Μαΐου 23, 2018

Ψυχολογία

“Χωρίς την ευκαιρία, το ταλέντο και η ικανότητα είναι άχρηστα.” Νικολό Μακιαβέλι
Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες μας προκύπτουν πάντα από την αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων.

Από τη μια μεριά υπάρχουν οι περιστάσεις και τα απρόβλεπτα (που θα αποκαλώ, γενικά, το τυχαίο), τα οποία επιδρούν πάνω σε ό,τι η ανάγκη και η λογική επιβάλλουν να συμβεί (και που λαϊκά είναι γνωστό ως το πεπρωμένο).

Από την άλλη μεριά υπάρχει το σεντούκι με τα βοηθήματά μας, τα εσωτερικά και τα εξωτερικά (που από δω κι έπειτα θα τα αποκαλώ προσωπική τύχη), τα οποία θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως το σύνολο των ικανοτήτων, των χαρισμάτων και των περιστάσεων που βρίσκονται στη διάθεσή μας μια συγκεκριμένη στιγμή. Μ’ άλλα λόγια, όσα καταφέραμε να κάνουμε με ό,τι μας έλαχε.

Το να έχει κανείς μια θαυμάσια φωνή,
μια υπερφυσική δύναμη ή μια αξιοζήλευτη μνήμη,
όπως και το να έχει γεννηθεί ωραίος, έξυπνος ή επιδέξιος
αποτελεί, το δίχως άλλο, πλεονέκτημα.
Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας πως ακόμα κι αν
«γεννηθήκαμε με όλες τις χάρες του κόσμου κερδισμένες»
το τέλος της ιστορίας μας, κανείς δεν μας το εγγυάται.

Ν. Ρέσερ

Ας υποθέσουμε ότι, για κάποιο λόγο, θα θέλαμε να γνωρίζουμε προκαταβολικά τι πιθανότητες έχουμε να φέρουμε ένα καλό αποτέλεσμα σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Ας υποθέσουμε επίσης ότι ήταν στο χέρι μας να υπολογίσουμε -αν όχι όλους τουλάχιστον τους περισσότερους- παράγοντες που θα επιδράσουν. Για να βρούμε αν θα μας χαμογελάσει η τύχη, θα πρέπει να αθροίσουμε:

Το σύνολο των βοηθημάτων (εξωτερικών και εσωτερικών)
στα οποία βασιζόμαστε και τα οποία αποτελούν
τη δική μας Τύχη.

Το βάρος όσων είναι προκαθορισμένα: το Πεπρωμένο.

Το αναγκαίο μερίδιο του απρόβλεπτου: το Τυχαίο.

Σκοπός αυτής της υπόθεσης εργασίας είναι να μάθουμε να αποκαλούμε «ΤΥΧΗ» όλα αυτά μαζί, και να μην περιορίζουμε την έννοιά της μόνο σε αυτό που είναι τυχαίο.

Έτσι, θα είναι πιο εύκολο να δεχτούμε ότι η τύχη,- ακόμα κι όταν ελάχιστα εξαρτάται από τυχαίο-, πάντα έχει έναν λόγο, μεταβάλλει και διαμορφώνει αναγκαστικά κάθε τελικό αποτέλεσμα και παίζει το ρόλο της σε κάθε κατάσταση.

Ας φανταστούμε τώρα ότι, —από καπρίτσιο—, θέλουμε να πάμε ακόμα παραπέρα. Ας πούμε ότι θέλουμε να μετρήσουμε τη δυνατότητά μας να φέρουμε ένα αποτέλεσμα, προκαθορίζοντας εμείς οι ίδιοι τον συνδυασμό Τύχης, Πεπρωμένου και Τυχαίου.

Για να το καταφέρουμε, σε όλα αυτά τα πράγματα που συγκεντρώσαμε κάτω από τη γενική έννοια της Τύχης, θα πρέπει vα προσθέσουμε και το πόσο ενδεδειγμένη και αποτελεσματική (ή όχι) μπορεί να είναι αυτή η παρακινδυνευμένη ενέργειά μας.

Οι ενέργειές μας είναι εξ ορισμού άρρηκτα συνδεδεμένες με τις αποφάσεις μας, και ως εκ τούτου επηρεάζονται από κάτι που θα μπορούσαμε, ίσως, να ονομάσουμε: το Ταλέντο μας.

Είμαι πεπεισμένος ότι κανένας δεν ελέγχει στο βαθμό που θα ήθελε τα πράγματα που τον απασχολούν, αλλά ξέρω επίσης ότι συμμετέχουμε υποχρεωτικά σε κάθε τι που μας αφορά. Όλα εκείνα στα οποία πρωταγωνιστούμε (δηλαδή, η ζωή μας η ίδια) σχετίζονται με τη συμπεριφορά μας, που κι αυτή είναι στενά συνδεδεμένη με την ιδέα που έχουμε για τον κόσμο και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Για να το πω με τον δικό μου τρόπο:
Κατά κύριο λόγο, το να είμαι ενήλικος πάει να πει
πως αναλαμβάνω την ευθύνη
όσων κάνω κι όσων λέω,
όσων αποσιωπώ
κι όσων δεν κάνω.

Κι αυτό πάει να πει πως ξέρω ότι, ενεργητικός ή παθητικός…

Είμαι-αν όχι ο μόνος-, τουλάχιστον
ένας αναγκαίος συνυπεύθυνος
για όσα μου συμβαίνουν.

Φυσικά, αυτή η συνευθύνη που περιγράφω δεν παραπέμπει σε κάποια ικανότητά μας να προκαλούμε εμείς οι ίδιοι τα γεγονότα απλώς και μόνο ενεργώντας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αν ήταν έτσι, τότε αυτός θα ήταν ένας δρόμος προς την παντοδυναμία και όχι προς την ωριμότητα.

Ούτε βέβαια υποστηρίζω ότι μπορούμε να βασιστούμε σε κάποια ικανότητα πρόβλεψης- κάθε άλλο. Για μένα, το να είναι κανείς ενήλικος προϋποθέτει ότι γνωρίζει πως τα προγνωστικά του έχουν όρια, και παρά ταύτα αρνείται να χρησιμοποιήσει αυτό ακριβώς το επιχείρημα προκειμένου να ερμηνεύσει τις αντιξοότητες· προϋποθέτει επίσης ότι εγκαταλείπει τη συνήθειά του να ρίχνει το φταίξιμο στις απρόβλεπτες περιστάσεις και να προσπαθεί έτσι να δικαιολογήσει τα λάθη, τις παραλήψεις ή την απρονοησία του.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΤΥΧΗΣ
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ opera animus

lecturesbureau.gr

Ψυχολογία

Η μεγαλύτερη ευλογία είναι να έχεις χρόνο Χρόνο να γελάσεις, να χαρείς, να ερωτευτείς Χρόνο να ονειρευτείς και να παλέψεις Για να ενσαρκώσεις τα όνειρα που σε κρατούν ξύπνιο τις νύχτες…

Χρόνο να αγαπήσεις βαθιά και να συγχωρήσεις Χρόνο να πέσεις και να ξανασηκωθείς Χρόνο να κλάψεις και να ωριμάσεις Χρόνο να ταξιδέψεις και να γνωρίσεις τη γη Τους ανθρώπους και τον εαυτό σου…

Τόσο πολύτιμο δώρο ο χρόνος Αφήνεται στα χέρια μας Να τον χρησιμοποιήσουμε κατά βούληση Να τον εξαργυρώσουμε στην τράπεζα της ζωής Μέχρι το τελευταίο του δευτερόλεπτο…

Η μεγαλύτερη ευλογία είναι να μεγαλώνεις Zώντας τον χρόνο σου… Να ανοίγεις και να κλείνεις τους κύκλους σου ένδοξα Να πλουτίζεις από εμπειρίες και όχι να φτωχαίνεις ψυχικά Να δίνεις και να δίνεσαι σε ό,τι αξίζει Ακόμη και σε ό,τι αποδείχτηκε λιγότερο Από αυτό που περίμενες Αρκεί να είσαι αληθινός στα λόγια και στα έργα Με όλα τα λάθη και τις αδυναμίες σου… Άλλωστε δεν γεννήθηκες Θεός Προσπαθείς όμως να του μοιάσεις…

Κι εδώ έρχεται η τιμή να σου σφραγίσει την ύπαρξη Η τιμή της προσπάθειας Η τιμή των όπλων κατά της απανθρωπιάς… Η μεγαλύτερη ευλογία είναι Να διατηρείς την ψυχή σου νεανική μέσα στον χρόνο Να βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να μην τρομάζεις Να αναγνωρίζεις στα μάτια σου το παιδί που έπαιζε στις αλάνες

Να χαϊδεύεις τις ρυτίδες σου με σεβασμό Γιατί είναι παράσημα της αντοχής σου… Να χαμογελάς που κρατάς αναμμένη τη φλόγα μέσα σου Παρά το φύσηγμα των ανέμων Να καμαρώνεις που συνεχίζεις να αφήνεις τα ίχνη σου με αξιοπρέπεια Να αγκαλιάζεις το πριν και το μετά σου με δύναμη Γιατί όλα είναι εσύ… 

Γύρισε και κοίταξε το ρολόι σου που χτυπάει ακόμη Φόρεσε τον καλύτερο εαυτό σου και βγες έξω Είσαι νικητής και δεν το ξέρεις Στον στίβο της ζωής έχεις τον Χρόνο σύμμαχο και αρωγό σου Σαντίνα Δεναξά Πηγή: Pulse of love

awakengr.com

Ψυχολογία

Της Λουκίας Μητσάκου

Αν παρατηρήσεις προσεκτικά την πορεία της ζωής όσων θαυμάζεις αυτήν τη στιγμή, θα διαπιστώσεις πως είναι άνθρωποι που δεν πήραν τον εύκολο δρόμο, πως οι επιλογές τους δεν ήταν πάντα οι αναμενόμενες και για πολλές από αυτές μπορεί ούτε οι ίδιοι να είναι ιδιαίτερα περήφανοι σήμερα.

Έχεις ποτέ αναρωτηθεί για την ευεργετική δύναμη του αντιπαραδείγματος; Έχεις συνειδητοποιήσει πως οι κακές επιλογές μπορούν να σε λυτρώσουν; Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θαυμάζεις -και τους αξίζει να τους θαυμάζεις- έχουν κάνει πολλά λάθη, έχουν και από ένα παρελθόν που θα ήθελαν να ξεχάσουν, έχουν πονέσει πολύ, έχουν προδοθεί τόσες φορές που έχουν χάσει το μέτρημα, έχουν αγαπήσει ανθρώπους οι οποίοι τους κακοποιούσαν ψυχολογικά, έχουν εξευτελιστεί και έχουν συνάψει φιλικές σχέσεις με ανθρώπους που ούτε θα τους πλησίαζες.

Μπορεί να μην ήταν εύκολο, μπορεί να θέλουν να τα ξεχάσουν, μπορεί να μην τους σεβόσουν εάν τους γνώριζες σε αυτές τις σκοτεινές τους φάσεις αλλά σίγουρα, εάν δεν είχαν περάσει από αυτά τα στάδια, σήμερα δεν θα τους θαύμαζες. Η σοφία είναι πράγμα πανάκριβο, ξέρεις. Την αξία της καλοσύνης δεν την έμαθα από ανθρώπους δοτικούς και καλόψυχους.

Την έμαθα από ανθρώπους τσιγκούνηδες, λίγους, κακούς. Εκεί κατανόησα τη σημασία του να είσαι καλός, τη χρησιμότητα, τις ευεργετικές ιδιότητες του να αγαπάς και τη χαρά του να δίνεις. Το λίγο τους με έπνιξε, μου προκάλεσε ασφυξία, κλειστοφοβία και αγάπησα το πολύ.

Και έμαθα να μην συμβιβάζομαι ούτε με το λίγο ούτε καν με το λιγότερο. Την αξία και τη δύναμη της σιωπής την έμαθα από ανθρώπους που μιλούν συνεχώς χωρίς να λένε τίποτα. Γιατί αυτοί που μιλούν συνεχώς, σπάνια έχουν να πουν κάτι. Θυμάστε, φυσικά, από το σχολείο τον τύπο που πεταγόταν συνέχεια και έκανε σχόλια στο δάσκαλο και έλεγε με άλλα λόγια αυτά που μόλις άκουσε και απαντούσε ο ίδιος στις ερωτήσεις που έθετε, μόνο και μόνο για να ακούγεται η φωνή του. Η ενήλικη ζωή είναι γεμάτη από τέτοιους τύπους.

Και κάπως έτσι αγάπησα αυτούς τους όμορφους ανθρώπους τους σιωπηλούς με το μυαλό το θορυβώδες. Τη σέβομαι τη σιωπή. Τη σέβομαι όσο λίγα πράγματα. Τους αγαπώ τους ανθρώπους που δεν «εξαντλούνται μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου». Είναι δικοί μου άνθρωποι. Δικοί μου όσο λίγοι. Την αξία της αγάπης την έμαθα από εκείνους που μου τη στέρησαν.

Όχι μόνο από εκείνους που δεν με αγάπησαν αλλά και από εκείνους που δεν με άφησαν να τους αγαπήσω εγώ. Δεν ξέρω με σιγουριά σε ποιους το κρατάω περισσότερο. Μάλλον στους δεύτερους. Γιατί, στην τελική, τι συμβαίνει στ’ αλήθεια όταν ψάχνεις κάποιον; Ποια είναι η ανάγκη σου η πραγματική; Θες να αγαπηθείς ή μήπως θες να σε αφήσει να τον αγαπήσεις εσύ;

Έτσι αγάπησα την αγάπη- όταν κατάλαβα πως δεν είναι δεδομένη και πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι διατεθειμένοι ούτε να τη δώσουν ούτε να τη δεχθούν. Το λίγο των «λίγων» με έσπρωξε σε αυτό το ασυμβίβαστο πολύ. Διάβασα πολλά κακά βιβλία για να μάθω από καλή λογοτεχνία και άκουσα κακή μουσική για να μάθω τι κάνει τα αυτιά μου να χαίρονται στ’ αλήθεια. Έκανα αποτυχημένες σχέσεις για… Όχι, εντάξει, δεν με έκαναν να μάθω ακόμα πώς να κάνω μια σχέση να πετύχει αλλά με έκαναν να μάθω καλύτερα τον εαυτό μου. Τις ευγνωμονώ τις αποτυχημένες σχέσεις μου γιατί με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έχεις κάνει λάθη.

Πήρες λάθος αποφάσεις, αγάπησες ακατάλληλους ανθρώπους, εμπιστεύτηκες λάθος ανθρώπους, έσπασες τα μούτρα σου. Και έχεις δυο επιλογές: να έχεις κακές αναμνήσεις που θα σε τραβάνε πίσω ή να μάθεις κάτι σωστό από το κάθε λάθος. Δε γνωρίζω για την εγκυρότητα της ατάκας- καραμέλας «Κάθε εμπόδιο για καλό» και αν είχα την εξουσία, θα την ποινικοποιούσα ως φράση χωρίς δεύτερη σκέψη.

Γνωρίζω, όμως, με βεβαιότητα πως αν πάρεις το χρόνο που χρειάζεσαι και δεις τα πράγματα από μια απόσταση και χωρίς φόβο (αλλά με πάθος! Πάντα με πάθος!), θα δεις πως από τα λάθη σου θα μάθεις και όχι από τα σωστά σου. Σίγουρα δεν χρειάζεται να χάσεις κάτι για να το εκτιμήσεις.

Πρέπει, όμως, να έχεις χάσει κάτι στο παρελθόν για να εκτιμήσεις αυτό που έχεις τώρα. Και, αν δε σπάσεις, πώς θα μάθεις από τι είσαι φτιαγμένος; Εξάλλου, τα λάθη μας είμαστε και όχι τα σωστά μας. Τίποτα γκουρμέ δεν θα σε κάνει να εκτιμήσεις το φαγητό. Μόνο το κακό φαγητό θα σε κάνει να εκτιμήσεις το καλό φαγητό. Την ευγνωμοσύνη θα τη διδαχθείς από τους αγνώμονες και τη δικαιοσύνη από όσους σε αδικούν.

 anapnoes.gr thessalonikiartsandculture.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

 Σε κάποια στιγμή της ζωής – μερικές φορές στα πρώτα μας χρόνια, άλλοτε όψιμα – είναι βέβαιο ότι όλοι μας θα ξυπνήσουμε και θα αντιληφθούμε τη θνητότητά μας. Είναι τόσο πολλά αυτά που την πυροδοτούν: μια ματιά στον καθρέφτη που δείχνει το σαγόνι μας να κρεμάει, τα μαλλιά μας ν’ ασπρίζουν, τους ώμους να καμπουριάζουν.

Η παρέλαση των γενεθλίων, ιδίως όσων αφορούν στρογγυλές δεκαετίες – πενήντα, εξήντα, εβδομήντα. Η συνάντηση μ’ ένα φίλο που έχεις καιρό να τον δεις και σε σοκάρει το πόσο έχει γεράσει.

Όταν βλέπεις παλιές φωτογραφίες του εαυτού σου και των ανθρώπων που γέμιζαν την παιδική σου ηλικία κι είναι πια από καιρό νεκροί. Μια συνάντηση με τον Κύριο Θάνατο σ’ ένα όνειρο. Τ

ι νιώθει κανείς, όταν έχει μια τέτοια εμπειρία; Και τι κάνει γι’ αυτό; Βυθίζεται σε μια φρενιτιώδη δραστηριότητα, για να εξαντλήσει το άγχος και ν’ αποφύγει το θέμα; Προσπαθεί ν’ απομακρύνει τις ρυτίδες με αισθητική χειρουργική ή να βάψει τα μαλλιά του; Αποφασίζει να παραμείνει για μερικά χρόνια στην ηλικία των τριανταεννέα ετών;

Περισπά πολύ γρήγορα τον εαυτό του με τη δουλειά και τη ρουτίνα της καθημερινής ζωής; Σβήνει από τη μνήμη του κάθε τέτοια εμπειρία; Αγνοεί τα όνειρά του; Σας προτρέπω να μη περισπάτε τον εαυτό σας. Το αντίθετο, γευτείτε την αφύπνισή σας.

Εκμεταλλευτείτε την. Κάντε ένα σταμάτημα, καθώς κοιτάζετε τη φωτογραφία του νεότερου εαυτού σας. Αφήστε την έντονη στιγμή να σας κατακλύσει και παρατείνετέ τη λιγάκι.

Γευτείτε και τη γλυκύτητά της μαζί με την πικρή της γεύση.

Μην ξεχνάτε το πλεονέκτημα που προσφέρει το να παραμείνετε εν επίγνωση του θανάτου, το ν’ αγκαλιάσετε τη σκιά του. Μια τέτοια επίγνωση μπορεί ν’ αφομοιώσει το σκοτάδι με τη σπίθα σας για ζωή και να βελτιώσει τη ζωή σας, όσο ακόμα την έχετε.

Ο καλύτερος τρόπος για να εκτιμήσουμε τη ζωή, για ν’ αγαπήσουμε οτιδήποτε πολύ βαθιά, είναι να έχουμε επίγνωση ότι οι εμπειρίες αυτές είναι προορισμένες να χαθούν.

Έχω πολλές φορές εκπλαγεί ευχάριστα βλέποντας έναν ασθενή να κάνει ουσιαστικές θετικές αλλαγές πολύ αργά στη ζωή του, ακόμα και κοντά στον θάνατο.

Ποτέ δεν είναι πολύ αργά. Ποτέ δεν είμαστε πολύ γέροι για κάτι τέτοιο.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Irvin D. Yalom, «Στον Κήπο του Επίκουρου Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου».

Πηγή: sfdc-wwwsfdcblogcom o-klooun.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Η διάνοια της φύσης λειτουργεί πάντα με άκοπη ευκολία… με ανεμελιά, αρμονία και αγάπη.

Όταν ελέγχουμε τις δυνάμεις της αρμονίας, της χαράς και της αγάπης, δημιουργούμε επιτυχία και καλοτυχία με άκοπη προσπάθεια.

Αυτός ο νόμος βασίζεται στο γεγονός πως η διάνοια της φύσης λειτουργεί με άκοπη ευκολία και ελεύθερη ανεμελιά.

Αυτή είναι η αρχή της ελάχιστης δράσης ή της μη αντίστασης, άρα και η αρχή της αρμονίας και της αγάπης. Όταν διδαχτούμε αυτό το μάθημα από τη φύση, μπορούμε εύκολα να πραγματοποιήσουμε όλες τις επιθυμίες μας. (ή να δημιουργήσουμε τη δική μας… πραγματικότητα σαν μικρά χαρούμενα και ανέμελα παιδιά, όπως λέω συχνά στην Κοινότητα των Συν-Δημιουργών… ή την ομάδα των Μπλε Ουρανών…)

Αν παρατηρήσετε τη φύση να εργάζεται, θα δείτε πως καταβάλλει πάντα την ελάχιστη προσπάθεια. Το χορτάρι δεν προσπαθεί να μεγαλώσει, απλώς μεγαλώνει. Τα ψάρια δεν προσπαθούν να κολυμπήσουν, απλώς κολυμπούν. Τα λουλούδια δεν προσπαθούν ν’ ανθίσουν, απλά ανθίζουν. Τα πουλιά δεν προσπαθούν να πετάξουν, απλά πετούν.

Τέτοια είναι η εγγενής τους φύση. Η Γη δεν προσπαθεί να γυρίσει γύρω από τον άξονά της. Είναι στη φύση της Γης να στροβιλίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα μέσα στο διάστημα. Είναι στη φύση των μωρών να είναι χαλαρά κι ευτυχισμένα. Είναι στη φύση του Ήλιου να λάμπει. Είναι στη φύση των αστεριών να αστραποβολούν. Και είναι στη φύση των ανθρώπων να εκπληρώνουν τα όνειρά τους εύκολα και αβίαστα.

Στη βεδική επιστήμη- την πανάρχαια φιλοσοφία της Ινδίας- αυτή η αρχή είναι γνωστή ως αρχή της οικονομίας της προσπάθειας ή της βέλτιστης επίτευξης με τον ελάχιστο κόπο. Τελικά φτάνει κανείς σε θέση να μη κάνει τίποτα και ωστόσο να επιτυγχάνει τα πάντα.

Αυτό σημαίνει πως εμφανίζεται απλώς μια αμυδρή ιδέα και στην συνέχεια η υλοποίηση της ιδέας έρχεται άκοπα. Αυτό που συνήθως ονομάζεται ‘’θαύμα’’ είναι στην πραγματικότητα μια έκφραση του Νόμου της Ελάχιστης Προσπάθειας.

Η διάνοια της φύσης λειτουργεί εύκολα, ακαριαία, χωρίς τριβές και αντιφάσεις. Δεν είναι γραμμικά λογική αλλά διαισθητική, ολιστική και καρποφόρα. Όταν βρίσκεστε σε αρμονία με την φύση, όταν έχετε αποκτήσει τη γνώση του αληθινού σας Εαυτού, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Νόμο της Ελάχιστης Προσπάθειας.

Ελάχιστη προσπάθεια υπάρχει όταν οι πράξεις μας έχουν σαν κίνητρο την αγάπη, μιας και όλη η φύση συγκρατείται από την ενέργεια της αγάπης. Όταν αναζητάτε την εξουσία και τον έλεγχο πάνω στους άλλους, δεν κάνετε τίποτα άλλο απ’ το να σπαταλάτε ενέργεια.

Όταν αποζητάτε τα χρήματα ή τη δύναμη για χάρη του ‘’εγώ’’, τότε ξοδεύετε ενέργεια κυνηγώντας μια ψευδαίσθηση της ευτυχίας, αντί να απολαμβάνετε την ευτυχία της στιγμής. ‘Όταν ποθείτε τα χρήματα μόνο για προσωπικό όφελος, τότε αποκόπτετε τη ροή της ενέργειας και παρεμβαίνετε στην έκφραση της διάνοιας της φύσης.

Όταν όμως οι πράξεις σας έχουν σαν κίνητρο την αγάπη, δεν υπάρχει σπατάλη ισχύος. Τότε το δυναμικό σας πολλαπλασιάζεται και συσσωρεύεται- και η επιπλέον ενέργεια την οποία συγκεντρώνετε, μπορεί να διοχετευτεί έτσι ώστε να δημιουργήσετε οτιδήποτε θελήσετε, ακόμη και τον απεριόριστο πλούτο.

Μπορείτε να φανταστείτε το υλικό σας σώμα σαν μια συσκευή ελέγχου της ενέργειας: μπορεί να δημιουργήσει, να αποθηκεύσει και να ξοδέψει ενέργεια. Αν γνωρίζετε πώς να δημιουργείτε, να αποθηκεύετε και να διοχετεύετε την ενέργεια με αποτελεσματικό τρόπο, τότε μπορείτε να δημιουργήσετε όσο πλούτο θέλετε.

Η προσοχή και η προσκόλληση στο ‘’εγώ’’ καταναλίσκει το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας. Όταν λοιπόν, εσωτερικό σημείο αναφοράς σας γίνεται το ‘’εγώ’’, όταν αναζητάτε τον έλεγχο και την εξουσία πάνω στους άλλους ή κυνηγάτε την επιδοκιμασία τους, ξοδεύετε ενέργεια με σπάταλο τρόπο.

Αντίθετα, όταν αυτή η ενέργεια απελευθερωθεί, μπορείτε να την επαναδιοχετεύσετε και να τη χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε οτιδήποτε θελήσετε. Όταν εσωτερικό σημείο αναφοράς είναι το πνεύμα σας, μπορείτε να μην επηρεάζεστε από καμιά κακόβουλη κριτική και να μη φοβάστε καμιά πρόκληση στη ζωή. Μπορείτε να τιθασεύσετε τη δύναμη της αγάπης και να χρησιμοποιήσετε την ενέργεια δημιουργικά για να επιτύχετε την αφθονία και την εξέλιξη.

Στο βιβλίο ‘’Η Τέχνη Του Ονειρέματος’’ Ο Δον Χουάν λέει στον Κάρλος Καστανέντα:
Ξοδεύουμε το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς μας για να αποδείξουμε την σπουδαιότητά μας… Αν καταφέρναμε να χάσουμε ένα μόνο μέρος από αυτήν την σπουδαιότητα, θα μας συνέβαιναν δύο καταπληκτικά πράγματα. Πρώτον, θα απελευθερώναμε την ιδέα με την οποία προσπαθούμε να διατηρήσουμε την απατηλή ιδέα του ‘’μεγαλείου’’ μας και, δεύτερον, θα προμηθεύαμε στον εαυτό μας αρκετή ενέργεια για να …μπορέσει ν’ αντικρίσει έστω και στιγμιαία το πραγματικό μεγαλείο του σύμπαντος.

Υπάρχουν τρία στοιχεία στον Νόμο της Ελάχιστης Προσπάθειας- τρία πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να θέσετε σε ενέργεια την αρχή ‘’κάνε λιγότερα και πέτυχε περισσότερα’’. Το πρώτο στοιχείο είναι η Αποδοχή. Αποδοχή σημαίνει να πάρετε μια απόφαση:

‘’Σήμερα θα αποδεχτώ τους ανθρώπους, τις καταστάσεις, τις περιστάσεις και τα γεγονότα, όπως κι αν έρθουν’’. Αυτό σημαίνει ν’ αναγνωρίζετε ότι κάθε στιγμή είναι όπως πρέπει να είναι, αφού ολόκληρο το σύμπαν είναι όπως πρέπει να είναι. Αυτή η στιγμή- η στιγμή που βιώνετε ακριβώς τώρα – είναι το αποκορύφωμα όλων των στιγμών που περάσατε στο παρελθόν. Αυτή η στιγμή είναι έτσι, επειδή όλο το σύμπαν είναι έτσι.

Όταν αντιμάχεστε αυτήν την στιγμή στην ουσία αντιμάχεστε όλο το σύμπαν. Αντί γι αυτό μπορείτε να πάρετε την απόφαση να μην αντιπαλέψετε όλο το σύμπαν αντιπαλεύοντας αυτήν την στιγμή. Αυτό σημαίνει πως η αποδοχή της κάθε στιγμής στη ζωή μας θα πρέπει να είναι ολοκληρωτική και απόλυτη.

Αποδέχεστε τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θα θέλατε να είναι αυτή τη στιγμή. Έχει σημασία να κατανοήσετε το νόημα αυτής της φράσης. Μπορείτε να εύχεστε ν’ αλλάξουν τα πράγματα στο μέλλον, αλλά αυτή τη στιγμή θα πρέπει να τα αποδέχεστε ως έχουν.

Όταν νιώθετε εκνευρισμένοι ή αναστατωμένοι από ένα πρόσωπο ή κάποια κατάσταση, θυμηθείτε πως στην ουσία δεν αντιδράτε σ’ αυτό το πρόσωπο ή στην κατάσταση αλλά στα συναισθήματά σας γι’ αυτά. Τα συναισθήματα είναι καθαρά δικά σας και κανείς άλλος δεν είναι υπεύθυνος για την εκδήλωσή τους.

Όταν αναγνωρίσετε και καταλάβετε πλήρως αυτή την ιδέα, τότε είστε έτοιμοι ν’ αναλάβετε την ευθύνη για το πώς νιώθετε και να την αλλάξετε. Αν μπορείτε να αποδέχεστε τα πράγματα όπως έχουν, τότε μπορείτε να αναλάβετε την ευθύνη για την κατάστασή σας και για όλα τα γεγονότα τα οποία θεωρείτε ως προβλήματα.

Αυτό μας οδηγεί στο δεύτερο στοιχείο του Νόμου της Ελάχιστης Προσπάθειας: την ευθύνη. Τι σημαίνει ευθύνη; Ευθύνη σημαίνει να μη κατηγορείς κανέναν και τίποτα για την κατάστασή σου, ακόμα κι εσένα τον ίδιο. Έχοντας αποδεχτεί μια κατάσταση, ένα γεγονός, ένα πρόβλημα, ευθύνη είναι η ικανότητα να ανταποκριθείτε δημιουργικά στην κατάσταση όπως εμφανίζεται τώρα.

Όλα τα προβλήματα εμπεριέχουν το σπέρμα της ευκαιρίας και αυτή η συνειδητοποίηση, σας επιτρέπει να αρπάξετε την στιγμή και να τη μετατρέψετε σε μια καλύτερη κατάσταση ή αποτέλεσμα.

Όταν το καταφέρετε, η κάθε υποτιθέμενα προβληματική κατάσταση θα γίνει μια ευκαιρία για τη δημιουργία κάτι νέου και όμορφου. Και κάθε υποτιθέμενος βασανιστής ή τύραννος θα μετατραπεί σε δάσκαλό σας.

Η πραγματικότητα είναι θέμα ερμηνείας. Αν επιλέξετε αυτή την ερμηνεία, θ’ αποκτήσετε πολλούς δασκάλους και θα σας δοθούν πολλές ευκαιρίες να εξελιχθείτε.

Όποτε αντιμετωπίζετε έναν τύραννο, βασανιστή, ένα δάσκαλο, φίλο ή εχθρό (όλοι σημαίνουν το ίδιο πράγμα) να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας: ‘’Αυτή η στιγμή είναι έτσι όπως πρέπει να είναι’’.

Όποιες σχέσεις κι αν έχετε προσελκύσει στη ζωή σας αυτή τη στιγμή, είναι ακριβώς όποιες χρειάζεστε για τη συγκεκριμένη στιγμή. Υπάρχει μια κρυφή σημασία πίσω από κάθε γεγονός και αυτή η κρυφή σημασία εξυπηρετεί οπωσδήποτε την δική σας εξέλιξη.

Το τρίτο στοιχείο του Νόμου της Ελάχιστης Προσπάθειας είναι η άρνηση υπεράσπισης. Αυτό σημαίνει πως έχετε απαλλαγεί απ’ την ανάγκη να πείσετε τους άλλους για τις απόψεις σας.

Αν παρατηρήσετε τους ανθρώπους γύρω σας, θα δείτε ότι περνούν το ενενήντα εννέα τοις εκατό του χρόνου τους υπερασπιζόμενοι τις απόψεις τους. Αν απαλλαγείτε από την ανάγκη να υποστηρίζετε τις απόψεις σας, θ’ αποκτήσετε πρόσβαση σε τεράστια ποσά ενέργειας τα οποία μέχρι τώρα σπαταλούσατε άσκοπα.

Όταν περνάτε στην άμυνα, όταν κατηγορείτε τους άλλους και δεν παραδίδεστε στην στιγμή, η ζωή σας συναντά αντίσταση. Αν οποιαδήποτε στιγμή συναντήσετε αντίσταση, αναγνωρίστε ότι- πιέζοντας την κατάσταση- απλά θ’ αυξήσετε αυτήν την αντίσταση ακόμα περισσότερο.

Δεν πρέπει να στέκεστε άκαμπτοι σαν την ψηλή βελανιδιά που ραγίζει και καταρρέει μέσα στην καταιγίδα. Αντίθετα, θα πρέπει να είστε εύκαμπτοι και ευπροσάρμοστοι, όπως το καλάμι που λυγίζει μέσα στην καταιγίδα και επιβιώνει.

Αποφεύγετε εντελώς να υπερασπίζεστε την γνώμη σας. Όταν δεν έχετε αντικείμενο για να υπερασπιστείτε, τότε δεν θα επιτρέπετε την δημιουργία καμιάς διαφωνίας. Αν κάνετε κάτι τέτοιο συνεχώς- αν σταματήσετε να πολεμάτε και να αντιστέκεστε- θα έχετε την πλήρη εμπειρία του παρόντος, πράγμα το οποίο αποτελεί ένα ανεκτίμητο δώρο.

Κάποιος κάποτε μου είπε:
‘’Το παρελθόν είναι ιστορία, το μέλλον είναι μυστήριο και το παρόν είναι δώρο’’.
Και είχε απόλυτο δίκιο.

Αν αγκαλιάσετε το παρόν και γίνετε ένα μαζί του, θα αισθανθείτε μια φωτιά, μια λάμψη, μια σπίθα έκστασης να πάλλεται μέσα σε κάθε ζωντανό πλάσμα.

Καθώς θ’ αρχίσετε να νιώθετε αυτή την αγαλλίαση του πνεύματος με οτιδήποτε είναι ζωντανό, η χαρά θα αναβλύσει μέσα σας και θ’ απαλλαγείτε από τα τρομερά φορτία της άμυνας, της αντιπάθειας και της κακίας. Μόνο τότε θα νιώσετε ανάλαφρη την καρδιά σας και θα γίνετε χαρούμενοι, ανέμελοι και ελεύθεροι.

Μέσα σ’ αυτή τη χαρούμενη και απλή ελευθερία, θ’ αντιληφθείτε πέρα από κάθε αμφιβολία, πως οτιδήποτε επιθυμήσετε θα είναι δικό σας, οποτεδήποτε το θελήσετε, αφού η επιθυμία σας θα προέρχεται από ένα επίπεδο χαράς και όχι απ’ το επίπεδο του άγχους και του φόβου.

Δεν χρειάζεται να δικαιολογήσετε τίποτα. Απλά δηλώστε την πρόθεσή σας στον εαυτό σας και θα αισθανθείτε πληρότητα, ευτυχία, χαρά, ελευθερία και αυτονομία σε κάθε λεπτό της ζωής σας.

Αποφασίστε ν’ ακολουθήσετε το μονοπάτι της παθητικής αντίστασης. Αυτό είναι το μονοπάτι μέσα απ’ το οποίο η διάνοια της φύσης ξετυλίγεται αυτόματα, χωρίς τριβή ή προσπάθεια. Όταν θ’ αποκτήσετε αυτόν τον υπέροχο συνδυασμό αποδοχής, ευθύνης και άρνησης αντίστασης, θα νιώσετε τη ζωή να κυλά με άκοπη ευκολία.

Όταν μένετε ανοιχτοί σε όλες τις απόψεις-και δεν είστε άκαμπτα προσκολλημένοι μόνο σε μια- τα όνειρα και οι επιθυμίες σας θα ρέουν σύμφωνα με τις επιθυμίες της φύσης. Τότε θα μπορέσετε ν’ απελευθερώσετε τις προθέσεις σας χωρίς προσκόλληση και απλώς να περιμένετε την κατάλληλη εποχή που θα πραγματοποιηθούν.

Μπορείτε να είστε βέβαιοι, πως όταν θα έρθει η κατάλληλη εποχή, οι επιθυμίες σας θα υλοποιηθούν. Αυτός είναι ο Νόμος της Ελάχιστης Προσπάθειας.

του Deepack Chopra

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Η καλλιέργεια στενών φιλικών σχέσεων είναι ένας από τους πιο σίγουρους τρόπους για να γνωρίσεις μεγαλύτερη ευτυχία και χαρά στη ζωή σου.

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι οι άνθρωποι με ευρύ φιλικό και οικογενειακό κύκλο ζουν περισσότερο, γελούν περισσότερο και στενοχωριούνται λιγότερο. Οι φιλίες, όπως όλα τα καλά πράγματα στη ζωή, απαιτούν χρόνο, ενέργεια και δέσμευση. Όμως, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να σου προσφέρουν μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Όπως έγραψε ένας φιλόσοφος πριν από πολλούς αιώνες, «τίποτα στον κόσμο δεν αξίζει περισσότερο από τη φιλία. Αυτοί που την εξορίζουν από τις ζωές τους είναι σαν να αποδιώχνουν το φως του ήλιου από τη Γη, καθώς, από όλα τα δώρα που μας έχει χαρίσει η φύση, είναι το πιο όμορφο, το πιο τερπνό».

Καθώς μεγάλωνα, ο πατέρας μου μου έλεγε συχνά ότι ο άνθρωπος που έχει τρεις αληθινούς φίλους είναι ένας πραγματικά πλούσιος άνθρωπος. Δεν ξέχασα ποτέ αυτή τη συμβουλή και σε παροτρύνω κι εσένα να την πάρεις στα σοβαρά.

Για να χτίσεις πιο βαθιές φιλίες, θα πρέπει να είσαι διατεθειμένος να απομακρυνθείς από τον κλοιό ασφαλείας σου, να σπάσεις τον πάγο με τους ανθρώπους που ίσως δεν γνωρίζεις τόσο καλά και να δείξεις αληθινή ζεστασιά. Αν σπείρεις τους σπόρους της φιλίας, σίγουρα θα θερίσεις μια πλούσια σοδειά.

Αν βρεθείς σε ένα πάρτι, βρες το κουράγιο να πλησιάσεις κάποιον που θα ήθελες να γνωρίσεις καλύτερα και συστήσου μόνος σου. Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη έχει μια βαθιά ανάγκη για στοργή, και οι περισσότεροι θα είναι ευτυχείς που πήρες αυτή την πρωτοβουλία.

Αλλά τι έγινε ακόμη κι αν δεν βρεις ανταπόκριση; Αντί να το δεις σαν απόρριψη, δες το σαν απώλεια του άλλου και προχώρησε ευγενικά στο επόμενο άτομο που ίσως θελήσει να επωφεληθεί από όλα όσα έχεις να του προσφέρεις.

Πριν από λίγο καιρό, η μητέρα μου, πηγαίνοντας σε μια δουλειά, διαπίστωσε ότι είχε σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου της. Ρώτησε μια άγνωστη γυναίκα, που πότιζε το γρασίδι μπροστά στο σπίτι της, αν θα μπορούσε να αφήσει το αυτοκίνητο στο γκαράζ της μέχρι να περπατήσει ως το πλησιέστερο βενζινάδικο και να φέρει βοήθεια.

Η γυναίκα αποκρίθηκε πως δεν είχε κανένα πρόβλημα, κι έτσι η μητέρα μου άφησε το αυτοκίνητό της κι έφυγε. Όταν επέστρεψε με το παιδί από το βενζινάδικο που άλλαξε το λάστιχο, η μητέρα μου χτύπησε την μπροστινή πόρτα του σπιτιού κι ευχαρίστησε θερμά τη γυναίκα για την καλοσύνη της. Η γυναίκα προσκάλεσε τη μητέρα μου για ένα φλιτζάνι τσάι.

Προτού περάσει μία ώρα, οι δύο γυναίκες είχαν ανακαλύψει πως είχαν μεγαλώσει στην ίδια πόλη, είχαν πάει στο ίδιο σχολείο και είχαν πολλούς κοινούς γνωστούς. Μια όμορφη φιλία άρχισε να αναπτύσσεται απλώς επειδή η μητέρα μου πήρε την πρωτοβουλία να αποκτήσει μια καινούρια φίλη.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Robin Sharma «Ποιος θα κλάψει όταν πεθάνεις;» από τις εκδόσεις Διόπτρα – 

http://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Ο κανόνας των 5 δευτερολέπτων
ή πώς θα στείλεις την αναβλητικότητα… σπίτι της
Το κακό με την αναβλητικότητα δεν είναι ότι χάνεις πολύτιμο χρόνο αλλά ότι εξαιτίας της αισθάνεσαι πραγματικά άχρηστος, ανίκανος και ανάξιος.
Η συγγραφέας Mel Robbins μιλάει για τον κανόνα των 5 δευτερολέπτων που μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου. Δοκίμασε τον. Άλλωστε, τι έχεις να χάσεις;

Τα πράγματα είναι απλά. Αυτό που σε πειράζει με την αναβλητικότητα δεν είναι ότι όλο και κάτι αναβάλεις αλλά ότι εξαιτίας της απογοητεύεσαι και θυμώνεις με τον εαυτό σου. Έτσι λοιπόν, στο μυαλό σου, εκτός από χοντρός, χαζός, ηλίθιος, μόνος, εύπιστος ή απατημένος είσαι και ανάξιος.

Η συγγραφέας του βιβλίου “The 5 second rule”, Mel Robbins γράφει ότι αναβλητικότητα δεν είναι αντανάκλαση της προσωπικότητας και των ικανοτήτων σου.
Στην πραγματικότητα και σε σε φυσιολογικά πλαίσια, η αναβλητικότητα είναι μια συμπεριφορά που σε βοηθάει να αντιμετωπίσεις το άγχος σου.

Σε κανονικές συνθήκες εάν κάτι σε αγχώνει, ή σε κουράζει, θέλεις να το αποφύγεις. Έτσι, κάνεις αυτό που σου μοιάζει λογικό: το αποφεύγεις είτε αναβάλλοντας το είτε “θάβοντας” το.

Προκειμένου να το αναβάλεις μένεις απασχολημένος με το να σκέφτεσαι, να χαζολογάς, να τρως, να πίνεις, να τηλεφωνείς, να βλέπεις τηλεόραση, να χάνεσαι στα social.

Στιγμιαία αισθάνεσαι τόσο καλύτερα που γλίτωσες από αυτό που σε αγχώνει. Όμως, σύντομα το άγχος επιστρέφει πολλαπλάσιο.

Ο εγκέφαλος δεν είναι παρά μια “μηχανή” που έχει τις λειτουργίες της.
Ενδέχεται λοιπόν, κάποιες λειτουργίες να έχουν σκουριάσει. Διάβασε παρακάτω και θα καταλάβεις.

Υπάρχει ο έσω προμετωπιαίος εγκέφαλος ο οποίος και ευθύνεται για τις αποφάσεις που παίρνεις χωρίς καμία απολύτως σκέψη.

Αν σε κυνηγούσε μια αρκούδα θα καθόσουν να το σκεφτείς πριν τρέξεις όσο πιο γρήγορα μπορούσες; Όχι! Αν πνιγόταν ένα παιδάκι και ήσουν ο μόνος που θα μπορούσε να το σώσει θα το σκεφτόσουν για πολύ; Όχι!

Αυτή η λειτουργία των άμεσων αποφάσεων ατροφεί εξαιτίας τους άγχους.
Ναι, το άγχος, το στρες, η πολλή σκέψη, η ατολμία, ο φόβος κάνουν αυτή τη λειτουργία να αδρανεί και να εξαφανίζεται.

Η λύση στην αναβλητικότητα είναι να ενεργοποιήσεις εκείνο ακριβώς το μέρος του εγκεφάλου ώστε να βγεις από τον φαύλο κύκλο της αναβλητικότητας.

Τι μπορείς να κάνεις;

Αν υπάρχει κάτι που το αναβάλλεις συνεχώς, κάνε το αμέσως, σχεδόν τη στιγμή που θα σκεφτείς:

Τα ρούχα που θέλουν άπλωμα
το παιδί που θέλει προσοχή
η δουλειά που σε αγχώνει
η επίσκεψη στον γιατρό
η συζήτηση με τον διευθυντή
και οτιδήποτε άλλο σου κλέβει ενέργεια κάνε το αμέσως και μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα από τη στιγμή που θα το σκεφτείς.
Το μυστικό είναι να πάρεις την ακριβώς αντίθετη απόφαση από αυτή που σου “επιβάλουν¨ το άγχος ή ο φόβος σου.

Η γενναία απόφαση
Η Mel Robbins την αποκαλεί “Η γενναία απόφαση”. Όταν δρας με γενναιότητα και κουράγιο, ο εγκέφαλος σου δεν μπλέκεται σε αυτό και σε αφήνει να κάνεις αυτό που χρειάζεται να κάνεις άμεσα χωρίς να σε γεμίζει με αμφιβολία.

Αν όλη την ημέρα σκέφτεσαι το τηλεφώνημα που έχεις να κάνεις, απλά πάρε το τηλέφωνο και κάνε την κλήση. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι απογοητευτικό όμως μπορεί να είναι και θαυμάσιο. Όμως άλλο είναι το πραγματικό κέρδος….

Σε αυτή την περίπτωση μετράει το ότι απέδειξες στον εαυτό σου ότι μπορείς να αντιμετωπίσεις το άγχος σου.

Το πραγματικό όφελος είναι ότι γλυτώνεις χρόνο ανησυχίας και ότι ενεργοποιείς την αδρανοποιημένη από το άγχος περιοχή των γρήγορων αποφάσεων.

Όπως κάθε νέα συνήθεια έτσι κι αυτή χρειάζεται κάποιο χρόνο και επιμονή για να εγκαθιδρυθεί.
Δούλεψε με αυτή την τεχνική όσο πιο συχνά μπορείς μέσα στην ημέρα για ασήμαντα ή σημαντικά θέματα που σε απασχολούν. Από τα άπλυτα πιάτα μέχρι την επίσκεψη στον γιατρό.

Πάρε τις αποφάσεις σου μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα και ασχολήσου με αυτές για πέντε λεπτά τουλάχιστον. Και φρόντισε μετά να μην σκέφτεσαι για πέντε ώρες τις συνέπειες…

Η αναβλητικότητα είναι ένα τερατάκι που τρέφεται καθημερινά από την ενέργεια σου.
Δοκίμασε την τεχνική των πέντε δευτερολέπτων. Ίσως να είναι τελικά το κόλπο που θα σε βοηθήσει να πάρεις την ενέργεια σου πίσω και να ζήσεις μια καλύτερη ζωή χωρίς υπερβολική σκέψη, αναβλητικότητα, φόβο και φτωχά αποτελέσματα.

από την Καίτη Φαρμάκη

http://anewlife.gr

Ψυχολογία

Ψευτοταπεινούς χαρακτηρίζουμε τους ανθρώπους που έχουν την τάση να «παραπονιούνται» για κάτι, αλλά η αληθινή πρόθεσή τους είναι να καυχηθούν ή να κάνουν επίδειξη για κάτι.

Στην ανάπτυξη αυτής της συμπεριφοράς των ανθρώπων, έχει παίξει σημαντικό ρόλο και η εξέλιξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως τα Facebook, Instagram και Twitter, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα Mental Floss. Μια νέα έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι ταυτίζονται με αυτή την ψεύτικη «πραγματικότητα» και αυτό έχει επίπτωση στη συμπεριφορά τους, σύμφωνα με το TIME.

Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Harvardκαι Chapel, πραγματοποίησαν μια σειρά από πειράματα, με σκοπό να προσδιορίσουν τη συμπεριφορά και αργότερα την αποτελεσματικότητά της ως μορφή αυτοπροβολής. Τα ευρήματα του πειράματος έδειξαν ότι «αν όντως θέλετε να καυχηθείτε, ο κόσμος το καταλαβαίνει και ενοχλείται, άρα καλύτερα να είστε διαφανείς ως προς τις προθέσεις σας».

«Είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο», εξηγεί ο OvulSezer, συντάκτης της δημοσιευμένης μελέτης και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Chapel. «Όλοι γνωρίζουμε κάποιους ανθρώπους στη ζωή μας, είτε στα social media ή στο εργασιακό περιβάλλον, που έχουν αυτή την ενοχλητική συμπεριφορά. Πιστεύουν ότι ως ψευτοταπεινοί προβάλλουν μια άλλη πλευρά του εαυτού τους, αλλά αυτό που δείχνουν τελικά είναι η έλλειψη ειλικρίνιας».

Επιπλέον, η έρευνα έδειξε ότι οποιαδήποτε δήλωση που μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ψευτοτοταπεινοφροσύνη (είτε πρόκειται για κάποιο παράπονο ή κάποια προσβλητική ατάκα) «είναι λιγότερο αποτελεσματική από το σαφές καύχημα, ως προς την ικανότητα αντίληψης, την προσαρμοστικότητα στα αιτήματα και την οικονομική γενναιοδωρία».

«Όλοι το κάνουμε σε κάποιο βαθμό. Αν επιθυμείτε να ανακοινώσετε κάτι, μπορείτε να καυχηθείτε αλλά να το κάνετε σωστά και “σοβαρά” παρά να “χαθείτε στη μετάφραση”», λέει η Sezer.

Πηγή: Mental Floss

huffingtonpost.gr

http://akappatou.gr

Ψυχολογία

 Είστε το προϊόν όσων έχετε κάνει, όσων έχετε πει και όσων έχετε δει και έχετε πετύχει. Αλλά να θυμάστε: είστε επίσης ενεργός παράγοντας στην δική σας πραγματικότητα.

Ο χρόνος δεν σβήνει τίποτα! Τα δάχτυλα του χρόνου είναι καλλιτεχνικά, αδυσώπητα και ισχυρά. Για να μην βλέπετε τον εαυτό σας σαν μαριονέτα με σχοινιά, όμως, πρέπει να γνωρίζετε κάτι πολύ καλά: είστε ένας ενεργός παράγοντας στη ζωή σας. Υπάρχουν εκείνοι που ζουν με την ιδέα ότι «το παρελθόν είναι ό, τι είναι» και ότι δεν έχει σημασία τι είχε συμβεί χθες, διότι κάθε μέρα είναι μια καινούρια ευκαιρία για να αλλάξετε και να δημιουργήσετε μια καινούρια πραγματικότητα και να αφήσετε πίσω όσα έχουν περάσει.

Ενώ είναι αλήθεια ότι αυτό μπορεί να είναι μια πολύ θετική προοπτική για την προσωπική ανάπτυξη, υπάρχει κάτι άλλο που δεν πρέπει να ξεχνάτε: είστε το προϊόν όσων έχετε κάνει, όσων έχετε πει και όσων έχετε δει και έχετε πετύχει, τόσο μόνοι σας όσο και με άλλους. Το παρελθόν σας έχει γίνει ένα άρτιο κομμάτι του παρόντος σας και αποτελεί μέρος του εαυτού σας. Ο χρόνος σας διαμορφώνει και σας τοποθετεί στο παρόν, κάτι που πρέπει πάντα να γνωρίζετε. Σήμερα θα θέλαμε να σταθούμε λίγο περισσότερο σε αυτό.

Ο χρόνος πάντα βάζει τα πράγματα εκεί όπου ανήκουν Αυτή η φράση μπορεί να δίνει πιο ισχυρή εντύπωση: ο χρόνος βάζει τα πάντα στην θέση που τους αξίζει να είναι. Πολύ πιθανό να το θεωρείτε άδικο.

Αν είστε καλός άνθρωπος, γιατί νιώθετε τόσο δυστυχισμένοι αυτή τη στιγμή; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι απλή: η δυστυχία σας έχει ρίζες της στο παρόν και δεν έχει να κάνει με το παρελθόν σας. Πρέπει να αναλάβετε δράση και να παλέψετε για την ευημερία σας τώρα. Εδώ είναι μερικά παραδείγματα για να σας βοηθήσουν να το καταλάβετε καλύτερα.

Οι άνθρωποι που έχουν αντιμετωπιστεί με περιφρόνηση ή εγωισμό από τους γύρω τους ενδέχεται αυτή τη στιγμή να βιώνουν απόρριψη ή έλλειψη εμπιστοσύνης εξαιτίας των μελών της οικογένειάς τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τολμήσει ποτέ να βγουν από την ζώνη της άνεσής τους, είναι απογοητευμένοι με το παρόν και έχουν την αίσθηση ότι η ζωή τους δεν είναι όπως την είχαν ονειρευτεί. Ο άνθρωπος που σπέρνει πίκρα θα θερίσει μόνο μοναξιά.

Όπως μπορείτε να δείτε, αυτά τα μικρά παραδείγματα δημιουργούν μια κεντρική ιδέα: θα θερίσετε όλους τους καρπούς που σπείρατε εγκαίρως. Είστε ό, τι έχετε δει και έχετε νιώσει, αλλά μπορείτε να αλλάξετε Όντως μπορούν να αλλάξουν οι άνθρωποι; Η προσωπικότητα είναι ένα πολύπλοκο πράγμα.

Είναι ένα προϊόν των γονιδίων σας, του περιβάλλοντος στο οποίο έχετε μεγαλώσει και των εμπειριών της ζωής σας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη. Ωριμάζουν. Ομοίως, αποκτάτε επίγνωση των πτυχών του εαυτού σας τις οποίες θέλετε να βελτιώσετε. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν τις προσωπικότητές τους.

Αυτό που αλλάζει είναι η στάση τους. Μπορείτε να βελτιώνεστε όσο συνειδητοποιείτε ότι είναι απαραίτητο. Είστε ό, τι έχετε δει και βιώσει στο παρελθόν, αλλά επίσης είστε ο ενεργός παράγοντας στην δική σας πραγματικότητα. Αυτό αξίζει να το κρατάτε στο νου σας: εάν υπάρχει θέληση, ο άνθρωπος μπορεί να κάνει μια αλλαγή. Όταν ο χρόνος είναι άδικος

Δυστυχώς, το να είστε καλός άνθρωπος δεν εγγυάται ότι η ζωή σας θα είναι πάντα εξαιρετική. Ούτε αυτό καθορίζει ότι τα καλά πράγματα θα βρίσκονται συνέχεια στον δρόμο σας. Ενώ είναι αλήθεια ότι «ο χρόνος βάζει τα πράγματα στη θέση τους», πρέπει να καταλάβετε επίσης ότι η ζωή δεν πιστεύει πάντα στην ισότητα.

Να θυμάστε: Αν δείχνετε συνέχεια στον/στην σύντροφό σας αγάπη και σεβασμό, θα σας αγαπά για πάντα (αυτό δεν συμβαίνει πάντα).

Επειδή είστε πάντα ταπεινός στην δουλειά σας, το αφεντικό σας θα σας συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο (αυτό δεν ισχύει πάντα). Αφού έχω μεγαλώσει τα παιδιά μου με αγάπη και πάντα τους έδινα ό, τι επιθυμούσαν, θα μου συμπεριφέρονται πάντα με τον ίδιο τρόπο (πολλοί γονείς μπορούν να σας πουν ότι αυτό δεν θα συμβαίνει πάντα). Μπορεί να φαίνεται άδικο, αλλά στην πραγματικότητα η ισορροπία της ζωής δεν σημαίνει δικαιοσύνη. Δεν θα παίρνετε πάντα αυτό που πιστεύετε ότι θα έπρεπε να πάρετε σύμφωνα με αυτό που δώσατε. Το να είστε καλός άνθρωπος δεν εγγυάται την ευτυχία.

Ο χρόνος, περιστασιακά, δεν σας φέρεται όπως θα έπρεπε. Λοιπόν…τι μπορείτε να κάνετε σε αυτές τις περιπτώσεις; Πώς να αντιμετωπίσετε την καθημερινή αδικία Μην ενεργείτε παθητικά ενάντια της αδικίας. Αν κάποιος στο παρόν σας σάς φέρεται άσχημα, μην το παίρνετε προσωπικά και συμπεριφέρεστε σαν να είστε θύμα. Αντιδράστε.

Εάν θεωρείτε ότι ο χρόνος δεν σας φέρεται όπως σας αξίζει, δημιουργήστε την πραγματικότητα που θέλετε. Οι άνθρωποι δεν είναι μαριονέτες του πεπρωμένου τους: είμαστε οι μαχητές που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα τα είδη των προβλημάτων κάθε μέρα.

Να καταλάβετε ότι το να έχετε καλή καρδιά σας κάνει επίσης πιο ευαίσθητους. Νοιάζεστε για άλλους ανθρώπους και έχετε μεγαλύτερη συμπάθεια και συναισθηματική ειλικρίνεια. Όλα αυτά μπορούν να προκαλέσουν τους άλλους πού και πού να σας βλάψουν με εγωιστικές επιθυμίες . Να είστε γενναίοι και να μην σταματάτε να είστε καλός άνθρωπος.

Εάν πάντα σπέρνατε καλούς σπόρους, στο παρόν μην αφήνετε τον χρόνο να το αλλάξει. Βασιστείτε μόνο σε αυτό που κάνουν ή δεν κάνουν οι άλλοι. Ακολουθήστε το ένστικτό σας και να είστε ένα άξιο άτομο που είναι ικανό να είναι ευτυχισμένο και προσφέρει την ευτυχία στους άλλους.

Πηγή: meygeia.gr Image by Christian Schloe

awakengr.com

Ψυχολογία

Γιατί έχει σημασία αν ένας γονέας είναι ναρκισσιστής; Πώς μπορεί να πληγώσει αυτό ένα παιδί; Μπορεί να κάνετε αυτές τις ερωτήσεις, αν έχετε την κηδεμονία του παιδιού σας από κοινού με έναν/μία πρώην με ναρκισσιστικές τάσεις• αν έχετε μεγαλώσει με έναν ναρκισσιστή γονέα• αν βρίσκεστε σε σχέση με έναν ναρκισσιστή ή είστε ένας επαγγελματίας που εργάζεται σε μια περίπτωση που εμπλέκει ναρκισσιστή γονέα. Με βάση την έρευνα και την κλινική μου εμπειρία, θέλω εδώ να σας παρέχω ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το πώς αυτή η διαταραχή μπορεί να επιδράσει στα παιδιά.

Αρχικά, επιτρέψτε μου να εξηγήσω ότι η διαταραχή ναρκισσιστικής προσωπικότητας παρερμηνεύεται και παρεξηγείται όταν χρησιμοποιείται, για να χαρακτηρίσει κάποιον που είναι απλά αλαζόνας, υπερόπτης και εγωιστής. Αν και αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ενοχλητικά και καθόλου ευχάριστα, ο ναρκισσισμός αποτελεί μια βαθύτερη, πιο καταστροφική διαταραχή με ολέθριες επιδράσεις σε ανθρώπους, σχέσεις και στο ίδιο το άτομο.

Η αντιμετώπισή της είναι μια δύσκολη υπόθεση• πολλοί πιστεύουν ότι είναι αθεράπευτη. Οι ακρογωνιαίοι λίθοι της διαταραχής είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης και η ανικανότητα σύνδεσης με τον συναισθηματικό κόσμο των άλλων.

Πώς, λοιπόν, οι ναρκισσιστές γονείς επηρεάζουν τα παιδιά τους;
-Το παιδί δεν θα νιώθει οτι ακούγεται ή ότι γίνεται αντιληπτό.

-Τα συναισθήματα και η πραγματικότητα του παιδιού δεν θα γίνονται αντιληπτά.

-Θα το μεταχειρίζονται σαν ένα αξεσουάρ, παρά σαν ένα άτομο.

-Το παιδί θα αποκτά αξία σύμφωνα με αυτό που κάνει (συνήθως για τον γονέα) παρά για το τι είναι ως άνθρωπος.

-Το παιδί δεν θα μάθει να αναγνωρίζει ή να εμπιστεύεται τα ίδια του τα συναισθήματα και θα μεγαλώσει με μια «παραλυτική» αυτοαμφισβήτηση.

-Το παιδί θα διδαχθεί ότι ο τρόπος που φαίνεται είναι σημαντικότερος από το πώς νιώθει.

-Το παιδί θα φοβάται να είναι αληθινό και, αντιθέτως, θα διδαχθεί ότι η εικόνα είναι σημαντικότερη από την αυθεντικότητα.

-Το παιδί θα διδαχθεί να κρατά μυστικά, για να προστατέψει τον γονέα και την οικογένεια.

-Το παιδί δεν θα ενθαρρύνεται να αναπτύξει τη δική του αίσθηση εαυτού.

-Θα νιώθει συναισθηματικά άδειο.

-Θα μάθει να μην εμπιστεύεται τους άλλους.

-Θα νιώθει ότι χειραγωγείται, ότι το εκμεταλλεύονται και ότι το χρησιμοποιούν.

-Το παιδί θα είναι αυτό που θα στέκεται στο γονέα, παρά το αντίθετο.

-Η συναισθηματική ανάπτυξη του ατόμου θα καθυστερήσει.

-Το παιδί θα νιώσει ότι επικρίνεται αυστηρά, παρά ότι γίνεται αποδεκτό και ότι αγαπιέται.

– Θα μεγαλώσει, έχοντας μια μόνιμη σύγχυση για το πώς θα βρει την αγάπη, την αποδοχή και την προσοχή.

– Θα μεγαλώσει νιώθοντας ότι δεν θα είναι ποτέ «αρκετά καλό».

-Δεν θα έχει κάποιον πρότυπο για υγιείς συναισθηματικές συνδέσεις.

-Το παιδί δεν θα μάθει τα απαραίτητα όρια για τις σχέσεις.

-Δεν θα μάθει πώς να φροντίζει τον εαυτό του, αλλά αντίθετα, θα αναπτύσσει εύκολα το χαρακτηριστικό της εξάρτησης (θα φροντίζει τους άλλους, παραμελώντας τον εαυτό του).

-Το παιδί θα δυσκολευτεί να αποσυνδεθεί από τον γονέα, καθώς μεγαλώνει.

-Θα διδαχθεί να αναζητά την εξωτερική επιβεβαίωση, παρά την εσωτερική.

-Θα λαμβάνει ανάμεικτα μηνύματα όπως «κατάφερε τα καλύτερα, ώστε να με κάνεις περήφανο/η ως γονέα, αλλά όχι τόσο καλά που να με επισκιάζεις».

-Το παιδί, αν επισκιάσει τον γονέα, θα νιώσει τη ζήλεια από εκείνον/η.

-Δεν θα διδαχθεί να επαινεί τον εαυτό του, όταν το αξίζει.

-Το παιδί τελικά θα υποφέρει από κάποιο βαθμό μετατραυματικού στρες, κατάθλιψης και/ή άγχους στην ενήλικη ζωή του.

-Θα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι είναι ανάξιο για αγάπη, επειδή θα σκέφτεται ότι αν δεν το αγαπούν οι ίδιοι οι γονείς του, τότε ποιος άλλος θα το κάνει;

-Συχνά ντροπιάζεται ή ταπεινώνεται από έναν ναρκισσιστή γονέα και έτσι μεγαλώνει με έλλειψη αυτοεκτίμησης.

-Το παιδί συχνά γίνεται είτε εξαιρετικά επιτυχημένο, είτε αυτό- σαμποτέρ, είτε και τα δύο.

-Το παιδί θα χρειαστεί θεραπεία για τα τραύματά του και θα χρειαστεί να αυτό- αναθρέψει τον εαυτό του στην ενήλικη ζωή.

Η ανατροφή από έναν ναρκισσιστή γονέα είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά κακοποιητική και προκαλεί μακροχρόνια, αρνητικά αποτελέσματα στα παιδιά. Συχνά δεν γίνονται αντιληπτοί από τους επαγγελματίες, επειδή οι ναρκισσιστές μπορεί να είναι γοητευτικοί στην παρουσία, επιδεικνύοντας μια εικόνα, έτσι ακριβώς όπως θέλουν να γίνουν αντιληπτοί. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, τα παιδιά νιώθουν την ασφυξία και τον αγώνα με την μοναξιά και τον πόνο.

Ο ναρκισσιστής δεν παίρνει την ευθύνη για τα λάθη ή τη συμπεριφορά του, οπότε το παιδί πιστεύει ότι εκείνο είναι που φταίει. Έχοντας εργαστεί ως επαγγελματίας ψυχικής υγείας με εκατοντάδες παιδιά, αλλά και με ενήλικα παιδιά ναρκισσιστών γονέων, βλέπω τα παραπάνω συμπτώματα να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ο τρόπος ζωής διαφέρει, όπως και οι ιστορίες, αλλά όλες έχουν τα ίδια συναισθηματικά βάρη. Και χρειάζεται σοβαρή θεραπευτική δουλειά για να νιώσουν καλύτερα και να αναρρώσουν.

Αν είστε ο άλλος γονέας ή μέλος μιας εκτεταμένης οικογένειας και προσπαθείτε να αποτρέψετε τις επιδράσεις ενός ναρκισσιστή γονέα, έχετε διπλό καθήκον ως ο υπεύθυνος της ιστορίας. Η καλύτερη προσέγγιση είναι εσείς να μεγαλώσετε το παιδί σας με ενσυναίσθηση- ως αντίθεση στον ναρκισσισμό. Αν είστε επαγγελματίας που εργάζεται σε μια περίπτωση, η οποία εμπλέκει ναρκισσιστή, βοηθήστε τα παιδιά πρώτα να κατανοήσουν πραγματικά τη δυναμική αυτής της διαταραχής. Μην ελαχιστοποιείτε τη σημασία της. Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά κάνουν ψυχοθεραπεία και μαθαίνουν δεξιότητες αποδοχής του εαυτού τους, αλλά και όσες άλλες χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τους ναρκισσιστές γονείς τους. Τα παιδιά είναι η προτεραιότητα.

Άρθρο της Karyl McBride, θεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας 

http://enallaktikidrasi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin