο Κοέν. Οι δύο πρώτες παραγωγές που θα φιλοξενηθούν στη σκηνή του είναι ο «Κυμβελίνος» του Σαίξπηρ, με τον Τάκη Βουτέρη, την Ελένη Κρίτα, την Αντιγόνη Δρακουλάκη και ο «Ιβάνοφ» του Τσέχωφ, με τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη σε δική του σκηνοθεσία, ενώ η Αννίτα Δεκαβαλα και ο Τάκης Βουτέρης θα ανεβάσουν ένα άπαιχτο στη χώρα μας έργο του Πίντερ « Τα ζευγάρια», το οποίο σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Κοέν.

 

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Αθηνών Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος δεν εγκαταλείπει τη θεατρική του στέγη, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, όπου πέρα από το « Δάνειο» του Τζόρντι Γκαλθεράν που συνυπογράφει με τον Παντελή Δεντάκη και συνεχίζεται από πέρσι, θα δούμε και την «Λαμπεντούζα» του Άντερς Λουστγκάρτεν, με τους Αργύρη Ξάφη και τη νεαρή Χαρά-Μάτα Γιαννάτου. Στον Νέο Κόσμο, επίσης, δυο πρωταγωνιστές της νέας γενιάς, ο Μάκης Παπαδημητρίου και ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ενώνουν τις δυνάμεις τους πάνω και κάτω από τη σκηνή στην ξέφρενη κωμωδία «Πέτρες στις τσέπες του» της Μαρί Τζόουνς, που είχε πρωτοπαρουσιαστεί στην Ελλάδα από τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και τον Δημήτρη Λιγνάδη.

Το Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας της Μπέττυς Αρβανίτη συμπληρώνει 30 χρόνια δημιουργικής παρουσίας και γιορτάζει, καλώντας τη Ρούλα Πατεράκη να σκηνοθετήσει τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυρία Πατεράκη είχε εγκαινιάσει το θέατρο το 1987, ανεβάζοντας το έργο του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ».

Στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων του Λευτέρη Βογιατζή, εκτός από τον Δημήτρη Καραντζά, και η Σοφία Φιλιππίδου σκηνοθετεί το « Καθώς Ψυχορραγώ» του νομπελίστα Ο. Φώκνερ, σε μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα, στη μνήμη του οποίου αφιερώνεται και η παράσταση. Παράλληλα, θα συνεχίσουν σε επανάληψη η «Νόρα» του Ίψεν σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα με την Αμαλία Μουτουση στον ομώνυμο ρόλο, αλλά και η performance του Περικλή Μουστάκη «Οστεά ξηρά σφοδρά» που βασίζεται στην προφητεία 37 του Ιεζεκιήλ και σε ένα κείμενο του Χρήστου Μαλεβίτση.

Η Κάτια Δανδουλάκη επιστρέφει στους μεγάλους ρόλους φέτος. Έτσι φέτος επέλεξε να συνεργαστεί με τη σκηνοθέτη Νικαίτη Κοντούρη στο «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσι Ουίλλιαμς, αναλαμβάνοντας τον ρόλο της Αλεξάνδρας ντε Λάγκο, μιας θρυλικής σταρ του Χόλυγουντ που αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της , κάνοντας την επάνοδό της στον κόσμο του θεάματος.

Ο Σπύρος Παπαδόπουλος παραμένει στο θέατρο Κάππα, όπου θα σκηνοθετήσει και θα παίξει στο « Δείπνο ηλιθίων» του του Francis Weber, μαζί με τους Τάκη Παπαματθαίου, Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, Βασίλη Ρίσβα κ.α, ενώ ο Θοδωρής Αθερίδης επιμένει σταθερά στο Μικρό Παλλάς, όπου θα ανεβάσει το «Ψέμα» μια γλυκόπικρη κωμωδία του γάλλου Φλοριάν Ζέλλερ με τη Σμαράγδα Καρύδη, τη Μυρτώ Αλικάκη και τον Κωνσταντίνο Κάππα.

Στη δεύτερη σκηνή του θεάτρου Άλμα η Πέμυ Ζούνη θα σκηνοθετήσει την Ελένη Καστάνη στο μονόλογο της «Σίρλευ Βαλεντάιν» του Γ. Ράσελ, σε διασκευή του Αλέξανδρου Ρήγα, για να μας αφηγηθούν την ιστορία μιας νοικοκυράς που αποφασίζει να κάνει την επανάστασή της.

Η Ελένη Σκότη, η ψυχή του θεάτρου επί Κολώνω, όπου για τρίτη χρονιά θα συνεχιστεί η « Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, με την Αριέττα Μουτούση και για δεύτερη χρονιά ο «Άγριος σπόρος» του Γιάννη Τσίρου, με τον Τάκη Σπυριδάκη, θα ανοίξει τους ορίζοντες της και στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας. Εκεί πρόκειται να σκηνοθετήσει το « Λεωφορείο ο πόθος» του Τ. Ουίλλιαμς με την Κόρα Καρβούνη και τον Γιάννη Τσορτέκη, αλλά και τη « Δύναμη του σκότους» του Λ. Τολστόι με την Πέγκυ Τρικαλιώτη, την Αγορίτσα Οικονόμου, τον Γιώργο Παπαγεωργίου, τον Χρήστο Σαπουντζή κ.α.

Ο Δημήτρης Καταλειφός και πάλι θα βρεθεί στο θέατρο Εμπορικόν, αυτή τη φορά υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Μόσχου, πρωταγωνιστώντας στο έργο- ορόσημο του διασήμου αμερικανού συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», στο ρόλο ενός βιομηχάνου που είχε κερδοσκοπήσει, πουλώντας ελαττωματικά ανταλλακτικά αεροσκαφών στην αμερικανική πολεμική αεροπορία.

Ένα ερωτικό θρίλερ του Άνταμ Σάιντελ , το «Φοβάσαι;», θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία της Έλενας Καρακούλη, σε πανευρωπαϊκή πρεμιέρα στο Ιλίσια Βολανάκης , με τον Νίκο Ψαρρά, την Αλεξία Καλτσίκη και την Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη.

Ο Δημήτρης Λάλος μετακομίζει στο Γκάζι και στο θέατρο Εν Αθήναις, όπου θα παρουσιάσει με την ομάδα TempusVerum το έργο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ «Δεσποινίς Τζούλια» , ενώ θα προηγηθεί η επανάληψη της περσινής επιτυχημένης παραγωγής του έργου του Μπρούκνερ « Η Αρρώστιας της νιότης».

Η σκηνοθέτης Κίρκη Κάραλη ετοιμάζεται να μεταφέρει στη σκηνή του Ρassport το βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή , « Αυτή η νύχτα μένει», επιχειρώντας να μας ταξιδέψει στα νυχτερινά κέντρα μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά άφησε τα σημάδια της, και ίσως τελικά εκεί πρέπει να αναζητήσουμε το μίτο του σημερινού αδιεξόδου μας.i

Τέλος μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στην καρδιά του Πειραιά και στο πανέμορφο Δημοτικό Θέατρο, η Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν θα σκηνοθετήσει τον σύζυγο της Γιάννη Στάνκογλου, που κέρδισε τις εντυπώσεις το καλοκαίρι στους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, αλλά και τη Θεοδώρα Τζήμου στον « Καλιγούλα» του Α. Καμύ.

Θέατρο

16 + 1 παραστάσεις συνθέτουν το φετινό πλούσιο ρεπερτόριο που ανακοίνωσε το Θέατρο του Νέου Κόσμου για τη νέα θεατρική σεζόν 2017 – 2018

Σε μια κεφάτη Συνέντευξη Τύπου, μάς υποδέχτηκαν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Μίλτος Σωτηριάδης, ο ιδρυτής του Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και η θεατρολόγος Μαρία Παπαλέξη, ενώ οι συντελεστές των παραστάσεων μας έδωσαν μια πρώτη γεύση γι’ αυτά που θα παρακολουθήσουμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Συγκεκριμένα, 14 νέες παραγωγές και 3 επαναλήψεις περιμένουν φέτος το θεατρόφιλο κοινό, οι οποίες θα ανέβουν στις τρεις σκηνές του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, ενώ η μία από τις τρεις επαναλήψεις (η επιτυχημένη παράσταση Πέτρες στις τσέπες του) θα επιστρέψει για δεύτερη χρονιά, σε νέο όμως χώρο, τη σκηνή του θεάτρου Κιβωτός.

Μερικές από τις σημαντικότερες ελληνικές θεατρικές ομάδες, γνώριμα και νέα πρόσωπα, θα συναντηθούν στο θεατρικό στέκι του Νέου Κόσμου – το οποίο συμπληρώνει φέτος 20 χρόνια -, σε μία ενδιαφέρουσα και γεμάτη θεατρική σεζόν, όπου θα παρουσιάσουν έργα του ελληνικού και του παγκόσμιου σύγχρονου θεάτρου και όχι μόνο….

Αναλυτικά οι παραστάσεις της φετινής σεζόν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου:

ΝΑΠΟΛΕΩΝ
παράσταση βασισμένη σε κείμενα του Γιώργου Ιωάννου και του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
bijoux de kant

Μετά τον επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων της προηγούμενης χρονιάς και έχοντας κερδίσει το βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στα Queer Theatre Awards 2017 (Αντώνης Γκρίτσης), το πρώτο εθνικό πορτραίτο της bijoux de kant έρχεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Η συνάντηση του ρομαντικού ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη με τον μοναχικό εκπρόσωπο της μεταπολεμικής αστικής ηθογραφίας Γιώργο Ιωάννου. Ο Αντώνης Γκρίτσης γίνεται η φωνή του επιβλητικού Ιωάννου και του μελαγχολικού Λαπαθιώτη, μεταφέροντας την υπαρξιακή μοναξιά του απόκληρου και του κοινωνικά αποκλεισμένου.

Σύνθεση κειμένων: Γιάννης Σκουρλέτης, Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία: Γιάννης Σκουρλέτης
Artwork: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Παίζει ο ηθοποιός: Αντώνης Γκρίτσης

Κάτω Χώρος
Από 02.10.2017 μέχρι 28.11.2017
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 12€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€

ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ
του Δημήτρη Κεχαΐδη και της Ελένης Χαβιαρά

Τέσσερις γυναίκες, εγκλωβισμένες σε ένα αστικό σαλόνι των βορείων προαστίων, γίνονται φορείς της νεύρωσης, της αγωνίας και της τρομερής τους λαχτάρας για ζωή. Κι ενώ το κύριο ζητούμενό τους είναι η δύναμη και η ανεξαρτησία, στην πορεία του έργου βρίσκονται ολοένα και πιο αποδυναμωμένες. Να κρύβουν την τεράστια υπαρξιακή τους αγωνία σε ασήμαντες λεπτομέρειες, κουτσομπολιά, αφηγήσεις από το παρελθόν και ένα ανεκπλήρωτο ταξίδι φάντασμα.

Ένα έργο σταθμός της σύγχρονης δραματουργίας μας, γραμμένο με σπινθηροβόλο χιούμορ και ανάλαφρη διάθεση, έρχεται ξανά στο επίκεντρο.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Σκηνικά: Άρτεμις Φλέσσα
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Λυδία Φωτοπούλου, Έμιλυ Κολιανδρή, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη

Κεντρική Σκηνή
Από 05.10.2017 μέχρι 01.04.2018
Τετάρτη 18:30, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 18:30, Κυριακή 21:30
Από 05.10.2017 μέχρι 29.10.2017 η παράσταση θα παίζεται κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 18:30 & 21:15, Κυριακή 19:00.
Η παράσταση δεν θα παιχτεί την Τετάρτη 01.11.2017.
Εισιτήρια: Τετάρτη – Παρασκευή: Κανονικό 14€, Φοιτητικό 12€, Ανέργων 10€
Σάββατο – Κυριακή: Κανονικό 17€, Φοιτητικό / Ανέργων 15€

Η ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΑΝ
παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο ρομάντζο του Δημητρίου Παπαδόπουλου
GOO Theatre Company

Γραμμένο το 1920, το ερωτικό ρομάντζο του Δ. Παπαδόπουλου έγινε σύντομα εκδοτική επιτυχία και υπήρξε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα των λαϊκών θιάσων. Η ερωτική ιστορία του Αιμίλιου και της Ερμιόνης ξαναζεί σε μια παράσταση που υπερασπίζεται με πάθος τον «μαύρο» ρομαντισμό της εποχής της. Ο ανεκπλήρωτος και μοιραίος έρωτας των δύο νέων έρχεται από τα στενά του Βοσπόρου να συναντήσει τους δύο ηθοποιούς που θα ζωντανέψουν ξανά την ιστορία που συγκίνησε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.

Για τρίτη χρονιά, για λίγες παραστάσεις.

Διασκευή: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνοθεσία: Θεοδώρα Καπράλου, Γιώργος Παπαγεωργίου
Μουσική: Γιώργος Μαυρίδης
Ενδυματολογική επιμέλεια: Ιωάννα Τσάμη
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Παπαγεωργίου, Αντιγόνη Φρυδά
Μουσικός: Γιώργος Μαυρίδης

Κεντρική Σκηνή
Από 09.10.2017 μέχρι 16.01.2018
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Η παράσταση δεν θα παιχτεί την Δευτέρα 30 και την Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017.
Εισιτήρια: Κανονικό 14€, Φοιτητικό 12€, Ανέργων 10€

ΤΟΜΗ
της Πάμελα Κάρτερ
What If?

Η ερωτική ιστορία των ποιητών Πωλ Βερλαίν και Αρτύρ Ρεμπώ δίνει την αφορμή στη συγγραφέα να μιλήσει για την τέχνη αλλά και για το χάος, που είναι συγχρόνως και ουσιώδες συστατικό της και δημιουργικό επακόλουθό της. Μέσα από την κολασμένη και τρυφερή περιπέτεια της αυτοκαταστροφικής τριγωνικής σχέσης, στην οποία εμπλέκεται και η γυναίκα του Βερλαίν, Ματίλντ, ο καλλιτέχνης αγωνιά να υπάρξει και να εκφραστεί, ενώ αποδέχεται και ταυτόχρονα υπερπηδά τους φραγμούς που θέτουν η κοινωνία και η ηθική.

Σκηνοθεσία – Μετάφραση: Μενέλαος Καραντζάς
Σχεδιασμός φωτισμών, σκηνικού χώρου: Σάκης Μπιρμπίλης
Σχεδιασμός κοστουμιών: Εβελίνα Δαρζέντα
Σκηνική πάλη: Κρις Ραντάνοφ
Μουσική: Φοίβος Μαρκιανός
Εκτέλεση παραγωγής: What If?
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Γιαλελής, Σελήνα Διαμαντοπούλου, Φοίβος Μαρκιανός

Δώμα
Από 09.10.2017 μέχρι 12.12.2017
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΟΝΙ
του Πάκο Μπεθέρα

Η σχέση ενός ζευγαριού δοκιμάζεται όταν ο δεκάχρονος γιος τους πάει στο σχολείο κρατώντας μια τσάντα με φιγούρες από την αγαπημένη του σειρά κινουμένων σχεδίων. Εναντίον του ξεσπά ένα κύμα λεκτικής και σωματικής βίας, ενώ οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με αλήθειες που δεν έχουν ειπωθεί ποτέ. Εμπνευσμένος από αληθινά περιστατικά, ο συγγραφέας εξερευνά τις ευθύνες και τα αίτια του εκφοβισμού, εστιάζει στο θέμα της διαφορετικότητας και της αποδοχής του εαυτού μας και των γύρω μας. Ένα έργο βαθιά κοινωνικό και πολύ ευαίσθητο.

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνα Κρίγκου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ρηνιώ Κυριαζή

Κάτω Χώρος
Από 13.10.2017 μέχρι 07.01.2018
Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Παρασκευή: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 14€, Φοιτητικό / Ανέργων 12€

ΜΟΛΛΥ ΣΟΥΗΝΗ
του Μπράιαν Φρίελ
Ομάδα ΠΥΡ

Η Μόλλυ, τυφλή από τους πρώτους μήνες της ζωής της, πείθεται από τον άντρα της να υποστεί μια χειρουργική επέμβαση με σκοπό να μπορέσει ξανά να δει. Τελικά, μετά τη σχετική επιτυχία της επέμβασης, βρίσκεται «εξόριστη» σε έναν κόσμο όπου αδυνατεί να υπάρξει, αφού όλη η προηγούμενη ζωή της έχει φτιαχτεί πάνω στην τυφλότητα. Μια αλληγορία για τον ιλιγγιώδη κίνδυνο της ουτοπικής προσδοκίας και τον συγκινητικό αγώνα του ανθρώπου να διατηρήσει κάτω από αντίξοες συνθήκες την ταυτότητά του.

Μετάφραση: Αργύρης Ξάφης
Σκηνοθεσία: Ιώ Βουλγαράκη
Σκηνικό – Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Δέσποινα Κούρτη, Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Γεωργιάδης

Δώμα
Από 18.10.2017 μέχρι 14.01.2018
Τετάρτη 21:15, Πέμπτη 21:15, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Παρασκευή: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 14€, Φοιτητικό / Ανέργων 12€

HEISENBERG
του Σάιμον Στήβενς

Πόσο διαφορετικοί μπορεί να είναι δυο άνθρωποι; Η Τζόρτζι, Αμερικάνα στο Λονδίνο, είναι πληθωρική. Μιλάει πολύ, γελάει, βρίζει, διεκδικεί. Έχει ένα γιο 19 χρονών, που εδώ και δυο χρόνια έφυγε στην Αμερική κι έριξε μαύρη πέτρα πίσω του. Ο Άλεξ, Ιρλανδός, είναι λιγομίλητος, κρατάει μια ζωή ημερολόγιο, αγαπάει τη μουσική, είναι περιπατητής, πενθεί ακόμα την πρώτη του αγάπη, διατηρεί ένα κρεοπωλείο που δεν πάει καλά. Είναι κι δυο τους μόνοι. Έχουν τριάντα τόσα χρόνια διαφορά. Τι μπορεί να βγει από μια τέτοια συνάντηση; Ιδού η απορία.

Μετάφραση: Μενέλαος Καραντζάς
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κόρα Καρβούνη, Περικλής Μουστάκης

Κεντρική Σκηνή
Από 03.11.2017 μέχρι 01.04.2018
Τετάρτη 21:15, Πέμπτη 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Πέμπτη: Κανονικό 14€, Φοιτητικό 12€, Ανέργων 10€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 17€, Φοιτητικό / Ανέργων 15€

ΩΚΕΑΝΟΣ
του Αλεσάντρο Μπαρίκο

Δυο άντρες , οι μοναδικοί επιζώντες του ναυαγισμένου Αλλιάνς, μετά από κανείς δεν ξέρει πόσες μέρες πάνω σε μια σχέδια, στη μέση του ωκεανού, κοιτάζονται για πρώτη φορά και αντικρίζουν την αλήθεια. Μια αλήθεια διαφορετική για τον καθένα, αλλά με κοινό προορισμό την ήττα του ανθρώπου.

Σε μια παράλογη μονομαχία οι δύο ήρωες καταδικασμένοι να μείνουν για πάντα απαρηγόρητοι, μας αφηγούνται την ιστορία μιας ατιμίας λίγο πριν χαθούν στη Θάλασσα – Ωκεανό.

Μετάφραση: Λένα Ταχμαζίδου
Σκηνοθεσία – Σκηνικός χώρος: Σάκης Μπιρμπίλης
Δραματουργική επεξεργασία: Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη
Συνεργάτης σκηνοθέτης: Μενέλαος Καραντζάς
Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου
Παίζει η ηθοποιός: Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη

Κάτω Χώρος
Από 04.12.2017 μέχρι 30.01.2018
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 12€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€


ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΔΙΚΗ

Το απαρηγόρητο love story όλων των αιώνων ζωντανεύει σε μια σπαρακτική ποιητική αφήγηση για τον απόλυτο έρωτα που κάθε ζευγάρι θα πέθαινε για να ζήσει. Όλα τα σύμβολα, οι οιωνοί και οι πυξίδες υποδεικνύουν ξανά και ξανά την ίδια στιγμή. Εκείνο το αγύριστο νανοδευτερόλεπτο όπου οι μοίρες κάνουν οριστικά στροφή, γκρεμίζοντας την ελπίδα για κάθε Ορφέα και κάθε Ευρυδίκη, που αρνούνται να πειθαρχήσουν στο σκοτάδι. Κι αν ο έρωτας στέκει μόνο έτσι, μόνο «μέχρι θανάτου»; Αντέχεις να τον ξαναζήσεις;

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επιμέλεια: Δημήτρης Μπογδάνος
Σκηνικά – Κοστούμια: Λυδία Κοντογιώργη
Συντονισμός παραγωγής: Μαρία Δημητρίου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Ευθαλία Παπακώστα

Δώμα
Από 18.12.2017 μέχρι 03.04.2018
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€

ΜΠΟΛΙΒΑΡ
του Νίκου Εγγονόπουλου
bijoux de kant

Το δεύτερο εθνικό πορτραίτο της bijoux de kant, εμπνευσμένο από το εμβληματικό ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου. Ο Έλληνας υπερρεαλιστής ποιητής, με οδηγό τον εθνικό ήρωα της Κολομβίας, επιθυμεί να υμνήσει την αρετή του ελεύθερου ανθρώπινου πνεύματος, με την ένταση και τη δύναμη που υμνεί κανείς το ερωτικό αντικείμενο. Ο Σιμόν Μπολιβάρ του Εγγονόπουλου είναι ένας «Ήρως Έρως» που του επιτρέπει να κοιτάξει τον κόσμο έξω από τα όρια της εθνικής ταυτότητας και να ζητήσει τη δημιουργία μιας γενιάς καθ’ όλα ελεύθερων ανθρώπων.

Σκηνοθεσία: Γιάννης Σκουρλέτης
Συνεργάτις σκηνοθέτις: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Παίζει ο ηθοποιός: Αντώνης Γκρίτσης

Κάτω Χώρος
Από 12.01.2018 μέχρι 25.02.2018
Τετάρτη 21:15, Πέμπτη 21:15, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Παρασκευή: Κανονικό 12€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 13€, Φοιτητικό / Ανέργων 10€

Η ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑ
Ανωνύμου
Elephas tiliensis

Στο αριστοτεχνικό κρητικό ποιμενικό ειδύλλιο του 16ου αιώνα ένας βοσκός συναντά στην εξοχή μια πανώρια βοσκοπούλα και λιποθυμά χτυπημένος από την ομορφιά της. Είναι μια εποχή που οι βοσκοπούλες είναι ασπροντυμένες, οι Έρωτες κρατούν τόξα, οι ερωτευμένοι αναστενάζουν, οι σπηλιές είναι ειδυλλιακές, η αγάπη και ο θάνατος εύκολα.

Η παράσταση μιλά για την απολυτότητα του συναισθήματος, λίγο καιρό πριν η ψυχή εμπλακεί με την ψυχολογία, για την πρώτη αγάπη που συνορεύει με τον θάνατο, για την επιστροφή στην απλότητα που επιβάλλει το σώμα.

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
Μουσική: Παντελής Νικηφόρος
Φωνητική προετοιμασία: Σαβίνα Γιαννάτου
Σκηνικός χώρος – Μάσκες: Ιωάννα Πλέσσα
Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Επιμέλεια κίνησης: Μπέτυ Δραμισιώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χριστίνα Μαξούρη, Γιώργος Παπανδρέου
Μουσικός: Παντελής Νικηφόρος

Δώμα
Από 19.01.2018 μέχρι 01.04.2018
Τετάρτη 21:15, Πέμπτη 21:15, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Παρασκευή: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 14€, Φοιτητικό / Ανέργων 12€

ΣΟΥ ΦΥΛΑΞΑΜΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ
της Ελένης Κοκκίδου και της Μάρθας Φριντζήλα

Πώς γεννιέται το τραγούδι; Τι είν’ αυτό που ανυψώνει την ψυχή και δεν της φτάνουν οι λέξεις; Όταν ο λυγμός σκάβει βαθιά, όταν εκρήγνυται η χαρά… Πώς αποκαλύπτει, πώς μεταμορφώνει, όταν είσαι πάνω απ’ τον κόσμο και ομολογείς τα ανομολόγητα; Είναι της ψυχής το μυστικό που φανερώνεται; Σε πιάνει από το χέρι και σε παρασύρει στα χρώματα, στις μουσικές, στο χορό και τότε γίνεσαι ο πρωταγωνιστής της δικής σου παράστασης; Σου φυλάξαμε μια θέση στη δική μας.

Κείμενα – Σύνθεση – Δραματουργία: Ελένη Κοκκιδου, Μάρθα Φριντζήλα.
Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα
Μουσική επιμέλεια: Παναγιώτης Τσεβάς
Σκηνικά – Κοστούμια: Ελλη Παπαγεωργακοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Περικλής Μαθιέλλης
Παίζει η ηθοποιός: Ελένη Κοκκίδου
Μουσικός επί σκηνής: Παναγιώτης Τσεβάς

Κεντρική Σκηνή
Από 29.01.2018 μέχρι 03.04.2018
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 14€, Φοιτητικό 12€, Ανέργων 10€

ΑΡΙΣΤΟΣ
παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη «Ο γύρος του θανάτου»
GOO Theatre Company

Μεταφέρεται στη σκηνή το βραβευμένο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου».
Εννέα χαρακτήρες που συνδέονται με τον Παγκρατίδη, μέσα από τις χειμαρρώδεις, υποβλητικές εξομολογήσεις τους, μιλώντας διαφορετικές γλώσσες, ανάλογα με τα βιώματα, τον χαρακτήρα και τον ρόλο τους, συνθέτουν το προφίλ του «Αρίστου». Τρεις ηθοποιοί ζωντανεύουν μια ιστορία που μας μεταφέρει στις αλάνες της Θεσσαλονίκης, στις σκοτεινές πλευρές του λιμανιού, στα υπαίθρια πανηγύρια και στα μπουζουξίδικα της παλιάς πόλης.

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου
Διασκευή: Θεοδώρα Καπράλου
Μουσική επιμέλεια: Θωμάς Κοροβίνης
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Μπινιάρης, Γιώργος Χριστοδούλου

Κάτω Χώρος
Από 05.02.2018 μέχρι 03.04.2018
Δευτέρα 21:15, Τρίτη 21:15
Εισιτήρια: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€

ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
του Βασίλη Ζιώγα
GRASSHOPPER

Ο Δάσκαλος δεν αντέχει άλλο την μοναξιά του. Θέλει να παντρευτεί τώρα.Την Αντιγόνη. Ο Πατέρας, ο Θείος και η Θεία της πρέπει να παντρέψουν την Αντιγόνη. Τώρα. Ο Προξενητής είναι αυτός που θα μεσολαβήσει.Θα καταφέρει όμως να φέρει εις πέρας την αποστολή του; Αυτό το προξενιό θα αποδειχτεί πιο δύσκολο απ’ ό,τι περίμενε. Σ’ ένα υπερρεαλιστικό περιβάλλον γεμάτο κοινωνικές συμβάσεις, παντρεύονται η κωμωδία με το τραγικό, το λογικό με το παράλογο, η αγάπη με τον θάνατο, ο έρωτας με την έλλειψη.

Σκηνοθεσία: Εύα Βλασσοπούλου
Σκηνικό -Κοστούμια: Διδώ Γκόγκου, Ελένη Κανακίδου, Σόνια Σαμαρτζίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Βηλαράς, Εύα Βλασσοπούλου, Γιώργος Κισσανδράκης, Νίκος Λεκάκης, Νικόλας Παπαδομιχελάκης

Κάτω Χώρος
Από 02.03.2018 μέχρι 01.04.2018
Τετάρτη 21:15, Πέμπτη 21:15, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Παρασκευή: Κανονικό 13€, Φοιτητικό 10€, Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 14€, Φοιτητικό / Ανέργων 12€

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΠΙΝΟΚΙΟ
παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο παραμύθι του Κάρλο Κολόντι

Ο γέρο ξυλουργός Τζεπέτο κατασκευάζει μια ξύλινη μαριονέτα και την ονομάζει Πινόκιο. Και η περιπέτεια αρχίζει… Το «Θέατρο Αλληλεγγύης για παιδιά» επιλέγει φέτος τη γνωστή ιστορία του Πινόκιο για τις αξίες που πρεσβεύει, την ειλικρίνεια, το θάρρος, την ανιδιοτέλεια, την όρεξη για ζωή. Η παράσταση στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό και τη δύναμη της δράσης, της εικόνας και της μουσικής, έτσι ώστε να μπορεί να προσφέρει χαρά και να επικοινωνήσει με κάθε μικρό θεατή, ξεπερνώντας το συχνό εμπόδιο της γλώσσας.

Διασκευή: Άντρη Θεοδότου
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Μουσική: Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Παύλος Παυλίδης, Ηλέκτρα Σαρρή, Θάλεια Σταματέλου

Φουαγιέ
Από 15.10.2017 μέχρι 14.01.2018
Κυριακή 12:00
Εισιτήρια: Γενική είσοδος 5€ (προαιρετικά)
Καθημερινά παραστάσεις σε νοσοκομεία, ιδρύματα, δομές αλληλεγγύης και σχολεία.

ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ

ΝΕΦΕΛΕΣ
παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Αριστοφάνη

Τι νομίζει ένας νέος ότι χρειάζεται να μάθει… και τι θεωρεί ένας μεγάλος ότι πρέπει να ξέρει ένας νέος; Μια επί σκηνής φιλοσοφική και πολιτειακή συζήτηση για το δίκαιο και το άδικο, το χρήσιμο και το άχρηστο, το παλιό και το νέο, μέσα από την ιστορία ενός πατέρα, ενός γιου και δύο συστημάτων εκπαίδευσης.

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική σύνθεση: Ανάργυρος Δενιόζος
Μουσική διδασκαλία: Πυθαγόρας Κωτσούλας
Επιμέλεια κίνησης: Πατρίσια Απέργη, Στέλλα Σπύρου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Θεατροπαιδαγωγικό υλικό: Ηρώ Ποταμούση
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κυριάκος Σαλής, Νατάσα Σφενδυλάκη, Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη, Ουσίκ Χανικιάν, Βασίλης Ψυλλάς

Κεντρική Σκηνή
Κυριακή 15.10.2017, 16:00 – Κυριακή 12.11.2017, 16:00 – Κυριακή 03.12.2017, 16:00 – Κυριακή 17.12.2017, 16:00
Εισιτήρια: Γενική είσοδος 10€
Οργανωμένες παραστάσεις τις καθημερινές σε σχολεία και στο θέατρο.
Συνεργαζόμενος φορέας: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ

ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥ
της Μαρί Τζόουνς

Μια «κωμικοτραγωδία» που εκτυλίσσεται στο Κέρι της Ιρλανδίας. Στα γυρίσματα μιας χολυγουντιανής υπερπαραγωγής, ο Τζάρλι και ο Τζέικ είναι δύο ντόπιοι βοηθητικοί ηθοποιοί, δηλαδή κομπάρσοι… δηλαδή δεν έχουν στον ήλιο μοίρα… Το ίδιο και ο Σων. Που αυτοκτόνησε. Έβαλε πέτρες στις τσέπες του κι έπεσε στο νερό. Κρίμα. Ο ψεύτικος κόσμος του Χόλυγουντ σε σύγκρουση με τη σκληρή πραγματικότητα μιας επαρχιακής πόλης, μέσα από τα μάτια 2 ανθρώπων, μέσα από τις ζωές 15 χαρακτήρων, μέσα από την απαξίωση και την καταξίωση. Κρίμα.

Για δεύτερη χρονιά.

Μετάφραση: Αγγελική Κοκκώνη
Σκηνοθεσία: Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Χρυσοστόμου
Σκηνικά: Μαγδαληνή Αυγερινού
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Χρυσοστόμου

ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ, Πειραιώς 115, Αθήνα, τηλ. 210 3427426
Από 06.10.2017 μέχρι 01.04.2018
Τετάρτη 20:00, Πέμπτη 21:00, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 18:30 & 21:00, Κυριακή 19:00
Εισιτήρια: Τετάρτη-Παρασκευή & Σάββατο απόγευμα: Κανονικό 15€, Φοιτητικό / Ανέργων 12€
Σάββατο-Κυριακή: Κανονικό 18€, Φοιτητικό / Ανέργων 15€

Ημερομηνία:

Θεατρική σεζόν 2017 - 2018
Τοποθεσία:

Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Νέος Κόσμος
Eισιτήρια:

Προσφορά προπώλησης: Early bird: 7 ευρώ από 12 έως 22 Σεπτεμβρίου 2017 για όλες τις παραστάσεις για οποιαδήποτε ημερομηνία
Προπώληση:

viva.gr | 11876 | SevenSpots | Reload Stores | Media Markt | Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης | Αθηνόραμα
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

Τηλ.: 210 9212900 | www.nkt.gr | www.facebook.com/theatroneoukosmou

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin