Φεβρουαρίου 19, 2018

Σχέσεις - Σεξ

“Η πραγματική ζωή αρχίζει, εκεί που σταματάει η βολεμένη καθημερινότητα.”

Ρουτίνα (ουσιαστικό / θηλυκό) :η μονότονη και άχαρη απασχόληση, η επανάληψη κατά τον ίδιο πάντα τρόπο.

Και αυτή ακριβώς η επανάληψη, αυτές ακριβώς οι στερεότυπες, δίχως πνευματική συνείδηση, πράξεις μας, κινήσεις μας, ζωές μας – δυστυχώς – είναι αυτές που καταφέρνουν και ρουφάνε τα χρώματα, τις γεύσεις και τις μυρωδιές απ’ την ζωή μας.

Και είναι ουσιαστικό, ουσιαστικό πρόβλημα της ζωή μας, και πλήττει τις σχέσεις θηλυκών και αρσενικών.

Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα τρέχουν, εμείς τρέχουμε προσπαθώντας να προλάβουμε. Προσπαθώντας να πετύχουμε. Ζούμε σε μια εποχή που η καθημερινότητα μας, έχει γίνει δύσκολη, ένας συνεχής αγώνας επιβίωσης. Ολόκληρες οι μέρες μας είναι μια συνεχής προσπάθεια.

Και έρχεται η στιγμή που επιστρέφουμε στο σπίτι μας, στον ολόδικο μας χώρο, και εκεί μας περιμένει ο ολόδικος μας άνθρωπος, ο οποίος έχει δώσει με την σειρά του και αυτός την δική του ολοήμερη προσπάθεια.

Μοιραζόμαστε με αυτόν τον άνθρωπο την καθημερινότητα μας, την ζωή μας. Αυτήν που επιλέξαμε ως κοινή. Το μοίρασμα, αυτό, της καθημερινότητας είναι άρρηκτα δεμένο με την έννοια της οικειότητας.

Η οικειότητα είναι η αίσθηση του γνώριμου, του οικείου, είναι αυτή η αίσθηση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους με κοινή πορεία, αμοιβαία συναισθήματα. Δημιουργείται μέσα στο πέρασμα του χρόνου, μέσα από το μοίρασμα στιγμών και εμπειριών. Είναι αυτή που μας δένει με τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας και είναι αυτή που φτιάχνει τα “δικά μας” καθημερινά “μυστικά” και “κώδικες”.

Τι γίνεται όμως όταν αυτή η τόσο αναγκαία για την επιβίωση της σχέσης, οικειότητα, μετατρέπεται, μεταφορφώνεται σε ρουτίνα; Ή μάλλον, τι γίνεται όταν ΕΜΕΙΣ της επιτρέπουμε να μετατραπεί σε ρουτίνα;

Ο άνθρωπος ενστικτωδώς αναζητά, επιδιώκει την ασφάλεια, τη σιγουριά. Έχει την ανάγκη από την φύση του να ανήκει κάπου, να μοιράζεται την ζωή του με κάποιον. Είναι ον που αποζητά την συντροφικότητα περισσότερο από την μοναξιά. Και το αντίθετο της μοναξιάς δεν είναι η συντροφικότητα, αλλά η οικειότητα.

Δυστυχώς όμως, πάντα κάνει το λάθος να την συγχέει με το βόλεμα, να την οδηγεί σε μια βαρετή, ανιαρή ρουτίνα. Η δίχως συνείδηση σιγουριά, συχνά μετατρέπεται σε αδράνεια και μοιραία σε αδιαφορία και αποξένωση. Αφηνόμαστε, με δικαιολογία την οικειότητα, και παύουμε να προσπαθούμε για την υγιή διατήρηση της. Και τελικά μόνο οι ανασφαλείς έχουν ανάγκη από μια τέτοια ασφάλεια και σιγουριά.

Μια σχέση για να διατηρήσει την λειτουργικότητα της, για να συνεχίσει να μας καλύπτει και να μας ενθουσιάζει, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δεδομένη κατάσταση. Ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας δεν έχει κάποιο αιώνιο συμβόλαιο που τον υποχρεώνει να μείνει μαζί μας, ακόμα και αν εμείς δεν τον καλύπτουμε. Οι σχέσεις για να συνεχίσουν να “ζούνε” και όχι απλά να επιβιώνουν χρειάζονται συνεχή επαναπροσδιορισμό.

Και όσο τρομακτικό και κουραστικό μοιάζει αυτό, αν το καλοσκεφτούμε, σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής μας το κάνουμε αδιαμαρτύρητα. Στη δουλειά μας, καθημερινά, οφείλουμε να δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας, να είμαστε παραγωγικοί, για να συνεχίσουμε να έχουμε τη δουλειά αυτή. Γιατί λοιπόν στις σχέσεις μας τείνουμε να γινόμαστε οκνηροί και “βολεμένοι”; Και σαφώς και δεν πρέπει να δούμε την σχέση ως υποχρέωση, όπως την δουλειά μας, αλλά της αξίζει να “δουλέψουμε” για την ύπαρξη της.

Και όπως στη δουλειά μας, όταν νιώθουμε πως έχουμε κουραστεί, παίρνουμε άδεια, για να ξεκουραστούμε και να κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας, το ίδιο θα έπρεπε να γίνεται και στις σχέσεις. Η σχέση έχει την ανάγκη ανανέωσης. Έχει την ανάγκη να δοκιμάζει καινούργια πράγματα, για να μην χάνεται το μυστήριο, για να αναταράσσονται τα λιμνάζοντα νερά.

Όλοι μας έχουμε κάπου – κάπου την ανάγκη για μια βουτιά στην “ελευθερία” και στο καινούργιο, μετά από την οποία, η “ρουτίνα” θα μας φανεί υπέροχη. Μέσα σε μια σχέση δεν πρέπει να νιώθουμε σκλάβοι, με μια αίσθηση ανικανοποίητου. Πρέπει πρώτα να νιώθουμε γεμάτοι και ικανοποιημένοι, συνειδητοποιημένοι, εμείς οι ίδιοι με τον εαυτό μας. Διαφορετικά δεν θα μπορέσουμε να νιώσουμε έτσι με κανέναν άλλο.

Και επειδή οι αληθινές αγάπες, οι υγιείς σχέσεις, δεν είναι αυτές που επιβιώνουν και δεν οδηγούνται σε χωρισμό, αλλά αυτές που αντέχουν στη μακροχρόνια οικειότητα, και επειδή η οικειότητα είναι τόσο όμορφη, όσο το μοίρασμα και συντροφικότητα, χρειάζεται κοινή φροντίδα, δημιουργικότητα, εκπλήξεις. Και από τις δύο πλευρές. Στο χέρι μας είναι να μην βουλιάξουμε σε ρουτίνα, που θα μας κάνει να νιώθουμε συμβιβασμένοι και δυστυχείς. Δεν πρέπει ούτε μια μέρα, ούτε μια στιγμή να αφεθούμε και να αντιμετωπίσουμε τον άνθρωπο δίπλα μας ως δεδομένο. Αυτή θα είναι η αρχή της ρουτίνας μας…

” Κύλησαν γρήγορα σε μια οικειότητα, απ’ την οποία ποτέ δεν ανέκαμψαν… ”

(“They slipped briskly into an intimacy from which they never recovered.”)
― F. Scott Fitzgerald, This Side of Paradise
…ας προσπαθήσουμε να κάνουμε την οικειότητα, ένα αίσθημα απ’ το οποίο δεν θα χρειάζεται να ανακάμψουμε, ούτε και θα θέλουμε.

sxeseiszois.wordpress.com

Σχέσεις - Σεξ

“Ουδείς φίλος ώ πολλοί φίλοι”

(Κανένας φίλος για όποιον έχει πολλούς φίλους)

Αριστοτέλης

Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια θα ήταν η απάντηση σας στην ερώτηση “πόσους φίλους έχετε”; Μη βιαστείτε να απαντήσετε, γιατί η απάντηση θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τους πραγματικούς, ουσιαστικούς φίλους της ζωής σας.

Πριν μερικά χρόνια θα μπορούσα να μιλήσω με μεγάλη σιγουριά και υπερηφάνεια για την πληθώρα των υπέροχων φίλων μου. Σήμερα, με το πέρασμα των χρόνων αυτό – και όχι μόνο για μένα νομίζω – έχει αλλάξει. Όχι γιατί δεν έχω πια φίλους, απλά οι φίλοι έχουν πάψει να είναι πληθώρα.

Η περίοδος που η ζωή μας ήταν απλή και οι απαιτήσεις της καθημερινότητας μας ήταν μικρές, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Τότε που οι μόνες μας έγνοιες ήταν οι έξοδοι μας, οι διακοπές μας και οι παρέες μας.

Παρέες που τους θεωρούσαμε δικούς μας ανθρώπους. Παρέες που μοιραζόμασταν μαζί τους τον χρόνο μας, τις σκέψεις μας, τις στιγμές μας. Παρέες με τις οποίες μοιραστήκαμε γέλια, νυχτοπερπατήματα, φλερτ, εκδρομές, ερωτικές απογοητεύσεις. Παρέες που τους θεωρούσαμε φίλους.

Και ήρθε μετά κάποια περίοδο της ζωής μας που τα πράγματα έπαψαν να είναι εύκολα και ανέμελα. Οι παρέες παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες, έκαναν την ζωή τους. Οι προτεραιότητες άλλαξαν, οι ευθύνες αυξήθηκαν, έγνοιες και προβλήματα προέκυψαν, η ζωή για κάποιους άλλαξε και για κάποιους δυσκόλεψε και έγινε ένας συνεχής αγώνας.

Και ο καθένας κλείστηκε στο μικρόκοσμο του κοιτώντας μόνο τη ζωή του, τα μικρά ή μεγάλα του προβλήματα του. Πάψαμε όλοι να προσπαθούμε να μπούμε στα παπούτσια του άλλοτε φίλου μας.

Που πήγε λοιπόν εκείνη η πληθώρα φίλων σήμερα; Η πραγματική φιλία δεν αντέχει τις αλλαγές και λυγίζει στις δυσκολίες;

Πάντα πίστευα πως οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που χαίρονται με τις χαρές σου, είναι αυτοί που νιώθουν υπερήφανοι για τις επιτυχίες σου. Είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να σε κάνουν ευτυχισμένο και δε θα σε αφήσουν να βουλιάξεις. Τι γίνεται όμως όταν η ζωή δεν είναι εύκολη και οι φίλοι δε χρειάζεται να σου δείξουν την χαρά τους στη χαρά σου, αλλά τη στήριξη τους στα δύσκολα;

Όταν η ζωή, μου τα έφερε δύσκολα οι φίλοι από “πληθώρα” έγιναν “άνθρωποι μετρημένοι στα δάκτυλα”… του ενός χεριού. Που πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους σύστηνα ως κολλητούς μου, πως ακυρώθηκαν όλες αυτές οι στιγμές που μοιραστήκαμε; Άλλαξε τόσο πολύ η ζωή τους, ώστε δεν είχε χώρο πια για παλιούς φίλους; Ή μήπως η φιλία τους ήταν συνώνυμο της καλοπέρασης και εγώ το είχα καταλάβει λάθος;

Τι συνέβη και οι κύκλοι μας πια στένεψαν τόσο πολύ; Μήπως τελικά είχαμε κάνει λάθος απ’ την αρχή και είχαμε μπερδέψει τους φίλους με τις παρέες; Μήπως αυτοί που παρουσιαζόταν όλα αυτά τα χρόνια ως φίλοι τελικά ήταν απλά παρέες;

Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται.

Οι αληθινοί φίλοι είναι οι άνθρωποι που επιλέγουμε και μας επιλέγουν ως συνοδοιπόρους στην ζωή μας, όπως και να είναι αυτή. Είναι φίλοι στα δύσκολα και στα εύκολα. Είναι δίπλα μας και μας στηρίζουν ακόμη και όταν η δική τους ζωή έχει σκοντάψει. Είναι δίπλα μας ακόμη και όταν είναι μακριά μας.

Οι ουσιαστικοί φίλοι μας έχουν αποδεχτεί γι’ αυτό που είμαστε και μας έχουν αγαπήσει με όλα τα “ναυάγια” μας. Θα μας συμβουλέψουν μέσα απ την καρδιά τους, αλλά θα μας στηρίξουν όταν επιλέξουμε το λάθος. Θα χαρούν με ο,τι μας κάνει χαρούμενους, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι δε θα μας έχουν κοντά τους.

Στο σήμερα μου, που οι μεγάλες φουρτούνες έχουν πλέον περάσει συνειδητοποιώ πως έχω γίνει πιο σκληρή. Έχει πάψει να με ενοχλεί η αδιαφορία των ανθρώπων που κάποτε ήταν μεγάλο κομμάτι στη ζωή μου. Δε με λυπεί που δεν είναι πια μέρος της. Και αυτό γιατί στα δύσκολα ήταν απόντες.

Τώρα νιώθω τυχερή για τους αληθινούς φίλους μου, αυτούς που παραμέρισαν ακόμη και τα δικά τους μεγάλα ή μικρά προβλήματα για να με στηρίξουν, να με εμψυχώσουν και να με συμβουλέψουν. Τους φίλους που μπορεί να μην έχουμε μια καθημερινότητα μαζί, λόγω απόστασης, λόγω υποχρεώσεών, αλλά που τον λίγο ελεύθερο χρόνο τους θα τον αφιερώσουν σε ένα τηλέφωνο, σε μια συνάντηση. Νιώθω όμως ευγνώμων που τους έχω στη ζωή μου ουσιαστικά. Γιατί πλέον δεν χρειαζόμαστε πληθώρα ανθρώπων, άλλα τους ανθρώπους μας, αυτούς τους μετρημένους στα δάχτυλα. Αυτό τον τόσο δικό μας στενό κύκλο.

Υποθέτω ότι δεν έχεις πολλούς φίλους. Ούτε κι εγώ. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που λένε ότι έχουν πολλούς φίλους. Είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι δεν ξέρουν πραγματικά κανέναν.

Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας

sxeseiszois.wordpress.com

Σχέσεις - Σεξ

Το να βρούμε την αληθινή αγάπη ή απλώς να διατηρήσουμε μια σχέση ήταν πάντα δύσκολο, αλλά για τη νέα γενιά, από ότι φαίνεται είναι πολύ πιο περίπλοκο.

«Σε αντίθεση με τις προηγούμενες γενιές, οι millennialsέχουν μεγαλώσει σε έναν κόσμο γεμάτο από εφαρμογές για το κινητό που έχουν σχέση με την εύρεση και επιλογή συντρόφου. Οι μέρες που απλά γνωρίζαμε, βγαίναμε και παντρευόμασταν τον άνθρωπο της “διπλανής πόρτας”, έχουν τελειώσει», λέει η ψυχολόγος Tara Griffith.

Ποια είναι όμως τα πιο συνηθισμένα ζητήματα στις σχέσεις που συζητούν οι 20άρηδες και 30άρηδες με τους θεραπευτές;

1. «Υπάρχει κάποιος καλύτερος εκεί έξω για μένα;»

«Οι millennials συχνά πέφτουν θύματα των πολλών επιλογών που τους προσφέρουν οι εφαρμογές για εύρεση του “κατάλληλου” συντρόφου. Αυτό πολύ συχνά μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό άγχος ή την αίσθηση ότι μπορεί να αποτύχουν, επιλέγοντας τον λάθος σύντροφο. Αντί να τροφοδοτώ το άγχος της επιλογής του “μοναδικού” συντρόφου, βοηθώ τους πελάτες μου να εστιάσουν στο πώς θα γίνουν οι ίδιοι σωστοί σύντροφοι», λέει η ψυχολόγος Liz Higgins.

2. «Για ποιο λόγο παντρευόμαστε;»

«Κατά τη διάρκεια των 20 χρονών, η νέα γενιά επιλέγει να δίνει προτεραιότητα σε άλλες πτυχές της ζωής όπως την εκπαίδευση, την καριέρα, το ταξίδι ή άλλες εμπειρίες στη ζωή, πριν αποφασίσουν να συγκατοικήσουν με κάποιον σύντροφο. Κάποιοι, βρίσκουν σύντροφο αργότερα στη ζωή, όταν νιώθουν ανεξάρτητοι, έχουν τη δική τους καριέρα και το δικό τους εισόδημα. Επιπλέον, είναι περισσότερο αποδεκτό να έχουν παιδιά χωρίς να είναι παντρεμένοι. Μερικοί millennials δεν βρίσκουν όφελος στο να αποκτήσουν ένα πιστοποιητικό γάμου και πιθανόν να μπλέξουν τα πράγματα», λέει η Tara Griffith.

3. «Τι εννοεί ο σύντροφός μου με το μήνυμα που έστειλε;»

«Η ανταλλαγή μηνυμάτων είτε στο κινητό ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ο πρώτος και πιο συνηθισμένος τρόπος επικοινωνίας της νέας γενιάς, αλλά το περιεχόμενο των μηνυμάτων πολλές φορές... “χάνεται”στη μετάφραση. Η ερμηνεία του τόνου ή της πρόθεσης του μηνύματος που βασίζεται σε μόνο μια λέξη ή ένα σημείο στίξης, μπορεί να καταλήξει εκνευριστική στην καλύτερη περίπτωση, ή καταστροφική στη χειρότερη. Οι περισσότεροι πελάτες τρελαίνονται στην προσπάθεια να κατανοήσουν το μήνυμα και το τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη σχέση και ξοδεύουν ώρες για να βρουν την κατάλληλη απάντηση. Γι’αυτό καλό είναι οι νέοι να επικοινωνούν με τους ανθρώπους από κοντά», λέει η σύμβουλος Jess Hopkins.

4. «Γιατί δεν βγαίνω με κάποιον;»

«Πολλοί νέοι και κυρίως αυτοί που πλησιάζουν τα 30 τους βλέπουν φίλους και γνωστούς να παντρεύονται και να δημιουργούν οικογένεια, αλλά οι ίδιοι είναι ακόμα ελεύθεροι, χωρίς σύντροφο. Αυτό το γεγονός ενοχλεί τους millennials και τους κάνει να αναρωτιούνται τον λόγο για τον οποίο δεν έχουν οι ίδιοι σχέση».

5. «Δεν θέλω να εξαρτώμαι οικονομικά από τον σύντροφό μου»

«Πολλά από τα νεότερα ζευγάρια που βλέπω, συζητούν για τα οικονομικά και την επαγγελματική αποκατάσταση, κυρίως πριν τον γάμο. Τα χρήματα μπορεί συχνά να υποδηλώνουν έλεγχο ή ανισορροπία ισχύος και αυτά είναι ανεπιθύμητες αξίες στις σχέσεις. Οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να αισθάνονται ελεγχόμενοι, να τους κρίνουν ή να εξαρτώνται από άλλους, όταν πρόκειται για τα οικονομικά τους. Αυτό που λειτουργεί καλύτερα είναι η συζήτηση ανάμεσα στο ζευγάρι όσον αφορά τις οικονομικές προσδοκίες, καθώς και τα πιθανά σενάρια και όρια στα έξοδα. Το ζήτημα είναι το κάθε ζευγάρι να καταλάβει τι λειτουργεί καλύτερα γι’αυτό και ποιοι είναι οι στόχοι αν θέλουν μια ομαλή σχέση», λέει η Higgins.

6. «Είμαι έτοιμος για το επόμενο στάδιο στη σχέση μου. Ο σύντροφός μου πρέπει να ωριμάσει»

«Έχω δει τόσες νέες γυναίκες να παραπονιούνται ότι ενώ είναι έτοιμες για μια σχέση, οι σύντροφοί τους είναι ανώριμοι και θέλουν να ”βγαίνουν με τους φίλους τους” και να παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή. Αναρωτιούνται για το αν οι άντρες θα μεγαλώσουν, αν θα αλλάξουν συμπεριφορά ή διαφορετικά να λήξουν τη σχέση», λέει η σύμβουλος γάμου Joyce Morley.

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην Αμερικανική έκδοση της HuffPost και αποδόθηκε στα ελληνικά


NewsroomHuffPost Greece

akappatou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

 Δεν είναι μόνο η ασυμφωνία χαρακτήρων που διαλύει σχέσεις - είναι και μικρά ή μεγαλύτερα λάθη που οδηγούν τα ζευγάρια στον χωρισμό  Δεν ακούμε ποτέ προσεκτικά

Δεν είναι εύκολο πράγμα οι σχέσεις, ποτέ δεν ήταν και με τον τρόπο που αλλάζει η ζωή μας στις σύγχρονες κοινωνίες, ποτέ δεν θα είναι. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερο απ' ό,τι φανταζόμαστε: ένα 60% των σχέσεων είναι καταδικασμένες να αποτύχουν από τον πρώτο κιόλας χρόνο.

Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την ασυμφωνία χαρακτήρων ή την πανεύκολη "εξάτμιση" του πάθους μέσα σε λίγους μόνο μήνες. Αφορά και πράγματα που κάνουμε -κάποτε ηθελημένα, κάποτε άθελα- και καταφέρνουμε να «ευνουχίσουμε» μια σχέση και τους ανθρώπους που προσπαθούν να ζήσουν μέσα σ' αυτή. 

Είμαστε αγενείς Είναι εκείνου του είδους η αγένεια στην οποία πολύ συχνά οδηγεί η οικειότητα μεταξύ ζευγαριών. Σύμφωνα με τη Jessica Small, σύμβουλο γάμων και ψυχοθεραπεύτρια είναι αυτού του είδους η συμπεριφορά που μοιάζει να επιτρέπει όλα εκείνα τα μικροπράγματα που δεν θα κάνατε στο πρώτο ραντεβού.

Είναι μια πολύ στρεβλωμένη θεώρηση της οικειότητας που συνήθως οδηγεί σε προσβολές, αμφισβήτηση και άκομψες συμπεριφορές που τελικά μπορούν να διαλύσουν μια σχέση. Α, και κάτι αναπάντεχο: το ίδιο απωθητική είναι η αγένεια, ακόμη κι όταν δεν έχει στόχο τον/την σύντροφό μας.

Αν είμαστε οι γλυκύτεροι άνθρωποι του κόσμου μαζί του/της, αλλά κακότροποι σε ανθρώπους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε, φέρνουμε τον άνθρωπο δίπλα μας σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και δημιουργούμε αμφιβολίες για την πραγματική ποιότητα και των αισθημάτων και του χαρακτήρα μας. 2. Είμαστε νάρκισσοι Ας είμαστε ειλικρινείς: η εξωτερική εμφάνιση είναι αρκετά σημαντικός παράγοντας για τους περισσότερους ανθρώπους σε ό,τι αφορά την επιλογή συντρόφου και τη δημιουργία μιας νέας σχέσης. Ωστόσο, η εμμονή με αυτήν είναι παράγοντας διάλυσης της.

Ένας άνθρωπος που ανησυχεί σε μόνιμη βάση για την εικόνα του, τα κιλά του, τις ενδυματολογικές επιλογές του, συνήθως είναι ένας άνθρωπος που κουβαλά πολλά βαρίδια μέσα σε μια νέα σχέση και φυσικά ο λόγος δεν γίνεται για τα αμέτρητα ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, ούτε και βεβαίως είναι θέμα φύλου. Πρόκειται -σύμφωνα και με τη σύμβουλο γάμου- για έναν άνθρωπο που δεν αφήνει χώρο για κανέναν, παρά μόνο για τον εαυτό και τις ανάγκες του.

Σ' έναν τέτοιον άνθρωπο δεν μπορεί να στηριχτεί κανείς, πόσω μάλλον μια σχέση.

 Πάσχουμε από έλλειψη συναίσθησης Δεν αρκούν οι τρυφερότητες όταν όλα είναι καλά. 

Tο θέμα είναι πώς πραγματικά νιώθουμε, όταν ο άνθρωπος δίπλα μας αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, μικρό ή μεγάλο. Είμαστε εκεί; Ενδιαφερόμαστε;

Ή τη δική του δυσκολία την αντιμετωπίζουμε ως δικό μας ξεβόλεμα, ως εμπόδιο σε κάτι που θα πάει πίσω κάποιο σχέδιο μας ή έστω την καθημερινότητα μας; Αν η πρώτη αντίδραση είναι αυτή που περιγράφεται παραπάνω, τότε έχουμε θέμα με το επίπεδο συναίσθησης μας. Δεν χρειάζεται να υποφέρουμε κι εμείς, επειδή λόγου χάριν, τον/την σύντροφό μας τον/την πονάει το δόντι.

Όμως, είναι σημαντικό να καταλαβαίνουμε τι πραγματικά χρειάζεται εκείνη την ώρα. Αν ο άλλος πονάει και εμείς είμαστε σε απίστευτα καλή διάθεση είναι κατανοητό όχι μόνο ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τη σχέση, αλλά γενικώς έχουμε θέμα με το να νιώσουμε τους άλλους γύρω μας.

. Είμαστε συναισθηματικά ασταθείς Σύμφωνα με την ψυχολόγο Iris Pachler ακόμη και το «πολύ» συναίσθημα μπορεί να κάνει κακό σε μια σχέση. Τι σημαίνει αυτό; Οι συναισθηματικές διακυμάνσεις -από το κρύο στο ζεστό και τανάπαλιν- κουράζουν και φθείρουν τις σχέσεις.

Η σταθερότητα τις κρατάει ζωντανές. Όχι ότι δεν χρειάζονται στιγμές έντασης και πάθους για να σπάνε τη ρουτίνα, όχι όμως ότι μπορεί να ζει κανείς σε μόνιμη βάση μέσα σ' έναν συναισθηματικό τυφώνα: ζήλια, πάθος, ένταση, δάκρυα, φωνές και συναισθηματικές εκρήξεις, που μετά φλερτάρουν με την υποτονικότητα; Αυτά είναι κυρίως για τις ταινίες, γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να ζει έτσι. 5. Δεν λέμε ποτέ «ευχαριστώ»

Ακούγεται αστείο, αλλά είναι κάτι που μπορεί να αποδυναμώσει όσο τίποτα μια σχέση.

Δεν είναι απλώς -η ακόμη πιο ευνουχιστική τάση- ότι θεωρούμε τον άνθρωπο δίπλα μας δεδομένο. Είναι ότι δεν αισθανόμαστε ποτέ την ανάγκη να του δείξουμε ευγνωμοσύνη, ακόμη και για κάτι μικρό που προσέφερε στη μέρα μας: ένα αστείο που μας έκανε να γελάσουμε, το ότι έκανε μια δουλειά για να μην κουραστούμε εμείς, ακόμη και το ότι απλώς υπάρχει στη ζωή μας.

Ακούγονται ρομαντικά, ίσως γλυκερά, αλλά είναι από τα μικροπράγματα που όταν φεύγουν από τις σχέσεις, παίρνουν μαζί τους κι άλλα και στο τέλος ολόκληρη τη σχέση, εξηγεί η Small.

 Δεν ακούμε ποτέ προσεκτικά Το κάνουμε όλοι και συνέχεια.

Αφαιρούμαστε την ώρα που μας μιλούν, με αποτέλεσμα να ρωτάμε ξανά τι μόλις μας είπαν. Όμως, στη σχέση, αυτό φανερώνει έλλειψη προσοχής και ενδιαφέροντος. Ή ως τέτοιο εισπράττεται. Και είναι απολύτως καταστροφικό.

Κοιτάμε "αλλού" ...έστω και διακριτικά, έστω και για πλάκα "παίζει το μάτι μας".

Δηλώνουμε ότι είμαστε ειλικρινείς, ότι εκτιμούμε το ωραίο όπου το βρίσκουμε, αλλά επί της ουσίας κάνουμε κάτι που ακυρώνει και πληγώνει τον άνθρωπο δίπλα μας. Στην εποχή των social media όλο αυτό γίνεται ακόμη πιο εύκολα και φυσικά ακόμη πιο εύκολα -μέσω των likes και των follow back- ενημερώνεται και ο άμεσα ενδιαφερόμενος...

Πηγή: www.lifo.gr

Σχέσεις - Σεξ

6 "καυτές" απορίες για το σεξ
Από τη Ρίτα Βελώνη

Διαβάστε τι απαντούν οι ειδικοί σε 6 απορίες για το σεξ, και τι αποκαλύπτουν τα ερευνητικά δεδομένα για την ερωτική ζωή των Ελλήνων.

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι όταν είναι πιεσμένοι και κουρασμένοι το τελευταίο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι το σεξ. Εκ των πραγμάτων λοιπόν η σεξουαλική συνεύρεση δεν μπορεί να είναι πάντοτε «τέλεια», ούτε όλες οι στιγμές ιδανικές. Από την άλλη, ζούμε σε μια εποχή που διαρκώς ακούμε, διαβάζουμε και παρακολουθούμε θέματα που περιστρέφονται γύρω από την ερωτική μας ζωή. Ωστόσο, παρότι σήμερα τα ζητήματα σεξουαλικής συμπεριφοράς έχουν πάψει πλέον να θεωρούνται ταμπού, πολλές φορές αντιμετωπίζονται με απορίες και παρανοήσεις. Ποιες είναι αυτές; Διαβάστε παρακάτω.

1. Ποια πρέπει να είναι η συχνότητα των επαφών;

Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη απάντηση σε αυτήν την απορία. Το κάθε ζευγάρι έχει τη δική του... συχνότητα, η οποία από τη στιγμή που θεωρείται ικανοποιητική και για τους δύο είναι μέσα στο πλαίσιο του φυσιολογικού. Οπως καταλαβαίνει κανείς, ο αριθμός της συχνότητας που πρέπει να κάνει σεξ ένα ζευγάρι για να νιώθει καλά, είναι καθαρά υποκειμενικός.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Κατά τους ειδικούς του Ινστιτούτοu Μελέτης Ουρολογικών Παθήσεων (ΙΜΟΠ) τα περισσότερα ζευγάρια κάνουν σεξ 1-2 φορές την εβδομάδα. Επίσης, σε πρόσφατη μελέτη, η οποία κατέγραψε κατά πόσο τα ζευγάρια που βρίσκονται σε σταθερή μακροχρόνια σχέση είναι ικανοποιημένα από τη συχνότητα των σεξουαλικών τους επαφών, το 46% των ανδρών και το 58% των γυναικών δήλωσαν ότι νιώθουν πολύ καλά με την ερωτική τους ζωή. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των ανδρών και τα 2/3 των γυναικών από αυτούς που δεν ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι θα ήθελαν να κάνουν σεξ πιο συχνά και μόνο το 1/3 των γυναικών ήθελε σεξ πιο αραιά.

2. Η γέννηση ενός παιδιού επηρεάζει τη σεξουαλική επιθυμία ;

Πολλές νέες μητέρες αισθάνονται μια υπερβολική ευθύνη για τη φροντίδα του μωρού τους και αυτό τις κάνει να βάζουν σε δεύτερη μοίρα το σεξ. Ομως σύμφωνα με τους ειδικούς, εκτός από το μωρό, που μονοπωλεί το ενδιαφέρον τους, υπάρχουν και άλλοι, πιο σοβαροί λόγοι που οι νέες μητέρες εμφανίζουν μειωμένη σεξουαλική επιθυμία. Ο θηλασμός, για παράδειγμα, μειώνει τα επίπεδα των οιστρογόνων (γυναικείων ορμονών) στο αίμα, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η διάθεση για σεξ. Τα αυξημένα επίσης επίπεδα της προλακτίνης (ορμόνη που έχει σχέση με τον θηλασμό), μπορεί να επηρεάσουν με τη σειρά τους την ερωτική επιθυμία Κάποιος μικροτραυματισμός επίσης που μπορεί να έχει υποστεί στα γεννητικά της όργανα η γυναίκα από τον τοκετό και ο φόβος ότι θα πονέσει κατά τη σεξουαλική επαφή είναι αρκετά συχνές αιτίες για προσωρινή απώλεια της σεξουαλικότητάς της.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Σε μελέτη με ζευγάρια που έγιναν για πρώτη φορά γονείς, 8 μήνες μετά τον ερχομό του παιδιού το 50% των ζευγαριών ανέφερε πως η σεξουαλική του ζωή είναι «κακή» ή «όχι πολύ καλή» και το ένα στα πέντε ήθελε βοήθεια για αυτό. Επίσης, το ποσοστό όσων αξιολόγησαν την ποιότητα της σχέσης τους ως «κακή» ή «όχι πολύ καλή» αυξήθηκε, από 1% πριν από τη γέννα, σε 20% 8 μήνες μετά.

3. Σε τι ποσοστό το άγχος «μπλοκάρει» το σεξ;

Δεκάδες επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι το άγχος, όπου και αν οφείλεται (σε προβλήματα οικονομικά, εργασιακά, σε κακή σχέση ενός ατόμου με τον εαυτό του ή το σώμα του) δημιουργεί αρκετά συχνά μειωμένες ερωτικές επιδόσεις και στα δυο φύλα, όπως δηλώνει το 25% των ανδρών και το 28% των γυναικών. Συγκεκριμένα, το άγχος επηρεάζει αρνητικά τις ορμόνες των γυναικών, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σεξουαλική επιθυμία, ενώ στους άνδρες μειώνει τα επίπεδα της τεστοστερόνης δημιουργώντας μακροπρόθεσμα προβλήματα όπως η στυτική δυσλειτουργία και η πρόωρη εκσπερμάτιση. Επιπλέον, στους άνδρες το έντονο άγχος για να ικανοποιήσουν την ερωτική σύντροφο, το λεγόμενο άγχος απόδοσης, γίνεται μερικές φορές παράγοντας που κινητοποιεί ψυχικούς και σωματικούς μηχανισμούς ικανούς να καταστήσουν αδύνατη τη σεξουαλική επαφή.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Σύμφωνα με μελέτες, οι 6 στους 10 ερωτηθέντες δηλώνουν ότι κύριος παράγοντας που βλάπτει το σεξ σε ποσοστό 41% είναι τα οικονομικά και 21% το εργασιακό άγχος. Από τη μελέτη προκύπτει ότι οι κοινωνικές ομάδες που πλήττονται περισσότερο όσον αφορά τη σεξουαλική ζωή είναι οι ερωτηθέντες με τα μεσαία εισοδήματα, καθώς σε ποσοστό 55% δηλώνουν ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει δυσμενώς στη σεξουαλική τους λειτουργία και επιθυμία. Αντίστοιχα, τα ποσοστά στα άτομα με τα χαμηλά εισοδήματα είναι 23% και 22% στα ανώτερα. Επίσης, είναι εντυπωσιακό ότι το 42% των ερωτηθέντων θεωρεί προτεραιότητα την οικονομική του κατάσταση, το 31% τη συναισθηματική του ισορροπία και μόλις το 16% το σεξ.
4. Ποιο είναι το ιδανικό μέγεθος;

Πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν προσπαθήσει να απαντήσουν στο συγκεκριμένο ερώτημα που φαίνεται να βασανίζει πολλούς άνδρες. Οι ερευνητές μάλιστα έχουν επανειλημμένως βρει ότι ενώ το 85% των γυναικών είναι ικανοποιημένες από το πέος του συντρόφου τους, οι άνδρες δεν είναι τόσο σίγουροι για τον εαυτό τους. Η αλήθεια επίσης είναι ότι το μέγεθος του πέους δεν σχετίζεται με την απόλαυση στη σεξουαλική ζωή. Η πραγματική σωματική και ψυχική επαφή και η τεχνική της σεξουαλικής πράξης είναι τα στοιχεία εκείνα που προσφέρουν στο ζευγάρι τη σεξουαλική μαγεία.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Στο επιστημονικό περιοδικό «Nature» δημοσιεύτηκε ένας πίνακας που περιέχει τα αποτελέσματα 16 μελετών σχετικά με τις διαστάσεις του πέους. Το σημαντικό είναι ότι όλες κατέληξαν σε παρόμοια ευρήματα:
• Το μέσο μήκος του χαλαρού πέους κυμαίνεται από 7 έως 10 εκατοστά.
• Η μέση περιφέρεια του χαλαρού πέους κυμαίνεται από 9 έως 10 εκατοστά.
• Το μέσο μήκος του πέους σε στύση κυμαίνεται από 12 έως 16 εκατοστά.
• Η μέση περιφέρεια του πέους σε στύση εκτιμάται γύρω στα 12 εκατοστά. Παράλληλα, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το King's College του Λονδίνου στην οποία συμμετείχαν 15.521 άνδρες διαφόρων ηλικιών από όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, οι 5 στους 100 άνδρες έχουν μόριο άνω των 16 εκατοστών, ενώ πέος μικρότερο των 10 εκατοστών διαθέτει μόλις το 5% του ανδρικού πληθυσμού.
5. Πότε μιλάμε για πρόωρη εκσπερμάτιση;

Ως γνωστόν, η εκσπερμάτιση είναι επακόλουθο σεξουαλικού ερεθισμού και, στους περισσότερους άνδρες, συμβαίνει περίπου 4-10 λεπτά μετά τη διέγερση και τη στύση, συγχρόνως με τον οργασμό. H πιο συνηθισμένη μορφή της πρόωρης εκσπερμάτισης είναι αμέσως μετά τη διείσδυση (είσοδο του πέους στον κόλπο), ενώ ακραία μορφή θεωρείται ο άνδρας να εκσπερματώνει προτού υπάρξει οποιοσδήποτε άμεσος ερεθισμός του πέους. Κριτήριο, επομένως, για τη διάγνωση του προβλήματος είναι το πόσο διαρκεί η επαφή πριν από την εκσπερμάτιση.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Στους άνδρες που πάσχουν από πρόωρη εκσπερμάτιση, η σεξουαλική πράξη ολοκληρώνεται συνήθως σε 1-2 λεπτά από τη στιγμή της διείσδυσης, διότι η εκσπερμάτιση προκύπτει γρήγορα και με ελάχιστο έλεγχο. Ουσιαστικά, η φάση της διέγερσης είναι πολύ σύντομη και διακρίνεται από φυσιολογική και γρήγορη επίτευξη στύσης, αλλά και από ταχεία εκσπερμάτιση και οργασμό, χωρίς να επιτρέπει στον άνδρα να απολαύσει την ερωτική πράξη. Στις περισσότερες σύγχρονες μελέτες πραγματικού χρόνου φαίνεται ότι το 10% των ανδρών αυτών δήλωσε ότι ολοκληρώνει μεταξύ 2 και 3 λεπτών, ενώ το υπόλοιπο 90% σε λιγότερο από 1 λεπτό από τη στιγμή της διείσδυσης.
6. Πόσα παντρεμένα ζευγάρια κοιμούνται χωριστά;

Είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να κάνουν το ζευγάρι να κοιμάται χωριστά. Κάτι οι διαφορετικές ασχολίες του καθενός, κάτι το ροχαλητό που γίνεται πολύ ενοχλητικό μέσα στην ησυχία της νύχτας, κάτι που ένας από τους δύο ενοχλείται από τη συχνή επίσκεψη του άλλου στην τουαλέτα και πολλά ακόμη που μοιραία δημιουργούν σκέψεις για ξεχωριστά κρεβάτια. Ωστόσο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλον τον κόσμο – εκτός από την Αγγλία – το να κοιμάται ένα ζευγάρι σε χωριστά κρεβάτια θεωρείται τουλάχιστον προοίμιο του χωρισμού. Το διπλό κρεβάτι είναι φορτισμένο με όλα τα καλά συναισθήματα και τους συνειρμούς της πρώτης ερωτικής νύχτας.
Τι δείχνουν οι έρευνες: Το ζήτημα – λένε οι ειδικοί – είναι κατά βάση συναισθηματικό, καθώς η αίσθηση που αφήνει σε όλους η αγκαλιά του συντρόφου το βράδυ ή ακόμη κι ένα τυχαίο άγγιγμα μέσα στη νύχτα είναι μια απόδειξη και ένα είδος ασφάλειας για όλους, ακόμη και για εκείνους που δεν είναι τόσο συναισθηματικοί. Οπως λοιπόν αποδεικνύουν οι έρευνες, μόνο το 8% των ζευγαριών στην ηλικία των 40 και των 50 ετών κοιμούνται σε ξεχωριστά δωμάτια, ενώ όσο περνούν τα χρόνια το ποσοστό μεγαλώνει. Μετά την ηλικία των 70, πάνω από το 40% των ζευγαριών κοιμούνται χωριστά.
Τα «ανομολόγητα πάθη» των Ελλήνων στο σεξ

Στοματικό σεξ, βιντεοσκόπηση «ροζ» σκηνών, σεξουαλική συνεύρεση σε δημόσιο χώρο ή σε φτηνά ξενοδοχεία αποτελούν ορισμένες από τις σεξουαλικές προτιμήσεις των Ελλήνων της κρίσης. Και αν τα παραπάνω σας φαίνονται υπερβολικά, του λόγου το αληθές αποκαλύπτει η νέα έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Η καταγραφή των στοιχείων γινόταν επί δύο χρόνια. Στην έρευνα συμμετείχαν 2.000 ζευγάρια, που κλήθηκαν να μιλήσουν χωρίς ταμπού για τη σεξουαλική τους συμπεριφορά.
* Σύμφωνα με την έρευνα, το 75% των γυναικών και το 25% των ανδρών φορούν σέξι εσώρουχα.
* Στο 60% των συμμετεχόντων η ανάγνωση ερωτικών ιστοριών είναι συνήθης πρακτική, το 40% των συμμετεχόντων προτιμά σεξουαλική συνεύρεση σε δημόσιο χώρο, ενώ ένα ποσοστό 36% προτιμά τα... φτηνά ξενοδοχεία.
* Η αλλαγή ρόλων, για παράδειγμα «δεν είμαστε ζευγάρι αλλά άγνωστοι», είναι μια δημοφιλής πρακτική για το 20% των Ελλήνων, η αλλαγή συντρόφων με συναίνεση (swinging) για το 10%, ενώ σε ποσοστό 80% οι συμμετέχοντες στην έρευνα προβαίνουν σε βιντεοσκοπήσεις με «έξυπνες» συσκευές και παρακολουθούν τακτικά πορνό.

Τι οδηγεί στην απιστία

H απιστία πλέον είναι ένα θέμα που συζητείται ανοιχτά και ερευνάται επιστημονικά, ενώ σύμφωνα με τους μελετητές της σεξουαλικής συμπεριφοράς κτυπά κόκκινο σε ζευγάρια που είναι μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οκτώ στους δέκα άνδρες και έξι στις δέκα γυναίκες απατούν το σύντροφό τους στη διάρκεια του γάμου και των μόνιμων δεσμών. Από τα στοιχεία της επίσης πρόσφατης έρευνας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών οι ειδικοί επισημαίνουν τα σημεία-κλειδιά της απιστίας:
* Η φιλική σχέση που αποκτά το ζευγάρι, καθώς «ως γνωστόν όπου αγαπάς δεν ποθείς συνήθως». Η οικειότητα, ή αλλιώς η εξοικείωση με το έτερον ήμισυ, φθείρει σταδιακά την ερωτική έλξη.

* Η αλλαγή ρόλου της γυναίκας που από ελκυστική ερωμένη «και πόθος όλων των ανδρών» μεταμορφώνεται σε μητέρα και πιστή σύντροφο, άρα αδιάφορη για διεκδίκηση. Η κατοχή του άλλου θεσμικά και κοινωνικά κάνει ορισμένους άνδρες να αδιαφορούν – ό,τι κατέχω δεν το θέλω, ή θέλω αυτό που δεν έχω.

* Η καθημερινή τριβή και σύγκρουση δύο ανθρώπων που συγκατοικούν, ακόμη και για τα πιο γελοία πράγματα, οδηγούν στον θάνατο τον μύθο της ηδονής που πυροδοτεί τον έρωτα αλλά και τη σεξουαλική ορμή.

* Η απομυθοποίηση του άνδρα ιππότη, εραστή, προστάτη, λαμπερού αρσενικού που σιγά-σιγά σβήνει μέσα στην καθημερινή σχέση.

* Η κλασική στάση του αρσενικού που όταν κατακτήσει την Τροία ξεχνά την ωραία Ελένη και πάει για άλλα κάστρα.

Η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών. Οι άνδρες σε ποσοστό 36% (σε έρευνα του 2011 το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 18%) και ηλικία 55-64 ετών και οι γυναίκες (27%) οδηγήθηκαν στην απιστία εξαιτίας των σοβαρών ενδοοικογενειακών προβλημάτων που αναδύθηκαν μετά την κατάρρευση των οικονομικών δεδομένων που υπήρχαν στην οικογένεια.
vita.gr

Σχέσεις - Σεξ

Ο John Allen Paulos (μαθηματικός) κάποτε είπε ότι «η αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει και το να μάθουμε πώς να ζούμε με ανασφάλεια είναι η μόνη ασφάλεια». Για όποιον βρίσκεται σε σχέση, αυτή η πρόταση θα μπορούσε να αποδειχθεί κάτι παραπάνω από τρομακτική.

Το ίδιο ισχύει και για όποιον βρίσκεται σε σχέση και έχει προηγουμένως βιώσει έναν επίπονο χωρισμό. Γι’ αυτό, χρειάζεται να καταρρίψουμε τα στερεότυπα για την εργένικη ζωή, για μια ζωή χωρίς σχέση. Ένας άνθρωπος που δεν βρίσκεται σε σχέση μπορεί να σημαίνει ότι είναι αρκετά δυνατός για να ζήσει και να απολαύσει τη ζωή, χωρίς να εξαρτάται από τους άλλους. Οι παρακάτω λόγοι θα σας κάνουν να δείτε την «single» ζωή με άλλα μάτια. Να την εκτιμήσετε, να την απολαύσετε και πιθανώς να την επιζητήσετε.

Γιατί να εκτιμήσετε την single ζωή
1. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην είστε ο εαυτός σας
Καθώς δεν έχετε έναν/μία σύντροφο για την οποία να νοιάζεστε -ή να χρειάζεται να εντυπωσιάσετε- δεν υπάρχει λόγος να μην είστε χαλαροί. Κάντε ο,τι ακριβώς θέλετε να κάνετε· έτσι απλά.

2. Έχετε περισσότερο χρόνο για να συγκεντρωθείτε στο παρόν
Όπως προαναφέρθηκε, οι εργένηδες και εργένισσες έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο από εκείνους που έχουν σχέση, επειδή δεν χρειάζεται να αφιερώσουν ενέργεια και χρόνο, ακόμα και για να σκεφτούν το άλλο άτομο, πόσο μάλλον για να κάνουν οτιδήποτε αφορά σε μια σχέση. Το κλειδί λοιπόν εδώ βρίσκεται στο να αφιερώσετε αυτή την ενέργεια , για να ανακαλύψετε τι είναι αυτό που θα σας κάνει ευτυχισμένους, ήρεμους και επιτυχημένους στο παρόν (και ίσως και στο πολύ κοντινό μέλλον)

3. Έχετε την ευκαιρία να αναγνωρίσετε τι λείπει από τη ζωή σας
Εκτός από μια σχέση, φυσικά! Όταν εστιάζετε στο να σκεφτείτε τι θα μπορούσε να σας κάνει πιο ευτυχισμένους, είναι αδύνατο να μην οραματιστείτε εκείνα που δεν έχετε, αλλά που όταν καταφέρετε να τα αποκτήσετε, θα κάνουν τη ζωή σας πιο απολαυστική.

4. Η αλλαγή είναι κάτι θετικό – αρκεί εσείς να τη δείτε με αυτό τον τρόπο
Συχνά, αυτό που χρειάζεται να κάνετε είναι να σκεφτείτε όλες τις ευκαιρίες που είναι τώρα δυνατές εξαιτίας της αλλαγής και να σκεφτείτε όλες εκείνες τις δυνατότητες που είναι ακόμα διαθέσιμες, αφού γίνει η αλλαγή.

5. Μπορείτε να σκεφτείτε τον έρωτα, ακόμα κι αν δεν είστε ερωτευμένοι
Και δεν χρειάζεται να τον σκέφτεστε νοσταλγικά ή με αρνητικό πρόσημο! Συλλογιστείτε πάνω στο ζήτημα του έρωτα γενικά, αλλά και στο πώς θέλετε να ερωτευτείτε διαφορετικά την επόμενη φορά που θα αποφασίσετε να ξεκινήσετε μια σχέση και έτσι θα είστε πιο προετοιμασμένοι και αποφασισμένοι για τη συνέχεια.

6. Δεν είναι και τόσο τραγικό, κοιτώντας τη ζωή γενικά
Όταν σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι στον πλανήτη μας υποφέρουν από πείνα και έλλειψη στέγης, θα σας φανεί πραγματικά ανόητο το να στεναχωριέστε και να ανησυχείτε που απλά εσείς δεν έχετε σχέση.

7. Έχετε περισσότερο χρόνο για τους φίλους και την οικογένειά σας
Δεν μπορείτε να αρνηθείτε ότι όταν μια σχέση τελειώνει, έχετε περισσότερο χρόνο και ενέργεια να αφιερώσετε σε όλες τις άλλες διαπροσωπικές σχέσεις της ζωής σας -και να αντλήσετε ικανοποίηση και χαρά επίσης από αυτές.

8. Έχετε λιγότερες δικαιολογίες
Θυμάστε όλες εκείνες τις φορές που είπατε κάτι όπως «Υπάρχουν τόσα πράγματα που χρειάζεται να κάνω, αλλά δεν προλαβαίνω γιατί πρέπει να περάσω χρόνο με τη σχέση μου;» Όταν δεν έχετε σχέση, μια τέτοια δικαιολογία δεν στέκει. Εκτός κι αν βρείτε άλλη δικαιολογία, η μόνη επιλογή που σας μένει είναι να κάνετε επιτέλους εκείνο που αναβάλλατε τόσο καιρό.

9. Έχετε την ικανότητα εξέλιξης και γρήγορης αλλαγής
Αν αποφασίσετε να αφιερώσετε όλο τον επιπλέον χρόνο και ενέργεια σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ή σκοπό, τότε μπορείτε να καταφέρετε αξιοσημείωτη πρόοδο αρκετά γρήγορα.

10. Γίνεστε πιο ανεξάρτητοι

http://enallaktikidrasi.com/

Σχέσεις - Σεξ

Υπάρχουν φορές που το παιδί αρέσκεται να μη συμμετέχει σε δραστηριότητες που καταπιάνονται άλλα παιδάκια. Αναρωτηθήκατε ποτέ ποιοι μπορεί να είναι κάποιοι πιθανοί λόγοι που το μικρό σας κρατάει τέτοια στάση;
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι η συγκεκριμένη στάση του παιδιού σας δεν κρύβει κάτι ανησυχητικό ή παθολογικό. Μπορεί απλά η δραστηριότητα που ασχολούνται τα άλλα παιδάκια να μην είναι του γούστου του και να προτιμά απλά να παρακολουθεί.
Από εκεί και πέρα, ενδέχεται να μην έχει όρεξη να συμμετάσχει ή να μη νιώθει οικειότητα με τη συγκεκριμένη σύνθεση ομάδας.

To αγκίστρι. Γιατί με κάποιες σχέσεις «κολλάμε», ενώ άλλες τις ξεπερνάμε εύκολα;

Οι ρομαντικές σχέσεις μπορεί να είναι υπέροχες, μαγικές, διασκεδαστικές και διδακτικές, αλλά αναπόφευκτα δεν μπορούν όλες να μείνουν για πάντα ζωντανές. Αναπόφευκτα, κάποιες από αυτές τελειώνουν, είτε επειδή έκαναν τον κύκλο τους, είτε επειδή κάποιος από τους δύο αποφάσισε να συνεχίσει μόνος του την πορεία του. Πάντοτε, όμως, ο κάθε χωρισμός ισοδυναμεί με μία απώλεια και συνοδεύεται από συναισθήματα άγχους, στεναχώριας και θλίψης.

Θα έχετε παρατηρήσει και εσείς ότι δεν έχει ο κάθε χωρισμός το ίδιο αντίκτυπο στην ζωή μας. Μερικοί περνούν και προσπερνούν, αλλά κάποιοι παραμένουν για μήνες ή και για χρόνια στο μυαλό μας, και για κάποιον λόγο δεν μπορούμε με τίποτα να τους ξεπεράσουμε. Φταίμε εμείς; Φταίει ο/η σύντροφός μας; Ή φταίει η ίδια η σχέση;

Σύμφωνα με την Αγγελική Τζάνου, Ψυχοθεραπεύτρια, Sex Therapist, η εγγύτητα, η οικειότητα και τα κοινά μελλοντικά πλάνα είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της σχέσης που μας δυσκολεύουν να προχωρήσουμε μετά το τέλος μίας σχέσης.

Συγκεκριμένα, οι παράγοντες που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο είναι οι εξής:

1. Μεγάλη διάρκεια σχέσης

Σε μία σχέση που μετράει χρόνο – ποσοτικό αλλά και ποιοτικό – βλέπουμε πως οι δύο σύντροφοι έχουν μοιραστεί στιγμές και καταστάσεις, οι οποίες τους έχουν κάνει να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλον αλλά και ο καθένας τον εαυτό του. Αυτό φέρνει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη της εγγύτητας και της οικειότητας και άλλων ποιοτήτων όπως η εμπιστοσύνη. Όλα αυτά, ωθούν τους δύο συντρόφους σε μία βαθύτερη επαφή και κατανόηση του εαυτού τους και του άλλου και για αυτό δεν είναι τόσο αναμενόμενος ο χωρισμός. Σε μία τέτοια περίπτωση λοιπόν που ο χρόνος θα έχει φέρει τους συντρόφους ουσιαστικά κοντά, ένας χωρισμός θα προκαλέσει μεγάλο κενό και πόνο.

2. Η αρνητική εικόνα που έχει για εμάς ο/η πρώην μας

Όταν ο σύντροφός που αποχωρεί, έχει μία κακή εικόνα για την σχέση σας, η «πληγή» είναι ακόμα μεγαλύτερη. Κάποιος που μοιραστήκαμε χρόνο και χώρο μαζί του και δεν έχει καλή άποψη για εμάς, μπορεί να αγγίξει θέματα ανασφάλειας και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Πράγματι, είναι τραυματικό κάποιος να πιστεύει για εμάς ότι δεν έχουμε πλέον την ίδια αξία για εκείνον ή ότι δεν μας θέλει πλέον στην ζωή του. Όσο πιο αρνητική η άποψή του και όσο πιο ευάλωτη η αυτοπεποίθησή μας, τόσο πιο επώδυνος ο χωρισμός.

3. Η απουσία ενδείξεων πριν τον χωρισμό

Η ξαφνική ανακοίνωση ενός χωρισμού, προκαλεί πάντα σοκ, ειδικά αν δεν υπάρχουν πρότερα στοιχεία ότι η σχέση είναι προβληματική, πως υπάρχει απογοήτευση ή ενόχληση για κάποιες καταστάσεις και όλα όσα είναι προειδοποιητικά καμπανάκια, ένας χωρισμός που έρχεται απροειδοποίητα είναι δύσκολος. Υπάρχουν δύο όψεις όμως σε αυτό το νόμισμα. Από την μία όντως δεν υπήρχαν ενδείξεις ή απλώς επιλέξαμε να τις αγνοήσουμε; Και από την άλλη, αν έκρυβε όσα ένιωθε για ενοχλήσεις και προβλήματα στην σχέση, πόσο ειλικρίνεια υπήρχε τελικά ανάμεσά σας;

4. Όσα έχετε μοιραστεί ως σήμερα

Όσο είστε ζευγάρι, μοιράζεστε χώρο, χρόνο, άτομα, αντικείμενα, όνειρα. Όταν έρχεται η στιγμή του χωρισμού όμως, χρειάζεται να χωριστούν και αυτά. Κάποια δεν γίνεται πάρα να παραμείνουν κοινά, άλλα χάνονται και κάποια αλλάζουν τον τρόπο που υπάρχουν στη ζωή σας. Αφού πλέον δεν είστε σύντροφοι, θα πρέπει να είστε και πάλι σε μια πιο μοναχική διαδρομή που θα φέρει άλλες ή αλλαγμένες καταστάσεις.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα;

Όπως όλα τα θέματα που σχετίζονται με τις σχέσεις, έτσι και ο χωρισμός έχει διαφορετική βιωματική μορφή για το κάθε φύλο. Έρευνα που έγινε φέτος στο Πανεπιστήμιο του Wyoming από την Molly Bloodgood και τους συνεργάτες της, κατέληξε πως οι γυναίκες σημειώνουν υψηλότερα σκορ στην δυσφορία που τους προκαλείται από τους χωρισμούς, ειδικά αν ο χωρισμός δεν ήταν δική τους επιλογή ή χώρισαν πρόσφατα ή η σχέση τους δεν ήταν σύντομη. Επιπλέον, παλιότερη έρευνα του 2003 από την Deborah Davis και τους συνεργάτες της στο πανεπιστήμιο της Νεβάδα, έχει διαπιστώσει ότι οι γυναίκες είναι αισθητά πιο συναισθηματικές τις περιόδους λίγο πριν και λίγο μετά τον χωρισμό. Αυτό εκφράζεται με νευρικότητα και επιθετικότητα, καμία φορά ακόμη και βίαιη συμπεριφορά (ειδικά αν δεν ήταν δική τους επιλογή ο χωρισμός).

Πώς μπορεί να το διαχειριστεί κανείς;

Είναι βέβαιο, ότι κανείς δεν είναι άτρωτος στο κομμάτι του χωρισμού και όλοι αργά ή γρήγορα θα το βιώσουν στην ζωή τους.

«Αφού ο χωρισμός είναι πλέον πραγματικότητα, αντί να αναζητάς τρόπους να αλλάξεις κάτι που τώρα ανήκει στο παρελθόν, φρόντισε το παρόν και το μέλλον σου. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου για να συνέλθει από τον χωρισμό και παράλληλα φρόντισε τον. Παρατήρησε ανάγκες που μπορεί να έχεις αγνοήσει όσο ήσουν στην σχέση και δοκίμασε να τις ικανοποιήσεις από εδώ και εμπρός, αν το θες. Ξεκίνησε λοιπόν από τον εαυτό σου, ώστε να μάθεις και να φροντίσεις τον εαυτό σου για να προετοιμαστείς καλύτερα για την επόμενη σχέση», τονίζει η Αγγελική Τζάνου.

Κατερίνα Νανοπούλου

HuffPost Greece

Σχέσεις - Σεξ

Όλες τους παραπονιούνται ότι οι άντρες δεν είναι πια ιππότες και δεν τις προσέχουν αρκετά.

Εσύ πάλι άσε κατά μέρος τα «ποιος φταίει;» και μην επιτρέπεις στον φεμινισμό να τα κάνει όλα μαντάρα.

Καλή η ανεξαρτησία, καλή η γυναικεία χειραφέτηση, αλλά κάποια πράγματα ήταν, είναι και θα είναι αντρικά! Και θα τα επιζητούνε κιόλας με μανία, παρά τον μανδύα της σύγχρονης γυναίκας.

Από πότε λοιπόν το να είσαι καλός και ευγενικός με μια γυναίκα θεωρείται κακό; Από πότε το να είσαι ακριβής στα ραντεβού σου μαζί της και να προσέχεις τους τρόπους σου είναι αναχρονισμός;

Πότε, τέλος, έγινε ντεμοντέ το να την κοιτάς στα μάτια, να προσέχεις τι λέει και να παρατηρείς τις λεπτομέρειες;

Ο ιπποτισμός είναι μια πράξη αβρότητας προς το άλλο φύλο κι έτσι πρέπει να τη βλέπεις, όχι σαν υποτέλεια και δουλοπρέπεια. Ακόμα και στον Μεσαίωνα εξάλλου ένα από τα αναπόσπαστα χαρακτηριστικά της ιπποσύνης, πλάι στον έρωτα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, ήταν και ο σεβασμός προς τις γυναίκες!

Άσε που είναι απείρως καλύτερο να σε θεωρούν ρομαντικό τζέντλεμαν παρά εγωιστικό παρτάκια! Εκείνη θα το λατρέψει κι εσύ πάλι δεν θα κουραστείς καθόλου να είσαι ευγενικός, αποφασιστικός και ολότελα ψύχραιμος.

Είναι πράγματι πολύ απλό:

Άνοιξέ της την πόρτα

Οποιαδήποτε πόρτα! Είτε είναι αυτοκινήτου, είτε εστιατορίου, είτε... σπιτιού, η πόρτα πρέπει να παραμείνει ορθάνοιχτη για να περάσει η αφεντιά της. Και να κλείνει μετά κατά τον ίδιο τρόπο.

Κουβάλησε τα αντικείμενά της

Αν μεταφέρει οτιδήποτε μεγαλύτερο από το τσαντάκι που χωρά ίσα ίσα το κινητό της, πρόσφερέ της τις υπηρεσίες σου. Ναι, το «ασθενές φύλο» έχει να κάνει αποκλειστικά με τη μυϊκή δύναμη, γιατί σε όλα τα άλλα…

Τράβηξε την καρέκλα για να καθίσει (και σιγουρέψου ότι κάθισε!)

Είναι πράγματι κομματάκι ρετρό και βγαλμένο απ' τα παλιά, αν γίνει ωστόσο σωστά και με αποφασιστικότητα, είναι το καλύτερο σημάδι ότι είσαι πραγματικός ιππότης κι όχι γιαλαντζί...

Πρόσφερέ της το σακάκι σου

Όταν κρυώνει, εννοείται! Τρυφερή και ευγενική κίνηση που θα εκτιμηθεί δεόντως.

Κράτα την ομπρέλα της

Και βεβαιώσου φυσικά ότι δεν βρέχεται μόνο η πάρτη σου! Και σιγουρέψου ότι περπατάς πάντα δίπλα της, κάτι που ισχύει και σε περιόδους ηλιοφάνειας…

Αυτά φυσικά είναι τα εύκολα, μιας και ο ιππότης ο σωστός κάνει στην πραγματικότητα πολλά παραπάνω από τον θυρωρό και τον αχθοφόρο. Τι; Τηρεί τις υποσχέσεις του, δεν προδίδει ποτέ την εμπιστοσύνη της, τη σέβεται απεριόριστα, την ακούει προσεκτικά, δεν χάνει για κανέναν λόγο την ψυχραιμία του και αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις πριν καν ανοίξει το στόμα του.

Μόνο έτσι θα ξεχωρίσεις από τον σωρό και θα την αφήσεις άφωνη. Η ευγένειά σου θα τη σκλαβώσει και ξέρεις τι μπορεί να κάνει μια «σκλάβα» για σένα...

 

Σχέσεις - Σεξ

Ο Steven Petrow των New York Times γράφει για πράγματα που όλοι σκεφτόμαστε για το πέρασμα του χρόνου και για τα λάθη των γονιών μας που δεν θέλουμε να επαναλάβουμε

Στο τέλος γινόμαστε οι γονείς μας;

Λίγο μετά τα 50ά μου γενέθλια, πριν από 10 χρόνια, άρχισα να κρατάω μια λίστα με «πράγματα που θα κάνω ή δεν θα κάνω, όταν γεράσω». Ήμουν εξαιρετικά επικριτικός, λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα εκείνα που οι γονείς μου, κατά την άποψη μου, είχαν κάνει λάθος.

Ας πούμε, ο πατέρας μου ψευδόταν για χρόνια ότι έπαιρνε κανονικά τα φάρμακά του. Αρνιόταν συστηματικά να φορέσει ακουστικό βαρηκοΐας κι απλώς έλεγε σε όλους μας να «δυναμώσουμε τον ήχο» (να πω ότι ήταν παραγωγός στην τηλεόραση). Η μαμά μου κάπνιζε πίσω από την πλάτη μου –έτσι νόμιζε, τουλάχιστον- μέχρι τη μέρα που διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα.

Ήταν πολύ εύκολο να τα θυμάμαι όλα αυτά και να συνειδητοποιώ ξανά και ξανά πόσο απαίσιο ήταν να γίνεται κανείς όλο και πιο αδύναμος, πιο άρρωστος και πιο απόμακρος. Μέσα στην επόμενη δεκαετία είχα προσθέσει τόσες σελίδες απ' όσα «θα έκανα» και «δεν θα έκανα ποτέ» που είχα αρχίσει να ανησυχώ για το πότε ακριβώς θα ήμουν αρκετά μεγάλος, για να αρχίσω να ακολουθώ τις ίδιες μου τις συμβουλές.

Πρόσφατα, όμως, άκουσα έναν κοινωνιολόγο στο ραδιόφωνο να αποκαλεί τους 60άρηδες «νεαρούς ηλικιωμένους». Όσο βαδίζω ολοταχώς προς τα 60, συνεχίζω να εμπλουτίζω τη λίστα μου με το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνω, μεγαλώνοντας. Αλλά λαμβάνω σοβαρά υπ' όψιν και κάτι που μου είπε ένας φίλος.

«Το σημαντικό είναι να θυμάσαι -όσο σκληρά κι αν προσπαθείς για το αντίθετο- ότι στο τέλος θα γίνεις οι γονείς σου». Αυτομάτως, σκέφτηκα ότι για τις νέες πλην ενήλικες ανιψιές μου ήμουν σκέτο «ηλικιωμένος», αλλά και πάλι δεν νιώθω αρκετά μεγάλος για να αρχίσω να ακολουθώ τις συμβουλές μου. Ακόμη εργάζομαι στο να καταρτίσω αυτή τη λίστα, όχι όμως και να την υλοποιήσω. Και φυσικά πρόκειται για μία λίστα που αντικατοπτρίζει τη σύγχυσή μου τού να βλέπω τους γονείς μου να πληρώνουν ακριβά το τίμημα του πείσματός τους. Πάρτε για παράδειγμα την τρομακτική οδήγηση της μητέρας μου. Παρά τους άπειρους σπασμένους προφυλακτήρες και όχι μόνο, δεν πτοήθηκε και φυσικά δεν άκουγε κανέναν ότι η ικανότητά της πίσω από το τιμόνι εξασθένιζε μέρα με τη μέρα.

Όταν πλέον έφτασα σε απόγνωση, ανέφερα τη μητέρα μου στις αρχές και φυσικά την κάλεσαν για το σχετικό τεστ. Δεν τα κατάφερε, ανακάλεσαν το δίπλωμα οδήγησής της και ήταν κάτι που ταπείνωσε εκείνην και εξελίχθηκε σε μαρτύριο τύψεων για εμένα.

Και να πώς αυτό το περιστατικό εμφανίζεται στη λίστα μου:

«Αν αρχίσω να χάνω την οδηγική μου ικανότητα, δεν θα αγνοήσω τα σχόλια που την αφορούν, μόνο και μόνο επειδή φοβάμαι ότι θα χάσω την ανεξαρτησία μου.Ελπίζω ότι μέχρι τότε θα υπάρχουν αυτοκινούμενα αμάξια».

Η μεγαλύτερη ανησυχία μου βλέποντας τους γονείς να γερνούν, ήταν η αυξανόμενη σωματική τους αδυναμία. Ποιος δεν έχει ακούσει ότι τα κατάγματα ισχίου από τις πτώσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των ηλικιωμένων;

Ξέρω ότι ο πατέρας μου τα ήξερε όλα αυτά και γνώριζε, ας πούμε, τις συνέπειες της υπερηφάνειας της μητέρας του να αρνηθεί ένα «Π» ή έστω ένα μπαστούνι: στα 84 της, έπεσε ενώ κατέβαινε μόνη τις σκάλες του υπογείου της Νέας Υόρκης και ήταν αυτή η πτώση που τους επόμενους μήνες την οδήγησε τελικά στον θάνατο. Μετά από κυριολεκτικά εκατοντάδες πτώσεις, καμία από τις οποίες δεν τον έπεισε να δεχτεί βοήθεια ή να χρησιμοποιήσει μπαστούνι έστω, ο μπαμπάς μου, στα 87 του, κατέληξε με τέσσερα σπασμένα πλευρά.

Το ατύχημα αυτό ξεκίνησε πρακτικά και την πορεία του προς το θάνατό. Αναρωτιέμαι: θα υπερνικήσει η αυτογνωσία μου το (προφανώς γενετικό) πείσμα που μας διακρίνει ως οικογένεια; Έτσι στη λίστα μου υπάρχει αυτό που έλεγα στον πατέρα μου ξανά και ξανά: «Θα προσπαθήσω να θυμηθώ ότι ο καλύτερος τρόπος να παραμείνεις ανεξάρτητος είναι να δεχτείς μικρότερους βαθμούς εξάρτησης ή βοήθειας.

Θα χρησιμοποιήσω ένα μπαστούνι, αντί να πέσω και να σπάσω τα κόκαλα μου». 10.12.2017 Γιατί η αφή είναι τόσο απαραίτητη ώστε να αντιληφθούμε τον κόσμο; Θα παραδεχτώ ότι η ματαιοδοξία έχει καταρτίσει σε πολλές περιπτώσεις τα «ναι» και τα «όχι» της λίστας μου

Ας πούμε, πριν από περίπου οκτώ χρόνια έγραψα: «Δεν θα κατηγορήσω τον σκύλο μας για την ακράτειά μου. Θα παραδειγματιστώ από την ταπείνωσή του ώστε να χρησιμοποιήσω πάνες για ενήλικες, αντί για την ταπείνωση των λερωμένων σεντονιών που τα καθαρίζει κάποιος άλλος».

Για χρόνια, ο μπαμπάς μου επέλεγε το τελευταίο. Εντάξει, ίσως όταν γεράσω τόσο κι εγώ, να θεωρώ την αγάπη για τον εαυτό μου πολύ πιο σημαντική από τέτοιες στιγμές ταπείνωσης. Επίσης, θα ήθελα να διατηρήσω το στιλ μου. Η μητέρα μου μέχρι και τη στιγμή που πέθανε, νωρίτερα φέτος, συνήθιζε να χτενίζει και να βάφει τα μαλλιά της και είχε πάντα τα νύχια της περιποιημένα και βαμμένα με το αγαπημένο της χρώμα.

Είχα γράψει γι' αυτό σχετικά στη λίστα μου. «Αν δεν μπορώ να ακολουθώ την καθημερινή ρουτίνα περιποίησης του εαυτού μου, θα αναζητήσω βοήθεια. Αν φτάσω στο σημείο να μην με ενδιαφέρει το προσωπικό μου στιλ και πάλι θα ψάξω, άλλου είδους βοήθεια». Τουλάχιστον, θέλω να είμαι καθαρός και να μυρίζω φρεσκάδα - όπως η μητέρα μου- και οι άνθρωποι να θέλουν να κάτσουν πλάι μου και να μου πιάσουν το χέρι. Η λεύκανση δοντιών βρίσκεται επίσης στη λίστα μου.

Ένας φίλος μου έχει ένα άλλο πετυχημένο στη δική του λίστα: «Θα φοράω παντελόνια που θα φτάνουν, τουλάχιστον, μέχρι εκεί που αρχίζει το παπούτσι».

Πηγή: www.lifo.gr

Σχέσεις - Σεξ

Περνάτε τα 7 χρόνια φαγούρας στη σχέση σας; Πως να καταπολεμήσετε τη δυσφορία..Τα ζευγάρια μπορούν να αρχίσουν να κουράζονται από τη σχέση τους είτε στο πρώτο επτάμηνο είτε μετά από 30 χρόνια. Τα λεγόμενα «7 χρόνια φαγούρας» όμως, είναι μια κατάλληλη έκφραση για τη φάση δυσφορίας που περνάνε τα ζευγάρια. Επομένως, αν διαισθάνεστε μια κούραση με το έτερον ήμισυ, τότε οι παρακάτω συμβουλές από ειδικούς σχέσεων θα βοηθήσουν στο να αναθερμάνουν τη σχέση σας.

1. Αναρωτηθείτε αν όντως ο γάμος σας είναι το πρόβλημα

«Αν νιώθετε ανήσυχοι, αναρωτηθείτε μήπως δεν φταίει ο γάμος, αλλά αναζητάτε μια γενικότερη αλλαγή. Μήπως δεν είστε ικανοποιημένοι από το πως έχει πάει η ζωή σας, παρά η σχέση σας; Συχνά μεταφέρουμε το αίσθημα της ανίας στους συντρόφους μας, ενώ μπορεί να μην είναι αυτοί το πρόβλημα» - Marie Land, ψυχολόγος

2. Υπενθυμίστε στο σύντροφό σας γιατί εκτιμάτε την παρέα του/της

«Ρωτήστε ο ένας τον άλλο τι εκτιμάτε περισσότερο από την παρουσία του άλλου στη ζωή σας. Αν δείτε ότι τα συναισθήματα ικανοποίησής σας -ή έλλειψή τους- δεν είναι ιδανικά, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθείτε γιατί. Από τη στιγμή που λάβετε την απάντηση, τότε κάντε κάτι για να εκφράσετε την εκτίμησή σας - και κάντε το συχνά. Αυτό που χρειάζεται είναι να καταλήξετε στο γιατί αισθάνεστε εκτίμηση ή όχι για τον/την σύντροφό σας» - Gary Brown, σύμβουλος γάμου και οικογένειας

3. Να θυμάστε ότι ο μήνας του μέλιτος δεν κρατά για πάντα

«Κάποια στιγμή πρέπει να αντιληφθείτε ότι ο καυτός έρωτας θα αρχίσει να σβήνει και να μεταμορφώνεται σε όχι-τόσο-καυτό, ενήλικο έρωτα. Τα χημικά του σώματός μας αρχίζουν να κλονίζονται στη διετία και η ευφορία μετατρέπεται σε δέσμευση. Πολλά διαζευγμένα ζευγάρια απομακρύνθηκαν σε αυτή τη φάση και συχνά καταλήγουν να έχουν πολλούς ακόμη σύντομους γάμους» ― Iris Krasnow, συγγραφέας των Surrendering to Marriage και The Secret Lives of Wives

4. Ενδιαφερθείτε για τις ασχολίες του συντρόφου σας

«Όταν μια σχέση αρχίζει να κουράζει, το να αφήσετε να θεριεύουν τα αρνητικά συναισθήματα για όσα ο άλλος αγαπά είναι μια κοινή αντίδραση. Οι ηλικιωμένοι με πολλά χρόνια γάμου ρωτούν αυτό τους εαυτούς τους: τι είναι πιο σημαντικό, πως περνάς τον ελεύθερό σου χρόνο ή με τη σχέση σου; Του αρέσει κάποιος τύπος μουσικής; Αγοράστε εισιτήρια για μια συναυλία και πάτε μαζί. Της αρέσουν οι μακρινοί περίπατοι στην εξοχή; Κανονίστε το ένα Σαββατοκύριακο». ― Karl Pillemer

5. Απαλλαγείτε από την ανάγκη μιας «τέλειας» σχέσης

«Αν είστε τελειομανής, έχετε βρει τον μπελά σας. Οι καλύτεροι γάμοι δεν είναι τέλειοι - τα παραμύθια είναι ”παραμύθια”. Η ανζήτηστη της τελειότητας στρεσάρει πολύ το έτερον ήμιση και αυξάνει τις πιθανότητες διαζυγίου. ― Gary Brown

6. Μην σταματήσετε να μιλάτε. Ή να αγγίζετε ο ένας τον άλλο

Αν δεν μιλάτε και δεν αγγίζεστε υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Το σεξ είναι ωραίο γιατί σας απαλλάσσει από το καθημερινό στρες και αυτό χρειάζεται να γίνεται τακτικά ιδίως όταν μοιράζεστε όλα τα υπόλοιπα - λογαριασμούς, ευθύνες, παιδιά και ούτω καθεξής. ― Iris Krasnow

7. Προσφέρετε κάπου βοήθεια οι δυο μαζί

«Είναι η χρυσή συνταγή για όλα τα ζευγάρια: εθελοντισμός. Βρείτε μια δραστηριότητα που και οι δύο απολαμβάνετε, είτε αφορά το περιβάλλον, είτε τα ζώα, είτε ανθρώπους σε ανάγκη. Το να δουλεύετε μαζί για ένα καλύτερο μέλλον είναι εξαιρετικά ευεργετικό για τη σχέση σας». ― Karl Pillemer

Πηγή: HuffPost US

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin