΄΄Όταν είσαι ευτυχισμένος, είσαι κανονικός, διότι να είσαι ευτυχισμένος σημαίνει να είσαι φυσικός. Να είσαι δυστυχισμένος σημαίνει να μην είσαι συνηθισμένος. Δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο όταν είσαι ευτυχισμένος – τα δέντρα είναι ευτυχισμένα, τα πουλιά είναι ευτυχισμένα, τα ζώα είναι ευτυχισμένα, τα παιδιά είναι ευτυχισμένα. Τι το ιδιαίτερο υπάρχει εκεί;

Πρόκειται απλώς για κάτι το συνηθισμένο μέσα στην ύπαρξη. Η ύπαρξη είναι φτιαγμένη από το υλικό που λέγεται ευτυχία.

Κοίτα! Δεν βλέπεις τούτα τα δέντρα… τόσο ευτυχισμένα; Δεν βλέπεις τα πουλιά που κελαηδούν… με τόση ευτυχία; Η ευτυχία δεν περιέχει κάτι το ιδιαίτερο. Η ευτυχία είναι ένα πολύ συνηθισμένο πράγμα.

΄΄Η δυστυχία σε κάνει να είσαι κάτι το ιδιαίτερο. Η δυστυχία σε κάνει πιο πολύ εγωιστή. Ο δυστυχισμένος άνθρωπος μπορεί να έχει ένα πιο συμπυκνωμένο εγώ από εκείνο του ευτυχισμένου ανθρώπου. Ο ευτυχισμένος άνθρωπος δεν μπορεί πραγματικά να έχει το εγώ, διότι γίνεται ο άνθρωπος ευτυχισμένος μόνο όταν δεν υπάρχει εγώ. Όσο πιο πολύ είναι χωρίς εγώ, τόσο πιο πολύ είναι ευτυχισμένος΄ όσο πιο πολύ είναι ευτυχισμένος, τόσο πιο πολύ είναι χωρίς εγώ. Διαλύεσαι μέσα στην ευτυχία.

Δεν μπορείς να υπάρχεις μαζί με την ευτυχία΄ υπάρχεις μόνο όταν υπάρχει η δυστυχία. Με την ευτυχία, υπάρχει η διάλυση.΄΄

Osho, The Discipline of Transcendence, Τόμος 2, Ομιλία #8