Ιανουαρίου 17, 2018

Βιβλίο

Η «Μικρή ερωτική ιστορία» τουΖιλ Λεγκαρντινιέ κυκλοφορεί από τις εκδόσεςι Πατάκη.
Για πείτε µου, ποια είναι η µεγαλύτερη ανοησία που έχετε κάνει στη ζωή σας; Η Ζυλί έχει κάνει ένα σωρό. Για παράδειγµα, εκείνη τη φορά που πάσχιζε να φορέσει το πουλόβερ της κουτρουβαλώντας τη σκάλα ή την άλλη που φτιάχνοντας την πρίζα κρατούσε τα καλώδια µε τα δόντια της... Και τελευταία, η εµµονή της µε τον νεοφερµένο γείτονα, χωρίς καν να τον έχει δει στ’ αλήθεια - εµµονή που της κόστισε το µάγκωµα του χεριού της στο γραµµατοκιβώτιό του...

Μα ακόµη κι αυτό δεν είναι τίποτα, απολύτως τίποτα, µπρος στα παράλογα πράγµατα που θα αποτολµήσει για να πλησιάσει αυτό τον άντρα, του οποίου το µυστικό θέλει να εξιχνιάσει.

Απίστευτα επινοητική και συνάµα γοητευµένη απ’ αυτό τον άγνωστο πλάι στον οποίο ζει αλλά για τον οποίον αγνοεί τα πάντα, η Ζυλί θα πάρει τα πιο παραληρηµατικά ρίσκα, µέχρις ότου βρει επιτέλους την απάντηση στο ερώτηµα που την κατατρύχει: για ποιον κάνουµε τη µεγαλύτερη ανοησία της ζωής µας;

Αστείο, εντυπωσιακό, απίστευτα συγκινητικό, το µυθιστόρηµα αυτό επιβεβαιώνει αυτό που ξέρουν ήδη οι εκατοµµύρια αναγνώστες του στη Γαλλία: ο Λεγκαρντινιέ έχει το χάρισµα να αφηγείται πρωτότυπες ιστορίες που µας µεταφέρουν αλλού, αφυπνίζοντας παράλληλα την πιο ενδόµυχη φύση µας.

Ένα βιβλίο που κάνει καλό!

 


Εκδότης : ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας : Λεγκαρντινιέ Ζιλ
Μεταφραστής : Κολαΐτη Ρίτα

Περιγραφή
3.000.000 αντιτύπα στη Γαλλία.

Μεταφράζεται σε 18 γλώσσες.

 

Βιβλίο

Ο συγγραφέας φαινόμενο που έγραψε το παγκόσμιο best seller.
Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 70 γλώσσες
και έχει ξεπεράσει τα 4.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.

Πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια, εκδόθηκε ένα βιβλίο που κατόρθωσε, από τότε μέχρι σήμερα, να μεταμορφώσει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο τίτλος του: «Ο Μοναχός Που Πούλησε Τη Ferrari Του». Ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να νιώσει συγκλονισμένος από την ιστορία του Τζούλιαν Μαντλ, του πάμπλουτου μεγαλοδικηγόρου που είδε σε μια στιγμή την πορεία της ζωής του να ανατρέπεται και να οδηγείται ένα βήμα πριν το θάνατο. Ένα σχεδόν μοιραίο έμφραγμα στην αίθουσα του δικαστηρίου… Η συνταρακτική αυτή εμπειρία θα αποτελέσει την αφορμή για να εγκαταλείψει για πάντα τον υλικό κόσμο και να ταξιδέψει προς την Ανατολή αναζητώντας τον ουσιαστικό σκοπό της ζωής του…

Το βιβλίο του Robin Sharma «Ο Μοναχός Που Πούλησε Τη Ferrari Του» τυπώθηκε αρχικά σε λίγα αντίτυπα, πολύ σύντομα όμως σημείωσε τεράστια επιτυχία και έγινε ανάρπαστο.

Μεταφράστηκε σε περισσότερες από εβδομήντα γλώσσες. Το μήνυμα του βιβλίου, αν και απλό, κρύβει μεγάλη δύναμη μέσα του γιατί είναι ένα μήνυμα ελπίδας και επιτυχίας.

Σε αυτό άλλωστε οφείλεται και η επιτυχία του σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι μια παραβολή που εμπνέει, προσφέροντας όχι μόνο απαντήσεις σε κάποια από τα μεγάλα ερωτήματα της καθημερινής ζωής αλλά και πρακτικούς τρόπους που θα σας βοηθήσουν να κατακτήσετε εσωτερικό πλούτο, ζωντάνια, ευτυχία και εσωτερική γαλήνη, και να ζήσετε μια ζωή για την οποία θα είστε περήφανοι.

Σχετικά με τον Συγγραφέα Robin Sharma

Robin Sharma
Το Blog του συγγραφέα
Ο ROBIN SHARMA είναι ένας από τους παγκοσμίως κορυφαίους συμβούλους σχετικά με θέματα προσωπικής επιτυχίας και καλλιέργειας των ηγετικών ικανοτήτων. Έχει συγγράψει οκτώ παγκόσμια best sellers, μεταξύ των οποίων το βιβλίο Ο Μοναχός που Πούλησε τη Ferrari του, που έχει μεταφραστεί σε εβδομήντα γλώσσες. Είναι διευθύνων σύμβουλος της Sharma Leadership International Inc., μιας εταιρείας συμβούλων που έχει μια απλή αποστολή: να βοηθήσει ανθρώπους και οργανισμούς να φτάσουν στην κορυφή της παγκόσμιας κλίμακας. Ανάμεσα στους πελάτες του περιλαμβάνονται η Microsoft, η Nike, η General Electric, η FedEx, η NASA και η BP.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:
www.robinsharma.com

Βιβλίο

Ένα ρομαντικό μυθιστόρημα για την αγάπη, που θα σας ταξιδέψει

Ο κύριος Περντί είναι «λογοτεχνικός φαρμακοποιός». Στο πλωτό βιβλιοπωλείο του, στις όχθες του Σηκουάνα, συνταγογραφεί μυθιστορήματα για κάθε δυσκολία της ζωής –προτείνει στους πελάτες του βιβλία που θα γιατρέψουν τις ψυχές τους.

Τον μόνο που δεν μπορεί να γιατρέψει είναι τον εαυτό του αφού εξακολουθεί να τον στοιχειώνει το φάντασμα της μεγάλης του αγάπης που εξαφανίστηκε πριν από είκοσι ένα χρόνια, αφήνοντας πίσω της μόνο ένα γράμμα. Ένα γράμμα που εκείνος δεν άνοιξε ποτέ.

Αυτό το καλοκαίρι ο κύριος Περντί μπαίνει επιτέλους στον πειρασμό να διαβάσει το γράμμα –και τότε τα πάντα αλλάζουν.

Σηκώνει άγκυρα και φεύγει για τον νότο της Γαλλίας. Με συνταξιδιώτες έναν διάσημο συγγραφέα που έχει χάσει την έμπνευσή του κι έναν ερωτοχτυπημένο σεφ, θα κάνει ένα ταξίδι στην καρδιά της Προβηγκίας. Ένα ταξίδι πίσω στις αναμνήσεις, κι από εκεί ξανά στη ζωή…

Η Νίνα Γκεόργκε με σαγηνευτική γραφή μάς δίνει μια γλυκιά και συγχρόνως διασκεδαστική ιστορία γεμάτη ευαισθησία, που θα σας συναρπάσει.

 

Η Νίνα Γκεόργκε είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και καθηγήτρια δημιουργικής γραφής. Έχει γράψει 26 βιβλία και πάρα πολλά διηγήματα, καθώς και άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το μικρό παριζιάνικο βιβλιοπωλείο μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες, έμεινε δύο χρόνια στις λίστες των best seller στη Γερμανία, μπήκε στη λίστα των New York Times, ήταν το δημοφιλέστερο βιβλίο στην Αγγλία για το καλοκαίρι 2015 σύμφωνα με τον Independent, ενώ έγινε επίσης best seller στην Ιταλία, την Πολωνία, την Ολλανδία και άλλες χώρες.

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τη συγγραφέα στο www.nina-george.com και στο www.ninageorge.de.

Βιβλίο

Στη δύσκολη και σκοτεινή περίοδο της χούντας, σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, μεγαλώνει η Δάφνη, μοναχοκόρη ενός συντηρητικού δάσκαλου. Όταν στο υπόγειο διαμέρισμα του σπιτιού της έρχεται μια άλλη οικογένεια, όλα αλλάζουν, όλα όσα θεωρούσε σταθερά στη ζωή της μεταβάλλονται: οι οικογενειακές σχέσεις, οι ιδέες, τα συναισθήματα, τα πρότυπα, το παρόν και το μέλλον.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα καχυποψίας και φόβου, οι πρωταγωνιστές της ιστορίας αγωνίζονται, ερωτεύονται, ενηλικιώνονται, ωριμάζουν, ενώ απ’ το απέναντι σπίτι η γειτόνισσα η Ζωή παρακολουθεί τα πρόσωπα, υφαίνει έναν υπόγειο ιστό και επεμβαίνει ως καταλύτης στην εξέλιξη της ιστορίας.

Έτσι κι αλλιώς η ζωή έχει πάντα την τελευταία λέξη.
Αθήνα, 2014.

Ένα τρακάρισμα θα γίνει η αφορμή να ξαναβρεθούν δυο γυναίκες, η Δάφνη και η Άννα. Κάποτε, σε μια θύελλα γεγονότων, οι ζωές τους είχαν διασταυρωθεί. Η συνάντησή τους θα ξεδιαλύνει γεγονότα που έμειναν για χρόνια ασαφή: οικογενειακά μυστικά έρχονται λίγο λίγο στην επιφάνεια, πολιτικά απόρρητα αποκαλύπτονται, οι αθώοι και οι ένοχοι του παρελθόντος αλλάζουν ρόλους.


H Σοφία Δημοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, η καταγωγή της όμως είναι από τα Λουσικά, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό.

Εργάστηκε ως μηχανικός στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Lapis lazuli, η πέτρα που λείπει (2012) και Άλμα θα πει ψυχή (2013).



Βιβλίο

Οι Εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ και το Public Συντάγματος, σας προσκαλούν σήμερα Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016, στις 19:00μ.μ, στην παρουσίαση του βιβλίου της Τζένης Καλλέργη «Ανεκπλήρωτες Επιθυμίες».

Στην παρουσίαση θα απευθύνουν χαιρετισμό:

Ο Κώστας Πυλαρινός, πρόεδρος της ένωσης τ. βουλευτών και ευρωβουλευτών και η
Κική Σεγδίτσα, δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου.

Θα μιλήσουν επίσης:

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, πανεπιστημιακός, λογοτέχνης, δημοσιογράφος και κριτικός θεάτρου.

Ο Τάσος Κουράκης, Α αντιπρόεδρος της Βουλής

Η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος

Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Ζίνα Κουτσελίνη

Ενώ αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι ηθοποιοί:
Όλγα Πολίτου, Μαρία Αλιφέρη, Τέλης Ζώτος και Γιώργος Σίσκος.

«Ανεκπλήρωτες Επιθυμίες».


Η ζωή της Τζοβάνας ήταν ολόκληρη μια ανεκπλήρωτη επιθυμία. Πάντα φρόντιζε για τους άλλους, βάζοντας τα δικά της θέλω σε δεύτερη μοίρα.
Μέχρι που γνώρισε εκείνον... Ο διάσημος ηθοποιός ενέπνευσε έναν παθιασμένο έρωτα στη νεανική της καρδιά, έναν έρωτα όμως απαγορευμένο και γι’ αυτό τόσο δυνατό.

Η Τζοβάνα θα ανατρέψει τα πάντα και θα κυνηγήσει την ευτυχία, παλεύοντας με όλους και, κυρίως, με τον εαυτό της. Θα αφήσει την κραυγή των δικών της επιθυμιών να σκεπάσει τις φωνές που την καλούν να απομακρυνθεί από τον αγαπημένο της και μαζί του θα χτίσει έναν κόσμο φτιαγμένο μόνο για τους δυο τους. Έναν κόσμο γεμάτο αγάπη, θέατρο, επιτυχίες, μαγεία και ταξίδια, αλλά και με μια σκοτεινή σκιά να πλανιέται διαρκώς στον άλλοτε καταγάλανο κι άλλοτε συννεφιασμένο ουρανό του...

Μέσα από μία πραγματική, συναρπαστική
ιστορία αγάπης περνά η ιστορία της Ελλάδας
και του ελληνικού θεάτρου, σε μια αφήγηση
που θα ταξιδέψει τον αναγνώστη
στον κόσμο του πολιτισμού και του ονείρου.

 

Κολλάρου-Καλλέργη Τζένη


Η Τζένη Κολλάρου-Καλλέργη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου. Έπαιξε στο Θέατρο, στο Ραδιόφωνο και στην Τηλεόραση. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε στο έργο Οι Απροσάρμοστοι του Χάμπτον. Συνεργάστηκε με το Πειραματικό Θέατρο της Μαριέττας Ριάλδη, με την `Αλλη Σκηνή του Νίκου Περέλη ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους. Πήρε μέρος στα έργα Ταβάριτς, Πριν το ηλιοβασίλεμα, σε μονόπρακτα των Μουρσελά, Κεχαίδη, Περέλη, στον Γλάρο του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόρτζου, ερμήνευσε την Νόρμα Ντέσμοντ στη μεταφορά στο θέατρο της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας Η λεωφόρος της Δύσης, την Ξανθίππη στον μονόλογο του Γιώργου Α. ΧριστοδούλουΞανθίππη, η γυναίκα του Σωκράτη, την Πηνελόπη Δέλτα στο έργο του Γιώργου Α. Χριστοδούλου Πηνελόπη Δέλτα κ.ά. Στην τηλεόραση, έλαβε μέρος σε πολλά θεατρικά έργα, ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους, στο Θέατρο τηςΔευτέρας, παραγωγή της Κρατικής Τηλεόρασης, σε πολλά μονόπρακτα της σειράς Από την Κωμωδία στο Δράμα, στο σήριαλ Ονειροπαρμένος του Γιάννη Πρετεντέρη, και σε άλλες τηλεοπτικές παραγωγές. Επί μια δεκαετία, υπήρξε εκφωνήτρια-παρουσιάστρια καλλιτεχνικών και διαφημιστικών εκπομπών, παρουσιάζοντας πληθώρα προγραμμάτων καλλιτεχνικού, ψυχαγωγικού και διαφημιστικού περιεχομένου σε όλους τους Σταθμούς της Κρατικής Ραδιοφωνίας και έγινε γνωστή με το πατρικό της Τζένη Κολλάρου. Επί σειρά ετών μέλος του Δ.Σ. και Γενική Γραμματέας του Ιδρύματος Κοινωνικών-Ιστορικών Ερευνών «Σταύρος Καλλέργης», και μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης.

Έχει αρθρογραφήσει σε εφημερίδες και περιοδικά. Για πολλά χρόνια συμπορεύτηκε ενεργά στο πλευρό του μεγάλου καλλιτέχνη και πνευματικού ανθρώπου Λυκούργου Καλλέργη, και συνεργάστηκε μαζί του στον αγώνα για τον Πολιτισμό, την Πολιτική και το Θέατρο. Από τον γάμο της με τον Λυκούργο Καλλέργη απέκτησε έναν γιό, τον Σταύρο, κι έναν εγγόνο, τον Λυκούργο.

Βιβλίο


Από τις εκδόσεις Οδός Πανός κυκλοφορεί το βιβλίο, Η τρυφερότητα των άκρων του Γιώργου Ν. Ευσταθίου .

Ήθελε τόσο να του πει: Μη φύγεις
στα πόδια του να πέσει, να συρθεί
με χέρια ανοιχτά ν' αρχίσει παρακάλια.

Ήθελε τόσο να φωνάξει: Μείνε λίγο
τα ίδια λόγια πες μου, τα ίδια πάλι
ακόμα μια φορά κι ας είναι ψέματα.

Δεν έβγαλε μιλιά, δεν είπε ούτε λέξη
όχι πως μέτρησε να μην τσαλακωθεί
ήτανε θέμα αισθητικής και τίποτα άλλο.

 

Έσκυψε και ξαφνικά του φίλησε τα πόδια

σημάδι ολοφάνερο της άγριας τρυφερότητας

έμοιαζε κύμα ορμητικό που σκάει στην άμμο

 η μέσα θάλασσα βρήκε διέξοδο∙ τον τρόπο.

 

 Τα πήρε μες τα χέρια του μ’ όλο τον σεβασμό

ωραία πέλματα, τόσο γερά, καλοσχηματισμένα

 με δάκτυλα συμμετρικά, δέρμα σχεδόν εφηβικό

 μακάρι να βρισκόταν πρόχειρο κανένα μύρο.

 

 

 Τα πήρε μες τα χέρια του με δέος∙ σιωπηλός

 τα σκέπασε με χάδια∙ για ώρα τα κράτησε απαλά

 όπως κρατάς καμιά φορά προτού να κοιμηθείς

 ένα βιβλίο ανοιχτό στην τελευταία του σελίδα.

 

 

 

Βιβλίο

Η Ξένια Καλογεροπούλου γράφει ένα σπαρακτικό γράμμα στον Κωστή Σκαλιόρα
Η Ξένια και ο Κωστής έζησαν μαζί 37 χρόνια. Τους χώρισε ο θάνατος το 2013. Από τότε και για ένα χρόνο του έγραφε ένα γράμμα. Έγινε βιβλίο: 'Ένα γράμμα στον Κωστή".

«Όταν πεθαίνει κάποιος, σκέφτεσαι «αχ, ήθελα να του είχα πει αυτό». Με τον Κωστή αυτό δεν το έχω. Νομίζω, τα καλύψαμε όλα. Αυτό που μου λείπει είναι ότι δεν μπορώ να του κάνω ένα τηλεφώνημα. Ό,τι κάνω έχει σχέση με αυτόν. Πάω και παρκάρω το αυτοκίνητο το βράδυ και λέω «δεν θα του άρεσε έτσι όπως το έχω παρκάρει, δεν είμαι ευγενική, θα έπρεπε να έχω αφήσει περισσότερο χώρο στους άλλους». Ξαναμπαίνω στο αυτοκίνητο και παρκάρω όπως θα ήθελε εκείνος».

Ξένια και Κωστής με το πρώτο τους εγγόνι
Η Ξένια και ο Κωστής, η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Κωστής Σκαλιόρας έζησαν μαζί 37 χρόνια. Λέει ότι τα χρόνια με τον Κωστή την επηρέασαν πολύ, την άλλαξαν, περισσότερο από όσο τον επηρέασε εκείνη. Είμαι σίγουρη ότι αν την άκουγε θα χαμογελούσε με αυτό το μικρό ευγενικό του χαμόγελο και θα διαφωνούσε σταθερά. Πιθανώς θα είχε δίκιο. Όπως είχε δίκιο όταν έλεγε ότι «μια μέρα με την Ξένια είναι σαν ένα ταξίδι».


Νομίζω ότι όλοι όταν μιλάμε για την Ξένια σκεφτόμαστε έναν άνθρωπο τρυφερό, συνδεδεμένο με την παιδική ηλικία, έναν άνθρωπο παιχνιδιάρη και αγέραστο. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει έναν άνθρωπο απίστευτα δυνατό, τολμηρό, καινοτόμο, πιο ανοιχτόμυαλο από ανθρώπους με τα μισά της χρόνια. Τα τελευταία χρόνια η Ξένια Καλογεροπούλου έκανε την έκπληξη στο θέατρο διαλέγοντας ένα ρεπερτόριο που όπως θάλεγαν τα πιτσιρίκια που λατρεύει «δεν της τόχα». Έπαιξε τους ρόλους που της άξιζαν, τα πιο πρωτοποριακά, τα πιο σύγχρονα και με τον πιο μοντέρνο τρόπο.

Η Ξένια με τους γονείς της
Τα τελευταία χρόνια η Ξένια τακτοποίησε με θαυμαστή σοφία και γενναιοδωρία τα του οίκου της, αφήνοντας το θέατρο Πόρτα στα χέρια του Θωμά Μοσχόπουλου και κρατώντας μόνο ένα κομμάτι αφήγησης σε παιδιά, αυτό που την ευχαριστεί. Δε θα μιλήσω για τη γενναιοδωρία αυτής της παραδειγματικής κίνησης. Η Ξένια είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος. Πανέξυπνος και ως εκ τούτου εξαιρετικά ευαίσθητος. Προσφέρει μια κιβωτό στους επόμενους αν και νομίζω και η ίδια είναι πολύ νέα ακόμα, για την ακρίβεια θα είναι πάντα νέα, θα είναι πάντα η Ξένια, με πολλά όνειρα, πολλά σχέδια. Και όπως λέει "αν δε το κάνω τώρα που είναι 79 πότε θα το κάνω; Στα 90";

Ο Κωστής πριν τον γνωρίσει η Ξένια
Σκέφτομαι πως αν έχεις ζήσει μια ολόκληρη ζωή με κάποιον ο αποχωρισμός είναι μαρτύριο. Η Ξένια δε το άφησε να σέρνεται. Το έκανε κάτι και αυτό. Το έκανε ένα μακρύ γράμμα που κρατά ένα χρόνο παρατείνοντας την ύπαρξη του Κωστή δίπλα της. Το έκανε βιβλίο. Όταν αρχίζει να διαβάζει κανείς το βιβλίο, από την πρώτη κιόλας γραμμή «αγάπη μου», που του γράφει, δε θες να σταματήσεις. Να την σκέφτεσαι. Να κλαις. Να την ακούς να το αφηγείται.


Η Ξένια είναι ένας πολύ δυνατός, ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος, ένας δικός μας άνθρωπος και αυτό το λέω εννοώντας τις χιλιάδες των ανθρώπων που είδαν έστω μια φορά το θέατρό της και σφραγίστηκε με ένα τρόπο η ζωή τους για πάντα.

 

Και από αυτό το μαγικό βιβλίο το «Γράμμα στον Κωστή» ξεχώρισα μερικά κομμάτια:

Πέρασαν κάπου πέντε μήνες και από τότε σου μιλάω κάθε τόσο σου στέλνω με το νου μηνύματα που δε θα λάβεις, αλλά που με κρατάνε δεμένη μαζί σου. Και θυμήθηκα μέρες και στιγμές που δε θα ήθελα ποτέ να τις ξεχάσω. Και που είχα την ανάγκη να τις μοιράζομαι με σένα που δεν υπάρχεις πια. Να τις ξαναθυμάμαι όπως θα τις κουβέντιαζα μαζί σου.

Θα ήθελα να μπορώ να σου λέω:

«Θυμάσαι;»

Αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω πια είναι να λέω μονάχη μου:

«Θυμάμαι».

Αναρωτιόμουν ακόμα αν θα είχα γίνει πραγματικά μια καλή μητέρα. Και αναρωτιέμαι ακόμη. Πίστευα τότε ότι ήμουν φτιαγμένη για κάτι τέτοιο, μπορεί όμως και να έκανα λάθος. Να μην ήταν αλήθεια. Το σίγουρο είναι ότι μια εγκυμοσύνη ακόμα και στην αρχή της σε κάνει να νιώθεις κάτι πολύ δυνατό. Γι αυτό είναι τόσο τρομερό όταν αυτό δεν καταλήγει πουθενά. Εκείνο όμως που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι ακόμα και αν αυτές οι περιπέτειες μαύρισαν ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου, τα καλύτερά μου χρόνια, δε θα ήθελα να μη τις έχω ζήσει. Μαζί με τον πόνο μου χάρισαν στιγμές που ποτέ δε θα ξεχάσω. Κι ούτε είναι αλήθεια –όπως νομίζουν μερικοί- ότι άρχισα να κάνω θέατρο για παιδιά επειδή δεν κατάφερα να γίνω μητέρα. Τότε έλπιζα ακόμα πως θα ερχόταν μια στιγμή που το παιδί μου θα ήταν δίπλα μου στις πρόβες και τις παραστάσεις μου.


Καθόμασταν με το Θωμά (Μοσχόπουλο) και φτιάχναμε κάτι τραγουδάκια για μια παιδική παράσταση. Ξαφνικά ήρθες εσύ και μας είπες: «έχω καρκίνο». Και μετά από λίγο πρόσθεσες: «Κοίτα σύμπτωση. Στο αυτοκίνητο άκουγα ένα τραγούδι που έλεγε: «ένα ποτήρι θάνατο θα πιω».


Τώρα σου γράφω πια από την Αθήνα. Γυρίζοντας από το χωριό έπεσα σε σκοτούρες και δουλειά. Για αρκετές μέρες δεν προλάβαινα να σου γράψω. Δεν έπαψα όμως να σου μιλάω. Έκλεισε ένας χρόνος που μ΄άφησες μόνη. Στον τάφο σου όμως δεν ξαναπήγα. Το πιθανότερο να μην ξαναπάω ποτέ. Μόνο άμα σου μιλάω σε νιώθω ακόμη κοντά μου. Είναι και κάτι άλλο. Το γραφείο σου είναι ακόμη άνω κάτω.


Σίγουρα έμαθα πολλά παίζοντας ένα σωρό ρόλους όντας θιασάρχης και αφεντικό του εαυτού μου. Αλλά νομίζω τα χρόνια που είχα την ευθύνη ενός θιάσου είχα τόσο πολλά στο μυαλό μου που δυσκολευόμουν να νιώσω ότι είμαι απλώς μια ηθοποιός που φροντίζει το ρόλο της. Δεν αρνιέμαι ότι η πείρα αυτών των ετών ήταν πολύτιμη, αλλά μπόρεσα να προχωρήσω πιο ελεύθερα δουλεύοντας πάλι free lance, όπως λένε και οι αγγλομαθείς.


Τελειομανής, ενθουσιώδης, αφοπλιστικά αθώος και βαθύτατα πονηρός, ο Λευτέρης μπορούσε να είναι πιεστικός και ανυπόμονος ενίοτε και ανυπόφορος, αλλά συγχρόνως απολαυστικός και αξιολάτρευτος. Σε οδηγούσε σε σκοτεινά μονοπάτια, αν όμως κατάφερνες να πορευτείς μαζί του, ο δρόμος μπορεί να ήταν κουραστικός και επικίνδυνος, αλλά ήταν μια συναρπαστική περιπέτεια. Τα δυο χρόνια που δούλεψα κοντά του ήταν επίπονα, αλλά ούτε στιγμή δε μετάνιωσα γι αυτά.


Στη συνέχεια σκηνοθετούσα τις παιδικές μας παραστάσεις μαζί με τον Φασουλή. Στην αρχή σκηνοθετούσαμε επί ίσοις όροις, αλλά σιγά-σιγά διαπιστώνοντας ότι ο Σταμάτης τα έκανε όλα πολύ καλύτερα από εμένα, αποσύρθηκα και τα έκανε όλα μόνος του. Τώρα πια ένα είναι το πρόβλημά μου σχετικά με τη σκηνοθεσία. Ότι παρακολουθώντας τις πρόβες που σκηνοθετεί κάποιος άλλος, αν μου έρθει ξαφνικά μια ιδέα έχω την τάση να πετάγομαι σε ακατάλληλες στιγμές για να τη διατυπώσω. Έχω φάει όμως τόσες πολλές κατσάδες, που τα τελευταία χρόνια έχω μάθει πια να κρατιέμαι, κι αν έχω κάτι να πω το σημειώνω σε ένα χαρτί και το λέω στο διάλειμμα.

Αναρωτιέμαι συχνά ποιους και πόσους μπορούμε να θεωρούμε πραγματικούς μας φίλους. Κι αν είναι απαραίτητο να τους ξέρουμε από παλιά. Η κόρη σου μου είπε κάποτε ότι τέτοιοι φίλοι είναι μόνο αυτοί που γνωρίζουμε από τα χρόνια του σχολείου. Αν και αμφιβάλλω αν θα έχει ακόμη την ίδια γνώμη. Εγώ, πάλι, έτυχε να γνωρίσω φίλους που μετράνε πραγματικά για μένα σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία. Κι αν προλάβω, δεν αποκλείεται να γνωρίσω και άλλους.


Το Σάββατο στις 5 Οκτωβρίου 2013, είχα περάσει το πρωινό μαζί σου. Καθόμουν δίπλα σου και σε κοίταζα. Ξαφνικά, δεν ξέρω κι εγώ πως, κατάλαβα πως δεν ήσουν πια εκεί. Φώναξα μια νοσοκόμα. Σε κοίταξε για μια στιγμή, κι ύστερα έπιασε το χέρι μου και το ακούμπησε στο στήθος σου. Ίσα - ίσα για να νιώσω την τελευταία σου ανάσα. Κι ύστερα έπιασα να σου γράφω. Δεν ήξερα γιατί ακριβώς το έκανα, μου φαινόταν και λίγο τρελό. Ήταν όμως ένας τρόπος να αντέξω την ιδέα ότι ποτέ δε θα σε ξαναδώ. Αλλά και να σε κρατήσω μέσα μου όσο γίνεται πιο ζωντανό στα χρόνια που μου μένουν πια να ζήσω.

Βιβλίο

Μια συλλογή από 67 μικρές –έως μικροσκοπικές– ιστορίες, από εκείνες που ξεπηδούν απρόσκλητες καθώς ξεφυλλίζεις, ας πούμε, ένα άλμπουμ με οικογενειακές φωτογραφίες, απαρτίζουν το νέο βιβλίο του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Γραφικός χαρακτήρας» (εκδόσεις Μεταίχμιο).

Ιστορίες δικές του, προσωπικές, από τα παιδικά χρόνια, την εφηβεία και την νιότη του, που φαντάζουν μακρινές, αν και ο απόηχός τους, όπως σημειώνει ο συγγραφέας, «βρίσκει τρόπο να επιβιώνει, παρηγορητικός, μέσα στη βουή και την αντάρα». Το προσωπικό βίωμα, βέβαια, «δεν είναι παρά η αφορμή αυτών των ακαριαίων αφηγήσεων που ψηλαφούν το αποτύπωμα μιας εποχής, με αφετηρία τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Ιστορίες που μαρτυρούν πως το παρελθόν βρίσκει πάντα τρόπο να τρυπώνει ανάμεσα στα λόγια μας…».

Όπως έχει πει ο συγγραφέας, ο «Γραφικός Χαρακτήρας» γεννήθηκε απροσδόκητα μια μέρα όταν, ανάμεσα σε κάτι dvd, ανακάλυψε το dvd με τη στεφανιογραφία της μητέρας του, «ενθύμιο μιας έκτακτης καλοκαιρινής επίσκεψης στο «Αλεξάνδρα». Κράτησα μια σημείωση, 77 μόλις λεξούλες, που εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον έμοιαζε περισσότερο με ημερολογιακή καταγραφή παρά με οτιδήποτε άλλο».

Το μικροαστικό σύμπαν της δεκαετίας του ’60 ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες του Νίκου Παναγιωτόπουλου, με έναν τρόπο σχεδόν κινηματογραφικό –ας μην ξεχνάμε πως ο συγγραφέας έχει και μακρά θητεία ως σεναριογράφος στον ελληνικό κινηματογράφο. Μερικές ασπρόμαυρες οικογενειακές φωτογραφίες ενδυναμώνουν την αίσθηση που έχει κανείς πως ξεφυλλίζει ένα παλιό οικογενειακό άλμπουμ…

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ξαναδοκιμάζεται εδώ στη μικρή φόρμα έπειτα από σχεδόν είκοσι χρόνια (πολλοί τον πρωτογνώρισαν με τα διηγήματα της «Ενοχής των υλικών» το 1997). Κι επιστρέφει με «ιστορίες της μιας ανάσας, οι περισσότερες από τις οποίες θα μπορούσαν να διαβαστούν άνετα ακόμα κι ανάμεσα σε δυο σταθμούς του αθηναϊκού μετρό»…

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε Τεχνολόγος Μηχανικός, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αλλά από το 1991 στράφηκε στο σενάριο και την πεζογραφία. Έχει γράψει σενάρια για τηλεοπτικές σειρές και έχει γράψει ή έχει συνεργαστεί στη συγγραφή σεναρίων για περισσότερες από δέκα ταινίες μεγάλου μήκους (Απόντες, Βασιλιάς, Αγρύπνια, Ώρες κοινής ησυχίας κ.ά.) –αποσπώντας βραβεία τόσο στην Ελλάδα όσο και σε Διεθνή Φεστιβάλ.
Ο Γραφικός χαρακτήρας είναι το έκτο βιβλίο του. Προηγήθηκαν η συλλογή διηγημάτων Η ενοχή των υλικών (1997, Βραβείο Μ. Ράλλη) και τα μυθιστορήματα Ο Ζίγκι απ’ τον Μάρφαν (1998), Το γονίδιο της αμφιβολίας (1999), Αγιογραφία (2003) και Τα παιδιά του Κάιν (2011, Βραβείο του Ιδρύματος Π. Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών).
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά και στα ολλανδικά, ενώ βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά, στο σερβικά, στα σλοβενικά, στα πολωνικά και στα κινέζικα.

 

Βιβλίο

Η Ελένη Στασινού παρουσιάζει το βιβλίο "Βρωμοθήλυκα" της ιστορίας

Οι Εκδόσεις Γκοβόστη και η συγγραφέας Ελένη Στασινού σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου "Βρωμοθήλυκα" της ιστορίας, την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016 στον πολυχώρο Arthens.

Θα μιλήσουν οι:
Ιωάννης Τζαμτζής, Αναπ. Καθ. Ιστορίας και Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Δρ Νομικής Université Panthéon-Assas, Paris II
Κωνσταντίνος Μπούρας, κριτικός λογοτεχνίας και θεάτρου, ποιητής , συγγραφέας.

Αποσπάσματα θα διαβάσει ο Νίκος Αλεξίου, Ηθοποιός .


Πληροφορίες
Τοποθεσία: Arthens, Αιόλου 77 και Ευριπίδου, Αθήνα

Ημερομηνία: Τετάρτη 15 Ιουνίου στις 19:00

Πληροφορίες: www.govostis.gr

Βιβλίο

Ανσας έλεγε κανείς ότι υπάρχει ένα βιβλίο που έχει όλες τις απαντήσεις για τον έρωτα, θα τον πιστεύατε; Η Φλώρα Κασσαβέτη και οι εκδόσεις Μίνωας παρουσιάζουν το βιβλίο Υπάρχει έρωτας με την πρώτη ματιά; και άλλες 99 ερωτήσεις για τον έρωτα.

Σας περιμένουμε απόψε Δευτέρα 6 Ιουνίου, στις 20:30, στον IANO (Σταδίου 24, τηλ.: 210 3217917).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Ζήσης Παπαθανασίου επίκουρος καθηγητής Γυναικολογίας και Πρόεδρος του Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου

Αλεξάνδρα Καππάτου ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας, και η Φαίη Ευθυμίου, διευθύντρια του περιοδικού Forma.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Εύα Ντελιδάκη.

Μετά την παρουσίαση θα γίνει κλήρωση και τρεις τυχεροί θα κερδίσουν ένα βραχιολάκι του έρωτα, μια συνεδρία συμβουλευτική ζεύγους και μια συναστρία ζεύγους.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Η Φλώρα Κασσαβέτη μέσα από τις συνηθέστερες, αλλά ταυτόχρονα τις πιο σημαντικές ερωτήσεις δημιούργησε ένα βιβλίο-εγχειρίδιο για ερωτευμένους και μη!

Μερικοί από τους ειδικούς που συνεργάστηκαν μαζί της για την απάντηση των ερωτήσεων είναι:Δρ. Θάνος Ασκητής, Δρ. Λίζα Βάρβογλη, Θωμάς Γαζής, Κωνσταντίνος Ξένος, Δημήτρης Γρηγοράκης, Αλεξάνδρα Καππάτου, Δρ. Νάνσυ Μαλλέρου, Λίτσα Πατέρα, Κώστας Ρωμανός.

Γιατί χτυπά δυνατά η καρδιά των ερωτευμένων;

Σεξ και έρωτας πάνε πακέτο;

Τι ερωτεύονται οι γυναίκες στους άνδρες;

Ο έρωτας είναι γραμμένος στα άστρα;

Μπορεί να υπάρξει έρωτας μεταξύ φίλων;

Ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα;

Ο έρωτας αδυνατίζει;

To στρες σαμποτάρει τον έρωτα;

Γιατί ερωτευόμαστε λάθος ανθρώπους;

 

100 ερωτήσεις με τις πιο άμεσες, αληθινές και περιεκτικές απαντήσεις για τον έρωτα, που ορίζει τη ζωή και την ύπαρξή μας ανά τους αιώνες, δίχως να αφήνει κανέναν ασυγκίνητο!

45 ειδικοί, με ξεχωριστές γνώσεις και από διαφορετική σκοπιά ο καθένας, αναλύουν, αποσαφηνίζουν και εξηγούν πώς, πότε, ποιους ερωτευόμαστε και γιατί.

234 έρευνες αποκαλύπτουν, συμπληρώνουν ή ανατρέπουν όλα όσα ξέρουμε ή δεν ξέρουμε για τον έρωτα!

1 βιβλίο που πάνω απ’ όλα έρχεται να μας υπενθυμίσει

ότι η τέχνη τού να αγαπάς και να αγαπιέσαι δεν είναι

τόσο απλή υπόθεση όσο νομίζουμε!

Ή, μήπως, είναι;

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

H Φλώρα Κασσαβέτη είναι δημοσιογράφος, αρχισυντάκτρια στο περιοδικό Forma του ομίλου ΑNT1, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στο www.happymom.gr του ίδιου ομί­λου. Έχει συνεργαστεί ως συντάκτρια, υπεύθυνη ύλης και αρχισυ­ντάκτρια σε περιοδικά ποικίλης ύλης: Είναι, To Παιδί μου κι Εγώ, Παιδί και Νέοι Γονείς, Ρrevention, Jolie κ.ά.

Έχει ασχοληθεί με τον τομέα των σχέσεων, του σεξ, της ψυχολογίας και της υγείας και έχει συνεργαστεί για τη σύνταξη άρθρων με κορυφαίους ειδικούς.

Έχει πάρει συνεντεύξεις από σημαντικό αριθμό επιστημόνων από τον χώρο της παιδιατρικής και της υγείας.

Ζει στο Χαλάνδρι, είναι παντρεμένη και δηλώνει ερωτευμένη με τον σύζυγό της και πατέρα της κόρης της–, με τον οποίο μετρά είκοσι χρόνια γάμου

Η ταινία της εβδομάδος

Maria by Callas

Ντοκιμαντέρ για τη σπουδαιότερη σοπράνο του προηγούμενου αιώνα. 

 

 

 

 

 

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin