Νοεμβρίου 23, 2017

Θέατρο

Κλειώ – Δανάη Οθωναίου & Ιώβη Φραγκάτου: Το θέμα της εμφύλιας διαμάχης είναι πάντοτε επίκαιρο

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΙΖΟΥ
Μία από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις του περσινού καλοκαιριού, ήταν οι “Επτά επί Θήβας“, σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις, που παρουσιάστηκαν από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Φέτος, ανεβαίνουν με ανανεωμένη διανομή και αρκετές βελτιώσεις, προ(σ)καλώντας εκ νέου τους θεατές να την παρακολουθήσουν. Μάλιστα, η συγκεκριμένη παραγωγή θα ανοίξει το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2017 στις 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου, ενώ θα περιοδιεύσει σε αρκετές πόλεις και αρχαία θέατρα ανά την Ελλάδα.

Η Κλειώ – Δανάη Οθωναίου και η Ιώβη Φραγκάτου, δύο ταλαντούχες ηθοποιοί, καλούνται να ερμηνεύσουν επί σκηνής τους κομβικούς και αρχετυπικούς ρόλους της Αντιγόνης και της Ισμήνης αντίστοιχα. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, αναφέρονται στους χαρακτήρες και τον τρόπο που επιλέγουν να δράσουν, ενώ αποτυπώνουν κάποιες ενδιαφέρουσες σκέψεις ως προς τις προεκτάσεις ενός σημαντικού κειμένου, που βρίσκει κοινούς τόπους με πολλών ειδών εμφύλιες συγκρούσεις.

– Οι «Επτά επί Θήβας» παρουσιάζονται και φέτος, ανοίγοντας το Φεστιβάλ Επιδαύρου! Πείτε μας, ποιες αλλαγές υπάρχουν σε σχέση με την περσινή παραγωγή, δίνοντας έτσι και μια αφορμή να το δουν ακόμη και όσοι τον έχουν παρακολουθήσει ξανά.

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Η ανάγνωση του κειμένου, ένα χρόνο μετά, μας έδωσε τη δυνατότητα, όχι μόνο να αλλάξουμε κάτι ουσιαστικά, αλλά να εμβαθύνουμε στα νοήματα του. Σε ό,τι αφορά το δικό μου ρόλο έχει γίνει καινούρια ανάγνωση, πράγμα που είναι φυσικό αφού ερμηνεύεται από άλλο ηθοποιό.

Ιώβη Φραγκάτου: Έχουν γίνει αλλαγές και στον χορό και στους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας, που πιστεύω ότι θα δώσουν διαφορετική μορφή στην απόδοση του έργου. Η σκηνή ωστόσο, με τα δύο αδέρφια που πεθαίνουν αγκαλιασμένοι, παραμένει αξεπέραστη. Η παράσταση ενεργοποιεί τη φαντασία του θεατή. Η ατμόσφαιρα και οι ποιητικές εικόνες, οι πλούσιες σκηνές και τα πυκνά νοήματα που δημιουργούνται, γεννούν την επιθυμία στον θεατή να «πάσχει» μαζί μας. Το μαγικό είναι ότι λόγω της λιτής προσέγγισης του Τσέζαρις Γκραουζίνις ο θεατής αντιλαμβάνεται διαφορετικές εικόνες μέσα από τη φαντασία του. Με την δεύτερη ευκαιρία θέασης του έργου δίνεται ξεκάθαρη ίσως και διαφορετική εικόνα ειδικά λόγω σκηνοθεσίας.

– Το θέμα της εμφύλιας σύγκρουσης που πραγματεύεται το συγκεκριμένο έργο, πώς το αντιλαμβάνεται η καθεμία από την πλευρά της, σε συνάρτηση ίσως και με τα δεδομένα της εποχής μας;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Ας ξεκινήσουμε από την εσωτερική σύγκρουση πριν πάμε στην εμφύλια. Όταν σκοτώνει ο αδελφός τον αδελφό, σκοτώνει ταυτόχρονα ένα κομμάτι του εαυτού του. Εγώ βλέπω πάντα τα πράγματα ψυχαναλυτικά και λιγότερο πολιτικά έτσι πιστεύω ότι ο εμφύλιος πόλεμος όπως και κάθε πόλεμος προκύπτει από την ανάγκη του ανθρώπου να εγκαθιδρύσει την ύπαρξη του, με στρεβλό και διαστροφικό τρόπο, η ανάγκη να πιάσει περισσότερο χώρο που μπορεί προσπαθώντας να ξεπεράσει το φόβο του αφανισμού.

Ιώβη Φραγκάτου: Το θέμα της εμφύλιας διαμάχης που πραγματεύεται το συγκεκριμένο έργο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Με ποιητικό τρόπο και σκοτεινό χιούμορ, αναδεικνύει την γελοιότητα του πολέμου και το θέμα της εμφύλιας σύγκρουσης: «Ο αδερφός τον αδερφό; Είναι σωστό να χύνεται αίμα αδερφικό;» Δυστυχώς, η ανθρώπινη φύση παραμένει αμετάβλητη στο πέρασμα των αιώνων και εξακολουθεί να οδηγεί τους ανθρώπους να προβαίνουν σε ανήθικες και τραγικές πράξεις, όταν αυτοί βρεθούν αντιμέτωποι με το φόβο ή με έναν απροσδιόριστο εχθρό, που βρίσκεται απροσδόκητα κοντά μας, αν όχι μέσα μας. Μια σύνδεση αδερφικής διχόνοιας και εμφυλίου. Η αδερφική σχέση που υποχωρεί στη δίψα για εξουσία. Σύνηθες θέμα στο αρχαίο δράμα η οικογενειακή σχέση που δοκιμάζεται απέναντι σε πειρασμούς κάθε είδους. Όπως γράφει ο Διονύσιος Σολωμός: «Η Διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή καθενός χαμογελάει, “Παρ ‘το”, λέγοντας, “και συ”».

– Πώς βλέπετε τις ηρωίδες που καλείστε να ερμηνεύσετε και τη στάση που κρατούν απέναντι σε ό,τι διαδραματίζεται;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Η Αντιγόνη ακροβατεί ψάχνοντας να βρει τα όρια της ταυτότητας της, ακροβατεί, δεν είναι ζωντανή μετά το θάνατο των αδελφών της, δεν είναι ακόμα νεκρή, έχει τη λάμψη της τραγικής ομορφιάς της, την μελαγχολία της ανεκπλήρωτης μητρότητας, τη σοφία, την ωριμότητα της γνώσης του πεπρωμένου της. Η Αντιγόνη ανήκει στους νεκρούς της.

Ιώβη Φραγκάτου: Η Ισμήνη είναι η ηρωίδα που υποτάσσεται στον νόμο, και προσπαθεί να αποτρέψει τις συνέπειες του οικογενειακού διχασμού. Αγαπά τη ζωή, την οικογένεια και την πόλη. Η προσήλωση της στους θεσμούς την κάνει να αφοσιώνεται στον Ετεοκλή, μόνο και μόνο επειδή αυτός διοικεί την πόλη. Θα τον υποστηρίξει μέχρι τέλους στην εμφύλια διαμάχη, καθώς θεωρεί πως ο Πολυνείκης προδίδει την πόλη τους φέρνοντας τον στρατό σε αυτή. Ορμώμενη από το πάθος της και την αγάπη της για τη ζωή προσπαθεί να εκλογικεύσει τα συναισθήματά της και να πείσει την Αντιγόνη να υπακούσει στους νόμους για να ζήσει. Κερδίζει τη ζωή, η πόλη έχει σωθεί αλλά τί νόημα έχει όταν τα δυο της αδέρφια έχουν χαθεί. «Δίδυμος θανατος, διπλός καημός, ποιόν θρηνήσω πρώτο;».

– Κατά τη γνώμη σας, πώς μπορεί το άτομο να διατηρήσει την ανθρωπιά του σε καταστάσεις όπως αυτές που περιγράφονται στους «Επτά επί Θήβας», όπου ο φόβος και η μισαλλοδοξία κυριαρχούν;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Καμιά θεωρία δεν μπορεί να δώσει απάντηση. Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικά προικισμένος γονιδιακά να αντιμετωπίζει καταστάσεις τραγικές. Συνήθως σε συνθήκες μεγάλου πόνου θυμόμαστε τον Θεό. Και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσευχηθούμε. Την μισαλλοδοξία μπορούμε να την πολεμήσουμε σε περίοδο ειρήνης. Όταν όμως κινδυνεύει η ζωή του παιδιού σου, τίποτα δε μπορεί να ηρεμήσει την ψυχή σου και να σε κάνει πάλι άνθρωπο. Λυπάμαι που το λέω αυτό.

Ιώβη Φραγκάτου: Η ανθρωπιά είναι ένα στοιχείο που δεν συμβαδίζει με την θολωμένη κρίση του ανθρώπου που επιθυμεί μανιωδώς την εξουσία. Η ανθρωπιά προϋποθέτει ανιδιοτέλεια, καλό επίπεδο αυτογνωσίας και κατανόηση.

– Τι θα λέγατε πως αποκομίζετε ως καλλιτέχνιδες από αυτήν την σημαντική συνεργασία με τον σκηνοθέτη Τσέζαρις Γκραουζίνις και τι από τη μεταξύ σας συνεργασία;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Κάθε μέρα, κάθε πρόβα, γιατί αυτή η συνεργασία δεν έχει τελειώσει ακόμα, μας μαθαίνει το να κάνουμε χώρο μέσα μας για τον άλλον. Δεν το καταφέρνουμε πάντα αλλά είμαστε σε διαρκή αναζήτηση. Ο Τσέζαρις Γκραουζίνις, ξέρει να σαγηνεύει τους ηθοποιούς του. Για μένα ήταν τεράστια χαρά η συνεργασία μου μαζί του και μπορώ να πω ότι δεν την χόρτασα ακόμα.

Ιώβη Φραγκάτου: Η συνεργασία με τον Τσέζαρις είναι μία σπάνια εμπειρία, που βοηθά τον ηθοποιό να εξελιχθεί. Και αυτό γιατί ο ίδιος δημιουργεί ένα πλαίσιο «οργανωμένης ελευθερίας» μέσα στο οποίο μπορεί κάποιος να εκφραστεί, χωρίς να σκέφτεται τους περιορισμούς της κριτικής, διατηρώντας ταυτόχρονα το μέτρο. Αυτές οι αντιθέσεις συνθέτουν μία ποιητική ατμόσφαιρα, που καλεί τον ηθοποιό να μεταδώσει το μήνυμα του έργου στο κοινό, όσο πιο καθαρό γίνεται. Μπορώ να πω, πως φέτος που θα ζήσω για 2η χρόνια αυτήν την εμπειρία, συνειδητοποιώ πλήρως το πόσο έχω βοηθηθεί μέσα από την προσέγγιση του Τσέζαρις. Χαρακτηριστικά έχω στο μυαλό μου:

«Χωρίς εμένα δεν υπάρχεις εσύ και χωρίς εσένα δεν υπάρχω εγώ»
Less is better
Tu gali (Εσύ μπορείς)
Φράσεις που αναφέρει συχνά ο ίδιος. Ως προς τη συνεργασία με τη νέα μου αδελφή, θεωρώ πως θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το να αναπτύξουμε νέους κώδικες επικοινωνίας και να χτίσουμε μία σχέση πάνω σε κάτι γνώριμο.

– κ. Οθωναίου, πώς είναι να συνεργάζεστε σταθερά με μια σπουδαία κρατική σκηνή όπως αυτή του ΚΘΒΕ, ειδικά τώρα, που προσπαθεί να χαράξει μια νέα δημιουργική πορεία;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Είμαι περήφανη για τη συνεργασία μου με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Εύχομαι να έχει από την πολιτεία την στήριξη που του αξίζει, μιας και το πολιτιστικό έργο που επιτελεί είναι τεράστιο.

– κ. Φραγκάτου, από την πλευρά μιας ανερχόμενης ηθοποιού, θα θέλατε να μοιραστείτε κάποιες σκέψεις για το θέατρο και την καλλιτεχνική δημιουργία, σε μία τόσο δύσκαμπτη περίοδο;

Ιώβη Φραγκάτου: Σε αυτή την εποχή που απογοητεύει τους ανθρώπους και τους στερεί την ελπίδα, το θέατρο πιστεύω πως είναι αληθινή παρηγοριά. Η επαφή με την τέχνη μπορεί να εκπαιδεύσει, να κατευνάσει και να δώσει κατεύθυνση, όταν κάποιος χάνει τον στόχο.

– Τι επιφυλάσσει το μέλλον για εσάς καλλιτεχνικά;

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: Το Σεπτέμβριο θα έχουμε την επανάληψη του Festen που σημείωσε τεράστια επιτυχία.

Ιώβη Φραγκάτου: Για την ώρα έχουμε την παράσταση μας μέχρι τέλος Σεπτέμβρη. 

Θέατρο

Από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, είκοσι ένας χορευτές, ο καθένας σε ξεχωριστό και επιλεγμένο σημείο, σε δημόσιο χώρο στο κέντρο της Αθήνας, αφιερώνουν την ημέρα στο να είναι στην κατάσταση του χορού.


Πρόκειται για μια πρακτική που άρχισε σαν προσωπική ανάγκη, ως τρόπος αναζήτησης και δοκιμής της αντίληψης για το πώς αναδύεται ο χορός σε προσωπικό, κοινωνικό και κοσμικό επίπεδο. Ένας διάλογος με τα όρια και τη φύση, μία αφοσίωση για την ένωση του χορού και της ζωής. Το σώμα χορεύοντας ανοίγει μια πολλαπλότητα νοήματος – η γενναιοδωρία του προτείνει ένα διαφορετικό είδος συνειδητοποίησης. Ο χορευτής κουρδισμένος σε μια άλλη αίσθηση του χρόνου, βρίσκεται μέσα στο «διάστημα» της δικής του πρακτικής και προσφέρει νέες δυνατότητες παρουσίας.

Ο χορός σαν «δώρο», δεν απαιτεί τίποτα, δεν επιδιώκει να κερδίσει έπαινο παρά να διευρύνει την αντίληψη του σώματος, τόσο του χορευτή όσο και του θεατή/περαστικού, του τοπίου καθώς και της κίνησης του κόσμου που μας εμπεριέχει.

Οι θεατές μπορούν να επισκεφτούν τους χορευτές κατά τη διάρκεια της ημέρας, ακολουθώντας τον αναρτημένο χάρτη και μπορούν να συν-παραστούν μαζί τους για όσο χρόνο επιθυμούν. Οι χορευτές θα βρίσκονται όλη τη μέρα, από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, στις συγκεκριμένες τοποθεσίες, αποσυρόμενοι μόνο για λίγο, σε περίπτωση ανάγκης.

Συντελεστές:

Σύλληψη, οργάνωση και εισαγωγή: Βιτόρια Κωτσάλου

Συμμετέχουν: Γιώργος Αμέντας, Ιωάννα Αντώναρου, Λία Βασδάρη, Νώντας Δαμόπουλος, Michael Doolan, Λία Καράμπελα, Νικολέτα Καρμίρη, Bιτόρια Κωτσάλου, Ανδρονίκη Μαραθάκη, Χρυσάνθη Μπαδέκα, Μαριέλα Νέστορα, Γιάννης Νικολαΐδης, Ίρις Νικολάου, Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου, Σταυρούλα Σιάμου, Πόπη Σφήκα, Δημήτρης Σωτηρίου, Βασιλική Χρυσανθακοπούλου – Τσαγκάρη, Γιάννης Τσιγκρής, Γιώργος Φριντζήλας.

Συνεργάτης Προβολής – Επικοινωνίας: Γιώργος Κατσώνης

Με την υποστήριξη των: Μαριόν Ρενάρντ, Σχολή Χορού ΑΚΤΙΝΑ

ΣΗΜΕΙΑ ΧΟΡΕΥΤΩΝ

Aνδρονίκη Μαραθάκη: Θεσσαλονίκης 3, πεζογέφυρα μεταξύ οδών Θεσσαλονίκης και Ερμού
Σταυρούλα Σιάμου: πεζόδρομος Ερμού, στο ύψος του αρχαιολογικού χώρου νεκροταφείου Κεραμικού
Βασιλική Χρυσανθακοπούλου Τσαγκάρη: μονοπάτι Οδός Αστεροσκοπείου – συνέχεια της οδού Πολυγνώτου
Michael Doolan: oδός Λουκά Νίκα, Ψυρρή
Νώντας Δαμόπουλος: Πλατεία Θεάτρου
Bιτόρια Κωτσάλου: οδός Αθηνάς 1-7 και Ερμού
Μάρθα Πασακοπούλου: Οδός Λυσίου και Ανδοκίδου – Πάνω από το μνημείο των Αέρηδων
Λία Καράμπελα: πλατεία Κοτζιά
Δημήτρης Σωτηρίου: πλατεία Ομονοίας
Γιώργος Αμέντας: Μετόχι Παναγίου Τάφου, Οδός Πρυτανείου & Ερεχθέως
Άρης Παπαδόπουλος: Αγίου Μάρκου 19 & Μιλτιάδου
Πόπη Σφήκα: Σκουλενίου & Ευριπίδου, πλατεία Αγίων Θεοδώρων
Ίρις Νικολάου: Μητρόπολη Αθηνών, μεταξύ οδών Φιλοθέης και Υπατίας
Χρυσάνθη Μπαδέκα: Στοά Αρσακείου – μεταξύ οδών Αρσάκη & Πεσμαζόγλου
Μαριέλα Νέστορα: Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος – Oδός Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους
Γιώργος Φριντζήλας: οδός Σταδίου, Άγαλμα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Ιωάννα Αντώναρου: Λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας απέναντι από τον αριθμό 27, μονοπάτι εισόδου Ζαππείου
Γιάννης Νικολαΐδης: Oδός Βουκουρεστίου, ανάμεσα από την οδό Πανεπιστημίου και Βαλαωρίτου
Νικολέτα Καρμίρη: Οδός Θεμιστοκλέους & Καλλιδρομίου
Λία Βασδάρη: πλατεία Κολωνακίου
Γιάννης Τσιγκρής: πλατεία Δεξαμενής

 

Σήμερα 24/06/2017

Διάρκεια: 14 ώρες & 48 λεπτά (Ανατολή: 6.00, Δύση: 20.50)
Τοποθεσία:

Δημόσιοι χώροι Αθήνας (δείτε το πρόγραμμα)
Eισιτήρια:

Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

www.greekfestival.gr

Θέατρο

Στον πυρήνα της νέας παράστασης της πρωτοποριακής ομάδας Nova Melancholia, σε σκηνοθεσία Βασίλη Νούλα, βρίσκονται τρία σύντομα διηγήματα του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου από τη συλλογή “Θερμά θαλάσσια λουτρά”.

Η περφόρμανς θα κινηθεί σε μια ατμόσφαιρα θερινής αμεριμνησίας και ραστώνης· η μελαγχολία, όμως, και το υπαρξιακό άλγος θα ελλοχεύουν, όπως τα σκοτεινά φύκια κάτω από τη γαλανή θάλασσα.

Το ύφος των διηγημάτων είναι χαμηλόφωνο, οικείο, ακριβές και ρέει με έναν απλό, φυσικό τρόπο, σε αντίθεση με την ανησυχία των προσώπων, που κάνει παραπλανητική την επιφάνεια της καλοκαιρινής σαγήνης. Με τον χαρακτηριστικό παιγνιώδη και αποδομητικό τρόπο της ομάδας, η αποχαυνωμένη ονειροπόληση του καλοκαιριού ακολουθείται από μια διάθεση απομαγευτική, με έναν ελαφρύ αυτοσαρκασμό.

Η περφόρμανς θα αντλήσει επιπλέον υλικό από κινηματογραφικές επιτυχίες και τραγούδια που συνδέονται με το καλοκαίρι και την παραθαλάσσια ζωή.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας
Σκηνικά – Κοστούμια: Κώστας Τζημούλης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Σίλια Κόη, Ελισάβετ Ξανθοπούλου
Μουσική επί σκηνής: Γεωργία Καρύδη

Παίζουν: Αντώνης Γκρίτσης, Ελένη Καραγιώργη, Αθανάσιος Κουβούσης, Βίκυ Κυριακουλάκου, Αλέξια Σαραντοπούλου, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου

 

 

Από: 24/06/2017 Εως: 25/06/2017
Στις 21:00

Χώρος Η, Πειραιώς 260, Αθήνα
Από 20€ έως 25€ | Φοιτητικό: 12€ | ΑΜΕΑ: 5€ | Ανέργων: 5€:

www.greekfestival.gr

Θέατρο

Το έργο
Το νόημα αυτής της τραγωδίας θα μπορούσε να εκφραστεί με το κείμενο που έγραψε ο Α. Σοπενάουερ: «Δεν υπάρχει κάτι σταθερό στην ασταθή ζωή• ούτε ατέλειωτος πόνος, ούτε αιώνια ευχαρίστηση, ούτε εντύπωση που ν’ αντέχει, ούτε ενθουσιασμός που να μην ξεθυμαίνει, ούτε υψηλή ιδέα που να στέκει ακλόνητη σαν κανόνας σ’ ολόκληρη την ύπαρξη. Όλα διαλύονται στον χείμαρρο των χρόνων» και συμπέραινε παρακάτω: «Η ζωή είναι ένα δάνειο που το παίρνουμε από τη γέννησή μας και οι πόνοι και τα βάσανα είναι οι καθημερινοί τόκοι».

Η υπόθεση
Ο "Ξένος" Οιδίπους, μετά από τη δεκαετή περιπλάνησή του στον κόσμο των ανώνυμων και των κυνηγημένων, φτάνει τυφλός και ρακένδυτος στο άλσος του Κολωνού, στις παρυφές της πόλεως των Αθηνών, ζητώντας "φιλοξενία" από τους ντόπιους. Χρειάζεται επιτέλους έναν τόπο για ν’ αναπαυθεί. Διαισθάνεται ότι το τέλος πλησιάζει. Μόνος συμπαραστάτης του, η κόρη και αδελφή του Αντιγόνη. Μετά από διαπραγματεύσεις με το τάγμα των φυλάκων και τον ίδιο τον βασιλιά Θησέα, του επιτρέπεται να κατοικήσει στα σύνορα. Ένα ενδιάμεσο διαφορετικών πολιτισμών, ένα ενδιάμεσο στη νομιμότητα και την παρανομία, βιώνοντας το ανάμεσα στη Ζωή και τον Θάνατο. Μέσα από τις συναντήσεις του με τον Θησέα, τον Κρέοντα, τη μικρή του κόρη- αδελφή Ισμήνη, αλλά και τον γιο - αδελφό του Πολυνείκη, κάνει την τελευταία ανασκόπηση της ζωής και στοχάζεται για το παράλογο του ανθρώπινου Βίου. Δίκαια, λοιπόν, θεωρείται πως αυτή η τραγωδία αποτελεί το δραματουργικό πυρήνα των έργων του Μπέκετ και του Καμύ και, ίσως, όλου του σύγχρονου θεάτρου.

Η παράσταση
Η καινούργια μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, μέσα από την ιδιαίτερη χρήση των ιστορικών διαστρωματώσεων της ελληνικής γλώσσας, δίνει τον καμβά για μια πνευματική συνάντηση θεατών και θιάσου με την παράδοση και τη μοντερνικότητα. Ο Σταύρος Τσακίρης, ερευνά μια φόρμα αφήγησης της τραγωδίας σαν μια κοινή γιορτή θεατών και ηθοποιών, που δημιουργείται τη στιγμή που συναντώνται στον προκαθορισμένο χώρο του θεάτρου. Σ' ένα άδειο τοπίο, με τη χρήση ελάχιστων αντικειμένων, παρακολουθούμε σαν μια «παραβολή» τις τελευταίες στιγμές του Οιδίποδα. Ένας παλιός μύθος παρουσιασμένος από έναν θίασο σημερινών ανθρώπων, που προσπαθεί να τον φέρει σε ζωντανό διάλογο με το σήμερα, ώστε ν’ αφυπνίσει τις συνειδήσεις ενάντια στις προκαταλήψεις που μας χωρίζουν. Οι ηθοποιοί «ντύνονται» τους ήρωες, που εμφανίζονται κι εξαφανίζονται σαν οπτασίες του ετοιμοθάνατου Οιδίποδα. Το ίδιο και οι χώροι. Σχηματίζονται, αλλάζουν και αναιρούνται «μαγικά». Η συνεχής παρουσία της μουσικής του Μίνου Μάτσα, σαν ένα παράλληλο κείμενο, που εκτελείται μόνο από τις φωνές τεσσάρων ιεροψαλτών, δίνει στο θέαμα τον χαρακτήρα παρουσίασης ενός επικολυρικού ποιήματος. Στον ομώνυμο ρόλο, ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Κώστας Καζάκος, επικεφαλής ενός θιάσου που αποτελείται από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της νέας γενιάς. O Δημήτρης Λιγνάδης επωμίζεται έναν ιδιαίτερο ρόλο, που «ενώνει» το σήμερα με τον μύθο.

 

Ερμηνεύουν: Κ. Καζάκος, Δ. Λιγνάδης, Κ. Καρβούνη, Τζ. Κόλλια, Άρης Τρουπάκης, Δ. Ήμελλος, Δ. Λάλος. Σκην.: Κ. Μακ Λέλλαν. Κοστ.: Θ. Ιστικοπούλου. Μουσ.: Μ. Μάτσας. Με αγγλικούς υπέρτιτλους.
Το "κύκνειο άσμα" του Σοφοκλή όπου ο βασιλιάς Οιδίποδας τυφλός και ανήμπορος "αναζητά" τη λύτρωση του θανάτου και απαντήσεις για την τραγική του μοίρα

 

Φεστιβάλ Επιδαύρου

Από : 7/7 Έως : 8/7

Παρ. 7, Σάβ. 8/7, 9 μ.μ. Tιμή : € 45-5. Προπώληση: εκδοτήρια Φεστιβάλ Αθηνών (Πανεπιστημίου 39, εντός στοάς), www.viva.gr, www.athinorama.gr, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Reload Stores, www.greekfestival.gr, τηλεφωνικά με χρέωση πιστωτικής κάρτας στο 2103272000.

Θέατρο

Με αφετηρία το Θέατρο Δάσους ξεκινούν το θεατρικό ταξίδι τους οι «Επτά επί Θήβας», η απόλυτη επιτυχία του περσινού καλοκαιριού που επιστρέφει για ένα νέο κύκλο παραστάσεων με μεγάλη περιοδεία σε Ελλάδα και την Κύπρο.

Η παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, που κέρδισε κοινό και κριτικούς θα παρουσιαστεί το Σάββατο 24 Ιουνίου, στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ Δάσους, λίγες μόνο ημέρες πριν «ανοίξει» το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου στις 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου 2017 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

Στην εξαιρετικά επίκαιρη πολιτική τραγωδία του Αισχύλου, που σκηνοθετεί ο διεθνούς φήμης Λιθουανός Τσέζαρις Γκραουζίνις και μεταφράζει ο ποιητής Γιώργος Μπλάνας, το ρόλο του Ετεοκλή ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου, η Κλειώ Δανάη Οθωναίου την Αντιγόνη, η Ιώβη Φραγκάτου την Ισμήνη, ο Γιώργος Καύκας τον Άγγελο, ο Αλέξανδρος Τσακίρης τον Κήρυκα, o Γιώργος Παπανδρέου τον Πολυνείκη και μαζί τους ένας 14μελής χορός ηθοποιών.

Λίγα λόγια για το έργο

Η σύγκρουση των δύο γιων του Οιδίποδα είναι το θέμα των «Επτά επί Θήβας». Μετά την αποκάλυψη των φρικτών πράξεών του, ο Οιδίποδας άφησε τον θρόνο στους δύο γιους του, τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη. Εκείνοι συμφώνησαν να κυβερνούν τη Θήβα εναλλάξ. Ωστόσο, όταν ήρθε η σειρά του Πολυνείκη να αναλάβει την εξουσία, ο Ετεοκλής δεν τήρησε την υπόσχεσή του. Αυτό προκάλεσε την οργή του Πολυνείκη, ο οποίος συμμάχησε με τον βασιλιά του Άργους Άδραστο και οργάνωσε εκστρατεία εναντίον της Θήβας. Επτά αρχηγοί από κάθε ένα από τα δύο αντίπαλα στρατεύματα παρατάχτηκαν εκατέρωθεν των επτά πυλών της πόλης. O Ετεοκλής και ο Πολυνείκης κατέληξαν να βρίσκονται ο ένας απέναντι στον άλλο στην έβδομη πύλη.

Ο Ετεοκλής είναι ο μοναχικός κεντρικός ήρωας της τραγωδίας. Η Θήβα βρίσκεται σε ασφυκτική κατάσταση πολιορκίας κι εκείνος προσπαθεί να οργανώσει την αντεπίθεση, σε μια μάχη καταδικασμένη να καταλήξει χωρίς πραγματικό νικητή.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Φαίνεται πως όλοι μας –όχι μόνο οι Έλληνες αλλά όλοι όσοι μένουμε στην Ευρώπη– ζούμε με την αίσθηση πως κάποιοι εξαιρετικά απειλητικοί εχθροί στέκονται έξω από τα εύθραυστα τείχη της συνηθισμένης, μίζερης αλλά βολικής –ακόμη– ζωής μας.

Δεν γνωρίζουμε το όνομα του εχθρού – ο εχθρός έχει πολλά προσωπεία, πολλά ονόματα. Μερικές φορές μοιάζει πως ο χειρότερος εχθρός μας έχει το δικό μας πρόσωπο, το δικό μας όνομα.

Χρειαζόμαστε μια τραγωδία, προκειμένου να ανακαλύψουμε ξανά ότι είμαστε άνθρωποι και ότι μας ενώνει η κοινή ανθρώπινη μοίρα. Το σίδερο και το ατσάλι θα γίνουν σκόνη, εμείς θα παραμείνουμε.

Όλοι οι συντελεστές των Επτά επί Θήβας αντιμετωπίζουμε την εξής πρόκληση: προσπαθούμε να ερευνήσουμε πώς το κοινό μας ένστικτο επιβίωσης μπορεί να συμβαδίσει με την ανάγκη που έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας και είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε στα παιδιά μας, την ανάγκη να παραμείνουμε άνθρωποι, παρά τον φόβο, την ανασφάλεια, την απελπισία.

Τσέζαρις Γκραουζίνις:

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις
Σκηνικά – Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν
Μουσική: Δημήτρης Θεοχάρης
Χορογραφία – Κίνηση: Έντι Λάμε
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας
Βοηθός σκηνοθέτη: Αθηνά Σαμαρτζίδου
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Μαρία Μυλωνά
Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

ΔΙΑΝΟΜΗ: Γιάννης Στάνκογλου (Ετεοκλής), Γιώργος Καύκας (Άγγελος), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κήρυξ), Κλειώ – Δανάη Οθωναίου (Αντιγόνη), Ιώβη Φραγκάτου (Ισμήνη), Γιώργος Παπανδρέου (Πολυνείκης).

ΧΟΡΟΣ: Λουκία Βασιλείου, Μομώ Βλάχου, Δημήτρης Δρόσος, Ελένη Θυμιοπούλου, Δάφνη Κιουρκτσόγλου, Χρήστος Μαστρογιαννίδης, Βασίλης Παπαγεωργίου, Σταυριάννα Παπαδάκη, Γρηγόρης Παπαδόπουλος, Αλεξία Σαπρανίδου, Πολυξένη Σπυροπούλου, Γιώργος Σφυρίδης, Ευανθία Σωφρονίδου, Κωνσταντίνος Χατζησάββας.

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017: Το πρόγραμμα

Θέατρο

 Ξεκίνησαν οι προπωλήσεις
Από Μαρία Κρύου


«Οιδίπους επί Κολωνώ» με τον Κώστα Καζάκο
Οι παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου

«Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου

Είμαστε άνθρωποι και αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή ανθρώπινη μοίρα. Έρεαν τα μηνύματα του έργου μέσα από τη στιβαρή σκηνοθεσία του Τσέζαρις Γκραουζίνις στην περσινή παράσταση του ΚΘΒΕ. Το ίδιο και η ερμηνεία του Γιάννης Στάνκογλου στον ρόλο του Ετεοκλή έρεε αβίαστα, εμφορούνταν από βάθος και γνώση. Με αυτήν την παράσταση που εγκαινιάζεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου και από τη φετινή διανομή απουσιάζει η Νάντια Κοντογιώργη. Τους υπόλοιπους ρόλους ερμηνεύουν οι: Κλειώ-Δανάη Οθωναίου (Αντιγόνη ), Ιώβη Φραγκάτου (Ισμήνη ), Γιώργος Καύκας (Άγγελος ), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κήρυκας ).

30 Ιουνίου - 1 Ιουλίου

«Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή

Τι ωραίο θίασο έχει επιλέξει ο Σταύρος Τσακίρης! Ο καταξιωμένος ηθοποιός και καλλιτεχνικός διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, Κώστας Καζάκος, επωμίζεται το ρόλο του Οιδίποδα, του τυφλού και ανήμπορου βασιλιά, που "αναζητά" τη λύτρωση του θανάτου και απαντήσεις για την τραγική του μοίρα, ενώ δίπλα του ο Δημήτρης Λιγνάδη, ως περιπλανώμενος Ξένος, είναι εκείνος που «ενώνει» το σήμερα με τον μύθο. Πατώντας πάνω στη φόρμα του αφηγηματικού θεάτρου, ο θίασος εμφανίζεται κι εξαφανίζεται σαν οπτασία του ετοιμοθάνατου Οιδίποδα και μας εξιστορεί την ιστορία-"παραβολή", σ’ έναν χώρο με ελάχιστα αντικείμενα. Παίζουν: Κόρα Καρβούνη (Αντιγόνη ), Τζένυ Κόλλια (Ισμήνη ), Άρης Τρουπάκης (Θησέας ), Δημήτρης Ήμελλος (Κρέων ), Δημήτρης Λάλος (Πολυνείκης ).

7-8 Ιουλίου

Ο Τρυγαίος-Τζίμης Πανούσης
«Βάκχες» του Ευριπίδη

Το 2013 ο Έκτορας Λυγίζος παρουσίασε μια διασκευή της τραγωδίας με τρεις άνδρες ηθοποιούς εξοβελίζοντας τον χορό των βακχών και εντάσσοντας τα χορικά στη βασική πλοκή. Το πως διερευνά τώρα τι μπορεί να σημαίνει διονυσιασμός, πίστη, λατρεία και λαϊκή σοφία σήμερα μένει να το δούμε. Σ’ αυτήν την παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας παίζει ο ίδιος μαζί με τους εξαιρετικούς Ανέζα Παπαδοπούλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστο Στέργιογλου αλλά και με κάποιους από τους καλύτερους της νεότερης γενιάς την Ανθή Ευστρατιάδου, τον Βασίλη Μαγουλιώτη, τον Άρη Μπαλή και τον Αργύρη Πανταζάρα.

14-15 Ιουλίου

«Ειρήνη» του Αριστοφάνη

Τολμηρή, ανατρεπτική...σίγουρα απρόσμενη είναι η επιλογή του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη να ερμηνεύσει τον ρόλο του Τρυγαίου ο cult και αμφιλεγόμενος τραγουδοποιός Τζίμης Πανούση στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου. Μια πρωτότυπη μουσική παράσταση –κάτι σαν σύγχρονη όπερα– μας προτείνει ο Νίκος Κυπουργός και στο θίασο συμπράττουν ο βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος, η μέτζο σοπράνο Ειρήνη Καράγιαννη και οι καλλίφωνοι ηθοποιοί Νάντια Κοντογεώργη, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Γιασεμί Κηλαηδόνη, Μαρίνα Σάττι, Νίκος Καρδώνης, Ηλίας Κουνέλας κ.ά. Ο Δημοσθένης Παπαμάρκου (συγγραφέας του πολυσυζητημένου «Γκιακ» ) υπογράφει το λιμπρέτο

21-22 Ιουλίου

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Επίδαυρο
«Άλκηστη» του Ευριπίδη

Η αναμονή του θανάτου της Άλκηστης, και οι ανατροπές του Ηρακλή που νικά το θάνατο και τη φέρνει πίσω. Η Κατερίνα Ευαγγελάτου έχει πάντα να πει κάτι ουσιαστικό με τις σκηνοθεσίες της επιχειρώντας να φέρει κοινωνιολογικά τις ιστορίες πολύ κοντά μας. Ωρίμασαν οι συνθήκες και της αξίζει να λάβει το βάπτισμα του πυρός στην Επίδαυρο αλλά και την εμπιστοσύνη του Εθνικού Θεάτρου. Η Μαρία Κίτσου (Άλκηστη ) και ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος (Ηρακλής ) πρωταγωνιστούν στην πολυσήμαντη, αμφίσημη τραγωδία και μαζί τους παίζουν οι: Γιάννης Φέρτης (Φέρης ), Κώστας Βασαρδάνης (Απόλλων ), Σωτήρης Τσακομίδης (Θάνατος ), Δημήτρης Παπανικολάου (Δούλος ).

28-29 Ιουλίου

«Μήδεια» του Ευριπίδη

Από σαικσπηρική στρίγκλα που αναζητά το δαμαστή της μεταμορφώνεται σε τραγική ερωτευμένη και προδομένη μητροκτόνο η Μαρία Ναυπλιώτου. Μαζί με τον Χάρη Φραγκούλη που κρατά το ρόλο του Ιάσονα διαθέτουν όχι μόνο το σφρίγος αλλά και την γοητεία για να ερμηνεύσουν τους συγκεκριμένους ρόλους. Η παράσταση έχει την υπογραφή της Μαριάννας Κάλμπαρη και είναι συμπαραγωγή του Θεάτρου Καρόλου Κουν, στο οποίο είναι καλλιτεχνική διευθύντρια, και του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Το καστ συμπληρώνουν οι: Αλεξάνδρα Καζάζου, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Θεοδώρα Τζήμου, Σύρμω Κεκέ, Ιωάννα Μαυρέα, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γεράσιμος Γεννατάς, Δημήτρης Πασσάς και σπουδάστριες της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης.

4-5 Αυγούστου
Άττοσα στους «Πέρσες» η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
«Πέρσες» του Αισχύλου

Ιδού η μεγάλη έκπληξη: η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Άτοσσα ), ο Χάρης Χαραλάμπους (Αγγελιαφόρος ), ο Νίκος Ψαρράς (Δαρείος ) και ο Αντώνης Μυριαγκός (Ξέρξης ) συναντούν τον νεότερο τους Άρη Μπινιάρη, ο οποίος κατεβαίνει για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, σκηνοθετώντας μία παράσταση σύνθεσης ποιητικού λόγους, μουσικής και θεατρικής δράσης, του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου. Ο ταλαντούχος καλλιτέχνης, γιος του ηθοποιού και σκηνοθέτη Γιώργου Μπινιάρη, ξέρει πως να αφηγηθεί μια ιστορία με όχημα τη μουσικότητα-θυμάστε το ηλεκτρισμένο «Θείο τραγί» του Σκαρίμπα;- και αν αναρωτιέστε ποια είναι η σχέση του με το αρχαίο δράμα, στο παρελθόν έχει ανεβάσει την «Αντιγόνη» και τις «Βάκχες».

11-12 Αυγούστου

«Εδώ είν’ αλώνι για χορό!», γιορτή λήξης

Γλέντι με τσάμικα και καλαματιανά. Η χορογράφος-σκηνοθέτις Σοφία Σπυράτου ανέλαβε την σκηνοθεσία αυτή της γιορτής όπου τραγουδιστές, οργανοπαίκτες και χορευτές από όλη την Πελοπόννησο θα παρουσιάσουν με την επιμέλεια του μουσικολόγου Λάμπρου Λιάβα, ένα ελληνικό παραδοσιακό γλέντι. Θα πραγματοποιηθεί με τη συνεργασία του Κέντρου Ελληνικής Μουσικής «Φοίβος Ανωγειανάκης» και του Λυκείου των Ελληνίδων Καλαμάτας.

19 Αυγούστου

Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου

Οι εναλλακτικοί της Μικρής Επιδαύρου

Στη Μικρή Επίδαυρο ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν Ολιβιέ Πι σκηνοθετεί μια μινιμαλιστική σκηνική ανάγνωση, για τρεις μόνο ηθοποιούς (Philippe Girard, Frédéric LeSacripan, Mireille Herbstmeyer ), του «Προμηθέα Δεσμώτη» και των «Ικετίδων» του Αισχύλου (4-5/8 ). Ένα αλλιώτικο βλέμμα πάνω στα αρχαία κείμενα, ποντάροντας στο «παιχνίδι με τα φύλα», ρίχνουν και οι δύο Έλληνες σκηνοθέτες της Μικρής Επιδαύρου. Ο Δημήτρης Καραντζάς επανεξετάζει το θέμα της «Μήδειας» του Ευριπίδη (30/6-1/7 ) με τρεις άνδρες ηθοποιούς (Γιώργος Γάλλος, Χρήστος Λούλης, Μιχάλης Σαράντης ) και ο Παντελής Δεντάκης διερευνά τον άκρως αντρικό κόσμο στον «Κύκλωπα» του Ευριπίδη (21-22/7 ) αποκλειστικά με γυναικεία διανομή (Στεφανία Γουλιώτη, Άννα Καλαϊτζίδου, Κατερίνα Λυπηρίδου ). Πρώτη φορά σκηνοθετεί στη Μικρή Επίδαυρο η Ιώ Βουλγαράκη. Με αφετηρία το δράμα της Πηνελόπης και τη Μνηστηροφονία της ομηρικής «Οδύσσειας», παρουσιάζει στη Μικρή Επίδαυρο την παράσταση «Άφιξις» (7-8/7 ).

Για την αγορά εισιτηρίων για τις παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου (εκτός των παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου ) προσφέρεται έκπτωση 20% για τα εισιτήρια οποιαδήποτε παράστασης στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα :http://greekfestival.gr

 

Θέατρο

«Ταξική», γλυκόπικρη ιρλανδική κωμωδία των ’90s, γραμμένη για να παιχτεί από δύο ηθοποιούς, πυροδοτώντας τον αυτοσχεδιασμό και τις διαρκείς μεταμορφώσεις τους, παρουσιάζεται από ένα χαρισματικό ντουέτο ηθοποιών και συν-σκηνοθετών ως προσεγμένη παραγωγή, στα όρια του stand up comedy και της κοινωνικής κριτικής.

Έχετε δει παράσταση­ που το χειροκρότημα και οι επευφημίες ξεκινούν προτού καν αρχίσει; Αυτό συμβαίνει στο «Πέτρες στις τσέπες του», όπου έχει ενταχτεί –εν είδει ζεστάματος– μια μπασκετική αναμέτρηση των δύο πρωταγωνιστών, με τον Μάκη Παπαδημητρίου να νικά κατά κράτος στα σουτ τον Γιώργο Χρυσοστόμου.

Ευθύς αμέσως το χάρτινο κι επιζωγραφισμένο ασπρόμαυρο, σαν για παιδικό θέατρο, σκηνικό της Μαγδαληνής Αυγερινού μας μεταφέρει στην καντίνα η οποία έχει στηθεί στο χώρο γυρισμάτων μιας χολιγουντιανής υπερπαραγωγής, σε μια κωμόπολη της Βόρειας Ιρλανδίας, κι εμείς παρακολουθούμε τον αντίκτυπο που έχουν τα εν λόγω­ ­γυρίσματα στη ζωή δύο φτωχών ντόπιων κομπάρσων.

Από γραφής το «Πέτρες στις τσέπες του» θέλει μόνο δύο ηθοποιούς να παίζουν όλους τους ρόλους – τους δύο κομπάρσους αλλά και τον Άγγλο σκηνοθέτη της ταινίας με τους βοηθούς του, την Αμερικανίδα σταρ, τον σεκιουριτά της κ.λπ. Η δραματουργική συνθήκη της Μαρί Τζόουνς είναι σαφής. Ο αυτοσχεδιασμός, η σωματικότητα­, η θεατρικότητα, η φωνητικότητα και η επιστροφή της σκυτάλης από τον σκηνοθέτη στον ηθοποιό-πολυεργαλείο ήταν, εξάλλου, στα ’90s –όταν γράφτηκε το έργο– τα κυρίαρχα αιτήματα του αγγλοσαξoνικού θεάτρου. ας θυμηθούμε εδώ τους Complicite.

Η Μαρί Τζόουνς (γενν. 1951 ), ιδρυτικό μέλος ιρλανδικών θεατρικών ομάδων που προέτασσαν τέτοια ζητήματα, κατέκτησε το West End, το Broadway, το βραβείο Laurence Olivier αλλά και διεθνή φήμη κι εμπορική επιτυχία με το «Πέτρες στις τσέπες του»: μια «ταξική» μαύρη κωμωδία που ασκεί κριτική εξίσου στο επίπλαστο Χόλιγουντ και στον καπιταλισμό, με φόντο μια αγροτική κοινότητα-θύμα­ και τους κατοίκους ως κομπάρσους νεο-δουλοπάροικους.

Οι Παπαδημητρίου και Χρυσοστόμου ανέβασαν το έργο φωτίζοντας την ταξική παράμετρο και το μελαγχολικό υπόβαθρό του. Το ίδιο το έργο όμως μοιάζει να έχει απωλέσει τη δυναμική του. Η συγκεκριμένη παράσταση είναι εν τω μεταξύ τόσο προσεγμένη, ώστε παύει να είναι… απογειωμένη. Η σκηνοθεσία, με μια αταίριαστη καλλιέπεια, ρυθμικά χάσματα και υφολογική μονοτονία, επέβαλε ένα παίξιμο ολότελα παρωδιακό. Οι δύο ηθοποιοί παίζουν όλους τους ρόλους, ακόμη δηλαδή και τους βασικούς χαρακτήρες, σαν να πρόκειται για καρικατούρες ή έστω τύπους. Αυτό αφήνει το έργο να διο­λισθήσει στο stand up comedy και του αποστερεί την εσωτερική συνοχή όσο και τις αντιθέσεις.

Μπήκε δηλαδή μια τρικλοποδιά στο αβανταδόρικο «έχω έναν ρόλο και από αυτόν πηδάω σε άλλους εκατό», ενώ υπερπροβλήθηκε ο ήπιος διδακτισμός της Τζόουνς. Ακόμη κι έτσι, ωστόσο, η παράσταση είναι όμορφα φτιαγμένη.

Διότι αφουγκράζεται την ιστορία των δύο κομπάρσων σαν ένα απλοϊκό παραμύθι που λέει πικρές αλήθειες και σαν μια αλληγορία που μας αφορά ακόμη, ειπωμένη με φόρμα χαμογελαστή. Το καλύτερο; Βγάζουν γέλιο οι κλοτσοπατινάδες, τα σκέρτσα και τα νάζια τους, με καλύτερη στιγμή τον Χρυσοστόμου ως ηδυπαθή σταρ του σινεμά να κορτάρει τον Παπαδημητρίου κάνοντας γιόγκα.

 

Θέατρο του Νέου Κόσμου(Κεντρική Σκηνή)

Τηλ : 2109212900
Παραστάσεις : Έως : 28/5
Πληροφορίες : Απόγ.: Σάβ. 6 μ.μ., Κυρ. 7, 14, 21, 28/5, Δευτ. 8, 15, 22, 29/5, 6 μ.μ. Βραδ.: Τετ.-Σάβ. 9.15 μ.μ.
Τιμη : € 15, 12 (Σάβ., Κυρ.), 13, 10

Θέατρο

Η πρώτη μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είναι η διάσημη για τις υπέροχες άριες, την μελωδική μουσική και τη δραματική θεατρικότητά της, Μαντάμα Μπαττερφλάι, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκίνησε τη Δευτέρα 8 Μαΐου!


Το κορυφαίο αριστούργημα του Τζάκομο Πουτσίνι θα παρουσιαστεί για πέντε μοναδικές παραστάσεις, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, ανοίγοντας το πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών. Η μεγαλειώδης παραγωγή, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το 2013, παρουσιάζεται σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού και σκηνοθεσία του Αργεντινού σκηνοθέτη Ούγκο ντε Άνα.

Υπόθεση

Η υπόθεση της όπερας αφορά το μοιραίο έρωτα της δεκαπεντάχρονης γκέισας Τσο-Τσο-Σαν για τον Πίνκερτον, υποπλοίαρχο του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, ο αξιωματικός επιστρέφει με την Αμερικανίδα σύζυγό του στην Ιαπωνία, μαθαίνοντας ότι έχει αποκτήσει γιο από τη Μπαττερφλάι. Εκείνη δέχεται να παραδώσει το παιδί στον Πίνκερτον, αλλά στη συνέχεια αυτοκτονεί.

Στις πέντε παραστάσεις της Μπαττερφλάι, το κοινό θα απολαύσει σπουδαίους μονωδούς όπως τους Τσέλια Κοστέα, Σάε Κιουνγκ Ριμ, Στέφανο Σέκκο, Δημήτρη Πακσόγλου, Διονύση Σούρμπη κ.ά.

Στην ιταλική γλώσσα, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017 μπορείτε να δείτε εδώ.

Ταυτότητα Εκδήλωσης

Ημερομηνία:

31/05/2017 02/06/2017 03/06/2017 04/06/2017 07/06/2017
Στις 21.00

Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Δ. Αρεοπαγίτου, Αθήνα
Eισιτήρια:

€25, €45, €55, €60, 85, €100
Παιδικό, φοιτητικό: €15
Προπώληση:

Εκδοτήρια του Φεστιβάλ Αθηνών, Πανεπιστημίου 39, Αθήνα, τηλ.: 210 3272000 | Ταμεία της ΕΛΣ στο Θέατρο Ολύμπια, Ακαδημίας 59, Αθήνα, τηλ.: 210 3662100 | Ταμεία της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ, Συγγρού 364, Καλλιθέα, τηλ.: 2130885700 | www.nationalopera.gr | www.greekfestival.gr
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

www.nationalopera.gr

 www.greekfestival.gr

 

Θέατρο

Η τέταρτη παραγωγή στο Θέατρο Rex, είναι η «Οπερέττα» μια παράσταση με αφορμή την «Οπερέττα» του Βίτολντ Γκομπρόβιτς, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο, από 3 Μαΐου, σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου.

Ο κόμης Αρισταίος σχεδιάζει να αποπλανήσει την όμορφη Αλμπερτίνα. Η επιτυχία του σχεδίου του είναι η αρχή μιας αλληλουχίας απροσδόκητων και εξωφρενικών γεγονότων, όπου συνυπάρχουν η μόδα με την επανάσταση και αντιμάχονται η διαφθορά του ενδύματος με την αθωότητα της γύμνιας.

Η ευφάνταστη, ανατρεπτική και διαχρονική Οπερέττα του σπουδαίου Πολωνού συγγραφέα Βίτολντ Γκομπρόβιτς υιοθετεί την ελαφράδα του μουσικού αυτού είδους και υπονομεύει, με το σαρωτικό της χιούμορ, τα πλαστά πολιτικά, ηθικά και ιδεολογικά πρότυπα. Εκθέτει παράλληλα τη γελοιότητα των προσώπων που τα εκφράζουν και προτείνει την υπεροχή της απλότητας και της «γύμνιας» απέναντι στην κενότητα κάθε εφήμερης μόδας.

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιάννης Αστερής
Σκηνοθεσία: Νίκος Καραθάνος
Διασκευή: Νίκος Καραθάνος, Γιάννης Αστερής
Σκηνικά-κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Κίνηση: Αμάλια Μπένετ
Βοηθός σκηνοθέτης: Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα Μπιτούνη
Βοηθοί σκηνογράφου: Μυρτώ Λάμπρου, Δημήτρης Αγγέλης, Τζίνα Ηλιοπούλου
Βοηθοί ενδυματολόγου: Στέλλα Γάσπαρη-Κάκαρη, Μαρίνα Μουρτζή, Λίνα Σταυροπούλου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά)

Χάρης Ανδριανός, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Βασιλική Δρίβα,
Πάρις Θωμόπουλος, Νίκος Καραθάνος, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Νάντια Κοντογεώργη, Κώστας Κορωναίος, Νίκος Λεκάκης, Κώστας Μπερικόπουλος, Ιωάννα Μπιτούνη, Εύη Σαουλίδου, Μιχάλης Σαράντης, Έλενα Τοπαλίδου, Άγγελος Τριανταφύλλου, Χάρης Φραγκούλης, Λυδία Φωτοπούλου, Γαλήνη Χατζηπασχάλη

Μουσικοί επί σκηνής

Ilya Algaer (κοντραμπάσο), Γιώργος Δούσος (γκάιντα, καβάλ, ντουντούκ, κλαρίνο, φλάουτο), Διονύσης Κοκόλης ( τρομπέτα), Μενέλαος Μωραΐτης (τούμπα), Κώστας Νικολόπουλος ( κιθάρα), Βασίλης Παναγιωτόπουλος ( τρομπόνι), Ιάκωβος Παυλόπουλος (κρουστά), Άγγελος Τριανταφύλλου (πιάνο).

Φωτογράφος παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

Ταυτότητα Εκδήλωσης

Ημερομηνία:

Από: 03/05/2017 Εως: 28/05/2017
Τετ., Πέμ., Παρ., Σάβ. στις 20:00
Κυρ. στις 19:00
Τοποθεσία:

Εθνικό Θέατρο - Θέατρο Rex, Σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη, Πανεπιστημίου 48, Αθήνα
Eισιτήρια:

20€ | 15€ | 10€ (φοιτητικό) | Tετ. και Πέμ. ενιαία τιμή 13€
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

Τηλ.: 210.3305074 | Κρατήσεις συλλόγων: 210.5288178 | www.n-t.gr

Θέατρο

Θέατρο: Επιστροφή στο Μπουντεγιοβιτσε
Η θεατρική ομάδα Art Vouveau, μετά την πρώτη της επιτυχημένη βωβή κωμωδία «ΤΑ ΔΕΚΑΝΙΚΙΑ, ή πώς ξέμαθα να περπατώ», επιστρέφει με ένα βωβό νουάρ δράμα βασισμένο στο θεατρικό έργο «Η παρεξήγηση» του Αλμπέρ Καμύ .

Υπόθεση του έργου:
Μια ερημωμένη από τους πολέμους χώρα. Ένα απομακρυσμένο χωριό. Ένα απομονωμένο πανδοχείο δίπλα στο ποτάμι. Ένας άντρας επιστρέφει, μετά από πολλά χρόνια, στον τόπο που μεγάλωσε για να ανταμώσει την χήρα μητέρα του και την αδερφή του. Οι δύο γυναίκες που διαχειρίζονται το πανδοχείο, προσπαθώντας να επιβιώσουν, δολοφονούν και ληστεύουν τους λιγοστούς πελάτες. Όταν δε θα αναγνωρίσουν τον συγγενή τους, αυτός θα αποφασίσει να υποδυθεί τον πελάτη που ψάχνει για δωμάτιο.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας και φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ γράφει την «Παρεξήγηση» το 1942, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό το θεατρικό έργο μαζί με τον «Καλιγούλα», τον εμβληματικό «Ξένο» και τα φιλοσοφικά δοκίμια «Ο μύθος του Σίσυφου» και «Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος» συμπληρώνουν τη μελέτη του σπουδαίου στοχαστή πάνω στο παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο ίδιος δήλωσε για την

«Παρεξήγηση»: «Αυτό είναι το έργο που με αντιπροσωπεύει περισσότερο».
Η ομάδα Art Vouveau ,στη δεύτερη δουλειά της, αντλεί υλικό από το κινηματογραφικό είδος του νουάρ των δεκαετιών ’40-’50. Ο Camilo Bentancor βασίζει την σκηνοθεσία του στη χρήση εκφραστικών μασκών φτιάχνοντας ένα σωματικό εικαστικό νουάρ. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, τέσσερις ηθοποιοί με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής αφηγούνται, χωρίς τη χρήση λόγου, μια σκοτεινή ιστορία εμποτισμένη με τις φιλοσοφικές θέσεις του Αλμπέρ Καμύ. Εγκλωβισμένοι χαρακτήρες, θύτες και θύματα την ίδια στιγμή, σε καλούν να τους παρατηρήσεις, χωρίς να τους κρίνεις , ή, όπως θα έλεγε ο Καμύ, χωρίς να τους δικάσεις.

 

 

 

Συντονισμός - Σκηνοθεσία: Camilo Bentancor
Μουσική σύνθεση: Γιάννης Σελέκος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αφροδίτη Κλεοβούλου, Θανάσης Μεγαλόπουλος, Φοίβος Συμεωνίδης Δανάη Τίκου
Στο πιάνο: Γιάννης Σελέκος
Στο κουδούνι: Μαρία Ψαρολόγου

Θέατρο OLVIO
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7 | Βοτανικός, 118 55

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Τρίτη 2 Μαΐου 2017
- για 9 μόνο παραστάσεις-
Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30| Διάρκεια: 85 λεπτά (χωρίς διάλλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό: 12 ευρώ, Φοιτητικό: 8 ευρώ, Ανέργων: 5 ευρώ
Πληροφορίες – Κρατήσεις: Τηλ: 210-3414118

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin