Νοεμβρίου 23, 2017

Ψυχολογία

Το να μαθαίνουμε κάτι καινούργιο για τον εαυτό μας, είναι πάντα κάτι ενδιαφέρον και διασκεδαστικό.

Η κατανόηση της ψυχολογίας πίσω από τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, που αντιμετωπίζουμε τους άλλους ή εκφράζουμε τις απόψεις μας, μπορεί να είναι ακόμα πιο ελκυστική.
Δείτε παρακάτω 26 ψυχολογικές αλήθειες για τους ανθρώπους που σίγουρα δεν γνωρίζατε.
Κάθε φιλία που δημιουργείται μεταξύ 18 και 26 ετών, είναι πιθανότερο να είναι δυνατή και να διαρκέσει περισσότερο.

Οι γυναίκες συνήθως προτιμούν άντρες με βραχνή φωνή, επειδή φαίνονται πιο σίγουροι και όχι επιθετικοί.
Οι άνθρωποι που δίνουν τις καλύτερες συμβουλές, είναι συνήθως εκείνοι με τα περισσότερα προβλήματα.
Όσο πιο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο γρήγορα σκέφτεται και τόσο πιο αδέξιος είναι ο γραφικός του χαρακτήρας.
Τα συναισθήματά μας δεν επηρεάζουν τον τρόπο που επικοινωνούμε. Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο: ο τρόπος που επικοινωνούμε επηρεάζει τη διάθεσή μας.
Ο τρόπος που ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει το προσωπικό ενός εστιατορίου, αποκαλύπτει πολλά για τον χαρακτήρα του.
Οι άνθρωποι που έχουν μια ισχυρή αίσθηση ενοχής, κατανοούν καλύτερα τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.
Οι άντρες δεν είναι πιο αστείοι από τις γυναίκες: απλά λένε περισσότερα ανέκδοτα, αδιαφορώντας για το αν στους άλλους αρέσει το χιούμορ τους ή όχι.
Οι ντροπαλοί άνθρωποι μιλούν λιγότερο για τον εαυτό τους, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο που κάνει τους άλλους να νομίζουν ότι τους ξέρουν πολύ καλά.
Οι γυναίκες έχουν διπλάσιους υποδοχείς πόνου στο σώμα τους απ’ ό,τι οι άντρες, αλλά έχουν και μεγαλύτερη ανοχή στον πόνο.
Όταν ακούμε μουσική υψηλής συχνότητας, αισθανόμαστε ήρεμοι, χαλαροί και ευτυχισμένοι.
Αν δεν μπορείτε να σταματήσετε τις σκέψεις σας το βράδυ, σηκωθείτε και γράψτε τις. Αυτό θα βοηθήσει το μυαλό σας να χαλαρώσει και θα μπορέσετε να κοιμηθείτε ευκολότερα.

Τα μηνύματα που στέλνουμε για καλημέρα και καληνύχτα, ενεργοποιούν το μέρος του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την ευτυχία.
Όταν κάνουμε πράγματα που μας τρομάζουν, γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι.
Ο μέσος όρος χρόνου που μια γυναίκα μπορεί να κρατήσει ένα μυστικό, είναι 47 ώρες 15 λεπτά.
Οι άνθρωποι που προσπαθούν να τους κρατούν όλους χαρούμενους, καταλήγουν να αισθάνονται μόνοι.
Όσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε, τόσο λιγότερο ύπνο χρειαζόμαστε.
Όταν κρατάμε το χέρι ενός αγαπημένου μας προσώπου, αισθανόμαστε λιγότερο έντονα τον πόνο και ανησυχούμε λιγότερο.
Οι έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να έχουν λιγότερους φίλους απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος. Όσο πιο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο επιλεκτικός γίνεται.
Το να παντρευτείς τον καλύτερό σου φίλο, μειώνει το κίνδυνο διαζυγίου κατά 70% και ο γάμος είναι πιθανότερο να διαρκέσει για όλη σου τη ζωή.
Οι γυναίκες που έχουν περισσότερους άντρες φίλους, τείνουν να έχουν περισσότερη καλή διάθεση.
Οι άνθρωποι που μιλούν 2 γλώσσες, μπορεί να αλλάζουν ασυνείδητα την προσωπικότητά τους, όταν μεταπηδούν από τη μια γλώσσα στην άλλη.
Το να είμαστε μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι τόσο κακό για την υγεία, όσο το να καπνίζουμε 15 τσιγάρα την ημέρα.
Τα ταξίδια ενισχύουν την υγεία του εγκεφάλου και μειώνουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και κατάθλιψης.
Οι άνθρωποι φαίνονται πιο ελκυστικοί, όταν μιλούν για πράγματα που τους αρέσουν.
Όταν μιλούν δυο άνθρωποι και ο ένας απομακρύνει λίγο τα πόδια του ή κουνάει συνέχεια το ένα πόδι προς τα έξω, σημαίνει ότι διαφωνεί και θέλει να φύγει.

Πηγή: tilestwra.com

Ψυχολογία

Οι άνθρωποι ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι.

Πάντα θέλουμε κάτι άλλο από αυτό που έχουμε. Κάτι διαφορετικό ή κάτι περισσότερο, σίγουρα όμως όχι αυτό που έχουμε! Μοιάζει ότι ο ιδανικός εαυτός μας ποτέ δεν ικανοποιείται, πάντα προσγειώνεται ανώμαλα στην σφαίρα του πραγματικού, σε αυτό που κάθε φορά πραγματικά είναι ή πραγματικά συμβαίνει. Κάτι άλλο έχουμε φανταστεί, άλλο έχουμε επιθυμήσει και άλλο βρίσκουμε να κρατάμε στα χέρια μας...

Εκτός όμως από την άρνηση για αυτό που έχουμε, πολύ συχνά θέλουμε κι αυτό που έχουνε οι άλλοι: αδιαφορώντας για τα δικά μας κεκτημένα, για αυτά που έχουμε κατακτήσει οι ίδιοι, κρυφοκοιτάζουμε συχνά τις ζωές των άλλων.

Βλέπουμε την ευτυχία τους, την χαρά τους, τα πλούτη τους, ρίχνουμε κλεφτές ματιές και ονειροπολούμε... ''Αχ, και να τα είχα εγώ αυτά. Αχ, και να ήτανε δικά μου...'' Είναι πιο εύκολο να αναγνωρίσουμε όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα στα υλικά αγαθά: το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα ρούχα, το κινητό κλπ.

Εξίσου το νιώθουμε όμως, αν το σκεφτείτε και για τις άυλες ιδέες και αξίες μας: Μία από αυτές είναι ο ελεύθερος χρόνος! Όταν τον έχουμε δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε και όταν δεν τον έχουμε τον αναζητούμε απεγνωσμένα!

Άλλα και πάλι, όταν τον ξαναβρούμε, όταν μας είναι διαθέσιμος, δεν ξέρουμε πως να τον αξιοποιήσουμε: Βαριόμαστε, γκρινιάζουμε για την ρουτίνα μας, αδιαφορούμε για τους ανθρώπους και τα πράγματα γύρω μας, δεν μας χωράει ο τόπος...

Σαν να πρέπει ακόμα και τότε, να κάνουμε “κάτι” , κάτι που να πιάνει τόπο, να αξίζει τον κόπο, να μας γεμίζει. Και όταν το βρούμε, κι αν το βρούμε, μετά πάλι θα γκρινιάξουμε ότι πέρασε η ώρα, η μέρα, ο καιρός... και δεν ξεκουραστήκαμε! Ένας φαύλος κύκλος που δεν μας αφήνει ποτέ και με τίποτα ικανοποιημένους...

Αν όμως προσεγγίσουμε τον προβληματισμό αυτόν διανοητικά, αν μπορούσαμε να απενεχοποιήσουμε τις έννοιες “τίποτα”, “καθόλου” ή έστω “λίγο” και “μικρό”, ίσως τότε θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τις λίγες ώρες ξεκούρασης που μας αντιστοιχούν. Χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα και σε κανέναν, χωρίς να πρέπει να παρουσιάσουμε έργο ακόμα και στην αργία, χωρίς να κοιτάξουμε τι κάνουν οι άλλοι με τον δικό τους χρόνο ή πως βλέπουν οι άλλοι το τι κάνουμε εμείς...

Έναν ελάχιστο σεβασμό -φόρο τιμής- στην (παν)ανθρώπινη ανάγκη (μας) για ανάπαυση. Ένα στιγμιότυπο αυτοαποδοχής, ένα καλωσόρισμα στον εαυτό μας καθισμένο σε ένα παγκάκι, με ένα βιβλίο στο χέρι να ατενίζει πότε την θάλασσα εμπρός του και πότε τις ιδέες του περιεχομένου...

Εάν θα σας ενδιέφερε να λάβετε μέρος σε κάποιο βιωματικό εργαστήριο προσωπικής ανάπτυξης, μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο επερχόμενο εργαστήριο που διοργανώνει το Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», με εισηγητή τον ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή Γιάννη Ξηντάρα : (ΞΑΝΑ)ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (ΜΟΥ)
Μια σπουδή στην αξία της επανεκκίνησης των δυνατοτήτων μας και τον επαναπροσδιορισμό των στόχων μας. Ένα εργαστήριο που συνδυάζει τη δημιουργική γραφή και την ψυχοθεραπεία με στόχο την προσωπική ανάπτυξη.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το site : xidaras.gr

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής
Πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Τα κουρασμένα ζευγάρια σκαρφαλώνουν πάνω στις βραχώδεις εκτάσεις που κουβαλάνε μέσα τους.


Ψυχικά ρακένδυτα κορμιά προσπαθούν να κρύψουν την γύμνια τους απέναντι στο χρόνο που τα πλησιάζει επικίνδυνα. Η σχέση μοιάζει με τοπίο βομβαρδισμένο και από τους δυο. Η σχέση τους έχει γίνει ένας τόπος αναμέτρησης, παρά συνδιαλλαγής.

Ο καθένας ενεργεί με την εντύπωση ότι με αυτό τον τρόπο υπερασπίζεται την ατομικότητα του, εξαντλώντας τις αντοχές του σ΄ ένα πόλεμο που νομίζει ότι θα τον κρατήσει στην επιφάνεια του εαυτού του, ενώ τον οδηγεί στο πυθμένα του.

Ο καθένας προσπαθεί να υπερασπιστεί την διαφορετικότητα από τον άλλον, εκεί που θα έπρεπε να ψάχνει τις ομοιότητες του. Η διαφορετικότητα του όμως στηρίζεται σε μια προγενέστερη καταπίεση την οποία χρησιμοποιεί σαν φρούριο και νομίζει ότι τον προστατεύει ενώ συνεχίζει να τον καταπιέζει.

Ο καθένας απλώνει τα δικά του υπάρχοντα, χωρίς κανείς από τους δυο να μπορεί να διακρίνει την πραγματικότητα του άλλου, αλλά και της σχέσης. Ζητά όλη την προσοχή με συμπεριφορές που φανερώνουν μια ζωή αφημένη, εκτεθειμένη στον απόηχο των εσωτερικών κραυγών που καταλαμβάνουν δικαιωματικά το αύριο αφού έχουν κατακτήσει το χτες.

Κραυγές εσωτερικές, βουβές κραυγές τις στέρησης που κανείς δεν έδωσε σημασία στην ύπαρξή της και τώρα καταλαμβάνει απειλητικά το χώρο του ζευγαριού. Τα εγωιστικά μέλη της κληρονομημένης καταπίεσης, απαιτούν την συναισθηματική τροφή που στερηθήκαν τόσα χρόνια, όμως δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να τραφούν από την σχέση, αλλά πρέπει και να την τρέφουν!!

Έτσι τα κουρασμένα ζευγάρια με κληρονομημένα φορτία παιδικής απόγνωσης, αφημένα στο σαλόνι, ενεργοποιούν τις αντιδράσεις μπροστά στο καθρέφτη μιας διαβίωσης που σέρνει τα τα ανήλικα τραύματά της μέσα στην ενήλικη σιωπή.

Ο κουρασμένος σύντροφος - σύζυγος νομίζει ότι η κούραση προέρχεται από τον άλλον και αδυνατεί να κατανοήσει την δική του συμμετοχή στην ύπαρξή της. Θεωρεί τον άλλον ότι πυροδοτεί τις καταστάσεις χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι εκείνες αποτελούν την αρχαιολογία των ψυχικών εντάσεων που κουβαλάει μέσα του. Ψάχνει, με λίγα λόγια, πάντα να ρίξει την ευθύνη αλλού χωρίς να μπορεί να δει την προσωπική του ευθύνη.

Τα κουρασμένα ζευγάρια στην ουσία υπερασπίζονται τον καταπιεστικό παρελθόν τους στις οικογένειες καταγωγής τους σαν κάτι που τα απελευθερώνει από την οικογένεια αναπαραγωγής τους. Δηλαδή δεν αντιλαμβάνονται καν ότι, η οικογένεια αναπαραγωγής τους, δηλαδή η σχέση που κατασκευάζουν, μπορεί να τα απελευθερώσει από την οικογένεια καταγωγής τους.

Πολεμάνε με το μέλλον χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την νοσοκομειακή περίθαλψη του παρελθόντος. Φαίνεται ότι δεν γνωρίζουν ότι μόνο το μέλλον μπορεί να απελευθερώσει το παρελθόν, ενώ πάντα το παρελθόν θα φυλακίζει τον μέλλον.

Έτσι ατελείωτοι διάδρομοι πόνου και άγχους φιλοξενούν τα βήματά τους από την παιδική ηλικία, μέχρι τώρα. Και τώρα στέκονται με την απειλή του αποχωρισμού στην αγκαλιά απέναντι στον σύντροφο τους.

Τα κουρασμένα ζευγάρια αλλιώς τα είχανε φανταστεί. Με άλλο σκοπό είχαν μπλέξει τα όνειρά τους. Με άλλο τρόπο είχαν στηριχθεί στην αγάπη τους. Κατασκεύασαν το χώρο της σχέση σαν κομμάτι του εαυτού τους και χώθηκαν μέσα στην θαλπωρή της με στόχο η υγεία να φωτίζει τα μάτια τα δικά τους και των παιδιών τους.

Όμως εντάσεις, συγκρούσεις, συμβιβασμοί, μέσα από φωνές, θυμούς, και δάκρυα ξεχύνονται χωρίς να μπορούν να τις περιορίσουν. Δάκρυα που δεν θέλουν να φανερώσουν στα παιδιά τους, προσπαθώντας να τα κρατήσουν αμέτοχα προσπαθώντας να τους δώσουν την εντύπωση ότι όλα πηγαίνουν καλά.

Όμως τα παιδιά τους νιώθουν, καταλαβαίνουν, ανησυχούν και πολλές φορές τα βράδια δεν κοιμούνται από τις ενοχές και τον φόβο της απόγνωσης που διακρίνουν στα μάτια των γονιών τους.

Η κούραση της σχέσης δεν είναι παρά η αναβίωση του οικογενειακού παρελθόντος του κάθε μέλους της. Δεν είναι παρά οι βρικολακιασμένες προσδοκίες των άλλων που μείναν αναλλοίωτες μέσα στην σχέση και οι αναμνήσεις από τη παιδική καταπίεση του τότε, η οποία μοιάζει σαν σωτήρας του τώρα και εξιδανικεύεται νομίζοντας ότι έτσι θα βοηθήσει στην κατασκευή του μέλλοντος.

Διότι αν και τα σενάρια που ξετυλίγονται φαίνονται σαν να είναι καινούργια, πρωτόγνωρα, άγνωστα, κάτω από το περιτύλιγμα τους, το περιτύλιγμα του παρόντος κρύβει την αγωνία του μέλλοντος που δεν είναι άλλη από αυτή του παρελθόντος...


Διότι όπως είπαμε, ο καθένας προσπαθεί να υπερασπιστεί την διαφορετικότητα από τον άλλον, εκεί που θα έπρεπε να ψάχνει τις ομοιότητες μαζί του.

Του Λάμπρου Κερεντζή
Πηγή: kerentzis.blogspot.gr

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Το χρυσό νήμα μιας ιδιαίτερα πετυχημένης και ουσιαστικής ζωής είναι η αυτοπειθαρχία.

Η πειθαρχία σου επιτρέπει να κάνεις όλα εκείνα που γνωρίζεις μέσα στην καρδιά σου ότι πρέπει να κάνεις, αλλά δεν νοιώθεις ποτέ τη διάθεση να κάνεις. Χωρίς αυτοπειθαρχία δεν θα κατορθώσεις ποτέ να θέσεις ξεκάθαρους στόχους, να οργανώσεις αποτελεσματικά το χρόνο σου, να συμπεριφερθείς καλά στους άλλους ανθρώπους, να αντέξεις στους δύσκολους καιρούς, να νοιαστείς για την υγεία σου και να κάνεις θετικές σκέψεις.

Αποκαλώ την αρετή της αυτοπειθαρχίας «Απαιτητική Αγάπη», επειδή η αυστηρή συμπεριφορά απέναντι στον εαυτό σου είναι στην πραγματικότητα μια χειρονομία αγάπης. ´Οταν είσαι αυστηρότερος με τον εαυτό σου, αρχίζεις να ζεις τη ζωή σου πιο συνειδητά, με βάση τους δικούς σου όρους, και όχι απλώς αντιδρώντας στη ζωή με τον τρόπο που ένα φύλλο παρασύρεται από το ρεύμα ενός χειμάρρου μια χειμωνιάτικη μέρα.

´Οπως διδάσκω σε ένα από τα σεμινάριά μου, όσο πιο αυστηρός είσαι εσύ με τον εαυτό σου τόσο πιο επιεικής θα είναι μαζί σου η ζωή. Η ποιότητα της ζωής σου καθορίζεται τελικά από την ποιότητα των αποφάσεων και των επιλογών σου σε όλους τους τομείς, από τη σταδιοδρομία που επιλέγεις ως τα βιβλία που διαβάζεις, την ώρα που ξυπνάς το πρωί και τις σκέψεις που κάνεις στη διάρκεια της μέρας σου. ´Οταν ασκείς με συνέπεια και σταθερότητα τη δύναμη της θέλησης κάνοντας τις επιλογές που ξέρεις πως είναι οι σωστές (αντί γι αυτές που είναι οι εύκολες), ανακτάς τον έλεγχο της ζωής σου.

Οι άνθρωποι που πετυχαίνουν τους στόχους τους και νοιώθουν πλήρεις, δεν περνούν την ώρα τους κάνοντας αυτά που είναι πιο βολικά και εύκολα. Έχουν το σθένος να ακούν αυτό που λέει η καρδιά τους και να ενεργούν με σοφία. Αυτή είναι η συνήθεια που τους οδηγεί στην επιτυχία.

«Ο επιτυχημένος άνθρωπος έχει τη συνήθεια να κάνει αυτά που δεν επιθυμούν να κάνουν οι αποτυχημένοι», παρατήρησε κάποτε ο στοχαστής και δοκιμιογράφος Ε. Μ. Γκρέι. «Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι επιτυχημένοι επιθυμούν να κάνουν αυτά τα πράγματα. Αλλά πειθαρχούν αυτό το συναίσθημα επιστρατεύοντας τη δύναμη της εστίασης στους στόχους τους».

Ο Τόμας Χένρι Χάξλεϊ, Άγγλος βιολόγος και συγγραφέας του δεκάτου ενάτου αιώνα, κατέληξε σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα: «Ισως το πιο πολύτιμο αποτέλεσμα κάθε μορφής εκπαίδευσης είναι η ικανότητα να ωθείς τον εαυτό σου να πράττει αυτό που πρέπει να πράξει, τη στιγμή που πρέπει να το πράξει, είτε σου αρέσει είτε όχι».

Και ο Αριστοτέλης, πολύ νωρίτερα, εξέφρασε αυτή τη σοφή άποψη με τον δικό του τρόπο: «´Ο,τι κι αν μαθαίνουμε να κάνουμε, το μαθαίνουμε μέσα από την πράξη: για παράδειγμα, οι άνθρωποι καταφέρνουν να γίνουν χτίστες μόνο χτίζοντας ή κιθαριστές μόνο παίζοντας τη κιθάρα. Με τον ίδιο τρόπο, μέσα από τις δίκαιες πράξεις καταφέρνουμε να γίνουμε δίκαιοι· μέσα από τις πράξεις με αυτοέλεγχο καταφέρνουμε να γίνουμε πειθαρχημένοι· και μέσα από τις γενναίες πράξεις καταφέρνουμε να γίνουμε γενναίοι».

Από το βιβλίο του Robin Sharma «Ποιός θα κλάψει όταν πεθάνεις;»
Εκδόσεις Διόπτρα.

Πηγή: elenahalivelaki.wordpress.com

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Εδώ και πολύ καιρό μελέτες έχουν δείξει πώς η χρήση της γλώσσας μας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αισθανόμαστε για τον εαυτό μας, η χρησιμοποίηση θετικών μάντρα για παράδειγμα μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στην ευημερία μας. Τώρα, ένας καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Αμερική, διαπίστωσε ότι η χρήση της σωστής γλώσσας μπορεί πραγματικά να μας κάνει πιο επιτυχείς, αναφέρει η εφημερίδα «The Independent».

Συγκεκριμένα, ο Μπέρνανρντ Ροθ, καθηγητής Μηχανικής και ακαδημαϊκός διευθυντής του Ινστιτούτου Σχεδίου Hasso Plattner του Στάνφορντ έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «The Achievement Habit» (Η Συνήθεια της Επιτυχίας) στο οποίο απαριθμεί γλωσσικές διορθώσεις που μπορούν να εισαχθούν στο λεξιλόγιό μας για να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τους στόχους μας.

Δύο από τις απλούστερες αλλαγές είναι η αντικατάσταση του συνδέσμου «αλλά» από τον σύνδεσμο «και» και του «πρέπει να» από το «θέλω να»

Ο Ροθ παραθέτει ένα παράδειγμα: «Θέλω να πάω στον κινηματογράφο, αλλά πρέπει να κάνω δουλειά» είναι μία πρόταση που προτείνει να αντικατασταθεί από την πρόταση «Θέλω να πάω στον κινηματογράφο και πρέπει να κάνω δουλειά».

Γιατί; Σύμφωνα με τον Ροθ, όταν χρησιμοποιεί κάποιος το «αλλά» δημιουργεί μία σύγκρουση (και κάποιες φορές μια δικαιολογία) για τον εαυτό του που δεν υπάρχει πραγματικά. Αν το «αλλά» αντικατασταθεί από το «και» λες στον εαυτό σου ότι μπορείς να κάνεις και τα δύο, απλά πρέπει να βρεις τη λύση.

Στην περίπτωση της χρήσης του «θέλω να» αντί του «πρέπει να» ο Ροθ εξηγεί. «Η άσκηση αυτή είναι πολύ αποτελεσματική για να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι αυτά που κάνουν στη ζωή τους - ακόμα και τα πράγματα που βρίσκουν δυσάρεστα - είναι στην πραγματικότητα αυτά που επέλεξαν ».

Ένα απλό «Θέλω να πάω στη δουλειά σήμερα» αντί «Πρέπει να πάω στη δουλειά σήμερα» είναι εγγύηση για καλύτερη ψυχική διάθεση, ώστε να ξεκινήσει κάποιος τη μέρα στην εργασία του.

Οι θεωρίες του Ροθ βασίζονται σε μια στρατηγική επίλυσης προβλημάτων, γνωστή ως «Σχεδιαστική σκέψη» με την οποία αμφισβητούμε την αυτόματη σκέψη μας για να δούμε τα πράγματα πιο ξεκάθαρα. Το αποτέλεσμα είναι η θέση ότι ένα πρόβλημα δεν είναι τόσο δυσεπίλυτο όσο φαίνεται και ότι έχουμε περισσότερο έλεγχο στη ζωή μας από ό, τι ίσως θεωρούσαμε.

Η επιτυχία είναι κάτι που μαθαίνεται. Είναι ένας μυς και μόλις μάθετε πώς να τον τεντώνετε, θα είστε σε θέση να ανταποκριθείτε στις προκλήσεις της ζωής και να εκπληρώσετε τους στόχους σας, υποστηρίζει ο Μπέρναρντ Ροθ στο βιβλίο του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψυχολογία

Χανόμαστε καθημερινά σε ένα κυνήγι των υποχρεώσεων, των πρέπει, των φιλοδοξιών μας και ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι! Δεν εργαζόμαστε πλέον για να ζούμε, αλλά ζούμε για να εργαζόμαστε και κυνηγάμε ένα άπιαστο όνειρο, πουλιά ταξιδιάρικα που όσο τα κυνηγάμε τόσο εκείνα πετάνε μακριά μας… τα χρόνια φεύγουν και περνάμε από μπροστά μας σαν κινηματογραφική ταινία οι μέρες , οι ώρες , οι στιγμές, άλλοτε μας χαμογελάνε και άλλοτε μουντές ίσως και θλιβερές μας κοιτάνε, μα εμείς αναμένουμε τη στιγμή που θα ζήσουμε… δε ζούμε παρά υπάρχουμε αναμένοντας να ζήσουμε.

Σκέψεις τριγυρνάνε το νου μας ποιοι είμαστε, γιατί υπάρχουμε, πού πάμε; Τι είναι η ζωή; Ζωή είναι το καινούριο, το ωραίο, το όμορφο. Ένα λουλούδι ανθίζει, ένα πουλί πετάει, ένα παιδί κλαίει ή γελάει. Ζωή είναι η κίνηση, η χαρά αλλά και ο πόνος, τα εναλλασσόμενα συναισθήματα. Ζωή είναι ένας κύκλος με αρχή και τέλος. Μετά τη ζωή ο θάνατος. Η ζωή είναι τα πάντα ο θάνατος τίποτα. Η ζωή είναι φωνές. Ο θάνατος σιωπή. Η ζωή είναι χρώματα, φώς, αέρας, αρώματα. Ο θάνατος σκοτάδι, άπνοια. Είμαστε τυχεροί που ζούμε, αναπνέουμε, αισθανόμαστε τώρα μπορούμε. Όλοι έχουν την ευκαιρία να ζουν την κοινωνική πραγματικότητα. Η κοινωνική πραγματικότητα είναι μια και μοναδική , η ερμηνεία της είναι διαφορετική. Βλέπουμε τα πράγματα όπως θέλουμε να τα δούμε και όχι όπως πραγματικά είναι. Να αγαπάς τη ζωή σου! Αυτούς που στη χάρισαν. Και εκείνους που την κάνουν καλύτερη.

Να αδιαφορείς για τους κακούς. Η τιμωρία τους είναι η αδιαφορία σου. Μακριά από την κακία. Οι κακοί δε γίνονται ποτέ καλοί. Όταν στέκεσαι δίπλα τους, σου κλέβουν την ηρεμία και την καλοσύνη. Απομάκρυνέ τους από τη ζωή σου και άφησε τους να βράσουν στο καζάνι της κακίας τους. Η ευτυχία μας είναι η πληρότητα της ψυχής μας , μη σε αγχώνουν πράγματα που δεν αλλάζουν.

Ζήσε τις μικρές στιγμές, τα απλά πράγματα, το τώρα, το χτες έφυγε πια, ενώ το αύριο μπορεί να μην έρθει. Ζήσε τη ζωή σου χωρίς να την εξευτελίζεις με μικροπρέπειες ούτε να αναλώνεσαι σε πράγματα ανούσια. Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ θες και κρίνεις, γιατί η ζωή είναι δώρο! Και αν κάποτε τη χάσεις, θα ξέρεις ότι την έζησες όπως ήθελες εσύ, και όχι όπως ήθελαν οι άλλοι! Η ζωή είναι δική σου και είναι πολύ μικρή για ένα θλιβερή! Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σου, κάνε μια βόλτα χωρίς προορισμό, ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική στη διαπασών.

Ζήσε τις στιγμές, εξάλλου ζωή είναι το άθροισμα τους. Ο προορισμός άγνωστος, το ταξίδι της ζωής επικίνδυνο και αβέβαιο. Το αν η ζωή θα κυλήσει ομαλά και χωρίς αντιξοότητες εξαρτάται από το πόσο καλός οδηγός είναι άνθρωπος, γιατί η ίδια η ζωή είναι ένα αυτοκίνητο με οδηγό τον άνθρωπο, εξαρτάται από το πόσο καλά ξέρει να πατάει φρένο ή γκάζι τη στιγμή που χρειάζεται. Γίνε μέλισσα και πάρε γύρη μόνο από τα καλά λουλούδια για να φτιάξεις μέλι. Ρούφηξε το μεδούλι της ζωής.

Τελικά τι είναι η ζωή; Η ζωή είναι μια λέξη με τρία γράμματα, που ο καθένας τη γράφει όπως θέλει και με το δικό του γραφικό χαρακτήρα. Άλλος της δίνει αξία, τη γράφει με κεφαλαία, άλλος με μικρά, άλλος σταθερά και ευανάγνωστα, άλλος τρεμάμενα, φοβισμένα. Εσύ αποφασίζεις πώς θα γράψεις τη ζωή σου και αν δε μπορείς να τη γράψεις ζωγράφισε την, δώσε της χρώμα και βάλε την ξεχωριστή πινελιά στον πίνακα της κοινωνίας.

Ζωή είναι το τώρα, το σήμερα, οι στιγμές… μην αναζητάμε λοιπόν τι είναι ζωή, γιατί έτσι χάνουμε την ουσία της. Στις αναζητήσεις μας για μια καλύτερη ζωή, πολλές φορές ξεχνάμε να ζούμε! Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πει: δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος, υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα και τη χαίρομαι όλη.

Ζωή είναι ο ήλιος που ανατέλλει το πρωί… ο γλάρος που πετάει αμέριμνος… το αθώο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού. Είναι όλα εκείνα που δίνουν αξία στις στιγμές και χαρά στις αισθήσεις σου. Γι αυτό ζήσε, βρες λόγους για να ζεις και ζήσε όσο πιο απλά μπορείς, γιατί η ευτυχία της ζωής βρίσκεται στα απλά , στα μικρά, στα ασήμαντα, βρίσκεται στις λεπτομέρειες… Γέλα, αγάπα και τραγούδα. Αυτό είναι ζωή!

Γράφει: Ιωάννα Χαρμπέα

aixmi.gr

Ψυχολογία

Μερικούς ανθρώπους τους συμπαθούμε με την πρώτη ματιά, άλλους τους αντιπαθούμε και μας απωθουν, χωρίς να μας έχουν κάνει κάτι, χωρίς να τους γνωρίζουμε.

Κάποιους τους ερωτευόμαστε, τους ποθούμε, λιώνουμε για χάρη τους, ενώ για κάποιους άλλους αδιαφορούμε ή τους ξεχνάμε.

Υπάρχει όμως και μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων:
Αυτούς που όταν τους συναντήσουμε, νιώθουμε αμέσως ότι κάτι βαθύτερο μας συνδέει, ότι κάπου τους έχουμε ξαναδεί, ότι τους γνωρίζαμε μια ολόκληρη ζωή.

Είναι περίεργο συναίσθημα, δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς.
Κάποιες φορές νομίζουμε ότι είναι φιλία, κάποιες φορές ότι είναι έρωτας.

Η ψυχή μας έχει μνήμη

Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Πλάτωνας, που λέει πως η ψυχή μας πριν κατοικήσει στο σώμα μας έχει γνώση όλων αυτών των θεμάτων, που είναι αντικείμενα θεωρητικών ερευνών αλλά και τις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής.
Κατά την ενσωμάτωσή της όμως τα ξεχνάει…
Έχει πάντως τη δυνατότητα να τα ξαναθυμηθεί και συχνά το καταφέρνει!

Αν ισχύουν τα παραπάνω, τότε έχουμε ελπίδες να συναντήσουμε την ”αδελφή ψυχή” μας, αφού ακόμα και εμείς να μην την αναγνωρίσουμε με την πρώτη ματιά, η ψυχή μας τη θυμάται…

Είναι όμως τόσο απλό και εύκολο όσο ακούγεται;

Υπάρχουν άνθρωποι που για χρόνια, ή και μια ολόκληρη ζωή προσπαθούν να συναντήσουν άλλους ανθρώπους, αναζητώντας το άλλο τους μισό, αλλά ποτέ δεν το συναντούν και η αέναη αναζήτηση συνεχίζεται.

Δεν ξέρουν τι ψάχνουν ή δεν ψάχνουν ουσιαστικά, ίσως επειδή δεν έχει ξυπνήσει μέσα τους η πραγματική ανάγκη για την απόλυτη ένωση.

Για να βρει κάποιος θα πρέπει να ψάξει, αλλά κατά τον Πλάτωνα, κανείς δεν ψάχνει ουσιαστικά για κάτι αν δεν είναι πραγματικά πεπεισμένος πως δεν το έχει.
Aυτή η ανάγκη είναι που ευαισθητοποιεί την ψυχή μας.

Η ευαισθητοποίηση γεννά την επιθυμία για την απόλυτη ένωση με το ιδανικό ταίρι που θα μας συμπληρώσει, θα μας ολοκληρώσει και θα μας κάνει να ξεχάσουμε την υπαρξιακή μας μοναξιά.

Κανένας δεν ερωτεύεται αν είναι ικανοποιημένος από ότι έχει κι από ότι είναι.

Ο έρωτας γεννιέται από μια καταθλιπτική φόρτιση, που χαρακτηριστικό της είναι η αδυναμία να βρει κανείς στην καθημερινότητά του κάτι που να αξίζει τον κόπο να ζει.

Ο Edgar Cayce αναφέρεται στα αναγνώσματά του σ’ αυτήν την έντονη ανάγκη του ανθρώπου για συντροφικότητα.
Λέει πως, συχνά εκφράζεται σαν μια επιθυμία, σαν οδηγία για ένωση με το Θεό, βαθιά επιθυμία για ένωση με ένα άλλο πρόσωπο.

Ίσως τότε έχει φτάσει η στιγμή να συναντήσουμε το άλλο μας μισό, το πρόσωπο που αυτό και μόνο θα ήταν άξιο να αγαπηθεί και να αγαπήσει.

Δυστυχώς όμως, συχνά πέφτουμε έξω, καθώς ο κεραυνοβόλος έρωτας και όλη αυτή η «μαγική» θύελλα και ο αναβρασμός στην ψυχή μας που μας ξεσηκώνει, έχει κοινά χαρακτηριστικά με αυτό που νιώθει κάποιος συναντώντας την αδελφή ψυχή του.

Πολυάριθμοι κοινωνιολόγοι έχουν αναλύσει και περιγράψει τις καταστάσεις αναβρασμού που προκαλεί ο έρωτας και ένας από αυτούς, ο Durkheim το περιγράφει λέγοντας πως ο άνθρωπος που τις ζει, έχει την εντύπωση πως εξουσιάζεται από δυνάμεις που έρχονται από έξω, που τον παρασύρουν και που δεν μπορεί να τις κυριαρχήσει.

Νιώθει πως τον έχουν μεταφέρει σε έναν κόσμο διαφορετικό από εκείνον που κυλά η καθημερινή ζωή, η ιδιωτική του ζωή.

Σ’ αυτόν τον κόσμο η ζωή δεν είναι μονάχα εντατική αλλά και ποιοτικά διαφορετική.
Ο άνθρωπος αδιαφορεί και ξεχνά εντελώς τον εαυτό του, δίνεται ολόψυχα στα κοινά συμφέροντα.

Οι δυνάμεις αυτές συχνά νιώθουν την ανάγκη να επεκταθούν, τότε η ανώτερη αυτή ζωή βιώνεται με τόση ένταση και με τρόπο τόσο αποκλειστικό, ώστε υπερπληρώνει τις συνειδήσεις και παραμερίζει σχεδόν ολότελα τις εγωιστικές ανησυχίες.

Η επώδυνη αναζήτηση…

Αν δεχτούμε τη θεωρία της μετενσάρκωσης, που είναι κοινή αντίληψη σε αμέτρητες φιλοσοφίες και θρησκείες και που απ’ αυτήν προέρχεται και η πεποίθηση πως κάποτε θα συναντηθούμε με την αδελφή ψυχή μας, τότε δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα τη συναντήσουμε σ’ αυτή τη ζωή, καθώς η ψυχή μας κάνει αμέτρητα ταξίδια έως ότου εκπληρώσει πλήρως το σκοπό για τον οποίο μετενσαρκώνεται.

Στην εξέλιξη αυτού του ταξιδιού θα βοηθήσουν όλοι εκείνοι που μισήσαμε ή αγαπήσαμε σε προηγούμενες ζωές και που πιστεύεται πως συναντούμε σε κάθε καινούργιο μας ταξίδι.

Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί “μα δεν είναι λάθος της ψυχής να γεννιέται με αυτούς τους όρους;”

Οι όροι αυτοί είναι συχνά τόσο δυσμενείς για τις δίδυμες ψυχές που βασανίζονται μέχρι να βρεθούν, αλλά το εάν οι περιστάσεις είναι ευνοϊκές ή δυσμενείς, και αν τελικά παίρνει ικανοποίηση η μία από την άλλη ή όχι καταδεικνύει το εάν είναι τελικά δίδυμες ψυχές.

Αυτό είναι μέρος την αναζήτησης, καθώς επίσης και μέρος της εξέλιξής μας και επομένως δεν είναι λάθος.
Ωστόσο, δυο αδελφές ή δίδυμες ψυχές δεν είναι απαραίτητο να είναι εραστές.

Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν συμπεριφορές και βιώματα από την παιδική ηλικία τους, ή να φέρουν κάποιες ιδιότητες ή ικανότητες εκ γενετής που να ταιριάζουν απόλυτα με κάποιου άλλου.

Δε χρειάζεται καν να είναι του αντίθετου φύλου.
Μπορεί να είναι άτομα του ίδιου φύλου.
Μπορεί να είναι φίλοι ή συνεργάτες στη ζωή, είναι όμως δύο δίδυμες ψυχές.

Όπως και να έχει όμως, είναι η κατάλληλη απάντηση στην ερώτηση της δικής μας ψυχής.
Κάθε πρόσωπο είναι μια ερώτηση και κάθε πρόσωπο είναι μια απάντηση.

Έτσι, όταν δύο άνθρωποι συναντιούνται και ένας από δύο είναι μια ερώτηση και ο άλλος είναι η απάντηση σε εκείνη την ερώτηση, τότε είναι δίδυμες ψυχές.

Αλλά, δυστυχώς, συνήθως συναντιούνται είτε δύο ερωτήσεις, είτε δύο απαντήσεις.
Κάποιος απαντά στην ερώτηση του άλλου, με δεδομένο ότι κάθε πρόσωπο είναι μια ερώτηση και συγχρόνως μια απάντηση για κάποιον άλλον.

Αυτές οι δύο ψυχές, που οι ιδιότητές τους ταιριάζουν απόλυτα η μία με την άλλη, γίνονται φίλοι, συνεργάτες, εραστές, τη στιγμή που συναντιούνται, και βρίσκουν μια ικανοποίηση που δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ πριν ακριβώς, επειδή όλη η ζωή τους έχει υπάρξει μια ερώτηση και ξαφνικά απαντιέται.

Αυτό μπορεί να έρθει νωρίς ή αργά στη ζωή, αλλά έρχεται ένας καιρός στη ζωή των περισσότερων ψυχών, όταν συναντούν κάποιον, που είναι η απάντηση στην ερώτηση της ψυχής τους.

Οι ψυχές δεν χρειάζονται να ξέρουν ποια είναι η ερώτηση ούτε ποια απάντηση αντιπροσωπεύουν για κάποιον άλλον και φυσικά δεν ξέρουν ούτε την δική τους απάντηση, αλλά όταν έρχεται ξέρουν ότι τη βρήκαν, νιώθουν μεγάλη ικανοποίηση και πληρότητα, και ασυναίσθητα ξέρουν ότι είναι η απάντηση στην ερώτησή τους.

Μπορεί αυτές οι δυο ψυχές στο παρελθόν να υπήρξαν φίλοι ή εραστές ή γονείς με παιδί αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι γνωρίζονταν για πολλά χρόνια και πολλά χρόνια πριν σε μια προηγούμενη ζωή.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν όταν συναντούν τη δίδυμη ψυχή τους, ή και το αντίθετο, πολύ συχνά το ξέρουν και όμως δεν αισθάνονται βέβαιοι.

Μπορεί να συμβεί να γνωρίσουμε περισσότερες από μια αδελφές ψυχές ή συντρόφους ψυχής στη ζωή μας.
Λένε ότι, μαθαίνουμε πολλά από ζωή σε ζωή και υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις που πρέπει να εκπληρώσουμε.

Ερχόμαστε σε επαφή με πολλούς ανθρώπους που έχουν κάποια μηνύματα να μας μεταφέρουν ή κάποια μαθήματα να μας δώσουν και αντίστοιχα εμείς σε κάποιους άλλους, που έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό.

Πολύ συχνά αγνοούμε τα μηνύματα και τους ανθρώπους που εκπληρώνουν αυτό το σκοπό, πολλές φορές τα κατανοούμε πολύ αργότερα, αφού έχουν φύγει από τη ζωή μας.
Τα μαθήματα, κάποιες φορές, είναι ευχάριστα και εύκολα, αλλά μπορεί να είναι και επίπονα κατά περιόδους.

Υπάρχει κάποιος τρόπος για να προσελκύσουμε την αδελφή ψυχή στη ζωή μας;

Αν και κυκλοφορούν πολλά σχετικά βιβλία, είναι μάλλον ακατόρθωτο, η ιδανική δίδυμη ψυχή μας να μας κτυπήσει την πόρτα.
Δυστυχώς δε συμβαίνει όπως περιγράφεται!

Μπορούμε όμως, να ανοίξουμε την καρδιά και το μυαλό μας στην αναζήτηση και τελικά στην εύρεση μιας όμορφης σχέσης αγάπης, αλλά είναι μεγάλες οι πιθανότητες να μη χρησιμοποιήσουμε τις λέξεις ”αδελφή ψυχή” όταν τη συναντήσουμε.

Γιατί πολύ απλά, όταν οι περισσότεροι από εμάς ακούμε τη φράση ”αδελφή ψυχή” ή ”δίδυμη ψυχή” σκεφτόμαστε κάποιον τέλειο.
Κάποιον που είναι πανέμορφος, λαμπρός, επιτυχημένος, αστείος, φυσικά ευτυχής και καλός.

Σκεφτόμαστε κάποιον που θέλει ακριβώς τα ίδια πράγματα με εμάς από τη ζωή.
Φανταζόμαστε κάποιο ζευγάρι όπου αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συναντιούνται στο δρόμο και ερωτεύονται τρελά ή κάπως έτσι.

Σκεφτόμαστε ότι δεν θα υπάρξει ποτέ οποιαδήποτε σύγκρουση.

Φανταζόμαστε κάτι που είναι τόσο τέλειο φαινομενικά, ώστε από την πρώτη φορά που θα συναντηθούμε θα αρχίσουμε να λειτουργούμε τηλεπαθητικά.

Ότι όλα τα προβλήματα και οι προκλήσεις της ζωής μας θα τελειώσουν ξαφνικά και θα τα θάψουμε βαθιά στη μνήμη μας σαν να μην υπήρχαν ποτέ, επειδή η ”αδελφή ψυχή” μας έχει φθάσει και η παρουσία της είναι τόσο υπερκόσμια και καταπληκτική που όλοι οι άλλοι, πρώην και επόμενοι, χλομιάζουν στη σύγκριση!

Η αγάπη, δυστυχώς, δεν έρχεται έτσι και μάλλον οι περισσότεροι το βιώσαμε και το ξέρουμε ήδη καλά.
Ας το δούμε και διαφορετικά.

Ας πούμε πως είμαστε εμείς το άλλο μισό κάποιου που ψάχνει επίσης.
Δεν θα πρέπει να συγκεντρώνουμε τα ίδια χαρακτηριστικά;

Εκείνος ή εκείνη δεν περιμένουν από εμάς να είμαστε άψογοι, ευτυχισμένοι, όμορφοι και επιτυχημένοι;
Φυσικά το περιμένουν, αλλά εμείς δεν είμαστε ακριβώς έτσι.

Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε και αυτοί που μας ψάχνουν είναι.
Το άλλο μας μισό είναι και αυτό όπως κι εμείς.

Με τα αρνητικά και τα θετικά του, με τις παραξενιές και τα χαρίσματά του.
Μπορεί να έχει τις ίδιες προτιμήσεις και συνήθειες με εμάς ή εντελώς διαφορετικές.

Εάν μπούμε σε μια τέτοια φαντασίωση της αναζήτησης του ιδανικού, μετά όλο το ψυχολογικό παιχνίδι γίνεται μόνο με τον εαυτό μας.

Θα έχουμε δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση που κρύβει τον κίνδυνο να μη ρισκάρουμε τελικά να ερωτευτούμε έναν πραγματικό, ζωντανό άνθρωπο, διώχνοντας ευκαιρίες και βρίσκοντας ελαττώματα σε όλους.

Αυτή η κατάσταση που θα έχουμε δημιουργήσει για τον εαυτό μας, θα φέρει σίγουρα πολλή μοναξιά και απογοήτευση.

Ο πιο σίγουρος τρόπος, για να προκαλέσουμε τις εξελίξεις και να βρεθούμε τελικά με το άλλο μας μισό, είναι να μην το καθορίσουμε.

Να μη φανταζόμαστε το βλέμμα του, το πρόσωπό του ή το χρώμα των ματιών του.
Να μη ψάχνουμε επίμονα και βασανιστικά να το βρούμε σε κάθε καινούργια γνωριμία.

Να ασχοληθούμε, πρωτίστως και κυρίως, με την καλλιέργεια του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας, να χαλαρώσουμε και να κρατήσουμε την καρδιά μας και τα μάτια μας ανοικτά, ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε τα συναισθήματα στην ουσία τους.

healingeffect.gr

Ψυχολογία

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη, απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω κόντρα στην αλήθεια μου.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος
με το να του επιβάλλω τις επιθυμίες μου, παρότι ήξερα ότι ούτε ήταν κατάλληλη η στιγμή ούτε ο άνθρωπος ήταν έτοιμος, ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήμουν εγώ.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και μπόρεσα να δω ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι βρίσκομαι πάντα και σε όλες τις περιστάσεις,την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος και ότι όλα όσα γίνονται είναι σωστά. Από τότε κατάφερα να γαληνέψω.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΟΔΟΧΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου και σταμάτησα να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον. Σήμερα κάνω μόνο ό,τι με ευχαριστεί και με γεμίζει χαρά,ό,τι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά, με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα. Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και από ό,τι με τραβούσε συνεχώς μακριά από τον ίδιο μου τον εαυτό.

Στην αρχή το ονόμαζα “υγιή εγωισμό”.


Αλλά σήμερα ξέρω ότι είναι ΑΥΤΑΓΑΠΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να θέλω να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλλα πολύ λιγότερο.

Σήμερα κατάλαβα ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζώ στο παρελθόν και να ανησηχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζώ περισσότερο τη στιγμή όπου ΟΛΑ συμβαίνουν.

Έτσι σήμερα, ζώ την κάθε μέρα και αυτό το λέω ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο. Όταν όμως επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου, η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο.

Αυτή τη σχέση την ονομάζω σήμερα ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις και τα προβλήματα με τον εαυτό μας και τους άλλους γιατί καμιά φορά, ακόμα και τα άστρα εκρήγνυνται και δημιουργούνται νέοι Γαλαξίες.

Σήμερα ξέρω ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ !

Ψυχολογία

Ευτυχία. Το χαμόγελο ενός ανθρώπου. Μια ζεστή αγκαλιά. Η οικογένεια. Οι φίλοι. Το χάδι ενός τετράποδου φίλου. Το κελάηδισμα των πουλιών. Μια βόλτα στο πολύβουο κέντρο της πόλης. Μια επαγγελματική επιτυχία.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως η ευτυχία είναι καλά κρυμμένη σε απλά καθημερινά πράγματα, πόσοι όμως από εμάς την ανακαλύπτουμε μέσα μας, όταν κάνουμε τον καθημερινό μας απολογισμό;

Αν η ερώτηση αυτή σας κάνει να «κολλήσετε», η ιαπωνική φιλοσοφία φαίνεται πως σας συστήνει το μυστικό που οδηγεί σε αυτήν και δεν είναι άλλο από μια λέξη που πρέπει να γίνει κομμάτι της ζωής σας.

Ο λόγος για το «ikigai», που στην ιαπωνική φιλοσοφία μεταφράζεται ως «ο λόγος να υπάρχεις», «ο λόγος να ξυπνήσεις κάθε πρωί». Χωρίζοντας τη λέξη αυτή στα δύο, το «Iki» σημαίνει ζωή και το «Κai» σημαίνει η πραγματοποίηση των ελπίδων και των προσδοκιών.

Η θεωρία της ιαπωνικής φιλοσοφίας υποστηρίζει, ότι βρίσκοντας το δικό σ «ikigai»ας «ikigai», δηλαδή το δικό σας σκοπό ύπαρξης, τότε αυτός θα σας κρατήσει απασχολημένους και θα σας χαρίσει μακροζωία και ευτυχία.
Τα ευεργετικά αποτελέσματα του «ikigai» επαληθεύτηκαν και μέσα από μια επταετή μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 43.000 ενήλικες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες που αναγνώρισαν ότι έχουν το δικό τους «ikigai» ήταν πιο πιθανό να ζήσουν επτά χρόνια περισσότερο από όσους δεν το είχαν κάνει.

Μάλιστα οι άνθρωποι που παρατηρούν έντονα την ύπαρξη του δικού τους «ikigai» αναφέρουν, ότι το ανακαλύπτουν μέσα από το επάγγελμα τους, τα χόμπι ή τις σχέσεις τους, όμως έχοντας πάντα στο νου τους ότι το μυστικό είναι να παραμένουν διαρκώς απασχολημένοι με κάτι και όχι στρεσαρισμένοι.

Για να βρείτε το δικό σας «ikigai» δεν έχετε παρά να απαντήσετε σε ερωτήματα όπως για παράδειγμα τα εξής:

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σας πάθος;

Σε τι θεωρείτε πως είστε καλοί;

Τι μπορείτε να προσφέρετε στον κόσμο και τι χρειάζεται ο κόσμος από εσάς;

Ολα τα παραπάνω είναι αλληλένδετα. Συνδυάστε το πάθος σας με τη δουλειά που κάνετε, το σκοπό σας με την επιθυμία σας και ζήστε ευτυχισμένα.

bovary.gr

Ψυχολογία

Αν δεν πιστεύεις ότι σου αξίζει το καλύτερο, τότε δε θα αφήσεις ποτέ να συμβούν καλά και θετικά πράγματα στην ζωή σου.

Δεν θα συμβούν ποτέ είναι βέβαιο, αν πρώτα δεν ξεκινήσει η εσωτερική πεποίθηση της επιτυχίας.

Αυτή η αρνητική διάθεση και πεποίθηση, παρεμποδίζει συνεχώς την πρόοδο μας και την εξέλιξη μας προς το καλύτερο.

Τι νομίζεται ότι σας αξίζει.

Ποια είναι η οπτική γωνία που βλέπεται την ζωή.

Αξίζει να εκπληρώσετε να όνειρά σας αρκεί πρώτα να πιστέψετε εσείς οι ίδιοι σε αυτά.

Η ζωή διατίθεται να σας προσφέρει τα καλύτερα.

Πρώτα από όλα πρέπει να πιστέψετε όμως ότι αξίζετε τα καλύτερα.

Μόνο έτσι θα εισπράξετε θετική αύρα και ενέργεια.

Αλλά, αν σκέφτεσαι συνέχεια ότι δεν αξίζετε τίποτα, δεν θα προσπαθήσετε ποτέ και για τίποτα και θα προσελκύεται μόνιμα αρνητική ενέργεια, που θα πηγάζει από τις αρνητικές σκέψεις που κάνετε.

Σκεφτείτε σοβαρά όλα τα μηνύματα αξίας που κατά διαστήματα έχετε εξωτερικεύσει, τα έχετε θάψει και δεν τα αφήνεται ποτέ να βγουν στην επιφάνεια της ψυχής σας και του μυαλού σας.

Μην σταματάτε να προσπαθείτε ποτέ.

Πολλές φορές πρέπει εσωτερικά να επαναλαμβάνεται την φράση «μου αξίζουν τα καλύτερα».

Μόνο αν πιστεύεται πραγματικά θα αποκτήσετε με τον καιρό αυτό που θέλετε, σας αναλογεί και σας αξίζει.

Μόλις αποφασίσετε ότι πρέπει να επέλθουν οι απαραίτητες αλλαγές για την δική σας εξέλιξη ξεκινάει η διαδικασία της ενδοσκόπησης που κάποιες φορές είναι πολύ σκληρή και οδυνηρή.

Συχνά πρέπει να σκάψουμε βαθιά μέσα μας, για να αναγνωρίσουμε μοτίβα, συμπεριφορές και συνήθειες που οπωσδήποτε πρέπει να απαλλαγούμε από αυτές, γιατί πολλές από αυτές δεν λειτουργούσαν υπέρ μας.

Οι αλλαγές είναι απαραίτητες και συχνά εποικοδομητικές για να πάμε μπροστά.

Οι προσωπικές μας προκλήσεις είναι μια πρόκληση για εμάς τους ίδιους.

Μερικές φορές έχουμε την εσφαλμένη αίσθηση ότι μόνο εμείς παλεύουμε με την συναισθηματική ένταση των προβλημάτων μας.

Αλλά δεν είναι έτσι.

Είμαστε πολλοί σε αυτήν την μάχη.

Μαρύσα Παππά

Πηγή: enfo.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin