Οκτωβρίου 17, 2018

Σχέσεις - Σεξ

Εχω βρει ένα “φάρμακο” για να ξεκινάω τη μέρα μου. Διαβάζω κάθε πρωί – μόλις ξυπνήσω – κάτι τρυφερό και όμορφο, κάτι που να με εμπνέει και να μου ζεσταίνει την καρδιά.

Μετά φεύγω για δουλειά. Μέσα στην ημέρα παίρνω δυο-τρεις (καμιά φορά και παραπάνω) δόσεις του ίδιου φαρμάκου για να ξαναγεμίζω τις μπαταρίες μου με θετικότητα. Προτείνω το φάρμακο αυτό σε όλους. Το δίνω τακτικά και στα παιδιά, και μου ζητάνε συχνά απανωτές δόσεις (χορταίνεται ποτέ η αγάπη, δεν χορταίνεται!).

Ορίστε μια δόση φαρμάκου για τη μέρα σας. Επαναλάβετε κατά βούληση. Νιώστε πώς η ανάγνωση αυτού του τρυφερού κειμένου σάς επηρεάζει και σας συντονίζει με την πιο όμορφη πλευρά της ζωής, που εξακολουθεί να υπάρχει σε πείσμα των δύσκολων καιρών. Φυσικά, περιμένω τα σχόλια και τις εντυπώσεις σας για τη “θεραπεία” και την αποτελεσματικότητα του “φαρμάκου”!


“H αγάπη με προστατεύει” από την Aμάντα Κας

Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος.
Κλείστηκε στο δωμάτιο
κι άρχιζε να στριφογυρίζει
κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει.
Τις ζωγραφιές από τον τοίχο ξεκολλούσε
Κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.

«Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;»

«Είμαι ένας ανάποδος
και γκρινιάρης μικρός
και κανείς δε μ΄αγαπάει» είπε ο Μικρός.

«Μικρέ μου» είπε η Μαμά «όπως και να ΄σαι,
εγώ πάντα θα σ΄ αγαπώ».

 

«Κι αν ήμουνα αρκούδος, πάλι θα με φρόντιζες
και θα μ΄ αγαπούσες;» ρώτησε ο Μικρός.

«Φυσικά» είπε η Μαμά.
«Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει».

«Αν όμως γινόμουν πράσινο έντομο,
πάλι θα μ΄ αγαπούσες,
πάλι θα με αγκάλιαζες και θα με φιλούσες;»

«Φυσικά» είπε η Μαμά.
«Εγώ θα σ΄ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει»

«Ό,τι κι αν γίνει;» είπε ο Μικρός και χαμογέλασε.
«Κι αν ήμουνα κροκόδειλος;»

«Θα σ΄ αγκάλιαζα και θα σ΄ αγαπούσα
και τη νύχτα θα σου τραγουδούσα»
είπε η Μαμά.

 

«Χαλάει ποτέ η αγάπη;»
ρώτησε ο Μικρός.
«Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει;
Κι αν ναι, μπορείς άραγε να
την κολλήσεις,
να τη φτιάξεις και να τη χτίσεις;»

«Α, δεν ξέρω» είπε η Μαμά «το μόνο που ξέρω
είναι ότι θα σ΄ αγαπώ για πάντα».

«Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε,
θα μ΄ αγαπάς ακόμη;» είπε ο Μικρός.
«Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;»

Η Μαμά πήρε στην αγκαλιά της
τον Μικρό και κοίταξαν μαζί
από το παράθυρο τον ουρανό.
Το φεγγαράκι έφεγγε ψηλά
και τ΄ αστεράκια ήταν φωτεινά.
«Κοίτα, Μικρέ, τ΄ αστεράκια
πώς λάμπουνε στον ουρανό.
Ξέρεις πως πολλά απ΄αυτά
έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;»

«Τα βλέπεις όμως πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;
Η αγάπη είναι σαν τ΄ αστέρια: ποτέ δεν πεθαίνει
και πάντα φωτίζει».

Πηγή: Debi Gliori, No matter what (Bloomsburry, 2003). Στα ελληνικά: Θα σ΄αγαπώ για πάντα, σε μετάφραση Φ. Μανδηλαρά, από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Σχέσεις - Σεξ

Σε πόσες γυναίκες περνά από το μυαλό ότι ο σύντροφός τους μπορεί να είναι ψυχοπαθής; Πολλές πιστεύουν ότι θα το είχαν καταλάβει αμέσως, όμως αυτό δεν ισχύει. Οι ψυχοπαθείς  μπορεί να είναι ακαταμάχητα γοητευτικοί με μια πρώτη ματιά.
 
Αν όμως ξέρετε να αναγνωρίζετε τα «σημάδια» μπορείτε να φύγετε όσο είναι νωρίς! 

1. Υπερβολικά κομπλιμέντα: Ένας ψυχοπαθής είναι εξαιρετικά ευέλικτος και γρήγορος στις κινήσεις τους. Σε ένα πρώτο ραντεβού, πιθανότατα θα πει σε μια γυναίκα ότι είναι τρομερά όμορφη, απίστευτα έξυπνη και αθεράπευτα σέξι. Εκμεταλλεύεται τις ανασφάλειες και τις φαντασιώσεις μιας γυναίκας ώστε να της πει ακριβώς αυτά που θέλει να ακούσει. Αυτή η εικόνα του εξιδανικευμένου συντρόφου κάνει μια γυναίκα να τον ερωτευτεί ακαριαία. 

2. Φαινομενική ταύτιση και συμβατότητα: Προσπαθεί να πείσει τη γυναίκα ότι είναι το άλλο της μισό και ότι ταιριάζουν σε όλα. Αγαπούν τα ίδια πράγματα και έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα. Μοιράζονται ακόμη και τα ίδια τραύματα και τις ίδιες αρνητικές εμπειρίες. Δεν έχει δική του ταυτότητα κι έτσι καθρεφτίζει το άτομο που βρίσκεται απέναντί του.

3. Άρρωστες ιστορίες: Προσοχή τι θα πει στα πρώτα ραντεβού για τις πρώην και τους ανθρώπους που έχει στη ζωή του. Εάν υποστηρίζει πως η προηγούμενη σύντροφός του τον παρακολουθεί ή τον έκλεψε, εάν η μητέρα του είναι αυταρχική και αν όλοι γύρω του τον εκμεταλλεύονται, κάτι δεν πάει καλά.

4. Ασθένειες και τραυματισμοί: Ένας ψυχοπαθής λατρεύει τη λύπηση και θέλει να τραβά την προσοχή. Η κακή κατάσταση της υγείας είτε σε βιολογικό είτε σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να είναι εντελώς ψεύτικη και να αποτελεί βασικό συστατικό της «στρατηγικής».

5. Τέλειο σεξ: Ένας ψυχοπαθής θα κάνει τα πάντα για να ικανοποιήσει μια γυναίκα. Είναι μία ακόμη τακτική για να κάνει μια γυναίκα να τον ερωτευτεί. 

6. Ξαφνικά λάθη: Ένας ψυχοπαθής δεν καταφέρνει πάντα να κρατήσει τη μάσκα που κρύβει το πρόσωπό του. Μπορεί να πει ξαφνικά «Σε έχω απατήσει» και μετά να αρνηθεί ότι το είπε ή να υποστηρίξει ότι το είπε για πλάκα. 

7. Το «παιχνίδι της σιωπής»: Όταν πια η γυναίκα θα τον έχει ερωτευτεί, ο ψυχοπαθής σταματά τα κομπλιμέντα και κάθε ένδειξη τρυφερότητας και ξεκινά να υποτιμά τη γυναίκα που έχει δίπλα του. Το πρώτο βήμα είναι συνήθως η ατέλειωτη σιωπή και η απόσταση. Μπορεί να εξαφανιστεί για μέρες χωρίς ούτε ένα τηλεφώνημα.
 
Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

http://www.glikiazoi.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όταν η σεξουαλική σας ζωή γίνεται κάπως πληκτική, βγάζετε τον κατάλογο με τα μειονεκτήματα του συντρόφου σας. Οι άνδρες συνήθως δυσκολεύονται να καταλάβουν το γυναικείο σώμα και τι το διεγείρει, κάνοντάς τους εύκολο στόχο όταν πρέπει να κατηγορηθεί κάποιος επειδή η ικανοποίηση λιγοστεύει. Και σίγουρα, κάνουν και οι ίδιοι αρκετά λάθη στην κρεβατοκάμαρα. Όμως, όπως αποδεικνύεται , σύμφωνα με τους ειδικούς και οι γυναίκες όμως κάνουν τα δικά τους λάθη…

Από την επιστημονική ομάδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Ιδού λοιπόν ποια είναι αυτά και τι μπορούμε να κάνουμε για να παίρνουμε την ικανοποίηση που μας αξίζει.

Οι γυναίκες δεν παίρνουν πρωτοβουλία
Πολλές γυναίκες είναι δέσμιες του καθωσπρεπισμού. Δεν θέλουν να γίνονται φορτικές ή να παίρνουν φόρα από το φόβο να θεωρηθούν επιθετικές. Η έλλειψη πρωτοβουλίας στο σεξ είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των γυναικών σύμφωνα με τους ειδικούς.

«Οι πιο πολλοί άνδρες νιώθουν πως αυτοί είναι που παίρνουν πρωτοβουλία συνέχεια, κι αυτό φέρνει μια ανισορροπία στο πάθος της σχέσης». Γενικά και οι άνδρες θέλουν να τους διεκδικούν όσο το θέλουν κι οι γυναίκες.

«Η προσκόλληση σε ξεπερασμένες ιδέες για το ρόλο των φύλων επίσης περιορίζει την ικανοποίηση στη σεξουαλική μας σχέση» λένε οι ειδικοί. «Παλιότερα υπήρχε η πεποίθηση πως οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται για το σεξ όσο οι άνδρες. Πιστεύουμε πως υπάρχουν γυναίκες που ενδιαφέρονται για το σεξ όσο οι άνδρες».
Καλό είναι να δείχνετε το ενδιαφέρον σας πού και πού. Ο σύντροφός σας θα το εκτιμήσει, κι εσείς μπορεί να πάρετε κι άλλο ένα είδος ικανοποίησης παίρνοντας την ευθύνη για τη σεξουαλική σας εμπειρία, κάτι που οι ειδικοί θεωρούν πως πρέπει οι γυναίκες να κάνουν. Ας μην ξεχνάμε πως η επιθετικότητα και η ορμητική συμπεριφορά μπορεί να «τρομοκρατήσει», όχι η διεκδίκηση…
Η ευθύτητα στο σεξ, αυτά που μας αρέσουν κι αυτά που δε μας αρέσουν μπορεί να μας κάνουν να αισθανθούμε άβολα, ακόμα και με ένα σύντροφο που είμαστε μαζί πολύ καιρό και κατά τ’ άλλα νιώθουμε αρκετά κοντά του. Όμως μόνο έτσι θα καταφέρουμε να έχουμε μια ικανοποιητική σεξουαλική σχέση.

«Μια γυναίκα πρέπει να πάρει την ευθύνη της σεξουαλικής της επαφής. Κανένας άνδρας δεν μπορεί να φέρει σε οργασμό μια γυναίκα αν η ίδια δεν έχει την ευθύνη της σεξουαλικής στης εμπειρίας. Ακόμα κι ο καλύτερος εραστής δε μπορεί να ξέρει τι χρειάζεται χωρίς η ίδια να του το πει».
Τα καλά νέα είναι πως οι άνδρες θέλουν πολύ να ευχαριστήσουν τις γυναίκες.

«Αν τους το πείτε με τρόπο που δε μειώνει το εγώ τους, θα το εκτιμήσουν. Μπορείτε για παράδειγμα να αναφέρετε ένα που δε σας αρέσει μαζί με άλλα πέντε πράγματα που σας αρέσουν, γιατί εκείνος ακούει και θα το αντιλήφθητε την επόμενη φορά που θα είστε στο κρεβάτι μαζί του. Οι άνδρες ακούν, ειδικά αν είστε ξεκάθαρες».
Ενοχλούνται όταν εκείνος προτείνει κάτι καινούριο
Όταν ένα ζευγάρι είναι καιρό μαζί, είναι φυσικό να θέλει να προσθέσει πράγματα για ποικιλία. Αν ο άνδρας σας θέλει να δοκιμάσει κάτι νέο δε σημαίνει πως είναι δυσαρεστημένος με τη σεξουαλική σας ζωή. Εν συντομία: Μη το παίρνετε προσωπικά.
Όμως είναι σημαντικό να μην ξεφεύγετε από τα όριά σας. «Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται υποχρεωμένος να κάνει κάτι που δε θέλει στο προσωπικό και ιδιωτικό χώρο της σεξουαλικότητας.

Αν ο άνδρας σας σάς ζητήσει κάτι που ξεφεύγει από τα όρια της ηθικής σας, καταστήστε σαφές πως ξεπερνά τα όριά σας κι εξηγήστε του γιατί. Φυσικά κάντε το με όσο ωραιότερο τρόπο μπορείτε. Αν πρόκειται για κάτι που δεν είναι θέμα ηθικής αλλά και πάλι δε θέλετε να κάνετε, ξανά εξηγήστε το γιατί. Αν είναι απλώς κάτι που σας τρομάζει κι αρχικά αισθάνεστε άβολα με αυτό, προσπαθήστε να μην υπερβάλετε σε αντίδραση. Αντίθετα, πείτε του πως χρειάζεστε χρόνο να το σκεφτείτε».

Σαφώς το «όχι» είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας όταν δεν βρίσκει ενδιαφέρουσες, δεν συναινεί ή νιώθει ότι προσβάλλεται η γενετήσια αξιοπρέπεια της, ειδικά σε περιπτώσεις που φοβάται ότι απειλείται η σωματική της ακεραιότητα.

 

Σχέσεις - Σεξ

Πώς και γιατί ερωτευόμαστε, αποκτούμε οικειότητα και δεσμευόμαστε με κάποιον; Πώς επιλέγουν σύντροφο οι γυναίκες και πώς οι άνδρες; Ποιες είναι οι φάσεις που περνάει μια σχέση και ποιες οι επικίνδυνες στιγμές για να διαλυθεί; Μπορούμε να είμαστε μονογαμικοί; Οι απαντήσεις στα όσα ακολουθούν.

Η αγάπη βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος από την αρχή του ανθρώπινου γένους. Γι’ αυτό άλλωστε και έχει υπάρξει σημαντική πηγή έμπνευσης για ζωγράφους, ποιητές, συγγραφείς και άλλους καλλιτέχνες. Σχετικά πρόσφατα (από τις αρχές του 20ού αιώνα), η αγάπη έχει γίνει αντικείμενο μελέτης και των επιστημόνων, με τους ψυχολόγους και τους κοινωνικούς επιστήμονες να έχουν ασχοληθεί αρκετά με τη σχετική έρευνα.

Ο κύριος όγκος της έρευνας παλαιότερα εστιαζόταν στον γάμο, γεγονός που αντανακλούσε και τη σημασία που αυτός είχε για την κοινωνία του προηγούμενου αιώνα. Σιγά-σιγά όμως το ενδιαφέρον της έρευνας μετατοπίστηκε από τον γάμο στην αγάπη και τον έρωτα, σε μια προσπάθεια να απαντηθεί επιτέλους το ερώτημα πώς και γιατί οι άνθρωποι ερωτευόμαστε και επιλέγουμε έναν συγκεκριμένο σύντροφο. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα ερευνούσαν κυρίως ψυχολόγοι και όχι νευροεπιστήμονες, αφού επικρατούσε ευρέως η αντίληψη ότι ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορεί να προσεγγιστεί μελετώντας τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και στο οποίο δεν παίζουν ρόλο βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες (όπως συμβαίνει για παράδειγμα με το ζευγάρωμα στα ζώα).

Ωστόσο, η έρευνα μας έδειξε ότι όλα τα συναισθήματα έχουν τη νευρολογική τους εξήγηση και ότι η αγάπη ή ο έρωτας δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτό. Τελευταία, μάλιστα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, όπως η μαγνητική τομογραφία ή οι ορμονολογικές εξετάσεις, για να αποτυπώσουν το τι συμβαίνει στον εγκέφαλο ενός ερωτευμένου ανθρώπου.

Πόσο κρατάει ο έρωτας;

Έχει πολλές φορές ειπωθεί ότι οι εξελικτικοί μηχανισμοί μάς ωθούν να επιλέξουμε για σύντροφο εκείνον με τον οποίο θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε τους «καλύτερους» απογόνους. Ο έρωτας αποτελεί πιθανώς το μέσο με το οποίο θα συνδεθεί ένα ζευγάρι ώστε να φέρει στον κόσμο απογόνους και σύμφωνα με τους ερευνητές χρειάζεται να κρατάει αρκετά, τουλάχιστον τόσο όσο είναι απαραίτητο ώστε να μεγαλώσουν σε ικανοποιητικό βαθμό οι απόγονοι του ζευγαριού. Μάλιστα φαίνεται ότι ανάλογα με το είδος (των ζώων) αυτό το ερωτικό δέσιμο μπορεί να διαρκεί πολύ ή λιγότερο, κάτι που εξαρτάται από το πόσος χρόνος χρειάζεται για να μεγαλώσουν επαρκώς οι απόγονοι.

Όσον αφορά, βέβαια, τους ανθρώπους, υπάρχουν συγκεκριμένες έρευνες που έχουν δείξει ότι πολλά διαζύγια συμβαίνουν στον 4ο χρόνο του γάμου και οι επιστήμονες το αποδίδουν στο γεγονός ότι στους ανθρώπους οι απόγονοι έχουν απόλυτη ανάγκη από τη συστηματική φροντίδα και των δύο γονιών τους, τουλάχιστον μέχρι τα τέσσερά τους χρόνια.

Ίσως, λοιπόν, οι άνθρωποι να μη διαφέρουν πολύ από τα υπόλοιπα θηλαστικά, απλώς το διάστημα που χρειάζονται οι απόγονοί τους για να ανεξαρτητοποιηθούν είναι μεγαλύτερο από ό,τι σε άλλα είδη. Έτσι, οι άνθρωποι επενδύουν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη σχέση με τον σύντροφο που έκαναν το παιδί. Η σχετική έρευνα μάλιστα δείχνει ότι αυτή η περίοδος μπορεί να φτάνει και τα 7 χρόνια όταν το ζευγάρι έχει περισσότερα από ένα παιδιά να μεγαλώσει και αυτό γιατί χρειάζεται οι δύο γονείς να συνεργαστούν για περισσότερο διάστημα μέχρι να φτάσουν και τα δύο παιδιά σε μια ηλικία όπου δεν θα έχουν ανάγκη πια από την εντατική φροντίδα και των δύο γονιών τους.

Πόσο μπορεί να διαρκέσει μια σχέση;

Οι ειδικοί θεωρούν ότι οι σχέσεις έχουν 3 φάσεις:
Η πρώτη φάση είναι ο έρωτας και χαρακτηρίζεται από ένταση και πάθος, τους δύο συντρόφους να αποκτούν όλο και περισσότερη οικειότητα και να δεσμεύονται σιγά-σιγά.

Αυτή η φάση δεν κρατάει περισσότερο από 6 μήνες.
Διακριτικό γνώρισμα του έρωτα σε αυτό το διάστημα είναι η ανυπομονησία, ο ενθουσιασμός, αλλά και στρες, που οφείλεται στην ανασφάλεια και μπορεί να προκαλέσει εναλλαγές στη διάθεση.

Η δεύτερη φάση είναι η παθιασμένη αγάπη. Ξεκινάει μετά από μερικούς μήνες σχέσης και συνοδεύεται από συναισθήματα ασφάλειας, αγάπης και ηρεμίας. Το πάθος βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, ενώ η οικειότητα και η δέσμευση όσο πάνε και γίνονται εντονότερα. Το στρες μειώνεται.

Η τρίτη φάση είναι η συντροφική αγάπη. Συνήθως η παθιασμένη αγάπη κρατάει αρκετό διάστημα (ίσως και χρόνια) πριν εξελιχθεί σε συντροφική αγάπη. Σε αυτό το στάδιο το πάθος έχει μειωθεί αισθητά, ενώ η οικειότητα και η δέσμευση βρίσκονται στο απόγειό τους. Πολλοί θεωρούν ότι η αγάπη σε αυτήν τη χρονική περίοδο μοιάζει πιο πολύ με τη φιλική αγάπη παρά με τον έρωτα.

Φυσικά δεν φτάνουν όλες οι σχέσεις σε αυτήν τη φάση, πολλές τελειώνουν πολύ νωρίτερα.

Τα 4 χρόνια που αναφέραμε παραπάνω ως το σκαλοπάτι μετά από το οποίο ξεκινούν πολλές φορές τα προβλήματα είναι συχνά ακριβώς η στιγμή που η παθιασμένη αγάπη πάει να γίνει συντροφική αγάπη και η σχέση δεν αντέχει αυτήν την αλλαγή. Καθώς η σχέση είναι ευάλωτη, αν υπάρχει θέμα και με την οικειότητα του ζευγαριού τη στιγμή που το πάθος φεύγει, τότε το μόνο που μένει είναι η δέσμευση, η οποία σε πολλούς δεν φτάνει.

Οι ειδικοί περιγράφουν αυτό το συναίσθημα ως «άδεια αγάπη». Κάποιοι μπορεί να χωρίσουν σε αυτό το στάδιο, άλλοι να παραμείνουν μαζί γιατί η δέσμευση είναι γι’ αυτούς σημαντική και άλλοι να μην φτάσουν ποτέ σε αυτό το στάδιο, παραμένοντας πάντα στην παθιασμένη αγάπη, ακόμα και μετά από 20 χρόνια σχέσης για παράδειγμα. Οι ειδικοί δεν μπορούν να πουν ποιοι είναι οι παράγοντες που καθορίζουν σε ποιο στάδιο θα φτάσει ή θα σταματήσει μια σχέση.

Η χημεία του έρωτα

Πολλές φορές, όταν θέλουμε να περιγράψουμε την έλξη μεταξύ δύο ανθρώπων, λέμε ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους. Μπορεί να χρησιμοποιούμε τη λέξη «χημεία» μεταφορικά, όμως οι ειδικοί μάς διαβεβαιώνουν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ισχύει και κυριολεκτικά, αφού χημικές ουσίες που εκκρίνονται στον οργανισμό (ορμόνες, νευροδιαβιβαστές) φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ερωτικού. Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι αυτές όσον αφορά τον έρωτα και με ποιον τρόπο μάς επηρεάζουν:

Η ωκυτοκίνη Έχει αγχολυτική δράση και είναι γνωστή ως η ορμόνη της εμπιστοσύνης, γι’ αυτό και φαίνεται να παίζει καταλυτικό ρόλο στα πρώτα στάδια του έρωτα, αφού μας αποτρέπει από το να φοβόμαστε το άγνωστο, το νέο. Επιπλέον, φαίνεται να επιδρά και στις μακροχρόνιες σχέσεις μειώνοντας το στρες και το άγχος.

Η ντοπαμίνη Η απελευθέρωσή της και η ενεργοποίηση του κυκλώματος ανταμοιβής του εγκεφάλου κάνει την εμπειρία του έρωτα μία ανταποδοτική εμπειρία. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι το κύκλωμα ανταμοιβής ενεργοποιείται και σε άλλες περιπτώσεις, για παράδειγμα στον εθισμό. Με πολλούς τρόπους, η αγάπη και ο έρωτας μπορεί να μοιάζουν - να παρομοιαστούν με έναν εθισμό. Άλλωστε, τα ντοπαμινεργικά «μονοπάτια» που εμπλέκονται στον έρωτα και στη δημιουργία ζευγαριών είναι παρόμοια με εκείνα που «σχηματίζονται» κατά τη ανάπτυξη και την εγκατάσταση του εθισμού.

Η σεροτονίνη Είναι μία άλλη ουσία που εμπλέκεται σαφώς στον έρωτα και το συναισθηματικό δέσιμο των ζευγαριών. Ο νευροδιαβιβαστής αυτός και οι εναλλαγές των επιπέδων του είναι γνωστό ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες καταστάσεις, όπως η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, η κατάθλιψη και η αγχώδης διαταραχή. Η αλήθεια είναι ότι τα αρχικά στάδια του έρωτα θυμίζουν την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και συμπεριλαμβάνουν άγχος, στρες και έμμονες ιδέες. Μάλιστα, έρευνες δείχνουν ότι 12 με 18 μήνες μετά την αρχή της σχέσης τα επίπεδα του εν λόγω νευροδιαβιβαστή ομαλοποιούνται, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή μετά τη θεραπεία.

Η κορτιζόλη Θεωρείται ορμόνη που ευνοεί το συναισθηματικό δέσιμο στα ζευγάρια. Μάλιστα, σε έρευνα που έγινε σε ανθρώπους που είχαν ερωτευτεί τους τελευταίους 6 μήνες βρέθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα. Παράλληλα, παρατηρήθηκε και μεγάλη δραστηριότητα στον άξονα «υποθαλάμος-υπόφυση-επινεφρίδια». Για ένα χρονικό διάστημα 12- 24 μηνών δεν υπήρχε αντίστοιχη δραστηριότητα στον άξονα ούτε ήταν τόσο υψηλά τα επίπεδα της κορτιζόλης. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι εκτός από τα γνωστά συναισθήματα ευφορίας, που συνοδεύουν το πρώτο διάστημα μιας σχέσης, είναι υψηλά και τα επίπεδα του στρες και της ανασφάλειας, που σχετίζονται με την αρχή της σχέσης, γι’ αυτό και παρατηρούνται υψηλές τιμές κορτιζόλης. Από την άλλη πλευρά, γνωρίζουμε ότι οι μακροχρόνιες σχέσεις θεωρούνται «ευεργετικές» για την υγεία και αυτό συμβαίνει επειδή το στρες είναι μειωμένο και αυξημένη η ασφάλεια και η ευχαρίστηση, πράγμα που πιθανώς εξηγείται και από τα χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης.

Η τεστοστερόνη Η «ανδρική» ορμόνη, όπως συχνά αποκαλείται, σχετίζεται με την επιθετικότητα. Είναι όμως συνδεδεμένη και με τη σεξουαλική επιθυμία και τη στενή επαφή. Σίγουρα παίζει ρόλο στη δημιουργία μιας σχέσης και στο συναισθηματικό δέσιμο ενός ζευγαριού και ανιχνεύεται υψηλή στις γυναίκες και χαμηλή στους άνδρες στην αρχή της σχέσης. Οι διαφορές αυτές, ωστόσο, εξαλείφονται καθώς περνούν οι μήνες. Ακόμη, έχει επίσης φανεί ότι γενικά οι γυναίκες και οι άνδρες που έχουν μια σχέση διαθέτουν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από όσους και όσες είναι ελεύθεροι.

Επίσης, οι γυναίκες που βρίσκονται σε μία σχέση εξ αποστάσεως (π.χ. επειδή ο σύντροφός τους είναι αναγκασμένος να δουλεύει μακριά τους) έχουν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης (και πιθανώς και άλλων ορμονών) σε σχέση με τις γυναίκες που διαμένουν στην ίδια πόλη με τον σύντροφό τους.

Στον εγκέφαλο των ερωτευμένων

Μέχρι τώρα έχουν γίνει περιορισμένες έρευνες με τη χρήση μαγνητικών τομογραφιών για τη διερεύνηση του ερωτευμένου μυαλού.

Γενικά φαίνεται πάντως ότι στον έρωτα διεγείρονται τα κέντρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ευχαρίστηση και την ανταμοιβή και ότι υπάρχουν συνέχεια υψηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης. Συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου, όπως για παράδειγμα η αμυγδαλή, είναι σαν να απενεργοποιούνται.

Αυτό που συμβαίνει με την αμυγδαλή εξηγείται ως εξής: Καθώς πρόκειται για ένα κέντρο που έχει σχέση με τον φόβο, κατά κάποιον τρόπο αδρανοποιείται, αφού αυτός πράγματι μειώνεται όταν βρισκόμαστε κοντά στον αγαπημένο μας. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο πρόσθιος φλοιός -που μας βοηθά να κρίνουμε και να καταλαβαίνουμε τον χαρακτήρα των άλλων- φαίνεται να τίθεται εκτός λειτουργίας, πράγμα που μπορεί να εξηγήσει γιατί χάνουμε την αίσθηση της κρίσης όταν είμαστε ερωτευμένοι.

Πώς ερωτεύονται οι γυναίκες και πώς οι άνδρες

Ένα πεδίο που έχει ερευνηθεί λίγο είναι ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο ερωτεύονται τα δύο φύλα και πώς αντικατοπτρίζεται αυτό στον εγκέφαλό τους.

Σύμφωνα με λίγες έρευνες που έχουν γίνει, ο γυναικείος εγκέφαλος δείχνει μεγαλύτερη δραστηριότητα σε περιοχές που σχετίζονται με την προσοχή, το συναίσθημα και τη μνήμη, ενώ ο ανδρικός σε περιοχές που έχουν να κάνουν με τα οπτικά ερεθίσματα.

Αυτό εξηγείται, καθώς οι άνδρες είναι «προγραμματισμένοι» από τη φύση για να ψάχνουν στοιχεία στις γυναίκες που θα τις βοηθήσουν να κάνουν παιδιά, όπως είναι η καλή τους υγεία και η νεαρή ηλικία, ενώ οι γυναίκες από την άλλη πλευρά χρειάζεται να αναζητήσουν τους άνδρες που θα έχουν καλή οικονομική κατάσταση, ώστε να μπορέσουν να μεγαλώσουν καλά και με ασφάλεια τα παιδιά τους.

Αυτό το επιβεβαιώνουν και οι έρευνες των ψυχολόγων, που δείχνουν ότι οι άνδρες ψάχνουν σε μία σχέση περισσότερο την εμφάνιση, ενώ οι γυναίκες το κοινωνικό και οικονομικό στάτους.

http://www.vita.gr

Σχέσεις - Σεξ

Τι περιμένεις; Καμιά φορά στα όνειρα πρέπει να υπάρχει και κάποιος που να μην έχει καμιά σχέση με την πραγματική ζωή.
Στις εννιά η ώρα το πρωί, εκεί που παίρναμε το πρωινό μας στη βεράντα του ξενοδοχείου Ριβιέρα στην Αβάνα, ένα τρομακτικό κύμα εμφανίστηκε στα καλά καθούμενα-η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ήρεμη-και ήρθε και συντρίφτηκε πάνω μας. Σήκωσε τα αυτοκίνητα που πέρναγαν μπροστά στην παραλιακή λεωφόρο καθώς και μερικά άλλα που ήταν παρκαρισμένα εκεί κοντά και τα τίναξε στον αέρα κάνοντάς τα κομμάτια στον πλαϊνό τοίχο του ξενοδοχείου.

Ήταν σαν μια έκρηξη δυναμίτη που σκόρπισε τον πανικό στους είκοσι ορόφους του κτιρίου μας, και μετατρέποντας το χολ σε ένα σωρό από σπασμένα γυαλιά όπου πολλοί ενοικιαστές είχαν εκσφεντονιστεί στον αέρα σαν έπιπλα. Μερικοί είχαν τραυματιστεί απ' το χαλάζι των γυαλιών. Πρέπει να ήταν ένα παλιρροϊκό κύμα μνημειώδους μεγέθους: το ξενοδοχείο προστατευόταν από τη θάλασσα από έναν τοίχο και τη φαρδιά, διπλής κατεύθυνσης λεωφόρο που περνάει μπροστά του, αλλά το κύμα είχε ξεσπάσει με τέτοια δύναμη που εξαφάνισε το γυάλινο χολ.

Κουβανοί εθελοντές, με τη βοήθεια των τοπικών πυροσβεστών, άρχισαν να καθαρίζουν τις ζημιές και σε λιγότερο από έξι ώρες, αφού έκλεισαν την πύλη προς τη θάλασσα κι άνοιξαν μια εναλλακτική είσοδο, όλα επανήλθαν στη φυσική τους κατάσταση. Όλο το πρωινό κανένας δεν έδωσε σημασία στο αυτοκίνητο που είχε συντριβεί πάνω στον τοίχο του ξενοδοχείου, πιστεύοντας ότι ήταν ένα από τα αυτοκίνητα τα παρκαρισμένα στην παραλιακή λεωφόρο. Αλλά όταν τελικά ένας γερανός το μετακίνησε, ανακαλύφθηκε το σώμα μιας γυναίκας, δεμένο στο κάθισμα του οδηγού με τη ζώνη ασφαλείας.

Το χτύπημα ήταν τόσο δυνατό ώστε δεν είχε μείνει ούτε ένα κόκαλο στο σώμα της που να μην ήταν σπασμένο. Το πρόσωπό της ήταν υπεράνω αναγνώρισης. Αλλά υπήρχε ένα δαχτυλίδι στο δάχτυλό της, που είχε παραμείνει ανέπαφο: είχε το σχήμα φιδιού με δυο σμαράγδια για μάτια. Η αστυνομία είπε ότι ήταν η οικονόμος του νέου πρέσβη της Πορτογαλίας και της γυναίκας του.

Στην πραγματικότητα, είχε φτάσει μόλις πριν δεκαπέντε μέρες κι εκείνο το πρωί είχε φύγει για την αγορά με το καινούργιο τους αυτοκίνητο. Το όνομά της δεν μου έλεγε τίποτα, όταν διάβασα για το συμβάν στην εφημερίδα, αλλά εκείνο το δαχτυλίδι, το σχήμα του φιδιού και τα σμαράγδια για μάτια, με έβαλε σε σκέψεις. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να μάθω σε ποιο δάχτυλο το φορούσε.

Ήταν μια ουσιώδης λεπτομέρεια: φοβόμουν ότι πιθανόν να ήταν μια γυναίκα που ήξερα και την οποία ποτέ δε θα ξεχάσω, ακόμα κι αν δεν έμαθα ποτέ το πραγματικό της όνομα. Κι εκείνη είχε ένα δαχτυλίδι στο σχήμα του φιδιού με σμαράγδια για μάτια, αλλά πάντοτε το φορούσε στο πρώτο δάχτυλο του δεξιού χεριού, κάτι το ασυνήθιστο ειδικά τότε.

Την είχα συναντήσει πριν σαράντα έξι χρόνια στη Βιέννη, έτρωγε λουκάνικα και βραστές πατάτες κι έπινε μπίρα κατ' ευθείαν από το βαρέλι σε μια ταβέρνα όπου σύχναζαν Λατινοαμερικάνοι φοιτητές. Εκείνο το πρωί είχα φτάσει από τη Ρώμη κι ακόμα θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε κάνει το πλούσιο στήθος της-λες και ανήκε σε σοπράνο-οι χυτές ουρές της αλεπούς γύρω απ' το κολάρο του παλτού της και το αιγυπτιακό δαχτυλίδι σε σχήμα φιδιού.

Μιλούσε στοιχειώδη Ισπανικά με μια προφορά μαγαζάτορα και κομμένη την ανάσα και υποθέτω πως θα πρέπει να ήταν Αυστριακή, η μόνη σε κείνο το μακρόστενο ξύλινο τραπέζι. Είχα κάνει λάθος: είχε γεννηθεί στην Κολομβία και το διάστημα του Μεσοπολέμου είχε ταξιδέψει στην Αυστρία για να σπουδάσει τραγούδι και μουσική. Όταν τη συνάντησα πρέπει να ήταν γύρω στα τριάντα κι είχε αρχίσει να γερνάει πριν την ώρα της κι έτσι ανέδιδε κάποια μαγεία: και επίσης, ο πιο φοβερός άνθρωπος που έχω συναντήσει ποτέ μου.

Eκείνη την εποχή -τέλη της δεκαετίας του '40-η Βιέννη δεν ήταν τίποτα άλλο από μια παλιά αυτοκρατορική πόλη την οποία η Ιστορία είχε υποβιβάσει σε μια απόμακρη επαρχιακή πρωτεύουσα, τοποθετημένη μεταξύ των δύο ασυμφιλίωτων κόσμων του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, ένας παράδεισος για τους μαυραγορίτες και τους κατασκόπους.

Δεν μπορούσα να φανταστώ περιβάλλον που θα ταίριαζε πιο πολύ στη φυγάδα συμπατριώτισσά μου, που εξακολουθούσε να τρώει στην ταβέρνα των φοιτητών, στη γωνιά, μόνο και μόνο από νοσταλγία για τις ρίζες της, γιατί είχε χρήματα περισσότερα απ' όσα της χρειάζονταν για να αγοράσει ολόκληρη την ταβέρνα, συμπεριλαμβανομένων και των φαγητών. Ποτέ δε μας είπε το πραγματικό της όνομα. Πάντα αναφερόμασταν σ' αυτήν με το όνομα που είχαν επινοήσει γι' αυτήν οι Λατινοαμερικάνοι φοιτητές: Φράου Φρίντα.

Με το που μας σύστησαν διέπραξα την τυχαία απερισκεψία να τη ρωτήσω πώς βρέθηκε σε τούτη τη μεριά του κόσμου, τόσο μακριά και τόσο διαφορετική απ' τα ανεμοδαρμένα ύψη της περιοχής Κουιντίο της Κολομβίας. Μου απάντησε ορθά κοφτά: «Ενοικιάζω τον εαυτό μου να ονειρεύεται».

Αυτό ήταν το επάγγελμά της. Ήταν το τρίτο από τα έντεκα παιδιά ενός ευκατάστα του καταστηματάρχη απ' την παλιά περιοχή της Κάλδας και, από τότε που έμαθε να μιλάει, το καθιέρωσε ως συνήθεια να διηγείται τα όνειρά της πριν το πρωινό, όταν, είπε, οι δυνάμεις της προαίσθησης ήταν στη δυνατότερη καθαρότητά τους.

Όταν ήταν επτά χρόνων ονειρεύτηκε ότι ένας από τους αδελφούς της είχε παρασυρθεί από ένα μαινόμενο χείμαρρο. Η μητέρα, απλά και μόνο από νευρική δεισιδαιμονία, αρνήθηκε να επιτρέψει στο γιο της να κάνει εκείνο που απολάμβανε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο: να κολυμπήσει στο παραπλήσιο φαράγγι. Αλλά η Φράου Φρίντα είχε ήδη αναπτύξει το δικό της σύστημα ερμηνείας των προφητειών της.

«Αυτό που συμβαίνει στο όνειρο», εξήγησε, «δεν είναι ότι πρόκειται να πνιγεί, αλλά ότι δεν κάνει να τρώει γλυκά». Η ερμηνεία είχε ως αποτέλεσμα μια τρομερή τιμωρία, ειδικά για ένα πεντάχρονο αγόρι που δεν μπορούσε να φανταστεί τη ζωή του δίχως τα γλυκά της Κυριακής. Αλλά η μητέρα, επηρεασμένη από τις μαντικές δυνάμεις της κόρης της, βεβαίωσε ότι θα έμενε πιστή στη διαταγή της. Δυστυχώς, σε μια στιγμή που κανείς δεν πρόσεχε, ο γιος πνίγηκε μ' ένα γλειφιτζούρι που έτρωγε κρυφά. Στάθηκε αδύνατο να τον σώσουν.

Η Φράου Φρίντα ποτέ δε φαντάστηκε ότι θα ήταν δυνατό να κερδίσει τα προς το ζειν απ' το ταλέντο της, μέχρις ότου η ζωή την άρπαξε απ' το σβέρκο και, ένα βαρύ βιεννέζικο χειμώνα, χτύπησε το κουδούνι του πρώτου σπιτιού στο οποίο ήθελε να κατοικήσει. Όταν τη ρώτησαν τι μπορεί να κάνει, πρόσφερε την απλή απάντηση: «Ονειρεύομαι».

Μετά από μια σύντομη εξήγηση, η κυρία του σπιτιού την προσέλαβε αντί ενός μισθού που ήταν κάτι περισσότερο από χαρτζιλίκι αλλά με ένα πολύ καλό δωμάτιο και τρία γεύματα τη μέρα. Πάνω απ' όλα υπήρχε το πρωινό, η ώρα εκείνη όπου τα μέλη της οικογένειας κάθονταν για να πληροφορηθούν για το άμεσο πεπρωμένο τους: ο πατέρας, ένας πονηρός rentier, η μητέρα, μια εύθυμη γυναίκα με πάθος για ρομαντική μουσική δωματίου, και τα δυο παιδιά, ηλικίας έντεκα και εννιά χρονών. Όλοι τους ήταν θρησκευόμενοι και ως εκ τούτου επιδεκτικοί σε αρχαϊκές δεισιδαιμονίες. Ήταν πολύ ευχαριστημένοι με την άφιξη της Φράου Φρίντα στο σπίτι τους, υπό τη μόνη προϋπόθεση ότι κάθε μέρα θα αποκάλυπτε τη μοίρα της οικογένειας μέσω των ονείρων της.

Τα πήγαινε θαυμάσια, ειδικά κατά τη διάρκεια του πολέμου που ακολούθησε, όταν η ζωή ήταν χειρότερη από οποιοδήποτε εφιάλτη. Στο πρωινό τραπέζι κάθε μέρα, μόνη της αποφάσιζε τι θα έκανε εκείνη τη μέρα το κάθε μέλος της οικογένειας και πώς θα το έκανε, έως ότου οι προγνώσεις της έγιναν η μόνη φωνή εξουσίας του σπιτιού.

Η κυριαρχία της πάνω στην οικογένεια ήταν απόλυτη: ακόμα κι ο πιο ασήμαντος αναστεναγμός γινόταν έπειτα από εντολή της. Ο πατέρας είχε πεθάνει λίγο πριν φτάσω στη Βιέννη και είχε φροντίσει να αφήσει στη Φράου Φρίντα ένα μέρος της περιουσίας του, πάλι υπό τον όρο ότι θα εξακολουθούσε να ονειρεύεται για την οικογένεια μέχρις ότου δε θα μπορούσε πια να ονειρεύεται.

Πέρασα ένα μήνα στη Βιέννη ζώντας τη λιτή ζωή των φοιτητών ενώ περίμενα χρήματα τα οποία ποτέ δεν έφτασαν. Οι απρόσμενες γενναιόδωρες επισκέψεις της Φράου Φρίντα στην ταβέρνα μας ήταν σαν φιέστες στην ούτως ή άλλως πενιχρή κατάστασή μας. Μια νύχτα-η δυνατή μυρωδιά της μπίρας πάνω μας-μου ψιθύρισε κάτι στο αυτί με τέτοια πειθώ που δεν μπόρεσα να το αγνοήσω.

«Ήρθα εδώ ειδικά για να σου πω ότι χθες βράδυ σε είδα στον ύπνο μου», είπε. «Πρέπει να φύγεις αμέσως απ' τη Βιέννη και να μην επιστρέψεις πριν περάσουν πέντε χρόνια.» Τέτοια ήταν η πειθώ της ώστε την ίδια νύχτα πήρα το τελευταίο τρένο για τη Ρώμη. Έτρεμα τόσο που πιστεύω ότι επέζησα μιας καταστροφής που δε συνάντησα. Μέχρι σήμερα δεν έχω πατήσει το πόδι μου στη Βιέννη.

Πριν το συμβάν στην Αβάνα συνάντησα άλλη μια φορά τη Φράου Φρίντα, στη Βαρκελώνη, σε μια συνάντηση τόσο απρόσμενη που μου φάνηκε εξαιρετικά μυστηριώδης.

Ήταν η μέρα που ο Πάμπλο Νερούδα έβαλε το πόδι του σε ισπανικό χώμα για πρώτη φορά απ' τον εμφύλιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια μιας στάσης ενός μεγάλου θαλασσινού ταξιδιού προς το Βαλπαραΐσο της Χιλής. Πέρασε το πρωινό του μαζί μας, κυνηγός σε παλιά βιβλιοπωλεία, αγοράζοντας τελικά ένα ξεθωριασμένο βιβλίο με σκισμένα εξώφυλλα για το οποίο πρέπει να πλήρωσε το αντίστιχο μισθού δύο μηνών του Χιλιανού πρόξενου στο Ρανγκούν.

Περπατούσε οκνηρά σαν ένας ελέφαντας που είχε ρευματισμούς, δείχνοντας παιδικό ενδιαφέρον για τον εσωτερικό μηχανισμό του κάθε πράγματος που αντίκριζε. Ο κόσμος του φαινόταν σαν ένα γιγάντιο ρολόι-παιχνίδι. Δεν ξέρω κανέναν που να έχει προσεγγίσει τόσο πολύ την ιδέα του Πάπα της Αναγέννησης-αυτό το μίγμα λαιμαργίας και λεπτότητας-ο οποίος, είτε το 'θελε είτε όχι, θα κυριαρχούσε και θα προήδρευε σε οποιοδήποτε τραπέζι. Η Ματίλδη, η γυναίκα του, τον τύλιξε σε μια σαλιερίτσα που έμοιαζε πιο πολύ με ποδιά από κουρείο παρά με πετσέτα εστιατορίου, αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να τον προφυλάξει απ' το να βουτηχτεί στις σάλτσες.

Εκείνη τη μέρα ο Νερούδα έφαγε τρεις ολόκληρους αστακούς, διαμελίζοντάς τους με την ακρίβεια ενός χειρουργού, ενώ ταυτόχρονα καταβρόχθιζε με τα μάτια τα πιάτα όλων των άλλων, έως ότου δεν μπορούσε πια ν' αντισταθεί και τσιμπούσε απ' το κάθε πιάτο με μια απόλαυση και μια όρεξη που όλοι τη βρήκαν κολλητική: μύδια από τη Γαλικία, αγριόχηνες από την Κανταμπρία, μεγάλες γαρίδες από την Αλικάνδη, ξιφία από την Κόστα Μπράβα. Στο μεταξύ μιλούσε ακατάπαυστα, ακριβώς όπως οι Γάλλοι, για μαγειρικές απολαύσεις, ειδικά για τα προϊστορικά οστρακοειδή της Χιλής που ήταν ο έρωτας της καρδιάς του.

Και τότε ξαφνικά σταμάτησε να τρώει, έπιασε τα αυτιά του όπως τις αντένες ενός αστακού, και μου ψιθύρισε: «Υπάρχει κάποιος πίσω μου που μ' έχει καρφώσει με τα μάτια του». Κοίταξα πάνω απ' τον ώμο του. Ήταν αλήθεια. Τρία τραπέζια πιο πίσω, μια γυναίκα, χωρίς ντροπή, μ' ένα παλιομοδίτικο τσόχινο καπέλο κι ένα μοβ μαντίλι, μασούσε αργά το φαγητό της με τα μάτια της καρφωμένα στον Νερούδα.

Την αναγνώρισα αμέσως. Ήταν μεγαλύτερη και πιο χοντρή, αλλά ήταν εκείνη, με το δαχτυλίδι στο σχήμα του φιδιού στο πρώτο της δάχτυλο. Είχε ταξιδέψει στο ίδιο πλοίο με τους Νερούδα από τη Νάπολη, αλλά δεν είχαν συναντηθεί στο πλοίο. Την καλέσαμε για καφέ και την παρακάλεσα να μας μιλήσει για τα όνειρά της, μόνο και μόνο για να διασκεδάσει τον ποιητή. Αλλά ο ποιητής δεν τα έτρωγε αυτά, ανακοινώνοντας μονομιάς ότι δεν πίστευε στη μαντική ικανότητα των ονείρων. «Μόνο η ποίηση είναι μάντις», είπε.

Μετά το γεύμα και την αναπόφευκτη βόλτα στη Ράμπλας, εσκεμμένα βρέθηκα με τη Φράου Φρίντα, έτσι για την ανανέωση της φιλίας μας, χωρίς να μας ακούνε οι άλλοι. Μου είπε ότι είχε πουλήσει την περιουσία της στην Αυστρία και, έχοντας αποσυρθεί στο Πόρτο, στην Πορτογαλία, τώρα έμενε σε μια απομίμηση κάστρου στην άκρη ενός γκρεμνού απ' όπου μπορούσε κι έβλεπε ολόκληρο τον Ατλαντικό έως την Αφρική.

Ήταν ολοφάνερο, αν και δεν το είπε ξεκάθαρα, ότι από όνειρο σε όνειρο κατέληξε να κληρονομήσει ολόκληρη την περιουσία των κάποτε απίθανων Βιεννέζων εργοδοτών της. Ακόμα κι αυτό δε με εντυπωσίασε, μόνο και μόνο γιατί πάντα νόμιζα ότι τα όνειρά της δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα τέχνασμα για να τα βγάζει πέρα. Της το δήλωσα. Γέλασε με το ψεύτικο γέλιο της. «Είσαι τόσο αναιδής όσο ήσουν πάντα», είπε. Οι υπόλοιποι της παρέας είχαν σταματήσει και περίμεναν τον Νερούδα που τώρα μιλούσε σαν παπαγάλος σε χιλιανική αργκό, στο παζάρι των πουλιών.

Όταν ξανάπιασαν την κουβέντα η Φράου Φρίντα είχε αλλάξει θέμα: «Επί τη ευκαιρία», είπε, «μπορείς να επιστρέψεις στη Βιέννη αν θέλεις». Τότε κατάλαβα ότι είχαν περάσει δεκατρία χρόνια από την πρώτη μας συνάντηση. «Ακόμα κι αν τα όνειρά σου δεν είναι αληθινά, ποτέ δε θα επιστρέψω», της είπα, «μήπως και...»

Στις τρεις χωρίσαμε για να συνοδέψω τον Νερούδα στην ιερή του σιέστα που την έκανε στο σπίτι μας, ακολουθώντας μερικές επίσημες προπαρασκευαστικές τελετουργίες που, για κάποιο λόγο, μου θύμισαν την ιαπωνική τελετή του τσαγιού. Μερικά παράθυρα έπρεπε να ανοίξουν, άλλα να κλείσουν -η ακριβής θερμοκρασία ήταν ουσιώδης- και μόνο κάποιο είδος φωτός από κάποια κατεύθυνση ήταν ανεκτό. Και τότε: απόλυτη σιωπή. Ο Νερούδα κοιμόταν αμέσως και ξυπνούσε δέκα λεπτά αργότερα, όπως κάνουν τα παιδιά. Εμφανίστηκε στο λίβινγκ ρουμ, φρέσκος φρέσκος, το μονόγραμμα απ' τη μαξιλαροθήκη χαραγμένο στο μάγουλό του.

«Ονειρεύτηκα τη γυναίκα που ονειρεύεται», είπε. Η Ματίλδη τού ζήτησε να μας πει το όνειρό του. «Ονειρεύτηκα ότι με ονειρεύτηκε», είπε. «Ακούγεται σαν τον Μπόρχες», είπα. Με κοίταξε έκπληκτος. «Το 'χει γράψει κιόλας;» «Αν δεν το 'χει γράψει θα το γράψει κάποια μέρα», είπα. «Θα είναι ένας από τους λαβυρίνθους του».

Με το που επιβιβαστήκαμε στις έξι εκείνου του απογεύματος, ο Νερούδα μας χαιρέτησε, πήγε να καθήσει σ' ένα απόμακρο τραπέζι κι άρχισε να γράφει στίχους με την ίδια πένα πράσινου μελανιού που χρησιμοποιούσε για να σχεδιάζει λουλούδια, ψάρια και πουλιά στις αφιερώσεις που υπέγραφε στα βιβλία του. Με την πρώτη αναγγελία της αποβίβασης ψάξαμε για τη Φράου Φρίντα και τελικά, εκεί που νομίζαμε ότι δε θα τη βρίσκαμε, την είδαμε στο κατάστρωμα της τουριστικής θέσης.

Κι εκείνη είχε μόλις σηκωθεί απ' τη σιέστα της. «Ονειρεύτηκα τον ποιητή σας», μας είπε. Κατάπληκτος της ζήτησα να μου πει το όνειρο. «Ονειρεύτηκα ότι με ονειρευόταν», είπε και το δύσπιστο βλέμμα μου τη σάστισε. «Τι περιμένεις; Καμιά φορά στα όνειρα πρέπει να υπάρχει και κάποιος που να μην έχει καμιά σχέση με την πραγματική ζωή».
Ποτέ δεν την ξαναείδα, δεν την έβαλα στο νου μου μέχρι που άκουσα για το δαχτυλίδι σε σχήμα φιδιού στο δάχτυλο της γυναίκας που πέθανε στη θαλάσσια συμφορά στο ξενοδοχείο Ριβιέρα.

Δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ και σε μια διπλωματική δεξίωση μετά λίγους μήνες ρώτησα τον πρέσβη της Πορτογαλίας. Ο πρέσβης μού μιλούσε γι' αυτήν με ενθουσιασμό και τρομερό θαυμασμό. «Δεν μπορείς νο φανταστείς πόσο ασυνήθιστη ήταν», είπε. «Θα σου ήταν αδύνατο να αντισταθείς, θα έγραφες μια ιστορία γι' αυτήν». Και συνέχισε στο ίδιο πνεύμα με μερικές τυχαίες, εκπληκτικές λεπτομέρειες, αλλά χωρίς να φαίνεται το τέλος πουθενά. «Πες μου τότε», είπα τελικά, διακόπτοντάς τον, «τι ακριβώς έκανε;» «Τίποτα», μου απάντησε, υψώνοντας τους ώμους ως ένδειξη παραίτησης, «Έβλεπε όνειρα».

Πηγή antikleidi.com

Σχέσεις - Σεξ

Ζώντας σε μια πόλη, κοιμάσαι και ξυπνάς παρέα με 10 ενοίκους στην πολυκατοικία, στριμώχνεσαι στο μετρό και κολλάς στην κίνηση, πας στη δουλειά, στο πανεπιστήμιο, σε επαγγελματικά meeting και καθημερινά συγχρωτίζεσαι με μια ντουζίνα ατόμων χάρη στην απελευθέρωση της επικοινωνίας και τη βελτιωμένη τεχνολογία (βλέπε facebook,twitter,skype κ.α.). Κάνοντας όμως μια βόλτα από τα chat και τα forum στο internet ,κατακλύζεσαι από ολοένα και περισσότερα απεγνωσμένα μηνύματα ανώνυμων χρηστών που πιστεύουν ότι κανείς δεν τους καταλαβαίνει και νιώθουν εντελώς μόνοι.

“Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήτανε τόσο κοντά η μία στην άλλη,όσο είναι σήμερα, κι όμως ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη όσο είναι σήμερα”. (Αντώνης Σαμαράκης)

Στις μέρες μας οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο απρόσιτοι από ποτέ. Μιλάνε αλλά δεν επικοινωνούν. Συζητάνε αλλά δεν ακούνε. Ο καθένας απορροφάται με τα δικά του προβλήματα, τις δικές του έγνοιες και ανησυχίες και ζει στη δική του σφαίρα στην οποία εσύ φυσικά έχεις περιορισμένη πρόσβαση…

Στο διπλανό διαμέρισμα μένει ένας γείτονας που δεν τον έχεις δει ποτέ. Η μήπως έμενε; Μέσα σε χιλιάδες άτομα στην πόλη, εσύ δεν είσαι παρά μια απρόσωπη κουκίδα που παλεύει για κάποιο λόγο να διατηρήσει την ιδιωτικότητα και την ανωνυμία της. Σιγά-σιγά και οι παλιές γειτονιές σβήνουν και χάνονται μέσα στο αστικό χάος.

Και οι παρέες; Τι γίνεται με τις παρέες; Συρρικνώνονται και αιμορραγούν. Τώρα που περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχει τόσο ανάγκη ο ένας τον άλλο, οι άνθρωποι επιλέγουν να είναι πιο εγωιστές και πιο κλειστοί από ποτέ…

Όμως τι είναι αυτό που μας εμποδίζει τόσο από το να δεθούμε με άλλους;

Πρώτα απ’ όλα, ο χρόνος. Ο χρόνος είναι σαν το χρήμα. Τρέχει μέσα από τα χέρια σου, τελειώνει τόσο γρήγορα που θα ευχόσουν να είχες άλλο τόσο για να προλάβεις και γι αυτό το λόγο είναι πολύτιμος. Οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν χρόνο να για αναπτυχθούν, να δοκιμαστούν και να ωριμάσουν και εσύ δεν τον χαρίζεις πουθενά. Δεν αντέχεις να περιμένεις, δε σ’ αρέσει να κάνεις υπομονή…

Μετά, είναι η δυσπιστία. Έχουμε πλέον χάσει την εμπιστοσύνη μας στους ανθρώπους . Δυσκολευόμαστε να επενδύσουμε σε νέα άτομα γιατί έχουμε ήδη προδοθεί στο παρελθόν. Έχουμε γίνει περισσότερο καχύποπτοι αλλά και δειλοί. Δεν δοκιμάζουμε και δεν ρισκάρουμε από φόβο μην κάνουμε λάθος, απογοητευτούμε, προδοθούμε και πονέσουμε.

Τέλος, υπάρχει ενδόμυχα και ο φόβος της απόρριψης. Κρατάμε κρυμμένο τον πραγματικό μας εαυτό και θάβουμε τους φόβους μας γιατί αν τους ομολογήσουμε νιώθουμε ευάλωτοι. Κρύβουμε τα ελαττώματα μας πίσω από ένα ψεύτικο εγώ για να μη μας καταλάβουν και μας απορρίψουν.

Επιλέγοντας να συμπεριφερθούμε μ’ αυτόν τον τρόπο, αφ’ ενός κερδίζουμε πολύτιμο χρόνο και αποφεύγουμε μεγάλα κομμάτια απογοήτευσης , αφ’ ετέρου χάνουμε και τεράστια κομμάτια συντροφικότητας… Τα πάντα στη ζωή είναι ένα κόστος ευκαιρίας…

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν δύο είδη μοναξιάς: Η αληθινή, όταν πραγματικά δεν υπάρχει κανείς δίπλα μας και αυτή που φτιάχνουμε μόνοι μας και την επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Αυτό που συνήθως συμβαίνει στη πράξη είναι το δεύτερο…

Στην ουσία πάντα θα υπάρχουν ευκαιρίες για να γνωρίσουμε ανθρώπους και είναι αποκλειστικά δική μας επιλογή να μην το κάνουμε. Κανένας μας δεν έρχεται με περίληψη και οδηγίες χρήσης μέσα στο κουτί. Πρέπει να δοκιμάσεις, να τεστάρεις και να αξιολογήσεις. Η αξία των ανθρώπινων σχέσεων δεν μετριέται σε ώρες χαμένου χρόνου αλλά σε στιγμές επενδυμένου χρόνου. Αυτή η αναθεώρηση της ανθρώπινης επαφής θα γίνει μόνο αν μειώσουμε την εσωστρέφεια και την ανασφάλειά μας που έχουν χτυπήσει κόκκινο και αν συνειδητοποιήσουμε την αξία του να μοιράζεσαι με άλλους. Όταν μιλάς και εκφράζεσαι, βλέπεις ότι δεν είσαι μόνος γιατί υπάρχουν κι άλλοι που περνάνε ακριβώς τις ίδιες δυσκολίες και έχουν μέσα τους ακριβώς τις ίδιες ανασφάλειες με σένα αλλά εσύ δεν το ήξερες γιατί και αυτοί δεν στο είπαν ποτέ…

 

 http://enallaktikidrasi.com

Σχέσεις - Σεξ

Ορισμένα άρθρα ξαφνιάζουν με την διαχρονικότητα τους αφού αν και γράφτηκαν πριν από χρόνια εξακολουθούν να είναι επίκαιρα.
Ο λόγος για το άρθρο "Πράγματα που μπορείτε να κάνετε με τα χέρια σας, τα οποία αρέσουν στους άνδρες" (Things To Do With Your Hands That Men Like), το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cosmopolitan, στο αμερικανικό τεύχος του Ιανουαρίου 1970.
Δείτε τι συμβουλεύει η συγγραφέας του άρθρου πριν από τριαντατέσσερα χρόνια.

Κάντε του ένα ζεστό μπάνιο και προσποιηθείτε πως είστε η γκέισα του! Χρησιμοποιείστε ένα ειδικό αιθέριο λάδι για να κάνετε μασάζ στα πόδια του.

Μη διστάσετε να τον βάλετε στο κρεβάτι σαν να ήταν το μωρό σας και να του κάντε μασάζ σε όλα τα σημεία του σώματός του.
Αγοράστε σταφύλια και ταΐστε τον στο στόμα.
Ετοιμάστε του ένα δροσερό κοκτέϊλ για να τον χαλαρώσετε από την ένταση της δουλειάς.
Ράψτε του τα κουμπιά στο πουκάμισό του. Κανένας δεν θέλει να βλέπει έναν άνδρα ο οποίος δεν είναι περιποιημένος.
Ετοιμάστε του το αγαπημένο του φαγητό

http://www.athensmagazine.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όσα online tests και αν απαντήσεις, όσα ευρώ και αν δώσεις σε γραμμές αστρομαντείας, ταρομαντείας και οποιασδήποτε άλλης μαντείας, η απάντηση δεν είναι γραμμένη πουθενά –κι αν είναι, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να σου διαβάσει την ημερομηνία. Όχι γιατί «ο καθένας διαμορφώνει μόνος τη μοίρα του» και άλλα τέτοια κοελικά, αλλά γιατί υπάρχει ένα πλήθος πολύ συγκεκριμένων παραγόντων, από την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά σου μέχρι το γεωγραφικό μήκος και πλάτος του πλανήτη στο οποίο θα γνωρίσεις το έτερον σου ήμισυ, που διαμορφώνουν την απάντηση κατά περίπτωση.

Υπάρχει, παρ’ όλα αυτά, ένας πολύ γενικός κανόνας που υπαγορεύει το πότε δεν θα παντρευτείς: όταν δεν πληροίς ορισμένες προϋποθέσεις που θα μπορούσαμε καταχρηστικά να ονομάσουμε «κριτήρια γάμου». Με βάση την εις άτοπον απαγωγή, μπορούμε μετά βεβαιότητας να σου πούμε ότι θα παντρευτείς… Όταν ωριμάσεις αρκετά
Δε θέλεις να έχεις συζυγικές υποχρεώσεις –ή ακόμα χειρότερα να βρεθείς αγκαλιά με δυο μωρά που κλαίνε– στη φάση της ζωής σου που πηγαίνεις στο γραφείο κατ’ ευθείαν μετά το club, ούτε εν μέσω της εξεταστικής για το μεταπτυχιακό, ούτε όταν ακόμα σου πληρώνουν το ενοίκιο οι γονείς σου. Ή τουλάχιστον δε θα έπρεπε να θέλεις.

Θα παντρευτείς όταν χορτάσεις νεανικές τρέλες από αυτές που αργότερα αποκαλούμε με σοβαρό ύφος «εμπειρίες», για να είσαι σίγουρη ότι δε θα τα τινάξεις όλα στον αέρα μια μέρα που ξύπνησες και συνειδητοποίησες ότι δεν έχεις ζήσει. Όταν θα είσαι οικονομικά ανεξάρτητη, για να μην εγκλωβιστείς χωρίς να το θέλεις σε μια επίσημη σχέση επειδή απλά δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνη σου. Και όταν θα μπορείς να ξεχωρίσεις το απλό καβγαδάκι, την μονοτονία μιας σύντομης περιόδου, και το φλερτ του περαστικού από τις αιτίες διαζυγίου.

Πάνω απ’ όλα, η ισόβια –θεωρητικά, έστω– συμβίωση είναι θέμα αυτού που λέμε «χημεία». Πολύ περισσότερο από το να έλκονται σεξουαλικά, να θαυμάζουν ο ένας τον άλλον, να περνούν καλά μαζί, ή εν πάση περιπτώσει από οποιοδήποτε άλλο κριτήριο των νεανικών μας σχέσεων, δύο άνθρωποι για να παντρευτούν πρέπει να ταιριάζουν. Όχι να νομίζουν ότι ταιριάζουν, να ταιριάζουν. Και να συμφωνούν αν όχι σε όλα, τουλάχιστον στα περισσότερα θέματα, με πρώτο και κυριότερο το ότι θέλουν να παντρευτούν.

Η εύρεση ενός συντρόφου με τον οποίο όντως θα ταιριάζεις δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά στη δεύτερη ή την τρίτη δεκαετία της ζωής σου. Βασικός λόγος γι’ αυτό είναι ότι, για να μπορείς να κρίνεις μετά βεβαιότητας ότι όντως ταιριάζεις με κάποιον, πρέπει να γνωρίσεις αρκετούς με τους οποίους δεν ταιριάζεις.

Όταν σταματήσεις να το σκέφτεσαι
Οι ανθοδέσμες που σχηματίζονται στα μάτια σου –αντί για καρδούλες– κάθε φορά που γνωρίζεις έναν εκπρόσωπο του αντίθετου φύλου που σε ελκύει έστω και στο ελάχιστο είναι που δεν αφήνουν τις σχέσεις σου να ωριμάσουν και να πολυκαιρίσουν τόσο ώστε το θέμα του γάμου να πέσει αβίαστα στο τραπέζι. Το κλειδί στην παραπάνω πρόταση είναι το επίρρημα «αβίαστα». Διότι, αν εκβιάζεις καταστάσεις, προσπαθείς να δημιουργήσεις τις κατάλληλες συνθήκες ή απλά δεν μπορείς να βγάλεις το θέμα του γάμου από το μυαλό σου, αυτό φαίνεται. Κι η εμμονή με οποιοδήποτε θέμα –πόσο μάλλον με τον γάμο– είναι μια από τις δημοφιλέστερες ενδείξεις διαταραγμένης προσωπικότητας. Εσύ θα ήθελες να παντρευτείς ένα τέτοιο άτομο; Γιατί να θέλει ο (οποιοσδήποτε) άλλος;

Ποτέ
Και γιατί να παντρευτείς δηλαδή; Για να δεις τον θείο Γιώργο να χορεύει νησιώτικα μαζί με τρεις εντελώς άγνωστους σε εσένα παππούδες ανάμεσα σε χαρωπά στολισμένα τραπέζια με μισοτελειωμένα καναπεδάκια, την ώρα που θα συνειδητοποιείς ότι ξόδεψες κάποιες χιλιάδες ευρώ για ένα πάρτι στο οποίο δεν πέρασες καν ωραία; Ή μήπως για να βάλεις το κράτος και την εκκλησία δερβέναγες στη σχέση σου, η οποία από τούδε και στο εξής θα υπόκειται σε νόμους και κανόνες, και όχι σε κέφια και εμπνεύσεις της στιγμής; Αν θες επισημότητες, υπέγραψε ένα σύμφωνο συμβίωσης –ανέξοδο, πρακτικότατο και καθόλου δεσμευτικό. Μέχρι να πάνε τα παιδιά σχολείο, κανείς δε θα θυμάται ότι κάποτε ήταν ντροπή να λένε πως οι γονείς σου δεν είναι παντρεμένοι.
in2life.gr

Σχέσεις - Σεξ

Γιατί όσοι συγχωρούν τους εχθρούς τους είναι πιο υγιείς;
Γενναιοδωρία, ευγένεια, αγάπη όχι μόνο προς το άλλο πρόσωπο αλλά και προς τον ίδιο μας τον εαυτό...

Η συγχώρεση είναι κάτι που μας διδάσκει η θρησκεία από πολύ μικρή ηλικία. Κοινωνικά θεωρείται αναγκαία συνθήκη για την κοινωνία. Πόσο εύκολο είναι όμως να την εφαρμόσουμε; Και τι πραγματικά σημαίνει συγχωρώ; Συγχωρώ σημαίνει ξεχνάω; Και αν συγχωρώ, συγχωρώ τους πάντες; Το κάνω για το καλό των άλλων ή και για το δικό μου καλό;

Η θετική ψυχολογία της Συγχώρεσης

Η Συγχώρεση θεωρείται ως ένα προτέρημα της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Ένα άτομο που συγχωρεί σημαίνει ότι παίρνει την απόφαση να μη νιώθει θυμό, μίσος και δεν διακατέχεται από την επιθυμία της εκδίκησης. Δε σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζει το μέγεθος της πράξης του άλλου ατόμου, ή δεν καταλαβαίνει κάποια προσβολή ή αρνητική πράξη/λόγια προς το πρόσωπό του απλά πιστεύει ότι έχει 2 επιλογές: να ζει με το θυμό και την σκέψη της εκδίκησης ή να συγχωρίσει το άλλο άτομο και να προχωρίσει παρακάτω στη ζωή του.

Η Συγχώρεση δε σημαίνει ότι αγνοούμε τη σοβαρότητα μιας προσβολής ή άσχημης πράξης από ένα άλλο άτομο ή από ομάδα ατόμων προς το πρόσωπό μας. Σημαίνει όμως ότι επιλέγουμε να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό και ότι συνεπάγεται, δηλαδή τα αρνητικά συναισθήματα και την ψυχολογική και σωματική ένταση, και να έρθουμε σε συμφιλίωση πρώτα με τον εαυτό μας αλλά και με τους γύρω μας. Μας επιτρέπει να έχουμε ηρεμία στην καθημερινή μας ζωή.

Πόσο όμως εύκολο ή δύσκολο είναι όμως να καταφέρει κανείς να φτάσει στο σημείο να συγχωρεί δίχως να νιώθει ποτέ αρνητικά συναισθήματα για τους άλλους; Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συγχώρεση αποτελεί μια δοκιμασία αφού μπορεί το άλλο άτομο να μην θέλει να παραδεχτεί το λάθος του και να μην αξίζει τη συγχώρεση από εμάς.
Σύμφωνα με έρευνες της Ψυχολογίας, η Συγχώρεση μπορεί να είναι ένα χαρακτηριστικό που είναι έμφυτο στην προσωπικότητα μας ή να κάτι για το οποίο χρειάζεται να κάνουμε εξάσκηση ώστε να μπορούμε να το καταφέρουμε, ακόμα κι αν κάποιοι το θεωρούνε ιδιαίτερα δύσκολο στην πράξη.

Έχουν γίνει πολλές μελέτες στον τομέα της Ψυχολογίας για την Συγχώρεση οι οποίες έδειξαν ότι τα άτομα που νιώθουν αρνητικά συναισθήματα, προς κάποιο άλλο άτομο μη δεχόμενοι τη συγνώμη τους ή ζούνε περιμένοντας το άλλο άτομο να ζητήσει συγνώμη, έχουν αυξημένα επίπεδα στρες τα οποία μπορούν να έχουν συνέπειες στην πνευματική και σωματική τους υγεία. Για παράδειγμα, αντιμετωπίζουν προβλήματα στην προσοχή, στον ύπνο, σωματική κούραση, πονοκεφάλους, αρνητικά συναισθήματα, όπως απογοήτευση, θυμό, και μακρόχρονα, βλαβερές συνέπειες στην καρδιά και την αρτηριακή πίεση.

Το πρώτο λοιπόν και πιο βασικό είναι να καταλάβουμε την αξία της Συγχώρεσης και της εφαρμογής της.

- Αρχικά, τα άτομα που συγχωρούν, έχει βρεθεί ότι ζούνε περισσότερο.

- Η Συγχώρεση μας κάνει πιο ευτυχισμένους. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι συγχωρούν πιο εύκολα. Παράλληλα, η απόφαση να συγχωρέσουμε μπορεί να μας κάνει πιο ευτυχισμένους.

- Μειώνει το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα.

- Βοηθάει στη λειτουργία της καρδιάς και της αρτηριακής πίεσης.

- Η Συγχώρεση καλυτερεύει τις ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις κοντινές μας σχέσεις, όπως οικογένεια, στενοί φίλοι, συνεργάτες. Βοηθάει τις σχέσεις μας να διατηρηθούνε στο χρόνο και να γίνουν ακόμα πιο δυνατές.

- Μία κοινωνία που αποτελείται από άτομα που θεωρούν τη Συγχώρεση αρετή όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στην πράξη, μπορεί να βοηθήσει να χτιστούν πιο δυνατά θεμέλια σε αυτήν και να βοηθήσει και άλλα θετικά στοιχεία να αναπτυχθούν, όπως η ευγένεια, η αλληλεγγύη, η γενναιοδωρία, και η αγάπη.

- Η Συγχώρεση βοηθάει ένα γάμο να διατηρηθεί περισσότερο στο χρόνο και τη σχέση του ζευγαριού να γίνει πιο δυνατή.

- Μας δίνει της αίσθηση του ελέγχου, ότι μπορούμε να έχουμε έλεγχο στην κατάσταση και δεν αφήνουμε την κατάσταση και το άλλο ατόμο να ορίζουν τα συναισθήματα και την σκέψη μας.

Ερευνητές της Θετικής Ψυχολογίας που έχουν μελετήσει τις θετικές συνέπειες της Συγχώρεσης σε προσωπικό αλλά και κοινωνικό επίπεδο υποστηρίζουν ότι υπάρχουν τεχνικές που μπορούν να μας βοηθήσουν στο να μπορούμε να καταφέρουμε να συγχωρούμε πιο εύκολα τους άλλους και καταστάσεις.

Κάποιες από αυτές είναι:

- Αρχικά κατανοήστε ότι η Συγχώρεση και η πρακτική της είναι προτέρημα.

- Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να διώξει κάθε είδους θυμού ή επιθυμία για εκδίκηση. Η Συγχωρεση αποτελεί μια διαδικασία και είναι πιθανό και κατανοητό να χρειαστούμε χρόνο.

- Προσπαθείστε να καταλάβετε τη θέση του άλλου ατόμου. Για παράδειγμα, έχει κάνει κάτι που ίσως δεν έχει συνειδητοποιήσει και επομένως δεν γνωρίζει το βαθμό που σας έχει πειράξει; Αν αυτή είναι μια εκδοχή αποφασίστε να του μιλήσετε. Πολλές φορές η έλλειψη σωστής επικοινωνίας μεταξύ των ατόμων μπορεί να εντίνει μια αρνητική κατάσταση.

- Αποφασίστε ότι η εκδίκηση ή η κακία δεν συμβαδίζουν με τις αξίες που έχετε ως άτομο. Προσπαθείστε να καταλάβετε τα κίνητρα του άλλου ατόμου και παραμείνετε σταθεροί σε ότι εσείς πιστεύετε ότι αποτελεί σωστό και ηθικό να ακολουθήσετε. Το να παραμείνετε θυμωμένοι βλάπτει κυρίως εσάς τους ίδιους.

- Δείξτε συγχώρεση ακόμα και στην περίπτωση που το άλλο άτομο δεν έχει ζητήσει ποτέ συγνώμη, ή δεν πρόκειται να το κάνει στο μέλλον για οποιοδήποτε λόγο. Αποφασίστε ότι θα συγχωρήσετε την κατάσταση για το δικό σας όφελος.

- Δουλέψτε με το συναίσθημα του θυμού. Έχει βρεθεί σε έρευνες ακόμα και σε άτομα που έχουν υποστεί κακοποίηση ψυχική ή σωματική, ότι καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που τους έχει πληγώσει πολύ καλύτερα όταν αποφασίζουν να μειώσουν τα επίπεδα θυμού που αισθάνονται.

- Γράψτε ένα γράμμα προς το άτομο που σας έχει πληγώσει ή αδικήσει, χωρίς να το δώσετε. Αυτό θα βοηθήσει να εξωτερικεύσετε οποιαδήποτε αρνητικά συναισθήματα συνδέονται με τη συγκεκριμένη κατάσταση και το άτομο. Αν χρειαστεί, επαναλάβετε μετά από καιρό.

- Πολλές φορές τα συναισθήματα θυμού και η επιθυμία για εκδίκηση αποσπούν πολύτιμο χρόνο από την καθημερινή μας ζωή, τα προσωπικά μας ενδιαφέρονται, τις υπόλοιπες σχέσεις μας και τον εαυτό μας. Αξιολογήστε τι είναι πραγματικά σημαντικό για σας και σας δίνει νόημα στη ζωή. Πάρτε την απόφαση να βάλετε την συγκεκριμένη κατάσταση που σας κάνει να αισθάνεστε αδικημένοι ή πικραμένοι παράμερα, ειδικά όταν δεν μπορείτε να την αλλάξετε, και δώστε την προσοχή σας στα πράγματα και τους ανθρώπους που πραγματικά σας ευχαριστούν.

Eίναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η Συγχώρεση και τα θετικά συναισθήματα που τη συνοδεύουν, αποδεσμεύουν εμάς κυρίως από καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική μας υγεία. Όσο σημαντικό όμως είναι να συγχωρούμε άλλους ανθρώπους και καταστάσεις, τόσο σημαντικό είναι να ζητάμε κι εμείς από τη μεριά μας συγχώρεση όταν γνωρίζουμε ότι φταίμε σε μια κατάσταση.

Η λέξη ‘Συγνώμη’ και η πρακτική εφαρμογή της θεωρείτε μαγική και όχι άδικα, αφού μπορεί να επαναφέρει τις σχέσεις μας με τα άλλα άτομα, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Ρωτήστε τον εαυτό σας τι πραγματικά αξίζει την προσοχή σας και το χρόνο σας, συγχωρέστε μια κατάσταση ή ένα άτομο και γίνετε εσείς παράδειγμα προς τους άλλους ανθρώπους.

Πηγή newsitamea.gr

Σχέσεις - Σεξ

Έχεις διαπιστώσει πως δεν ταιριάζετε σε πολλά πράγματα και αυτό σε ανησυχεί ιδιαίτερα; Χαλάρωσε το να είσαι εσύ από την Αφροδίτη και αυτός από τον πλανήτη Άρη έχει και τα θετικά του. Οι παρακάτω λόγοι,λοιπόν, θα σε βοηθήσουν να δεις τα πράγματα με άλλη οπτική γωνία και να σκεφτείς πως ο αγαπημένος σου ίσως είναι και το άλλο σου μισό!

1. Έχετε τελείως διαφορετικές παρέες. Μπορεί σε πρώτη επαφή με τους φίλους του να φρικάρεις αλλά σκέψου πως έχεις τη δυνατότητα να γνωρίσεις άτομα τα οποία να έχουν τελείως διαφορετική νοοτροπία και ιδεολογία από εσένα. Στην περίπτωση αυτή να είσαι openminded και ανοιχτή σε κάθε διάλογο-και φυσικά όχι προκατειλημμένη-.

2. Πραγματικά έχεις να δώσεις και να πάρεις πράγματα από το ταίρι σου. Αν για παράδειγμα ξέρεις τα πάντα από οικονομικά και αυτός από τέχνη όχι μόνο θα γνωρίσεις ένα διαφορετικό κόσμο αλλά θα διευρύνεις και τον πνευματικό σου ορίζοντα. Επίσης η διαφορετική οπτική με την οποία βλέπεται ένα θέμα μπορεί να χρειάζεται χρόνο να γίνει κατανοητό- και από τους δύο σας- αλλά σίγουρα θα είναι μία ενδιαφέρουσα εξερεύνηση.

3. Πειραματίζεσαι με καινούργια πράγματα. Αν είσαι απόλυτη σε πολλά θέματα τότε καλά θα κάνεις να βάλεις λίγο νερό στο κρασί σου. Αυτό γίνεται σε όλες τις σχέσεις αλλά όταν ο σύντροφός σου κάνει πράγματα που δεν τα έχεις δοκιμάσει ποτέ, μην είσαι αρνητική, πάρε μία βαθιά ανάσα και πειραματίσου. Πού ξέρεις….μπορεί να περάσεις καλά!

4. Με κάποιο ανεξήγητο τρόπο συμπληρώνεται ο ένας τον άλλον. Τα ετερώνυμα έλκονται και είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο. Το ότι βλέπεις έναν άνθρωπο ο οποίος διαφέρει κατά πολύ από σένα μερικές φορές σε εξιτάρει και σε βάζει στη διαδικασία του να τον ανακαλύψεις. Επομένως αν έχει εκείνος τα χαρακτηριστικά στα οποία δεν διακρίνεσαι εσύ τότε θα συμπληρώσει το »κενό» και εσυ αντίστοιχα.

5. Είναι όλα θέμα χημείας! Το ότι δεν συχνάζετε στα ίδια μέρη, δεν ακούτε το ίδιο είδος μουσικής και δεν διαβάζετε και οι δύο Φόκνερ δεν σημαίνει πως δεν έχετε χημεία ή πως δεν μπορείτε να εποικοινωνήσετε. Αν έχεις χημεία, όρεξη και υπομονή τότε ίσως μπορείς να συνυπάρξεις με αυτό το άτομο. Αυτό που πρέπει μόνο να βρεις είναι το μαγικό κουμπί που δεν μπλέκεις τον κόσμο σου με τον κόσμο του.

6. Δεν περιστρέφεται ο κόσμος όλος γύρω του. Ίσα ίσα όταν δεν μπορείς να ασχοληθείς με τις αγαπημένες σου συνήθειες όταν είστε μαζί, προσπαθείς να μένεις αρκετές φορές μόνη σου πιστεύοντας πως θα σου κάνεις καλό. Και πολύ σωστά κάνεις, λοιπόν, αφού δεν μπορείς να αλλάξεις τις συνήθειες σου για εκείνον. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να τα συνδυάσεις…μόνο έτσι θα είσαι ευτυχισμένη!

http://joytv.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin