Φεβρουαρίου 19, 2018

Σχέσεις - Σεξ

Τα παιδιά συνήθως επικοινωνούν τι σκέψεις και τα συναισθήματά τους με πράξεις, όχι με λόγια κι αυτό είναι μια πραγματικότητα, ειδικά σε μια περίπλοκη κατάσταση όπως το διαζύγιο. Πολλές φορές τα παιδιά εκφράζονται μέσα από προβληματικές συμπεριφορές που δεν φαίνονται να έχουν σχέση με το διαζύγιο.

Σε αυτό το άρθρο, θα μάθεις να αναγνωρίζεις ποια είναι τα σημάδια αυτά που δείχνουν ότι το παιδί σου πονάει στο διαζύγιο. Ποιες είναι οι συμπεριφορές που εκδηλώνει και πώς μπορείς να το διαχειριστείς όλο αυτό; Παρακάτω θα δείς τους πιο συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους αντιδρούν τα παιδιά, για ποιο λόγο και τι μπορείς να κάνεις γι’ αυτό!

Εγωϊσμός

Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι τα παιδιά τους είναι πιο εγωκεντρικά μετά το διαζύγιο και πράγματι πολλά παιδιά αντιδρούν με κυνισμό και απερισκεψία, σκεπτόμενα μόνο ως «Εγώ, εγώ, εγώ».
Τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από μια τέτοια συμπεριφορά: Τα παιδιά έρχονται στο κόσμο με το αίσθημα ότι είναι το κέντρο του κόσμου. Όσο ωριμάζουν, σταδιακά βγαίνουν από αυτή την εγωκεντρική κοσμοθεωρία ωστόσο το διαζύγιο αναγκάζει τα παιδιά να αντιμετωπίσουν την ωμή πραγματικότητα, συνήθως πρίν να είναι συναισθηματικά έτοιμα να το διαχειριστούν.
Τι μπορείς να κάνεις: Μπορεί να αισθάνεσαι ότι πρέπει να πείς «Δεν είσαι το κέντρο του κόσμου, ξέρεις!» αλλά αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα. Ότι το παιδί νιώθει περιθωριοποιημένο και ασήμαντο. Δείξε του ότι η αγάπη σου για εκείνο είναι όντως το κέντρο του δικού σου κόσμου (με μια χειρονομία ή αγκαλιά) χωρίς πολλά λόγια και κηρυγματα. Αυτού του είδους η αφοσίωση θα το βοηθήσει να πάρει την επιβεβαίωση που χρειάζεται.

Έλλειψη στόχων

Μήπως το παιδί σου, φέρνει άσχημους βαθμούς ή σημειώνει μείωση στην απόδοσή του σε συγκεκριμένους τομείς; Μπορεί να παρατηρείς ότι είναι αποθαρρυμένος και θλιμμένος ή πιο συγκεντρωμένος σε κοινωνικές δραστηριότητες παρά στα μαθήματά του.
Τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από μια τέτοια συμπεριφορά: Το διαζύγιο μπορεί να κλονίσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού για το μέλλον. Πιθανόν να αναρωτιέται « Αν ο μπαμπάς και η μαμά έκαναν τόσο λάθος που παντρεύτηκαν, τι νόημα έχει να κάνεις σχέδια;». Αυτή η έλλειψη πίστης μπορεί να επηρεάσει τις ελπίδες που έχει για να πετύχει αυτά που θέλει στη ζωή ενώ μπορεί να αισθάνεται ότι εκεί έξω στο κόσμο ο ένας τρώει τον άλλον και αρπάζει για τον εαυτό του ό,τι προλάβει. Το παιδί εστιάζει στο τι μπορεί να κάνει τώρα για να νιώσει καλύτερα αντί να θέσει μελλοντικούς στόχους για τον εαυτό του.
Τι μπορείς να κάνεις: Εδώ η αποστολή σου είναι να δείξεις στο παιδί ότι πιστεύεις στη σχέση σου μαζί του και στην προσωπικότητα που θα εξελιχθεί στο μέλλον. Βρες τρόπους να του δείξεις ότι πιστεύεις στον καλό του χαρακτήρα και στις καλές προθέσεις του και να είσαι διαθέσιμος/η να στηρίξεις τη σκληρή δουλειά του παιδιού σε τομείς όπως οι σχολικές εργασίες, κάποιες άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες κλπ. Το παιδί χρειάζεται την αισιοδοξία και τον ενθουσιασμό σου για να νιώσει αυτοπεποίθηση και να φτάσει τους στόχους του.

Θυμός

Μετά το διαζύγιο μπορεί να βρεθείς αντιμέτωπος/η με μια θυμωμένη συμπεριφορά του παιδιού σχετικά με το καθημερινό του πρόγραμμα, π.χ. να αρνείται να κοιμηθεί τη προκαθορισμένη ώρα που κοιμόταν πάντα ή να μην κάνει τις εργασίες του κλπ.
Τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από μια τέτοια συμπεριφορά: Το θυμωμένο παιδί εκφράζεται έτσι διότι με αυτό τον τρόπο νιώθει ότι σε εγκαταλείπει. Η μαμά είναι συνήθως ένας βολικός στόχος για το παιδί να εκφράσει όλα του τα συναισθήματα, τα οποία όμως μπορεί να έχουν ως στόχο το μπαμπά και όχι την ίδια καθώς είναι πιο «ασφαλές» να ξεσπάσει στη μαμά-που είναι πιο διαθέσιμη και συγχωρεί-παρά να αντιμετωπίσει τον μπαμπά. Επιπλέον, μπορεί το παιδί να βρίσκεται αντιμέτωπο με τόσα συναισθήματα που να μην ξέρει ούτε το ίδιο, σε ποιον να ρίξει το φταίξιμο.
Τι μπορείς να κάνεις: Μπορεί να πρέπει να κάνεις τεράστια υπομονή αλλά καλό είναι να μείνεις ήρεμος/η και προπάντων ευέλικτος/η προκειμένου να μη χάσεις τον έλεγχο της κατάστασης. Προσπάθησε να εστιάσεις στην εποικοδομητική σχέση που έχεις χτίσει με το παιδί σου και να τη καλλιεργείς κάθε μέρα με κατανόηση και σεβασμό. Προσπάθησε να βρείς τη δόηση αλήθειας στα παράπονα του παιδιού και να αναγνωρίσεις τα λάθη σου. Δείχνοντας στο παιδί πώς απολογείται ένας άνθρωπος και πώς είναι να το φιλάς και να τα ξαναβρίσκει ο γονιός με το παιδί του, μπορεί να κάνει θαύματα σε ένα θυμωμένο παιδί και με ένα μαγικό τρόπο, να μεταμορφώσει την «εχθρότητα» του για σένα, σε θαυμασμό

http://singleparent.gr

Σχέσεις - Σεξ

Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη στις ΗΠΑ και ανέλυσε δεδομένα από 300 άνδρες και 340 περίπου γυναίκες, βρήκε ότι οι άνδρες που παντρεύτηκαν για πρώτη φορά σε ηλικία 25 και άνω, είχαν πιο δυνατό σκελετό, σε σύγκριση με αυτούς που είχαν παντρευτεί σε μικρότερη ηλικία.

Παράλληλα, βρέθηκε ότι οι άνδρες σε σταθερούς γάμους, ή σε σχέσεις συμβίωσης που δεν είχαν προηγούμενο διαζύγιο, ή χωρισμό, είχαν επίσης πιο δυνατό σκελετό, σε σύγκριση με αυτούς που είχαν βιώσει τη διάλυση ενός γάμου, ή μιας σχέσης. Επίσης, ο σκελετός των ανδρών που είχαν μακροχρόνιες σχέσεις ήταν πιο δυνατός, σε σύγκριση με το σκελετό των ανδρών που δεν είχαν παντρευτεί ποτέ.

Παρόμοια συσχέτιση, όμως, ανάμεσα στον υγιή σκελετό και το γάμο, ή τη συμβίωση δε βρέθηκε στις γυναίκες. Υπάρχουν, ωστόσο, στοιχεία που δείχνουν ότι τα οστά των γυναικών που είχαν υποστηρικτικούς συντρόφους ήταν πιο υγιή από τα οστά των γυναικών που δεν είχαν την αναγνώριση και την εκτίμηση των συντρόφων τους.

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που εξετάζει τη σχέση του ιστορικού και της ποιότητας ενός γάμου με την υγεία των οστών. Οι επιστήμονες δε γνωρίζουν πολλά για την επίδραση των καθαρά κοινωνικών παραγόντων στην υγεία του σκελετού. Είναι, όμως, ευρέως γνωστό ότι η καλή υγεία δεν εξαρτάται μόνο από την υιοθέτηση υγιεινών συμπεριφορών, όπως είναι η διατήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής και η αποφυγή του καπνίσματος, αλλά και από κοινωνικούς παράγοντες που σχετίζονται με τις σχέσεις και τον έγγαμο βίο.

Ενδεχομένως, ένας γάμος σε νεαρή ηλικία να επιδρά αρνητικά στο σκελετό ενός άνδρα, στο βαθμό που μπορεί να βιώσει έντονο στρες όταν καλείται να παρέχει στην οικογένεια του ότι χρειάζεται, χωρίς να είναι ακόμα έτοιμος. Όσοι μάλιστα παντρεύονται σε νεαρή ηλικία, είναι πιο πιθανό να έχουν χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο και μικρότερο εισόδημα.

Οι ερευνητές βέβαια τονίζουν ότι βρήκαν μια συσχέτιση και όχι μια αιτιώδη σχέση. Το επόμενο βήμα της ερευνητικής διαδικασίας είναι η ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο ο γάμος μπορεί να επηρεάσει την υγεία των οστών.

http://www.ipareamas.gr

Σχέσεις - Σεξ

 ''Και όταν γίνω ένας άνθρωπος ολοκληρωμένος, που δε χρειάζεται κανέναν για να επιβιώσει, τότε σίγουρα θα βρω κάποιον επίσης ολοκληρωμένο για να μοιραστούμε αυτά που έχω κι αυτά που έχει. Αυτό είναι το νόημα της σχέσης: όχι η σωτηρία, αλλά η επαφή. Ή μάλλον, οι επαφές.

Εγώ μ'εσένα...

Εσύ μ'εμένα...
Εγώ μ'εμένα...
Εσύ μ'εσένα...
Εμείς με τον κόσμο...''

~ Χόρχε Μπουκάϊ

Ανοίξτε τις καρδιές σας, επικοινωνήστε, μοιραστείτε, αγαπήστε!

http://lampaterre.blogspot.gr/

 

Σχέσεις - Σεξ

Πόσες φορές στη ζωή σας έχετε χρησιμοποιήσει την τεχνική του καταιγισμού ιδεών για να λύσετε ένα πρόβλημά σας; Σίγουρα πολλές, αν και δεν το ξέρετε! Για να έχετε, όμως, τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα, θα πρέπει να ακολουθήσετε όλα τα στάδιά της. Παρακάτω δίνεται μια μικρή εισαγωγή στους όρους «Δημιουργική επίλυση προβλημάτων» και «Καταιγισμός ιδεών», καθώς και η τεχνική του καταιγισμού ιδεών.

Οι όροι «δημιουργική επίλυση προβλημάτων» και «καταιγισμός ιδεών» χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1953 από τον A. F. Osborn στο βιβλίο του Applied Imagination (Εφαρμοσμένη Φαντασία). Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Osborn:

Καταιγισμός ιδεών (Brainstorming) ή κατιδεασμός είναι μία μέθοδος μέσω της οποίας μια ομάδα προσπαθεί να βρει μία λύση σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, συγκεντρώνοντας αυθόρμητες ιδέες που έχουν σκεφτεί τα μέλη της. Η μέθοδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από μεμονωμένα άτομα.

Η δημιουργική επίλυση προβλημάτων (Creative Problem Solving) είναι μια διανοητική διαδικασία κατά την οποία ένα μεμονωμένο άτομο ή ομάδα βρίσκει μια λύση σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα.

Αναλυτικότερα:

Ο όρος «δημιουργική» (creative) αναφέρεται στην παραγωγή νέων και πρωτότυπων ιδεών που εξυπηρετούν κάποιο σκοπό.
Ο όρος «πρόβλημα» (problem) αναφέρεται στην απόσταση μεταξύ μιας παρούσας, αλλά μη επιθυμητής κατάστασης από μια επιθυμητή κατάσταση, αναφέρεται, δηλαδή, στη διαφορά μεταξύ του «έχω…» και του «θέλω…» (π.χ. το πρόβλημα μπορεί να είναι η μείωση του μισθού κάποιου εργαζόμενου). Επίσης, ο όρος «πρόβλημα» μπορεί να αναφέρεται σε μια ευκαιρία ή μια δυνατότητα (π.χ. το πρόβλημα μπορεί να είναι ο τρόπος επίτευξης ενός στόχου, η εύρεση εργασίας κλπ.)
Ο όρος «επίλυση» (solving) αναφέρεται στην ανάληψη δράσης για να καλυφθεί η απόσταση μεταξύ της μη επιθυμητής και της επιθυμητής κατάστασης. Τους τρόπους δράσης τους δίνει η δημιουργική σκέψη.

Κάθε άνθρωπος έχει την ικανότητα να σκέφτεται δημιουργικά. Οι περισσότεροι από εμάς, όμως, έχουν κάποια μπλοκαρίσματα. Αυτά μπορεί να είναι:

Διανοητικά: στερεότυπες απόψεις και αντιλήψεις, όπως «η φαντασία είναι χάσιμο χρόνου και παιχνίδι για παιδιά», «η λογική είναι καλό πράγμα, αλλά η διαίσθηση όχι», κλπ.

Συναισθηματικά: κυρίως φόβοι, π.χ. φοβάμαι μήπως κάνω λάθος, φοβάμαι μην αποτύχω, φοβάμαι να ρισκάρω κλπ.

Υλικά: έλλειψη υποστήριξης στην υλοποίηση μιας ιδέας, κλπ.
Κάνοντας στην άκρη όλους τους φραγμούς που βάζουμε στη δημιουργική μας σκέψη, μπορούμε να ακολουθήσουμε μόνοι, ή σε ομάδα, την παρακάτω τεχνική του καταιγισμού ιδεών:

Στάδιο 1
Αυτό είναι το στάδιο της προετοιμασίας και είναι πολύ βασικό. Επιλέγουμε έναν χώρο όπου θα μπορούμε να συγκεντρωθούμε, χωρίς να αποσπά την προσοχή μας κάτι ή κάποιος. Στη συνέχεια καθορίζουμε γραπτώς και ακριβώς το πρόβλημα, το μελετάμε και συγκεντρώνουμε όσες πληροφορίες μπορούμε για αυτό.

Στάδιο 2
Είναι το στάδιο εφαρμογής της μεθόδου, όπου καταγράφουμε οποιαδήποτε ιδέα έχουμε για τη λύση του προβλήματος. Είναι σημαντικό να ακολουθούμε πιστά τους 4 παρακάτω βασικούς κανόνες:
δεν επιτρέπεται να κρίνουμε τις ιδέες μας την ώρα που σκεφτόμαστε (δεν κρίνουμε σημαίνει: δεν λέμε, ούτε σκεφτόμαστε κάτι καλό ή κακό για αυτές, δεν γελάμε με αυτές, δεν κάνουμε μορφασμούς κλπ.).
όλες οι ιδέες καταγράφονται, ακόμη και αν μας φαίνονται τρελές, ανεφάρμοστες, μη συμβατικές, απραγματοποίητες κλπ.
στόχος είναι να καταγραφούν όσο το δυνατόν περισσότερες ιδέες (στο 2ο στάδιο μας ενδιαφέρει η ποσότητα των ιδεών και όχι η ποιότητά τους).
επιτρέπεται ο συνδυασμός ιδεών μεταξύ τους, με σκοπό τη βελτίωση των ήδη υπαρχουσών ή και την παραγωγή νέων.

Προσοχή! Δεν διαγράφουμε καμία ιδέα! Αφού καταγράψουμε όλες τις ιδέες που σκεφτήκαμε, τις μελετούμε και τις οργανώνουμε συνδυάζοντας κάποιες μεταξύ τους (όσες μπορούν να συνδυαστούν).

Στάδιο 3
Αυτό το στάδιο αφορά την κριτική αξιολόγηση των ιδεών μας. Εδώ κρίνουμε και αξιολογούμε τις ιδέες μας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το κόστος σε χρόνο ή και χρήμα, τα απαιτούμενα μέσα, τις επιπτώσεις κλπ. και απορρίπτουμε όσες δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε. Την αξιολόγηση μπορούμε να την κάνουμε εμείς οι ίδιοι, ή αν θέλουμε, μπορούμε να ζητήσουμε από κάποιον άλλο να αξιολογήσει τις ιδέες μας.

Μετά την εφαρμογή της μεθόδου και αφού έχουμε καταλήξει σε μία ή περισσότερες ιδέες, σειρά έχει η εφαρμογή τους στην πράξη. Αυτό είναι και το τελικό στάδιο στην επίλυση του προβλήματός μας και είναι σημαντικό να μην το παραλείψουμε. Πρέπει να κάνουμε στην άκρη οποιουσδήποτε φόβους μας και να αναλάβουμε δράση!

«Ο καθένας μας σίγουρα έχει ένα λυχνάρι του Αλαντίν και αν το τρίψει αρκετά, θα του φωτίσει το δρόμο για μια καλύτερη ζωή – ακριβώς όπως το ίδιο λυχνάρι φώτισε το δρόμο του πολιτισμού»
A. F. Osborn

http://lampaterre.blogspot.gr

Σχέσεις - Σεξ

 Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 8 ετών. Η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε όταν ήμουν 10 και η ετεροθαλής αδερφή μου γεννήθηκε όταν ήμουν 12. Ανάμεσα σε όλα αυτά, εγώ πηγαινοερχόμουν σε δύο σπίτια, πολλές φορές άλλαζα σχολεία και ο μπαμπάς μου έκανε σχέση με μια άλλη γυναίκα την οποία μετά από λίγο καιρό παντρεύτηκε

. Όλες αυτές οι αλλαγές ήταν πολλές για ένα παιδί. Οι γονείς μου με βοήθησαν και πραγματικά ήταν δίπλα μου αλλά αυτό δεν άλλαζε το θυμό μου. Θυμάμαι πολλές φορές να λέω στους γονείς μου «Εμένα ποιος με ρώτησε;».

Ένιωθα αδύναμη χωρίς καθόλου έλεγχο της ζωής μου. Σήμερα που είμαι 26 χρονών, γυρίζοντας πίσω στη παιδική μου ηλικία, νιώθω τυχερή που είχα τόσο καλούς γονείς, τόσο αφοσιωμένους και συνεργάσιμους μεταξύ τους. Μπορεί οι αποφάσεις τους να ήταν σκληρές για μένα αλλά βλέποντάς τες πλέον από τη πλευρά του ενήλικα, είμαι σε θέση να καταλάβω γιατί τις πήραν.

Είναι παραπάνω από ξεκάθαρο πως όταν γίνεσαι ενήλικος, υπάρχουν αναρίθμητα πράγματα που σου συμβαίνουν πολλά από τα οποία δεν τα ήθελες ή δεν τα περίμενες. Ο άντρας σου σε απατάει. Δεν το ζήτησες. Σε απολύουν από τη δουλειά σου. Ούτε αυτό το ζήτησες. Μπορεί μια φίλη σου να σε πρόδωσε ή να έφυγε ο σύντροφός σου ή κάποιος άλλος δικός σου άνθρωπος. Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που οι άνθρωποι βιώνουμε καθημερινά και που ανήκουν στη κατηγορία «Η ζωή είναι άδικη». Αν λοιπόν το διαζύγιο είναι κάτι σκληρό για έναν ενήλικα, σκέψου πόσο πιο σκληρό είναι για ένα παιδί να το καταλάβει και ακόμη περισσότερο να το αποδεχτεί!

Σε έναν ιδανικό κόσμο, κάθε μέλος μέσα στην οικογένεια θα έπρεπε να νιώθει ασφάλεια και να παίρνει αποφάσεις που θα τους ωφελούσαν όλους. Η διάλυση μιας οικογένειας, δεν συγκρίνεται με την απόλυση ή ένα παρόμοιο τραυματικό γεγονός, διότι είναι κάτι πολύ προσωπικό. Στο μυαλό ενός παιδιού, οι άνθρωποι που μέχρι πρότινος εμπιστευόταν τη φροντίδα του, το έχουν πλέον απογοητεύσει.
Εκτός από το «Εμένα ποιος με ρώτησε;» που έλεγα συνέχεια στους γονείς μου, πίστευα πως σαν ενήλικη θα ζούσα καλύτερα. Ειδικά στην εφηβεία, η ενήλικη ζωή φάνταζε στα μάτια μου σαν τη μεγαλύτερη απελευθέρωση. Πίστευα πως το διαζύγιο των γονιών μου και η νέα τους ζωή με καινούριους συζύγους και καινούρια αδέρφια, ήταν μια μοίρα που μου επιβάλλονταν παρά τη θέλησή μου. Πίστευα πως όταν ενηλικιωνόμουν θα μπορούσα να ζήσω όπου ήθελα, να κάνω ό,τι δουλειά ήθελα και να συναναστρέφομαι μόνο με ανθρώπους που πραγματικά ήθελα. Φυσικά καμία σχέση με τη πραγματικότητα!

Η ενήλικη ζωή είναι γεμάτη συμβιβασμούς, γεμάτη θαυμάσιες εμπειρίες που όμως πολλές φορές μπορεί να μην αξίζεις αλλά και δυσάρεστες που μπορεί να μην τις περιμένεις. Ευχαριστώ τους γονείς μου γιατί παρά το παραπονό μου, αυτό το «Εμένα ποιος με ρώτησε;» που τους πέταγα συχνά, ήταν πάντα δίπλα μου και όσο κι αν διαφωνούσαν ή δεν συμπαθούσαν ο ένας τον άλλον, υποχωρούσαν και συνεργάζονταν μεταξύ τους για το καλό μου. Γιατί οι αντιδράσεις μου δεν τους επηρέασαν ούτε τους απομάκρυναν από κοντά μου και γιατί, όταν αποφάσισαν να συνεχίσουν τη ζωή τους και να κάνει ο καθένας καινούρια οικογένεια, δεν με έβαλαν στη μέση αλλά στο κέντρο. Και έδωσαν όλο τους το βάρος στο να μην πληγωθώ.

Γι’ αυτό θέλω να πω σε όλα τα παιδιά χωρισμένων γονιών αλλά και σε όλους τους χωρισμένους γονείς που ανησυχούν για τα παιδιά τους, ότι μόνο ο χρόνος θα δείξει. Και αν εσείς ως γονείς είστε πάντοτε δίπλα στα παιδιά σας και όχι μακριά ή απέναντί τους, τότε το πιο πιθανό είναι να δείξει τα καλύτερα!

http://singleparent.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όλοι οι μονογονείς, αλλά ειδικά οι μαμάδες μονογονείς, αντιμετωπίζουν πολλές και δύσκολες προκλήσεις καθημερινά, ωστόσο νέα έρευνα καταλήγει ότι είναι το ίδιο ευτυχισμένες με τις παντρεμένες μαμάδες.

Στη συγκεκριμένη μελέτη οι ερευνητές πραγματοποίησαν προσωπικές συνεντεύξεις με 35 μαμάδες-μονογονείς στη Πολωνία ώστε να καταλάβουν επακριβώς τα επίπεδα ευτυχίας τους.
Γιατί στη Πολωνία; Διότι οι ερευνητές σημειώνουν ότι η Πολωνία έχει το χειρότερο κρατικό σύστημα υποστήριξης παιδιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκτός αυτού, τα παιδιά εκτός γάμου δεν είναι κοινωνικά αποδεκτά και η μονογονεϊκή οικογένεια δεν υποστηρίζεται από κανέναν φορέα.Επομένως η Πολωνία ήταν η πιο κατάλληλη χώρα διεξαγωγής αυτής της έρευνας επάνω σε μαμάδες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους, εντελώς και εξ ολοκλήρου μόνες τους!

Εκτός από τις συνεντεύξεις οι ερευνητές, χρησιμοποίησαν δεδομένα της προηγούμενης δεκαετίας συλλέγοντας στοιχεία 7.633 μαμάδων από τις οποίες, οι 6.594 ήταν παντρεμένες, οι 538 δεν είχαν παντρευτεί ποτέ και οι 501 είχαν παντρευτεί στο παρελθόν (σήμερα είναι διαζευγμένες ή χήρες). Κατόπιν ανάλυσης αυτών των στοιχείων, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι μητέρες-μονογονείς, παρ’ όλο που ζούσαν και μεγάλωναν τα παιδιά τους κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, δεν ήταν λιγότερο ευτυχισμένες απ’ ότι οι αντίστοιχες, παντρεμένες μαμάδες.

“Τα ευρήματά μας, μας δείχνουν ότι τα παιδιά είναι στο επίκεντρο της ζωής μιας μόνης μαμάς και ότι πολλές σημαντικές αποφάσεις παίρνονται με μεγαλύτερη υπευθυνότητα, για χάρη του παιδιού. Η μητρότητα δυναμώνει τις μητέρες-μονογονείς, αυξάνει το αίσθημα ευθύνης τους και τις επιτρέπει να αποδράσουν από παθολογικά περιβάλλοντα” επισημαίνουν οι ερευνητές.
Πράγματι, μια από τις μαμάδες που συμμετείχαν στη συνέντευξη είπε πως η μητρότητα της έδωσε ένα ισχυρό κίνητρο στο να εγκαταλείψει οριστικά, το χειριστικό σύντροφό της.

“Ήμουν με έναν άντρα που ήταν εξαρτημένος από ναρκωτικά και αλκοόλ. Ήταν ο λόγος που τον άφησα διότι εκτός από τον εαυτό μου, σκέφτηκα κυρίως το παιδί μου. Έπρεπε να αρχίσω να υπολογίζω περισσότερο κάποια πράγματα. Πρίν το παιδί, δίσταζα, ήθελα να τον αφήσω αλλά ξέρεις, ο έρωτας είναι τυφλός.Ουσιαστικά θα έλεγα ότι με κάποιο τρόπο η κόρη μου με έσπρωξε να τον αφήσω” λέει.

Κι ενώ πολλές μαμάδες-μονογονείς υποστηρίζουν ομόφωνα ότι το μεγάλωμα ενός παιδιού χωρίς σύντροφο είναι κουραστικό και στρεσογόνο, δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι-παρά τις αντιξοότητες- το παιδί, φέρνει στη ζωή τους χαρά, ενέργεια και κίνητρο να ζείς. Όπως επισημαίνει και μία από τις μαμάδες που συμμετείχε στην έρευνα “Ό,τι κι αν έχει συμβεί, η αγάπη του παιδιού σε αποζημιώνει για όλα!

http://singleparent.gr

Σχέσεις - Σεξ

Πολύ συχνά η συμπεριφορά των ανθρώπων είναι αυτοματοποιημένη και, πριν καλά καλά το καταλάβεις, ο έλεγχος έχει χαθεί! Μπορείς να παρατηρήσεις τις ίδιες σου τις αντιδράσεις σε διάφορες καταστάσεις της καθημερινότητας και να αναρωτηθείς κατά περίπτωση: «Νιώθω ελεύθερη να εκφράσω τις πραγματικές μου απόψεις; Εχω την άνεση να ζητήσω αυτό που θέλω;». Οσο πιο συχνά πιάνεις τον εαυτό σου να απαντάει «όχι», τόσο πιο μεγάλη είναι η ανάγκη να δυναμώσεις τα προσωπικά σου όρια.

Η «γυμναστική» των ορίων φέρνει εξαιρετικά αποτελέσματα όταν γίνεται με γενναιοδωρία, αμεσότητα και συναισθηματική ουδετερότητα, χωρίς δικαιολογίες, απολογίες και φλύαρες εξηγήσεις προς τους άλλους (όποιοι κι αν είναι αυτοί). Στην αρχή θα νιώσεις άβολα. Οταν όμως εξασκηθείς λιγάκι, θα διαπιστώσεις ότι βγαίνεις πολλαπλά κερδισμένη: Όχι μόνο θα αρχίσεις να νιώθεις ….ο εαυτός σου, αλλά θα δημιουργείς και πιο ισορροπημένες σχέσεις.

Εφοδιάσου με μια «εργαλειοθήκη» έτοιμων απαντήσεων που θα σε βοηθήσουν στο ξεκίνημα της «γυμναστικής» των ορίων. Οσο καλύτερα προετοιμασμένη είσαι τόσο πιο δυνατή θα νιώσεις, παρά το αρχικό μούδιασμα: Για παράδειγμα:

1. Για να θέσεις τα όριά σου απέναντι σε κάποιον θυμωμένο, που φωνάζει και χειρονομεί: «Δεν σου/σας επιτρέπω να μου φωνάζετε. Αν συνεχίσεις θα αναγκαστώ να φύγω από το χώρο» ή “Σταματάμε τώρα αυτή τη συζήτηση. Θα τη συνεχίσουμε όταν ηρεμήσουν τα πνεύματα”.

2. Απέναντι σε κάποιον επικριτικό ή κακόβουλο: «Ο τρόπος που σχολιάζεις/βλέπεις τα πράγματα δεν με βρίσκει σύμφωνη. Θα ήταν καλύτερο να σταματήσεις εδώ».

3. Για να κερδίσεις χρόνο όταν δέχεσαι πίεση: «Θα πρέπει να το σκεφτώ. Πάγια τακτική μου είναι να μην παίρνω αποφάσεις αμέσως».

4. Για να αρνηθείς έξτρα υποχρεώσεις: «Παρόλο που το έργο σας είναι εξαιρετικά σημαντικό, είναι αδύνατο να συμμετέχω αυτή την εποχή γιατί ο χρόνος μου ήδη καλυμμένος».

5. Για να βγεις από μία υποχρέωση: «Εξέτασα εκ νέου το πρόγραμμά μου και δυστυχώς διαπίστωσα ότι δεν θα μπορούσα να δώσω την απαιτούμενη προσοχή σ΄ αυτό που μου ζητήσατε. Θα ήθελα να βοηθήσω να βρεθεί ο αντικαταστάτης μου μέχρι την άλλη εβδομάδα».

6. Για να αρνηθείς να (ξανα)δανείσεις χρήματα σ΄ ένα φίλο: «Δεν είμαι σε θέση να σου δώσω ξανά χρήματα. Είμαι πάντα δίπλα σου σα φίλη, σε οικονομικό επίπεδο όμως έχεις να πάρεις την ευθύνη των πράξεών σου».

Κάπως έτσι, ξεστομίζοντας τις «έτοιμες απαντήσεις», ακόμα κι αν δεν τις νιώθεις στην αρχή σαν αληθινές, θα πάρεις θάρρος και θα δεις σύντομα τη διαφορά! Το κλειδί της επιτυχίας βρίσκεται στην πρόθεσή σου να δυναμώσεις τα όριά σου και να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου. Kαι για να νιώσεις ακόμα καλύτερα διάβασε το υπέροχο κείμενο του αγαπημένου ιστολογίου Myorama που τοποθετεί τον πολύτιμο εαυτό σε θέση δύναμης με μια κίνηση-ματ:
Εχεις πολλές επιλογές για τη ζωή σου πέρα από την απλή επιβίωση

Εχεις δικαίωμα να θρηνήσεις για ότι δεν πήρες ενώ το χρειαζόσουν και για ότι σου έδωσαν χωρίς να το θέλεις.
Εχεις δικαίωμα να καθορίζεις και να ακολουθείς τις δικές σου αξίες και τους δικούς σου κανόνες.
Εχεις δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στο σεβασμό.
Εχεις δικαίωμα να αποφασίζεις, να καθορίζεις και να τιμάς τις δικές σου προτεραιότητες.
Εχεις δικαίωμα να δίνεις τέλος σε συζητήσεις που σε καταπιέζουν, σε μειώνουν και σε ταπεινώνουν.
Εχεις δικαίωμα να μην ευθύνεσαι για τις πράξεις, τις συμπεριφορές, τα αισθήματα και τα προβλήματα των άλλων.
Εχεις δικαίωμα να κάνεις λάθη και να μην πρέπει να είσαι τέλειος.
Εχεις δικαίωμα στην εμπειρία χωρίς φόβο και ντροπή.
Εχεις δικαίωμα να καλύπτεις τις προσωπικές σου ανάγκες.
Εχεις δικαίωμα στην ηρεμία, στη χαρά και στο παιχνίδι.
Εχεις δικαίωμα να αλλάζεις και να εξελίσσεσαι.
Εχεις δικαίωμα να μη χαμογελάς όταν κλαις.
Εχεις το δικαίωμα να συγχωρείς τους άλλους αλλά και τον εαυτό σου.
Εχεις δικαίωμα να δίνεις και να παίρνεις αγάπη χωρίς όρους!

http://newagemama.com

Σχέσεις - Σεξ

Oταν προστατεύουμε τα προσωπικά μας όρια, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να έχει το δικαίωμα της επιλογής. Εχω στριμωχτεί από μια ασυνήθιστα απαιτητική καθημερινότητα τις τελευταίες μέρες, με αποτέλεσμα να πιάνω τον εαυτό μου όχι μόνο να τρέχει και να μη φτάνει, αλλά να είναι και φορτωμένος με ενοχές για όλα αυτά που υποτίθεται θα έπρεπε να είχε κάνει κάπως αλλιώς! Ε, λοιπόν, δεν υπάρχει πιο ψυχοφθόρο και “ανώφελο” συναίσθημα από την ενοχή. Για μένα είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι έχω υποτιμήσει – χωρίς καλά καλά να αντιληφθώ πώς – τον εαυτό μου και έχω δώσει περισσότερη αξία στις επιθυμίες των άλλων, ακόμα κι αν αυτές είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Χρειάστηκε λοιπόν να ξαναδιαβάσω ό,τι είχα γράψει εγώ η ίδια για το θέμα των ενοχών, για να ξαναβρεθώ στο “κέντρο” μου και να αντιμετωπίσω την κατάσταση από μια θέση δύναμης και αυτοσεβασμού αυτή τη φορά. Αναδημοσιεύω και εμπλουτίζω μια παλιά ανάρτηση, με οδηγίες άμεσης δράσης, ελπίζοντας ότι βοηθάω όσες φίλες και φίλους βρίσκονται στην ίδια θέση με μένα:


Σου είναι δύσκολο να πεις «όχι»; Ανησυχείς μήπως δυσαρεστήσεις τους άλλους; Εχεις πρόβλημα να εκφράσεις τα πραγματικά σου συναισθήματα; Αν ναι, τα προσωπικά σου όρια είναι μάλλον «χαλαρά» και χρειάζονται ….γυμναστική για να «δυναμώσουν» ώστε να νιώσεις ασφαλής να εκφραστείς και να συνυπάρχεις αρμονικά με τους άλλους.

Σε κάποιες σχέσεις τα προσωπικά όρια καταπατώνται εύκολα, ενώ σε άλλες παραμένουν σθεναρά και αποτελεσματικά. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο κοντινή και οικεία είναι η σχέση (ερωτική, με τα παιδιά ή τους γονείς) τόσο πιο ευάλωτα είναι τα προσωπικά όρια. Κι εδώ αρχίζουν τα προβλήματα, ειδικά αν οι παραχωρήσεις γίνονται συστηματικά και επανειλημμένα από τη μία πλευρά.

Τα σημάδια

Να μερικά σημάδια που δείχνουν χαλαρά προσωπικά όρια:

Δυσκολεύεσαι να ζητήσεις αυτό που θέλεις ή χρειάζεσαι
Νιώθεις συχνά θύμα των περιστάσεων
Παίρνεις τα πράγματα πολύ προσωπικά (και πολύ σοβαρά)
Δεν υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου όταν κάποιος εκφράζει την αντίρρησή του για μια σου ενέργεια ή άποψη
Νιώθεις υποχρεωμένη να ανταποδώσεις άμεσα μια εξυπηρέτηση
Επιτρέπεις στους άλλους να αποφασίζουν για λογαριασμό σου
Αφήνεις την κακή διάθεση και τα προβλήματα των άλλων να χαλάσουν τη μέρα σου
Σε πνίγουν οι ενοχές όταν νιώσεις ότι οι άλλοι είναι δυσαρεστημένοι μαζί σου, για οποιοδήποτε λόγο.

 Massimo Valiani

Η ερώτηση –κλειδί

Πολύ συχνά η συμπεριφορά των ανθρώπων είναι αυτοματοποιημένη και, πριν καλά καλά το καταλάβεις, ο έλεγχος έχει χαθεί! Μπορείς να παρατηρήσεις τις ίδιες σου τις αντιδράσεις σε διάφορες καταστάσεις της καθημερινότητας και να αναρωτηθείς κατά περίπτωση: «Νιώθω ελεύθερη να εκφράσω τις πραγματικές μου απόψεις; Εχω την άνεση να ζητήσω αυτό που θέλω;». Οσο πιο συχνά πιάνεις τον εαυτό σου να απαντάει «όχι», τόσο πιο μεγάλη είναι η ανάγκη να δυναμώσεις τα προσωπικά σου όρια.

http://newagemama.com

 

Σχέσεις - Σεξ

Πόσες φορές έχουμε μεταθέσει τις προγραμματισμένες μας ασχολίες για αύριο… για μεθαύριο ... και, τελικά, για ποτέ; Τελικά πείθουμε τους εαυτούς μας ότι είναι σωστή ενέργεια, προφασιζόμενοι ότι έχουμε κάτι σημαντικότερο να κάνουμε ή είμαστε κουρασμένοι. Ουσιαστικά τις αναβάλλουμε γιατί βαριόμαστε!

Γιατί όμως βαριόμαστε; Τι φταίει;

Σύμφωνα με τους νόμους της Φυσικής, όλα τα σώματα αντιστέκονται στην μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης. Οπότε την αναβλητικότητα θα την περιγράφαμε σαν μία τάση που υπάρχει στην ύλη, στα σώματά μας, που τα εμποδίζει να κινηθούν. Άρα, όταν αναβάλλουμε, αντιστέκεται το σώμα μας, γιατί “βολεύεται στην ακινησία”, γινόμαστε αδρανείς και ακίνητοι. Και ό, τι μένει ακίνητο, μένει στάσιμο..!!

Μπορούμε να μετατρέψουμε την αναβλητικότητα σε υπευθυνότητα;

Βήμα 1ο
Προγραμμάτισε τις δραστηριότητές σου: Φρόντισε το πρόγραμμα να μην είναι πολύ γεμάτο, αλλά να είναι πρακτικό και εφαρμόσιμο, ώστε να μην είσαι ασυνεπής.

Βήμα 2ο
Βάλε τις αγαπημένες σου δραστηριότητες στην αρχή του προγράμματός σου, …ώστε να αρχίζεις τις ασχολίες σου με ευχαρίστηση και χαρά.

Βήμα 3ο
Υιοθέτησε “καλές” συνήθεις και “απέβαλλε” σταδιακά τις “κακές”, …ώστε να εκδηλώνεται η συνέπεια και η αποτελεσματικότητά σου αβίαστα.

Το σημαντικότερο όλων είναι, τα παραπάνω βήματα, να γίνουν με αγάπη για τον εαυτό μας. Να είναι συνειδητή επιλογή και όχι ψυχαναγκαστική. Γιατί η υπευθυνότητα είναι πράξη αγάπης!

Εσύ, τα αφήνεις όλα τελευταία στιγμή;

http://lampaterre.blogspot.gr

Σχέσεις - Σεξ

Στη σύγχρονη κοινωνία, η γυναίκα εκτελεί χρέη νοικοκυράς, εργαζόμενης, μητέρας, συντρόφου κ.α. Πώς θα ήταν η τέλεια μέρα για μια γυναίκα με πολλαπλούς ρόλους λοιπόν;

Κανείς θα πίστευε πως θα ζητούσε καταφύγιο σε ένα spa, για να περάσει το χρόνο της χαλαρώνοντας.

Όμως δεν είναι έτσι...

Ερευνητές ρώτησαν 900 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας 38 και έμαθαν πώς θα ήταν η τέλεια μέρα για αυτές!

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα λοιπόν, την ιδανική καθημερινότητα συνθέτουν τα εξής:

- 8 ώρες αδιάκοπος ύπνος

- 106 λεπτά γεμάτα ωραίες στιγμές με τον σύντροφό τους

- 98 λεπτά στον υπολογιστή, τα email, και γενικά σερφάρισμα στο Διαδίκτυο

- 82 λεπτά με φίλες και φίλους

- 78 λεπτά ξεκούρασης

- 56 λεπτά για καθημερινό shopping

- 57 λεπτά στο τηλέφωνο

- 68 λεπτά σωματικής άσκησης

- μόνο (!) 36 λεπτά εργασίας

- 75 λεπτά στα γεύματα

- 50 λεπτά στην προετοιμασία φαγητού

- 33 λεπτά στις μετακινήσεις

Τα αποτελέσματα της έρευνας γράφτηκαν στην Journal of Economic Psychology.

http://www.mediasoup.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin