Ιουλίου 19, 2018

Σχέσεις - Σεξ

Σύμφωνα με νέα μελέτη του οργανισμού WHI (Πρωτοβουλία για την Υγεία της Γυναίκας) που πολλές γυναίκες συνεχίζουν να είναι σεξουαλικά ενεργές μετά την εμμηνόπαυση και οι περισσότερες δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένες με τη σεξουαλική τους ζωή, ιδιαίτερα αν είναι παντρεμένες ή έχουν σταθερό σύντροφο.

Η μελέτη διεξήχθη σε 27.357 γυναίκες, ηλικίας 50 έως 79 και παρακολουθήθηκαν για πέντε έως επτά έτη. Σχεδόν οι μισές από τις γυναίκες είχαν σεξουαλική δραστηριότητα μέσα στο προηγούμενο έτος και ο αριθμός αυτός έφτανε το 70% μεταξύ των γυναικών που ήταν παντρεμένες ή είχαν σταθερή σχέση.

Μεταξύ των γυναικών που ανέφεραν ότι ήταν δυσαρεστημένες με τη σεξουαλική τους ζωή, το 57% είπαν ότι ήθελαν να κάνουν περισσότερο σεξ, ενώ μόλις το 8% δήλωσε ότι θα προτιμούσε λιγότερο.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η σεξουαλική δραστηριότητα φάνηκε να μειώνεται όσο η ηλικία αυξανόταν. Οι κύριοι λόγοι που οι γυναίκες σταμάτησαν να κάνουν σεξ ήταν η απώλεια του συντρόφου τους, η κακή υγεία και η κακή ποιότητα ζωής.

Αυτό όμως που προκάλεσε έκπληξη ήταν ότι οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας επιθυμούσαν περισσότερο σεξ! Μέχρι πρότινος οι γιατροί πίστευαν ότι οι γυναίκες που σταματούσαν να κάνουν σεξ καθώς μεγάλωναν δεν είχαν πρόβλημα με αυτή την κατάσταση.
Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που ‘φανερώνει’ ότι οι γυναίκες μεγαλύτερες ηλικίας έχουν όρεξη για περισσότερο σεξ, ενδιαφέρονται και ‘ζητούν πίσω’ την σεξουαλική τους ζωή!

Η σεξουαλική υγεία καθώς οι γυναίκες μεγαλώνουν….

Η αύξηση της ηλικίας, το χαμηλότερο εισόδημα, η έλλειψη ερωτικού συντρόφου, ο υψηλός Δείκτης Μάζας Σώματος και τα προβλήματα υγείας, όπως καρδιακές προσβολές, κατάθλιψη και αρθρίτιδα ήταν παράγοντες που μείωσαν τις σεξουαλικές επαφές
Είναι ακριβώς όπως και κάθε άλλο μέρος του σώματος. Αν θέλουμε να μείνουμε σε φόρμα πάμε για τρέξιμο, για κολύμπι, για τένις ή ότι μας αρέσει και είναι ζωτικής σημασίας να συνεχίσουμε να το κάνουμε. Αυτό ισχύει και με τη σεξουαλική μας ζωή.

Αν θέλουμε να είμαστε σε θέση να αισθανόμαστε άνετα και να απολαμβάνουμε τη σεξουαλική μας ζωή, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε ‘συνεπής’ στο σεξ!

http://www.allgreeks.gr

Σχέσεις - Σεξ

Σε ένα μεγάλο βαθμό μεγαλώνουμε μαθαίνοντας ότι ο θυμός είναι ένα αρνητικό συναίσθημα, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα συναίσθημα όπως όλα τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα, αλλά η χροιά που τους προσάπτεται καθώς μεγαλώνουμε, με αποτέλεσμα να τα αντιλαμβανόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

 Τις περισσότερες φορές δεν εκφράζουμε το θυμό μας ή το λεγόμενο αρνητικό συναίσθημα που αισθανόμαστε στο άτομο το οποίο μας έχει προκαλέσει το συναίσθημα λόγω της συμπεριφοράς του. Καταλήγουμε έτσι να πλημμυρίζουμε από αρνητικά συναισθήματα. Για κάποιους ίσως αυτό να δημιουργεί ενοχές και να φαντάζει αντιφατικό. Το να συνυπάρχουν δηλαδή έντονα αρνητικά συναισθήματα για κάποιο άτομο και παράλληλα τρυφερά-θετικά συναισθήματα, πόσο μάλλον να μπούν στη διαδικασία να τα εκφράσουν.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο καλύτερος τρόπος για να διαχειριστεί κανείς αυτό το αρνητικό συναίσθημα είναι να το εκφράσει. Όπως ακριβώς κάνει ή θα ήταν λειτουργικό να κάνει, με τα λεγόμενα θετικά συναισθήματα. Η συσσώρευση ή η εκτόνωσή τους, με διαφορετικό τρόπο είναι πιθανότερο να προκαλέσει πιο άσχημα συναισθήματα. Η τάση της απομόνωσης ή της απομάκρυνσης του ατόμου που αισθάνεται θυμό δημιουργεί μια μεγαλύτερη αίσθηση αποστασιοποίησης και απομάκρυνσης για το άλλο άτομο. Ακόμη και αυτό της τιμωρίας ή της απουσίας αγάπης. Είναι σημαντικό να αναρωτηθεί λοιπόν, εάν μέσω της συμπεριφοράς του επιδιώκει να πληγώσει τα συναισθήματα του ατόμου για το οποίο νοιάζεται και μοιράζεται τη ζωή του και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς αυτής.

 Όσο αντιφατικό και αν ακούγεται το μοίρασμα του συναισθήματος του θυμού και η έκφρασή του μπορεί να οδηγήσει σε μια εμπειρία ανάπτυξης θετικών συναισθημάτων και δεσμών αγάπης. Κορμός της πεποίθησης αυτής είναι να βρεθεί το άτομο που φέρει και αισθάνεται όλα τα συναισθήματα θυμού, σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ηρεμίας, προκειμένου να καταλάβει με μια πιο ξεκάθαρη σκέψη το τι συμβαίνει για τον ίδιο και τη σημασία που έχει το συναίσθημα αυτό.

Οποιοσδήποτε και αν είναι ο λόγος που δημιουργήθηκε το αρνητικό συναίσθημα, σε ένα γενικότερο επίπεδο, η μη έκφραση και εκδήλωση των συναισθημάτων οδηγεί στην ύπαρξη και συσσώρευση και άλλων παρόμοιων. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται το συναίσθημα του θυμού, να μην αγνοείται και να μην καταπιέζεται, να γίνεται συζήτηση και όχι εκτόνωση της δυσαρέσκειας στο άτομο στο οποίο απευθύνεται ο θυμός.

Είναι και αυτό ένα συναίσθημα όπως όλα τα υπόλοιπα. Ο θυμός πηγάζει από κάτι που μας πλήγωσε ή που μας προκάλεσε φόβο, ως μια φυσική αντίδραση. Υπάρχει μια τάση παλινδρόμησης όταν προκαλείται πόνος και κατ’επέκταση θυμός, μια ώθηση να συμπεριφερθεί κανείς ως παιδί. Να ανταποδώσει αυτό που δέχτηκε και να πληγώσει πίσω με τη σειρά του. Το δυστύχημα στην περίπτωση αυτή είναι ότι έχει ως αποτέλεσμα και οι δυο πλευρές να καταλήγουν να αισθάνονται χειρότερα, αφιερώνοντας πάρα πολύ χρόνο στις αντίθετες άκρες του ‘‘παιδότοπου’’. Όπως ‘Κάθε αρχή και δύσκολή’ αναμφισβήτητα και η αρχή της έκφρασης του θυμού, καθώς κρύβει και άλλα συναισθήματα όπως ενοχές, αλλά και η διαδικασία της συζήτησης είναι το δυσκολότερο κομμάτι.

 

Το δεύτερο επίπεδο δυσκολίας βρίσκεται στο να μην κλιμακωθεί η συζήτηση και να γίνει μια προσπάθεια να βγει ένα νόημα. Για αρκετούς ανθρώπους βέβαια είναι δύσκολο να χρησιμοποιήσουν την ενήλικη φωνή τους. Να μείνουν στο πλαίσιο της συζήτησης και να μην προσφύγουν σε κάποια παιδική συμπεριφορά όπως το να απομακρυνθούν σε κάποιο άλλο δωμάτιο ή να απαντήσουν με έναν αντίστοιχο θυμό. Η σημασία όμως του να γίνει η έκφραση  είναι μεγάλη. Κάθε φορά που βυθιζόμαστε στο θυμό, ή και σε άλλα αρνητικά συναισθήματα, χάνουμε ένα από τα πολυτιμότερα πράγματα που είναι ο χρόνος μας

. Αρκετές φορές, το ρίσκο της έκφρασης των συναισθημάτων, που είναι η απώλεια, ακόμη και εάν δεν υπάρχουν όλες οι κατάλληλες λέξεις με τη σωστή σειρά, συρρικνώνει το πρόβλημα και παρακωλύει τα εμπόδια που ίσως κρατούν πίσω. Αναμφισβήτητα, η έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων αποτελεί μια πρόκληση καθώς πρέπει κανείς να περάσει μέσα από τον πόνο και τη δυσκολία που φέρει το συναίσθημα.

Μετά από αυτό όμως υπάρχει ο χώρος του αμοιβαίου σεβασμού και της αμοιβαίας στήριξης και κατανόησης. Δημιουργείται ευκολότερα ο χώρος για να πάρουν θέση τα λεγόμενα θετικά συναισθήματα όπως αυτό της αγάπης και να αντικαταστήσουν τα αρνητικά που έχουν δημιουργηθεί.

http://www.psychologynow.gr

Σχέσεις - Σεξ

.Γυναίκες που έχουν άσβηστη δίψα για γνώση, καθοδήγηση και σοφία. Που βρίσκουν παρηγοριά ανάμεσα στις σελίδες και στις λέξεις.

Ένα δημοφιλές βίντεο στο YouTube σχετικά με την έλξη ενός άντρα στις γυναίκες που διαβάζουν, με έκανε να σκεφτώ τα χαρακτηριστικά και τα προτερήματα που έχει μια γυναίκα που απολαμβάνει ένα καλό βιβλίο. Στη σημερινή κοινωνία του Twitter, του Instagram και του Dancing with the Stars, είναι δύσκολο να βρεις μία γυναίκα που προτιμάει τη λογοτεχνία από τα ριάλιτι.

Θα το ξεκαθαρίσω από νωρίς. Όταν μιλάω για λογοτεχνία ΔΕΝ αναφέρομαι σε ένα τυχαίο e-book, ΔΕΝ αναφέρομαι στο Fifty Shades of Grey και ΔΕΝ αναφέρομαι στη Λένα Μαντά και τις λοιπές «συγγράφισες» (όπως τις έλεγε ένας συγγραφέας που τώρα ξεχνάω το όνομα του). Μιλάω για ένα κορίτσι που έχει στοίβες βιβλίων «hardback» (με σκληρό εξώφυλλο), πρώτες εκδόσεις και κλεμμένα βιβλία από βιβλιοθήκες. Εκείνη που το δωμάτιο της είναι γεμάτο με Faulkner, Hemingway και Εγγονόπουλο. Εκείνη που βλέπει τη μοναξιά ως ένα άτομο χωρίς βιβλία.

Όσο προχωράς στην ενήλικη ζωή σου, θα έρθει μία στιγμή που θα αποφασίσεις ποιος τύπος ανθρώπου πραγματικά σε ελκύει, τι ζητάς πραγματικά σε ένα άτομο. Θα αρχίσεις να ψάχνεις για προτερήματα πέρα από τις επιφανειακές παραμέτρους που ο νεότερος εαυτός σου αναζητούσε με μανία.

Θα βρεις ξαφνικά τον εαυτό σου να ψάχνει για μια γυναίκα με βάθος, που μπορεί να κρατήσει μία συζήτηση σε ένα ραντεβού για δείπνο. Θα ψάχνεις για κάποια που να μπορεί να σε προκαλέσει και να σε καταπλήξει. Γρήγορα όμως, θα καταλάβεις ότι το να βρεις μία τέτοια γυναίκα είναι πιο δύσκολο απ’ ότι φανταζόσουν. Θα αρχίσεις να συνειδητοποιείς ότι υπάρχει μεγάλη ποσότητα από γυναίκες γύρω σου, αλλά λίγες με ποιότητα.

Όπως οι άντρες που επικεντρώνονται σε μια γυναίκα με μεγάλο στήθος ή ξανθά μαλλιά, θεωρούν αυτά τα χαρακτηριστικά απαραίτητα για την ιδανική γυναίκα, εσύ θα αρχίσεις να ενδιαφέρεσαι για τα χόμπι και τα ενδιαφέροντα των γυναικών, ως πληροφορίες για την προσωπικότητα τους. Με τον κίνδυνο να κάνω γενικεύσεις που δεν είναι πάντοτε σωστές, υπάρχει πάντα μεγαλύτερη πιθανότητα να βρεις αυτό που ψάχνεις όταν ψάχνεις μέσα στα πλήθη. Κάθε άντρας που απολαμβάνει τη συντροφιά μιας γυναίκας που είναι «καλά διαβασμένη» θα σου εξηγήσει μερικές ιδιότητες που έχει μια γυναίκα τη λογοτεχνίας τις οποίες δεν έχουν απαραίτητα όλες.

Δεν χρειάζεται να έχει σπουδάσει φιλολογία ή να είναι το σπασικλάκι του πρώτου θρανίου που θυμάσαι απ’ το σχολείο, για να καταλαβαίνει την αξία ενός καλού βιβλίου. Απλά τα βιβλία την τραβάνε. Είναι η γυναίκα που έχει είδωλα πέρα από την Angelina Jolie και τη Michelle Obama. Έχει μια άσβηστη δίψα για γνώση και καθοδήγηση και σοφία. Βρίσκει παρηγοριά ανάμεσα στις σελίδες και στις λέξεις. Είναι μια γυναίκα σπάνια. Είναι η κοπέλα που δε χρειάζεται να περιτριγυρίζεται από ανθρώπους για να νιώθεις ανάμεσα τους. Βρίσκει νόημα στα μικρά πράγματα, δε χρειάζεται μεγάλες χειρονομίες ή εκπλήξεις. Βρίσκει την ομορφιά στις λεπτομέρειες και παρατηρεί τα μικρά θαύματα στη ζωή.

Δεν προσπαθώ να πω ότι οι γυναίκες που δεν διαβάζουν δεν διαθέτουν αυτά τα χαρακτηριστικά, το ξέρω ότι τα έχουν. Φυσικά, υπάρχουν επίσης γυναίκες που επιλέγουν και τα δύο, κι αυτό είναι ακόμη καλύτερο- μπορείς να είσαι και σέξυ και έξυπνη. Όμως, όπως είπα και στην αρχή, μιλά για το είδος της γυναίκας που προτιμάει τον Hemingway και τον Oscar Wilde απ’ την E. L. James(Fifty Shades of Grey). Είναι ένα διαφορετικό είδος ανθρώπου, ένα διαφορετικό είδος γυναίκας. Επομένως, για όλους εσάς τους single άντρες που ψάχνεται για την τέλεια γυναίκα, να μερικοί λόγοι γιατί ένα κορίτσι που διαβάζει είναι ότι καλύτερο μπορείτε να βρείτε.

Έχει αρχές.
Τα βιβλία είναι γνωστό ότι μεταφέρουν τη σοφία. Είναι τα εργαλεία που διδάσκουν και διαπλάθουν τα παιδιά σε ώριμους ενήλικες. Διδάσκουν την ηθική, το κουράγιο, την απώλεια και κάθε σπουδαίο νόημα που υπάρχει έξω στον κόσμο. Εκείνη λοιπόν, καταλαβαίνει τα μεγαλύτερα νοήματα στη ζωή και δεν υποκύπτει στις ασήμαντες λεπτομέρειες και δυσκολίες.

Έχει βάθος.
Αν θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου με κάποια (ή έστω ένα διάστημα μεγαλύτερο από μερικές ώρες/μέρες), θέλεις κάποια που είναι σύνθετη. Θέλεις ένα κορίτσι που δεν διαβάζεται με μια ματιά, που δεν είναι προβλέψιμη. Μια διαβασμένη γυναίκα έχει στρώσεις και στρώσεις, έτοιμες να εξερευνηθούν. Έχει συναισθήματα βαθύτερα από επιφανειακά ιδανικά. Έχει τις λέξεις των φιλοσόφων, των ποιητών, των ιδιοφυιών και των καλλιτεχνών να ρέουν στο αίμα της. Είναι μία αρχαία ψυχή (όπως λέει και ο αγαπημένος μου Fitzgerald) και μία νέα ταυτόχρονα.

Σε κάνει να φαίνεσαι ωραίος.
Δεν θα είναι μόνο η εμφάνιση της που θα σε κάνει να νιώθεις περήφανος όταν βγαίνεις μαζί της. Όταν θα δεις πόσο εύκολα κοινωνικοποιείται και εντυπωσιάζει τους ανθρώπους με τις γνώσεις και τις κοινωνικές της αρετές, θα καταλάβεις στο τέλος ότι υπάρχουν πολλά παραπάνω απ’ την εμφάνιση που κάνουν μία κοπέλα ξεχωριστή.

Είναι καλλιεργημένη.
Το ωραιότερο πράγμα σχετικά με τα βιβλία είναι ότι σε ταξιδεύουν χωρίς να φύγεις απ’ το δωμάτιο σου. Τα βιβλία μεταφέρουν έναν άλλο κόσμο, μία νέα ζωή, μία νέα κουλτούρα, την οποία μεταβιβάζουν στους αναγνώστες τους.

Έχει φαντασία.
Όσο περισσότερες ιστορίες έχει στο νου της, τόσο αναπτύσσεται η φαντασία της. Θα σε εκπλήσσει ευχάριστα συνεχώς, σε όλους τους τομείς.

Είναι ανοιχτή σε νέες ιδέες.
Όσο έρχεται σε επαφή με διαφορετικές απόψεις διευρύνει τη σκέψη της, είναι ανοιχτή σε νέα πράγματα άρα και πιο διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα.

Δεν είναι υπερβολικά κτητική.
Δε χρειάζεται να βρίσκεται γύρω από έναν άντρα όλη την ώρα, δεν το θέλει. Οι γυναίκες που διαβάζουν απολαμβάνουν τον προσωπικό, μοναχικό τους χρόνου, ενώ ταυτόχρονα σου δίνουν το χώρο που χρειάζεσαι για να διατηρήσεις μία υγιή σχέση.

Είναι σέξυ.
Η εξυπνάδα είναι σέξυ.

Μπορεί να κρατήσει μία συζήτηση.
Μπορεί να είναι το πρώτο κορίτσι που γνωρίζεις και μπορεί να διατηρήσει μία ενδιαφέρουσα συνομιλία μαζί σου. Μία συνομιλία που έχεις με κάποιον ίσο, όχι με κάποιο κορίτσι που προσποιείσαι ότι την ακούς για να κοιμηθείς μετά μαζί της. Θα σε εκπλήξει το ενδιαφέρον σου στις λέξεις και τις ιστορίες της και όχι απλά στα χείλια της.

Γράφει η Άννα Φαρδή
Πηγή savoirville.gr

Σχέσεις - Σεξ

10 επιλογές που θα πρεπει  να αποφύγουμε..Λένε ότι η ζωή για τον καθένα ορίζεται από τις επιλογές που κάνει

ι1. Προσποίηση για εντυπωσιασμό των άλλων.Αν υποκρίνεστε συνεχώς, κάποια στιγμή θα ξεχάσετε ποιος /τι είστε πραγματικά!

Μη φοβάστε τη γνώμη των άλλων. Δεν χρειάζεται να είστε τέλοιοι για να εντυπωσιάσετε. Εντυπωσιάστε τους με τον τρόπο που διαχειρίζεστε τις αδυναμίες σας. 

2. Ζήσατε το όνειρο που άλλοι δημιούργησαν για σας.Το πιο σημαντικό είναι να ανακαλύψετε τον εαυτό σας και το δεύτερο σημαντικό είναι να είστε ευχαριστημένοι μ' αυτό! Το να μείνετε σταθεροί και ειλικρινείς στους στόχους και στα όνειρά σας είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό, όσο κι αν οδηγηθείτε σε πράξεις που θα κάνουν τους γύρω σας να απορούν! Τότε ξέρετε ότι βαδίζετε στο σωστό μονοπάτι!

 3. Συναναστρέφεστε ανθρώπους με αρνητική διάθεση. Μην επηρεάζεστε από την άρνηση των άλλων. Να θυμάστε να διατηρείτε τη συμπάθεια αντί του θυμού, τη γενναιοδωρία αντί της υποχρέωσης, την υπομονή αντί του άγχους

. 4. Υπήρξατε εγωιστές και εγωπαθείς.Η πεμπτουσία της ζωής είναι η αγάπη και η καλοσύνη. Εκείνοι που αγαπήσατε και σας αγάπησαν θα σας θυμούνται πάντα. Όσα κάνετε αποκλειστικά για τον εαυτό σας, θα χαθεί στον χρόνο. Όσα κάνετε για τους άλλους, θα παραμείνει ζωντανό.

 5. Αποφύγατε την αλλαγή και την εξέλιξη.Το παρελθόν σας το γνωρίζετε μέσα από το παρόν σας (και το αντίστροφο). Αν θέλετε να εκτιμήσετε το μέλλον σας, δείτε την παροντική σας κατάσταση. Για να συντελεστεί κάτι καινούριο, απαγκιστρωθείτε από το παλιό.

 6. Παραιτηθήκατε στις δυσκολίες.Δεν υπάρχουν αποτυχίες, μόνο αποτελέσματα. Ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν έχουν την έκβαση που θέλατε, μην αποθαρρύνεστε, μην τα παρατάτε. Μάθετε και προχωρείστε μπροστά. Χάσατε -ίσως- μια μάχη, όχι τον πόλεμο. Ο τελικός θρίαμβος είναι το αθροιστικό αποτέλεσμα αποφάσεων και πράξεων στη διάρκεια μιας μακράς και σταθερής πορείας. 

7. Προσπαθούσατε να έχετε πάντα τον έλεγχο.Να θυμάστε να χαλαρώνετε και να αφήνετε τα πράγματα να κυλήσουν χωρίς να ανησυχείτε διαρκώς. Πάρτε μια βαθιά εισπνοή. Μόλις καταλαγιάσει η καταιγίδα, τότε κάντε το επόμενο βήμα. Όλα στη ζωή είναι σε μια απόλυτη ισορροπία είτε το αντιλαμβάνεστε είτε όχι. Χρειάζεται κάποιος χρόνος απλώς για να μπουνε τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους.

 8. Συμβιβαστήκατε με λιγότερα από εκείνα που αξίζετε.Να είστε δυνατοί ώστε να μην 'αγκιστρώνεστε'και έξυπνοι ώστε να έχετε υπομονή για εκείνο που σας αξίζει πραγματικά. Και ίσως υπάρξουν στιγμές που νιώσετε τη δύναμή σας να κάμπτεται από τις δυσκολίες και τα εμπόδια, αλλά μη συμβιβάζεστε.

 9. Πάντα αναβάλατε για αύριο.Το πρόβλημα είναι ότι υπολογίζετε πως έχετε περισσότερο χρόνο απ' όσο έχετε πραγματικά. Αναβάλλοντας συνεχώς εκείνα που θέλετε για αργότερα επειδή πιστεύετε πως θα έχετε χρόνο, θα φτάσετε κάποια μέρα να συνειδητοποιήσετε ότι τελικά δεν σας αρκεί ο χρόνος.

 10. Υπήρξατε νωθροί και άτολμοι.Κανείς δεν σας χρωστά κάτι, ούτε θα σας χαριστεί οτιδήποτε. Άρα σταματήστε την ονειροπόληση και δραστηριοποιηθείτε! Πάρτε την πλήρη ευθύνη και τον έλεγχο της ζωής σας στα χέρια σας.

  Πηγή : marcandangel

Σχέσεις - Σεξ

Έρευνα λέει πως οι νέοι άνθρωποι πιστεύουν πως οι ειλικρινείς συζητήσεις για τη σεξουαλική τους ζωή δείχνουν πως η σχέση θα έχει διάρκεια. Το κλειδί είναι, σύμφωνα με έρευνα σε πάνω από 1.200 άτομα ηλικίας 15 με 24, να μιλάει κανείς για τις σεξουαλικές μολύνσεις και το σεξουαλικό παρελθόν του.

Πιστεύεται επίσης πως το καλύτερο σημάδι πως μια σχέση σοβαρεύει είναι αυτό παρά η γνωριμία με τους γονείς. ‘Όμως το 73% παραδέχτηκε πως δε μιλά για σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες πριν κάνει σεξ με νέο σύντροφο. Και το 30% είπε πως νιώθει άβολα να ζητήσει από το νέο σύντροφο να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.


«Τα αποτελέσματα δείχνουν πολλά για το παιχνίδι των μοντέρνων σχέσεων»

Το 70% θεωρούσαν σημαντικό να «μιλούν ανοικτά για το σεξουαλικό παρελθόν και να συζητούν για τεστ σεξουαλικώς μεταδιδόμενων ασθενειών.»Αυτό προηγείτο και από την «γνωριμία με τους γονείς» που θεωρήθηκε σημαντικό για το 66% ενώ το 47% είπε πως «δε χρειάζεται πάντα να φοράμε make-up». Σε πολύ χαμηλότερη θέση ήταν η «γνωριμία με φίλους» στο 40% και με 30% «να κάνει χώρο στη ντουλάπα για να βάλω ρούχα μου.»

Μεγάλη ντροπή

Η έρευνα έδειξε πως ενώ οι νέοι εκτιμούσαν την ευθύτητα ως προς τις σεξουαλικές ασθένειες, πολλοί ντρέπονταν να μιλήσουν ειλικρινά με το σύντροφό τους.

Ενώ οι μισοί απάντησαν πως πίστευαν πως ένας νέος σύντροφος που δεν επιθυμεί να συζητήσει τέτοια θέματα δε θα έμενε στη ζωή τους για καιρό, ένα τέταρτο εξομολογήθηκε πως ντρέπονται πάρα πολύ να μιλήσουν στο σύντροφό τους για το ασφαλές σεξ, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και την αντισύλληψη

Οι ειδικοί δεν εκπλήσσονται που οι άνθρωποι θεωρούν σημαντική για την επιτυχία μιας σχέσης την ευθύτητα για τη σεξουαλική υγεία.

«Αν οι άνθρωποι δεν είναι αρκετά κοντά για να είναι ανοικτοί γι’ αυτό, η σχέση δύσκολα θα διαρκέσει.»

Τα αποτελέσματα ήταν και «καλά» και «κακά».

«Είναι καλό που οι νέοι άνθρωποι βάζουν προτεραιότητα στη συζήτηση των σεξουαλικών νοσημάτων.»
«Όμως είναι ανησυχητικό ότι αυτό το θέμα προκαλεί ντροπή, ακόμα και στη σημερινή γενιά που απαιτεί ευθύτητα στις σχέσεις της.»

Οι μοντέρνες σχέσεις

«Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν πολλά για το μοντέρνο παιχνίδι των σχέσεων.»
«Ενώ πολλά νέα ζευγάρια συνειδητοποιούν τη σημασία του να είναι κανείς ανοικτός στο να δεχτεί να μιλήσει και να κάνει τεστ για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, η ντροπή και μόνο τον αποτρέπει να μιλήσει και ενδεχομένως να κινδυνεύσει η σεξουαλική του υγεία και το μέλλον της σχέσης του.»

Είναι σημαντικό να εξετάζονται οι νέοι για χλαμύδια, ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που δεν έχει συμπτώματα.

«Αν δεν αντιμετωπιστεί, το νόσημα οδηγεί σε στειρότητα και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας, επομένως είναι ζωτικής σημασίας τα νέα ζευγάρια να είναι υπεύθυνα για τη σεξουαλική τους υγεία μιλώντας ανοιχτά στο σύντροφό τους.»

Έρευνα: Από την Εταιρεία Μελέτης της Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας και το Ανδρολογικό Ινστιτούτο Αθηνών

boro.gr

Σχέσεις - Σεξ

Εχω βρει ένα “φάρμακο” για να ξεκινάω τη μέρα μου. Διαβάζω κάθε πρωί – μόλις ξυπνήσω – κάτι τρυφερό και όμορφο, κάτι που να με εμπνέει και να μου ζεσταίνει την καρδιά.

Μετά φεύγω για δουλειά. Μέσα στην ημέρα παίρνω δυο-τρεις (καμιά φορά και παραπάνω) δόσεις του ίδιου φαρμάκου για να ξαναγεμίζω τις μπαταρίες μου με θετικότητα. Προτείνω το φάρμακο αυτό σε όλους. Το δίνω τακτικά και στα παιδιά, και μου ζητάνε συχνά απανωτές δόσεις (χορταίνεται ποτέ η αγάπη, δεν χορταίνεται!).

Ορίστε μια δόση φαρμάκου για τη μέρα σας. Επαναλάβετε κατά βούληση. Νιώστε πώς η ανάγνωση αυτού του τρυφερού κειμένου σάς επηρεάζει και σας συντονίζει με την πιο όμορφη πλευρά της ζωής, που εξακολουθεί να υπάρχει σε πείσμα των δύσκολων καιρών. Φυσικά, περιμένω τα σχόλια και τις εντυπώσεις σας για τη “θεραπεία” και την αποτελεσματικότητα του “φαρμάκου”!


“H αγάπη με προστατεύει” από την Aμάντα Κας

Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος.
Κλείστηκε στο δωμάτιο
κι άρχιζε να στριφογυρίζει
κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει.
Τις ζωγραφιές από τον τοίχο ξεκολλούσε
Κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.

«Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;»

«Είμαι ένας ανάποδος
και γκρινιάρης μικρός
και κανείς δε μ΄αγαπάει» είπε ο Μικρός.

«Μικρέ μου» είπε η Μαμά «όπως και να ΄σαι,
εγώ πάντα θα σ΄ αγαπώ».

 

«Κι αν ήμουνα αρκούδος, πάλι θα με φρόντιζες
και θα μ΄ αγαπούσες;» ρώτησε ο Μικρός.

«Φυσικά» είπε η Μαμά.
«Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει».

«Αν όμως γινόμουν πράσινο έντομο,
πάλι θα μ΄ αγαπούσες,
πάλι θα με αγκάλιαζες και θα με φιλούσες;»

«Φυσικά» είπε η Μαμά.
«Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει»

«Ό,τι κι αν γίνει;» είπε ο Μικρός και χαμογέλασε.
«Κι αν ήμουνα κροκόδειλος;»

«Θα σ΄ αγκάλιαζα και θα σ΄ αγαπούσα
και τη νύχτα θα σου τραγουδούσα»
είπε η Μαμά.

 

«Χαλάει ποτέ η αγάπη;»
ρώτησε ο Μικρός.
«Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει;
Κι αν ναι, μπορείς άραγε να
την κολλήσεις,
να τη φτιάξεις και να τη χτίσεις;»

«Α, δεν ξέρω» είπε η Μαμά «το μόνο που ξέρω
είναι ότι θα σ΄ αγαπώ για πάντα».

«Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε,
θα μ΄ αγαπάς ακόμη;» είπε ο Μικρός.
«Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;»

Η Μαμά πήρε στην αγκαλιά της
τον Μικρό και κοίταξαν μαζί
από το παράθυρο τον ουρανό.
Το φεγγαράκι έφεγγε ψηλά
και τ΄ αστεράκια ήταν φωτεινά.
«Κοίτα, Μικρέ, τ΄ αστεράκια
πώς λάμπουνε στον ουρανό.
Ξέρεις πως πολλά απ΄αυτά
έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;»

«Τα βλέπεις όμως πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;
Η αγάπη είναι σαν τ΄ αστέρια: ποτέ δεν πεθαίνει
και πάντα φωτίζει».

Πηγή: Debi Gliori, No matter what (Bloomsburry, 2003). Στα ελληνικά: Θα σ΄αγαπώ για πάντα, σε μετάφραση Φ. Μανδηλαρά, από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Σχέσεις - Σεξ

Σε πόσες γυναίκες περνά από το μυαλό ότι ο σύντροφός τους μπορεί να είναι ψυχοπαθής; Πολλές πιστεύουν ότι θα το είχαν καταλάβει αμέσως, όμως αυτό δεν ισχύει. Οι ψυχοπαθείς  μπορεί να είναι ακαταμάχητα γοητευτικοί με μια πρώτη ματιά.
 
Αν όμως ξέρετε να αναγνωρίζετε τα «σημάδια» μπορείτε να φύγετε όσο είναι νωρίς! 

1. Υπερβολικά κομπλιμέντα: Ένας ψυχοπαθής είναι εξαιρετικά ευέλικτος και γρήγορος στις κινήσεις τους. Σε ένα πρώτο ραντεβού, πιθανότατα θα πει σε μια γυναίκα ότι είναι τρομερά όμορφη, απίστευτα έξυπνη και αθεράπευτα σέξι. Εκμεταλλεύεται τις ανασφάλειες και τις φαντασιώσεις μιας γυναίκας ώστε να της πει ακριβώς αυτά που θέλει να ακούσει. Αυτή η εικόνα του εξιδανικευμένου συντρόφου κάνει μια γυναίκα να τον ερωτευτεί ακαριαία. 

2. Φαινομενική ταύτιση και συμβατότητα: Προσπαθεί να πείσει τη γυναίκα ότι είναι το άλλο της μισό και ότι ταιριάζουν σε όλα. Αγαπούν τα ίδια πράγματα και έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα. Μοιράζονται ακόμη και τα ίδια τραύματα και τις ίδιες αρνητικές εμπειρίες. Δεν έχει δική του ταυτότητα κι έτσι καθρεφτίζει το άτομο που βρίσκεται απέναντί του.

3. Άρρωστες ιστορίες: Προσοχή τι θα πει στα πρώτα ραντεβού για τις πρώην και τους ανθρώπους που έχει στη ζωή του. Εάν υποστηρίζει πως η προηγούμενη σύντροφός του τον παρακολουθεί ή τον έκλεψε, εάν η μητέρα του είναι αυταρχική και αν όλοι γύρω του τον εκμεταλλεύονται, κάτι δεν πάει καλά.

4. Ασθένειες και τραυματισμοί: Ένας ψυχοπαθής λατρεύει τη λύπηση και θέλει να τραβά την προσοχή. Η κακή κατάσταση της υγείας είτε σε βιολογικό είτε σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να είναι εντελώς ψεύτικη και να αποτελεί βασικό συστατικό της «στρατηγικής».

5. Τέλειο σεξ: Ένας ψυχοπαθής θα κάνει τα πάντα για να ικανοποιήσει μια γυναίκα. Είναι μία ακόμη τακτική για να κάνει μια γυναίκα να τον ερωτευτεί. 

6. Ξαφνικά λάθη: Ένας ψυχοπαθής δεν καταφέρνει πάντα να κρατήσει τη μάσκα που κρύβει το πρόσωπό του. Μπορεί να πει ξαφνικά «Σε έχω απατήσει» και μετά να αρνηθεί ότι το είπε ή να υποστηρίξει ότι το είπε για πλάκα. 

7. Το «παιχνίδι της σιωπής»: Όταν πια η γυναίκα θα τον έχει ερωτευτεί, ο ψυχοπαθής σταματά τα κομπλιμέντα και κάθε ένδειξη τρυφερότητας και ξεκινά να υποτιμά τη γυναίκα που έχει δίπλα του. Το πρώτο βήμα είναι συνήθως η ατέλειωτη σιωπή και η απόσταση. Μπορεί να εξαφανιστεί για μέρες χωρίς ούτε ένα τηλεφώνημα.
 
Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

http://www.glikiazoi.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όταν η σεξουαλική σας ζωή γίνεται κάπως πληκτική, βγάζετε τον κατάλογο με τα μειονεκτήματα του συντρόφου σας. Οι άνδρες συνήθως δυσκολεύονται να καταλάβουν το γυναικείο σώμα και τι το διεγείρει, κάνοντάς τους εύκολο στόχο όταν πρέπει να κατηγορηθεί κάποιος επειδή η ικανοποίηση λιγοστεύει. Και σίγουρα, κάνουν και οι ίδιοι αρκετά λάθη στην κρεβατοκάμαρα. Όμως, όπως αποδεικνύεται , σύμφωνα με τους ειδικούς και οι γυναίκες όμως κάνουν τα δικά τους λάθη…

Από την επιστημονική ομάδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Ιδού λοιπόν ποια είναι αυτά και τι μπορούμε να κάνουμε για να παίρνουμε την ικανοποίηση που μας αξίζει.

Οι γυναίκες δεν παίρνουν πρωτοβουλία
Πολλές γυναίκες είναι δέσμιες του καθωσπρεπισμού. Δεν θέλουν να γίνονται φορτικές ή να παίρνουν φόρα από το φόβο να θεωρηθούν επιθετικές. Η έλλειψη πρωτοβουλίας στο σεξ είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των γυναικών σύμφωνα με τους ειδικούς.

«Οι πιο πολλοί άνδρες νιώθουν πως αυτοί είναι που παίρνουν πρωτοβουλία συνέχεια, κι αυτό φέρνει μια ανισορροπία στο πάθος της σχέσης». Γενικά και οι άνδρες θέλουν να τους διεκδικούν όσο το θέλουν κι οι γυναίκες.

«Η προσκόλληση σε ξεπερασμένες ιδέες για το ρόλο των φύλων επίσης περιορίζει την ικανοποίηση στη σεξουαλική μας σχέση» λένε οι ειδικοί. «Παλιότερα υπήρχε η πεποίθηση πως οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται για το σεξ όσο οι άνδρες. Πιστεύουμε πως υπάρχουν γυναίκες που ενδιαφέρονται για το σεξ όσο οι άνδρες».
Καλό είναι να δείχνετε το ενδιαφέρον σας πού και πού. Ο σύντροφός σας θα το εκτιμήσει, κι εσείς μπορεί να πάρετε κι άλλο ένα είδος ικανοποίησης παίρνοντας την ευθύνη για τη σεξουαλική σας εμπειρία, κάτι που οι ειδικοί θεωρούν πως πρέπει οι γυναίκες να κάνουν. Ας μην ξεχνάμε πως η επιθετικότητα και η ορμητική συμπεριφορά μπορεί να «τρομοκρατήσει», όχι η διεκδίκηση…
Η ευθύτητα στο σεξ, αυτά που μας αρέσουν κι αυτά που δε μας αρέσουν μπορεί να μας κάνουν να αισθανθούμε άβολα, ακόμα και με ένα σύντροφο που είμαστε μαζί πολύ καιρό και κατά τ’ άλλα νιώθουμε αρκετά κοντά του. Όμως μόνο έτσι θα καταφέρουμε να έχουμε μια ικανοποιητική σεξουαλική σχέση.

«Μια γυναίκα πρέπει να πάρει την ευθύνη της σεξουαλικής της επαφής. Κανένας άνδρας δεν μπορεί να φέρει σε οργασμό μια γυναίκα αν η ίδια δεν έχει την ευθύνη της σεξουαλικής στης εμπειρίας. Ακόμα κι ο καλύτερος εραστής δε μπορεί να ξέρει τι χρειάζεται χωρίς η ίδια να του το πει».
Τα καλά νέα είναι πως οι άνδρες θέλουν πολύ να ευχαριστήσουν τις γυναίκες.

«Αν τους το πείτε με τρόπο που δε μειώνει το εγώ τους, θα το εκτιμήσουν. Μπορείτε για παράδειγμα να αναφέρετε ένα που δε σας αρέσει μαζί με άλλα πέντε πράγματα που σας αρέσουν, γιατί εκείνος ακούει και θα το αντιλήφθητε την επόμενη φορά που θα είστε στο κρεβάτι μαζί του. Οι άνδρες ακούν, ειδικά αν είστε ξεκάθαρες».
Ενοχλούνται όταν εκείνος προτείνει κάτι καινούριο
Όταν ένα ζευγάρι είναι καιρό μαζί, είναι φυσικό να θέλει να προσθέσει πράγματα για ποικιλία. Αν ο άνδρας σας θέλει να δοκιμάσει κάτι νέο δε σημαίνει πως είναι δυσαρεστημένος με τη σεξουαλική σας ζωή. Εν συντομία: Μη το παίρνετε προσωπικά.
Όμως είναι σημαντικό να μην ξεφεύγετε από τα όριά σας. «Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται υποχρεωμένος να κάνει κάτι που δε θέλει στο προσωπικό και ιδιωτικό χώρο της σεξουαλικότητας.

Αν ο άνδρας σας σάς ζητήσει κάτι που ξεφεύγει από τα όρια της ηθικής σας, καταστήστε σαφές πως ξεπερνά τα όριά σας κι εξηγήστε του γιατί. Φυσικά κάντε το με όσο ωραιότερο τρόπο μπορείτε. Αν πρόκειται για κάτι που δεν είναι θέμα ηθικής αλλά και πάλι δε θέλετε να κάνετε, ξανά εξηγήστε το γιατί. Αν είναι απλώς κάτι που σας τρομάζει κι αρχικά αισθάνεστε άβολα με αυτό, προσπαθήστε να μην υπερβάλετε σε αντίδραση. Αντίθετα, πείτε του πως χρειάζεστε χρόνο να το σκεφτείτε».

Σαφώς το «όχι» είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας όταν δεν βρίσκει ενδιαφέρουσες, δεν συναινεί ή νιώθει ότι προσβάλλεται η γενετήσια αξιοπρέπεια της, ειδικά σε περιπτώσεις που φοβάται ότι απειλείται η σωματική της ακεραιότητα.

 

Σχέσεις - Σεξ

Πώς και γιατί ερωτευόμαστε, αποκτούμε οικειότητα και δεσμευόμαστε με κάποιον; Πώς επιλέγουν σύντροφο οι γυναίκες και πώς οι άνδρες; Ποιες είναι οι φάσεις που περνάει μια σχέση και ποιες οι επικίνδυνες στιγμές για να διαλυθεί; Μπορούμε να είμαστε μονογαμικοί; Οι απαντήσεις στα όσα ακολουθούν.

Η αγάπη βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος από την αρχή του ανθρώπινου γένους. Γι’ αυτό άλλωστε και έχει υπάρξει σημαντική πηγή έμπνευσης για ζωγράφους, ποιητές, συγγραφείς και άλλους καλλιτέχνες. Σχετικά πρόσφατα (από τις αρχές του 20ού αιώνα), η αγάπη έχει γίνει αντικείμενο μελέτης και των επιστημόνων, με τους ψυχολόγους και τους κοινωνικούς επιστήμονες να έχουν ασχοληθεί αρκετά με τη σχετική έρευνα.

Ο κύριος όγκος της έρευνας παλαιότερα εστιαζόταν στον γάμο, γεγονός που αντανακλούσε και τη σημασία που αυτός είχε για την κοινωνία του προηγούμενου αιώνα. Σιγά-σιγά όμως το ενδιαφέρον της έρευνας μετατοπίστηκε από τον γάμο στην αγάπη και τον έρωτα, σε μια προσπάθεια να απαντηθεί επιτέλους το ερώτημα πώς και γιατί οι άνθρωποι ερωτευόμαστε και επιλέγουμε έναν συγκεκριμένο σύντροφο. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα ερευνούσαν κυρίως ψυχολόγοι και όχι νευροεπιστήμονες, αφού επικρατούσε ευρέως η αντίληψη ότι ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορεί να προσεγγιστεί μελετώντας τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και στο οποίο δεν παίζουν ρόλο βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες (όπως συμβαίνει για παράδειγμα με το ζευγάρωμα στα ζώα).

Ωστόσο, η έρευνα μας έδειξε ότι όλα τα συναισθήματα έχουν τη νευρολογική τους εξήγηση και ότι η αγάπη ή ο έρωτας δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτό. Τελευταία, μάλιστα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, όπως η μαγνητική τομογραφία ή οι ορμονολογικές εξετάσεις, για να αποτυπώσουν το τι συμβαίνει στον εγκέφαλο ενός ερωτευμένου ανθρώπου.

Πόσο κρατάει ο έρωτας;

Έχει πολλές φορές ειπωθεί ότι οι εξελικτικοί μηχανισμοί μάς ωθούν να επιλέξουμε για σύντροφο εκείνον με τον οποίο θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε τους «καλύτερους» απογόνους. Ο έρωτας αποτελεί πιθανώς το μέσο με το οποίο θα συνδεθεί ένα ζευγάρι ώστε να φέρει στον κόσμο απογόνους και σύμφωνα με τους ερευνητές χρειάζεται να κρατάει αρκετά, τουλάχιστον τόσο όσο είναι απαραίτητο ώστε να μεγαλώσουν σε ικανοποιητικό βαθμό οι απόγονοι του ζευγαριού. Μάλιστα φαίνεται ότι ανάλογα με το είδος (των ζώων) αυτό το ερωτικό δέσιμο μπορεί να διαρκεί πολύ ή λιγότερο, κάτι που εξαρτάται από το πόσος χρόνος χρειάζεται για να μεγαλώσουν επαρκώς οι απόγονοι.

Όσον αφορά, βέβαια, τους ανθρώπους, υπάρχουν συγκεκριμένες έρευνες που έχουν δείξει ότι πολλά διαζύγια συμβαίνουν στον 4ο χρόνο του γάμου και οι επιστήμονες το αποδίδουν στο γεγονός ότι στους ανθρώπους οι απόγονοι έχουν απόλυτη ανάγκη από τη συστηματική φροντίδα και των δύο γονιών τους, τουλάχιστον μέχρι τα τέσσερά τους χρόνια.

Ίσως, λοιπόν, οι άνθρωποι να μη διαφέρουν πολύ από τα υπόλοιπα θηλαστικά, απλώς το διάστημα που χρειάζονται οι απόγονοί τους για να ανεξαρτητοποιηθούν είναι μεγαλύτερο από ό,τι σε άλλα είδη. Έτσι, οι άνθρωποι επενδύουν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη σχέση με τον σύντροφο που έκαναν το παιδί. Η σχετική έρευνα μάλιστα δείχνει ότι αυτή η περίοδος μπορεί να φτάνει και τα 7 χρόνια όταν το ζευγάρι έχει περισσότερα από ένα παιδιά να μεγαλώσει και αυτό γιατί χρειάζεται οι δύο γονείς να συνεργαστούν για περισσότερο διάστημα μέχρι να φτάσουν και τα δύο παιδιά σε μια ηλικία όπου δεν θα έχουν ανάγκη πια από την εντατική φροντίδα και των δύο γονιών τους.

Πόσο μπορεί να διαρκέσει μια σχέση;

Οι ειδικοί θεωρούν ότι οι σχέσεις έχουν 3 φάσεις:
Η πρώτη φάση είναι ο έρωτας και χαρακτηρίζεται από ένταση και πάθος, τους δύο συντρόφους να αποκτούν όλο και περισσότερη οικειότητα και να δεσμεύονται σιγά-σιγά.

Αυτή η φάση δεν κρατάει περισσότερο από 6 μήνες.
Διακριτικό γνώρισμα του έρωτα σε αυτό το διάστημα είναι η ανυπομονησία, ο ενθουσιασμός, αλλά και στρες, που οφείλεται στην ανασφάλεια και μπορεί να προκαλέσει εναλλαγές στη διάθεση.

Η δεύτερη φάση είναι η παθιασμένη αγάπη. Ξεκινάει μετά από μερικούς μήνες σχέσης και συνοδεύεται από συναισθήματα ασφάλειας, αγάπης και ηρεμίας. Το πάθος βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, ενώ η οικειότητα και η δέσμευση όσο πάνε και γίνονται εντονότερα. Το στρες μειώνεται.

Η τρίτη φάση είναι η συντροφική αγάπη. Συνήθως η παθιασμένη αγάπη κρατάει αρκετό διάστημα (ίσως και χρόνια) πριν εξελιχθεί σε συντροφική αγάπη. Σε αυτό το στάδιο το πάθος έχει μειωθεί αισθητά, ενώ η οικειότητα και η δέσμευση βρίσκονται στο απόγειό τους. Πολλοί θεωρούν ότι η αγάπη σε αυτήν τη χρονική περίοδο μοιάζει πιο πολύ με τη φιλική αγάπη παρά με τον έρωτα.

Φυσικά δεν φτάνουν όλες οι σχέσεις σε αυτήν τη φάση, πολλές τελειώνουν πολύ νωρίτερα.

Τα 4 χρόνια που αναφέραμε παραπάνω ως το σκαλοπάτι μετά από το οποίο ξεκινούν πολλές φορές τα προβλήματα είναι συχνά ακριβώς η στιγμή που η παθιασμένη αγάπη πάει να γίνει συντροφική αγάπη και η σχέση δεν αντέχει αυτήν την αλλαγή. Καθώς η σχέση είναι ευάλωτη, αν υπάρχει θέμα και με την οικειότητα του ζευγαριού τη στιγμή που το πάθος φεύγει, τότε το μόνο που μένει είναι η δέσμευση, η οποία σε πολλούς δεν φτάνει.

Οι ειδικοί περιγράφουν αυτό το συναίσθημα ως «άδεια αγάπη». Κάποιοι μπορεί να χωρίσουν σε αυτό το στάδιο, άλλοι να παραμείνουν μαζί γιατί η δέσμευση είναι γι’ αυτούς σημαντική και άλλοι να μην φτάσουν ποτέ σε αυτό το στάδιο, παραμένοντας πάντα στην παθιασμένη αγάπη, ακόμα και μετά από 20 χρόνια σχέσης για παράδειγμα. Οι ειδικοί δεν μπορούν να πουν ποιοι είναι οι παράγοντες που καθορίζουν σε ποιο στάδιο θα φτάσει ή θα σταματήσει μια σχέση.

Η χημεία του έρωτα

Πολλές φορές, όταν θέλουμε να περιγράψουμε την έλξη μεταξύ δύο ανθρώπων, λέμε ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους. Μπορεί να χρησιμοποιούμε τη λέξη «χημεία» μεταφορικά, όμως οι ειδικοί μάς διαβεβαιώνουν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ισχύει και κυριολεκτικά, αφού χημικές ουσίες που εκκρίνονται στον οργανισμό (ορμόνες, νευροδιαβιβαστές) φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ερωτικού. Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι αυτές όσον αφορά τον έρωτα και με ποιον τρόπο μάς επηρεάζουν:

Η ωκυτοκίνη Έχει αγχολυτική δράση και είναι γνωστή ως η ορμόνη της εμπιστοσύνης, γι’ αυτό και φαίνεται να παίζει καταλυτικό ρόλο στα πρώτα στάδια του έρωτα, αφού μας αποτρέπει από το να φοβόμαστε το άγνωστο, το νέο. Επιπλέον, φαίνεται να επιδρά και στις μακροχρόνιες σχέσεις μειώνοντας το στρες και το άγχος.

Η ντοπαμίνη Η απελευθέρωσή της και η ενεργοποίηση του κυκλώματος ανταμοιβής του εγκεφάλου κάνει την εμπειρία του έρωτα μία ανταποδοτική εμπειρία. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι το κύκλωμα ανταμοιβής ενεργοποιείται και σε άλλες περιπτώσεις, για παράδειγμα στον εθισμό. Με πολλούς τρόπους, η αγάπη και ο έρωτας μπορεί να μοιάζουν - να παρομοιαστούν με έναν εθισμό. Άλλωστε, τα ντοπαμινεργικά «μονοπάτια» που εμπλέκονται στον έρωτα και στη δημιουργία ζευγαριών είναι παρόμοια με εκείνα που «σχηματίζονται» κατά τη ανάπτυξη και την εγκατάσταση του εθισμού.

Η σεροτονίνη Είναι μία άλλη ουσία που εμπλέκεται σαφώς στον έρωτα και το συναισθηματικό δέσιμο των ζευγαριών. Ο νευροδιαβιβαστής αυτός και οι εναλλαγές των επιπέδων του είναι γνωστό ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες καταστάσεις, όπως η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, η κατάθλιψη και η αγχώδης διαταραχή. Η αλήθεια είναι ότι τα αρχικά στάδια του έρωτα θυμίζουν την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και συμπεριλαμβάνουν άγχος, στρες και έμμονες ιδέες. Μάλιστα, έρευνες δείχνουν ότι 12 με 18 μήνες μετά την αρχή της σχέσης τα επίπεδα του εν λόγω νευροδιαβιβαστή ομαλοποιούνται, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή μετά τη θεραπεία.

Η κορτιζόλη Θεωρείται ορμόνη που ευνοεί το συναισθηματικό δέσιμο στα ζευγάρια. Μάλιστα, σε έρευνα που έγινε σε ανθρώπους που είχαν ερωτευτεί τους τελευταίους 6 μήνες βρέθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα. Παράλληλα, παρατηρήθηκε και μεγάλη δραστηριότητα στον άξονα «υποθαλάμος-υπόφυση-επινεφρίδια». Για ένα χρονικό διάστημα 12- 24 μηνών δεν υπήρχε αντίστοιχη δραστηριότητα στον άξονα ούτε ήταν τόσο υψηλά τα επίπεδα της κορτιζόλης. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι εκτός από τα γνωστά συναισθήματα ευφορίας, που συνοδεύουν το πρώτο διάστημα μιας σχέσης, είναι υψηλά και τα επίπεδα του στρες και της ανασφάλειας, που σχετίζονται με την αρχή της σχέσης, γι’ αυτό και παρατηρούνται υψηλές τιμές κορτιζόλης. Από την άλλη πλευρά, γνωρίζουμε ότι οι μακροχρόνιες σχέσεις θεωρούνται «ευεργετικές» για την υγεία και αυτό συμβαίνει επειδή το στρες είναι μειωμένο και αυξημένη η ασφάλεια και η ευχαρίστηση, πράγμα που πιθανώς εξηγείται και από τα χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης.

Η τεστοστερόνη Η «ανδρική» ορμόνη, όπως συχνά αποκαλείται, σχετίζεται με την επιθετικότητα. Είναι όμως συνδεδεμένη και με τη σεξουαλική επιθυμία και τη στενή επαφή. Σίγουρα παίζει ρόλο στη δημιουργία μιας σχέσης και στο συναισθηματικό δέσιμο ενός ζευγαριού και ανιχνεύεται υψηλή στις γυναίκες και χαμηλή στους άνδρες στην αρχή της σχέσης. Οι διαφορές αυτές, ωστόσο, εξαλείφονται καθώς περνούν οι μήνες. Ακόμη, έχει επίσης φανεί ότι γενικά οι γυναίκες και οι άνδρες που έχουν μια σχέση διαθέτουν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από όσους και όσες είναι ελεύθεροι.

Επίσης, οι γυναίκες που βρίσκονται σε μία σχέση εξ αποστάσεως (π.χ. επειδή ο σύντροφός τους είναι αναγκασμένος να δουλεύει μακριά τους) έχουν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης (και πιθανώς και άλλων ορμονών) σε σχέση με τις γυναίκες που διαμένουν στην ίδια πόλη με τον σύντροφό τους.

Στον εγκέφαλο των ερωτευμένων

Μέχρι τώρα έχουν γίνει περιορισμένες έρευνες με τη χρήση μαγνητικών τομογραφιών για τη διερεύνηση του ερωτευμένου μυαλού.

Γενικά φαίνεται πάντως ότι στον έρωτα διεγείρονται τα κέντρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ευχαρίστηση και την ανταμοιβή και ότι υπάρχουν συνέχεια υψηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης. Συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου, όπως για παράδειγμα η αμυγδαλή, είναι σαν να απενεργοποιούνται.

Αυτό που συμβαίνει με την αμυγδαλή εξηγείται ως εξής: Καθώς πρόκειται για ένα κέντρο που έχει σχέση με τον φόβο, κατά κάποιον τρόπο αδρανοποιείται, αφού αυτός πράγματι μειώνεται όταν βρισκόμαστε κοντά στον αγαπημένο μας. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο πρόσθιος φλοιός -που μας βοηθά να κρίνουμε και να καταλαβαίνουμε τον χαρακτήρα των άλλων- φαίνεται να τίθεται εκτός λειτουργίας, πράγμα που μπορεί να εξηγήσει γιατί χάνουμε την αίσθηση της κρίσης όταν είμαστε ερωτευμένοι.

Πώς ερωτεύονται οι γυναίκες και πώς οι άνδρες

Ένα πεδίο που έχει ερευνηθεί λίγο είναι ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο ερωτεύονται τα δύο φύλα και πώς αντικατοπτρίζεται αυτό στον εγκέφαλό τους.

Σύμφωνα με λίγες έρευνες που έχουν γίνει, ο γυναικείος εγκέφαλος δείχνει μεγαλύτερη δραστηριότητα σε περιοχές που σχετίζονται με την προσοχή, το συναίσθημα και τη μνήμη, ενώ ο ανδρικός σε περιοχές που έχουν να κάνουν με τα οπτικά ερεθίσματα.

Αυτό εξηγείται, καθώς οι άνδρες είναι «προγραμματισμένοι» από τη φύση για να ψάχνουν στοιχεία στις γυναίκες που θα τις βοηθήσουν να κάνουν παιδιά, όπως είναι η καλή τους υγεία και η νεαρή ηλικία, ενώ οι γυναίκες από την άλλη πλευρά χρειάζεται να αναζητήσουν τους άνδρες που θα έχουν καλή οικονομική κατάσταση, ώστε να μπορέσουν να μεγαλώσουν καλά και με ασφάλεια τα παιδιά τους.

Αυτό το επιβεβαιώνουν και οι έρευνες των ψυχολόγων, που δείχνουν ότι οι άνδρες ψάχνουν σε μία σχέση περισσότερο την εμφάνιση, ενώ οι γυναίκες το κοινωνικό και οικονομικό στάτους.

http://www.vita.gr

Σχέσεις - Σεξ

Τι περιμένεις; Καμιά φορά στα όνειρα πρέπει να υπάρχει και κάποιος που να μην έχει καμιά σχέση με την πραγματική ζωή.
Στις εννιά η ώρα το πρωί, εκεί που παίρναμε το πρωινό μας στη βεράντα του ξενοδοχείου Ριβιέρα στην Αβάνα, ένα τρομακτικό κύμα εμφανίστηκε στα καλά καθούμενα-η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ήρεμη-και ήρθε και συντρίφτηκε πάνω μας. Σήκωσε τα αυτοκίνητα που πέρναγαν μπροστά στην παραλιακή λεωφόρο καθώς και μερικά άλλα που ήταν παρκαρισμένα εκεί κοντά και τα τίναξε στον αέρα κάνοντάς τα κομμάτια στον πλαϊνό τοίχο του ξενοδοχείου.

Ήταν σαν μια έκρηξη δυναμίτη που σκόρπισε τον πανικό στους είκοσι ορόφους του κτιρίου μας, και μετατρέποντας το χολ σε ένα σωρό από σπασμένα γυαλιά όπου πολλοί ενοικιαστές είχαν εκσφεντονιστεί στον αέρα σαν έπιπλα. Μερικοί είχαν τραυματιστεί απ' το χαλάζι των γυαλιών. Πρέπει να ήταν ένα παλιρροϊκό κύμα μνημειώδους μεγέθους: το ξενοδοχείο προστατευόταν από τη θάλασσα από έναν τοίχο και τη φαρδιά, διπλής κατεύθυνσης λεωφόρο που περνάει μπροστά του, αλλά το κύμα είχε ξεσπάσει με τέτοια δύναμη που εξαφάνισε το γυάλινο χολ.

Κουβανοί εθελοντές, με τη βοήθεια των τοπικών πυροσβεστών, άρχισαν να καθαρίζουν τις ζημιές και σε λιγότερο από έξι ώρες, αφού έκλεισαν την πύλη προς τη θάλασσα κι άνοιξαν μια εναλλακτική είσοδο, όλα επανήλθαν στη φυσική τους κατάσταση. Όλο το πρωινό κανένας δεν έδωσε σημασία στο αυτοκίνητο που είχε συντριβεί πάνω στον τοίχο του ξενοδοχείου, πιστεύοντας ότι ήταν ένα από τα αυτοκίνητα τα παρκαρισμένα στην παραλιακή λεωφόρο. Αλλά όταν τελικά ένας γερανός το μετακίνησε, ανακαλύφθηκε το σώμα μιας γυναίκας, δεμένο στο κάθισμα του οδηγού με τη ζώνη ασφαλείας.

Το χτύπημα ήταν τόσο δυνατό ώστε δεν είχε μείνει ούτε ένα κόκαλο στο σώμα της που να μην ήταν σπασμένο. Το πρόσωπό της ήταν υπεράνω αναγνώρισης. Αλλά υπήρχε ένα δαχτυλίδι στο δάχτυλό της, που είχε παραμείνει ανέπαφο: είχε το σχήμα φιδιού με δυο σμαράγδια για μάτια. Η αστυνομία είπε ότι ήταν η οικονόμος του νέου πρέσβη της Πορτογαλίας και της γυναίκας του.

Στην πραγματικότητα, είχε φτάσει μόλις πριν δεκαπέντε μέρες κι εκείνο το πρωί είχε φύγει για την αγορά με το καινούργιο τους αυτοκίνητο. Το όνομά της δεν μου έλεγε τίποτα, όταν διάβασα για το συμβάν στην εφημερίδα, αλλά εκείνο το δαχτυλίδι, το σχήμα του φιδιού και τα σμαράγδια για μάτια, με έβαλε σε σκέψεις. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να μάθω σε ποιο δάχτυλο το φορούσε.

Ήταν μια ουσιώδης λεπτομέρεια: φοβόμουν ότι πιθανόν να ήταν μια γυναίκα που ήξερα και την οποία ποτέ δε θα ξεχάσω, ακόμα κι αν δεν έμαθα ποτέ το πραγματικό της όνομα. Κι εκείνη είχε ένα δαχτυλίδι στο σχήμα του φιδιού με σμαράγδια για μάτια, αλλά πάντοτε το φορούσε στο πρώτο δάχτυλο του δεξιού χεριού, κάτι το ασυνήθιστο ειδικά τότε.

Την είχα συναντήσει πριν σαράντα έξι χρόνια στη Βιέννη, έτρωγε λουκάνικα και βραστές πατάτες κι έπινε μπίρα κατ' ευθείαν από το βαρέλι σε μια ταβέρνα όπου σύχναζαν Λατινοαμερικάνοι φοιτητές. Εκείνο το πρωί είχα φτάσει από τη Ρώμη κι ακόμα θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε κάνει το πλούσιο στήθος της-λες και ανήκε σε σοπράνο-οι χυτές ουρές της αλεπούς γύρω απ' το κολάρο του παλτού της και το αιγυπτιακό δαχτυλίδι σε σχήμα φιδιού.

Μιλούσε στοιχειώδη Ισπανικά με μια προφορά μαγαζάτορα και κομμένη την ανάσα και υποθέτω πως θα πρέπει να ήταν Αυστριακή, η μόνη σε κείνο το μακρόστενο ξύλινο τραπέζι. Είχα κάνει λάθος: είχε γεννηθεί στην Κολομβία και το διάστημα του Μεσοπολέμου είχε ταξιδέψει στην Αυστρία για να σπουδάσει τραγούδι και μουσική. Όταν τη συνάντησα πρέπει να ήταν γύρω στα τριάντα κι είχε αρχίσει να γερνάει πριν την ώρα της κι έτσι ανέδιδε κάποια μαγεία: και επίσης, ο πιο φοβερός άνθρωπος που έχω συναντήσει ποτέ μου.

Eκείνη την εποχή -τέλη της δεκαετίας του '40-η Βιέννη δεν ήταν τίποτα άλλο από μια παλιά αυτοκρατορική πόλη την οποία η Ιστορία είχε υποβιβάσει σε μια απόμακρη επαρχιακή πρωτεύουσα, τοποθετημένη μεταξύ των δύο ασυμφιλίωτων κόσμων του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, ένας παράδεισος για τους μαυραγορίτες και τους κατασκόπους.

Δεν μπορούσα να φανταστώ περιβάλλον που θα ταίριαζε πιο πολύ στη φυγάδα συμπατριώτισσά μου, που εξακολουθούσε να τρώει στην ταβέρνα των φοιτητών, στη γωνιά, μόνο και μόνο από νοσταλγία για τις ρίζες της, γιατί είχε χρήματα περισσότερα απ' όσα της χρειάζονταν για να αγοράσει ολόκληρη την ταβέρνα, συμπεριλαμβανομένων και των φαγητών. Ποτέ δε μας είπε το πραγματικό της όνομα. Πάντα αναφερόμασταν σ' αυτήν με το όνομα που είχαν επινοήσει γι' αυτήν οι Λατινοαμερικάνοι φοιτητές: Φράου Φρίντα.

Με το που μας σύστησαν διέπραξα την τυχαία απερισκεψία να τη ρωτήσω πώς βρέθηκε σε τούτη τη μεριά του κόσμου, τόσο μακριά και τόσο διαφορετική απ' τα ανεμοδαρμένα ύψη της περιοχής Κουιντίο της Κολομβίας. Μου απάντησε ορθά κοφτά: «Ενοικιάζω τον εαυτό μου να ονειρεύεται».

Αυτό ήταν το επάγγελμά της. Ήταν το τρίτο από τα έντεκα παιδιά ενός ευκατάστα του καταστηματάρχη απ' την παλιά περιοχή της Κάλδας και, από τότε που έμαθε να μιλάει, το καθιέρωσε ως συνήθεια να διηγείται τα όνειρά της πριν το πρωινό, όταν, είπε, οι δυνάμεις της προαίσθησης ήταν στη δυνατότερη καθαρότητά τους.

Όταν ήταν επτά χρόνων ονειρεύτηκε ότι ένας από τους αδελφούς της είχε παρασυρθεί από ένα μαινόμενο χείμαρρο. Η μητέρα, απλά και μόνο από νευρική δεισιδαιμονία, αρνήθηκε να επιτρέψει στο γιο της να κάνει εκείνο που απολάμβανε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο: να κολυμπήσει στο παραπλήσιο φαράγγι. Αλλά η Φράου Φρίντα είχε ήδη αναπτύξει το δικό της σύστημα ερμηνείας των προφητειών της.

«Αυτό που συμβαίνει στο όνειρο», εξήγησε, «δεν είναι ότι πρόκειται να πνιγεί, αλλά ότι δεν κάνει να τρώει γλυκά». Η ερμηνεία είχε ως αποτέλεσμα μια τρομερή τιμωρία, ειδικά για ένα πεντάχρονο αγόρι που δεν μπορούσε να φανταστεί τη ζωή του δίχως τα γλυκά της Κυριακής. Αλλά η μητέρα, επηρεασμένη από τις μαντικές δυνάμεις της κόρης της, βεβαίωσε ότι θα έμενε πιστή στη διαταγή της. Δυστυχώς, σε μια στιγμή που κανείς δεν πρόσεχε, ο γιος πνίγηκε μ' ένα γλειφιτζούρι που έτρωγε κρυφά. Στάθηκε αδύνατο να τον σώσουν.

Η Φράου Φρίντα ποτέ δε φαντάστηκε ότι θα ήταν δυνατό να κερδίσει τα προς το ζειν απ' το ταλέντο της, μέχρις ότου η ζωή την άρπαξε απ' το σβέρκο και, ένα βαρύ βιεννέζικο χειμώνα, χτύπησε το κουδούνι του πρώτου σπιτιού στο οποίο ήθελε να κατοικήσει. Όταν τη ρώτησαν τι μπορεί να κάνει, πρόσφερε την απλή απάντηση: «Ονειρεύομαι».

Μετά από μια σύντομη εξήγηση, η κυρία του σπιτιού την προσέλαβε αντί ενός μισθού που ήταν κάτι περισσότερο από χαρτζιλίκι αλλά με ένα πολύ καλό δωμάτιο και τρία γεύματα τη μέρα. Πάνω απ' όλα υπήρχε το πρωινό, η ώρα εκείνη όπου τα μέλη της οικογένειας κάθονταν για να πληροφορηθούν για το άμεσο πεπρωμένο τους: ο πατέρας, ένας πονηρός rentier, η μητέρα, μια εύθυμη γυναίκα με πάθος για ρομαντική μουσική δωματίου, και τα δυο παιδιά, ηλικίας έντεκα και εννιά χρονών. Όλοι τους ήταν θρησκευόμενοι και ως εκ τούτου επιδεκτικοί σε αρχαϊκές δεισιδαιμονίες. Ήταν πολύ ευχαριστημένοι με την άφιξη της Φράου Φρίντα στο σπίτι τους, υπό τη μόνη προϋπόθεση ότι κάθε μέρα θα αποκάλυπτε τη μοίρα της οικογένειας μέσω των ονείρων της.

Τα πήγαινε θαυμάσια, ειδικά κατά τη διάρκεια του πολέμου που ακολούθησε, όταν η ζωή ήταν χειρότερη από οποιοδήποτε εφιάλτη. Στο πρωινό τραπέζι κάθε μέρα, μόνη της αποφάσιζε τι θα έκανε εκείνη τη μέρα το κάθε μέλος της οικογένειας και πώς θα το έκανε, έως ότου οι προγνώσεις της έγιναν η μόνη φωνή εξουσίας του σπιτιού.

Η κυριαρχία της πάνω στην οικογένεια ήταν απόλυτη: ακόμα κι ο πιο ασήμαντος αναστεναγμός γινόταν έπειτα από εντολή της. Ο πατέρας είχε πεθάνει λίγο πριν φτάσω στη Βιέννη και είχε φροντίσει να αφήσει στη Φράου Φρίντα ένα μέρος της περιουσίας του, πάλι υπό τον όρο ότι θα εξακολουθούσε να ονειρεύεται για την οικογένεια μέχρις ότου δε θα μπορούσε πια να ονειρεύεται.

Πέρασα ένα μήνα στη Βιέννη ζώντας τη λιτή ζωή των φοιτητών ενώ περίμενα χρήματα τα οποία ποτέ δεν έφτασαν. Οι απρόσμενες γενναιόδωρες επισκέψεις της Φράου Φρίντα στην ταβέρνα μας ήταν σαν φιέστες στην ούτως ή άλλως πενιχρή κατάστασή μας. Μια νύχτα-η δυνατή μυρωδιά της μπίρας πάνω μας-μου ψιθύρισε κάτι στο αυτί με τέτοια πειθώ που δεν μπόρεσα να το αγνοήσω.

«Ήρθα εδώ ειδικά για να σου πω ότι χθες βράδυ σε είδα στον ύπνο μου», είπε. «Πρέπει να φύγεις αμέσως απ' τη Βιέννη και να μην επιστρέψεις πριν περάσουν πέντε χρόνια.» Τέτοια ήταν η πειθώ της ώστε την ίδια νύχτα πήρα το τελευταίο τρένο για τη Ρώμη. Έτρεμα τόσο που πιστεύω ότι επέζησα μιας καταστροφής που δε συνάντησα. Μέχρι σήμερα δεν έχω πατήσει το πόδι μου στη Βιέννη.

Πριν το συμβάν στην Αβάνα συνάντησα άλλη μια φορά τη Φράου Φρίντα, στη Βαρκελώνη, σε μια συνάντηση τόσο απρόσμενη που μου φάνηκε εξαιρετικά μυστηριώδης.

Ήταν η μέρα που ο Πάμπλο Νερούδα έβαλε το πόδι του σε ισπανικό χώμα για πρώτη φορά απ' τον εμφύλιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια μιας στάσης ενός μεγάλου θαλασσινού ταξιδιού προς το Βαλπαραΐσο της Χιλής. Πέρασε το πρωινό του μαζί μας, κυνηγός σε παλιά βιβλιοπωλεία, αγοράζοντας τελικά ένα ξεθωριασμένο βιβλίο με σκισμένα εξώφυλλα για το οποίο πρέπει να πλήρωσε το αντίστιχο μισθού δύο μηνών του Χιλιανού πρόξενου στο Ρανγκούν.

Περπατούσε οκνηρά σαν ένας ελέφαντας που είχε ρευματισμούς, δείχνοντας παιδικό ενδιαφέρον για τον εσωτερικό μηχανισμό του κάθε πράγματος που αντίκριζε. Ο κόσμος του φαινόταν σαν ένα γιγάντιο ρολόι-παιχνίδι. Δεν ξέρω κανέναν που να έχει προσεγγίσει τόσο πολύ την ιδέα του Πάπα της Αναγέννησης-αυτό το μίγμα λαιμαργίας και λεπτότητας-ο οποίος, είτε το 'θελε είτε όχι, θα κυριαρχούσε και θα προήδρευε σε οποιοδήποτε τραπέζι. Η Ματίλδη, η γυναίκα του, τον τύλιξε σε μια σαλιερίτσα που έμοιαζε πιο πολύ με ποδιά από κουρείο παρά με πετσέτα εστιατορίου, αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να τον προφυλάξει απ' το να βουτηχτεί στις σάλτσες.

Εκείνη τη μέρα ο Νερούδα έφαγε τρεις ολόκληρους αστακούς, διαμελίζοντάς τους με την ακρίβεια ενός χειρουργού, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζε με τα μάτια τα πιάτα όλων των άλλων, έως ότου δεν μπορούσε πια ν' αντισταθεί και τσιμπούσε απ' το κάθε πιάτο με μια απόλαυση και μια όρεξη που όλοι τη βρήκαν κολλητική: μύδια από τη Γαλικία, αγριόχηνες από την Κανταμπρία, μεγάλες γαρίδες από την Αλικάνδη, ξιφία από την Κόστα Μπράβα. Στο μεταξύ μιλούσε ακατάπαυστα, ακριβώς όπως οι Γάλλοι, για μαγειρικές απολαύσεις, ειδικά για τα προϊστορικά οστρακοειδή της Χιλής που ήταν ο έρωτας της καρδιάς του.

Και τότε ξαφνικά σταμάτησε να τρώει, έπιασε τα αυτιά του όπως τις αντένες ενός αστακού, και μου ψιθύρισε: «Υπάρχει κάποιος πίσω μου που μ' έχει καρφώσει με τα μάτια του». Κοίταξα πάνω απ' τον ώμο του. Ήταν αλήθεια. Τρία τραπέζια πιο πίσω, μια γυναίκα, χωρίς ντροπή, μ' ένα παλιομοδίτικο τσόχινο καπέλο κι ένα μοβ μαντίλι, μασούσε αργά το φαγητό της με τα μάτια της καρφωμένα στον Νερούδα.

Την αναγνώρισα αμέσως. Ήταν μεγαλύτερη και πιο χοντρή, αλλά ήταν εκείνη, με το δαχτυλίδι στο σχήμα του φιδιού στο πρώτο της δάχτυλο. Είχε ταξιδέψει στο ίδιο πλοίο με τους Νερούδα από τη Νάπολη, αλλά δεν είχαν συναντηθεί στο πλοίο. Την καλέσαμε για καφέ και την παρακάλεσα να μας μιλήσει για τα όνειρά της, μόνο και μόνο για να διασκεδάσει τον ποιητή. Αλλά ο ποιητής δεν τα έτρωγε αυτά, ανακοινώνοντας μονομιάς ότι δεν πίστευε στη μαντική ικανότητα των ονείρων. «Μόνο η ποίηση είναι μάντις», είπε.

Μετά το γεύμα και την αναπόφευκτη βόλτα στη Ράμπλας, εσκεμμένα βρέθηκα με τη Φράου Φρίντα, έτσι για την ανανέωση της φιλίας μας, χωρίς να μας ακούνε οι άλλοι. Μου είπε ότι είχε πουλήσει την περιουσία της στην Αυστρία και, έχοντας αποσυρθεί στο Πόρτο, στην Πορτογαλία, τώρα έμενε σε μια απομίμηση κάστρου στην άκρη ενός γκρεμνού απ' όπου μπορούσε κι έβλεπε ολόκληρο τον Ατλαντικό έως την Αφρική.

Ήταν ολοφάνερο, αν και δεν το είπε ξεκάθαρα, ότι από όνειρο σε όνειρο κατέληξε να κληρονομήσει ολόκληρη την περιουσία των κάποτε απίθανων Βιεννέζων εργοδοτών της. Ακόμα κι αυτό δε με εντυπωσίασε, μόνο και μόνο γιατί πάντα νόμιζα ότι τα όνειρά της δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα τέχνασμα για να τα βγάζει πέρα. Της το δήλωσα. Γέλασε με το ψεύτικο γέλιο της. «Είσαι τόσο αναιδής όσο ήσουν πάντα», είπε. Οι υπόλοιποι της παρέας είχαν σταματήσει και περίμεναν τον Νερούδα που τώρα μιλούσε σαν παπαγάλος σε χιλιανική αργκό, στο παζάρι των πουλιών.

Όταν ξανάπιασαν την κουβέντα η Φράου Φρίντα είχε αλλάξει θέμα: «Επί τη ευκαιρία», είπε, «μπορείς να επιστρέψεις στη Βιέννη αν θέλεις». Τότε κατάλαβα ότι είχαν περάσει δεκατρία χρόνια από την πρώτη μας συνάντηση. «Ακόμα κι αν τα όνειρά σου δεν είναι αληθινά, ποτέ δε θα επιστρέψω», της είπα, «μήπως και...»

Στις τρεις χωρίσαμε για να συνοδέψω τον Νερούδα στην ιερή του σιέστα που την έκανε στο σπίτι μας, ακολουθώντας μερικές επίσημες προπαρασκευαστικές τελετουργίες που, για κάποιο λόγο, μου θύμισαν την ιαπωνική τελετή του τσαγιού. Μερικά παράθυρα έπρεπε να ανοίξουν, άλλα να κλείσουν -η ακριβής θερμοκρασία ήταν ουσιώδης- και μόνο κάποιο είδος φωτός από κάποια κατεύθυνση ήταν ανεκτό. Και τότε: απόλυτη σιωπή. Ο Νερούδα κοιμόταν αμέσως και ξυπνούσε δέκα λεπτά αργότερα, όπως κάνουν τα παιδιά. Εμφανίστηκε στο λίβινγκ ρουμ, φρέσκος φρέσκος, το μονόγραμμα απ' τη μαξιλαροθήκη χαραγμένο στο μάγουλό του.

«Ονειρεύτηκα τη γυναίκα που ονειρεύεται», είπε. Η Ματίλδη τού ζήτησε να μας πει το όνειρό του. «Ονειρεύτηκα ότι με ονειρεύτηκε», είπε. «Ακούγεται σαν τον Μπόρχες», είπα. Με κοίταξε έκπληκτος. «Το 'χει γράψει κιόλας;» «Αν δεν το 'χει γράψει θα το γράψει κάποια μέρα», είπα. «Θα είναι ένας από τους λαβυρίνθους του».

Με το που επιβιβαστήκαμε στις έξι εκείνου του απογεύματος, ο Νερούδα μας χαιρέτησε, πήγε να καθήσει σ' ένα απόμακρο τραπέζι κι άρχισε να γράφει στίχους με την ίδια πένα πράσινου μελανιού που χρησιμοποιούσε για να σχεδιάζει λουλούδια, ψάρια και πουλιά στις αφιερώσεις που υπέγραφε στα βιβλία του. Με την πρώτη αναγγελία της αποβίβασης ψάξαμε για τη Φράου Φρίντα και τελικά, εκεί που νομίζαμε ότι δε θα τη βρίσκαμε, την είδαμε στο κατάστρωμα της τουριστικής θέσης.

Κι εκείνη είχε μόλις σηκωθεί απ' τη σιέστα της. «Ονειρεύτηκα τον ποιητή σας», μας είπε. Κατάπληκτος της ζήτησα να μου πει το όνειρο. «Ονειρεύτηκα ότι με ονειρευόταν», είπε και το δύσπιστο βλέμμα μου τη σάστισε. «Τι περιμένεις; Καμιά φορά στα όνειρα πρέπει να υπάρχει και κάποιος που να μην έχει καμιά σχέση με την πραγματική ζωή».
Ποτέ δεν την ξαναείδα, δεν την έβαλα στο νου μου μέχρι που άκουσα για το δαχτυλίδι σε σχήμα φιδιού στο δάχτυλο της γυναίκας που πέθανε στη θαλάσσια συμφορά στο ξενοδοχείο Ριβιέρα.

Δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ και σε μια διπλωματική δεξίωση μετά λίγους μήνες ρώτησα τον πρέσβη της Πορτογαλίας. Ο πρέσβης μού μιλούσε γι' αυτήν με ενθουσιασμό και τρομερό θαυμασμό. «Δεν μπορείς νο φανταστείς πόσο ασυνήθιστη ήταν», είπε. «Θα σου ήταν αδύνατο να αντισταθείς, θα έγραφες μια ιστορία γι' αυτήν». Και συνέχισε στο ίδιο πνεύμα με μερικές τυχαίες, εκπληκτικές λεπτομέρειες, αλλά χωρίς να φαίνεται το τέλος πουθενά. «Πες μου τότε», είπα τελικά, διακόπτοντάς τον, «τι ακριβώς έκανε;» «Τίποτα», μου απάντησε, υψώνοντας τους ώμους ως ένδειξη παραίτησης, «Έβλεπε όνειρα».

Πηγή antikleidi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin