Μου ‘ρχεται να δαγκώσω τον γιατρό από την πείνα
Ερώτηση απαντημένη από τη διατροφολόγο του Α,μπα, Ευαγγελία Σχοινά

Γύρισα από τον παθολόγο με μία δίαιτα 1600 θερμίδων , έχω προδιάθεση για διαβήτη, πολλά πολλά περιττά κιλά και πολλή όρεξη. Μα 1600 θερμίδες;

Όταν κοντεύεις τα εκατό κιλά είναι δυνατό να ξυπνήσεις ένα πρωί και να πιεις ένα ποτήρι γάλα με δύο φρυγανιές , στις 11.00 ένα μήλο και το μεσημέρι 90 γραμμάρια πρωτείνη , μια κούπα υδατάνθρακα και άφθονη σαλάτα? Μου ´ρχεται να αρχίσω να δαγκώνω τον γιατρό με αυτο το διαιτολόγιο.

Πεινάω μόνο που το διαβάζω και πόσο είναι 90 γραμμάρια πρωτείνη; υποπτεύομαι πολύ λίγο . Δώσε μου μια δίαιτα 2000 θερμίδων με σωστή διατροφή , να μην επιθυμώ σοκολατένιο γλυκό μετά το μεσημεριανό μου και σε ένα μήνα κάντη μου 1800 και στη συνέχεια 1600. Κανείς μας δεν πάχυνε επειδή υπερκατανάλωνε μπριζόλες και μπρόκολα, ή έτρωγε τρεις φρυγανιές με βούτυρο και μέλι στο πρωινό αντί για δύο. Έχω άδικο; και δεν είναι ρητορική η ερώτηση

Αγαπητή φίλη, όχι, δεν έχεις καθόλου άδικο. Είσαι απλά ένα από τα πολλά θύματα της τυποποιημένης διατροφής σε φωτοτυπία. Αλλά ας τα πάρω με μια σειρά.

Λογικά με τον όρο «προδιάθεση για διαβήτη» ο γιατρός σου εννοεί ότι έχεις εμφανίσει ινσουλινοαντίσταση. Αυτό σημαίνει ότι το σάκχαρό σου είναι κανονικό ή οριακά πάνω από το επιθυμητό, αλλά για να καταφέρει ο οργανισμός σου να το κρατάει εκεί, αναγκάζεται να παράγει πολλαπλάσια από το αναμενόμενο ποσότητα ινσουλίνης.

Αυτό μπορεί να οφείλεται σε κληρονομικότητα, σε πολυκυστικές ωοθήκες ή/και σε συσσώρευση σπλαχνικού (κοιλιακού) λίπους. Τα κακά νέα είναι ότι αν δεν αντιμετωπιστεί είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα εξελιχθεί σε διαβήτη στο προσεχές μέλλον και επίσης ότι η μεγάλη παραγωγή ινσουλίνης δρα ανασταλτικά στην απώλεια βάρους. Τα καλά είναι ότι το πρόβλημα είναι άκρως διαχειρίσιμο.

Η αντιμετώπιση είναι συνδυασμός φαρμακευτικής (συνήθως μετφορμίνη) και διατροφικής αγωγής. Το διατροφικό κομμάτι έγκειται στο να μην αφήνουμε το σάκχαρο να ανεβαίνει πολύ ψηλά ώστε να μην προκαλούμε μεγάλη παραγωγή ινσουλίνης και στο να μειώσουμε το σπλαχνικό λίπος μέσω σωστής απώλειας βάρους. Κάνοντας το πρώτο, διευκολύνουμε την απώλεια βάρους και γλιτώνουμε από τις υπογλυκαιμίες που οδηγούν σε αυξημένη όρεξη. Κάνοντας το δεύτερο, η πιθανότητα να μπορεί και πάλι ο οργανισμός να χρησιμοποιεί την ινσουλίνη αποτελεσματικά είναι πολύ μεγάλη, οπότε σταδιακά μειώνεται ή διακόπτεται εντελώς η φαρμακευτική αγωγή.

Πάμε τώρα στο δια ταύτα, για να απαντήσω στο ερώτημα σου. Για να γίνουν όλα τα παραπάνω, δε χρειάζεται να τρως σαν νοσηλευόμενη ασθενής σε παθολογική κλινική του 1960. Ναι, οι 1.600 θερμίδες είναι πολύ λίγες για έναν άνθρωπο που μέχρι εχθές έτρωγε αρκετά περισσότερες.

Όχι, δεν είναι αυτά τα μόνα τρόφιμα που επιτρέπεται να φας. Για πρωινό θα μπορούσες να φας πχ τοστ ή γάλα με βρώμη και σταφίδες ή ψωμί με φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα. Όλα τα φρούτα επιτρέπονται, στη σωστή ποσότητα (έλεος με τα μήλα, φίλοι διαβητολόγοι).

Για μεσημεριανό θα μπορούσες να φας μακαρόνια ολικής με κιμά ή σπανακόρυζο ή άλλα 50 φαγητά. Ακόμη και γλυκό θα μπορούσες να φας, αρκεί να μη γίνεται υπερκατανάλωση. Ο αριθμός των γευμάτων, οι ακριβείς συνδυασμοί και οι μερίδες είναι κάτι που εξαρτάται από την περίπτωση του καθενός και δεν υπάρχει μία φόρμουλα που να εφαρμόζεται σε όλους. Επίσης, το μυστικό (;) είναι η διατροφή να είναι ρεαλιστική για τον ασθενή, αλλιώς θα την παρατήσει στις 10 ημέρες και το όφελος θα είναι απλά μηδενικό.

Κάτι τελευταίο, αλλά αναγκαίο να ειπωθεί. Οι «δίαιτες της φωτοτυπίας» όπως τις ονομάζω εγώ, θα έπρεπε να συγκεντρωθούν και να καούν παραδειγματικά στην πλατεία Συντάγματος. Ας πάρουμε για παράδειγμα έναν διαβητικό νεφροπαθή (πολύ σύνηθες): Ο διαβητολόγος του δίνει χαρτί που λέει να μην τρώει υδατάνθρακες για το σάκχαρο (μακαρόνια, ρύζι, ψωμί, φρούτα κτλ) και ο νεφρολόγος ένα άλλο που λέει να μην τρώει πρωτεΐνες (κρέας, γαλακτοκομικά) και λαχανικά για την ουρία, τον φώσφορο και το κάλιο.

Οπότε εντάξει, καταλήγουμε στο ότι μπορεί να τρέφεται πίνοντας σκέτο ελαιόλαδο από ποτήρι με καλαμάκι, λογικό. Όχι;

/ampa.lifo.gr