Το εγώ αρχίζει να μεγαλώνει καθώς μεγαλώνει το παιδί

΄΄Το εγώ δεν υπάρχει πουθενά αλλού έξω από τον άνθρωπο και το εγώ αρχίζει να μεγαλώνει καθώς μεγαλώνει το παιδί. Οι γονείς, τα σχολεία, τα κολέγια, το πανεπιστήμιο, τα πάντα βοηθούν την ενίσχυση του εγώ για τον απλό λόγο ότι επί αιώνες ο άνθρωπος αναγκαζόταν να αγωνίζεται για την επιβίωσή του και η ιδέα αυτή τού έχει εντυπωθεί, είναι ένας βαθύς ασυνείδητος προγραμματισμός του, ότι μόνο το ισχυρό εγώ μπορεί να επιβιώσει στον αγώνα της ζωής.

Η ζωή έχει γίνει απλώς ένας αγώνας για την επιβίωση. Και οι επιστήμονες το έκαναν ακόμη πιο πειστικό αυτό με την θεωρία τους περί επιβίωσης του ισχυρότερου. Βοηθάμε λοιπόν κάθε παιδί να γίνεται όλο και πιο δυνατό ως προς το εγώ του κι εκεί ακριβώς εμφανίζεται το πρόβλημα.

΄΄Καθώς γίνεται ισχυρό το εγώ, αρχίζει να περιβάλει την ευφυΐα σαν ένα παχύ στρώμα σκότους. Η ευφυΐα είναι φως, το εγώ είναι σκοτάδι. Η ευφυΐα είναι πολύ λεπτεπίλεπτη, το εγώ είναι πολύ σκληρό. Η ευφυΐα είναι σαν τριαντάφυλλο, το εγώ είναι σαν βράχος. Κι αν θέλεις να επιβιώσεις, λένε – οι δήθεν γνώστες – πρέπει τότε να γίνεις σαν βράχος, πρέπει να είσαι δυνατός, άτρωτος. Πρέπει να γίνεις σαν ένα φρούριο, ένα κλειστό φρούριο, ώστε να μην μπορούν να σου επιτεθούν από τα έξω. Πρέπει να γίνεις απροσπέλαστος.

΄΄Έτσι όμως γίνεσαι κλειστός. Έτσι αρχίζεις να πεθαίνεις σε ό,τι αφορά την ευφυΐα σου, επειδή η ευφυΐα χρειάζεται τον ανοικτό ουρανό, τον άνεμο, τον αέρα, τον ήλιο προκειμένου να μεγαλώσει, να διευρυνθεί, να ρέει. Για να μείνει ζωντανή, χρειάζεται μια συνεχή ροή΄ αν αρχίσει να λιμνάζει, μετατρέπεται σιγά-σιγά σε ένα φαινόμενο νεκρό.΄΄

Osho, Tao: The Golden Gate, Τόμος 1, Ομιλία #7

osho.com