Σεπτεμβρίου 19, 2018

Θέατρο

Η «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη αποτέλεσε την πρώτη σοβαρή κινηματογραφική προσέγγιση του κόσμου της νύχτας, κλειστού μέχρι τότε στην αστική κοινωνία της δεκαετίας του ‘50. Ο Κακογιάννης δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη πρωταγωνίστρια από τη Μελίνα Μερκούρη για το ρόλο της Στέλλας, μιας γυναίκας ελεύθερης, που αντιστάθηκε στην κοινωνία για να δώσει λίγο φως στις προκαταλήψεις που ακόμα και σήμερα μας στοιχειώνουν.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος για να γράψει το σενάριο βασίστηκε στο άπαιχτο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια». Το έργο του Καμπανέλλη αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς στην κινηματογραφική εκδοχή του, τη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955 ), με πρωταγωνιστές τους Μελίνα Μερκούρη και Γιώργο Φούντα.

Η ταινία ήταν φαβορί για το Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1955 και η Μελίνα Μερκούρη για το βραβείο καλύτερης ηθοποιού ωστόσο διακρίθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας το 1956 και με το βραβείο καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1960.

Στο θέατρο είδαμε τη «Στέλλα» σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη το 1997 αλλά και το 2007, ενώ μόλις πριν από ένα χρόνο ο Δημήτρης Λάλος παρουσίασε το έργο «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» του Καμπανέλλη. Από τις 18 Οκτωβρίου ημέρα γενεθλίων της Μελίνας Μερκούρη, η σκηνή του θεάτρου Βεάκη υποδέχεται τη «Στέλλα» της Ανδρομάχη Χρυσομάλη.

Η ίδια έχει κάνει τη δραματουργική επεξεργασία, τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Πασχάλης Τσαρούχας κρατά το ρόλο του Μίλτου, τον οποίο ερμήνευσε στην ταινία ο αξέχαστος Γιώργος Φούντας, η Κατερίνα Κούκα ερμηνεύει τον ρόλο της ιδιοκτήτριας του κέντρου στον οποίο έπαιξε η αλησμόνητη Σοφία Βέμπο.

Παίζουν ακόμα οι Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (Αλέκος ), Αλίκη Αλεξανδράκη (μητέρα Μίλτου ), Τζίνη Παπαδοπούλου (Αννέτα ), Μαριάννα Λαγουρού (αδελφή Αλέκου ) και αρκετοί ακόμα ηθοποιοί.

Είναι μια μεγάλη παραγωγή με ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Νίκου Πλατύραρχου.

Τα σκηνικά είναι του Μανόλη Παντελιδάκη και τα κοστούμια του Βασίλη Ζούλια.
Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr.

 

Θέατρο

Πού και πότε θα δεις αυτά που δεν πρόλαβες να δεις στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο Tweet Send Mail SHARES 104 ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ      

Δείτε το slideshow

Επτά επί Θήβας  

Τις επόμενες εβδομάδες, όπως κάθε χρόνο τέτοια περίοδο, οι θεατρόφιλοι θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις του καλοκαιριού, οι περισσότερες εκ των οποίων έκαναν πρεμιέρα στην Επίδαυρο. Επαναλήψεις στο πλαίσιο των περιοδειών τους στο Ηρώδειο, στο Παλαιό Ελαιουργείο στην Ελευσίνα, σε άλλα ανοιχτά θέατρα αλλά και σε μία περίπτωση, φέτος, σε κλειστό θέατρο.    

Η αυλαία ανοίγει με τους «Πέρσες» του Σοφοκλή που ανεβάζει ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη. Οι Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Χάρης Χαραλάμπους, Νίκος Ψαρράς και Αντώνης Μυριαγκός στους κεντρικούς ρόλους. Θα δοθεί μία παράσταση στο Ηρώδειο, στις 30 Αυγούστου.  

Την επόμενη βραδιά, 31 Αυγούστου, η Καμεράτα-Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής επαναλαμβάνει για μία ακόμα φορά το μιούζικαλ «SweeneyTodd/ Σουήνυ Τοντ-ο δαιμόνιος κουρέας της Φλητ Στρητ».  

Στις 30 Αυγούστου το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει στο Κηποθέατρο Παπάγου τη μεγάλη του επιτυχία «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις, με τον Γιάννη Στάνκογλου στον ρόλο του Ετεοκλή.

Η παράσταση θα επαναληφθεί την 1η Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Άλσους «Δημήτρης Κιντής» στην Ηλιούπολη, στις 3 Σεπτεμβρίου στο Βεάκειο Θέατρο, στον Πειραιά, και στις 5 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», στον Βύρωνα.   Οιδίπους επί Κολωνώ  λο, Χρήστο Λούλη και Μιχάλη Σαράντη, η οποία παρουσιάστηκε στη Μικρή Επίδαυρο, εντάχθηκε στο πρόγραμμα του θεάτρου Πορεία και θα ανέβει εκεί από 5 έως 17 Σεπτεμβρίου για 12 μόνο παραστάσεις.

  Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή, σε νέα μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη και σκηνοθεσία του Σταύρου Τσακίρη, με τους Κώστα Καζάκο, Δημήτρη Λιγνάδη και Κόρα Καρβούνη, επαναλαμβάνεται στις 8 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο, στις 17 Σεπτεμβρίου στο Βεάκειο Θέατρο στον Πειραιά και στις 19 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Αμφιθέατρο «Θανάσης Βέγγος» στον Κορυδαλλό.  

Η «Άλκηστη» του Ευριπίδη από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, με τους Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Κίττυ Παϊταζόγλου και Γιάννη Φέρτη στους κεντρικούς ρόλους, θα παρουσιαστεί στις 11 Σεπτεμβρίου στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας και στις 18 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» στον Βύρωνα.  

Άλλη μια παραγωγή του Εθνικού, η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, μια μουσική παράσταση σε σύνθεση Νίκου Κυπουργού και σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, με τους Τζίμη Πανούση, Τάκη Χριστογιαννόπουλο και τη μέτζο σοπράνο Ειρήνη Καράγιαννη στους κεντρικούς ρόλους, θα παρουσιαστεί στο Ηρώδειο στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου, στις 10 Σεπτεμβρίου στο θέατρο «Αλέξης Μινωτής» στο Αιγάλεω και στις 17 Σεπτεμβρίου στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας.   Βάκχες   Το μιούζικαλ «Ερωτόκριτος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής θα παρουσιαστεί για μία μόνο παράσταση στις 15 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.

Η μουσική διεύθυνση και το λιμπρέτο είναι του Δημήτρη Μαραμή και η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου. Τους κεντρικούς ρόλους κρατούν οι Θοδωρής Βουτσικάκης, Μαρίνα Σάττι, Γκωτιέ Βελισσάρης, Ιωάννα Φόρτη και Κωστής Μαυρογένης.  

Οι «Βάκχες» του Ευριπίδη που ανεβάζει το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και διασκευή-σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου θα παρουσιαστούν στις 3 Σεπτεμβρίου στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας και στις 11 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.

Ο Αργύρης Πανταζάρας, ο Χρήστος Στέργιογλου, η Ανέζα Παπαδοπούλου, και η Μαρία Πρωτόπαππα ερμηνεύουν τους κεντρικούς ρόλους.    Τέλος, η «Μήδεια» του Ευριπίδη που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη με τους Μαρία Ναυπλιώτου, Χάρη Φραγκούλη, Θεοδώρα Τζήμου, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Γεράσιμο Γεννατά κ.α. θα παρουσιαστεί στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου στο Κηποθέατρο Παπάγου, στις 6 Σεπτεμβρίου στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, στις 13 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Άλσους «Δημήτρης Κιντής» της Ηλιούπολης, στις 22 Σεπτεμβρίου στο Άλσος της Νέας Σμύρνης και στις 3 Οκτωβρίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Πηγή: www.lifo.gr

Θέατρο

Tι έργο και τι θίασος! Το μοναδικό σωζόμενο σατυρικό δράμα της αρχαιότητας, ο «Κύκλωπας» του Ευριπίδη, παίχτηκε στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου τον Ιούλιο και τώρα έρχεται στο Ηρώδειο με τη Στεφανία Γουλιώτη ως μονόφθαλμο τέρας, την Άννα Καλαϊτζίδου ως Οδυσσέα και την Αλεξάνδρα Αϊδίνη ως αρχι-σάτυρο Σιληνό.

Για τον σκηνοθέτη Παντελή Δεντάκη ο Ευριπίδης μιλά για τα πιο σκοτεινά ένστικτά μας, για την ανθρωποφαγία κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, για την τάση ‘να τρώμε’ ο ένας τον άλλο αλλά και τον εαυτό μας». «Ο Κύκλωπας δεν είναι το μόνο τέρας της ιστορίας.

Μ’ αρέσει η ιδέα ότι σε ένα τέτοιο πλάσμα, μισητό και άγριο, που βασανίζεται και μας βασανίζει ως μύθος εδώ και χιλιετίες, γυρίζουμε τώρα εμείς να του πούμε ένα… ‘σ’ αγαπώ’» λέει ο ίδιος και κλείνει νέο ραντεβού με το κοινό την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στο ωραιότερο ανοιχτό θέατρο της πόλης.


Κύκλωπας
Σατυρικό Δράμα
του Ευριπίδη | Διάρκ. 90'

Θέατρο

Η Μάρθα Φριντζήλα σκηνοθετεί τον Φιλοκτήτη του Σοφοκλή, ο οποίος θα παρουσιαστεί στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, στις 25 Αυγούστου, στο πλαίσιο των Αισχυλείων.

Μια τραγωδία για τον άνθρωπο

“Ἀλλ᾽ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρ᾽ ἄλγεα πάσχων
Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν
ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·
ἔνθ᾽ ὅ γε κεῖτ᾽ ἀχέων· τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλον
Ἀργεῖοι παρὰ νηυσὶ Φιλοκτήταο ἄνακτος.”

Ιλιάδα, ραψωδία Β’

Μα ο Φιλοκτητης δέκα χρόνια μόνος εκεί, δεν τους ξεχνά στιγμή· ζει και ξαναζεί τις στιγμές του ταξιδιού και της εγκατάλειψης και έχει όλο το χρόνο του κόσμου δικό του, για να βιώνει ξανά και ξανά το μαρτύριο και την ανακούφιση, την ανάγκη επαφής με το συνάνθρωπο και την ομορφιά της μοναξιάς, το μίσος και τη νοσταλγία για τους εχθρούς του.

Καθηλωμένος κι ελεύθερος να στοχάζεται τη φιλότητα και την έχθρα, την συμπόνια και την αδιαφορία, την ανεκτικότητα και την αναλγησία, τη σωτηρία και την ταπείνωση, την σωτηρία που είναι ταπείνωση.

Ο Φιλοκτήτης, που δοξάστηκε δίνοντας τέλος στο μαρτύριο του Ηρακλή δεν δίνει τέλος στο δικό του μαρτύριο· ο Φιλοκτήτης που αγαπά ό,τι αποκτά όταν του απόμεινε μόνη η αρρώστια γαντζώνεται από αυτή σαν από αγαπημένο πρόσωπο, αγαπά την πληγή που δεν τον σκοτώνει και δεν γιατρεύεται την πληγή που του κάνανε οι αγαπημένοι του εχθροί και εκεί κάτω από τον έρημο ουρανό της Λήμνου μέσα στη δίστομη σπηλιά του, την αγκαλιάζει σφιχτά
αυτήν τη μόνη σιγουριά και παρηγοριά του, κι ίσως τότε στιγμές μπορούμε να τον φανταστούμε ευτυχισμένο.

Συντελεστές:

Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα
Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα
Σχεδιασμός φωτισμού: Φελίς Ρος
Μουσική: Άντης Σκορδής
Σκηνογραφία: Βασίλης Μαντζούκης

Διανομή:

Οδυσσέας, Έμπορος, Ηρακλής: Γιώργος Φριντζήλας
Νεοπτόλεμος: Μιχάλης Πανάδης
Φιλοκτήτης: Γιώργος Βουρδαμής- Μαυρογέννης

Χορός:

Νεφέλη Ανανιάδη, Χριστίνα Ανδρέου, Ρουμπίνη Βέργη, Μαρία Διαλούπη, Μαριέττα Δελώτη,
Κωνσταντίνος Ζαρμακούπης, Ντίνα Κατσαμπίρη, Ελίνα Κιουπάκη, Σόνια Κουλέπη, Εύη Κουταλιανού, Δημήτρης Κυπραίος, Francesca Minutoli, Κωνσταντίνος Μυλωνάς, Βάσια Μπάλλα, Αναστασία Μπρουζιώτη, Τζο Νασιοπούλου, Χριστίνα Ντάκου, Ανδρέας Ξιάρης, Γωγώ Παναγούλη, Κλαίρη Παπαδοπούλου, Στέλλα Παπακωνσταντίνου, Χρύσα Παριανού, Χρυσάνθη Πίκουλα, Βίκυ Πολυχρόνη, Βίκυ Ραφτοπούλου, Δάφνη Τσιρίδου, Βασιλική Τζουάνη, Ρουμπίνη Φέφε, Γεωργία Φίλιου, Λίτσα Φριντζήλα, Λαζάρια Φράγκου, Πέτρος Χατζόπουλος, Δήμητρα Χριστογιαννοπούλου.

 

25/08/2017, Ώρα: 21:30

Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας, Κανελλοπούλου 1, Ελευσίνα
Eισιτήρια:

5€ | 12€
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

Τηλ.: 210 5565613 | www.aisxylia.gr

Θέατρο

Οι «Πέρσες» είναι η τελευταία παράσταση των φετινών Επιδαυρείων και αν θέλετε να τη δείτε αλλά δεν έχετε μεταφορικό μέσο κλείστε θέση στο πούλμαν που θα μπορεί να σας μεταφέρει προς και από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Ηλεκτρονικά οι θεατές μπορούν να αγοράσουν εισιτήρια για τα λεωφορεία προς το αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, με κόστος € 15 για τους ενήλικες και € 2 για παιδιά μέχρι 10 ετών, πληκτρολογώντας το barcode του εισιτηρίου της παράστασης που έχουν στην κατοχή τους. Τα εισιτήρια είναι διαθέσιμα μέχρι τις 12:00 της ημερομηνίας της παράστασης. Τα λεωφορεία αναχωρούν στις 17:00 από το Σύνταγμα (μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ) και στις 17:10 από την Ομόνοια (στα Hondos Center ).

Επίσης, να υπενθυμίσουμε πως και για τη συγκεκριμένη παράσταση θα λειτουργήσει η δημιουργική απασχόληση παιδιών, από εξειδικευμένους παιδαγωγούς. Οι θεματικές ενότητες είναι χωρισμένες και διαμορφωμένες ανάλογα με το γνωστικό και ηλικιακό επίπεδο των παιδιών, που παραμένουν απασχολημένα δημιουργικά, όση ώρα οι γονείς τους παρακολουθούν την παράσταση.

Αναλυτικές πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο http://greekfestival.gr/gr/epidaurus_children

Προπώληση: εκδοτήρια Φεστιβάλ Αθηνών (Πανεπιστημίου 39, εντός στοάς ), www.viva.gr, www.athinorama.gr, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Reload Stores, www.greekfestival.gr, τηλεφωνικά με χρέωση πιστωτικής κάρτας στο 2103272000.

Θέατρο

Το Φεστιβάλ Tango Acropolis παρουσιάζει το Tango Del Sur την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου, στην τελευταία Πανσέληνο του καλοκαιριού, ο βράχος της Ακρόπολης θα πλημμυρίσει από αγαπημένες μελωδίες μεγάλων Αργεντινών Μαέστρων.

Ο επίσημος φορέας Acropolis Tango Festivals υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Αργεντινής παρουσιάζει την παράσταση Τango del Sur (To Tango του Νότου).

Αναζηήτηση για μια καλύτερη ζωή, πάθος για συντροφικότητα και έρωτα, σχέσεις που μεταμορφώνονται σε μουσική και χορό…

Μια συναρπαστική χορευτική παράσταση.της αληθινής ιστορίας του Tango με την.υπογραφή.της διεθνούς φήμης χορεύτριας και χορογράφου από την Αργεντινή, Natalia Ηills, έρχεται από Μπουένος Αires για πρώτη φορά στην Ευρώπη, σε αποκλειστικότητα και για μια μόνο παράσταση στην σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού.

Οι Κορυφαίοι χορευτές της Compania “Τangueros del Sur” αναβιώνουν με αυθεντικές ερμηνείες, περίπλοκο footwork και δυναμισμό, μέσα από το “Romper el Piso” την σπάνια σύλληψη της ιδέας της χορογράφου, την μαγική χορευτική εξέλιξη του Τango.

Τους χορευτές συνοδεύει η εννιαμελής ορχήστρα “Evocation plus” υπό την διεύθυνση και ενορχήστρωση του Αργεντίνου μαέστρο Patricio Villarejo.

Από τα μουσικά ερεθίσματα των μεταναστών, τα κρουστά και τις αφρο-αργεντινές ρίζες, η μουσική εξελίσεται αλλάζει στυλ, διαπλέκεται και δίνει έμπνευση και φόρο τιμής σε μεγάλους καλλιτέχνες και συνθέτες της Χρυσής Εποχής του τάνγκο.

Ένα μουσικό αφιερωμα σε όλα τα μεγάλα ονόματα, από τους Carlo Gardel και Lepera, Juan D’ Arienzo, Anibal Troilo, José María Contursi, μέχρι τoν επαναστατικo και ριζοσπατικo Αstor Piazzolla.

Μια μαγική βραδιά κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης, φωτισμένη από την πανσέληνο του Σεπέμβρη, με χορογραφίες γεμάτες πάθος, νοσταλγία και αισθησιασμό.

Ταυτότητα Εκδήλωσης

Ημερομηνία: 06/09/2017

Τοποθεσία:

Eισιτήρια:

Προπώληση:

Θέατρο

 Τα τσιγγάνικα βιολιά και οι καλύτεροι χορευτές της Ουγγαρίας σε μια μαγική βραδιά κάτω από την Ακρόπολη παρουσιάζουν τη μουσική, το χορό και την ψυχή ενός λαού που αγάπησε την δική του βασίλισσα!

Μια από τις σπουδαιότερες παραγωγές της Ουγγαρίας που κατέκτησε τον κόσμο, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Τον Οκτώβριο το Ηρώδειο υποδέχεται τα θρυλικά μπαλέτα Experidance της Ουγγαρίας και την Τσιγγάνικη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης, σε μια υπερπαραγωγή με 60 χορευτές και μουσικούς, εντυπωσιακά κοστούμια και υπέροχες μελωδίες που συνδυάζουν διάσημα έργα κλασικής μουσικής των Strauss, Liszt και Brahms, με τη λαϊκή μουσική παράδοση της Ουγγαρίας και τα τσιγγάνικα βιολιά. Μαζί τους ζωντανά στη σκηνή και οι σολίστες της Τσιγγάνικης Συμφωνικής Ορχήστρας της Βουδαπέστης.

Η παράσταση «SISSI, ο μύθος μιας πριγκίπισσας» περιγράφει την ζωή της πριγκίπισσας Ελισάβετ (γνωστή ως Σίσσυ) που έγινε αυτοκράτειρα της Αυστρίας σε ηλικία μόλις 16 ετών – αλλά και Βασίλισσα της Ουγγαρίας – και έζησε μια θυελλώδη ζωή.

Η Πριγκίπισσα Σίσσυ παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκο με τον οποίο απέκτησε 4 παιδιά. Έζησε αντισυμβατικά ως αυτοκράτειρα και ενώ ήταν πολύ αγαπητή στους υπηκόους της, προκαλούσε την αντιπάθεια της αριστοκρατίας της Βιέννης επειδή περιφρονούσε τους κανόνες του αυλικού πρωτοκόλλου. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της στη Βουδαπέστη και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους Ούγγρους, κυρίως για την επίτευξη του Αυστροουγγρικού Συμβιβασμού του 1867, τη χρονιά που στέφθηκε Bασίλισσα της Ουγγαρίας.

Πολλές ιστορίες και μύθοι γεννήθηκαν από τους υπηκόους της στην Ουγγαρία σχετικά με την βασίλισσά τους, όπως πολλά και τα ταξίδια και οι περιπέτειές της που έκαναν τη Σίσσυ μια πριγκίπισσα ιδιαίτερα αγαπητή σε αυτή την χώρα. Τα τσιγγάνικα βιολιά και οι καλύτεροι χορευτές της Ουγγαρίας παρουσιάζουν αυτές τις ιστορίες σε μια παράσταση γεμάτη πάθος, μουσική και χορό, γεμάτη με την ψυχή ενός λαού που αγάπησε την δική του βασίλισσα!

Στα ταξίδια της όμως στην αγαπημένη της Ουγγαρία αρχίζουν και οι τραγικές στιγμές της ζωής της. Η μικρή κόρη της Σοφία, πεθαίνει σε ένα ταξίδι στην Ουγγαρία από ατύχημα και η πεθερά της θεωρώντας υπεύθυνη τη Σίσσυ, παίρνει τα υπόλοιπα παιδιά και αναλαμβάνει την ανατροφή τους.

Ήταν η αρχή του τέλους της οικογενειακής γαλήνης για τη Σίσσυ. Αποξενώθηκε από τα παιδιά της και άρχισε να απομακρύνεται από τον σύζυγό της. Βρήκε διέξοδο στα ταξίδια και έφτασε μέχρι την Ελλάδα όπου αρχίζει να μυείται στην κλασική αρχαιότητα.

Λίγο αργότερα πεθαίνει ο γιος της και θεωρώντας υπεύθυνο τον σύζυγό της, τον εγκαταλείπει και βρίσκει καταφύγιο στο αγαπημένο της ελληνικό νησί την Κέρκυρα, όπου έχτισε το δικό της ανάκτορο, το Αχίλλειο, αφιερωμένο στον Αχιλλέα…

Η πριγκίπισσα δολοφονήθηκε λίγα χρόνια αργότερα σε ένα ταξίδι της στη Γενεύη. Η ζωή και ο θάνατός της αποτέλεσε θέμα για πολλές κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, με πιο γνωστή την ταινία Sissi (1955) με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Ρόμι Σνάιντερ.

Η παραγωγή «SISSI, ο μύθος μιας πριγκίπισσας» έχει ταξιδέψει σε 30 χώρες και έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές. Παρουσιάζει τη ζωή της βασίλισσας μέσα από τα μάτια του Ουγγρικού λαού. Μέσα από την παράσταση αναβλύζει η ψυχή και η δύναμη της Ουγγρικής παράδοσης. Εντυπωσιακά κοστούμια, μοναδικές χορογραφίες και ήχοι τσιγγάνικων βιολιών σμίγουν με κλασικές μελωδίες των Strauss, Liszt και Brahms. Μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων ενός λαού που λατρεύει τη ζωή και ζει την χαρά και τον πόνο της μέσα από τη μουσική.

Υπό την Αιγίδα της Πρεσβείας της Ουγγαρίας.

04/10/2017
Ώρα έναρξης: 20.30

Ηρώδειο, Πεζόδρομος Δ. Αρεοπαγίτου, Αθήνα
Eισιτήρια:

Διακεκριμένη ζώνη: 78€ | Α’ Ζώνη: 68€ | Β’ Ζώνη: 58€ | Γ’ Ζώνη: 48€ | Άνω διάζωμα: 30€ | Φοιτητικά/ανέργων: 25€
Προπώληση:

viva.gr | Τηλ.: 11876 | Μέσω viva wallet και σε όλο το δίκτυο συνεργατών της Viva
Πληροφορίες / Κρατήσεις:

Τηλ.: 210 7298930

Θέατρο

Τον θρυλικό «Ζορμπά» φέρνουν στη σκηνή οι Φασουλής, Ρέππας και Παπαθανασίου, με τον Βαλτινό πρωταγωνιστή κι έναν 20μελή θίασο επί σκηνής.

Ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθετεί και ο Μιχάλης Ρέππας με τον Θανάση Παπαθανασίου διασκευάζουν το γνωστό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» σε μια καλοκαιρινή παραγωγή που θα πλημμυρίσει τα ανοιχτά θέατρα της χώρας με τις μελωδίες της αυθεντικής μουσικής που συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης, τιμώντας το Έτος Καζαντζάκη 2017, που σηματοδοτεί τα 60 χρόνια από το θάνατο του μεγαλύτερου Έλληνα συγγραφέα των νεότερων χρόνων.

Τον θρυλικό ήρωα-σύμβολο της αδάμαστης φύσης του έλληνα, τον Ζορμπά, ενσαρκώνει ο Γρηγόρης Βαλτινός, ενώ οι Ναταλία Δραγούμη, Ταμίλα Κουλίεβα, Άννα Μονογιού, Μέμος Μπεγνής, Τάκης Παπαματθαίου κ.α. συμπρωταγωνιστούν. Τις χορογραφίες επιμελείται ο Δημήτρης Παπάζογλου.

Τα σκηνικά που μας μεταφέρουν στην Κρήτη του μεσοπολέμου είναι του σκηνογράφου Μανόλη Παντελιδάκη και τα κοστούμια της ενδυματολόγου Ντένης Βαχλιώτη.

Οι συντελεστές δηλώνουν ότι στη σκηνή θα δούμε να ζωντανεύει με μια νέα δημιουργική ματιά και ένα ανεπανάληπτο τρόπο ο «μοναδικός διάλογος ενός καλαμαρά και ενός μεγάλου ανθρώπου του λαού, διάλογος μεταξύ του δικηγόρου Νου και της μεγάλης ψυχής του λαού», όπως αναφέρει ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης για τη διαχρονική φιλία του με τον Ζορμπά.

Η παράσταση ήδη έχει ξεκινήσει  την περιοδεία από τις 8 Ιουλίου 2017 από την Κρήτη, την πατρίδα του μεγάλου συγγραφέα, και θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα με μια εντυπωσιακή παραγωγή και ένα πολυπληθή θίασο.

Πρωταγωνιστούν: Γρηγόρης Βαλτινός, Νίκος Βερλέκης, Στέλλα Γκίκα, Ναταλία Δραγούμη, Ταμίλα Κουλίεβα, Άννα Μονογιού, Μέμος Μπεγνής, Τάκης Παπαματθαίου, Ρένος Ρώτας, Γιώργος Παράσχος, Γρηγόρης Σταμούλης. Συμμετέχουν οι: Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Βασίλης Ζαϊφίδης, Βασίλης Λέμπερος, Αλεξία Μουστάκα, Αρετή Πασχάλη, Δέσποινα Πολυκανδρίτου, Μαριαλένα Ροζάκη, Αλέξανδρος Σιάτρας, Γιώργος Τσούρμας, Νικορέστης Χανιωτάκης, Χριστίνα Ψάλτη

Θέατρο

 Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης Μαριάννα Κάλμπαρη, με ένα σύνολο εξαιρετικών ηθοποιών και συνεργατών, παρουσιάζει τη «Μήδεια» του Ευριπίδη στην αξεπέραστη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά.

Γεράσιμος Γεννατάς, Αλεξάνδρα Καζάζου, Σύρμω Κεκέ, Ιωάννα Μαυρέα, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Θεοδώρα Τζήμου. Στον ρόλο της Μήδειας, η Μαρία Ναυπλιώτου. Ιάσων, ο Χάρης Φραγκούλης.

Η πρεμιέρα δόθηκε στη Δωδώνη στις 22 & 23 Ιουλίου, με ενδιάμεσες παραστάσεις σε Καβάλα και Θεσσαλονίκη, ενώ στις 4 & 5 Αυγούστου, η παράσταση παρουσιάζεται στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, σηματοδοτώντας την επιστροφή του Θεάτρου Τέχνης στο αργολικό θέατρο ύστερα από 7 χρόνια.

«Δύο φορές βάρβαρη η Μήδεια, από καταγωγή και από έρωτα» γράφει στον πρόλογο της μετάφρασής του ο Γιώργος Χειμωνάς. Δύο όψεις έχει ο έρωτας: τη «βάρβαρη» και την ονειρική. Την ιδανική.

Μέσα από το μύθο της Μήδειας, όπως αυτός παρουσιάζεται στην τραγωδία του Ευριπίδη, αλλά και μέσα από ένθετα στα στάσιμα του έργου κείμενα και ποιήματα της αρχαιοελληνικής γραμματείας (Πλάτωνας, Σαπφώ, Θεόκριτος, Αρτεμίδωρος κ.ά.), η παράσταση του Θεάτρου Τέχνης επιθυμεί να μιλήσει για το ανεξήγητο του έρωτα. Γι’ αυτό το «μέγα κακό που σπαράζει τους ανθρώπους». Για τον πόθο που είναι δεμένος με τον πόνο, για τους όρκους αιώνιας αγάπης και πίστης που δίνονται για να καταπατηθούν, για την προδοσία, την εκδίκηση, την καταστροφή.

Δεκαπέντε ηθοποιοί και τέσσερις μουσικοί, ζωντανεύουν επί σκηνής το μεγαλύτερο και αγριότερο παραμύθι που επινοήθηκε ποτέ για τον έρωτα. Μέσα από τα υλικά του ονείρου μιλούν για τη βαθιά λαχτάρα του ανθρώπου να ενωθεί με το άλλο του μισό. Για «τη βαριά και αθεράπευτη οργή που γεννιέται ανάμεσα σε εκείνους που είχαν αγαπηθεί». Για τον έρωτα που μένει πληγή ανοιχτή.


ΔΕΣ 5 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Συντελεστές:

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς
Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Δραματουργική επεξεργασία: Μαριάννα Κάλμπαρη, Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Α’ Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη
Β’ Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου
Σκηνικό –κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Παπαδοπούλου
Μουσική σύνθεση: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Βοηθός συνθέτη: Βάϊος Πράπας
Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα
Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σχεδιαστή φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση

Πρωταγωνιστούν: Μαρία Ναυπλιώτου, Χάρης Φραγκούλης και αλφαβητικά οι Γεράσιμος Γεννατάς, Μαριάννα Κάλμπαρη, Αλεξάνδρα Καζάζου, Σύρμω Κεκέ, Ιωάννα Μαυρέα, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Θεοδώρα Τζήμου.

Συμμετέχουν: Λήδα Κουτσοδασκάλου, Βασιλίνα Κατερίνη, Μάριος Κρητικόπουλος, Ευθύμης Χαλκίδης, Αλέξανδρος Σκουρλέτης.

Μουσικοί επί σκηνής: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος (κιθάρα), Κλέων Αντωνίου(ηλεκτρική κιθάρα), Βάϊος Πράπας (μπάσο – κρουστά), Κωνσταντίνος Ευστρατίου(μεταλλόφωνο).

* Στην παράσταση παρουσιάζονται κείμενα από τους παρακάτω συγγραφείς της αρχαιοελληνικής γραμματείας: Πλάτωνας (Ο λόγος του Αριστοφάνη στο Συμπόσιο), Θεόκριτος (μτφ. Ιωάννης Πολέμης), Σαπφώ, Αρτεμίδωρος, Μνησίλοχος, Πλούταρχος, Μακηδόνιος Ύπατος σε μετάφραση – απόδοση Μαριάννας Κάλμπαρη και Έλενας Τριανταφυλλοπούλου.

Θέατρο

Τροβατόρε του Τζουζέππε Βέρντι | Από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ηρώδειο!
21, 23, 25 και 27 Ιουλίου 2017

Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Ώρα έναρξης: 21.00

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών

Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

 

Μανρίκο: Βάλτερ Φρακκάρο
Λεονόρα: Τσέλια Κοστέα
Ατσουτσένα: Γιελένα Μανίστινα
Κόμης ντι Λούνα: Δημήτρης Πλατανιάς (21, 23/7) - Μάρκο Καρία (25, 27/7)
Φερράντο:
Ινές:
Ρουίθ:
Γέρος Τσιγγάνος:
Αγγελιαφόρος:
Τάσος Αποστόλου
Μυρτώ Μποκολίνη
Παναγιώτης Πρίφτης
Νίκος Συρόπουλος
Βασίλης Κωτσικογιάννης

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

Τιμές εισιτηρίων: €25, €45, €55, €60, €85, €100
Φοιτητικό, παιδικό: €15

Στην ιταλική γλώσσα, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

Η δεύτερη μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, είναι η δημοφιλέστατη όπερα Τροβατόρε, μία από τις σημαντικότερες του Τζουζέππε Βέρντι, σε μουσική διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη, σκηνοθεσία Στέφανο Πόντα, με ένα εξαιρετικό καστ πρωταγωνιστών.

 

Πρόκειται για το αρχετυπικό μελόδραμα του Ρομαντισμού, στο οποίο τα συναισθήματα εκφράζονται μέσα από μουσική μελωδική και ορμητική, άριες και ντουέτα γεμάτα πάθος, όπως επίσης διάσημα χορωδιακά, που δίκαια έχουν χαρίσει στην όπερα αυτή την αθανασία.

Στον Τροβατόρε, όλα διαδραματίζονται ανάμεσα στη φωτιά και στο φεγγαρόφωτο, ανάμεσα στη φλόγα του πάθους που καίει στα σωθικά και των τεσσάρων βασικών χαρακτήρων και στο ψυχρό φως του φεγγαριού, που φωτίζει ακραίες καταστάσεις. Η υπόθεση, γεμάτη απρόσμενες ανατροπές, μιλάει για δύο αδέλφια, τα οποία δεν γνωρίζουν τη συγγένειά τους και εμφανίζονται ερωτευμένα με την ίδια γυναίκα. Πρόσωπο κλειδί είναι μία Τσιγγάνα, που έριξε στη φωτιά ένα παιδί προκειμένου να εκδικηθεί για τον άδικο θάνατο της μητέρας της: από λάθος ήταν το δικό της.

Ο Τροβατόρε πρωτοπαρουσιάστηκε το 1853 στη Ρώμη, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία. Οι επευφημίες ήταν τόσο έντονες, ώστε να επαναληφθεί ολόκληρη η τελική σκηνή του έργου. Πολύ σύντομα ο Τροβατόρε έγινε η δημοφιλέστερη όπερα του Τζουζέππε Βέρντι παγκοσμίως. Το 1862 o συνθέτης ανέφερε: "είτε ταξιδέψεις στην Ινδία, είτε στην Κεντρική Αφρική θα ακούσεις τον Τροβατόρε". Η δημοτικότητα του έργου παραμένει αμείωτη έως σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το έργο του Βέρντι προτιμά επίσης ο κινηματογράφος, είτε επιλέγει τη διακωμώδησή του από τους Αδερφούς Μαρξ στο Μια βραδιά στην όπερα του 1935, είτε την αξιοποίηση του πληθωρικού, κατ' εξοχήν μελοδραματικού συναισθήματός του από τον Λουκίνο Βισκόντι στο Σένσο (1954) ή από τον Μπερνάντο Μπερτολούτσι στο Φεγγάρι (1979).

Το εύρος των μουσικών, μορφολογικών, και εκφραστικών μέσων που χρησιμοποιεί στον Τροβατόρε ο Βέρντι δεν έχει προηγούμενο. Άριες, ντουέτα, κουαρτέτα, χορωδιακά, αφηγηματικές σκηνές, σκηνές με χαρακτήρα εκκλησιαστικής μουσικής, δραματικοί μονόλογοι, όλα επιστρατεύονται και συνταιριάζουν σε μια όπερα ανεπανάληπτου μουσικού πλούτου. Αποθέωση αποτελεί η κορυφαία σκηνή του "Μιζερέρε" στο Δ' μέρος του έργου, όπου οι φωνές των μελλοθάνατων, της Λεονόρας και του Μανρίκο, αντιπαρατίθενται σε ένα σύνολο μοναδικής έμπνευσης. Ίσως το διασημότερο μέρος της όπερας είναι το «χορωδιακό των Τσιγγάνων» με το οποίο ξεκινά η Β’ Πράξη, όπου τον ρυθμό κρατούν χτυπήματα σφυριών σε αμόνια. Μέσα από τον «ρεαλιστικό» και «ακατέργαστο» αυτό ήχο ο Βέρντι μεταφέρει με τη μέγιστη οικονομία και αμεσότητα στον ακροατή τα βασικά χαρακτηριστικά των Τσιγγάνων, που πρωταγωνιστούν.

 

Η εντυπωσιακή παραγωγή σε σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια, φωτισμούς του Στέφανο Πόντα πρωτοπαρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2012, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία. Ο Στέφανο Πόντα, ένας από τους πιο επιτυχημένους Ιταλούς σκηνοθέτες όπερας της νέας γενιάς με αναγνωρίσιμο ιδίωμα, υπογράφει ένα θέαμα "ούτε σύγχρονο, ούτε συμβατικό αλλά «αρχαίο»" και σημειώνει: "Ο Βέρντι διέθετε την ικανότητα να συνοψίσει τη δαιδαλώδη και αναληθοφανή πλοκή του Τροβατόρε και να την εξυψώσει σε κάτι θεϊκό, μέσω μιας μουσικής που ήταν ταυτόχρονα δυνατή και ανεξάρτητη. Δεν είναι το λιμπρέτο ή ο λόγος, αλλά η μουσική και η δραματουργία του συνθέτη, οι οποίες κατορθώνουν να προσδώσουν η μία στην άλλη εκείνη την απόλυτη καθολικότητα, που βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία προς την αιώνια ποιότητα ενός χώρου όπως το Ηρώδειο, ενός περιβάλλοντος εξαγνισμένου και καθαγιασμένου από τους αιώνες. Μπροστά σε όλο αυτό, πώς να φτιάξει κανείς ένα σκηνικό; Αντίθετα, ο προτεινόμενος σκηνικός χώρος οφείλει να σεβαστεί το μνημείο και να είναι φυσικός, αρχαϊκός και αρχετυπικός, να μην φιλοξενεί την τραγωδία του χθες ή του σήμερα, μιας γυναίκας ή ενός τροβαδούρου, αλλά την τραγωδία όλης της ανθρωπότητας δίχως πριν ή μετά".

Ο Τροβατόρε είναι μια κατ’ εξοχήν «όπερα τραγουδιστών», καθώς απαιτεί κορυφαίους ερμηνευτές στους βασικούς ρόλους. Στην παραγωγή της ΕΛΣ συμμετέχουν μερικοί από τους κορυφαίους ερμηνευτές παγκοσμίως, όπως οι Βάλτερ Φρακκάρο, Τσέλια Κοστέα, Γελένα Μανίστινα, Δημήτρης Πλατανιάς, Μάρκο Καρία, Τάσος Αποστόλου.

O διεθνώς αναγνωρισμένος Ιταλός τενόρος Βάλτερ Φρακκάρο (Μανρίκο) έχει εμφανιστεί επανειλημμένα στα πιο σπουδαία λυρικά θέατρα παγκοσμίως όπως, μεταξύ άλλων, Σκάλα Μιλάνου, Κρατική Όπερα Βιέννης, Μητροπολιτική Όπερα Νέας Υόρκης, Κρατική Όπερα Βαυαρίας (Μόναχο), Γερμανική Όπερα Βερολίνου, Θέατρο Ρεάλ Μαδρίτης, Όπερα Σαν Φρανσίσκο, Κρατική Όπερα Αμβούργου, Αρένα Βερόνας, Θέατρο Ο Φοίνικας Βενετίας, Όπερα Ρώμης κ.α. Η διακεκριμένη Ρωσίδα μεσόφωνος Γελένα Μανίστινα (Ατσουτσένα), τα τελευταία χρόνια έχει τραγουδήσει σε λυρικά θέατρα όπως, μεταξύ άλλων, Όπερα Παρισιού, Μητροπολιτική Όπερα Νέας Υόρκης, Θέατρο Μπολσόι, Λα Μονναί Βρυξελλών, Κρατική Όπερα Βαυαρίας (Μόναχο), Βασιλική Όπερα Λονδίνου (Κόβεντ Γκάρντεν), Όπερα Καναδά κ.α. Το 2002 απέσπασε πρώτο βραβείο στον Διαγωνισμό «Οπεράλια» του Πλάθιντο Ντομίνγκο.

Στον ρόλο του Κόμη ντι Λούνα το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τον κορυφαίο Έλληνα βαρύτονο, με σπουδαία διεθνή καριέρα, τον Δημήτρη Πλατανιά. Ο Πλατανιάς λίγο πριν ντεμπουτάρει στο κορυφαίο βρετανικό φεστιβάλ όπερας Γκλάιντμπορν και μετά τις εξαιρετικές του εμφανίσεις σε Λονδίνο, Μόναχο, Βενετία, Φρανκφούρτη, Σάλτσμπουργκ, Βρυξέλλες, Αμβούργο κ.α., επιστρέφει στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε ένα ρόλο στον οποίο έχει αποθεωθεί από το ελληνικό κοινό.

Στη δεύτερη διανομή (25, 27/7) τον ρόλο θα ερμηνεύσει ο Μάρκο Καρία (ο οποίος αντικαθιστά τον Δημήτρη Τηλιακό που ασθένησε), ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς βαρύτονους, ο οποίος είναι μέλος του ensemble πρωταγωνιστών της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, ενώ έχει τραγουδήσει σε κορυφαία ευρωπαϊκά λυρικά θέατρα.

Λεονόρα ερμηνεύει η σπουδαία υψίφωνος της ΕΛΣ Τσέλια Κοστέα, η οποία αμέσως μετά το Ηρώδειο θα κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα, ερμηνεύοντας την Αΐντα. Ο διακεκριμένος βαθύφωνος της ΕΛΣ, Τάσος Αποστόλου, θα ερμηνεύσει τον ρόλο του Φερράντο.

Την παραγωγή διευθύνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Αρχιμουσικός Μίλτος Λογιάδης. Τη Διεύθυνση της Χορωδίας της ΕΛΣ υπογράφει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

Σημείωμα του σκηνοθέτη Στέφανο Πόντα

Στο θέατρο και προπάντων στην όπερα στόχος δεν είναι η εξωτερική ομοιότητα, η αληθοφάνεια, αλλά η αλήθεια. Η δε καλλιτεχνική αλήθεια διαφέρει από αυτήν της πραγματικής ζωής. Το έχει ήδη πει ο Σίλλερ: «Η τραγωδία είναι η ποιητική μίμηση μιας πράξης που διέπεται από την έννοια του συμπάσχειν και ως προς αυτό διαφέρει από την ιστορική πράξη. Θα ήταν ιστορική εάν έθετε έναν ιστορικό σκοπό και όχι έναν ποιητικό στόχο». Ως άθροισμα των τεχνών και όχι ως εγωιστικός διαχωρισμός καθεμίας από αυτές, η όπερα επιτρέπει να συνάξει κανείς σε μία ενιαία, ατέρμονα διάσταση πολλαπλές σκέψεις (ελεύθερες, είτε υπαγορευμένες από την ανάγκη, ηθελημένες, είτε ασυνείδητες), τις οποίες η μουσική περιβάλλει και ταυτόχρονα υποστηρίζει όλες μαζί, κορυφούμενη ενίοτε στην πλήρη εμπειρία του έργου τέχνης. Στην όπερα δεν υπάρχει λόγος, υπάρχει τραγούδι. Τα πρόσωπα δεν έχουν σώμα αλλά χειρονομίες, σκέψεις. Η όπερα είναι μία τέχνη που ξεδιπλώνεται μέσα από σύμβολα. 

Σε αυτό το σημείο παρεμβάλλεται η μεγαλοφυΐα του Βέρντι. Ο συνθέτης αυτός διέθετε την ικανότητα να συνοψίσει τη δαιδαλώδη και αναληθοφανή πλοκή του Τροβατόρε και να την εξυψώσει σε κάτι θεϊκό, μέσω μιας μουσικής που ήταν ταυτόχρονα δυνατή και ανεξάρτητη. Δεν είναι το λιμπρέτο ή ο λόγος, αλλά η μουσική και η δραματουργία του συνθέτη, οι οποίες κατορθώνουν να προσδώσουν η μία στην άλλη εκείνη την απόλυτη καθολικότητα, που βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία προς την αιώνια ποιότητα ενός χώρου όπως το Ηρώδειο, ενός περιβάλλοντος εξαγνισμένου και καθαγιασμένου από τους αιώνες. Μπροστά σε όλο αυτό, πώς να φτιάξει κανείς ένα σκηνικό; Αντίθετα, ο προτεινόμενος σκηνικός χώρος οφείλει να σεβαστεί το μνημείο και να είναι φυσικός, αρχαϊκός και αρχετυπικός, να μην φιλοξενεί την τραγωδία του χθες ή του σήμερα, μιας γυναίκας ή ενός τροβαδούρου, αλλά την τραγωδία όλης της ανθρωπότητας δίχως πριν ή μετά. Οφείλει να υποβάλλει την αίσθηση ότι η δράση εκτυλίσσεται σαν μέσα σε μια λήθη, στην οποία μόνον η μουσική μπορεί να μας μεταφέρει, ή σαν μέσα σε μία κατοικία όπου ξαναβρίσκεται κανείς πολλά χρόνια αφότου είχε φύγει: τα στοιχεία και οι ημερομηνίες επιστρέφουν στη μνήμη όλα μαζί, σε μία ενιαία, συνολική ανάμνηση που τα περιλαμβάνει όλα, χωρίς τον τακτικό κατακερματισμό που είναι απαραίτητος σε μία αφήγηση. Ακόμα και τα κοστούμια δεν αποτελούν διάκοσμο αλλά προέκταση μίας εσωτερικής αισθητικής, μία διασπασμένη έκφραση ωραίων και χαμένων πόθων. Η κίνηση θα είναι μία μη-κίνηση, η ανάμνηση μίας κίνησης σε μία σκηνική παρουσία πιο κοντινή στο όνειρο παρά στην ζωή σε εγρήγορση.

Ένα θέαμα ούτε σύγχρονο, ούτε συμβατικό αλλά «αρχαίο», στο οποίο το σύμβολο προσφέρεται σαν ένα είδος οπτικού εργαλείου, μέσω του οποίου αυτοί που βλέπουν και ακούν να βλέπουν και να ακούν την ιστορία της ίδιας της ψυχής, μέσα στο «Μιζερέρε» του πολιτισμού των λέξεων και των σπαταλημένων εικόνων, όπου ο Έρως θεωρείται ελεύθερος και ο Θάνατος απόμακρος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin