Πολλες φορες γινεται συγχυση αναμεσα σε καποιες σκουροχρωμες ποικιλιες του κοινου σουσαμιου με το λεγομενο μαυρο σουσαμι, το οποιο συγχεεται επισης και με το ψημενο σουσαμι. Στην πραγματικοτητα ομως, προκειται για εναν σπορο, που προερχεται απο το φυτο Nigella sativa (οικ. Ranuculaceae), αυτοφυες της Νοτιο-Δυτικης Ασιας.

Το ονομα του προερχεται απο το λατινικο niger, που σημαινει μαυρο.

Μπορει να το συναντησετε επισης και ως ανθο γλυκανισου, ανθο μοσχοκαρυδου, μαυρο σπορο κρεμμυδιου ή μαυροκουκκι, ολα αυτα τα ονοματα ομως ειναι παραπλανητικα και ευνοουν την συγχυση του με αλλα μπαχαρικα και σπορους.

Η υπαρξη του ηταν γνωστη στους αρχαιους Αιγυπτιους, καθως βρεθηκαν σποροι και λαδι απο μαυρο σουσαμι, μεσα σε ταφικα μνημεια (μεταξυ αυτων και στου Τουταγχαμων).

Την πρωτη γραπτη αναφορα για το μαυρο σουσαμι, την βρισκουμε στην Παλαια Διαθηκη. Ο προφητης Μωαμεθ, συμβουλευε την χρηση την “μαυρων σπορων”, γιατι “γιατρευουν ολες τις αρρωστιες, εκτος απο τον θανατο”. Ετσι, το μαυρο σουσαμι, χρησιμοποιηθηκε ευρεως στην μουσουλμανικη λαϊκη ιατρικη, για την αντιμετωπιση μιας σειρας απο ενοχλησεις.

Οι Αραβες, του εδωσαν μαλιστα το ονομα “habbatul barakah”, δηλαδη ο ευλογημενο σπορος!

Η χρηση του ειναι πολυ διαδεδομενη στην ανατολιτικη κουζινα. Η γευση του ειναι μαλλον πικρη, εντονη, ελαφρα καυτερη και εχει ενα ελαφρυ αρωμα απο φραουλα. Χρησιμοποιειται κυριως για την παρασκευη λικερ, καραμελλων και γενικα γλυκων. Θα το δειτε επισης σε διακοσμηση αρτοσκευασματων, κυριως στην κουζινα της Μεσης Ανατολης. Τελος, χρησιμοποιειται πολυ στην Γιαπωνεζικη κουζινα, τοσο αυτουσιο, οσο και ως παστα, που παρασκευαζεται πολτοποιωντας τους σπορους.

Έχει εκπληκτικά υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο, ξεπερνώντας το λευκό σουσάμι κατά 60% και είναι πολύ πλούσιο σε μέταλλα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες. Βάλτε το στη διατροφή σας ξεκινώντας από τις σαλάτες και το ψωμί και απολαύστε τα οφέλη του.

hmt.com.gr