Απριλίου 21, 2018

Διατροφή

Μακροσκελής και λεπτομερής μελέτη τονίζει τους ακριβείς λόγους που παίρνουμε κιλά και πώς θα τα χάσουμε

Οι άνθρωποι που τρώνε με αργό ρυθμό, που δεν τρώνε στο δίωρο πριν πέσουν για ύπνο και όσοι κόβουν το επιδόρπιο ή και τo σνακ μετά το φαγητό, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να μειώσουν το βάρος τους, σύμφωνα με μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα.

Όσοι άνθρωποι κάνουν κάποιο από τα παραπάνω - ακόμη καλύτερα και τα τρία - έχουν σε μικρότερο ποσοστό παχυσαρκία, ελέγχουν καλύτερα το δείκτη μάζας του σώματός τους και διαθέτουν μικρότερη περιφέρεια μέσης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Χαρουχίσα Φουκούντα της Σχολής Ιατρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κιούσου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό BMJ Open, ανέλυσαν στοιχεία από σχεδόν 60.000 άτομα που έκαναν τακτικά τσεκ-απ.

Από τους ανθρώπους αυτούς, οι 33.455 έτρωγαν με κανονικό ρυθμό, οι 22.070 το καταβρόχθιζαν στα γρήγορα και οι 4.192 έτρωγαν αργά. Διαπιστώθηκε ότι αυτή η τελευταία ομάδα ήσαν πιο υγιείς από τις άλλες δύο ομάδες. Σε σχέση με όσους έτρωγαν με... ρυθμό πολυβόλου, όσοι έτρωγαν με κανονικό ρυθμό, είχαν 29% μικρότερη πιθανότητα να είναι παχύσαρκοι, ενώ όσοι έτρωγαν αργά, είχαν 42% μικρότερη πιθανότητα.

Όσοι δεν έτρωγαν επιδόρπιο μετά το φαγητό, ιδίως το βραδινό, καθώς και όσοι δεν έτρωγαν τίποτε το προηγούμενο δίωρο πριν τον ύπνο, είχαν επίσης μικρότερες πιθανότητες παχυσαρκίας. Δεν ίσχυε το ίδιο για εκείνους που παρέλειπαν το πρωινό (προηγούμενες μελέτες έχουν πάντως δείξει ότι η παράλειψη του πρωινού αυξάνει την πιθανότητα παχυσαρκίας, επειδή μεταθέτει την κατανάλωση φαγητού χρονικά προς το τέλος της μέρας).

Όσοι τρώνε στα γρήγορα, χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να νιώσουν χορτασμένοι, ενώ αυτό συμβαίνει πιο νωρίς σε όσους τρώνε αργά, βοηθώντας έτσι να περιορίσουν την καθημερινή κατανάλωση θερμίδων, σύμφωνα με τους ερευνητές.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

NewsroomHuffPost Greece

Διατροφή

Μια σημαντική ανακάλυψη που έγινε από Βρετανούς ερευνητές μπορεί να αλλάξει το τοπίο στις δίαιτες και τη διαιτολογία. Ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια μόνο οι λιπαρές τροφές κατηγορούνταν για την παχυσαρκία, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αποδεκτό ότι και οι υδατάνθρακες παχαίνουν.

Κι’ αυτό διότι παρότι στις αναπτυγμένες χώρες (π.χ. ΗΠΑ) το ποσοστό του λίπους στη διατροφή έχει μειωθεί και έχει αυξηθεί αυτό των υδατανθράκων, τα επίπεδα της παχυσαρκίας συνεχίζουν να είναι ανοδικά. Τώρα μια μελέτη εξηγεί γιατί οι υδατάνθρακες μπορεί να έχουν παχυντική επίδραση σε ορισμένους ανθρώπους.

Η νέα έρευνα δείχνει ότι η παχυσαρκία στο γενικό πληθυσμό μπορεί να είναι γενετικά συνδεδεμένη με το τρόπου που σώμα διασπά τους υδατάνθρακες. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Genetics και διερεύνησε τη σχέση μεταξύ του σωματικού βάρους και ενός γονιδίου που ονομάζεται AMY1, το οποίο είναι υπεύθυνο για ένα ένζυμο που βρίσκεται στο σάλιο μας, την αμυλάση. Αυτό το ένζυμο είναι το πρώτο που συναντά το άμυλο των υδατανθράκων που καταναλώνουμε. Στο στόμα γίνεται η αρχή της διαδικασίας της πέψης του αμύλου η οποία συνεχίζεται στο στομάχι και το λεπτό έντερο.

Το άμυλο είναι μια μορφή σύνθετου υδατάνθρακα που υπάρχει στις πατάτες, τα φασόλια, τα μπιζέλια και γενικά στους σπόρους των φυτών (πρόκειται για μόρια γλυκόζης ενωμένα μεταξύ τους). Το γονίδιο ΑΜΥ1 ρυθμίζει τα επίπεδα της αμυλάσης στο σάλιο και άρα την επεξεργασία των αμυλούχων υδατανθράκων.

Συνήθως έχουμε δύο αντίγραφα κάθε γονιδίου, αλλά σε ορισμένες περιοχές του DNA μας μπορεί να υπάρχει μεταβλητότητα του αριθμού των αντιγράφων που φέρει ένα άτομο. Έτσι, ο αριθμός των αντιγράφων του AMY1 μπορεί να ποικίλλει μεταξύ των ανθρώπων. Πιστεύεται ότι ο υψηλότερος αριθμός των αντιγράφων του γονιδίου ΑΜΥ1 έχει προκύψει στον πληθυσμό ως ένας τρόπος αντιμετώπισης της διατροφής που περιέχει περισσότερες αμυλούχες τροφές. Οι αμυλούχες τροφές εισήλθαν στη διατροφή του ανθρώπου με την ανάπτυξη της γεωργίας, περίπου πριν από 10.000 χρόνια. Ως τότε οι βασικές τροφές (παλαιολιθική διατροφή) ήταν το κρέας, τα λαχανικά και τα φρούμα, μια διατροφή που δεν περιέχει πολύ άμυλο.

Αμυλούχοι υδατάνθρακες και εξατομικευμένη δίαιτα

Οι ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου, σε συνεργασία με άλλους διεθνείς οργανισμούς, εξέτασαν τον αριθμό των αντιγράφων του γονιδίου AMY1 που υπάρχει στο DNA 6.000 ανθρώπων από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Σουηδία και τη Σιγκαπούρη συμπεριλαμβανομένων 972 διδύμων. Οι ερευνητές ανέλυσαν το γενετικό υλικό αυτών των ανθρώπων αναζητώντας αντίγραφα του γονιδίου AMY1 και στη συνέχεια συνέκριναν τον αριθμό των αντιγράφων με το σωματικό τους βάρος.


Διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που φέρουν ένα μικρό αριθμό αντιγράφων του γονιδίου της αμυλάσης που βρίσκεται στο σάλιο διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο για παχυσαρκία. Τα άτομα με λιγότερα αντίγραφα του γονιδίου AMY1 έχουν χαμηλότερα επίπεδα αυτού του ενζύμου και έτσι έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στην πέψη των υδατανθράκων από αυτούς με περισσότερα αντίγραφα. Η πιθανότητα να είναι παχύσαρκα τα άτομα με λιγότερο από τέσσερα αντίγραφα του γονιδίου AMY1 ήταν περίπου 8 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στα άτομα που έχουν περισσότερα από εννέα αντίγραφα του γονιδίου. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι με κάθε επιπλέον αντίγραφο του γονιδίου της αμυλάσης της σιέλου μειωνόταν περίπου 20% οι πιθανότητες για παχυσαρκία.

Ο καθηγητής Philippe Froguel, πρόεδρος στην Ιατρικής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας στο Imperial College του Λονδίνου και ένας από τους συντάκτες της μελέτης, δήλωσε: “Νομίζω ότι αυτή είναι μια σημαντική ανακάλυψη, διότι δείχνει ότι το πώς θα αφομοιωθεί το άμυλο είναι ένας σημαντικός παράγοντας παχυσαρκίας. Η μελλοντική έρευνα είναι απαραίτητη για να καταλάβουμε αν αλλάζοντας την πέψη των αμυλούχων τροφίμων θα μπορούσε να αποτραπεί η παχυσαρκία”.

Ο καθηγητής Tim Spector, επικεφαλής του τμήματος έρευνας διδύμων και της γενετικής επιδημιολογίας έθεσε την προοπτική μιας προσαρμοσμένης διατροφής ανάλογα με τα γονίδια ενός ανθρώπου. «Στο μέλλον, μια εξέταση αίματος ή σάλιου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση των επιπέδων των βασικών ενζύμων, όπως η αμυλάση στο σώμα και ως εκ τούτου να διαμορφώνεται η δίαιτα για τα υπέρβαρα και τα αδύνατα άτομα», είπε. “Η θεραπεία είναι ακόμα μακριά, αλλά η μελέτη αυτή είναι ένα σημαντικό βήμα για μια πιο εξατομικευμένη δίαιτα».

«Η επίδραση αυτού του γονιδίου στην παχυσαρκία είναι η ισχυρότερη που έχουμε δει μέχρι σήμερα σε οποιοδήποτε γονίδιο που συσχετίζεται με αυτήν», συμπλήρωσε ο Σπέκτορ.

healthyliving.gr

Διατροφή

Η αντράκλα ή γλιστρίδα είναι περισσότερο γνωστή ως ζιζάνιο αλλά είναι επίσης ένα εξαιρετικά θρεπτικό λαχανικό. Αυτό το ξινούτσικο φυτό έχει πολλά θρεπτικά στοιχεία συμπεριλαμβανομένων των ω-3 λιπαρών οξέων.

Η αντράκλα είναι ένα πράσινο, φυλλώδες λαχανικό που μπορεί να καταναλωθεί ωμό ή μαγειρεμένο. Είναι γνωστή επιστημονικά ως Portulaca oleracea.

Αυτό το χυμώδες φυτό περιέχει περίπου 93% νερό. Έχει κόκκινα στελέχη και μικρά, πράσινα φύλλα. Έχει μια ελαφρώς ξινή ή αλμυρή γεύση, παρόμοια με το σπανάκι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους όπως το σπανάκι και το μαρούλι, σε σαλάτες ή σάντουιτς. Αναπτύσσεται σε πολλά μέρη του κόσμου. Μπορεί να αναπτυχθεί σε κήπους και ρωγμές πεζοδρομίων, αλλά μπορεί επίσης να προσαρμοστεί σε σκληρότερες συνθήκες.

Τα 100 γραμμαρίων αντράκλας προσφέρουν τα παρακάτω θρεπτικά στοιχεία – τα ποσοστά δείχνουν την κάλυψη των ημερήσιων αναγκών σας για μια διατροφή 2.000 θερμίδων.

Βιταμίνη Α (από βήτα-καροτένιο): 26%.
Βιταμίνη C: 35%.
Μαγνήσιο: 17%.
Μαγγάνιο: 15%.
Κάλιο: 14%.
Σίδερος: 11%.
Ασβέστιο: 7%.

Περιέχει επίσης μικρές ποσότητες βιταμινών Β1, Β2, Β3, φολικού οξέος, χαλκού και φωσφόρου.

Παίρνετε όλα τα παραπάνω θρεπτικά συστατικά με μόνο 16 θερμίδες. Αυτό καθιστά την αντράκλα ένα από τα πιο θρεπτικά τρόφιμα στον πλανήτη, συγκριτικά με τις θερμίδες που περιέχει.

Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ω-3 λιπαρά οξέα

Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα είναι σημαντικά λίπη που το σώμα δεν μπορεί να παράγει. Ως εκ τούτου, πρέπει να τα παίρνουμε από τη διατροφή. Ενώ η γλιστρίδα είναι χαμηλή σε συνολικό λίπος, ένα σημαντικό μέρος του λίπους της περιέχει ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Περιέχει συγκεκριμένα α-λινολενικό οξύ και ίχνη EPA (εικοσιπεντανοϊκό οξύ). Το α-λινολενικό οξύ βρίσκεται σε πολλά φυτά ενώ το ΕΡΑ βρίσκεται κυρίως σε λιπαρά ψάρια.

Σε σύγκριση με άλλα χόρτα, η αντράκλα έχει αρκετό α-λινολενικό οξύ. Περιέχει 5-7 φορές περισσότερο από το σπανάκι (1, 2). Τα 100 γραμμάρια χόρτου περιέχουν 300-400 mg α-λινολενικού οξέος και 1 mg EPA το οποίο είναι πιο ενεργό στο σώμα.

Αντιοξειδωτικά

Η αντράκλα είναι πλούσια σε διάφορα αντιοξειδωτικά και ευεργετικές φυτικές ενώσεις όπως:


Βιταμίνη C: Γνωστή και ως ασκορβικό οξύ, η βιταμίνη C είναι ένα αντιοξειδωτικό απαραίτητο για τη διατήρηση του δέρματος, των μυών και των οστών.
Βιταμίνη Ε: Περιέχει μία μορφή βιταμίνης Ε που ονομάζεται άλφα-τοκοφερόλη. Μπορεί να προστατεύσει τις κυτταρικές μεμβράνες από βλάβες (2, 3).
Βιταμίνη Α: Περιέχει β-καροτένιο, ένα αντιοξειδωτικό που το σώμα μετατρέπεται σε βιταμίνη Α. Η βιταμίνη Α είναι πιο γνωστή για το ρόλο της στην υγεία των ματιών.
Γλουταθιόνη: Αυτό το σημαντικό αντιοξειδωτικό μπορεί να προστατεύει τα κύτταρα από βλάβες.
Μελατονίνη: Περιέχει επίσης μελατονίνη, μια ορμόνη που μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε (4).
Bηταλαΐνες (betalains): Πρόκειται για αντιοξειδωτικά που προστατεύουν τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας (LDL) από βλάβες (5, 6, 7).

Έχει σημαντικά ιχνοστοιχεία

Η γλιστρίδα είναι μια καλή πηγή καλίου, ένα μέταλλο που βοηθά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η υψηλή πρόσληψη καλίου έχει συνδεθεί με χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων.

Το φυτό είναι επίσης μια καλή πηγή μαγνησίου, μια απίστευτα σημαντική θρεπτική ουσία που εμπλέκεται σε περισσότερες από 300 ενζυματικές αντιδράσεις στο σώμα. Το μαγνήσιο μπορεί να προστατεύσει από καρδιακές παθήσεις και διαβήτη τύπου 2.

Περιέχει επίσης κάποια ποσότητα ασβεστίου που είναι σημαντικό για την υγεία των οστών. Ο φωσφόρος και ο σίδηρος βρίσκονται σε χαμηλότερες ποσότητες. Τα παλαιότερα, πιο ώριμα φυτά μπορεί να περιέχουν υψηλότερες ποσότητες μετάλλων από τα νεότερα (9).

Κάτι αρνητικό για τη γλιστρίδα είναι ότι περιέχει υψηλές ποσότητες οξαλικών αλάτων (10). Αυτό μπορεί να είναι ένα ζήτημα για τους ανθρώπους που τείνουν να αναπτύσσουν πέτρες στα νεφρά καθώς τα οξαλικά μπορούν να συμβάλλουν στο σχηματισμό τους (11, 12). Οι οξαλικές ενώσεις μπορεί να παρεμποδίζουν την απορρόφηση των μετάλλων όπως το ασβέστιο και το μαγνήσιο (13, 14).

Πηγή: healthline.com

healthyliving.gr

Διατροφή

Στην Ελλάδα αγαπάμε πολύ το φιστίκι Αιγίνης γι’ αυτό και το συναντάμε συχνά σε συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής.

Τι είναι
Οι νόστιμοι «θησαυροί» του φυλλοβόλου δέντρου της φιστικιάς, που δίνει τους κελυφωτούς ξηρούς καρπούς με τη ροζ-κόκκινη απόχρωση και την πρασινωπή ψίχα με την πλούσια, μεστή γεύση. Τα βρίσκουμε χύμα σε κάβες ή σε καταστήματα με ξηρούς καρπούς, στρογγυλοκαθισμένα στον πάγκο του πλανόδιου πωλητή σε χάρτινο χωνάκι ή σακουλάκι ή σε συσκευασία στα σούπερ μάρκετ. Πάντως στον κινηματογράφο, στα πάρτι, στη ζούλα στο γραφείο, στο παγκάκι του πάρκου, τα φιστίκια αυτά γράφουν τη δική τους ιστορία.

Πώς & πού παράγεται
Οι καρποί της φιστικιάς σχηματίζουν ολόκληρα τσαμπιά. Η συγκομιδή τους γίνεται με σύγχρονες μεθόδους και αρχίζει όταν ο φλοιός γίνει ωχρός, μαλακός και ξεκολλάει από το τσόφλι εύκολα, δηλαδή τέλη Αυγούστου με τέλη Σεπτέμβρη. Ακολουθεί πληθώρα εργασιών μέχρι να φτάσουν στα χέρια μας ολόκληρα με το κέλυφος ή μόνο ψίχα, ψημένα ή άψητα, αλατισμένα ή ανάλατα αλλά και φρέσκα. Το 1994 έγινε η ένταξή τους στα προϊόντα ΠΟΠ μαζί με τα φιστίκια Μεγάρων, αλλά καλλιεργούνται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως σε Φθιώτιδα, Θεσσαλία, Βοιωτία και Εύβοια. Στην Αίγινα είναι πια θεσμός το φεστιβάλ φιστικιού που διοργανώνουν οι τοπικοί φορείς κάθε Σεπτέμβριο.

Ιδιότητες και χρήσεις
Τα φιστίκια Αιγίνης είναι από τους πιο ποιοτικούς και νόστιμους ξηρούς καρπούς. Είναι φυτική πηγή πρωτεΐνης, περιέχει καλά λιπαρά, υδατάνθρακες, φυτικές ίνες και φυτοστερόλες, καθώς και πολλές βιταμίνες και ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο κ.ά., αλλά δυστυχώς και αρκετές θερμίδες όπως όλοι οι ξηροί καρποί. Οι φανατικοί οπαδοί τους τα χρησιμοποιούν με μεγάλη επιτυχία στη μαγειρική αλλά κυρίως στη ζαχαροπλαστική, αφού γίνονται πεντανόστιμο γλυκό του κουταλιού, μπαίνουν σε χαλβάδες και κέικ, στο φοβερό μαντολάτο, σε πολίτικα σιροπιαστά γλυκά π.χ. σε μπακλαβάδες και κανταΐφια κάθε λογής, και η λίστα, φυσικά, είναι ατελείωτη

olivemagazine.gr

Διατροφή

Τα όσπρια αποτελούν μια ομάδα εξαιρετικά θρεπτικών τροφίμων που μπορούν να εμπλουτίσουν το διαιτολόγιό μας με απαραίτητα συστατικά.

Ειδικότερα, οι φακές, αν και ξεχωρίζουν για την υψηλή περιεκτικότητά τους σε σίδηρο, προσφέρουν σημαντικά ποσά και άλλων πολύτιμων βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων.

Αρχικά, οι φακές είναι πηγή φυτικών πρωτεϊνών και απαραίτητων αμινοξέων, ενώ όταν συνδυάζονται με προϊόντα δημητριακών, όπως για παράδειγμα ψωμί ή ρύζι, παρέχουν πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας.

Από την άλλη, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και ιδιαίτερα αδιάλυτες, οι οποίες βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, καθώς και πολυφαινόλες, που ασκούν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, προστατεύοντας τον οργανισμό από τις αρνητικές επιπτώσεις του οξειδωτικού στρες.

Αναφορικά με τα μικροθρεπτικά συστατικά που περιέχουν, οι φακές είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε φυλλικό οξύ, θειαμίνη, βιταμίνη Β-6, φώσφορο, ψευδάργυρο, μαγνήσιο και μαγγάνιο.

Τέλος, είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς πως αν και η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι πράγματι υψηλή, ο σίδηρος που περιέχουν δεν απορροφάται σε μεγάλο βαθμό από τον οργανισμό. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε, προτείνεται οι φακές να συνδυάζονται με πηγές βιταμίνης C, η όποια ενισχύει την απορρόφηση σιδήρου.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Διατροφή

 

Δείτε τι συμβαίνει στο σώμα λεπτό προς λεπτό όταν τρώμε σοκολάτα
Μία από τις μικρές απολαύσεις της ζωής μας είναι αναμφίβολα η σοκολάτα. Οι περισσότεροι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτή και όταν αποφασίζουμε να κάνουμε δίαιτα είναι συνήθως ένα από τα πράγματα που μας λείπουν περισσότερο.

Τι συμβαίνει όμως στο σώμα μας όταν δαγκώνουμε την πρώτη μπουκιά και όταν η σοκολάτα αρχίζει να λιώνει στο στόμα;

Πριν την πρώτη μπουκιά
Το σώμα προετοιμάζεται να υποδεχτεί το λαχταριστό επιδόρπιο. Όσο η σοκολάτα πλησιάζει στο στόμα, η μυρωδιά της αρχίζει να «γαργαλάει» τον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να απελευθερώνονται ενδορφίνες και σεροτονίνη, νευροδιαβιβαστές που προωθούν το αίσθημα της ευφορίας. Ταυτόχρονα, διεγείρονται τα κέντρα της πείνας στον εγκέφαλο.

Μετά από 15 δευτερόλεπτα
Η ζάχαρη διαλύεται στο στόμα, ενώ τα λιπαρά της λιώνουν από τη ζεστασιά της στοματικής κοιλότητας. Η σοκολάτα «γλιστράει» επάνω στη γλώσσα, ενεργοποιώντας τους γευστικούς κάλυκες. Ο εγκέφαλος παράγει μαζικά ντοπαμίνη αλλά και ενδοκανναβινοειδή, ουσίες που επιφέρουν ένα αίσθημα χαλάρωσης.

Μετά από 1-2 λεπτά
Καθώς η σοκολάτα περνά από τον οισοφάγο, το στομάχι αρχίζει να παράγει όξινα υγρά ώστε να τη διασπάσει.

Μετά από 2-5 λεπτά
Αρχίζει η επεξεργασία της σοκολάτας στο στομάχι. Τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα αρχίζουν να ανεβαίνουν, με αποτέλεσμα να νιώθουμε μια ξαφνική τόνωση.

Μετά από 5-30 λεπτά
Η ενέργεια (θερμίδες) που δεν θα αξιοποιήσουμε στις διάφορες δραστηριότητές μας θα αρχίσουν να μετατρέπονται σε λίπος ώστε να αποθηκευτούν για μελλοντική χρήση. Η διαδικασία αυτή μπορεί να διαρκέσει έως και 8 ώρες. Η καφεΐνη της σοκολάτας έχει πλέον απορροφηθεί από τον οργανισμό, ενισχύοντας τα επίπεδα διέγερσης.

Μετά από 30-90 λεπτά
Η επίδραση της καφεΐνης κορυφώνεται, συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη συγκέντρωση και τη μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Τα επίπεδα του σακχάρου έχουν πέσει πλέον κι έτσι αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της η υπνηλία αλλά και η νευρικότητα.

Μετά από 90 λεπτά-1 ώρα
Ο οργανισμός έχει πλέον επεξεργαστεί πλήρως τη θεοβρωμίνη, ένα άλλο συστατικό της σοκολάτας που ενισχύει την πνευματική διαύγεια. Μια συχνή «παρενέργεια» της θεοβρωμίνης είναι η συχνουρία. Στη φάση αυτή απελευθερώνονται οι φαινολικές ενώσεις –αντιοξειδωτικές ουσίες που βρίσκονται κυρίως στη μαύρη σοκολάτα με μεγάλη περιεκτικότητα σε κακάο και οι οποίες προστατεύουν από την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο.

Μετά από 2-3 ώρες
Τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα έχουν πλέον μειωθεί αισθητά κι έτσι παρατηρείται μεγάλη πτώση στα επίπεδα ενέργειας.

Μετά από 5-6 ώρες
Τα λιπαρά της σοκολάτας κυκλοφορούν ακόμη στο αίμα και το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά θα μετατραπεί τελικά σε αποθήκη λίπους γύρω από τα όργανα και κάτω από την επιδερμίδα.

Μετά από 6+ ώρες
Ό,τι έχει απομείνει πλέον από τη σοκολάτα το αναλαμβάνουν τα βακτήρια του εντέρου. Το κακάο της σοκολάτας θα βοηθήσει την ανάπτυξη ωφέλιμων βακτηρίων, ενώ παράλληλα τα βακτήρια θα αποδεσμεύσουν από το κακάο ουσίες που μειώνουν την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα των ορμονών του στρες στον οργανισμό.

Για να επωφεληθείτε στον μέγιστο δυνατό βαθμό από την κατανάλωση σοκολάτας, φροντίστε να επιλέξετε προϊόντα με μεγάλη περιεκτικότητα σε κακάο (τουλάχιστον 70%).

onmed.gr

 

Διατροφή

Το μυστικό για να χάσεις έως και 2 κιλά μέχρι τις γιορτές των Χριστουγέννων, χωρίς να πεινάσεις βρίσκεται στο μέλι όπως υποστηρίζει ο diet expert Mike McInnes στο νέο βιβλίο του “The Honey Diet”.

Σύμφωνα με τον McInnes, μία κουταλιά μέλι διαλυμένη σε ζεστό νερό πριν πέσεις για ύπνο σε συνδυασμό με την αντικατάσταση της ζάχαρης με μέλι θα σε βοηθήσουν να χάσεις κιλά και να ενεργοποιήσεις τον μεταβολισμό σου. Αυτό συμβαίνει γιατί το μέλι περιέχει «καλά» σάκχαρα, σε αντίθεση με τη ζάχαρη, τροφοδοτεί με θρεπτικά συστατικά τα κύτταρα του εγκεφάλου και ελέγχει την πείνα και την όρεξη για γλυκά.

Φυσικά, αυτή η οδηγία από μόνη της δεν αρκεί. Φροντίστε να τρώτε πρωινό με δημητριακά ολικής άλεσης και γιαούρτι ή έναν χυμό με μισό τοστ. Το μεσημέρι φροντίστε για ελαφριά πιάτα, όπως ψητό ψάρι ή γαλοπούλα με σαλάτα.

Προτιμήστε τα λευκά κρέατα ή τα αυγό γιατί βοηθούν τις καύσεις.

Δεκατιανό και απογευματινό φάτε 1 φρούτο με 15 αμύγδαλα και το βράδυ μια σαλάτα με 1 κουτ. σούπας ελαιόλαδο και μια κατίκι.

newwoman.gr

Διατροφή

Mέχρι σήμερα είναι γνωστό πως οι υδατάνθρακες καλό είναι να καταναλώνονται νωρίς μέσα στην ημέρα καθώς ο οργανισμός έχει περισσότερο χρόνο να καταναλώσει τη γλυκόζη που απελευθερώνεται

Αν οι υδατάνθρακες καταναλωθούν αργά το βράδυ, προκαλείται αυτόματα απελευθέρωση ινσουλίνης για να επανέλθουν τα επίπεδα σακχάρου στο φυσιολογικό, μια διαδικασία που προκαλεί την αποθήκευση της περίσσειας ζάχαρης των υδατανθράκων ως λίπος. Αυτό αν συμβαίνει συστηματικά μπορεί να προκαλέσει αύξηση των κιλών μας.

Νέα μελέτη ωστόσο, που παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Trust Me I'm a Doctor του BBC», κατέληξε στη διαπίστωση ότι η κατανάλωση υδατανθράκων το βράδυ, προκαλεί λιγότερες απότομες αυξήσεις σακχάρου στο αίμα από ό,τι στο πρωινό, υπό τον όρο ότι στη διάρκεια της υπόλοιπης μέρας το άτομο δεν έχει φάει κάποιος πολλές αμυλούχες τροφές. Στην έρευνα που παρουσίασε ο Δρ Mosley και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Surrey ζήτησαν από εθελοντές να φάνε το μεγαλύτερο μέρος της ημερήσιας ποσότητας υδατανθράκων το πρωί ή το βράδυ. Όλοι οι συμμετέχοντες έτρωγαν την ίδια ποσότητα υδατανθράκων καθημερινά, η οποία περιλάμβανε ψωμί, ζυμαρικά και λαχανικά. Για τις πρώτες πέντε ημέρες, έτρωγαν τα περισσότερα από αυτά τα τρόφιμα στο πρωινό, τις επόμενες πέντε ημέρες ακολουθούσαν μία κανονική διατροφή, ενώ τις τελευταίες πέντε ημέρες έτρωγαν τους περισσότερους υδατάνθρακες στο βραδινό.

Οι ερευνητές κατέγραφαν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα των συμμετεχόντων καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.Η επεξεργασία των ευρημάτων που πρόκυψαν απέδειξε πως ένα πρωινό φτωχό σε υδατάνθρακες και ένα δείπνο πλούσιο σε υδατάνθρακες αύξησε την αντίσταση στην ινσουλίνη κατά 10,4 μονάδες.Αντίθετα, η κατανάλωση πολλών υδατανθράκων το πρωί και λίγων το βράδυ αύξησε την αντίσταση στην ινσουλίνη κατά 15,9 μονάδες.

Με την πάροδο του χρόνου, η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη τύπου 2 και προδιαβήτη, επειδή τα βήτα κύτταρα κουράζονται και αποτυγχάνουν να συμβαδίσουν με την αυξημένη ανάγκη του οργανισμού για ινσουλίνη.Χωρίς αρκετή ινσουλίνη, η περίσσεια γλυκόζης συσσωρεύεται στην κυκλοφορία του αίματος, γεγονός που οδηγεί σε διαβήτη, προδιαβήτη και άλλες σοβαρές διαταραχές της υγείας.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Surrey, προκειμένου να εξάγουν πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα , δήλωσαν την επιθυμία τους να σχεδιάζουν να επαναλάβουν τη μελέτη με μεγαλύτερη συμμετοχή.

health4you.gr

Διατροφή

Τα superfoods έχουν μπει στο διαιτολόγιο μας για τα καλά και κάθε λίγο φαίνεται να “ανακαλύπτεται” και από ένα καινούργιο. Τα οφέλη που έχουν τα superfoods στην υγεία μας είναι πολλαπλά και αναμφισβήτητα. Το superfood του 2018 μοιάζει πολύ με το πασίγνωστο Matcha και λέγεται Moringa. Σημειώστε το λοιπόν γιατί πολλά θα γραφτούν για αυτό φέτος.

Το Moringa υπάρχει σε μορφή σκόνης ή σε κάψουλες και προέρχεται από το αρκετά μεγάλο δέντρο Moringa oleifera, το οποίο βρίσκεται στην Ινδία, το Πακιστάν και το Νεπάλ. Σχεδόν όλα τα μέρη του δέντρου Moringa μπορούν να καταναλωθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως συστατικά σε παραδοσιακά φυτικά φάρμακα. Χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια στις Ανατολικές χώρες για την καταπολέμιση διάφορων ασθενειών όπως καρδιακές παθήσεις, αρθρίτιδες, αναπνευστικές, δερματικές και πεπτικές διαταραχές.

Ίσως τα παρακάτω επιστημονικά υποστηριζόμενα οφέλη για την υγεία του φύλλου Moringa, να σας πείσουν να το δοκιμάσετε.

Πηγή θρεπτικών ουσιών. Το Moringa είναι μια πολύ πλούσια πηγή βιταμινών, μετάλλων και αμινοξέων. Περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Α, C και Ε, ασβέστιο, κάλιο και πρωτεΐνες. Περίπου 20 γρ moringa περιέχουν 2 γρ πρωτείνης και 12% της συνιστόμενης ημερήσιας δόσης βιταμίνης C και 11% της συνιστόμενης ημερήσιας δόσης σιδήρου.

Ισχυρό αντιοξειδωτικό. Τα αντιοξειδωτικά είναι απαραίτητα και οφέλημα για το σώμα μας καθώς καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες, δηλαδή βλαβερές ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και άλλων επιβλαβών συνθηκών στον οργανισμό μας. Το Moringa περιέχει αντιοξειδωτικά που ονομάζονται φλαβονοειδή, πολυφαινόλες και ασκορβικό οξύ στα φύλλα, τα λουλούδια και τους σπόρους του.

Ισχυρό αντιφλεγμονώδες. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας όπως αρθρίτιδα, καρδιαγγειακές παθήσεις, ακόμα και καρκίνο. Το Moringa μειώνει τη φλεγμονή καταστέλλοντας φλεγμονώδη ένζυμα και πρωτεΐνες στο σώμα και το συμπύκνωμα φύλλου moringa μπορεί να μειώσει σημαντικά τη φλεγμονή στα κύτταρα.

Μπορεί να μειώσει επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Έχει βρεθεί οτι η σκόνη φύλλων Moringa είναι αποτελεσματική στη μείωση των επιπέδων λιπιδίων και γλυκόζης και στη ρύθμιση του οξειδωτικού στρες σε διαβητικούς ασθενείς. Δεν είναι λίγες οι μελέτες που έχουν δείξει οτι διαβητικοί ασθενείς που κατανάλωσαν συστηματικά φύλλα Moringa, είχαν αισθητά μειωμένα επίπεδα γλυκόζης (σε κατάσταση νηστείας).

Προστατεύει την καρδιά και μειώνει τη χοληστερίνη. Οι υψηλές ποσότητες χοληστερόλης στο αίμα έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Έχει βρεθεί οτι η σκόνη φύλλων Moringa έχει οφέλη υγιή στην καρδιά, ιδιαίτερα στον έλεγχο των λιπιδίων του αίματος, στην πρόληψη του σχηματισμού πλάκας στις αρτηρίες και στα μειωμένα επίπεδα χοληστερόλης.

Προστατεύει το συκώτι. Το Moringa περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις πολυφαινολών στα φύλλα και στα λουλούδια του, τα οποία έχει βρεθεί οτι προστατεύουν το συκώτι από οξείδωση, τοξικότητα και βλάβες. Το Moringa μπορεί να μειώσει τη βλάβη του ήπατος καθώς και την ίνωση και την αντίστροφη οξείδωση στο συκώτι. Το λάδι Moringa μπορεί επίσης να αποκαταστήσει τα ηπατικά ένζυμα σε φυσιολογικά επίπεδα, μειώνοντας το οξειδωτικό στρες και αυξάνοντας την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες στο ήπαρ.

Προστατεύει τον εγκέφαλο. Το Moringa υποστηρίζει την υγεία του εγκεφάλου λόγω των αντιοξειδωτικών και νευρο-ενισχυτικών του δραστηριοτήτων. Έχει επίσης δοκιμαστεί για την αποτελεσματικότητα του κατά τη νόσο του Alzheimer με ευνοϊκά προκαταρκτικά αποτελέσματα. Η υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Ε και C καταπολεμά την οξείδωση που οδηγεί σε εκφυλισμό νευρώνων, βελτιώνοντας τη λειτουργία του εγκεφάλου. Είναι επίσης σε θέση να ομαλοποιήσει τους νευροδιαβιβαστές σεροτονίνης, ντοπαμίνης και νοραδρεναλίνης στον εγκέφαλο, οι οποίοι παίζουν βασικό ρόλο στη μνήμη, τη διάθεση, τη λειτουργία των οργάνων, τις αντιδράσεις σε ερέθισμα όπως το άγχος και την ευχαρίστηση και την ψυχική υγεία.

Περιέχει αντιμικροβιακές και αντιβακτηριακές ιδιότητες. Το Moringa έχει αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες που καταπολεμούν τις λοιμώξεις. Έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό έναντι των τύπων μυκήτων που προκαλούν λοιμώξεις στο δέρμα και τα στελέχη βακτηρίων που ευθύνονται για λοιμώξεις του αίματος και του ουροποιητικού συστήματος και για τα πεπτικά προβλήματα.

Μπορείτε να προσθέσετε την σκόνη του Moringa στο πρωινό σας smoothie, σε χυμό ή σε τσάι. Περίπου μισή κουταλιά του γλυκού είναι αρκετή.

Κύρα Μελίντα Αλεξάκου Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών,

huffingtonpost.gr

Διατροφή

«Σούπερ τροφές» ή «υπερ-τρόφιμα» (super foods) άραγε υπάρχουν και πώς τις αναγνωρίζουμε;

Αν και δεν υπάρχει ακριβής ορισμός για τις «σούπερ τροφές», θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι τροφές που μας παρέχουν πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών, μετάλλων, βιταμινών ή θρεπτικών συστατικών που είναι ευεργετικά για την υγεία μας.

Σίγουρα δεν είναι μία μαγική λύση, ούτε περιέχουν τα πάντα που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας. Επίσης, να αναφέρουμε ότι οι περισσότερες τροφές μας παρέχουν κάποια ουσία που είναι ευεργετική για την υγεία μας και ότι όλες οι τροφές είναι απαραίτητες.

Απλώς, οι συγκεκριμένες τροφές παρέχουν συνδυασμό θρεπτικών συστατικών, ουσιών που τις κάνουν «σούπερ» για την υγεία μας. Μία ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφών είναι η «σούπερ λύση».

Παρακάτω σας παραθέτουμε κάποιες τροφές που ήδη χρησιμοποιούμε ή έχουμε στο σπίτι μας, αλλά δεν τις προτιμούμε ή τις αγνοούμε, που αποτελούν «σούπερ τροφές»!

Ρίγανη
Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, 12 φορές μεγαλύτερη από το πορτοκάλι, 30 φορές μεγαλύτερη από την πατάτα και 40 φορές από το μήλο. Επομένως, η ρίγανη, μας προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες, που είναι υπεύθυνες για την εμφάνιση ασθενειών όπως τα καρδιαγγειακά, ο καρκίνος αλλά και για τη γήρανση του δέρματος.

Επίσης, αποτελεί καλή πηγή σιδήρου (έναντι σιδηροπενικής αναιμίας), β-καροτίνης (αντιοξειδωτική βιταμίνη) και φυτικών ινών (καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού). Έτσι, η ρίγανη μάς παρέχει γεύση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους με υψηλή αρτηριακή πίεση έναντι της χρήσης αλατιού και προστατεύει την υγεία μας.

Tip: μπορείτε να την προσθέσετε στη σαλάτα σας, στο τυρί (φέτα), στις ψητές πατάτες, στα κρέατα (πριν ή κ μετά το ψήσιμο).

Τραχανάς
Ο τραχανάς, Αποτελεί μία πλήρη τροφή καθώς μάς παρέχει και τα τρία μακροθρεπτικά συστατικά: πρωτεΐνη, υδατάνθρακες και λίπος. Μας προσφέρει λίγες θερμίδες με λίγα λιπαρά. Είναι πλούσιος σε υδατάνθρακες, φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, φώσφορο και καροτενοειδή λουτεΐνη.

Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, για την πρωτεϊνοσύνθεση και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Ενώ, το μαγνήσιο βοηθάει τους μυς να χαλαρώσουν μετά τη σύσπαση, αποτελεί μέρος των οστών και προσδίδει σκληρότητα στα δόντια, επειδή συγκρατεί ασβέστιο στο σμάλτο.

Επιπλέον, ο φώσφορος αποτελεί δομικό συστατικό των οστών και των δοντιών. Τέλος, το καροτενοειδές λουτεΐνη έχει αντιοξειδωτική δράση και συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών, του δέρματος, της καρδιάς και του αναπαραγωγικού συστήματος.

Tip: μπορείτε να τον καταναλώσετε ως ένα ελαφρύ γεύμα το βράδυ ή το μεσημέρι για να μπορέσετε να φάτε πιο άνετα το βράδυ, στην έξοδό σας.

Γιαούρτι με πέτσα
Το γιαούρτι αποτελεί επίσης μία πλήρη τροφή. Είναι πλούσιο σε ασβέστιο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, φώσφορο, μαγνήσιο και κάλιο. Αυτό όμως που του δίνει ιδιαίτερη αξία είναι οι γαλακτοβάκιλοι (βακτήρια) που περιέχει, που ενισχύουν τη μικροχλωρίδα του εντέρου και δρουν ενάντια στην ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών και στην εμφάνιση λοιμώξεων.

Για το λόγο αυτό συστήνεται να καταναλώνεται όταν λαμβάνουμε φαρμακευτική αγωγή με αντιβιοτικά. Επιπλέον, περιέχει προβιοτικά που συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

Ακόμη, βοηθά στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους και στην απώλεια βάρους λόγω του ασβεστίου που περιέχει, το οποίο δημιουργεί αδιάλυτα άλατα με το διατροφικό λίπος και δεν το αφήνει να απορροφηθεί εξ’ ολοκλήρου και έτσι απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Γιατί είναι καλό όμως να το προτιμούμε με την πέτσα; Το παραδοσιακό γιαούρτι με την πέτσα είναι καλύτερη επιλογή γιατί είναι «ζωντανό» γιαούρτι, καθότι περιέχει περισσότερα «ζωντανά» βακτήρια, ενώ τα βιομηχανοποιημένα γιαούρτια που διαρκούν περισσότερες ημέρες, παστεριώνονται σε υψηλές θερμοκρασίες και μέρος των ζωντανών βακτηρίων καταστρέφονται.

Tip: μπορείτε να το καταναλώσετε στο πρωινό σας, ως ενδιάμεσο γεύμα ή ως ελαφρύ γεύμα το βράδυ, με δημητριακά ή φρούτα ή ξηρούς καρπούς.

Μούρα (φράουλες, μύρτιλλα, βατόμουρα, κράνα, σμέουρα)
Τα μούρα ή τα berries ανήκουν στα φρούτα και είναι αρκετά διαδεδομένα το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω της υψηλής τους διατροφικής αξίας.

Η αλήθεια είναι ότι ενθαρρύνεται η κατανάλωση των πιο περίπλοκων, δυσεύρετων μούρων, ενώ θα μπορούσαμε να προτιμήσουμε αυτά που μπορούμε να βρούμε εύκολα και τα οποία παράγονται στην Ελλάδα (φράουλες, μύρτιλλα, βατόμουρα, κράνα, σμέουρα).

Τα κατατάσσουμε στις «σούπερ τροφές» διότι είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες (ανθοκυανίνες, φλαβονοειδή, φυτοχημικές ουσίες, λουτεΐνη), βιταμίνη C, κάλιο, φυτικές ίνες.

Επομένως, ασκούν αντιγηραντική και αντικαρκινική δράση, δρουν προστατευτικά έναντι των καρδιαγγειακών νοσημάτων, συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του ουροποιητικού, του ανοσοποιητικού και του γαστρεντερικού συστήματος.

Tip: μπορείτε να τα καταναλώσετε ως ενδιάμεσο γεύμα, να τα προσθέσετε στο γάλα ή στο γιαούρτι σε συνδυασμό με δημητριακά και ξηρούς καρπούς.

Σπόροι κολοκύθας
Οι περισσότεροι καταναλώνουν την κολοκύθα και αγνοούν πλήρως την κατανάλωση των σπόρων που περιέχει. Τους σπόρους της κολοκύθας, αφού τους αφαιρέσουμε για να καταναλώσουμε την κολοκύθα, δεν τους πετάμε, γιατί μπορούμε να τους αποξηράνουμε μόνοι μας και να τους χρησιμοποιήσουμε.

Οι σπόροι είναι εξίσου θρεπτικοί με τη σάρκα της κολοκύθας. Συγκεκριμένα, είναι πλούσιοι σε πρωτεΐνη, φυτικά λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες, βιταμίνη Α (αντιοξειδωτική), μαγνήσιο. Οι φυτοστερόλες που περιέχει βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης αλλά και προστατεύουν έναντι του καρκίνου του προστάτη.

Η βιταμίνη Α προάγει την υγεία των ματιών, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού και την καλύτερη εμφάνιση της επιδερμίδας. Ενώ το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για υγιή οστά και δόντια.

Tip: μπορείτε να τους καταναλώσετε ως ενδιάμεσο γεύμα, σε συνδυασμό με αποξηραμένα φρούτα ή να τους προσθέσετε στο ψωμί που παρασκευάζετε μόνοι σας.

Χαρουπόμελο
Παράγεται από το χαρούπι, το οποίο είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες, φυτικές ίνες, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο, πυρίτιο, βιταμίνες Β1, Β2, A και D. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες βοηθά στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.

Το χαρουπόμελο έχει γεύση παρόμοια με της σοκολάτας αλλά διαφέρει διατροφικά, γιατί περιέχει 52 φορές λιγότερο λίπος, δεν έχει οξαλικά οξέα, δεν περιέχει αλλεργιογόνα, καφεΐνη και η γλυκιά του γεύση οφείλεται σε φυσικά σάκχαρα.

Το χαρουπόμελο το αγνοούμε στη διατροφή μας, ενώ είναι ελληνικό προϊόν και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γλυκαντική ουσία.

Tip: μπορείτε να το προσθέσετε στη σαλάτα σας, σε ροφήματα και γλυκά αντί για ζάχαρη

Να προσθέσουμε και μία ακόμη πολύτιμη υπερτροφή: Αυγά: Η υψηλή διατροφική τους αξία τα καθιστά υπερτροφή και τους ξηρούς καρπούς, αλλά αυτό είναι θέμα για επόμενο άρθρο!

Νικολάου Ελένη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος για το www.iatronet.gr

proionta-tis-fisis.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin