Μαΐου 23, 2018

Εναλλακτικά

 

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο. Το ψαράκι αυτό ζούσε σε μια θάλασσα μακρινή, λίγο μικρή μεν, αλλά γεμάτη ψάρια, πολλά άλλα ψάρια. Πρέπει ακόμα να σας πω ότι αυτό το ψαράκι έμενε με τους γονείς του. Κι ότι ο ψαρομπαμπάς του και η ψαρομαμά του ήταν πολύ αυστηροί μαζί του.

Δεν ξέρουμε γιατί, αλλά το εμπόδιζαν να κάνει ένα σωρό πράγματα*. Του καταλόγιζαν ότι κολυμπούσε, ότι έπαιζε, ότι έκανε θόρυβο με το στόμα του, με δυο λόγια, το ψαράκι αυτό είχε πάντα την αίσθηση ότι δεν έκανε ποτέ αυτό που έπρεπε.

Συχνά αναρωτιόταν εάν οι γονείς του ήταν οι αληθινοί γονείς του, τόσο αυστηροί φαίνονταν. Αλλά πρώτα απ΄όλα τους φοβόταν πολύ, κυρίως τον μπαμπά του, τη μαμά του λιγότερο, αλλά τη φοβόταν λίγο κι αυτή. Αυτό το φόβο τον έκρυβε πολύ βαθιά μέσα του, ποτέ, ποτέ δεν θα τον ομολογούσε σε κανέναν. Σε ποιον να μιλήσει άλλωστε; Τα άλλα ψάρια δεν έδειχναν να φοβούνται.

Έτσι κάθε πρωί, αυτό το ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο, όταν έφτανε στο σχολείο των ψαριών, ξέρετε τι έκανε; Ε, λοιπόν, έδινε μια και κολυμπούσε προς τα άλλα ψάρια που βρίσκονταν στην αυλή του σχολείου και τα δάγκωνε. Ναι, τα δάγκωνε με το ψαρόστομά του, έτσι, χρατς, χρατς! Τα χτύπαγε κιόλας με τα πτερύγια του, με την ουρά του. Τους έριχνε νερό στα μάτια για να κλαίνε. Ναι, ναι τα ψάρια κλαίνε. Δεν το βλέπουμε γιατί τα δάκρυά τους ανακατεύονται με το νερό της θάλασσας, αλλά τα ψάρια όντως κλαίνε.

Προφανώς, όλοι, όλα τα ψάρια, έμεναν κάθε φορά έκπληκτοι βλέποντας το Μάτεο το ψαράκι να δαγκώνει και να χτυπάει έτσι. Τα άλλα ψαράκια τον φοβόντουσαν. Έτσι ήταν! Αφού αυτό φοβόταν τον μπαμπά του και λίγο τη μαμά του, ήταν πολύ λυπημένο. Αν ξέρατε πόσο λυπητερή είναι η λύπη ενός μικρού παιδιού ψαριού! Είναι τόσο λυπητερή, που καμιά φορά κάνει το νερό της θάλασσας γκρίζο, μπορεί και μαύρο.

Καμιά φορά βλέπουμε τη θάλασσα έτσι μαύρη, καθόλου γαλάζια, ούτε πράσινη, ούτε ευτυχισμένη, μαύρο κατράμι. Ε λοιπόν, σας το λέω, είναι εξαιτίας της λύπης των μικρών παιδιών ψαριών!

Κάποια μέρα, η δασκάλα του σχολείου των ψαριών πλησίασε το Μάτεο και του είπε:


– Σ’ έχω δει να χτυπάς τα άλλα ψαράκια. Τις περισσότερες μάλιστα φορές σ’ εμπόδισα να το κάνεις. Εγώ δε θέλω να σε φοβούνται τα άλλα ψαράκια. Πρόσεξα καλά ότι συχνά έχεις πολύ θυμό μέσα σου. Είναι μέρες που γίνεσαι κατακόκκινος από το θυμό σου. Χτες το βράδυ, πριν πάω για ύπνο, σε σκέφτηκα, και προβληματίστηκα πολύ, και μετά μου ήρθε μια ιδέα! Σου έφερα ένα κουτί για να βάζεις το θυμό σου. Είναι ένα κουτί όπου μπορούν να αφήνουν το θυμό τους τα ψαράκια. Το πρωί όταν έρχεσαι, μπορείς να βάζεις το θυμό σου στο κουτί, και το βράδυ, αν θέλεις, θα σου τον επιστρέφω, για να γυρνάς στο σπίτι. Αν πάλι το επιθυμείς, ο θυμός σου μπορεί τη νύχτα να κοιμάται εδώ, στο σχολείο. Έτσι, το επόμενο πρωί θα είναι ξεκούραστος…

Ο Μάτεο, το ψαράκι, έμεινε να κοιτάει έκπληκτο τη δασκάλα των ψαριών. Δεν ήξερε ότι υπήρχαν θυμοκούτια, φοβοκούτια, λυποκούτια, όπου μπορείς να βάζεις τους θυμούς, τις λύπες ή τους φόβους σου.

Εκείνο το πρωί δεν είπε τίποτα, αλλά την άλλη μέρα έφτασε μ’ ένα πολύ μικρό κοχυλάκι, που είχε βρει στο δρόμο για το σχολείο, στο βυθό της θάλασσας.

Είπε στη δασκάλα του σχολείου των ψαριών:

-Κυρία, θα ήθελα να βάλω τη σημερινή πρωινή μου λύπη στο κουτί του θυμού…

Η δασκάλα πήρε το κοχυλάκι, το κοίταξε πολλή ώρα και είδε ότι έκρυβε μέσα του μεγάλη λύπη όντως. Κατάλαβε ότι οι θυμοί είναι λύπες που δεν μπορούν να εκφραστούν αλλιώς. Έβαλε το κοχυλάκι στο κουτί του θυμού, όπως της είχες ζητήσει ο Μάτεο, το ψαράκι. Νομίζω μάλιστα ότι τον φίλησε, αλλά δεν είμαι και σίγουρος, γιατί δεν ξέρω πως φιλιούνται τα ψάρια!

Η συνέχεια της ιστορίας; Ε, λοιπόν, δεν την ξέρω ακόμα.


Η δασκάλα του σχολείου των ψαριών μου είπε ότι θα μου την έλεγε κάποια μέρα.

Έκτοτε έμαθα ότι και άλλες δασκάλες, στα σχολεία των ψαριών, είχαν υιοθετήσει τη συνήθεια να προτείνουν κουτιά για να βάζει κανείς τα οδυνηρά αισθήματα. Έτσι ώστε τα ψαράκι να μην παραμένουν φορτωμένα, φορτισμένα ή μολυσμένα από αρνητικές σκέψεις ολόκληρη τη μέρα. Κάτι μου λέει ότι αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει και με τα μικρά των ανθρώπων.

Έτσι τελειώνει προς το παρόν ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε τόσο θυμό μέσα του… που θα μπορούσε να καταπιεί ολόκληρη τη θάλασσα.

* Μπορεί να φοβόνταν μη χτυπήσει ή μη χαθεί! Ποτέ δεν το είπαν γιατί οι ψαρογονείς δεν μιλάνε πολύ για τον εαυτό τους. Δεν έχετε ακούσει που λένε: «Σιγή ιχθύος»!

via therapeutikoergastiri.wordpress.com

spiritalive.gr

Εναλλακτικά

Υπάρχουν πολλά μαθήματα να μάθουμε από τον Βούδα. Ακολουθούν 5 ρήσεις της σοφίας του που θα μπορούσαν να αλλάξουν την ζωή σας προς το καλύτερο:

Ζήστε με συμπόνια

Ξέρετε τι είναι η συμπόνια; Είναι ο συμπονετικός οίκτος και/ή το ενδιαφέρον για τις ταλαιπωρίες ή κακοτυχίες των άλλων. Και εύκολα είναι ένα από τα πιο δημιουργικά χαρακτηριστικά στον Βουδισμό, καθώς η έγνοια είναι σπουδαίος δείκτης ενός πολύ συνειδητοποιημένου ανθρωπίνου όντος.

Το να ζείτε με συμπόνια σημαίνει να θέλετε ειλικρινά να ξέρετε και να κατανοείτε εκείνους που κυριεύουν την ζωή σας. Η συμπόνια είναι αυτό που μας επιτρέπει να βρούμε την εσωτερική ειρήνη, που μας δίνει την δυνατότητα να συγχωρούμε τον εαυτό μας και την ικανότητα να γιατρεύουμε παλιές πληγές και να παραμένουμε δυνατοί σε εποχές με δυσκολίες.

Αλλά στον πυρήνα της, η συμπόνια έχει να κάνει με την γνώση της έμφυτης καλοσύνης που βρίσκεται σε κάθε άνθρωπο και τον συνδέει με τους άλλους με ειλικρίνεια.

Αφυπνιστείτε

Υπάρχει δύναμη στο να ζείτε με τέτοιο τρόπο ώστε να είστε πλήρως αφυπνισμένοι σε κάθε στιγμή της ζωής σας. Όταν αφήνεστε στο παρόν, αφήνοντας οτιδήποτε άλλο να χαθεί, κάθε πλευρά της ζωής σας θα αλλάξει (προς το καλύτερο)

Να σκέφτεστε. Να έχετε τον νου σας. Όταν εστιάζετε στο να ζείτε κάθε στιγμή της κάθε ημέρας, είστε ικανοί να κατορθώσετε περισσότερα. Το να ξεπερνάτε τα εμπόδια στη ζωή, το να βρίσκετε την εσωτερική ειρήνη και να το να αναπτύσσεστε φυσικά, είναι αποτελέσματα της αφύπνισής σας κάθε στιγμή.

Αποδεχτείτε τον θάνατο

Για να ξεπεράσουμε την τρομακτική αντίληψη για την θνητότητά μας θα πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι ο θάνατος είναι τόσο φυσιολογικός όσο η ζωή. Ο καθένας μας δεν υπήρξε για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια και αυτό ποτέ δεν ενόχλησε μια ψυχή.

Η γνώση και η αποδοχή ότι δεν είμαστε μόνιμα στοιχεία σε αυτόν τον κόσμο μας βοηθάει πιο βαθιά να κατανοήσουμε την διασύνδεση των πάντων στον κόσμο μας. Στους μαθητές του Βουδισμού συχνά ζητιέται να «διαλογιστούν στο πτώμα» ως μέρος αυτής της αποδοχής. Κυριολεκτικά διαλογίζονται με την εικόνα ενός πτώματος, ενώ τους έχει ζητηθεί να οραματιστούν και φανταστούν την διαδικασία στην ολότητά της.

Στο τέλος, ελπίζουν ότι ο ατομικός διαλογισμός θα έχει μια βαθιά συνειδητοποίηση σχετικά με την φύση του θανάτου και την θέση του στον κόσμο.

Αφοπλίστε το Εγώ

Το Εγώ είναι ένα βαθύ φαινόμενο. Και συχνά είναι τα πιο εμφανή εμπόδια αυτά που βρίσκονται στο δρόμο μας για την πνευματική φώτιση. Η πνευματικότητα προέρχεται από το γεγονός ότι είμαστε απόλυτα βασισμένοι στην πραγματικότητά μας ή την ύπαρξή μας. Το Εγώ συχνά στέκεται εμπόδιο στο δρόμο της αναζήτησης της εσωτερικής ειρήνης και της ευτυχίας επειδή ασχολείται κυρίως με το να μας πείθει ότι είμαστε χωρισμένοι από τον εαυτό μας.

Το Εγώ μας τραβάει από τις βάσεις μας στην πραγματικότητα. Είναι βαθιά ριζωμένο στην ύπαρξή μας για χρόνια, γι αυτό μπορεί να είναι χρονοβόρα διαδικασία το να ξεμπερδέψουμε με αυτό το χάλι. Αλλά οπωσδήποτε αξίζει.

Αλλάξτε τον εαυτό σας. Αλλάξτε τον κόσμο

Ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που οι Βουδιστές κατανοούν και υποστηρίζουν είναι η γνώση του εαυτού. Πώς μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους να βρουν ποιοι είναι χωρίς να έχετε κατανοήσει πλήρως ποιοι είστε εσείς; Λέγοντας αυτό δεν εννοώ ότι πρέπει να αποκτήσετε σπουδαίες δυνάμεις για να διευκολύνετε την αλλαγή. Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.

Άπαξ και κάποιος καταλάβει ότι όλοι αλληλοσυνδεόμαστε τότε είναι λογικό ότι βελτιώνοντας τον εαυτό του θα βελτιώσει και τους άλλους ταυτόχρονα. Ο καλύτερος τρόπος να πετύχετε αυτή την κατανόηση της αλληλεπίδρασης είναι με το να ξεφορτωθείτε την ιδέα του «εσείς ή αυτοί». Είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι σε αυτό.

wakengr.com

Εναλλακτικά

Κανείς δεν θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος – γιατί η ελευθερία φέρνει ευθύνες

"Όλοι θέλουν ελευθερία σε ό,τι αφορά τα λόγια, αλλά κανείς δεν είναι πραγματικά ελεύθερος και κανείς δεν θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος, γιατί η ελευθερία φέρνει ευθύνες. Δεν έρχεται μόνη της. Και είναι απλό να είσαι εξαρτημένος: δεν έχεις εσύ την ευθύνη, την ευθύνη την έχει ο άνθρωπος από τον οποίο εξαρτάσαι.

"Έτσι οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα σχιζοφρενικό τρόπο ζωής. Μιλούν για την αλήθεια, μιλούν για την ελευθερία και ζουν μέσα στα ψέματα, ζουν μέσα στη σκλαβιά – σκλαβιά πολλών ειδών, γιατί η κάθε μια σκλαβιά σε ελευθερώνει από κάποια ευθύνη. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος πρέπει να αποδεχτεί τεράστιες ευθύνες. Δεν μπορεί να πετάξει τις δικές του ευθύνες πάνω σε κάποιον άλλο. Ό,τι κι αν κάνει, όπου κι αν είναι, είναι υπεύθυνος."

Osho, The Path of the Mystic, Ομιλία #16

Εναλλακτικά

Το αν αγαπάς πραγματικά τον άνθρωπο είναι κάτι που πρέπει να το αντιμετωπίσεις και να το ανακαλύψεις μόνη σου. Αν δεν το αντιμετωπίσεις, αυτό είναι δειλία.
Και με το να κρύβεις τη δειλία σου, μεγαλοποιείς τόσο πολύ ένα ξέσπασμα ζήλιας, που ξεχνάς εντελώς ότι στην πραγματικότητα το θέμα είναι αν εσύ αγαπάς ή όχι.
Το μόνο που χρειάζεται, είναι το να είσαι εσύ απολύτως ξεκάθαρη για το αν η αγάπη σου είναι απλώς μια ιδέα ή αν είναι όντως πραγματικότητα.
Η βασική προϋπόθεση της αγάπης είναι το να αποδέχεσαι τον άλλον έτσι ακριβώς όπως είναι. Η αγάπη δεν προσπαθεί ποτέ να αλλάξει τον άλλο άνθρωπο και να τον προσαρμόσει σε όποια ιδέα μπορεί να έχει ο ένας από τους δύο.
Δεν προσπαθείς να κόψεις τον άνθρωπο από ’δω κι από ’κει για να τον φέρεις στα μέτρα σου.
Αυτό όμως γίνεται παντού, σε ολόκληρο τον κόσμο.
Και απορεί κανείς: Γιατί οι ποιητές έχουν γράψει τόσο όμορφα πράγματα για την αγάπη; Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά!
Αυτά συμβαίνουν μόνο στα ποιήματα.
Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι ποιητές δεν έχουν αγαπήσει ποτέ τους.
Είναι ερωτευμένοι με την ιδέα της αγάπης και του έρωτα, γι’ αυτό και γράφουν όμορφα ποιήματα, όμορφες νουβέλες. Και ακόμη και αν έχουν αγαπήσει, έχουν αποτύχει τόσο πολύ, που για να παρηγορήσουν τον εαυτό τους δημιουργούν τον αντίθετο πόλο με την ποίησή τους.
Για παράδειγμα, ο Λέων Τολστόι βασανιζόταν από την γυναίκα του όλη του τη ζωή, ακόμη και μέχρι το τέλος του.
Την τελευταία μέρα, τον είχε κουράσει πια τόσο πολύ, που βγήκε από το σπίτι μέσα στη νύχτα και πήγε στο σταθμό του τρένου.
Εκεί και πέθανε, καθισμένος σε ένα παγκάκι.
Ήταν αριστοκράτης, κόμης, και είχε τεράστια περιουσία και τεράστιες εκτάσεις γης.
Έζησε όμως σαν φτωχός, γιατί η γυναίκα του ήλεγχε τα πάντα.
Δεν του επέτρεπε να έχει ούτε ένα φίλο – ούτε έναν άντρα φίλο. Ζήλευε τόσο πολύ, που δεν του επέτρεπε ούτε να διαβάζει ούτε να γράψει μπροστά της. Έτσι, αναγκαζόταν να βγαίνει έξω στον κήπο ή στα χωράφια για να γράψει. Οτιδήποτε είχε γράψει, το είχε γράψει έξω από το σπίτι του. Η ζήλια της ήταν τέτοια, που του έλεγε: “Όταν είμαι παρούσα, απαιτώ να μην ενδιαφέρεσαι άλλο πια για το μυθιστόρημά σου, διαφορετικά με προσβάλλεις.”
Και αυτός ο άνθρωπος είχε γράψει τόσο όμορφα βιβλία και τόσο όμορφα πράγματα για την αγάπη!
Αυτό όμως είναι ένα αντιστάθμισμα. Αυτό που του λείπει από τη ζωή, το βάζει στα μυθιστορήματά του. Στα μυθιστορήματα, δημιουργεί με τη φαντασία του αυτά που θα ήθελε να συμβαίνουν στη ζωή του – για να μπορέσει να ξεχάσει τη ζωή του, την ασχήμια της ζωής του.
Ούτε καν οι ποιητές λοιπόν δεν έχουν αγαπήσει ποτέ τους και δεν έχουν γνωρίσει την αγωνία της αγάπης. Ακόμη όμως κι αν έχουν αγαπήσει, ακόμη κι αν έχουν γνωρίσει την αγωνία της αγάπης, θα ήθελαν να γνωρίσουν και την έκστασή της.
Τότε, στην ποίησή τους θα βρεις να μιλάνε για την έκσταση της αγάπης.
Η αλήθεια όμως είναι ότι όλος ο κόσμος βασανίζεται χωρίς λόγο.
Ναι, η δειλία είναι εκείνη που σε κάνει να συνεχίζεις να βασανίζεσαι.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις, είναι να αντιμετωπίσεις τα πραγματικά δεδομένα – το αν εσύ αγαπάς τον άλλο άνθρωπο ή όχι.

Αν αγαπάς τότε δεν τίθεται κανένα θέμα όρων. Αν δεν αγαπάς, τότε ποιος είσαι εσύ που θα θέσεις όρους;
Είτε έτσι είτε αλλιώς, το πράγμα είναι ξεκάθαρο.
Αν αγαπάς, τότε δεν τίθεται θέμα όρων. Αγαπάς τον άνθρωπο όπως ακριβώς είναι.
Αν δεν τον αγαπάς, πάλι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Αφού ο άνθρωπος δεν είναι σημαντικός για σένα, πάλι δεν τίθεται κανένα θέμα επιβολής όρων.
Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αυτό που θέλει.
Χρειάζεται όμως να αντιμετωπίσεις τα συναισθήματά σου με ειλικρινή και τίμιο τρόπο. Και αυτή η άμεση αντιμετώπιση των συναισθημάτων σου, σου δείχνει αμέσως το δρόμο.
Η ζωή δεν είναι δύσκολη. Εμείς την κάνουμε δύσκολη, επειδή είμαστε δειλοί.
Δεν βλέπουμε αυτό που ξέρουμε πολύ καλά ότι βρίσκεται ήδη εκεί.


ΖΗΛΙΑ
OSHO
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ

lecturesbureau.gr

Εναλλακτικά

 

Επιστημονικές έρευνες για τα μυστικά της Ανατολής και της φύσης αποκαλύπτουν αυτό που οι αρχαίοι πολιτισμοί και η λαϊκή σοφία φαίνεται να γνώριζαν καλά μέσα από την πρακτική αιώνων.

Χρειάστηκε να περάσουν αιώνες μέχρι οι επιστήμονες της Δύσης να στρέψουν την προσοχή τους στα όσα δίδασκε η Ανατολή και στα γιατροσόφια των λαών. Σήμερα, λοιπόν, αρκετές είναι οι έρευνες που μελετούν την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών αυτών πρακτικών και εξετάζουν αν όσα θεωρούσαμε γραφικά τελικά έχουν ισχύ.

Σας παρουσιάζουμε, λοιπόν, μερικές από τις έρευνες αυτές. Ωστόσο, πέρα από τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα που βγαίνουν στο φως, προκύπτουν και πολλά ερωτηματικά, που απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να καταλήξουμε σε σαφή συμπεράσματα για την ευεργετική δράση των εναλλακτικών αυτών μεθόδων, καθώς και για τον τρόπο που μπορούμε να τις «εκμεταλλευτούμε» στην καθημερινότητά μας.

Διαλογισµός για την καρδιά
Να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας 20΄ διαλογισμού, προτρέπουν οι επιστήμονες, σύμφωνα με τους οποίους η πρακτική του αποδεικνύεται ευεργετική για την καρδιά.

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Circulation» και στην οποία συμμετείχαν Αφροαμερικανοί με διεγνωσμένη στένωση των αρτηριών έδειξε ότι όσοι έκαναν διαλογισμό παρουσίασαν μείωση του ψυχοκοινωνικού στρες, που συνδέθηκε με μείωση κατά 43% στα καρδιαγγειακά επεισόδια, σε σύγκριση με όσους παρακολουθούσαν μαθήματα για αλλαγή τρόπου ζωής.

Επίσης, άλλη μελέτη για την επίδραση του υπερβατικού διαλογισμού στην καρδιαγγειακή λειτουργία έδειξε ότι χάρη στην επίδρασή του στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα μπορεί να συμβάλλει στην ελάττωση της σύσπασης των περιφερικών αγγείων και κατ’ επέκταση στη μείωση της πίεσης.

Θυμάρι για νεότητα
Μπορεί εμείς να το βάζουμε στα φαγητά μας για γεύση και άρωμα, ωστόσο το θυμάρι αποδεικνύεται ένας μικρός θησαυρός, χάρη σε μια σειρά από αντιοξειδωτικά συστατικά που περιέχει.

Τα συγκεκριμένα συστατικά, με κυριότερο τη θυμόλη, φαίνεται ότι δρουν προστατευτικά στον οργανισμό. Μάλιστα, έρευνες που έγιναν σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η ουσία αυτή προστατεύει και αυξάνει τα επίπεδα των καλών λιπαρών (ω-3) που βρίσκονται στις μεμβράνες των κυττάρων, γεγονός που της προσδίδει σημαντική αντιγηραντική δράση.

Παράλληλα, άλλη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Food Microbiology», έδειξε ότι συστατικά που περιέχονται στο θυμάρι μπορούν να ασκήσουν σημαντική αντιμικροβιακή δράση σε λαχανικά, όπως το μαρούλι, που έχουν μολυνθεί από το μικρόβιο σιγκέλα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δηλητηριάσεις και διάρροιες.

Γιόγκα για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Φούσκωμα, πόνος και κράμπες στην κοιλιά, διαταραχές των κενώσεων. Αυτά είναι τα κύρια συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, που μπορεί να μην απειλεί τη ζωή όσων πάσχουν, σίγουρα πάντως την κάνει δύσκολη.

Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα του Πανεπιστημίου British Columbia στο Βανκούβερ του Καναδά, πρακτικές όπως η γιόγκα, που απευθύνονται τόσο στο σώμα όσο και στο μυαλό, φαίνεται ότι μπορούν να βοηθήσουν όσους ταλαιπωρούνται από το συγκεκριμένο σύνδρομο.

Παιδιά και έφηβοι παρακολούθησαν ένα μάθημα γιόγκα, όπου τους δόθηκαν οι απαιτούμενες οδηγίες, και στη συνέχεια εφάρμοζαν καθημερινά για 4 εβδομάδες όσα διδάχτηκαν στο σπίτι τους. Όσοι ακολούθησαν το πρόγραμμα παρατήρησαν μείωση των συμπτωμάτων τους, αλλά και του άγχους που τους προκαλούσε η κατάσταση αυτή.

Βελονισµός για τον πόνο στην πλάτη
Είναι μία από τις παθήσεις της «καθιστικής» και «στατικής» εποχής μας. Η λύση στο πρόβλημα είναι η κίνηση και η γυμναστική ή εναλλακτικά ο βελονισμός.

Αυτό υποστηρίζουν ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στις Η.Π.Α. και τo Peninsula Medical School στη Μ. Βρετανία, με μελέτη που δημοσίευσαν στο περιοδικό «Annals of Internal Medicine», αφού μελέτησαν 22 παλαιότερες έρευνες που αξιολογούσαν τον κινεζικό βελονισμό ως μέθοδο αντιμετώπισης του χρόνιου πόνου στην πλάτη.

Η ανάλυση των στοιχείων που είχαν στη διάθεσή τους έδειξε ότι ο βελονισμός είναι μια αποτελεσματική θεραπεία που ανακουφίζει σημαντικά από τον πόνο στη συγκεκριμένη περιοχή.

Τζίνσενγκ για το κρύο
Η μικρή αυτή ρίζα κρύβει μεγάλα οφέλη για τη υγεία μας, σύμφωνα με ανασκόπηση που παρουσιάζεται στο περιοδικό «Asian Journal of Drug Metabolism and Pharmacokinetics». Μία από τις μελέτες που περιλαμβάνονται στη συγκεκριμένη ανασκόπηση, στην οποία συμμετείχαν 227 υγιείς εθελοντές, έδειξε ότι η καθημερινή χορήγηση συγκεκριμένης ποσότητας τζίνσενγκ για 12 εβδομάδες βελτίωσε την αποτελεσματικότητα του πολυδύναμου εμβολίου κατά της γρίπης.

Οι ασθενείς που το έπαιρναν είχαν μεταξύ άλλων λιγότερα επεισόδια κρυολογήματος και γρίπης και υψηλότερα επίπεδα δράσης των φυσικών φονικών κυττάρων, τα οποία αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού κατά της νεοπλασίας.

Επίσης, μελέτη σε 75 ασθενείς με οξεία επιδείνωση της χρόνιας βρογχίτιδας έδειξε ότι εκείνοι που λάμβαναν αντιβιοτικά σε συνδυασμό με τζίνσενγκ είδαν γρηγορότερη βελτίωση της κατάστασής τους από εκείνους που έπαιρναν μόνο αντιβιοτική αγωγή.

Μασάζ για τον πονοκέφαλο
Συνήθως η λύση που έχουμε για να μας περάσει ο πονοκέφαλος βρίσκεται στο φαρμακείο του σπιτιού μας και κυκλοφορεί σε μορφή χαπιού. Μήπως, όμως, ο πονοκέφαλος θέλει απλώς το μασάζ του;

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδα στην Ισπανία σε συνεργασία με την Κλινική «San Cecilio» και το Πανεπιστήμιο «Rey Juan Carlos» διαπίστωσαν ότι η ψυχική και η σωματική κατάσταση των ασθενών με πονοκέφαλο τάσης βελτιώθηκε μετά από μία 30λεπτη συνεδρία μασάζ.

Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στο «American Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics», έδειξαν ότι η θετική επίδραση που είχε το μασάζ στην ανακούφιση των συμπτωμάτων έγινε αισθητή μέσα σε 24 ώρες από τη στιγμή που έγινε η θεραπεία.

Βασιλικός για άμυνα
Στην παράδοσή μας έχουμε πολλά τραγούδια που τον εξυμνούν και φυσικά πολλές συνταγές για να τιμήσουμε το άρωμα και τη γεύση του. Τώρα ήρθε η σειρά της επιστήμης να ασχοληθεί με τα πολύτιμα συστατικά του και την αντικαρκινική δράση που φαίνεται να διαθέτει.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο διαπίστωσαν ότι στον βασιλικό πραγματικά περιέχονται σημαντικά χημειοπροστατευτικά συστατικά, τα οποία συμβάλλουν στην εξουδετέρωση καρκινογενών ενώσεων, ανάμεσά τους και τα βενζοπυρένια, τα οποία παράγονται από το τσιγάρο ή όταν ψήνουμε για πολλή ώρα στα κάρβουνα το κρέας.

Κράνμπερι για το ουροποιητικό
Οι γυναίκες που πάσχουν από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις γνωρίζουν καλά τι είναι τα κράνμπερι, ωστόσο η διατροφική αξία των μικροσκοπικών αυτών φρούτων έχει αναγνωριστεί εδώ και αρκετά χρόνια.

Μάλιστα, έγγραφα του 17ου αιώνα αναφέρουν πως τα κράνμπερι χρησιμοποιούνταν στην αντιμετώπιση διάφορων προβλημάτων υγείας, όπως οι παθήσεις του στομάχου, ενώ οι ναυτικοί τα έπαιρναν μαζί τους προκειμένου να προφυλάσσονται από το σκορβούτο.

Αν και για πολλά χρόνια οι ερευνητές θεωρούσαν ότι η ικανότητα των κράνμπερι να προλαμβάνουν προβλήματα, όπως π.χ. οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, οφειλόταν κυρίως στην υψηλή τους οξύτητα, τελευταία δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Critical Reviews in Food Science and Nutrition» δείχνουν ότι αυτό που συμβάλλει στα ιδιαίτερα οφέλη τους δεν είναι τόσο η οξύτητα όσο η ιδιαίτερη δομή των προανθοκυανιδινών που περιέχουν.

Συγκεκριμένα, η ιδιαίτερη αυτή δομή δρα ως φραγμός απέναντι σε βακτήρια που μπορεί να προκαλέσουν ουρολοιμώξεις.
Σταματήστε τις ουρολοιμώξεις χωρίς αντιβιοτικά

Πριν ξεκινήσετε τη λήψη βοτάνων, συµβουλευτείτε τον γιατρό σας

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΑΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ, κλινικό διαιτολόγο-διατροφολόγο και πρόεδρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής.
www.vita.gr

Εναλλακτικά

Νιώθω σαν να πρέπει να βρούμε καμιά δουλειά, είπα.

Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.
Νιώθω σαν να μη θέλω να δουλέψω, είπα.
Νιώθω σαν να μη νοιάζεσαι για μένα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε έρωτα, είπα.
Νιώθω σαν να παρακάνουμε έρωτα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε περισσότερο έρωτα, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπα.
Νιώθω σαν να θέλω ένα ποτό, είπε.
Νιώθω σαν να θέλω λίγο ουίσκι, είπα.
Νιώθω σαν να καταλήγουμε σε κρασί, είπε.
Νιώθω σαν να’χεις δίκιο, είπα.
Νιώθω σαν να παραδίνομαι, είπε.
Νιώθω σαν να χρειάζομαι ένα μπάνιο, είπα.
Νιώθω σαν να χρειάζεσαι ένα μπάνιο, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να σαπουνίσεις την πλάτη μου, είπα.
Νιώθω σαν να μην μ’αγαπάς, είπε.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ, είπα.
Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα μου τώρα, είπε.
Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα σου κι εγώ, είπα.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ τώρα, είπε.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ εγώ πιο πολύ απ’ό,τι εσύ εμένα, είπα.
Νιώθω υπέροχα, είπε. Νιώθω σαν να θέλω να ουρλιάξω.
Νιώθω σαν να θέλω να συνεχίσω για πάντα, είπα.
Νιώθω σαν να μπορείς, είπε.
Νιώθω, είπα.
Νιώθω, είπε.

Τσαρλς Μπουκόφσκι

erasitexnisan.blogspot.gr

Εναλλακτικά

Αν έχετε κάνει ό,τι πιστεύετε ότι περνά από το χέρι σας για να πραγματοποιηθεί το όνειρό σας, είναι λογικό να γίνεστε λίγο ανυπόμονοι. Πώς θα περάσετε το χρόνο σας, όσο περιμένετε την μεγάλη αλλαγή, θα σκέφτεστε. Αυτή η ανυπομονησία συχνά αρχίζει να σας προκαλεί δυσφορία, είναι λογικό, όμως αποδεικνύεται ότι τελικά υπάρχουν και καλύτεροι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να περάσετε αυτή την περίοδο και πολλά παραγωγικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε.

Παρακάτω θα βρείτε ό,τι χρειάζεται να ξέρετε γι’ αυτό.

Αντικαταστήστε την αναμονή με τη χαλάρωση
Αρχικά, με αυτό τον τρόπο θα ωφεληθείτε αλλάζοντας την προοπτική σας. Δεν περιμένετε να ξεκινήσετε την «πραγματική ζωή» ή το «καλύτερο μέλλον». Γιατί αν βλέπετε την τωρινή σας κατάσταση ως βασανιστήριο, τότε συγχρονίζεστε σε αρνητική συχνότητα, σε εκείνη της απουσίας, της δυσαρέσκειας και της χαμηλής ενέργειας. Ιδανικά, αυτό που χρειάζεται να κάνετε είναι να βρείτε τρόπους να απορροφηθείτε από το τώρα.

Νιώστε ευγνωμοσύνη για το παρόν, για την υγεία σας και για όσα έχετε. Αυτό δίνει στο σύμπαν το σήμα ότι του έχετε εμπιστοσύνη και ότι συμφιλιώνεστε με την ιδέα ότι δεν γνωρίζετε πότε ακριβώς το μεγαλύτερο όνειρό σας θα πραγματοποιηθεί.

Πώς να αφήσετε πίσω σας την αναμονή και να ζείτε καλύτερα
Για όποιον πέρασε μια δύσκολη χρονιά και ανυπομονεί για μια καλύτερη, να ξέρετε αυτό: πονάει και, ναι, χρειάζεται χρόνος για να αναρρώσετε και να προχωρήσετε, αλλά το σίγουρο είναι πως θα χτίσετε μια νέα, καλύτερη ζωή για εσάς. Να πώς θα βοηθήσετε τον εαυτό σας να κάνει αυτή τη μετάβαση.

Βήμα 1ο – Υπομονή
Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει άσχημα και να θρηνήσει το παρελθόν. Μην ντρέπεστε για τα συναισθήματά σας. Θρηνήστε αυτό που κάποτε πιστεύατε ότι είναι ο κόσμος, κλάψτε αν το νιώθετε. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της φυσικής διαδικασίας που χρειάζεται να περάσετε για να προχωρήσετε και να νιώσετε σύντομα καλύτερα.

Βήμα 2ο – Έμπνευση
Όταν επιτέλους νιώσετε ότι είστε έτοιμοι να προχωρήστε, αλλά χρειάζεστε ακόμα ένα χέρι βοηθείας, στραφείτε σε ένα άτομο που θαυμάζετε, σε ένα βιβλίο, σε ένα ποίημα ή σε μια ταινία που σας εμπνέει να σηκωθείτε και να προχωρήσετε.

Βήμα 3ο – Στήριξη
Δεχτείτε και τη βοήθεια άλλων ανθρώπων. Η αλήθεια είναι ότι το μόνο σίγουρο άτομο που μπορεί πραγματικά να σας βοηθήσει είστε εσείς οι ίδιοι. Γι’ αυτό χρειάζεται κι εσείς να δώσετε μια μικρή ώθηση στον εαυτό σας, αλλά και η κοινωνική στήριξη είναι ιδιαιτέρως βοηθητική, μην την αρνείστε. Επανασυνδεθείτε με φίλους και οικογένεια. Μην αποκόβεστε.

Βήμα 4ο – Σχεδιάστε, Γιορτάστε, Σχεδιάστε
Αναπτύξτε στόχους. Μπορεί να νιώθετε ότι όλα είναι απαίσια και τίποτα δεν πάει σωστά, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Χρειάζεται απλά να σπάσετε τον μακροπρόθεσμο στόχο σας σε μικρούς βραχυπρόθεσμους. Και ύστερα και αυτούς σε ακόμα μικρότερους. Θέστε κάθε μέρα στον εαυτό σας να κάνει μικρές εργασίες/ δραστηριότητες και ύστερα γιορτάστε την επίτευξή τους. Αυτός είναι ο κατάλληλος τρόπος για να αρχίσετε να κινείστε προς τα εκεί που θέλετε.

Τρία σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας (για να προχωρήσετε)
1. Το Σύμπαν ανταποκρίνεται
Προσπαθήστε να αναγνωρίσετε ότι το Σύμπαν ανταποκρίνεται στις ανάγκες σας αυτό τον καιρό. Δεν έχετε ξεχαστεί ή παραγκωνιστεί από τον κόσμο! Θα έρθει και η δική σας σειρά. Και συχνά, αν και μπορεί να σας φαίνεται ότι τίποτα δεν συμβαίνει, πολλά είναι εκείνα τα πράγματα που κινούνται στο προσκήνιο, για να εξασφαλίσουν το καλύτερο αποτέλεσμα για την δική σας περίπτωση. Απλά δεν το βλέπετε πάντα να συμβαίνει.

Για παράδειγμα, ίσως πολλές από τις αιτήσεις σας για δουλειά να απορρίφθηκαν. Ωστόσο, σε λίγα χρόνια είναι πολύ πιθανό να δείτε ότι αυτές οι απορρίψεις χρειάζονται, αφού θα έχετε βρει τη δική σας χρυσή ευκαιρία.

2. Χρησιμοποιήστε αυτή την περίοδο για να εξελιχθείτε
Αποτελεί μια γόνιμη περίοδο αυτή και εσείς μπορείτε να την εκμεταλλευτείτε για να εξελιχθείτε. Αντιμετωπίστε συναισθήματα αμφιβολίας, εξασκήστε τις τεχνικές σας, όπως ένας πολεμιστής πριν τη μάχη και εξετάστε τι είναι αυτό που μπορείτε να βελτιώσετε άμεσα στην καθημερινότητά σας. Αν, για παράδειγμα, ψάχνετε για μια νέα βαθιά διαπροσωπική σχέση, είναι καλή ευκαιρία να εξερευνήσετε παλιές σας σχέσεις και τραύματα, παλιά λάθη και μοτίβα, ώστε να είστε καλύτερα προετοιμασμένοι.

Το πιθανότερο είναι ότι ακόμα κι αν κάτσετε να καταγράψετε σε μια λίστα τα πράγματα που μπορείτε ενεργά να αλλάξετε προς το καλύτερο, αυτή θα είναι μεγάλη. Και σε πολλές περιπτώσεις, όταν εκείνο το μεγάλο όνειρο τελικά πραγματοποιηθεί, εσείς θα νιώσετε ευγνώμονες γι’ αυτή την περίοδο που προηγήθηκε.

3. Αγκυροβολήστε για λίγο στο εδώ και τώρα
Δεν είναι και πολύ εύκολη ως διαδικασία, απαιτεί και έναν βαθμό αυτοελέγχου. Πολλές είναι οι τεχνικές όμως που δημιουργούν αυτές τις συνθήκες της ενσυνειδητότητας, όπως ο διαλογισμός, οι ασκήσεις βαθιών αναπνοών και το ημερολόγιο ευγνωμοσύνης. Υπάρχουν και κάποιες άλλες προσεγγίσεις που μπορείτε να δοκιμάσετε.

Για παράδειγμα, πηγαίνετε κάπου με μόνο σκοπό απλά να παρατηρείτε κάθε λεπτομέρεια στο χώρο. Επιλέξτε ένα όμορφο και ενδιαφέρον μέρος, καθώς έτσι θα εμπνευστείτε και θα παράγετε θετικά συναισθήματα. Για παράδειγμα, επισκεφθείτε μια όμορφη παραλία ή μια έκθεση ζωγραφικής.

Εξασκήστε τον συντονισμό με κάθε μέρος του περιβάλλοντός σας, από τα εμφανή αντικείμενα και τοπία μέχρι τις πιο ανάλαφρες ευωδίες και τους χαμηλότερους ήχους. Αν περνάτε ακόμα και 10-15 λεπτά την ημέρα κάνοντας αυτό, εκπαιδεύετε τον εγκέφαλό σας να μένει στο παρόν και να το απολαμβάνει πλήρως. Αυτή η κατάσταση αποσπά την προσοχή από σκέψεις έλλειψης και ανυπομονησίας.

http://enallaktikidrasi.com

Εναλλακτικά

Κάποιοι άνθρωποι ενίοτε νιώθουν μέσα στην κοινωνία όπως ο χορευτής που προσήλθε σ’ έναν χορό και δεν συνάντησε παρά μόνο παράλυτους˙ με ποιόν τώρα να χορέψει; (Arthur Schopenhauer)

Κανείς δεν μπορεί να βλέπει πέρα από τα όρια του εαυτού του. Με τούτο εννοώ ότι ο καθένας μπορεί να συλλάβει και να κατανοήσει τον άλλον μόνον ανάλογα με την δική του ευφυΐα. Εάν κάποιος έχει ευφυΐα του πλέον χαμηλού είδους, τότε όλα τα πνευματικά χαρίσματα, ακόμη και τα πλέον έκτακτα, δεν θα του κάνουν καμία εντύπωση˙ σ’ έναν άνθρωπο προικισμένο μ’ αυτά, δεν θα προσέξει παρά τα χαμηλότερα στοιχεία της ατομικότητάς του, όλες του δηλ. τις αδυναμίες, τα ελαττώματα της ιδιοσυγκρασίας και του χαρακτήρα.

Τούτα τα στοιχεία είναι αυτά που, κατά την αντίληψή του, συνθέτουν την προσωπικότητα του άλλου, ενώ οι υπέρτερες πνευματικές ικανότητες είναι γι’ αυτόν τόσο αντιληπτές όσο τα χρώματα για τον τυφλό˙ διότι το πνεύμα είναι αόρατο για όποιον δεν έχει και ο ίδιος πνεύμα, κάθε δε αξιολόγηση είναι το γινόμενο της αξίας του αξιολογουμένου επί την γνωστική ικανότητα του αξιολογούντος.

Από τούτα προκύπτει ότι, όποτε συνομιλούμε με κάποιον, καταβιβάζουμε τον εαυτό μας στο επίπεδό του, καθότι όλα εκείνα στα όποια υπερτερούμε αυτού εξαφανίζονται, απαρατήρητη δε περνά ακόμη και η απάρνηση του εαυτού μας που απαιτείται για την ισοπέδωση αυτή. Εάν αναλογισθεί κανείς πόσο χαμηλά είναι το φρόνημα και τα προσόντα των περισσότερων ανθρώπων, δηλ. πόσο ποταποί είναι, θα συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι δυνατόν να μιλά μαζί τους χωρίς να γίνει και ο ίδιος, στην διάρκεια της συνομιλίας, ποταπός (κατ’ αναλογία με το φαινόμενα της πτώσεως της ισχύος κατά την διανομή του ηλεκτρικού ρεύματος)˙ θα κατανοήσει τότε σε βάθος το νόημα και το εύστοχον της εκφράσεως sich gemein machen, αλλά και θ’ αποφεύγει κάθε συναναστροφή στην όποια δεν μπορεί να επικοινωνήσει παρά με την parlie honteuse (επονείδιστο μέρος] της φύσης του.

Θα κατανοήσει επίσης ότι, απέναντι σε ηλίθιους και μουρλούς, δεν υπάρχει παρά ένας και μόνον τρόπος να καταστήσει εμφανή την φρόνηση του, κι αυτός δεν είναι άλλος από το να μην μιλά μαζί τους. Όμως, ενεργώντας έτσι, κάποιοι άνθρωποι ενίοτε θα νιώθουν μέσα στην κοινωνία όπως ο χορευτής που προσήλθε σ’ έναν χορό και δεν συνάντησε παρά μόνο παράλυτους˙ με ποιόν τώρα να χορέψει;

Εγχειρίδιο πρακτικής σοφίας
Arthur Schopenhauer

Εικόνα: Gene Kelly | http://autobiographyofasoul.blogspot.gr/2011/08/ive-got-two-herberts-in-front-of-my.html

lecturesbureau.gr

Εναλλακτικά

“Οι κύστες , τα λιπώματα και οι πολύποδες είναι σαν ένα μείγμα θυμού και θλίψης. Είναι κάτι που πρήζεται και «μας πρήζει», ενώ συγχρόνως δεν πονάει γιατί η θλίψη επικρατεί του θυμού. Οι κύστες και οι όγκοι, και οι καλοήθεις, θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν «ένα κουβάρι θλίψης και πόνου.»

Το λίπωμα, επειδή φαίνεται, είναι «ορατό», πολλοί πιστεύουν ότι εκφράζει ένα αίσθημα ντροπής, ενοχή για κάτι που φαίνεται και δεν μπορούμε να κρύψουμε.
Οι κύστες και οι πολύποδες, είναι εκβλαστήσεις που συνήθως έρχονται να φράξουν κάποιον πόρο, κάποια κοιλότητα, είτε πρόκειται για την κοιλότητα της μήτρας, είτε την ρινική κοιλότητα, είτε το παχύ έντερο κλπ. «Κλείνουν» την κοιλότητα, οπότε, ό,τι πριν κυκλοφορούσε ελεύθερα, μπλοκάρεται.

Οι ασθενείς ομολογούν πρόθυμα ότι αισθάνονται εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση από την οποία θα ήθελαν να βγουν. Δεν τολμούν όμως να την αλλάξουν, συχνά από φόβο μήπως δυσαρεστήσουν τον περίγυρό τους ή, άλλες φορές, επειδή τους εμποδίζει ένα αίσθημα ενοχής.”

PH. DRANSART

ΠΗΓΗ: RENAKOMNINOU
HEALINGEFFECT.GR

awakengr.com

Εναλλακτικά

Κατά το απόγευμα της ίδιας μέρας έφτασε σε μια μεγάλη πόλη και χάρηκε γιατί είχε λαχταρήσει τους ανθρώπους. Είχε ζήσει για πολύ στο δάσος και η αχυρένια καλύβα του περαματάρη που κοιμήθηκε εκείνη τη νύχτα ήταν η πρώτη στέγη πάνω από το κεφάλι του μετά από πολύ καιρό.

‘Έξω από την πόλη, κοντά σ’ ένα όμορφο, περιφραγμένο άλσος συνάντησε ο ταξιδιώτης μια μικρή ομάδα από υπηρέτες και υπηρέτριες, φορτωμένους με καλάθια. Στη μέση, τέσσερις κουβαλούσαν ένα στολισμένο φορείο· στα κόκκινα μαξιλάρια του καθόταν μια κυρία, μια εταίρα και προστατευόταν από τον ήλιο με μια πολύχρωμη τέντα. Ο Σιντάρτα στάθηκε στην είσοδο του άλσους και παρακολούθησε την πομπή, είδε τους υπηρέτες, τις δούλες, τα καλάθια, το φορείο, και στο φορείο τη γυναίκα.

Κάτω από τα μαύρα μαλλιά, που ήταν τραβηγμένα πίσω, είδε ένα πολύ φωτεινό, πολύ τρυφερό και πολύ έξυπνο πρόσωπο, ένα κατακόκκινο στόμα, σαν φρεσκοκομμένο σύκο, φρύδια περιποιημένα και βαμμένα σαν ψηλά τόξα, σκούρα μάτια έξυπνα και άγρυπνα. Είδε τον λαιμό, λεπτό και ψηλό να ξεπροβάλλει από το χρυσοπράσινο φόρεμα, και τα μακρυά χέρια λευκά και ήρεμα και φωτεινά με φαρδιά χρυσά στεφάνια στις αρθρώσεις.

Ο Σιντάρτα είδε πόσο όμορφη ήταν και χάρηκε η καρδιά του. Όταν το φορείο πλησίασε, υποκλίθηκε βαθιά και καθώς σηκωνόταν κοίταξε πάλι το φωτεινό, χαριτωμένο πρόσωπο, διάβασε για ένα λεπτό τα έξυπνα, περήφανα μάτια, ανέπνευσε ένα φύσημα της μυρωδιάς, που δε γνώριζε. Κάποια στιγμή η γυναίκα έγνεψε χαμογελώντας και χάθηκε στο άλσος και πίσω της οι υπηρέτες.

“Κι έτσι”, σκέφτηκε ο Σιντάρτα, “μπαίνω σ’ αυτή την πόλη με καλούς οιωνούς”. Κάτι τον τραβούσε να μπει αμέσως στο άλσος, όμως εκείνη τη στιγμή το ξανασκέφτηκε, αφού παρατήρησε πώς τον κοιτούσαν οι υπηρέτες και οι δούλες από την είσοδο, με πόση περιφρόνηση, πόση δυσπιστία, πόση αποστροφή.

“Είμαι ακόμα ένας σαμάνος”, σκέφτηκε, “είμαι ακόμα ασκητής και ζητιάνος. Δεν πρέπει να ζω πια έτσι, ούτε να μπω έτσι στο άλσος”. Και γέλασε.

Ρώτησε τον πρώτο άνθρωπο που συνάντησε στο δρόμο του για το άλσος και το όνομα αυτής της γυναίκας και έμαθε ότι αυτό το άλσος ήταν της Καμάλα, της γνωστής εταίρας, και ότι εκτός από το άλσος είχε και ένα σπίτι στην πόλη.

Τότε ο Σιντάρτα μπήκε στην πόλη έχοντας πια ένα στόχο. Παρασυρμένος από τους σκοπούς του, αφέθηκε να τον ρουφήξει η πόλη, κινήθηκε στη ροή των μικρών δρόμων, στάθηκε σιωπηλός στις πλατείες και ηρέμησε στις όχθες του ποταμού.

Το βραδάκι κάθησε με το τσιράκι ενός κουρέα, που το είχε δει να δουλεύει στη σκιά μιας καμάρας, αργότερα τον ξαναβρήκε να προσεύχεται σ’ ένα ναό του Βισνού και του διηγήθηκε τις ιστορίες του Βισνού και του Λάκσμι .Τη νύχτα κοιμήθηκε στις βάρκες του ποταμού και νωρίς το πρωί, πριν ακόμα έρθουν οι πρώτοι πελάτες, ο μικρός του ξύρισε τη γενειάδα και του χτένισε τα μαλλιά, αφού τα έκοψε και τα άλειψε με ακριβό λάδι. Έπειτα πήγε να πλυθεί στον ποταμό.

Όταν αργά το απόγευμα η όμορφη Καμάλα πλησίαζε με το φορείο στο άλσος, στάθηκε ο Σιντάρτα στην είσοδο, υποκλίθηκε και δέχθηκε τον χαιρετισμό της εταίρας. Έγνεψε όμως στον τελευταίο από τους υπηρέτες της πομπής, να ειδοποιήσει την κυρία, ότι ένας νέος βραχμάνος λαχταρούσε να της μιλήσει. Μετά από λίγο επέστρεψε ο υπηρέτης και ζήτησε από τον ταξιδιώτη να τον ακολουθήσει. Τον οδήγησε σιωπηλά σ’ ένα κιόσκι, όπου η Καμάλα ήταν ξαπλωμένη σ’ ένα ανάκλιντρο και τους άφησε μόνους.

“Εσύ δεν είσαι που στεκόσουν χθες εκεί έξω και με χαιρέτησες;” ρώτησε η Καμάλα.

“Ναι, σε είδα και σε χαιρέτησα”.

“Αλλά χθες δεν είχες γενειάδα και μακριά σκονισμένα μαλλιά;”

“Ναι, σωστά παρατήρησες, τα είδες όλα. Είδες τον Σιντάρτα, το γιο του βραχμάνου, που άφησε την πατρίδα του για να γίνει σαμάνος κι έτσι ζούσε τρία χρόνια. Τώρα όμως, εγκατέλειψα εκείνο το μονοπάτι και ήρθα σ’ αυτή την πόλη και η πρώτη που συνάντησα πριν μπω ακόμα στην πόλη ήσουνα εσύ. Αυτό ήρθα να σου πω, Καμάλα. Είσαι η πρώτη γυναίκα που ο Σιντάρτα δεν της μιλάει με χαμηλωμένα μάτια. Κι ούτε πια θα χαμηλώνω το βλέμμα μου, όταν συναντώ μια όμορφη γυναίκα”.

Η Καμάλα χαμογελούσε και έπαιζε με τη βεντάλια της, που ήταν φτιαγμένη από φτερά παγωνιού. Και ρώτησε: “Και για να μου πει αυτό, ήρθε σε μένα ο Σιντάρτα:”

“Για να σου το πει και για να σ’ ευχαριστήσει, που είσαι τόσο όμορφη. Και αν αυτό δε σ’ ενοχλεί, θα ήθελα να σε παρακαλέσω να γίνεις φίλη και δασκάλα μου, γιατί δεν ξέρω τίποτα από τη δίκιά σου τέχνη.

Τότε η Καμάλα γέλασε δυνατά.

“Ποτέ δε μου έτυχε, φίλε, νά ‘ρθει σε μένα ένας σαμάνος από το δάσος και να θέλει να τον διδάξω. Ποτέ δεν έτυχε νά ‘ρθει σε μένα ένας σαμάνος με μακριά μαλλιά και με παλιά σχισμένα ρούχα. Πολλοί νέοι έρχονται σε μένα και ανάμεσά τους πολλοί γιοι βραχμάνων, αλλά έρχονται με ωραία ρούχα, κομψά παπούτσια, αρωματισμένα μαλλιά και με γεμάτο πουγγί. Έτσι είναι, σαμάνε, οι νέοι που έρχονται σε μένα”.

Ο Σιντάρτα είπε: “Άρχισα ήδη να μαθαίνω από σένα. Ακόμα και χθες έμαθα κάτι. Έτσι έκοψα τα γένεια, χτένισα τα μαλλιά και τα άλειψα με λάδι. Λίγα είναι αυτά που μου λείπουν ακόμα, κυρία: κομψά ρούχα και παπούτσια και γεμάτο πουγκί. Να ξέρεις όμως ότι ο Σιντάρτα προσπάθησε και πέτυχε δυσκολότερα από αυτά τα μικροπράγματα. Πώς γίνεται λοιπόν να μην πετύχω αυτό που αποφάσισα χθες: να γίνω φίλος σου και να μάθω από σένα τις χαρές του έρωτα! Θα δεις, Καμάλα, τί καλός μαθητής που είμαι, έχω μάθει δυσκολότερα από αυτά που θέλω να μου διδάξεις. Και κάτι ακόμα: ο Σιντάρτα δε σου αρκεί όπως είναι, με λάδι στα μαλλιά αλλά χωρίς ρούχα, χωρίς παπούτσια, χωρίς λεφτά,·”

Γελώντας φώναξε η Καμάλα: “Όχι, καλέ μου, δε μου αρκεί. Πρέπει να χει ρούχα, ωραία ρούχα και ωραία παπούτσια και πολλά λεφτά στο πουγκί και δώρα για την Καμάλα. Το έμαθες τώρα, σαμάνε από το δάσος; Το κατάλαβες;”

“Το κατάλαβα καλά”, φώναξε ο Σιντάρτα. “Πώς μπορούσα να μην καταλάβω αυτά που λέει ένα τέτοιο στόμα! Το στόμα σου είναι σαν φρεσκοκομμένο σύκο, Καμάλα. Και το δικό μου είναι κόκκινο και δροσερό, θα ταιριάσει με το δικό σου, θα δεις. Αλλά πες μου, όμορφη Καμάλα, δε φοβάσαι καθόλου το σαμάνο που ήρθε από το δάσος σε σένα, για να μάθει τον έρωτα,·”

“Γιατί θα πρεπε να φοβάμαι ένα σαμάνο, έναν κουτό σαμάνο από το δάσος, που έρχεται από τα τσακάλια και δεν ξέρει καθόλου τί είναι γυναίκες,·”

“Α! είναι δυνατός ο σαμάνος και δε φοβάται τίποτα. Θα μπορούσε να σε βιάσει, όμορφο κορίτσι, θα μπορούσε να σε ληστέψει, θα μπορούσε ακόμα να σου κάνει οποιοδήποτε κακό”.

“Όχι, σαμάνε, δεν το φοβάμαι αυτό. Φοβήθηκε ποτέ ένας σαμάνος ή ένας βραχμάνος μήπως έρθει κάποιος και τον πιάσει και του κλέψει τη σοφία, την ευσέβεια ή τις βαθυστόχαστες σκέψεις του; Όχι, γιατί του ανήκουν μια για πάντα και δίνει μόνο ό,τι θέλει να δώσει και σ’ όποιον θέλει. Έτσι είναι, και ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την Καμάλα και με τις χαρές του έρωτα. Όμορφο και κόκκινο το στόμα της Καμάλα, αλλά προσπάθησε να το φιλήσεις χωρίς τη θέλησή της, δε θα πάρεις ούτε μια σταγόνα από τη γλύκα, που ξέρει να δίνει. Θέλεις να μαθαίνεις, Σιντάρτα. Μάθε λοιπόν κι αυτό: την αγάπη μπορείς να τη ζητιανέψεις, να την αγοράσεις, να τη δωρίσεις, να τη βρεις στα σοκάκια αλλά δεν μπορείς να την κλέψεις. Πήρες λάθος δρόμο. Όχι, θα ταν κρίμα να αρχίσει έτσι ένας νέος όμορφος σαν εσένα”.

Ο Σιντάρτα υποκλίθηκε χαμογελώντας. “Θάταν κρίμα, Καμάλα, έχεις απόλυτο δίκαιο. Θάταν μεγάλο κρίμα. Όχι, δεν πρέπει να χάσω ούτε μια γλυκιά σταγόνα από το στόμα σου, ούτε και συ από το δικό μου! Ας σταματήσουμε όμως εδώ: ο Σιντάρτα θα ξανάρθει όταν θάχει αυτά που του λείπουν: ρούχα, παπούτσια και χρήματα. Αλλά πες, ευγενική Καμάλα, μπορείς να μου δώσεις μια ακόμα μικρή συμβουλή;”

“Μια συμβουλή; Γιατί όχι; Ποιος δε θάθελε να βοηθήσει ένα φτωχό σαμάνο, που έρχεται από τα τσακάλια και το δάσος;”

“Συμβούλεψέ με λοιπόν, αγαπημένη Καμάλα. Πού μπορώ να πάω για να βρω όσο πιο γρήγορα γίνεται, τα τρία αυτά πράγματα;”

“Φίλε, αυτό θάθελαν πολλοί να το μάθουν. Πρέπει να κάνεις αυτό που έχεις μάθει, να πληρωθείς γι’ αυτό και να αποκτήσεις έτσι χρήματα, ρούχα και παπούτσια. Δεν μπορούν αλλιώς να κερδίζουν χρήματα οι φτωχοί. Τί μπορείς λοιπόν να κάνεις,·”

“Ξέρω να σκέφτομαι, να περιμένω και να νηστεύω”.

“Τίποτ’ άλλο,·”

“Τίποτα. Ξέρω να γράφω στίχους. Θέλεις να μου δώσεις ένα φιλί για ένα ποίημα,·”

” Θα το κάνω, αν μου αρέσει το ποίημά σου. Πώς είναι λοιπόν,·”

Ο Σιντάρτα, αφού σκέφτηκε για ένα λεπτό, είπε αυτούς τους στίχους:

” Η όμορφη Καμάλα μπήκε στο σκιερό άλσος και στην πύλη του στεκόταν ο μελαχρινός σαμάνος. Βαθιά υποκλίθηκε, όταν είδε το άνθος του λωτού και η Καμάλα χαμογελώντας τον ευχαρίστησε.

Είναι προτιμότερη από τις θυσίες στους θεούς, σκέφτηκε ο νέος, είναι προτιμότερη η θυσία στην όμορφη Καμάλα”.

Η Καμάλα χειροκρότησε τόσο δυνατά που τα χρυσά βραχιόλια αντηχούσαν σ’ όλο το άλσος.

“Είναι ωραίοι οι στίχοι σου, μελαχρινέ σαμάνε, και πραγματικά δε θα χάσω τίποτα, αν σου δώσω ένα φιλί γι’ αυτούς”.

Τον τράβηξε κοντά της με τα μάτια, ο Σιντάρτα έγειρε πάνω στο πρόσωπό της και ακούμπησε τα χείλη του στα χείλη της, στο στόμα της που ήταν σαν φρεσκοκομμένο σύκο. Η Καμάλα τον φιλούσε για ώρα πολλή και με μεγάλη έκπληξη αισθάνθηκε ο Σιντάρτα πώς τον διδάσκει, πόσο σοφή είναι, πόσο τον εξουσίαζε, τον έδιωχνε, τον τραβούσε και πώς μετά απ το πρώτο αυτό μακρύ φιλί τον περίμεναν πολλά ακόμα φιλιά, το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο, το καθένα διαφορετικό από τ’ άλλα. Έμεινε αναπνέοντας βαριά και αυτή τη στιγμή ήταν, που έκπληκτος σαν παιδί, ανακάλυψε μπροστά στα μάτια του την πληρότητα της γνώσης και της διδαχής της.

“Πολύ ωραίοι είναι οι στίχοι σου”, φώναξε η Καμάλα, “αν ήμουν πλούσια θα σου έδινα γι’ αυτούς ένα χρυσό νόμισμα. Αλλά θα είναι δύσκολο να κερδίσεις με τους στίχους τόσα χρήματα όσα χρειάζονται. Γιατί χρειάζεσαι πολλά χρήματα, αν θέλεις να είσαι φίλος της Καμάλα”.

“Πώς ξέρεις να φιλάς, Καμάλα!” ψιθύρισε ο Σιντάρτα.

“Ναι, αυτό το ξέρω και γι’ αυτό δε μου λείπουν ούτε τα φορέματα, ούτε τα παπούτσια, ούτε τα βραχιόλια, ούτε τα άλλα ωραία πράγματα. Αλλά τί θα γίνει με σένα; Δεν ξέρεις τίποτε άλλο από το να σκέφτεσαι, να νηστεύεις και να γράφεις στίχους,·”

“Ξέρω και τους ύμνους των θυσιών”, είπε ο Σιντάρτα, αλλά δε θέλω να τους ψάλλω πια. Ξέρω και ρητά μαγικά, αλλά δε θέλω να τα ξαναπώ. Έχω διαβάσει τις γραφές…”

“Σταμάτα”, τον διέκοψε η Καμάλα. “Ξέρεις να γράφεις και να διαβάζεις”

“Βέβαια ξέρω. Υπάρχουν μερικοί που ξέρουν”.

“Οι περισσότεροι όμως δεν ξέρουν. Ούτε κι εγώ ξέρω.

Είναι καλό που ξέρεις να γράφεις και να διαβάζεις, πολύ καλό. Ακόμα και τα μαγικά ρητά μπορεί να σου χρειασθούν”.

Εκείνη τη στιγμή ήρθε τρέχοντος μια υπηρέτρια και ψιθύρισε μια είδηση στο αυτί της κυρίας.

“Έχω επίσκεψη”, φώναξε η Καμάλα, “βιάσου και εξαφανίσου, Σιντάρτα, δεν πρέπει να σε δει κανένας εδώ, καταλαβέ το! Αύριο θα σε ξαναδώ”.

Διέταξε όμως την υπηρέτρια να δώσει στον ευσεβή βραχμάνο ένα άσπρο ρούχο. Χωρίς να ξέρει πώς, είδε ο Σιντάρτα την υπηρέτρια να τον τραβά έξω, να τον πηγαίνει παράμερα σ’ ένα σπίτι στον κήπο, να του δίνει ένα άσπρο ρούχο, να τον οδηγεί στους θάμνους και να τον συμβουλεύει να εξαφανιστεί γρήγορα από το άλσος χωρίς να τον δουν.

Ευχαριστημένος έκανε αυτά που του είχε πει. Συνηθισμένος από το δάσος, βγήκε αθόρυβα και πήδηξε το φράχτη του άλσους. Ευχαριστημένος επέστρεψε στην πόλη κρατώντας κάτω από το μπράτσο του το τυλιγμένο ρούχο. Στάθηκε στην πόρτα ενός πανδοχείου, που έμεναν ταξιδιώτες, ζήτησε ήσυχα φαγητό και πήρε σιωπηλός ένα κομμάτι πίττα από ρύζι. Ίσως αύριο να μην χρειαστεί να παρακαλέσω κανέναν για το φαγητό μου, σκέφτηκε.

Ξαφνικά κάτι έλαμψε περήφανα μέσα του. Δεν ήταν πια σαμάνος, δεν του ταίριαζε πια να ζητιανεύει. Έριξε την πίττα σ’ ένα σκύλο κι έμεινε χωρίς τροφή.

“Είναι απλή η ζωή σ’ αυτόν τον κόσμο”, σκέφτηκε ο Σιντάρτα. “Δεν έχει καμιά δυσκολία. Όταν ήμουν σαμάνος όλα ήταν δύσκολα, κοπιαστικά και στο τέλος χωρίς ελπίδα. Τώρα όλα είναι εύκολα, σαν το μάθημα των φιλιών, που μου έδωσε η Καμάλα. Χρειάζομαι ρούχα και χρήματα, τίποτα άλλο, και αυτά είναι κοντινοί στόχοι, που δεν ταράζουν τον ύπνο”. Μετά από καιρό έμαθε το σπίτι της Καμάλα στην πόλη και πήγε εκεί την επόμενη μέρα. Όλα πάνε καλά”, του φώναξε εκείνη από την άλλη πλευρά. “Σε περιμένει ο Καμασβάμι, ο πιο πλούσιος έμπορος σ’ αυτή την πόλη. Αν του αρέσεις, θα σε πάρει στην υπηρεσία του. Είσαι έξυπνος, μελαχρινέ σαμάνε. Τον άφησα να μάθει από άλλους για σένα. Να είσαι φιλικός μαζί του, έχει μεγάλη δύναμη. Αλλά να μην είσαι μετριόφρονας! Δε θέλω να γίνεις υπηρέτης του, πρέπει να γίνεις όμοιος του, αλλιώς δε θα είμαι ευχαριστημένη από σένα. Ο Καμασβάμι αρχίζει να γίνεται γέρος και νωθρός. Αν του αρέσεις, θα έχεις όλη την εμπιστοσύνη του”.

Ο Σιντάρτα την ευχαρίστησε με χαμόγελο, και όταν αυτή έμαθε ότι χθες και σήμερα δεν είχε φάει τίποτα έκανε νόημα να του φέρουν ψωμί και φρούτα και του πρόσφερε.

“Έχεις τύχη” του είπε όταν την αποχαιρετούσε. Η μια πόρτα ανοίγει μετά την άλλη μπροστά σου. Πώς γίνεται αυτό; Έχεις κάτι μαγικό πάνω σου;”

Ο Σιντάρτα είπε: “Χθες σου είπα ότι ξέρω να σκέφτομαι, να περιμένω και να νηστεύω, εσύ όμως βρήκες ότι αυτά δεν ωφελούν σε τίποτα. Ωφελούν όμως, και πολύ μάλιστα, Καμάλα, θα το δεις. Θα δεις ότι οι ανόητοι σαμάνες πιο δάσος μαθαίνουν και μπορούν πολλά ωραία πράγματα, ια οποία εσείς δεν μπορείτε. Προχθές ακόμα ήμουν αναμαλλιασμένος ζητιάνος, χθες φίλησα την Καμάλα και σύννομα θα γίνω ένας έμπορος και θα έχω χρήματα και όλα τα πράγματα που εσύ μετράς στον κόσμο”.

“Τώρα μάλιστα”, είπε αυτή. “Αλλά τί θα γινόσουν χωρίς εμένα, τί θα γινόσουν αν η Καμάλα δε σε βοηθούσε;”

“Αγαπημένη Καμάλα”, είπε ο Σιντάρτα ορθώνοντας το ανάστημά του. “Όταν σε βρήκα στο άλσος, έκανα εγώ το πρώτο βήμα. Η πρόθεσή μου ήταν να μάθω τον έρωτα από αυτή την ωραιότατη κυρία. Από τη στιγμή που πήρα αυτή την απόφαση, ήξερα ότι θα την πραγματοποιούσα. Ήξερα ότι θα με βοηθούσες, το ήξερα από το πρώτο κιόλας βλέμμα σου στην είσοδο του άλσους”.

“Κι αν δεν είχα θελήσει να σε βοηθήσω;”

“Θέλησες. Δες Καμάλα: όταν πετάς μια πέτρα μέσα στο νερό, αυτή κατεβαίνει στον πάτο από τον πιο σύντομο δρόμο. Είναι το ίδιο όταν ο Σιντάρτα βάλει ένα στόχο ή έχει μια πρόθεση. Ο Σιντάρτα δεν κάνει τίποτα, περιμένει, σκέφτεται, νηστεύει, αλλά περνάει μέσα από τα πράγματα του κόσμου όπως μια πέτρα μέσα από το νερό, χωρίς να κάνει τίποτα, χωρίς να ανησυχεί, κάτι τον τραβάει, αφήνεται να πέσει. Τον απορροφά ο στόχος του, δεν μπαίνει τίποτα στην ψυχή του που θα μπορούσε να τον αποσπάσει. Αυτό είναι που οι ανόητοι ονομάζουν μαγεία και πιστεύουν ότι είναι έργο των δαιμόνων. Δεν είναι όμως έργο των δαιμόνων, δεν υπάρχουν δαίμονες. Ο καθένας μπορεί να μαγέψει, ο καθένας μπορεί να πετύχει το στόχο του όταν ξέρει να σκέφτεται, να περιμένει και να νηστεύει”.

Η Καμάλα τον άκουγε. Της άρεζε η φωνή του, αγαπούσε το βλέμμα των ματιών του.

“Ίσως είναι έτσι, όπως τα λες, φίλε” είπε σιγά. “Ίσως όμως είναι αλήθεια ότι ο Σιντάρτα είναι ένας ωραίος νέος, που το βλέμμα του αρέσει στις γυναίκες και γι’ αυτό η τύχη τον ακολουθεί”.

Ο Σιντάρτα την αποχαιρέτησε μ’ ένα φιλί.

“Μακάρι να είναι έτσι, δασκάλα μου. Μακάρι να σ’ αρέσει πάντα το βλέμμα μου, μακάρι πάντα η τύχη να με κυνηγάει”.

***
Έρμαν Έσσε – Σιντάρτα

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin