Σεπτεμβρίου 24, 2018

Ψυχολογία

Η Δυναμική τεχνική αποτελεί πραγματικά ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο. Δεν ανήκει σε κανέναν τύπο΄ μπορεί να βοηθήσει τους πάντες. 


Για τον άνθρωπο του τάμας -της ληθαργικότητας, της αδράνειας- θα τον βγάλει από το τάμας του. Θα δημιουργήσει τόση πολλή ενέργεια μέσα του που θα διακοπεί το τάμας΄ αν όχι όλο, τότε ένα μέρος του. Αν είναι πρόθυμος να το κάνει αυτό ένας άνθρωπος του τάμας, μπορεί να πετύχει θαύματα, γιατί στον άνθρωπο του τάμας δεν λείπει πράγματι η ενέργεια. Υπάρχει η ενέργεια, αλλά όχι σε ενεργό θέση, όχι σε ενεργό κατάσταση. Υπάρχει η ενέργεια, βαθιά κοιμισμένη. Ο Δυναμικός διαλογισμός μπορεί να λειτουργήσει σαν συναγερμός. Μπορεί να μετατρέψει την αδράνεια σε δραστηριότητα΄ μπορεί να κάνει την ενέργεια να κινηθεί΄ μπορεί να βγάλει έξω από το τάμας τον άνθρωπο του τάμας.

Ο δεύτερος τύπος ανθρώπου, ο τύπος του ράτζας, ο οποίος είναι πολύ δραστήριος, υπερβολικά δραστήριος μάλιστα, τόσο δραστήριος που δεν μπορεί να βρει τομείς στους οποίους να εκτονώνει την ενέργειά του, αποτελεί κατά πολλούς τρόπους ένα είδος εκκρεμούς ενέργειας -θα τον βοηθήσει η Δυναμική τεχνική να εκτονωθεί, να αποφορτιστεί. Αφού κάνει τις δυναμικές τεχνικές, θα αισθανθεί ανάλαφρος. Στη ζωή, θα κατέβη ο ρυθμός της πυρετώδους, συνεχούς εμμονής του με τη δραστηριότητα. Θα διαλυθεί ένα μέρος της καταναγκαστικής του ενασχόλησης. Φυσικά, θα ωφεληθεί περισσότερο από ό,τι ο άνθρωπος του τάμας, διότι ο άνθρωπος του τάμας πρέπει πρώτα να γίνει δραστήριος. Βρίσκεται στο πιο χαμηλό σκαλοπάτι της κλίμακας΄ όταν όμως γίνει δραστήριος, τότε όλα είναι δυνατό να συμβούν. Όταν γίνει δραστήριος, θα μετατραπεί στον δεύτερο τύπο΄ τώρα θα είναι ράτζας.

Τον άνθρωπο του σάτβα τον βοηθά εξαιρετικά ο Δυναμικός διαλογισμός. Δεν βρίσκεται σε αδράνεια΄ δεν υπάρχει λόγος να ανεβάσει κανείς την ενέργειά του. Δεν έχει εμμονή με τη δραστηριότητα΄ δεν έχει καμιά ανάγκη για κάθαρση. Είναι ισορροπημένος, καθαρότερος από τους άλλους δυο, ελαφρύτερος από τους άλλους δυο. Τότε πώς θα τον βοηθήσει ο Δυναμικός διαλογισμός; Για κείνον θα γίνει ένα είδος γιορτασμού. Θα γίνει σκέτο τραγούδι, χορός, συμμετοχή στο όλον. Θα ωφεληθεί περισσότερο από όλους.

Ο άνθρωπος της αδράνειας χρειάζεται περισσότερα, δεν μπορείς όμως να του δώσεις περισσότερα, διότι δεν είναι ικανός να τα λάβει. Ο Δυναμικός διαλογισμός το πολύ-πολύ θα τον βγάλει από την αδράνειά του και θα τον φέρει στο δεύτερο σκαλί της κλίμακας΄ κι ακόμη και τούτο υπό τον όρο ότι θα συμμετέχει. Ακόμη και τούτο του είναι δύσκολο -να αποφασίσει να συμμετέχει, να έχει τόση πολλή δραστηριότητα.

Οι άνθρωποι του τύπου εκείνου έρχονται σε μένα -από το πρόσωπό τους μπορείς να δεις ότι είναι βαθιά κοιμισμένοι, σε βαθύ ύπνο- και λένε, ΄΄Δεν μας χρειάζονται αυτές οι ενεργητικές μέθοδοι. Δώσε μας κάτι σιωπηλό.΄΄ Μιλούν για τη σιωπή. Θέλουν κάποια μέθοδο που να μπορούν να την κάνουν ξαπλωμένοι στο κρεβάτι΄ ή το πολύ-πολύ μπορούν και να κάθονται, με μεγάλη προσπάθεια. Ακόμη κι εκείνο δεν είναι βέβαιο ότι θα το κάνουν, αλλά ο ενεργητικός διαλογισμός τούς φαίνεται υπερβολικά ενεργητικός. Αν συμμετέχουν κάπως, θα τους βοηθήσει΄ φυσικά όχι τόσο όσο τον δεύτερο τύπο, γιατί ο δεύτερος τύπος βρίσκεται ήδη στο δεύτερο σκαλί. Ήδη έχει κάτι΄ μπορεί να τον βοηθήσει περισσότερο. Θα τον χαλαρώσει η μέθοδος, θα απαλλαγεί από βάρος, θα γίνει ανάλαφρος. Σιγά-σιγά, θα αρχίσει να προχωρεί προς το πρώτο σκαλί, το ανώτατο.

Ο άνθρωπος του σάτβα, της καθαρότητας, της αθωότητας, θα βοηθήσει περισσότερο από όλους. Έχει πολλά΄ μπορείς να τον βοηθήσεις. Ο νόμος της φύσης είναι σχεδόν όπως των τραπεζών: αν δεν έχεις χρήματα, δεν σου δίνουν. Αν χρειάζεσαι χρήματα, δημιουργούν χίλιους όρους΄ αν δεν χρειάζεσαι χρήματα, θα ψάξουν να σε βρουν. Αν έχεις αρκετά δικά σου, είναι πάντα πρόθυμες να σου δώσουν όσα θέλεις. Ο νόμος της φύσης είναι ακριβώς έτσι: σου δίνει περισσότερα όταν δεν τα χρειάζεσαι, σου δίνει λιγότερα όταν τα χρειάζεσαι΄ σου παίρνει, αν δεν έχεις τίποτε, και σου δίνει με χίλιους τρόπους, αν έχεις κάτι.

Επιφανειακά, μοιάζει σαν να είναι κάτι το παράδοξο: στο φτωχό θα πρέπει να δίνεις περισσότερα. Λέγοντας φτωχό, εννοώ τον άνθρωπο του τάμας. Στο πλούσιο άνθρωπο, τον άνθρωπο του σάτβα, δεν πρέπει να δίνεις καθόλου. Αλλά όχι, όταν έχεις έναν ορισμένο πλούτο, γίνεσαι μια δύναμη μαγνητική που προσελκύει κι άλλα πλούτη προς εσένα.

Ο άνθρωπος του τάμας δεν έχει τίποτε. Είναι απλώς ένας σβώλος χώματος΄ φυτοζωεί. Ο άνθρωπος του ράτζας δεν είναι ένας σβώλος χώματος΄ είναι γρήγορα κινούμενη ενέργεια. Για την ακρίβεια, αν δεν υπάρχει κινούμενη ενέργεια, τίποτε δεν είναι δυνατό, έτσι όμως η ενέργειά του μετατρέπεται σε τρέλα΄ φτάνει έως τα άκρα. Λόγω της υπερβολικής δραστηριότητας, χάνει εκείνος πολλά. Λόγω της υπερβολικής δραστηριότητας, δεν ξέρει τι να κάνει και τι να μην κάνει. Κάνει συνεχώς΄ κάνει συνεχώς αντιφατικά πράγματα: με το ένα χέρι κάνει κάτι, με το άλλο χέρι το χαλάει. Είναι σχεδόν τρελός.

Το σάτβα μπορεί να υπάρξει όταν το ράτζας και το τάμας είναι εξισορροπημένα. Όταν ξέρεις πότε να δουλέψεις κι όταν ξέρεις πότε να ξεκουραστείς, τότε ξέρεις πώς να κρατάς το γραφείο στο γραφείο και να μη του επιτρέπεις να έρχεται στο σπίτι, όταν ξέρεις πώς να έρχεσαι σπίτι και να αφήνεις το γραφειακό νου στο γραφείο και να μην φέρνεις τα αρχεία σου μαζί σου, τότε συμβαίνει το σάτβα. Το σάτβα είναι ισορροπία΄ το σάτβα είναι εξισορρόπηση.

Για τον άνθρωπο που έχει σάτβα, οι δυναμικές τεχνικές θα είναι εξαιρετικά χρήσιμες, γιατί θα φέρουν στη ζωή του όχι μόνο σιωπή αλλά και μακαριότητα. Είναι ήδη σιωπηλός, γιατί η ισορροπία δίνει ακινησία, σιωπή. Αλλά η σιωπή είναι ένα αρνητικό φαινόμενο. Αν δεν γίνει ένα είδος χορού, τραγουδιού, χαράς, δεν είναι και τόσο σπουδαία. Καλό είναι από μόνο του, καλό είναι να είσαι σιωπηλός, αλλά μη μείνεις ικανοποιημένος με τούτο, γιατί σε περιμένουν και άλλα πολλά ακόμη.

Αν είσαι σιωπηλός, είναι όπως ακριβώς με τον άνθρωπο που τον εξέτασαν οι γιατροί και δεν του βρήκαν να έχει τίποτα. Αυτό όμως δεν είναι υγεία. Ίσως να μην είσαι άρρωστος, αλλά δεν σημαίνει αναγκαία αυτό ότι είσαι υγιής. Η υγεία έχει ένα διαφορετικό άρωμα, μια ζωντάνια. Η απουσία αρρώστιας -η πιστοποίηση ότι δεν υπάρχει αρρώστια- δεν αποτελεί υγεία. Η υγεία είναι ένα θετικό φαινόμενο. Σφύζεις από αυτήν΄ την εκπέμπεις. Δεν πρόκειται για την πιστοποίηση πως δεν έχεις κάποια αρρώστια. Η υγεία η ίδια δεν είναι μόνον η απουσία της αρρώστιας, αποτελεί από μόνη της μια παρουσία.

Ο άνθρωπος της σιωπής, ο άνθρωπος του σάτβα, είναι ήδη σιωπηλός΄ ζει μια πολύ ήσυχη ζωή. Ήσυχη αλλά δίχως καθόλου γέλιο. Ήσυχη, αλλά δίχως ξεχείλισμα ενέργειας. Ήσυχη, αλλά όχι ακτινοβόλα. Με σιωπή, αλλά σκοτεινή΄ δεν έχει διεισδύσει μέσα της το φως. Ο άνθρωπος του σάτβα μπορεί να γίνει τελείως σιωπηλός, αλλά μέσα στη σιωπή εκείνη δεν έχει διεισδύσει το νάντ, το αναχάτα, το θεϊκό τραγούδι. Ο Δυναμικός διαλογισμός θα τον βοηθήσει να χορέψει, να φέρει χορό στην καρδιά του, να φέρει τραγούδια σε κάθε κύτταρο της ύπαρξής του.

Φυσικά, θα βοηθήσει περισσότερο τον άνθρωπο του σάτβα, θα τον ωφελήσει περισσότερο, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι ως προς αυτό΄ έτσι είναι η φύση του νόμου. Αν έχεις, θα σου δοθούν περισσότερα΄ αν δεν έχεις, ακόμη και κείνο που έχεις θα σου αφαιρεθεί.

Yoga: A New Direction, Ομιλία #2

osho.com

Ψυχολογία

Η αυτοπεποίθηση έχει να κάνει με την αυτογνωσία και την πίστη στον εαυτό μας και όχι με την αυτοπροβολή μας προκειμένου να γίνουμε αποδεκτοί στους άλλους, όπως εσφαλμένα πιστεύουμε συχνά.

Ας δούμε πώς μπορούμε να την αποκτήσουμε.

Όλοι έχουμε κάποια όνειρα και επιθυμίες -συχνά όχι άπιαστα, ούτε ιδιαίτερα τολμηρά-, όπως να αλλάξουμε δουλειά, να προτείνουμε σε αυτόν ή αυτήν που μας αρέσει να βγούμε ραντεβού, να ξεκινήσουμε τη δική μας επιχείρηση...

Τι μας σταματάει συνήθως από το να τα πραγματοποιήσουμε; Όχι η οικονομική στενότητα, όχι κάποια φυσική μας αδυναμία, ούτε καν η λογική. Το εμπόδιο ανάμεσα σε εμάς και στα όσα θέλουμε είναι κατά κανόνα η έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Η αυτοπεποίθηση που, αντίθετα με τα όσα συχνά θεωρούμε στη σύγχρονη κοινωνία, έχει να κάνει με την πίστη στον εαυτό μας και στις ικανότητές μας και όχι με τη συνεχή προσπάθεια να προωθούμε και να προβάλλουμε τον εαυτό μας και τα επιτεύγματά μας στους άλλους προκειμένου να γίνουμε αποδεκτοί.

Το σημαντικό είναι, λοιπόν, να έχουμε αυτογνωσία, να γνωρίζουμε ποιες είναι οι ικανότητές μας, σε τι είμαστε αρκετά καλοί και σε τι λιγότερο και, παρά τις όποιες αδυναμίες μας, να πιστεύουμε στον εαυτό μας και στο ότι θα καταφέρουμε να επιτύχουμε ένα θετικό αποτέλεσμα στα όσα προσπαθούμε. Για να θεωρήσουμε, λοιπόν, ότι έχουμε αυτοπεποίθηση, χρειάζεται να έχουμε ισχυρό το αίσθημα ότι είμαστε ικανοί να αντεπεξέλθουμε στις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.

Πώς χτίζεται η αυτοπεποίθηση

Όπως όλα τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, έτσι και η αυτοπεποίθηση χτίζεται από την παιδική ηλικία, μέσα από την αποδοχή των γονέων και από την προτροπή τους να παίρνει το παιδί πρωτοβουλίες και να αποκτά εμπειρίες. Οι γονείς θα πρέπει να το υποστηρίζουμε συναισθηματικά και να του λέμε συχνά ότι το εμπιστευόμαστε, ότι είναι ικανό και έχει πολλά θετικά στοιχεία. Επίσης, χρειάζεται να εστιάζουμε στα προτερήματα του παιδιού μας, να προσπαθούμε να τα αναπτύσσουμε και να εξισορροπούμε τα μειονεκτήματά του.

Ακόμη, είναι σημαντικό να επιβραβεύουμε το παιδί όταν τα καταφέρνει, αλλά κυρίως να συζητάμε μαζί του τη σημασία της προσπάθειας, είτε το αποτέλεσμα είναι τελικά θετικό είτε αρνητικό. Αυτό που πρέπει να μάθουν τα παιδιά είναι ότι αν προσπαθήσουμε, έχουμε μία πιθανότητα να πετύχουμε, ακόμα και αν αυτή είναι μικρή˙ διαφορετικά, αν μείνουμε άπραγοι, δεν έχουμε καμία.

Συχνά, όμως, οι γονείς κάνουμε ένα μεγάλο λάθος:

Χάνουμε το μέτρο και προσπαθούμε να υπερενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση των παιδιών, θεωρώντας ότι έτσι θα τα κάνουμε πιο δυνατά και με μεγαλύτερη πίστη στον εαυτό τους. Πολλές φορές τα αφήνουμε να κερδίζουν στα παιχνίδια (ενώ τα παιδιά είναι απαραίτητο να μάθουν ότι υπάρχουν κανόνες, ακόμα και αν τα βοηθήσουμε λίγο), τα εμπιστευόμαστε σε υπερβολικό βαθμό, τα ενθαρρύνουμε περισσότερο από όσο πρέπει, τους κάνουμε συνέχεια κομπλιμέντα και τους λέμε πόσο αξίζουν.

Αυτό μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ και να καταλήξουν τα παιδιά μας να αισθάνονται τόσο έντονο το βάρος τού να αποδείξουν την αξία τους και να καταφέρουν αυτό που οι άλλοι θεωρούν ότι αξίζουν, που τελικά να πιέζονται πολύ και η αυτοεκτίμησή τους να είναι χαμηλή. Το απαραίτητο για άλλη μία φορά είναι το μέτρο. Να τονίζουμε δηλαδή τα θετικά, αλλά να μην υπερβάλλουμε, και να διορθώνουμε χωρίς να υποδεικνύουμε, αλλά με έμμεσο τρόπο. Αν, για παράδειγμα, ένα παιδί κάνει λάθος σε μία λέξη και θέλουμε να το διορθώσουμε, δεν πρέπει να του πούμε «Έκανες λάθος», αλλά να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη σωστά σε μία πρόταση με την πρώτη ευκαιρία.

Πώς αποκτούμε αυτοπεποίθηση στην ενήλικη ζωή

Αν, όπως συμβαίνει συχνά, δεν έχουμε καταφέρει να χτίσουμε την αυτοπεποίθησή μας κατά την παιδική μας ηλικία, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να το πετύχουμε στην ενήλικη ζωή μας. Ας δούμε πώς:

 Παίρνουμε δύναμη από το παρελθόν
Τα όσα έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα, όλα όσα κάνουμε καλά και αποτελεσματικά, μπορούν να αποτελέσουν την πηγή της αυτοπεποίθησής μας. Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να εστιάσουμε στα προτερήματά μας και στα επιτεύγματά μας, μπορούμε να απευθυνθούμε στους γύρω μας ή να ζητήσουμε τη βοήθεια των ανθρώπων που μας ξέρουν και μας αγαπάνε, προκειμένου να μας θυμίσουν όλα όσα ξεχνάμε ή δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε. Άλλωστε, την αυτοπεποίθηση τη χτίζουμε μέσα από τα δικά μας μάτια, αλλά και από τις συμπεριφορές που διακρίνουμε στους άλλους.

 Τολμάμε
Η αυτοπεποίθηση χτίζεται όταν τολμάμε και τα καταφέρνουμε. Γι’ αυτό, θέτουμε στόχους. Στην αρχή δοκιμάζουμε οργανωμένα και σταδιακά να επιτύχουμε απλούς στόχους, έτσι ώστε να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, και συνεχίζουμε με πιο δύσκολους.

 Εστιάζουμε σε αυτά που είμαστε καλοί
Ο καλύτερος τρόπος για να κατακτήσουμε την αυτοπεποίθηση είναι να εστιάσουμε στις ικανότητές μας και να τις «δουλέψουμε». Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι νιώθουμε πιο εύκολα αυτοπεποίθηση όταν κάνουμε κάτι στο οποίο είμαστε καλοί. Ας βρούμε, λοιπόν, αυτά στα οποία τα πάμε καλά και ας συνεχίσουμε να τα κάνουμε χρησιμοποιώντας και βελτιώνοντας τις ικανότητές μας. Ας αφήσουμε αυτά στα οποία δεν είμαστε τόσο καλοί στους άλλους, εκτός και αν είναι απαραίτητο να τα κάνουμε. Για παράδειγμα, γιατί να πιέζουμε τον εαυτό μας να κάνουμε zumba αν δεν μας αρέσει και δεν τα πάμε καλά, όταν περνάμε καλύτερα πηγαίνοντας για κολύμπι στην πισίνα;

 Ποντάρουμε στην αυθεντικότητα
Η πραγματική αυτοπεποίθηση πηγάζει από την αυτογνωσία. Και σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται και τα ελαττώματά μας. Πρέπει να δεχτούμε ότι δεν είμαστε καλοί σε όλα, άλλωστε είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους. Αυτό μπορούμε να το δείξουμε και να το αποκαλύψουμε στους άλλους. Να φανερώσουμε ποιοι είμαστε πραγματικά. Αν είμαστε αυθεντικοί, δεν θα έχουμε το άγχος ότι μπορεί να μας ανακαλύψουν και να σταματήσουν να μας εκτιμούν, σαν να ήμασταν απατεώνες.

Σταματάμε να μειώνουμε συνέχεια τον εαυτό μας
Η αυτοπεποίθηση δεν ενέχει την έννοια της συνεχούς απολογητικότητας. Το να μειώνουμε τις δικές μας ικανότητες ή/και να δίνουμε τα εύσημα συνέχεια στους άλλους είναι μία λανθασμένη πρακτική που πολλές φορές πολλοί ακολουθούμε. Πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε τα κομπλιμέντα, την αναγνώριση και τις καλές κουβέντες από τους άλλους. Θα μας βοηθήσει να ενισχύσουμε την καλή εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Άλλωστε, όταν έχουμε αυτοπεποίθηση, μπορούμε και είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τον έπαινο χωρίς ενοχές.

 Νιώθουμε τον φόβο και προχωράμε με την απόφασή μας
Δεν είναι δυνατόν να μη νιώθουμε καθόλου φόβο όταν προσπαθούμε να κάνουμε κάτι καινούργιο, δύσκολο ή ριψοκίνδυνο˙ αυτό που πρέπει να προσπαθήσουμε είναι να τον δαμάσουμε και να προχωρήσουμε σε αυτό που θέλουμε.

 Δεχόμαστε την κριτική
Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση δέχονται την κριτική των άλλων χωρίς να νευριάζουν, να παρεξηγούνται ή να καταρρέουν. Αν μπορούμε να δεχτούμε την κριτική για τις πράξεις ή τις αποφάσεις μας, είμαστε σε θέση να πάρουμε ρίσκα, γιατί δεν φοβόμαστε πια τόσο το να κάνουμε λάθη και το να ρισκάρουμε είναι ο καλύτερος-ασφαλέστερος δρόμος για την επιτυχία. Έχουμε πολλές φορές ακούσει ότι ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει δυνατότερους, ε, λοιπόν, μας γεμίζει και με αυτοπεποίθηση.

 Κάνουμε αυτό που θέλουμε
Το πιο αγχωτικό πράγμα είναι να προσπαθούμε να προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας σε αυτό που θέλει η κοινωνία, οι γύρω μας, η οικογένειά μας. Μπορούμε να κάνουμε θαύματα με την αυτοπεποίθησή μας αν απλώς πούμε ότι θα κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς χωρίς να μας νοιάζει για το τι λένε οι άλλοι. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. Η πιο απελευθερωτική απόφαση που μπορούμε να πάρουμε στη ζωή μας είναι να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε και μας αρέσει χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τα στερεότυπα ή αυτό που πιστεύουν ή κάνουν οι άλλοι.

 Εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας
Συμβαίνει σε όλους μας συχνά να μπερδευόμαστε και να μην μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις, χρειάζεται να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο ένστικτό μας. Δεν ξέρουμε τι μας λέει το ένστικτό μας; Ας δοκιμάσουμε το εξής: Ας πούμε ότι θέλουμε να πάρουμε μία απόφαση, για παράδειγμα να παραιτηθούμε ή όχι από τη δουλειά μας. Ας κάτσουμε σε ένα ήσυχο απομονωμένο δωμάτιο και ας σκεφτούμε και τα δύο ενδεχόμενα ξεχωριστά, εκτιμώντας τα θετικά και τα αρνητικά και παρατηρώντας ταυτόχρονα πώς νιώθουμε. Αν αισθανόμαστε σφίξιμο, άγχος, ταχυπαλμία, τότε δεν είναι η σωστή απόφαση. Αν αντίθετα νιώθουμε ηρεμία και ζεστασιά, τότε είναι. Σημασία έχει να εστιάσουμε στο πώς φαίνεται σε εμάς τους ίδιους μία τέτοια προοπτική και όχι στο πώς θα φαινόταν στους άλλους ή τι θα ήθελαν να κάνουμε.

 Και αν μας έμαθαν ότι δεν μπορούμε;
Ίσως έχουμε ακούσει ή διαβάσει την ιστορία του αλυσοδεμένου ελέφαντα του Χόρχε Μπουκάι, ενός πολυγραφότατου γιατρού και ψυχοθεραπευτή από την Αργεντινή, που μιλάει για έναν μεγάλο και δυνατό ελέφαντα που τον έδεναν κάθε βράδυ στο τσίρκο σε ένα μικρό πασσαλάκι και αυτός πίστευε ότι δεν μπορεί να φύγει (ούτε προσπαθούσε να σπάσει τα δεσμά του). Γιατί; Επειδή τον έδεναν εκεί από όταν ήταν μικρός, δεν μπορούσε να φύγει και μεγάλωσε πιστεύοντας ότι έτσι είναι τα πράγματα. Τι θέλει να πει αυτή η ιστορία; Ότι επειδή κάποτε μας είπαν ότι δεν μπορούμε και το πιστέψαμε, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε έτσι.

Χρειάζεται να βρούμε μία ισορροπία ανάμεσα σε αυτά που μας είπαν οι γονείς μας και οι άλλοι για εμάς και στα όσα εμείς θέλουμε να πιστέψουμε για τον εαυτό μας και την αξία του. Χρειάζεται, δηλαδή, να συμβιβάσουμε τις δύο εικόνες και να απαλύνουμε τη σύγκρουση.

Ν.Κουτρούλη MSc, ψυχολόγος υγείας

entertv.gr

Ψυχολογία

Από την άποψη της ψυχολογίας, μπορούμε να πούμε ότι ο εθισμός είναι μια ανάγκη συναισθηματικής ικανοποίησης: μιας αίσθησης ασφάλειας, ή της αίσθησης παρηγοριάς-αγάπης, ή ακόμα και μιας αίσθησης «ελέγχου» πάνω στη ζωή.

Ενώ αρχικά η εθιστική πράξη συνοδεύεται από συναισθήματα απόλαυσης, χαράς, ανακούφισης, από ένα σημείο και μετά γίνεται αναγκαία για τα συναισθήματα αυτά. Ακόμα όμως και η απόλαυση, είναι συχνά μόνο επιφανειακό του γιατί μας χρειάζεται ο εθισμός. Διάφορες αιτίες, περιστατικά της ζωής μας, γεγονότα, τραυματικές εμπειρίες μπορεί να βρίσκονται κάτω από έναν εθισμό και να τον πυροδοτούν.

Από κοινωνιολογικής πλευράς, οι εθισμοί μπορεί να προκύπτουν και ως αποτέλεσμα του νευρωτικού τρόπου ζωής των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών- ως απάντηση-άμυνα στο στρες, ή ως συμμόρφωση με κοινωνικά πρότυπα και αξίες ή νοοτροπίες ζωής.

Από μια υπαρξιακή-φιλοσοφική σκοπιά θα λέγαμε ότι οι εθισμοί, δηλαδή η ανάγκη μας για εξάρτηση, μπορεί να περιλαμβάνει το φόβο του θανάτου, ή της αδυναμίας μας να πιστέψουμε και να αναλάβουμε την ελευθερία μας, της αίσθησης κενού-ματαιότητας (ψάχνουμε κάτι για να νιώσουμε έκσταση).

Από μια «πνευματική» σκοπιά, η εξάρτηση προκύπτει όταν έχουμε χάσει την επαφή με το κέντρο - την αυθεντική μας εσωτερική πηγή ή την ψυχή μας. Αυτό που ψάχνουμε με τους εθισμούς είναι στην πραγματικότητα η αγνή χαρά παρά η επιφανειακή ικανοποίηση των αισθήσεων ή η αποφυγή των συναισθημάτων. Οι εθισμοί είναι μια ατυχής προσπάθεια να ικανοποιηθεί η λαχτάρα μας για πνευματική τροφή-ολοκλήρωση, η λαχτάρα για πνευματικότητα ή επαφή με το υπερβατικό.

Ίσως παράγοντες όλων των παραπάνω συνδυάζονται και συνυπάρχουν ταυτόχρονα που μας ωθούν στο να γινόμαστε εξαρτησιακές προσωπικότητες (addictive personalities).

Αποδεσμεύοντας τις εξαρτήσεις

Τώρα, ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να μας πάρει από κάτω διαβάζοντας όλα αυτά. Έχει σημασία να μπορέσεις να παρατηρήσεις τους εθισμούς σου, χωρίς να κρίνεις ή να κατακρίνεις τον εαυτό σου.

Το επόμενο βήμα της παρατήρησης και συνειδητοποίησης, είναι να αρχίσεις να σπας έναν-έναν τους εθισμούς, τουλάχιστον αυτούς που μπορείς.

Το κλειδί βρίσκεται στο να αντικαταστήσεις τον εθισμό με μια νέα προοπτική και νοοτροπία έξω και πάνω από την παγίδα μέσα στην οποία ασυνείδητα σκλάβωσες τον εαυτό σου μέσω της εξάρτησης.

Προς αυτή την κατεύθυνση, διαθέτουμε ένα καταπληκτικό εφόδιο, που είναι η δημιουργικότητα!

Η δημιουργικότητα συνδέεται με:

-τη φαντασία,

-την ευελιξία,

-την καινοτομία/πρωτοτυπία,

-τον αυθορμητισμό,

-τη διαίσθηση

-και την ικανότητα να μη φοβάσαι την αποτυχία ή το να κάνεις λάθος, αλλά να τα αντιλαμβάνεσαι ως αναπόσπαστο στάδιο μάθησης.

Μπορούμε λοιπόν να γίνουμε δημιουργικοί στον εθισμό, όχι με το να πούμε όχι στον εθισμό πολεμώντας τον, αλλά με το να πούμε ναι σε νέα πράγματα, καταστάσεις που θα παράγουν νέα συναισθήματα και θα διευρύνουν την αντίληψή μας και τις νοοτροπίες μας.

Όταν δούμε τι άλλο υπάρχει πέρα από τον εθισμό και μας αρέσει, τότε ίσως δεν έχουμε πια ανάγκη τον εθισμό. Όταν γεμίσουμε με νέα ενδιαφέροντα πράγματα και συναισθήματα, τότε ίσως η ένταση και η εξάρτηση του εθισμού να μπει στο παρασκήνιο. Ίσως δημιουργηθούν νέα πράγματα, νέες ασχολίες, νέοι άνθρωποι, νέα συναισθήματα που να μη συνάδουν πια με τον εθισμό. Ο εθισμός έτσι θα αποδυναμωθεί από μόνος του.

Για να δούμε όμως τι υπάρχει πέρα από τον εθισμό, πρέπει να πούμε ναι και να τολμήσουμε σε πράγματα που πριν δεν θα επιλέγαμε, ή θέλαμε να επιλέξουμε αλλά φοβόμασταν, πρέπει να σπάσουμε τη ρουτίνα, τη συνήθεια, να γίνουμε ανορθόδοξοι για τα δεδομένα μας:

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι για πρώτη φορά;

Πες περισσότερα ναι εκεί που θα έλεγες όχι. Αντέστρεψε τα δεδομένα. Φέρε τον εαυτό σου προ εκπλήξεως. Η καινοτομία σε μια προγραμματισμένη και προβλέψιμη ζωή, ανοίγει το εύρος της αντίληψης και συνείδησης και έτσι μπορείς να απαλλαγείς από τα στερεότυπα με έναν έμμεσο τρόπο.

Η διαδικασία της ψυχοθεραπείας μπορεί επίσης να σε βοηθήσει να ανακαλύψεις τη φύση των εθισμών σου και να ανοίξεις σε νέες συμπεριφορές και λειτουργίες. Να δεις τα πράγματα από άλλη προοπτική. Να τολμήσεις να δοκιμάσεις νέες δράσεις που βασίζονται σε νέες νοοτροπίες και αυθεντικούς στόχους για τη ζωή σου. Η ίδια η απόφασή σου να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία είναι από μόνη της μια καινοτομία: φτάνοντας στο γραφείο ενός ψυχοθεραπευτή, σημαίνει ότι ήδη έχεις κάνει πολλή δουλειά μέσα σου και σηματοδοτεί την αποφασιστικότητά σου να φύγεις από κάτι παλιό προς τα νέα πράγματα που επιθυμείς να είσαι.

Δανάη Χορομίδου 
ψυχολόγος, απόφοιτος Παν/μίου Αθηνών 

e-psychology.gr

 

Ψυχολογία

Οι γυναίκες διατρέχουν έως και 50% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν εποχική κατάθλιψη συγκριτικά με το ανδρικό φύλο, ενώ είναι πιο επιρρεπείς στο φαγητό κατά την χειμερινή περίοδο, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία Anglian Home Improvements σε ένα δείγμα 2.000 ατόμων, από τα οποία το 66% ανέφερε ότι ο χειμώνας τους μειώνει τα κίνητρα , ενώ 6 στους 10 είπαν ότι έχει αρνητικό αντίκτυπο στη συνολική αίσθηση της ευημερίας.

Η έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν χειρότερα το χειμώνα – με το 50% των γυναικών να επηρεάζονται περισσότερο από τον καιρό από ό, τι οι άνδρες. Επίσης 37% των γυναικών «παλεύουν» για να βρουν κίνητρα να βγουν έξω τους κρύους μήνες σε σύγκριση με το 28% των ανδρών. Σύμφωνα με την έρευνα, οι γυναίκες δυσκολεύονται να συνηθίσουν την μείωση του ημερήσιου φωτός, αναφέροντας μια σειρά από προβλήματα. Συγκεκριμένα το 44% των γυναικών είπαν ότι ήταν δύσκολο να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι κατά τους χειμερινούς μήνες, ενώ μόνο το 30% των ανδρών υποφέρει από το ίδιο πρόβλημα.

«Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι τα τρία τέταρτα του βρετανικού πληθυσμού πάσχουν από την κατάθλιψη του χειμώνα», ανέφερε η συμπεριφορική ψυχολόγος Τζο Χέμινγκς και προσέθεσε ότι «Η έλλειψη του φυσικού φωτός και το πέρασμα από τους καλοκαιρινούς μήνες μας επηρεάζει τόσο ψυχολογικά όσο και φυσιολογικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα».

«Η έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες έχουν 50% περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από κατάθλιψη του χειμώνα από ό, τι οι άνδρες, γεγονός που υποστηρίζεται από επιστημονικά στοιχεία και είναι πολύ πιθανό να σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία των γυναικών σε κυκλικές μεταβολές, ορμονικές, βιολογικές ή εποχιακές», συμπλήρωσε.

Ωστόσο οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βρουν παρηγοριά στο φαγητό από ότι οι άνδρες, με αποτέλεσμα να παρατηρούν μια αύξηση του βάρους τους κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών.

akappatou.gr

Ψυχολογία

Συναντώ δυσκολίες στη διατήρηση μιας σχέσης καθώς ταυτόχρονα διαλογίζομαι και προχωρώ βαθύτερα μέσα στον εσωτερικό μου κόσμο.

Όταν αρχίζεις την εσωτερική πνευματική διαδρομή, η ενέργειά σου στρέφεται προς τα μέσα, η ίδια ενέργεια που πήγαινε προς τα έξω, και ξαφνικά βρίσκεσαι μόνος σου σαν ένα νησί. Η δυσκολία εμφανίζεται επειδή δεν σε ενδιαφέρει πραγματικά να είσαι ο εαυτός σου, ενώ όλες οι σχέσεις μοιάζουν με εξάρτηση, με δεσμά. Είναι όμως μια προσωρινή φάση αυτό΄ μην το κάνεις να είναι μια μόνιμη συμπεριφορά. Αργά ή γρήγορα, όταν έχεις ησυχάσει μέσα σου και πάλι, θα ξεχειλίζεις από ενέργεια και θα θέλεις να δημιουργήσεις σχέσεις ξανά.

Όταν λοιπόν γίνεται για πρώτη φορά διαλογιστικός ο νους, η αγάπη δείχνει να είναι σαν κάποια δεσμά. Και είναι αλήθεια αυτό κατά κάποιο τρόπο, γιατί ο νους που δεν είναι διαλογιστικός δεν μπορεί να αγαπάει πραγματικά.
Η αγάπη εκείνη είναι ψεύτικη, μια ψευδαίσθηση΄ πιο πολύ ένα είδος παθιάσματος, πιο λίγο σαν αγάπη. Αλλά δεν έχεις κάτι να το συγκρίνεις μαζί της, αν δεν συμβεί η πραγματική αγάπη, κι έτσι όταν αρχίζει ο διαλογισμός, η απατηλή αγάπη σιγά-σιγά διαχέεται, εξαφανίζεται. Μην αποθαρρύνεσαι, αυτό είναι το πρώτο. Και το δεύτερο πράγμα, μην το κάνεις μια μόνιμη στάση σου΄ αυτές είναι οι δυο δυνατότητες.

Αν αποθαρρυνθείς που εξαφανίζεται η ερωτική σου ζωή και προσκολληθείς πάνω της, αυτό θα γίνει εμπόδιο στην εσωτερική σου διαδρομή. Αποδέξου το -ότι τώρα η ενέργεια αναζητεί ένα νέο μονοπάτι και για λίγες μέρες δεν θα είναι διαθέσιμη για κίνηση προς τα έξω, για δραστηριότητες.

Αν είναι δημιουργός κανείς και διαλογίζεται, όλη του η δημιουργικότητα θα εξαφανιστεί προς το παρόν.
Αν είσαι ζωγράφος, ξαφνικά θα δεις ότι δεν συμμετέχεις. Μπορεί να συνεχίζεις, σιγά-σιγά όμως δεν θα έχεις καθόλου ενέργεια και κανένα ενθουσιασμό. Αν είσαι ποιητής, η ποίηση θα σταματήσει. Αν είσαι άνθρωπος που υπήρξε ερωτευμένος, η ενέργεια εκείνη θα εξαφανιστεί. Αν δοκιμάσεις να πιέσεις τον εαυτό σου να προχωρήσει σε μια σχέση, να είσαι ο παλιός σου εαυτός, η πίεση εκείνη θα είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Θα κάνεις τότε ένα αντιφατικό πράγμα: από τη μια μεριά προσπαθείς να πας μέσα σου κι από την άλλη προσπαθείς να βγεις προς τα έξω. Είναι σαν να οδηγείς ένα αυτοκίνητο, να πατάς το γκάζι και ταυτόχρονα να πατάς το φρένο. Μπορεί να είναι καταστροφικό, διότι κάνεις δυο αντίθετα πράγματα μαζί.

Ο διαλογισμός είναι αντίθετος μόνο στην ψεύτικη αγάπη.
Το ψεύτικο θα εξαφανιστεί και είναι τούτο ένας βασικός όρος προκειμένου να εμφανιστεί το πραγματικό. Το ψεύτικο πρέπει να φύγει, το ψεύτικο πρέπει να σου αδειάσει τελείως το χώρο΄ μόνο τότε θα είσαι διαθέσιμος για το πραγματικό. Για λίγες μέρες λοιπόν ξέχασε όλες τις σχέσεις.

Δεύτερον, πράγμα που αποτελεί επίσης έναν μεγάλο κίνδυνο, είναι ότι μπορεί να το μετατρέψεις σε τρόπο ζωής. Έχει συμβεί σε πολλούς ανθρώπους. Βρίσκονται μέσα στα μοναστήρια -γέροι μοναχοί, ορθόδοξοι άνθρωποι της θρησκείας που έχουν μετατρέψει σε τρόπο ζωής την αποχή από ερωτικές σχέσεις. Νομίζουν ότι ο έρωτας είναι αντίθετος στο διαλογισμό και ότι ο διαλογισμός είναι αντίθετος στον έρωτα. Δεν είναι αλήθεια. Ο διαλογισμός είναι αντίθετος στην ψεύτικη αγάπη, αλλά είναι απόλυτα υπέρ της αληθινής αγάπης.

Όταν έχεις κατασταλάξει, όταν δεν μπορείς να πας περισσότερο μέσα σου, όταν έχεις φτάσει στον πυρήνα της ύπαρξής σου, στον πυθμένα, τότε είσαι επικεντρωμένος. Ξαφνικά έχεις ενέργεια διαθέσιμη, αλλά τώρα δεν υπάρχει κάπου να πας. Η εξωτερική διαδρομή σταμάτησε όταν άρχισες να κάνεις διαλογισμό και τώρα έχει ολοκληρωθεί και η εσωτερική διαδρομή επίσης. Έχεις κατασταλάξει, έχεις φτάσει σπίτι σου.

Η ενέργεια αυτή θα αρχίσει να ξεχειλίζει. Πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό είδος κίνησης, είναι διαφορετική η ποιότητά της΄ διότι δεν έχει κανένα κίνητρο. Πρώτα πήγαινες προς τους άλλους με κάποιο κίνητρο΄ τώρα δεν θα υπάρχει κανένα. Θα πηγαίνεις απλώς προς τους άλλους επειδή έχεις πάρα πολλά να μοιραστείς μαζί τους.

Πρώτα πήγαινες σαν ζητιάνος, τώρα θα πηγαίνεις σαν αυτοκράτορας. Δεν είναι πως αναζητείς την ευτυχία από κάποιον άλλο΄ αυτή την έχεις ήδη. Τώρα η ευτυχία είναι πάρα πολλή. Το σύννεφο είναι τόσο γεμάτο που θέλει να ρίξει βροχή. Το λουλούδι είναι τόσο γεμάτο που θέλει να ανέβη πάνω στον άνεμο ως άρωμα και να πάει στα πέρατα της γης. Πρόκειται για μοιρασιά.

Ένα νέο είδος σχέσης έχει έρθει στο φως.

Δεν είναι σωστό να την αποκαλούμε σχέση, γιατί δεν πρόκειται πλέον για σχέση΄ είναι μάλλον μια κατάσταση ύπαρξης. Δεν είναι πως αγαπάς, αλλά είσαι ο ίδιος αγάπη.
Μην αποθαρρύνεσαι λοιπόν και μην το κάνεις τρόπο ζωής΄ πρόκειται για μια περαστική φάση. Η απάρνηση είναι μια περαστική φάση -σκοπός της ζωής είναι ο γιορτασμός, η απάρνηση αποτελεί απλώς ένα μέσον. Υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται να απαρνηθείς κάτι΄ όπως όταν είσαι άρρωστος και ο γιατρός σού λέει να κάνεις δίαιτα. Η δίαιτα δεν θα γίνει τρόπος ζωής. Απαρνήσου το φαγητό και μόλις γίνεις υγιής, απόλαυσέ το πάλι -και θα μπορείς να το απολαμβάνεις περισσότερο από ποτέ. Μην κάνεις τη δίαιτα ζωή σου. Μια περαστική φάση ήταν, χρειαζόταν.

Κάνε λίγη δίαιτα ως προς την αγάπη και τις σχέσεις και σύντομα θα μπορέσεις να προχωρήσεις και πάλι, θα ξεχειλίζεις και πάλι και θα προχωρείς χωρίς κίνητρο. Τότε η αγάπη είναι όμορφη.

 

Osho, Above All, Don’t Wobble, Ομιλία #15

osho.com

Ψυχολογία

Ίσως όλοι θα θέλαμε να είμαστε συνεχώς χωρίς προβλήματα, αλλά τελικά πόσο θα εκτιμούσαμε τα όμορφα πράγματα αν δεν βιώναμε και την αρνητική πλευρά της ζωής;

Eίναι πλεονέκτημα να μπορείς να διαχειριστείς τα προβλήματα στη ζωή σου, χωρίς να το βάζεις κάτω, προσπαθώντας με όλο σου το «είναι» να τα αντιμετωπίσεις.

Η δύναμη του ανθρώπου στις δύσκολες καταστάσεις είναι ανεκδιήγητη, η προσπάθεια να ξεφύγει από παροδικά προβλήματα ή ακόμη και ο συμβιβασμός να ζει με αυτά που δεν αλλάζουν απολαμβάνοντας την ζωή στον ίδιο βαθμό.

1. O ψυχικός πόνος σε ωριμάζει

Κάποιες φορές η ζωή κλείνει μία πόρτα γιατί είναι καιρός να προχωρήσεις. Ίσως ένα άσχημο προσωπικό περιστατικό να σε κάνει ευάλωτο και απαισιόδοξο, αλλά το μέλλον θα σου γιατρέψει τον συναισθηματικό πόνο και τα πράγματα θα αλλάξουν. Προσπάθησε να ξεφύγεις από ότι σε πλήγωσε αλλά μην ξεχάσεις τι διδάχτηκε από κάθε ιστορία που σου στέρησε το χαμόγελο σου. Κάθε αρνητική κατάσταση είναι εδώ για να μας υπενθυμίζει πως η ζωή δεν είναι flat είναι γεμάτο ups and downs και ας παίρνουμε τουλάχιστον μαθήματα από αυτή.

2.Τα περισσότερα πράγματα στη ζωή είναι προσωρινά

Μετά από μία βροχή βγαίνει το ουράνιο τόξο, κάθε φορά που πληγώνεσαι να ξέρεις πως θα επουλωθούν οι πληγές σου.Μετά από μια περίοδο στο σκοτάδι πάντα έρχεται το φως, αρκεί να μην αφήσεις τον εαυτό σου στο γκρίζο να προσπαθήσεις και να ελπίζεις.Κάθε στιγμή που όλα μοιάζουν αρνητικά μπορείς να γελάσεις ελε'υθερα γιατί μπορεί να ξεκινήσεις μια νέα αρχή από ένα νέο τέλος. Μπορείς να έχεις μία νέα ευκαιρία κάθε λεπτό, φτάνει να το αξιοποιήσεις στο έπακρο.


3. Όταν ανησυχείς και παραπονιέσαι τίποτα δεν αλλάζει

Όσοι παραπονιούνται περισσότερο είναι εκείνοι που δεν εκπληρώνουν ποτέ τους στόχους και τα όνειρα τους.Είναι πάντα καλύτερο να προσπαθείς να κάνεις κάτι υπέροχο και να αποτυγχάνεις, παρά να μη κάνεις τίποτα και να περιμένεις να επιτύχεις από το πουθενά. Δεν αλλάζει κάτι όταν δεν προσπαθείς για τίποτα αλλά μόνο παραπονιέσαι για όσα σου συμβαίνουν. Εάν πιστεύεις σε κάτι προσπάθησε με όλη σου την ψυχή να το επιτύχεις, χωρίς να τα παρατάς. Μην αφήνεις τις σκιές του παρελθόντος, να σου κλέψουν το φως της επόμενης ημέρας. Άσε τα προβλήματα να σε βελτιώνουν με όσα έμαθες και προχώρα μπροστά και να θυμάσαι πώς οι όμορφες στιγμές θα έρθουν όταν θα είσαι ευγνώμον για όσα έχεις, χωρίς να σε επισκιάζει το παρελθόν.

4. Η αρνητικότητα των άλλων δεν είναι πρόβλημα σου

Να είσαι θετικός όταν οι γύρω σου είναι αρνητικοί και απαισιόδοξοι. Χαμόγελα όταν οι άλλοι προσπαθούν να σε ρίξουν, εσύ ορίζεις πως θα διαχειριστείς τα συναισθήματα σου. Μην αφήσεις ποτέ κάποιον να αλλάξει αυτό που είσαι, μην παίρνεις τα πράγματα προσωπικά ακόμα και εάν φαίνονται, πολλές φορές πιστεύουμε ότι οι πράξεις των άλλων είναι εναντίον μας και ξεχνάμε πως λειτουργούν μόνο προς όφελος τους. Πάνω από όλα μην αλλάξεις ποτέ τον εαυτό σου για να εντυπωσιάσεις κάποιον, που σου λέει ότι δεν είσαι αρκετά καλός. Να αλλάξεις μόνο για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, για τον εαυτό σου και μόνο.Το πιο εύκολο είναι να μας επικρίνουν για τις πράξεις μας, πριν νοιαστείς για όσα σου λένε, σκέψου εσένα και όσα θες να δημιουργήσεις. Τα πιο όμορφα πράγματα δημιουργήθηκαν όταν οι περισσότεροι έλεγαν ότι είναι ανεκπλήρωτα, αγωνίσου για όσα θέλεις να ζήσεις και να δημιουργήσεις.

5. To καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να προχωρήσεις

Μην φοβάσαι να ξανά αγαπήσεις, μην αφήνεις τις πληγές να μετατραπούν σε ανεπούλωτα σημάδια. Βρες το κουράγιο να ξανα-χαμογελάσεις, να νιώσεις διαφορετικά, όμορφα και να κάνεις τους άλλους να χαμογελάνε δίπλα σου. Να θυμάσαι, πως στη ζωή δεν χρειάζεται να έχεις άπειρους φίλους δίπλα σου, παρά μόνο αυτούς τους λίγους που τους αξίζεις και σου αξίζουν.Τίποτα δεν είναι τυχαίο, κοίτα τα λάθη σου και μάθε από αυτά, δες πόσο ώριμος έγινες, πώς άλλαξες ιδέες και πεποιθήσεις και νιώσε περήφανος. Μην αλλάζεις για κανέναν, εκτός και εάν πραγματικά εσύ το θες. Δώσε αξία σε ότι έχεις και αγαπάς και μαζί σου θα το αγαπήσουν και οι γύρω σου . Τράβα φωτογραφίες, γράψε για τις πιο όμορφες και απλές ημέρες της ζωή σου και πάνω από όλα μην αφήσεις τις κακές αναμνήσεις να αμαυρώσουν τις πιο όμορφες και λαμπερές στιγμές της ζωή σου.

Πηγή: rythmosfm.gr

antikleidi.com

Ψυχολογία

Η ψυχή μου μου φανέρωσε ότι ή αγάπη εκδηλώνεται όχι μονάχα στο πρόσωπο πού αγαπά, άλλα και στο πρόσωπο πού αγαπιέται.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, ή αγάπη ήταν στην καρδιά μου σα μια λεπτή κλωστή πιασμένη από δυο πασσάλους.

Άλλα τώρα ή αγάπη έγινε ένας φωτεινός κύκλος πού αρχή του είναι το τέλος του, και το τέλος του ή αρχή του. Περιβάλλει καθετί πού υπάρχει κι απλώνεται σιγά σιγά για ν’ αγκαλιάσει όλα όσα θα υπάρξουν.

Η ψυχή μου με συμβούλεψε και μ’ έμαθε να διακρίνω την κρυμμένη ομορφιά του δέρματος, τού παραστήματος, και, του χρώματος. Με δίδαξε να στοχάζομαι εκείνο πού οι άνθρωποι ονομάζουν άσχημο μέχρι ν’ ανακαλύψω την αληθινή του γοητεία κι ομορφιά.

Πριν ή ψυχή μου με διδάξει, έβλεπα την ομορφιά σαν ένα τρεμάμενο πυρσό ανάμεσα σε στήλες καπνού. Τώρα πού ό καπνός έχει διαλυθεί, δε βλέπω τίποτε’ άλλο από τη φλόγα.

Η ψυχή μου μου μίλησε και μου δίδαξε ν’ ακούω τις φωνές πού ή γλώσσα, ό λάρυγγας και τα χείλη δεν μπορούν να προφέρουν.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, δεν άκουγα παρά θόρυβο και θρήνους. ’Αλλά τώρα πρόθυμα παραστέκομαι στη Σιωπή κι αφουγκράζομαι τις χορωδίες της πού τραγουδούν τους ύμνους των εποχών και τα τραγούδια του σύμπαντος που αναγγέλλουν τα μυστικά του ’Αόρατου.


Η ψυχή μου μου μίλησε και μ’ έμαθε να πίνω το κρασί που δεν μπορεί να βγει από το πατήρι και δεν μπορεί να χυθεί από κούπες πού τα χέρια μπορούν να σηκώσουν ή τα χείλη ν’ αγγίξουν.

Πριν η ψυχή μου μου μιλήσει, ή δίψα μου ήταν σα μια σβησμένη σπίθα κρυμμένη κάτω από τη στάχτη πού μπορεί να σβήσει με μια γουλιά νερό.

Αλλά τώρα η λαχτάρα μου έγινε ή κούπα μου, το αίσθημα της αγάπης το κρασί μου, κι η μοναξιά μου ή μέθη μου κι ωστόσο σ αυτή την άσβεστη δίψα υπάρχει αιώνια χαρά.

Η ψυχή μου μου μίλησε και με δίδαξε ν’ αγγίζω εκείνο πού δεν έχει ακόμα ενσαρκωθεί’ ή ψυχή μου μου αποκάλυψε πώς ότι αγγίζουμε, είναι μέρος της επιθυμίας μας.

’Αλλά τώρα τα δάχτυλά μου απλώθηκαν μέσα στην καταχνιά πού διαπέρνα αυτό πού είναι ορατό μέσα στο σύμπαν κι ανακατεύεται με το ’Αόρατο.

Η ψυχή μου μ’ έμαθε να εισπνέω το άρωμα πού δε βγαίνει από τη μυρτιά ή το θυμίαμα. Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, λαχταρούσα την ευωδιά τού αρώματος στους κήπους, στα δοχεία ή στα θυμιατήρια.

Τώρα όμως μπορώ να οσφρανθώ το θυμίαμα πού δε βγαίνει για προσφορά ή για Θυσία. Και γεμίζω την καρδιά μου με την ευωδιά εκείνη πού δεν πέτα με τα φτερά της παιχνιδιάρας αύρας μέσα στο διάστημα.

Η ψυχή μου μου μίλησε και μ’ έμαθε να λέω, «είμαι έτοιμος» όταν με πλησιάζουν το ’Άγνωστο κι ό Κίνδυνος.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, δεν απαντούσα σ’ άλλη φωνή έκτος από τη φωνή τη γνωστή πού με καλούσε, και δεν περπατούσα παρά το εύκολο και ίσιο 'μονοπάτι.

Τώρα το ’Άγνωστο έγινε άλογο που μπορώ ν’ ανεβώ για να φτάσω στο ’Άγνωστο' κι ό καμπίσιος δρόμος έγινε σκάλα πού την ανεβαίνω για να φτάσω στην κορυφή.

 

Η ψυχή μου μου μίλησε και μου είπε, «Μη μετράς το Χρόνο λέγοντας, Υπήρξε το χθες και θα υπάρξει το αύριο !»

Μα πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, φανταζόμουν το Παρελθόν σα μια εποχή πού ποτέ δεν ξαναγύριζε και το Μέλλον σα μια εποχή πού ποτέ δεν μπορούσα να τη φτάσω.

Τώρα καταλαβαίνω ότι ή τωρινή στιγμή περιέχει όλο το χρόνο, και μέσα σ’ αυτήν υπάρχουν όλα όσα μπορεί να ελπίζει κανένας, να κάνει και ν’ αντιληφθεί.

Η ψυχή μου μου μίλησε και με πρότρεψε να μην περιορίζω το διάστημα λέγοντας, «’Εδώ, εκεί και πέρα».

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, ένιωθα ότι όπου κι αν βρισκόμουν' ήμουν μακριά από κάθε άλλο μέρος.

Τώρα καταλαβαίνω ότι όπου κι αν βρίσκομαι, το μέρος αυτό περιέχει όλα τα μέρη' κι ή απόσταση πού περπατώ αγκαλιάζει όλες τις αποστάσεις.

Η ψυχή μου με δίδαξε και με συμβούλεψε να μένω ξύπνιος όταν οι άλλοι κοιμούνται. Και να παραδίνομαι στον ύπνο όταν οι άλλοι βρίσκονται σε δράση.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, δεν έβλεπα τα όνειρα τους στον ύπνο μου, ούτε κείνοι παρατηρούσαν τ’ όραμα μου.

Τώρα ποτέ δεν ταξιδεύω μέσα στο καράβι των ονείρων μου έκτος αν με παρατηρούν, κι εκείνοι ποτέ δεν πετούν στον ουρανό του δράματός τους έκτος αν εγώ χαίρομαι την Ελευθερία τους.

Η ψυχή μου μου μίλησε και μου είπε, «Να μη χαίρεσαι. με τον έπαινο και να μη θλίβεσαι με την κατηγορία».

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, αμφέβαλα για την αξία του έργου μου.

Τώρα καταλαβαίνω ότι τα δέντρα ανθίζουν την άνοιξη και καρπίζουν το καλοκαίρι χωρίς ν’ αναζητούν τον έπαινο' και ρίχνουν τα φύλλα τους το φθινόπωρο και γυμνώνονται το χειμώνα χωρίς να φοβούνται την κατηγορία.

Η ψυχή μου μου μίλησε και μου έδειξε ότι δεν είμαι μεγαλύτερος από έναν πυγμαίο, ούτε μικρότερος από ένα γίγαντα.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, έβλεπα τους ανθρώπους σε δυο κατηγορίες' τον αδύνατο, πού τον λυπόμουν και τον δυνατό, πού τον ακολουθούσα ή πού του αντιστεκόμουνα παλικαρίσια.

’Αλλά τώρα έμαθα ότι είμαι όπως είναι κι οι δύο αυτοί, κι αποτελούμαι από τα ίδια στοιχεία. Ή προέλευσή μου είναι ή δική τους προέλευση, ή συνείδησή μου είναι ή δική τους συνείδηση, ή ευχαρίστησή μου είναι ή δική τους ευχαρίστηση, και το προσκύνημά μου, το δικό τους προσκύνημα.

“Αν αυτοί αμαρτάνουν, είμαι κι εγώ αμαρτωλός. “Αν πράττουν καλά, καμαρώνω για την καλή τους πράξη. “Αν ανυψώνονται, ανυψώνομαι κι εγώ μαζί, αν μένουν αδρανείς, συμμετέχω κι εγώ στην αδράνεια τους.

Η ψυχή μου μου μίλησε και μου είπε, «Το φανάρι πού κουβαλάς δεν είναι δικό σου, και το τραγούδι πού τραγουδάς δε γεννήθηκε μέσα στην καρδιά σου, γιατί κι αν κουβαλάς το φως, δεν είσαι εσύ το φως, κι αν είσαι το λαγούτο με τις τεντωμένες χορδές, δεν είσαι εσύ ό παίχτης του οργάνου.

Η ψυχή μου μου μίλησε, σαν αδερφός μου, και μου Έμαθε πολλά. Κι ή ψυχή σου μίλησε σε σένα και σ’ έμαθε το ίδιο πολλά. Γιατί εσύ κι εγώ είμαστε ένα, και δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα μας, εκτός ότι. εγώ βιάζομαι να φανερώσω αυτά που είναι μέσα στον εσωτερικό μου κόσμο, ενώ εσύ φυλάς σα μυστικό αυτό που βρίσκεται εντός σου. ’Αλλά στη μυστικότητά σου αυτή υπάρχει αρετή.

Από το βιβλίο Χαλίλ Γκιμπράν - Σκέψεις και διαλογισμοί

 

antikleidi.com

Ψυχολογία

Μόνο η κατάσταση του τίποτα μπορεί να είναι άπειρη΄ η κατάσταση του κάποιου πράγματος είναι επόμενο να είναι πεπερασμένη. Μόνο μέσα από την κατάσταση του τίποτα είναι δυνατό να υπάρχει το άπειρο εύρος της ζωής, της ύπαρξης΄ όχι μέσα από την κατάσταση του κάποιου πράγματος. Ο Θεός δεν είναι κάποιος: είναι ο κανένας ή, πιο σωστά, είναι η κατάσταση του κανενός. Ο Θεός δεν είναι κάτι: είναι τίποτα ή, ακόμη πιο σωστά, η κατάσταση του κανενός πράγματος. Είναι ένα δημιουργικό κενό.

Μην σκεφτείς ποτέ, ούτε για μια στιγμή, πως η κατάσταση του τίποτα είναι κατάσταση αρνητική, απουσία, όχι. Η κατάσταση του τίποτα είναι απλώς κατάσταση του κανενός πράγματος. Εξαφανίζονται τα πράγματα, απομένει μόνο η υπέρτατη ουσία. Εξαφανίζονται οι μορφές, απομένει μόνο το άμορφο. Εξαφανίζονται οι ορισμοί, απομένει το απροσδιόριστο.

Η αφύπνιση ενός βούδα είναι ολική. Μέσα στην ολική εκείνη αφύπνιση, υπάρχει φωτεινή επίγνωση που την περιβάλλει η θετική κατάσταση του τίποτα. Δεν είναι άδεια, είναι υπερπλήρης. Τα πράγματα έχουν εξαφανιστεί… και εκείνο που έχει απομείνει δεν μπορείς να το εκφράσεις. Προσπαθούμε να το εκφράσουμε ως μακαριότητα, ως έκσταση, ως αιώνια χαρά, αυτά όμως αποτελούν απόμακρους μόνον αντίλαλους του αληθινού πράγματος.

osho.com

Ψυχολογία

Ο έρωτας περικλείει αντιφάσεις, ένωση και μοναξιά, οικειότητα και μυστήριο, δέσμευση και αποδέσμευση. Όλοι έχουμε ζήσει στιγμές στις οποίες ανοίγουμε τις καρδιές μας και μας καταποντίζουν έντονα συναισθήματα. Η αφοσίωση δίνει τη θέση της στην ανυπομονησία, η χαρά γίνεται φόβος, ο πόθος μετατρέπεται σε ζήλια. 

Η Τάντρα μας διδάσκει ότι τα έντονα συναισθήματα μπορούν να γίνουν σύμμαχοί μας. Τα συναισθήματα είναι ενέργεια σε κίνηση. Μερικές φορές νιώθουμε την ανάγκη να εκραγούμε, να απελευθερώσουμε και να εκφράσουμε τον πόνο μας. Στον έρωτα, μπορούμε να εκφράσουμε τον πόνο μας και να μεταμορφωθούμε, χωρίς να χάσουμε τον έρωτα.

Κάθε φορά που αναδύονται δύσκολα συναισθήματα, δημιουργήστε (μόνοι ή με το ταίρι σας) έναν ιερό και ασφαλή χώρο στον οποίο θα μπορείτε να εκφράσετε ελεύθερα τα συναισθήματα σας.
Καθίστε αντικριστά και στοιβάξτε πολλά μαξιλάρια ανάμεσα σας. Αυτή η στοίβα με μαξιλάρια αντιπροσωπεύει το θυμό και τα προβλήματα σας, όχι μόνο τα δικά σας αλλά πιθανόν και του/της συντρόφου σας. Την αποκαλώ ο «Πληγωμένος Σωρός»
Εκφραστείτε όσο πιο αυθεντικά μπορείτε. Δοθείτε σ’ αυτή τη διαδικασία. Το ταίρι σας μπορεί να σας ακούει, με συμπόνια, χωρίς να ταυτίζετε με τα συναισθήματά σας
(«Εκείνος ή εκείνη νιώθει όλο τον πόνο», «Το λάθος είναι δικό μου», «Είμαι κακός/ιά», κ.λπ.).
Το ταίρι σας είναι απλά μάρτυρας σ’ αυτή τη διαδικασία.


Ζητήστε την υποστήριξη του πέμπτου τσάκρα, της φωνής σας, και του τρίτου τσάκρα της δύναμής σας. Αναπνέοντας βαθιά, συγκεντρωθείτε στις απογοητεύσεις που βαραίνουν το στήθος, την καρδιά ή την κοιλιά σας.
Μετά, αφεθείτε, χτυπήστε με όλη σας τη δύναμη τα μαξιλάρια και βγάλτε τον ήχο που γεννούν βαθιά μέσα σας αυτά τα συναισθήματα (βογκητά με ορθάνοιχτο στόμα, βαθιά γρυλίσματα) χωρίς να χρησιμοποιήσετε λέξεις.
Καθώς δίνετε φωνή στην καρδιά σας, χρησιμοποιήστε το σώμα σας για να κινηθείτε, αφήστε τα μπράτσα και τα χέρια σας να ταιριάξουν με τη δύναμη των ήχων σας.
Ουρλιάξτε τη μανία σας, κλάψτε τη λαχτάρα σας. Μείνετε σ’ αυτό όσο χρειάζεστε...

Μετά σιγά, σιγά ησυχάστε και τελειώστε με μερικούς παρατεταμένους αναστεναγμούς.

Κλείστε με το Χαιρετισμό της Καρδιάς και με μια αγκαλιά.

 

Από το βιβλίο της Margot Anand
 Η τέχνη της καθημερινής Έκστασης

pulseoflove.blogspot.gr

Ψυχολογία

Πως θα βοηθήσετε κάποιον που φοβάται; Σεβαστείτε το συναίσθημά του. Μη γελοιοποιείτε ποτέ τον φόβο. Ακούστε χωρίς να αναζητάτε λύσεις.

Μην προσπαθείτε να τον λογικέψετε ή να του δώσετε συμβουλές. Μη θελήσετε να τον καθησυχάσετε, να διώξετε τον τρόμο του, αφήστε τον πρώτα να τον ζήσει. Το πρώτο που χρειάζεται είναι να αισθανθεί αποδεκτός μαζί με το συναίσθημά του.

Εμπιστευτείτε τις ικανότητες του να βρει τις δικές του λύσεις. Κατόπιν, με τη βοήθεια της συζήτησης και των ξεκάθαρων ερωτήσεων, βοηθήστε τον να μιλήσει γι’ αυτό που αισθάνεται. 

Τα λόγια επιτρέπουν να αποστασιοποιηθούμε από το ανεπεξέργαστο συναίσθημα. Καθώς θα μιλά, θα συνειδητοποιήσει τι είναι αυτό που προκάλεσε την αγωνία του.

Αγγίξτε το χέρι του, τον ώμο του...

Μετά, αν είστε δικός του άνθρωπος, προτείνετέ του να σταθείτε από πίσω του, να τον αγκαλιάσετε, να έρθει σε επαφή το στήθος σας, η καρδιά σας με την πλάτη του και να του δώσετε το στήριγμα που έχει ανάγκη.

Προτείνετέ του να σας περιγράψει το μέλλον, όπως το φαντάζεται, ώσπου οι εικόνες να γίνουν θετικές και να νιώσει πραγματικά σίγουρος για τον εαυτό του..


Isabelle Filliozat
Απόσπασμα από το βιβλίο
«η νοημοσύνη της καρδιάς»

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin