Αυγούστου 16, 2018

Ψυχολογία

O Morgan Goodlander είναι ο διευθυντής του Gestalt Institute of San Francisco.

Άρχισε την εκπαίδευσή του στη θεραπεία Gestalt το 1978 ενώ έχει διατελέσει διευθυντής εκπαιδευτικού προγράμματος για τα μέλη του προσωπικού του παγκοσμίου φήμης Esalen Institute, εκεί που άνθισε το κίνημα της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, και ο Perls ανέπτυξε μέσω των σεμιναρίων του τη θεραπεία Gestalt.

Διεξάγει σεμινάρια Gestalt σε 15 χώρες και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ψυχοθεραπευτές διεθνούς φήμης.

Κ Goodlander, γιατί έχουμε εξαρχής την ανάγκη οι άνθρωποι να κάνουμε σχέσεις;

Είμαστε κοινωνικά και «σχεσιακά» πλάσματα. Υπάρχουμε μόνο σε σχέση με το περιβάλλον και τους σημαντικούς άλλους. Χωρίς να μας στηρίζει το περιβάλλον και χωρίς να παίρνουμε ανατροφοδότηση για το πώς εμείς και οι άλλοι εμφανιζόμαστε στον κόσμο, θα ήμασταν εντελώς χαμένοι.

Δεν υπάρχει ανεξάρτητος άνθρωπος. Όλοι οι άνθρωποι ξεκίνησαν τη ζωή τους μέσα σε μια ορισμένη μορφή βασικής υποστηρικτικής σχέσης ως παιδιά και ανεξάρτητα από το πόσο αντικοινωνικοί μπορεί να γίνουν αργότερα στη ζωή, θα είναι πάντα εκείνες οι πρώτες σχέσεις που τους έδωσαν μορφή και που θα τους συντηρούν μέσα στην απομόνωσή τους.

Με άλλα λόγια, ακόμα και ο ερημίτης κουβαλά μαζί του στη σπηλιά την πρώιμη παιδική του ηλικία.

Βλέπουμε πραγματικά το άλλο άτομο μέσα σε μια σχέση ή μόνο τις δικές μας προβολές;

Στο μεγαλύτερο μέρος μια σχέσης βλέπουμε τον εαυτό μας και όχι το άλλο άτομο. Η αντίληψη είναι αυτοβιογραφική. Παρ’ όλα αυτά, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να διακρίνω τη δική μου σειρά αντιληπτικών φίλτρων.

Αντιθέτως, όλοι έχουμε την ικανότητα να αντιληφθούμε τη συνολικότερη εικόνα και τον κόσμο γύρω μας και αυτό αποτελεί μια εμπειρία που μας εξελίσσει, καθώς μπορούμε να μοιραστούμε εκείνες τις στιγμές με τον άλλο μέσα από το διάλογο ή τη γραφή.

Ισχύει το γεγονός ότι ψάχνουμε τους γονείς μας στις σχέσεις μας;

Ψάχνουμε ό,τι μας είναι οικείο και συμπεριφερόμαστε όπως έχουμε διδαχθεί να συμπεριφερόμαστε μέσα στην οικογένειά μας. Προγραμματιζόμαστε ασυνείδητα να επαναλαμβάνουμε αυτά που έχουμε μάθει, επειδή η αντίληψή μας από μόνη της είναι δομημένη έτσι ώστε να βρίσκει και να ανταποκρίνεται σε εκείνα τα προηγούμενα μοτίβα, αγνοώντας τα υπόλοιπα.

Αναζητάμε ασυνείδητα το παλιό και αγνοούμε το καινούριο. Το σώμα και ο εγκέφαλός μας έλκονται από αυτό που ήδη γνωρίζουν. Γι’ αυτό και η ιστορία της οικογένειας επαναλαμβάνεται από μόνη της από γενιά σε γενιά.

Μπορεί να υπάρξει αληθινή αγάπη ανάμεσα σε ανθρώπους με μεγάλη διαφορά ηλικίας;

Η αληθινή αγάπη υπάρχει παντού. Και δεν φταίει το ότι είναι δύσκολο να τη βρούμε. Το πρόβλημα είναι ότι περισσότεροι άνθρωποι δεν την αναζητούν πραγματικά και δεν την θέλουν.

Θέλουν αυτό με το οποίο μεγάλωσαν ή είναι απασχολημένοι με το να αντιστέκονται σε αυτό με το οποίο μεγάλωσαν. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, είναι παγιδευμένοι μέσα σε ένα αντιληπτικό μοτίβο και στην αναζήτηση/ απόρριψη μιας επανάληψης, παρά στην αληθινή αγάπη.

Γιατί πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε;

Ο πόνος είναι μέρος της φυσικής ανθρώπινης κατάστασης. Όσο ζούμε, πληγωνόμαστε. Το πρόβλημα είναι ότι δεν αποδεχόμαστε αυτή τη βασική αλήθεια και τη φυσική θεραπεία της αγάπης και του έρωτα που συνοδεύει την πραγματικότητα του πόνου.

Γεμίζουμε ανασφάλειες και αρχίζουμε να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο, τσακωνόμαστε για το τι είναι σωστό και τι όχι και προσπαθούμε να βρούμε τον τρόπο για να μην πληγωνόμαστε, αντί να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο ανεξαρτήτως του ποια πιστεύουμε ότι είναι η αιτία.

Υπάρχουν θύματα και θύτες σε μια σχέση;

Είμαστε πρωτίστως τα θύματα των εκάστοτε μοτίβων, που έχουμε ασυνείδητα εσωτερικεύσει από την ανατροφή μας, από την παιδική μας ηλικία. Είμαστε εμείς οι θύτες του εαυτού μας, εφαρμόζοντάς τα σε συχνή βάση και είμαστε πρόθυμοι να τα εφαρμόσουμε και σε όλους όσοι έχουν αποφασίσει να μένουν μαζί μας.

Βασίζεται η αγάπη στην εξάρτηση;

Η αληθινή αγάπη είναι από μόνη της εξάρτηση. Όταν είστε αρκετά ανεξάρτητοι, για να γίνετε και εξαρτημένοι, τότε έχετε την πραγματική αγάπη. Δυστυχώς, το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο. Είναι στην ουσία το ίδιο.

Ποια είναι τα συστατικά για μια υγιή και μακροχρόνια σχέση; Η χημεία; Τα κοινά στοιχεία, τα αντίθετα ή τα συμπληρωματικά; Η αμοιβαία προσπάθεια ή κάτι άλλο;

Τα κύρια συστατικά είναι το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη σχέση παρά για τον εαυτό μας, η ικανότητα να νοιαζόμαστε για τις αμοιβαίες και ανεξάρτητες ανάγκες και η ικανότητα να συγχωρούμε και να ξεχνάμε, όταν πληγώνουμε ο ένας τον άλλο, κάτι που αναπόφευκτα θα συμβεί.

Πολλά ζευγάρια παραμένουν μαζί, παρά τους συνεχείς του καυγάδες ή την αδιαφορία, απλά επειδή πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο προστατεύουν τα παιδιά τους. Ποια είναι η άποψή σας ως προς αυτό; Τι είναι το καλύτερο για τα παιδιά, δύο δυστυχισμένοι ή δύο χωρισμένοι γονείς;

Η θέση μου είναι ότι ένα δυστυχισμένο ζευγάρι που μένει μαζί για τα παιδιά απλά τα διδάσκει να βρουν συντρόφους με τους οποίους να είναι και εκείνοι δυστυχισμένοι, όταν μεγαλώσουν.

Αν οι γονείς επιλέξουν να μείνουν μαζί, οφείλουν και για εκείνους, αλλά και για τα παιδιά τους, να γίνουν ευτυχισμένοι. Η ευτυχία μπορεί να γίνει επιλογή. Η επιλογή του «μένουμε μαζί, αλλά όντας δυστυχισμένοι», είναι απλά νευρωτική.

Τι έχει να μας προσφέρει η Gestalt όσον αφορά στις σχέσεις;

Η Gestalt μας προσφέρει τη «σοφία της στιγμής», έναν απλό και άμεσο τρόπος να γνωρίζουμε πώς νιώθουμε και τι χρειάζεται να κάνουμε στο 90% των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε στη ζωή.

Δεν λειτουργεί σε κάθε πρόκληση που αφορά στις σχέσεις, αλλά λειτουργεί στις περισσότερες προκλήσεις, αν αφιερώσετε χρόνο στο να μάθετε πραγματικά τη διαδικασία επίγνωσης της Gestalt.

Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το σώμα ως πυξίδα για τις σχέσεις μας;

Αυτή είναι η αληθινή ομορφιά της γκεσταλτικής προσέγγισης. Η Gestalt μας απελευθερώνει από τον ατέλειωτο εσωτερικό διάλογο και την υπερανάλυση και μας προσφέρει ένα απλό τρόπο εστίασης και επιλογής των σημαντικών στιγμών.

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Δε θα πρέπει όλοι να γνωρίζουν τα πάντα για σας, καθώς όπως ίσως ξέρετε κάποιοι μπορεί να διαδώσουν τις λεπτομέρειες της ζωής σας. Οπότε, βοηθά το να έχετε προσωπικές πληροφορίες μυστικές αντί να τις μοιράζεστε με όλους. Τις περισσότερες φορές το να πείτε στους άλλους τις λεπτομέρειες τις προσωπικής σας ζωής καταλήγει σε απογοητευτικά αποτελέσματα. Υπάρχουν πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά από τους υπόλοιπους ώστε να εξασφαλίσετε πως η ζωή σας κυλά ομαλά χωρίς να υπάρχουν άτομα που σας κουτσομπολεύουν και σας υπονομεύουν. Εδώ είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά και που πρέπει να προσπαθήσετε όσο είναι δυνατόν να μην αφήσετε τους άλλους να γνωρίζουν και να μοιράζονται με άλλα άτομα.

Τον τρόπο ζωής σας

Μην συζητάτε με όλους τις λεπτομέρειες της προσωπικότητας σας όπως την σεξουαλική σας ζωή, το να ξεπεράσετε μια κακιά συνήθεια, την θρησκευτικότητα σας κ.α. Και κανείς δεν θα πρέπει να ασχολείται με αυτά τα πράγματα της ζωής σας. Μην περιμένετε να μοιραστείτε τέτοιες προσωπικές πληροφορίες με τους άλλους ή να συμμετάσχετε σε μια συναισθηματική συζήτηση για τέτοιες λεπτομέρειες και να περιμένετε ότι θα επαινεθείτε. Αντίθετα, όταν οι άλλοι γνωρίζουν τέτοιες λεπτομέρειες θα τις χρησιμοποιήσουν εναντίον σας και θα αρχίζουν να σας υπονομεύουν.

Τις εσωτερικές σας σκέψεις Μην εκφράζετε τις σκέψεις σας σε όλους.

Τα αισθήματα σας για συγκεκριμένα πράγματα, ειδικά για ευαίσθητα θέματα, θα πρέπει να παραμένουν στις ιδιωτικές σας σκέψεις. Αποφύγετε να μοιραστείτε τις σκέψεις σας σχετικά με ευαίσθητα θέματα και ζητήματα με τον οποιονδήποτε. Για παράδειγμα, τις σκέψεις σας σχετικά με την θρησκεία άλλων ανθρώπων, την ζωή, τον θάνατο κτλ.

Σε κάποιους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει διαφορετική και εχθρική αντίδραση όταν κάνετε μια τέτοια συζήτηση μαζί τους. Οι σκέψεις σας είναι ιδιωτικές και δεν είναι η αλήθεια του ευαγγελίου. Ίσως βρεθείτε σε αντιπαράθεση με άτομα που δεν συμφωνούν με την γνώμη σας αν επιλέξετε να την μοιραστείτε ανοιχτά, ειδικότερα σε ευαίσθητα ζητήματα.

Άσχημα πράγματα για την οικογένεια και τους φίλους σας

Είναι ασύνετο και επίσης ασεβές το να ξεκινήσετε να συζητάτε με οποιονδήποτε αρνητικές ιστορίες για τα μέλη της οικογένειας και για τους φίλους σας. Δείχνει μια αρνητική εικόνα για εσάς, ως κάποιος που δεν εκτιμά την ζωή των μελών της οικογένειας και των φίλων και ως κάποιος που δεν μπορεί να κρατήσει εμπιστευτικά θέματα για τον εαυτό του/της.

Επιπλέον, τέτοιες ιστορίες συνήθως διαδίδονται γρήγορα σε άλλους προκαλώντας ζημιά στην οικογένεια, στους φίλους σας ή σε εσάς. Όταν ζητήματα ή προβλήματα εμφανίζονται στο σπίτι ή μεταξύ φίλων, θα πρέπει πάντα να λύνονται μέσα στα όρια του σπιτιού και με τα αγαπημένα σας πρόσωπα που νοιάζονται και δεν κρατάνε κακία. Τους στόχους και τα σχέδια σας Φυλάξτε τα σχέδια σας με δέουσα επιμέλεια μέχρι να τα πραγματοποιήσετε.

Αποφύγετε να μοιράζεστε τους στόχους και τα σχέδια σας με οποιονδήποτε καθώς συχνά οι άνθρωποι τείνουν να ζηλεύουν τα σχέδια και τους στόχους των άλλων, ειδικά αν συνειδητοποιήσουν πως πρόκειται να γίνετε πιο πετυχημένοι από αυτούς. Επιπλέον, κάποιοι μπορεί να κλέψουν τις ιδέες σας και να εργαστούν πάνω σε αυτές ώστε να γίνουν καλύτεροι επειδή ίσως έχουν τα μέσα και τις δυνατότητες που λείπουν από εσάς.

Γενναιοδωρία

Αποφύγετε την τάση να δημοσιοποιείτε κάθε φορά την γενναιοδωρία και το φιλανθρωπικό έργο σας. Φυσικά, το να κάνετε φιλανθρωπίες και να είστε γενναιόδωροι ανεβάζει την κοινωνία και συμβάλλει στην ανάπτυξη των ανθρώπων και της κοινωνίας ως ένα σύνολο. Αλλά έχει περισσότερη αξία για εσάς όταν δεν αναζητάτε την αναγνώριση.

Το να δημοσιοποιείτε την γενναιοδωρία και την φιλανθρωπία σας τείνει να δείχνει πως θέλετε να καυχιέστε και οι άλλοι αρχίζουν να σκέφτονται πως η πρόθεση σας ήταν η αναγνώριση και το να γίνετε δημοφιλείς. Κερδίζετε περισσότερη αξία όταν βοηθάτε τους άλλους και παραμένετε ανώνυμοι. awakengr.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) θεωρείται «παιδική» διαταραχή, καθώς τα πρώτα σημάδια εκδηλώνονται κατά τη σχολική ηλικία και η επίσημη διάγνωση προκύπτει περίπου στην ηλικία των 7 ετών.

Όμως η διαταραχή επηρεάζει σημαντικό ποσοστό και του ενήλικου πληθυσμού. Αν και η ΔΕΠΥ είναι έμφυτη διαταραχή, συχνά η διάγνωση προκύπτει κατά την ενήλικη ζωή και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις η διάγνωση του παιδιού για ΔΕΠΥ αποτελεί την αφορμή να διαγνωσθεί ο γονέας.

Όπως τονίζει η ψυχίατρος Δρ Gail Saltz, η ΔΕΠΥ στους ενήλικες μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις διαπροσωπικές σχέσεις, καθώς το άτομο δυσκολεύεται να ακούσει τον/την σύντροφό του, δυσκολεύεται να τηρήσει δεσμεύσεις και υποσχέσεις και παρουσιάζει συναισθηματικές διακυμάνσεις. Έτσι, η έγκαιρη διάγνωση παίζει σημαντικότατο ρόλο στην αποτελεσματική διαχείριση της διαταραχής.

Η κλινική διάγνωση της ΔΕΠΥ αποτελεί πρόκληση για τους ειδικούς, καθώς δεν μπορεί να βασιστεί σε κάποια αιματολογική εξέταση ή στην εγκεφαλική απεικόνιση. Προκύπτει έπειτα από αξιολόγηση μιας σειράς συμπτωμάτων, τον αποκλεισμό άλλων πιθανών αιτιών των συμπτωμάτων αυτών και την εξέταση της επίδρασης των συμπτωμάτων στην καθημερινή ζωή του ατόμου.

Καθώς η ΔΕΠΥ ξεκινά από τα πρώτα χρόνια της ζωής, είναι απαραίτητο ο ειδικός να αξιολογήσει επίσης το ιστορικό της συμπεριφοράς του ατόμου. Εάν τα συμπτώματα εμφανίστηκαν πρόσφατα, πιθανότατα οφείλονται σε άλλες αιτίες, όπως μια νέα φαρμακευτική αγωγή ή το έντονο στρες.

Ορισμένα από τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ, όπως συμβαίνει σχεδόν με κάθε ψυχική πάθηση, μπορεί να θεωρηθούν «παραξενιές» του χαρακτήρα, όμως η επίδραση που έχουν στην καθημερινότητα και τις σχέσεις του ατόμου –εάν διαταράσσουν την εργασιακή ή την προσωπική ζωή– θέτουν τη βάση για να προκύψει η διάγνωση.

Εάν, για παράδειγμα, η έλλειψη οργάνωσης οδηγεί το άτομο να χάνει επανειλημμένα προθεσμίες και σημαντικά επαγγελματικά ραντεβού, τότε πρέπει το χαρακτηριστικό αυτό να μελετηθεί περαιτέρω. Αντιθέτως, εάν ένας εργαζόμενος έχει ακατάστατο γραφείο αλλά αποδίδει όπως πρέπει στη δουλειά του, τότε δεν τίθεται ζήτημα για ΔΕΠΥ.

Δείτε ποια είναι τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ στους ενήλικες, ανάλογα με τους 3 υπο-τύπους της διαταραχής.

1. Τύπος που χαρακτηρίζεται κυρίως από ελλειμματική προσοχή - Τύπος απροσεξίας

- το άτομο αγνοεί λεπτομέρειες και κάνει λάθη απροσεξίας
- δυσκολεύεται να ακούσει και να διατηρήσει τη συγκέντρωσή του
- είναι εξαιρετικά ανοργάνωτο
- δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες
- είναι μονίμως αφηρημένο
- ξεχνά διαρκώς

2. Τύπος που χαρακτηρίζεται κυρίως από υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα - Τύπος παρορμητικότητας/υπερκινητικότητας

- το άτομο κουνά νευρικά χέρια ή πόδια
- δυσκολεύεται να καθίσει πολλή ώρα σε ένα μέρος
- μιλά ακατάπαυστα
- διακόπτει συχνά τους άλλους
- δυσκολεύεται σε καταστάσεις που απαιτούν υπομονή και αναμονή

3. Μεικτός/συνδυασμένος τύπος - Τύπος που έχει και τα τρία χαρακτηριστικά (απροσεξία, παρορμητικότητα, υπερκινητικότητα)

onmed.gr/

Ψυχολογία

Κατανοώντας την περιγεννητική μήτρα και πως μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας. Του Jacob Devaney Ακριβώς όπως ένας σπόρος περιέχει το σχέδιο για τη ζωή ενός φυτού, η ιστορία δημιουργίας ενός ανθρώπου έχει μια βαθιά επίδραση στη ζωή του.

Σύμφωνα με τον πατέρα της Διαπροσωπικής Ψυχολογίας Στάνισλαβ Γκροφ, πιθανώς να επηρεάζεστε από την γέννηση σας περισσότερο από όσο συνειδητοποιείτε. Η προοπτική του Γκροφ υποστηρίζεται από πρωτοποριακή έρευνα στον τομέα της προ-περιγεννητικής ψυχολογίας.

Υπάρχει ένα βιολογικό καλούπι συναισθηματικών εντυπώσεων και μοτίβων που συχνά μπορούν να εντοπιστούν πίσω στην πρώτη εμφάνιση σας στον κόσμο. Ο Γκροφ αναφέρεται σε αυτά ως βασικές περιγεννητικές μήτρες (BPM) και η κατανόηση τους μπορεί να αποκαλύψει πολλά για εσάς όπως και να προσφέρει μια σπουδαία δομή για την απελευθέρωση παλαιών μοτίβων, επούλωση και ανάπτυξη.

«Η διαπροσωπική ψυχολογία μπορεί να ονομαστεί η ψυχολογία της πνευματικότητας και εκείνων των περιοχών του ανθρώπινου μυαλού που αναζητούν τις ανώτερες σημασίες της ζωής και που κινούνται πέρα από τα περιορισμένα όρια του εγωισμού για να έχουν πρόσβαση σε μια ενισχυμένη ικανότητα σοφίας, δημιουργίας, άνευ ορίων αγάπης και συμπόνιας.» – British Psychological Society, Shamanism and Spirituality in Therapeutic Practice

Η εμπειρία της γέννησης

Η θεραπεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι που αναλαμβάνουμε ως άτομα, αλλά τα μοτίβα που θεραπεύουμε είναι συχνά διαγενεακά, τα οποία εκτείνονται πολύ πιο πίσω, πριν γεννηθούμε. Σε βιολογικό επίπεδο, είναι καταπληκτικό να σκεφτείτε ότι το αυγό από το οποίο γεννηθήκατε εσείς κυριολεκτικά μεταφέρθηκε από την γιαγιά σας. Αφού η μητέρα σας ανέπτυξε τα αυγά της ενώ ήταν έμβρυο στη μήτρα της μητέρας της. Οι μηχανισμοί αντιγραφής, τα μοτίβα του στρες, του οικογενειακού συστήματος καθώς και τα κοινωνικά και οικονομικά περιβάλλοντα μέσω αυτών μας έχουν αφήσει αποτυπώματα που ακόμα ταξινομούμε.

Το όμορφο για την προσέγγιση της θεραπείας από αυτή την προοπτική είναι ότι η προσωπική μας θεραπεία φέρνει επίσης λύση στο ευρύτερο δίκτυο των σχέσεων μας που κινείται προς τα εμπρός και προς τα πίσω με τον χρόνο. Σύμφωνα με τη σύγχρονη έρευνα, τα πιο ισχυρά από αυτά τα αποτυπώματα συμβαίνουν ενώ βρισκόμαστε στη μήτρα και κατά τα πρώτα χρόνια μετά τη γέννηση μας.

Στο «Η βία είναι προληπτική διαταραχή του εγκεφάλου» διερευνήσαμε το έργο του Robin Grille, το οποίο καλύπτει την ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Οι βασικές περιγεννητικές μήτρες (BPM) όπως ορίζονται από τον Στάνισλαβ Γκροφ, χωρίζονται σε τέσσερις διαφορετικές φάσεις τοκετού και αυτά τα συγκεκριμένα στάδια μιας γέννας έχουν διαχρονικές επιρροές στη συναισθηματική ζωή μας και στην εμπειρία της πραγματικότητας.

«Η Δυτική Επιστήμη προσεγγίζει μια αλλαγή στο παράδειγμα των άνευ προηγουμένων αναλογιών που θα αλλάξει τις αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα και την ανθρώπινη φύση, θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην αρχαία σοφία και τη σύγχρονη επιστήμη και θα συμβιβάσει τις διαφορές μεταξύ της ανατολικής πνευματικότητας και του δυτικού ρεαλισμού.» – – Stan Grof from Beyond the Brain Για να κατανοήσουμε την λογική πίσω από αυτή την έρευνα πρέπει να εξετάσουμε τι ο Γκροφ ονομάζει «συστήματα συμπυκνωμένης εμπειρίας» ή COEX.

Ένα παράδειγμα αυτής της έννοιας θα ήταν το πώς όταν κάποιος σε μια συζήτηση πει μια αστεία ιστορία όλοι οι υπόλοιποι αρχίζουν να γελούν. Κάτι που τους κάνει να θυμηθούν δικές τους αστείες ιστορίες. Όταν το κάνουμε αυτό για κάθε είδους ισχυρή συναισθηματική μνήμη (χαρά, λύπη, τρόμο κτλ.) εύκολα αρχίζουμε να ανακαλούμε τις μνήμες όλων των παρόμοιων εμπειριών που μας προκάλεσαν τα ίδια συναισθήματα.

Η έρευνα βασίζεται στην προϋπόθεση ότι τα συναισθήματα μας και οι ιστορίες που συνδέονται με αυτές τις εμπειρίες είναι στενά συνδεδεμένα με τον ψυχισμό μας. Ο Γκροφ άρχισε να ψάχνει την ρίζα της εμπειρίας, την πρώτη φορά που νιώσαμε αυτά τα συναισθήματα.

Η αναγνώριση αυτών των εμπειριών παρέχει μια συνεκτική γενεαλογία ή μια «ιστορία» για τα συναισθηματικά και ψυχολογικά πρότυπα.

«Με μια άμεση ανακεφαλαίωση, προσελκύουμε ασυνείδητα ή ελκυόμαστε από συγκεκριμένες καταστάσεις και/ή ανθρώπους που αναδημιουργούν την ακριβή δυναμική του αρχικού τραύματος. Για παράδειγμα, αν βιώσαμε έντονη πίεση κατά τη διάρκεια της γέννησης που ήταν συντριπτική, την αναβιώνουμε με το να βρισκόμαστε σε σχέσεις και εργασιακά περιβάλλοντα όπου νιώθουμε συνεχώς πίεση και κατακλυσμένοι.» -Enhancing the Future

Ο συναισθηματικός μας εγκέφαλος αναπτύσσεται νωρίτερα από τον ορθολογικό και τον γλωσσικό, έτσι πολλά από αυτά τα πρότυπα έχουν ρίζες που πηγαίνουν πίσω στην ύπαρξη μας στην μήτρα και στην γέννηση μας. Καθώς ο Γκροφ προσδιόριζε αυτά τα τέσσερα πρωταρχικά στάδια, άρχισε να παρατηρεί αρχέτυπους συσχετισμούς για κάθε στάδιο και πρότυπα και για το πώς σχετίζονται με την συναισθηματική μας ζωή.

Μέσα στη μήτρα Το πρώτο στάδιο -Το αμνιακό σύμπαν

Η BPM I είναι η φάση του εμβρύου που επιπλέει μέσα στη μήτρα σε μια διαχρονική κατάσταση. Ανάλογα με την συναισθηματική και σωματική υγεία της μητέρας, το περιβάλλον και τη διατροφή, μπορεί να είναι μια ευχάριστη ή δυσάρεστη εμπειρία. Οι θετικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με την αίσθηση της ενότητας, της διαχρονικότητας, του μυστηρίου και της υπερβατικότητας. Οι αρνητικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με την αίσθηση της αδικίας και της απεμπλοκής από τη ζωή. Ωθείται προς το κανάλι γέννησης

Η δεύτερη φάση - Η κοσμική καταπίεση

Η BPM II είναι η φάση όπου η μήτρα αρχίζει να κλείνει, μας συμπιέζει και μας ωθεί προς τη γέννηση. Δεδομένου ότι δεν αιωρούμαστε πλέον, αυτή η φάση είναι η πρώτη φορά που αρχίζουμε να παρατηρούμε την κίνηση του χρόνου μαζί με την αντίθεση ανάμεσα στην ευρυχωρία και στην συμπίεση, την αρχή της δυαδικότητας. Οι ορμονικές αλλαγές περιλαμβάνουν τη μείωση του οξυγόνου και την πίεση των συσπάσεων κατά της κλειστής τραχήλου. Οι θετικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με τον ενθουσιασμό για μια νέα προοπτική ή την ενσωμάτωση νέων πληροφοριών ή σοφίας. Οι αρνητικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με μια αίσθηση επικείμενης κρίσης ή φόβου ή αντίστασης στις νέες εξελίξεις της ζωής. Η Τρίτη φάση

Ο αγώνας Θανάτου-Αναγέννησης

Η BPM III είναι όταν μπαίνομε πραγματικά στο τούνελ της γέννησης. Αυτό το αυξημένο άγχος ή συμπίεση σχετίζεται με τον αγώνα και την επίτευξη του φωτός στο τέλος του τούνελ. Μια θετική εμπειρία αυτού του σταδίου είναι η ροή- η κατάσταση συνείδησης όπου οι ικανότητες ταιριάζουν απόλυτα με τις αντιλήψεις- όπου φροντίζετε τα πράγματα καθώς αυτά έρχονται σχεδόν αυτόματα. Έχετε δεσμευτεί με τα καθήκοντα σας με την μέγιστη απόδοση. Μια αρνητική εμπειρία αυτού του σταδίου είναι η αίσθηση ότι είστε συμπιεσμένοι ή ακόμα και συνθλιμμένοι από τις συνθήκες της ζωής ή καταπιεσμένοι από το να αγωνιστείτε για τις απαιτήσεις της ζωής. Detail of painting from The Birth Project by Amanda Greavette

Η τέταρτη φάση - Η εμπειρία του Θανάτου-Αναγέννησης

Η BPM IV είναι η εμφάνιση μας από το τούνελ της γέννας στον κόσμο. Το μωρό υπάρχει στο τούνελ της γέννας, η διαδικασία της γέννησης ολοκληρώνεται και η ζωή αρχίζει. Αυτό το στάδιο συνδέεται με την απελευθέρωση, τη χαρά, την ευκολία και το σημαντικότερο, με την ελευθερία. Κάθε μια από αυτές τις φάσεις αντιπροσωπεύει κυριολεκτικά τη δική μας προσωπική ιστορία δημιουργίας, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη το πόσο βαθιά μπορούν να μας επηρεάσουν στη διάρκεια της ζωής μας. Ωστόσο, αυτό δεν είναι καταστροφικό επειδή η σχέση μας με αυτές τις μνήμες, όταν γίνεται συνειδητή, μπορεί να μας ενδυναμώσει ανεξάρτητα από τις ποικίλες θετικές/αρνητικές μας εμπειρίες.

Αν αυτές οι πληροφορίες σαν κάνουν να αναρωτιέστε τι μπορείτε να κάνετε για να θεραπευτείτε ή να επιλύσετε αυτά τα βαθύτερα συναισθήματα, δεν είστε μόνοι. Είναι σημαντικό να υποδεχτείτε ακόμη και τις αρνητικές πτυχές της ιστορίας σας με αγάπη, χωρίς κριτική και με συμπόνια. Αυτές είναι οι ενέργειες που σας βοήθησαν να διαμορφωθείτε, δεν είστε θύμα, είστε ένα ισχυρό ον και είστε εδώ για να μεταμορφώσετε και να εξελίξετε αυτά τα συναισθήματα. Το να μπορείτε να αποδεχτείτε και να κατανοήσετε αυτό από μια ευρύτερη οπτική γωνία θα σας επιτρέψει να «γίνετε φίλοι» με τη διαδικασία σας.

Γνωρίζοντας ότι κάθε φάση δίνει τη θέση της στην επόμενη και συνεχίζουμε να περνάμε μέσα από αυτές, όλες οι μεταβάσεις της ζωής μας επιτρέπουν να χαλαρώνουμε και να «αναπνέουμε μέσω των συσπάσεων». Αυτό το συναρπαστικό ταξίδι ανακάλυψης μπορεί να οδηγήσει σε μια βαθύτερη αίσθηση σύνδεσης με τον εαυτό σας και μπορεί επίσης να ανοίξει έναν όμορφο διάλογο με την οικογένεια σας.

Οι συνομιλίες με τους γονείς ή τα παιδιά σχετικά με αυτή την ισχυρή φάση της ζωής μπορούν να ενδυναμώσουν την σχέση, τη συμπόνια και την κοινή αίσθηση ότι όλοι είμαστε εδώ για να θεραπεύσουμε τα πράγματα που έχουν περάσει μέσα από τις γενιές. Καθώς το κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά, βοηθάμε όλους τους γύρω μας να εξελιχθούν και να θεραπευτούν φτιάχνοντας τη ζωή μας ως διαπροσωπικά όντα πλούσια και όμορφα!

Όλοι γνωρίζουμε πως είναι η αίσθηση της καταπίεσης από διάφορες συναισθηματικές καταστάσεις. Αναγνωρίζοντας αυτές τις καταστάσεις ως βιολογικές μήτρες, θα είμαστε πιο δυνατοί, για να περιηγηθούμε σε αυτές με χάρη. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας ώστε να δημιουργήσετε τη ζωή που ονειρεύεστε.

Το καλύτερο με το να πιαστείτε σε μια περιγεννητική μήτρα είναι ότι συνειδητά απελευθερώνετε τον εαυτό σας από αυτή!

Μετάφραση – επιμέλεια: Μ.Τ. – awakengr.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Πόσο αληθινή είναι η πραγματικότητα γύρω σου;
Αντιλαμβάνεσαι μόνο ένα μικρό ποσοστό της πραγματικότητας

Αναρωτήθηκες ποτέ τι είναι η πραγματικότητα; Αντιλαμβάνεσαι πραγματικά τι συμβαίνει γύρω σου ή απλά το δέχεσαι;

Σε πολύ βασικές δομές, η πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε είναι αυτή που αναλύουμε με τις πέντε βασικές μας αισθήσεις. Αυτό σημαίνει ότι αυτό που υπάρχει εκεί έξω, δεν είναι απαραίτητα αυτό που καταλαβαίνουμε. Τα μηνύματα που αναλύουμε είναι αυτά που λαμβάνουμε με τις πέντε αισθήσεις μας. Από τη στιγμή που γεννιόμαστε ο εγκέφαλος ξεκινάει μία διαδικασία δημιουργίας συνάψεων για να μπορέσει να ερμηνεύσει αυτά τα ερεθίσματα. Καθώς αυτή η διαδικασία είναι μοναδική για τον κάθε άνθρωπο, έτσι και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Άρα η ερμηνεία της πραγματικότητας είναι μοναδική για τον καθένα από εμάς.

Ερμηνεύουμε την πραγματικότητα βάσει κοινής παραδοχής

Κάτι άλλο που πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν είναι ότι ο τρόπος που ερμηνεύουμε κάποια πράγματα βασίζεται σε μία από κοινού παραδοχή για την πραγματικότητα. Ας το δούμε με ένα παράδειγμα. Όταν ήμασταν μωρά δεν γνωρίζαμε ούτε σχήματα, ούτε χρώματα. Έπρεπε να έρθει κάποιος και να μας εκπαιδεύσει να τα αναγνωρίζουμε.

Έτσι, την πρώτη φορά που σου έδειξαν κάτι μαύρο, δεν ήξερες ότι λέγεται έτσι, ούτε ότι το μαύρο είναι αυτό το χρώμα. Πως ξέρουμε όμως ότι και οι δύο βλέπουμε το ίδιο πράγμα; Ότι το ερέθισμα που λαμβάνουμε είναι το ίδιο και ότι το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και για τους δύο μας;

Η αλήθεια είναι ότι δεν το ξέρουμε. Απλά συμμορφωνόμαστε σε μία κοινή, παγκόσμια παραδοχή για το χρώμα μαύρο. Αν σου φαίνεται παράλογο ή υπερβολικό, σκέψου κάποιον που έχει δυσχρωματοψία. Όταν οι περισσότεροι συμφωνούμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι πράσινο, εκείνο το άτομο βλέπει γκρι. Η δική του ερμηνεία της πραγματικότητας λοιπόν, είναι διαφορετική!

Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Σκέψου κάποιον που είναι εκ γενετής τυφλός. Η δική του ερμηνεία της πραγματικότητας δεν έχει καμία σχέση με αυτή των περισσότερων ανθρώπων. Αυτό δεν θα επηρεάσει μόνο τον τρόπο που λειτουργεί αλλά ακόμη και τον τρόπο που εκφράζεται. Ένας τυφλός δεν θα σου πει ποτέ «Για δείξε μου», εκτός αν έχει τρομερή αίσθηση του χιούμορ!

Φαντάσου να είχες παραπάνω από πέντε αισθήσεις!

Φαντάσου την αντίθετη κατάσταση. Φαντάσου να είσαι ένα άτομο που έχει αναπτύξει μία επιπλέον αίσθηση αντίληψης της πραγματικότητας αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος σαν εσένα δεν σου έχουν διευκρινίσει τι σημαίνει, άρα δεν ξέρεις ακριβώς τι είναι αυτό που αισθάνεσαι.

Πέρα από τις κλασσικές πέντε αισθήσεις, υπάρχουν κι άλλες, ήδη αναγνωρισμένες από τους επιστήμονες, όπως η αίσθηση της ισορροπίας, η αίσθηση των μυών σου και η δυνατότητα να καταλαβαίνεις που βρίσκονται τα διάφορα μέρη του σώματος σου ανά πάσα ώρα και στιγμή (γι’ αυτό μπορείς να ενώσεις τους δείκτες των χεριών σου ακόμη και με τα μάτια κλειστά).

Φαντάσου να μπορούσες να δεις το υπεριώδες φως. Υπάρχει μία πάθηση που λέγεται Αφακία. Προφανώς σημαίνει έλλειψη φακού, στο μάτι. Έχει αναφερθεί ότι σε κάποιες περιπτώσεις, τα άτομα που πάσχουν από αυτή μπορούν να δουν την υπεριώδη ακτινοβολία. Άραγε πως είναι η δική τους πραγματικότητα και πως την εκφράζουν στους γύρω τους;

Επίσης, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου υπάρχουν άνθρωποι υπερευαίσθητοι στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Φαντάσου να μπορείς να αισθανθείς τον φούρνο μικροκυμάτων όταν δουλεύει ή να μπορείς να αισθανθείς τον μαγνητικό βορρά και να μην χάνεσαι ποτέ. Μπορεί να σου φαίνεται αστείο αλλά υπάρχουν άτομα εκεί έξω που ενισχύουν αυτές τις ικανότητες για να ξεπεράσουν τον εαυτό τους και τον μέσο όρο.

Ο λόγος που κάνουμε όλη αυτή την αναφορά, λοιπόν, είναι για να δεις ότι η πραγματικότητα είναι ατομική και μοναδική για τον κάθε έναν από εμάς.

Ο μόνος τρόπος να καταφέρουμε να αντιληφθούμε τα πιστεύω, τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τα θέλω του καθενός, είναι να προσεγγίσουμε το θέμα από τη δική τους πλευρά.

Θέλω να αντιληφθώ καλύτερα την πραγματικότητα

Όσο κι αν φαίνεται απίθανο, υπάρχει τρόπος να αντιληφθούμε τα πράγματα από την πλευρά του συνομιλητή μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι ενεργητική ακρόαση. Αυτό σημαίνει ότι όταν συζητάμε με κάποιον, προσέχουμε πραγματικά αυτό που μας λέει και αντιλαμβανόμαστε από ποια σκοπιά βλέπει τα πράγματα.

Έπειτα κάνουμε στοχευμένες ερωτήσεις που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε ακόμη καλύτερα την προοπτική του άλλου και που θα τον κάνουν να σκεφτεί ενεργά πριν απαντήσει.

Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να είμαστε καλά με τον εαυτό μας, να έχουμε εσωτερική ισορροπία και ξέρουμε που βαδίζουμε. Άρα, ενεργητική ακρόαση χρησιμοποιούμε ακόμη κι όταν συνομιλούμε εσωτερικά με τον εαυτό μας.

Η πραγματικότητα γύρω μας είναι πολύ περισσότερα από αυτά που αντιλαμβανόμαστε ή που πιστεύουμε ότι υπάρχουν. Το μόνο που χρειάζεται για να ξεκλειδώσουμε πολλά από αυτά τα μυστικά είναι θετική διάθεση, στάση και ανοιχτό μυαλό

Πηγή: humanadvanced.com

awakengr.com

Ψυχολογία

«Γεννήθηκες με φτερά. Γιατί προτιμάς να σέρνεσαι στη ζωή σου;» – Rumi

Δεν είναι το πρόσωπο, αλλά οι εκφράσεις που κάνετε. Δεν είναι η φωνή αλλά αυτό που λέτε. Δεν είναι ακριβώς το πώς φαίνεστε σε αυτό το σώμα, αλλά τα πράγματα που κάνετε με αυτό. Είστε απίστευτοι! Δώστε στον εαυτό σας μια ευκαιρία να είστε οι καλύτεροι, με το να νοιάζεστε για τον εαυτό σας κατάλληλα. Η καλλιέργεια του εαυτού σας με τρόπο που σας βοηθάει να εξελίσσεστε προς την κατεύθυνση που θέλετε να πάτε στη ζωή, είναι εφικτή και αξίζετε την προσπάθεια.

Η αυτοφροντίδα, όπως εγώ και ο Marc την εξηγούμε στους μαθητές μας, περιλαμβάνει κάθε εσκεμμένη πράξη που κάνετε για να φροντίσετε την σωματική σας, διανοητική σας και συναισθηματική σας υγεία. Η διατήρηση μιας υγιούς αυτοφροντίδας είναι μια πρόκληση για πολλούς από εμάς, και μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη όταν η ζωή μας ζορίζει.

Υπάρχουν τρεις όψεις της αυτοφροντίδας που αφορά την σωματική υγεία που αναφέρονται πολύ: Σωστή διατροφή ,Καλός ύπνος, Συχνή γυμναστική

Επίσης υπάρχουν πολλές πολύπλοκες διανοητικές και συναισθηματικές όψεις της αυτοφροντίδας που συχνά ξεχνούμε. 

Αυτό που ψιθυρίζεις στον εαυτό σου κάθε μέρα, είναι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη δύναμη. Μην ψάχνεις την έγκριση των άλλων για να είσαι ο εαυτός σου. Δεν χρειάζεσαι την έγκριση των άλλων για να είσαι «αρκετά καλός» ή για να έχεις μια υπέροχη μέρα.

Η καλύτερη στιγμή για να είσαι επιπλέον ευγενικός με τον εαυτό σου είναι όταν δεν νιώθεις έτσι. Επειδή πράττοντας αυτό, θα κάνεις την μεγαλύτερη διαφορά. Γίνε το δικό σου πείραμα. Γίνε το δικό σου έργο τέχνης.

Γίνε μια εργασία σε εξέλιξη.

Και να είσαι καλά με αυτό. Άφησε τους ανθρώπους γύρω σου να δουν πόσο πραγματικός, ατελής, ιδιαίτερος, περίεργος, όμορφος, μαγικός είσαι. Αυτό αρκεί. Δεν μπορείς να βασίζεις τις ιδέες σου για την επιτυχία και την ευτυχία στις γνώμες και τις προσδοκίες των άλλων.

Πέρνα πολύ περισσότερο χρόνο με εκείνους που σε κάνουν να χαμογελάς, και πολύ λιγότερο χρόνο με εκείνους που πιέζεσαι να εντυπωσιάσεις. ( Και να θυμάσαι, μπορείς να είσαι καλός με τους ανθρώπους χωρίς να χρειάζεσαι να είσαι κοντά τους όλη την ώρα).

Η μεγαλύτερη άμυνά μας ενάντια στο στρες είναι η ικανότητα να διαλέγουμε μια ιδέα, έναντι μιας άλλης. Να θυμάσαι αυτό. Αν ψάχνεις λόγους για να είσαι θυμωμένος και αναστατωμένος, θα βρεις πολλούς από αυτούς. Αντί για αυτό ψάξε λόγους για να είσαι θετικός. Μία από τις πιο γαλήνιες νοοτροπίες ποτέ, ξεκινάει την στιγμή που επιτέλους βρίσκεις το θάρρος να σταματήσεις να ασχολείσαι με εκείνα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Δεν έχει νόημα να πηγαίνεις πίσω στο παρελθόν και να σκέφτεσαι τι έκανες και τι όχι, επειδή ήσουν διαφορετικό άτομο τότε.

Εάν δεν σταματήσεις να τα σκέφτεσαι, εάν δεν συγχωρέσεις τον εαυτό σου, εάν δεν συγχωρήσεις την κατάσταση, εάν δε δεχτείς ότι πέρασε και τελείωσε, δεν μπορείς να προχωρήσεις μπροστά. Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν τον εαυτό τους δυστυχισμένο με το να το βρίσκουν αδύνατο να δεχτούν τη ζωή έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή. Μην είσαι ένας από αυτούς.

Δεν ξέρεις τι θα φέρει το μέλλον. Επομένως, η καλύτερη στρατηγική σου στη ζωή, είναι να ζήσεις όσο καλύτερα και θετικότερα μπορείς αυτή τη στιγμή. Όταν ανακαλύπτεις κάτι που τρέφει την ψυχή και φέρνει χαρά, κάτι που πραγματικά έχει σημασία για εσένα, να φροντίσεις ώστε να κάνεις χώρο για αυτό στη ζωή σου. Και αν δεις ότι δεν έχεις αρκετό χρόνο για αυτό που μετράει, σταμάτα να κάνεις πράγματα που δεν μετράνε.

Η ποιότητα της ζωής σου μακροπρόθεσμα εξαρτάται άμεσα από το πώς θέτεις και σέβεσαι τις προτεραιότητές σου σήμερα. Και δεν είναι εγωιστικό να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον φροντίζεις και να κάνεις της ευτυχία προτεραιότητα. Όποτε το γρασίδι είναι πιο πράσινο στην άλλη πλευρά (όταν ζηλεύεις πράγματα ή καταστάσεις που δεν είναι δικά σου), σταμάτα να κοιτάς, σταμάτα να συγκρίνεις, σταμάτα να παραπονιέσαι και ξεκίνα να ποτίζεις το γρασίδι πάνω στο οποίο στέκεσαι.

Όλοι μπορούν να κρυφτούν από τα προβλήματα και να πονέσουν. Το να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα και να τα καταφέρνεις σταδιακά- αυτό είναι που σε κάνει δυνατότερο και πιο ευτυχισμένο στο τέλος. Μην υπερβάλλεις στις προσπάθειές σου και στις αντοχές σου.

Δεν μπορείς να σηκώσεις πολλά κιλά μεμιάς.

Όμως μπορείς να σηκώσεις λίγα πολλές φορές. Οι μικρές, επαναλαμβανόμενες προσπάθειες θα σε πάνε εκεί που θέλεις. Μερικές φορές πρέπει να αποστασιοποιηθούμε για να δούμε τα πράγματα καθαρά. Και μερικές φορές το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε σε μια ολόκληρη ημέρα, είναι η σύντομη παύση που κάνουμε μεταξύ δυο βαθιών αναπνοών.

Η σειρά σου…

Με την αυτοφροντίδα στο μυαλό σου, σε προκαλώ να αναλάβεις δράση και να ολοκληρώσεις αυτή τη σύντομη λίστα πραγμάτων μέχρι αύριο το βράδυ:

Πήγαινε ένα μεγάλο περίπατο

Απόλαυσε μια υπέροχη συζήτηση

Κάνε κάτι που αγαπάς για μία ώρα

Εκτίμησε ό,τι έχεις.

Να είσαι ευγνώμων

Δώσε σημασία στη στιγμή Αφέσου.

Και απλά ανάπνευσε και ζήσε τη στιγμή

awakengr.com

Ψυχολογία

 

 

Στην εποχή μας, περισσότερο από ποτέ, τα νεύρα όλων μας είναι τεντωμένα και το άγχος ταλαιπωρεί τους περισσότερους από εμάς. Όταν όμως βλέπουμε ότι τα άγχος δεν μας επιτρέπει να λειτουργήσουμε σωστά και να σκεφτούμε καθαρά, οφείλουμε στον εαυτό μας να πάρουμε μία βαθιά ανάσα και εφαρμόσουμε κάποιους γρήγορους τρόπους ώστε να χαλαρώσουμε άμεσα.

1. Γελάστε με την ψυχή σας
Το γέλιο είναι ένας από τους πιο άμεσους τρόπους για τη στιγμιαία μείωση του άγχους. Παρακολουθήστε μία κωμωδία, βρεθείτε με τους αγαπημένους σας φίλους και μοιραστείτε ένα καλό γέλιο. Κάθε φορά που ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια, αυξάνεται το οξυγόνο και η ροή του αίματος στα όργανα του σώματος, και το στρες εξατμίζεται. Στην πραγματικότητα, ακόμα και το να σκεφτούμε ότι γελάμε δυνατά μπορεί να μειώσει τις ορμόνες του άγχους.

2. Χαϊδέψτε τον σκύλο σας
Τα κατοικίδιό σας όχι μόνο σας αγαπάει ανιδιοτελώς, αλλά κάνει επίσης καλό και στην υγεία σας! Όταν χαϊδεύετε τον σκύλο σας ακόμα και για λίγα λεπτά, το σώμα σας παράγει ορμόνες που σας κάνουν να αισθάνεστε όμορφα, όπως η σεροτονίνη, η προλακτίνη και η οξυτοκίνη. Ταυτόχρονα, μειώνει την ποσότητα των βλαβερών ορμονών του στρες που απελευθερώνονται. Αυτό μπορεί να σημαίνει χαμηλότερη πίεση, λιγότερο άγχος, ακόμα και ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

3. Τακτοποιήστε τον χώρο σας
Το να περιβαλλόμαστε από υπερβολικά πολλά πράγματα μπορεί να μας καταβάλλει και να συνεισφέρει στο άγχος μας. Όταν δεν βρίσκουμε αυτό που χρειαζόμαστε άμεσα μας δυσκολεύει στην καθημερινότητά μας και μας αγχώνει. Βήμα-βήμα τακτοποιήστε τα πράγματά σας, πετάξτε ότι δεν χρειάζεται και δείτε το και σαν μία ευκαιρία να ασκηθείτε λίγο, καθώς με το καθάρισμα μπορεί να κάψετε και περισσότερες από 250 θερμίδες την ώρα.

4. Κουρέψτε το γρασίδι
Εάν έχετε κήπο, το κόψιμο του γκαζόν μπορεί να ακούγεται σαν σκληρή δουλειά, ωστόσο η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου γκαζόν μπορεί να σας κάνει να νιώσετε πιο χαλαροί. Οι επιστήμονες λένε ότι οι χημικές ουσίες που εκλύονται από το φρεσκοκομμένο γρασίδι βοηθούν στην παρεμπόδιση της έκλυσης των ορμονών του στρες στον εγκέφαλο.

5. Πιείτε χυμό πορτοκαλιού
Ο αγαπημένος για πολλούς φρεσκοστυμμένος χυμός πορτοκαλιού μπορεί να σας βοηθήσει με τρόπους που δεν περιμένετε. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η Βιταμίνη C μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του άγχους, μειώνοντας τα επίπεδα των ορμονών του στρες, όπως είναι η κορτιζόλη. Επιπλέον τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε Βιταμίνη C, όπως το πορτοκάλι, το γκρέιπφρουτ, οι φράουλες και οι γλυκές κόκκινες πιπεριές, βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

6. Τραγουδήστε!
Ανοίξτε το ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο και επισκιάστε με την ερμηνεία σας τον αγαπημένο σας καλλιτέχνη ή τραγουδήστε στο ντους! Μέλη χορωδίας που ερωτήθηκαν, δήλωσαν ότι το τραγούδι τους φτιάχνει τη διάθεση και μειώνει το άγχος τους. Το τραγούδι μπορεί επίσης να κάνει καλό στην αναπνοή σας και να βελτιώσει την υγεία της καρδιάς αλλά και το ανοσοποιητικό σύστημα

7. Κάντε έναν περίπατο
Η άσκηση είναι ένας πολύ καλός τρόπος να μειώσετε το στρες. Βοηθά το σώμα να παράγει ενδορφίνες, τους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου που βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Επίσης μας βοηθά να συγκεντρωνόμαστε καλύτερα και να ξεχνάμε για λίγο τα προβλήματα που μας αγχώνουν. Ειδικά η άσκηση σε εξωτερικό χώρο όταν έχει ζεστό καιρό μπορεί να βελτιώσει τη διάθεσή μας. Περπατήστε 30 λεπτά την ημέρα για να καλύψετε την συνιστώμενη καθημερινή άσκηση και να επωφεληθείτε από τα αποτελέσματά της κατά του στρες.

8. Μασήστε τσίχλα
Το μάσημα τσίχλας δεν φρεσκάρει μόνο την αναπνοή μας αλλά σύμφωνα με έρευνες μπορεί να μειώσει το στρες αλλά και να βελτιώσει την πνευματική μας απόδοση σε συγκεκριμένα καθήκοντα. Έρευνα έδειξε ότι τα άτομα που μασούσαν τακτικά τσίχλα ήταν λιγότερο αγχωμένα, είχαν καλύτερη διάθεση και είχαν λιγότερες πιθανότητες να επισκεφθούν τον γιατρό λόγω υψηλής πίεσης ή υψηλής χοληστερίνης.

9. Απολαύστε το σεξ
Όταν είστε αγχωμένοι, πολύ πιθανόν το σεξ να είναι το τελευταίο πράγμα που έχετε διάθεση να κάνετε. Είναι όμως ένας πολύ καλός τρόπος για να εκτονώσετε την ένταση και να μειώσετε το άγχος. Το σεξ μειώνει την αρτηριακή πίεση, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και αυξάνει την οικειότητα με τον σύντροφό σας. Επίσης μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε πιο εύκολα και καλύτερα, ένα πολύ σημαντικό όφελος όταν περνάτε άυπνες νύχτες σκεφτόμενοι τα προβλήματά σας.

10. Πάρτε μία βαθιά ανάσα
Η αρωματοθεραπεία δεν είναι μία πολυτέλεια που μπορείτε να απολαύσετε μόνο στα σπα. Όπου και αν βρίσκεστε, μία βαθιά εισπνοή αρώματος λεβάντας ή δενδρολίβανου μπορεί να σας χαλαρώσει άμεσα, μειώνοντας τα επίπεδα της κορτιζόλης. Αλλά και η βαθιά αναπνοή από μόνη της μπορεί να μειώσει άμεσα το άγχος, καθώς βοηθά την αύξηση της ροής του οξυγόνου στην κυκλοφορία του αίματος, βοηθώντας όλο το σώμα να χαλαρώσει.

filenades.gr

Ψυχολογία

Το τεστ του δέντρου από τον Καρλ Κοχ είναι ένα ενδιαφέρον τεστ για την προσωπικότητα μας όπως και για το βαθύτερο συναισθηματικό μας σύμπαν. Επειδή είναι εύκολο να το χρησιμοποιήσουμε, είναι συνηθισμένο να το κάνουμε στα παιδιά.

Ωστόσο, είναι επίσης ένα διασκεδαστικό εργαλείο αυτό-ανάλυσης για να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τον εαυτό μας λίγο καλύτερα. Το τεστ του δέντρου είναι επίσης γνωστό ως Baum Test και αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1950 από έναν ψυχολόγο ονόματι Καρλ (Τσαρλς).

Είναι αρκετά παλιό αλλά ακόμα χρησιμοποιείται συχνά. Αν πούμε πως αυτό το τεστ περιλαμβάνει μόνο το να ζητήσετε από ένα παιδί ή από έναν ενήλικα να ζωγραφίσει ένα δέντρο με τις ρίζες, τον κορμό και τα κλαδιά του, είναι πιθανό πως θα αμφισβητήσετε σχεδόν αμέσως την αξιοπιστία και την εγκυρότητα του.

Τα οφέλη από το τεστ του δέντρου είναι ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί γρήγορα από διάφορους ανθρώπους. Προσφέρει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα συναισθήματα που αργότερα θα συγκριθούν με τα αποτελέσματα άλλων τεστ. Πριν φτάσουμε στο συμπέρασμα θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας μια λεπτομέρεια.

Αυτά τα τεστ είναι ένα πολύ χρήσιμο ιατρικό εργαλείο. Χάρη σε αυτά, μπορούμε να συλλέξουμε ποικίλες πληροφορίες για το πώς οι ασθενείς αντιλαμβάνονται, κατανοούν και διαχειρίζονται τον κόσμο τους.

Έτσι, τα εργαλεία όπως τέτοια τεστ είναι πολύ αποτελεσματικά σε σχέση με τεστ που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μαζί με πολλούς άλλους. Από την άλλη, ο Κοχ διάλεξε αυτή την εικόνα για το διαγνωστικό του τεστ λόγω του συμβολισμού που έχουν τα δέντρα.

Σε όλους τους πολιτισμούς, σε όλες τις χώρες, τα δέντρα είναι μυθολογικές και εμβληματικές εικόνες που περιπλέκονται με τους ανθρώπους. Το να προσπαθούμε να τα αποτυπώσουμε και να τα ζωγραφίσουμε είναι σαν να βγάζουμε έξω όσα κουβαλάμε μέσα μας.

Τι αξιολογεί το τεστ του δέντρου του Κοχ;

Το τεστ του δέντρου απαιτεί να κάνουμε μια ζωγραφιά, να επιλέξουμε χρώματα και να δημιουργήσουμε μια εικόνα από το τίποτα αποτυπώνοντας την σε μια κενή σελίδα. Μας προσφέρει μερικά στοιχεία για την προσωπικότητα μας.

Κατά μήκος των ίδιων των γραμμών, μας δείχνει ορισμένες συγκεκριμένες συναισθηματικές καταστάσεις. Επίσης μετρά την σταθερότητα του ατόμου, την παρουσία ή την απουσία εσωτερικών συγκρούσεων, ευαισθησίας και αδυναμίας.

Από την άλλη, συγκεκριμένοι ψυχολογικοί κλάδοι, όπως η ψυχανάλυση, υποδεικνύουν πως αυτό το τεστ αποκαλύπτει επίσης την δομή της ψυχοσύνθεσης ή το περιεχόμενο του ασυνείδητου. Είναι ενδιαφέρον να ξέρουμε, όπως αποκαλύπτουν πρόσφατες μελέτες, πως το τεστ του δέντρου έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικό στη διάγνωση γνωστικών δυσκολιών ακόμα και στην αρχή της άνοιας.

Πώς το εφαρμόζουμε;

Το τεστ του δέντρου είναι αποκαλυπτικό για οποιονδήποτε από 5 ή 6 ετών. Απαιτεί μόνο το ότι το άτομο έχει συγκεκριμένες βασικές κινητικές δεξιότητες που χρειάζονται για να ζωγραφίσει. Το άτομο παίρνει μια κενή σελίδα, πολύχρωμες ξυλομπογιές και μια γόμα.

Ζωγραφίζει ένα δέντρο, με τις ρίζες, τον κορμό, τα κλαδιά κτλ. Σε περίπτωση που ο ασθενής είναι 5 ή 6 ετών του ζητείται να κάνει δύο ζωγραφιές. Η πρώτη θα είναι ελεύθερη, «ζωγράφισε ένα δέντρο, όπως θες». Αργότερα θα του ζητηθεί να κάνει μια καινούργια ζωγραφιά και τώρα το δέντρο θα είναι διαφορετικό από το πρώτο. Έτσι θα έχουμε δύο ζωγραφιές για μπορέσουμε να κάνουμε την αξιολόγηση σαφέστερα.

Ο εκτιμώμενος χρόνος κυμαίνεται από τα δέκα λεπτά έως τη μισή ώρα, αναλόγως με τις ανάγκες του ατόμου.

Πως αναλύουμε το τεστ του δέντρου; Θα πρέπει να κοιτάξουμε αυτά τα στοιχεία:

Έδαφος

Μια ζωγραφιά στην οποία δεν υπάρχει γραμμή εδάφους ή ριζών μπορεί να δηλώνει την έλλειψη συναισθηματικής και προσωπικής σταθερότητας. Οι δυσανάλογες και σε σχήμα κεραυνού ρίζες μπορούν επίσης να δηλώνουν προβλήματα, συναισθηματικούς περιορισμούς, οργή και ανατροπές.

Κορμός

Ένας πολύ λεπτός κορμός: πολύ ευαίσθητος. Ή μπορεί να δηλώνει την παρουσία εξωτερικών εντάσεων ή απαιτήσεων που μεταβάλλουν την ηρεμία και την ευημερία. Ένας πολύ φαρδύς κορμός: παρορμητικός, με μεγάλη συναισθηματικότητα και μικρή ικανότητα αυτοελέγχου. Ένας κορμός με κανονικές αναλογίες σημαίνει εσωτερική ισορροπία. Κορμός που σχηματίζεται από ευθείες γραμμές: δίκαιος άνθρωπος, επιρρεπής στην αφηρημάδα. Κορμός με κυματιστές γραμμές: κοινωνικός, γλυκός και δεν έχει πρόβλημα με την κοινωνικότητα. Κορμοί με διαστολές, κοιλότητες, καρφιά, προεξέχοντες άκρες: παρουσία φόβου, τραύματα, συναισθήματα, απαγορεύσεις…

Κλαδιά

Τα κλαδιά του δέντρου αντικατοπτρίζουν την αλληλεπίδραση με το φυσικό και εξωτερικό περιβάλλον. Ενώ οι ρίζες και ο κορμός σχετίζονται περισσότερο με τον εσωτερικό και συναισθηματικό κόσμο, τα κλαδιά υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν άλλα ψυχολογικά επίπεδα.

Μικρά κλαδιά: τα παιδιά έως 9 ετών πάντα ζωγραφίζουν μικρά κλαδιά, είναι φυσιολογικό. Μπορούν να σημαίνουν ανωριμότητα, ή την σχέση του κόσμου με το παιδί.

Μεγάλα κλαδιά: το άτομο που κάνει τη ζωγραφιά έχει μεγάλη φαντασία, ενθουσιασμό ή ακόμα και λίγο ναρκισσισμό παραπάνω.

Δέντρο χωρίς κλαδιά: μπορεί να μας πει ότι το άτομο έχει έλλειψη ανάπτυξης ή πιθανά γνωστικά προβλήματα.

Σπειροειδή κλαδιά: επικοινωνιακός, με καλή γεύση, ευαίσθητος.

Ραβδωτά ή σε σχήμα κεραυνού κλαδιά: πεισματάρης, παρορμητικός, με κάποια οργή ή προκλητικά συναισθήματα.

Κλαδιά με φύλλα: ζωηρός.

Κλαδιά με φρούτα: άτομο με στόχους που εύχεται να εκπληρώσει. Υπάρχουν περισσότερα από όσα περιγράψαμε εδώ, με άλλα «αξεσουάρ» όπως σπίτια, λόφους, πουλιά…

Δηλαδή λεπτομέρειες που ο ψυχολόγος δεν ζήτησε αλλά μπορούν επίσης να παρέχουν αποκαλυπτικές πληροφορίες. Επίσης είναι καλό να λάβετε υπόψη τα χρώματα που επιλέγονται για το δέντρο ακόμα και το μέγεθος των εικόνων.

Επιπλέον, πράγματα όπως κομμένα κλαδιά, τρύπες ή πληγές στους κορμούς, έλλειψη ριζών ή η παρουσία σκούρων χρωμάτων μπορούν να τραβήξουν την προσοχή.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να σημαίνουν πως υπάρχει κάποιο τραύμα. Ωστόσο, το τεστ του δέντρου δεν είναι το μόνο διαθέσιμο διαγνωστικό τεστ.

Μπορεί επίσης να είναι ένα ενδιαφέρον εργαλείο που μαζί με άλλα εργαλεία μπορεί να μας βοηθήσει να μαζέψουμε πληροφορίες οι οποίες θα δώσουν μια ακριβέστερη τελική διάγνωση.

awakengr.com με στοιχεία από το exploringyourmind.com 

www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Μοναξιά. Έρχεται σιγά σιγά, και κάποια ωραία μέρα εκεί που νιώθεις ότι οπουδήποτε είσαι ασφαλής: σε σπίτια με πολυκοσμία, σε πολυσύχναστους δρόμους, σε πολύβουα μαγαζιά.

Λίγο λίγο σε διαπερνά, πρώτα από τα πόδια σου που νιώθεις να τρεκλίζουν, μετά ανεβαίνει και σου σφίγγει το στομάχι, αρχίζει να κυλάει στις φλέβες σου φτάνοντας μέχρι τα χέρια και το λαιμό σου, μέχρι να καταλήξει στα μάτια σου, έτοιμη να ξεχυθεί σε μορφή ζεστού, αλμυρού υγρού που τρέχει μέχρι το στόμα και τη μύτη σου, με ταχύτητα που σε παραλύει.

Σε περικυκλώνει, σε τρομοκρατεί και σε διαλύει. Και σου παρουσιάζεται στα ζευγάρια που συναντάς στο δρόμο, στα παιδιά με τους γονείς τους, και στις παρέες φίλων που απολαμβάνουν το ποτό τους σε υπαίθρια μπαράκια.

Τη βλέπεις στα τραγούδια, στις ταινίες, κι αργά τη νύχτα στο βαθύ σκοτάδι μες στο άδειο σου δωμάτιο. Έρχεται κάποιες στιγμές, παρότι φευγαλέα και απρόβλεπτη, κι όμως οδυνηρή και ακατανόητη, σαν την ώρα εκείνη που μαθαίνεις ότι δεν σε αγαπούν πια.

Κάτι συμβαίνει όταν είσαι στα είκοσί σου, που προσελκύει αυτές τις μοναχικές στιγμές, αυτά τα σκληρά και βαθιά τραύματα.

Μας είπαν ότι αυτά είναι τα καλύτερά μας χρόνια, αλλά στην πραγματικότητα είναι μάλλον τα πιο μοναχικά.

Αυτό που οι άνθρωποι στα τριάντα, σαράντα και τα δυσβάσταχτα πενήντα αδυνατούν να θυμηθούν μέσα στα μυθοποιημένα βιώματα της νιότης τους, είναι όλες οι στιγμές βαθιάς μοναξιάς και απόγνωσης που έρχονται μόλις περάσεις λίγο τα είκοσι. Ξεχνούν τη ζωή που είχαν προτού σμίξουν με τον σύντροφό τους, προτού κάνουν παιδιά, προτού αποκτήσουν το τέλειο σπιτικό.

Ξεχνούν τις νύχτες με τους λάθος ανθρώπους, τις κακοπληρωμένες δουλειές, και τα χρόνια της άγνοιας. Τις μέρες που έγιναν μήνες μέσα στην απόλυτη κι ανυπόφορη αβεβαιότητα.

Αβεβαιότητα για τα πάντα. Τη δουλειά, τον έρωτα, τους φίλους. Πέσαμε στα βαθειά νερά της «πραγματικής ζωής» και μας είπαν να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Χάνουμε δουλειές, κάνουμε εχθρούς, και ανακαλύπτουμε ότι οι αληθινή φιλία είναι σχεδόν το ίδιο σπάνια όσο κι ο αληθινός έρωτας. Συνειδητοποιούμε ότι, μέσα σ’ αυτόν τον ορμητικό χείμαρρο υποχρεώσεων και καθημερινού προγραμματισμού, είμαστε μόνοι.

Μοιάζει με το μόνιμο αίσθημα του ξενιτεμού. Όμως, σε αντίθεση με τα εξάμηνα στο πανεπιστήμιο, εδώ δεν έχει δεύτερη ευκαιρία.

Καμία διαβεβαίωση ότι τις στιγμές της αφόρητης νοσταλγίας και στενοχώριας θα γυρίσεις τελικά στην πατρίδα, στην αγκάλη των δικών σου και τη θαλπωρή του σπιτιού σου.home-is-where-the-heart-is

Δεν έχεις πια το σπιτάκι σου. Το σπιτάκι σου είναι αυτή η μοναξιά, η αστάθεια και το χάος. Αυτή η κενότητα, αυτό το απρόσωπο διαμέρισμα, στο οποίο δεν περιμένεις κανέναν ν’ ανοίξει την πόρτα και να μπει, ή που δεν είναι κανείς να σου μαγειρέψει τα φαγάκι σου, αυτό είναι πια η ζωή σου. Αυτή η αστάθεια είναι απέραντη, ή έστω ώσπου να μεγαλώσεις και να φτιάξεις το δικό σου σπιτικό.

Σύμφωνα με το The Wall Street Journal, «τα ποσοστά κατάθλιψης, υπέρμετρου άγχους και άλλων ψυχικών διαταραχών είναι υψηλότερα στους εφήβους και τους εικοσάρηδες παρά σε οποιαδήποτε άλλη δεκαετία του βίου, πλην των ογδόντα.»

Σ’ αυτή την ηλικιακή φάση είναι που βιώνεις τις πιο απότομες και πολυάριθμες συνάψεις και διαλύσεις σχέσεων, και τα πιο χαοτικά χρόνια σε σχέση με την επαγγελματική σου αποκατάσταση. Συγχρόνως, παλεύεις να αυτοπροσδιοριστείς και να βρεις τον εαυτό σου.

Ωστόσο, υπάρχει και η αισιόδοξη πλευρά όλης αυτής της ζοφερής κατάστασης, μια αχτίδα φωτός στο σπήλαιο της μοναξιάς και των σκοτεινών χρόνων της ανασφάλειάς σου.

Σύμφωνα με τον Δρ. Όλιβερ Ρόμπινσον, από το πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο, υπάρχουν τέσσερα στάδια στην κρίση των είκοσι, κατά την οποία το άτομο βιώνει συναισθήματα εγκλωβισμού και σύγχυσης, καταλυτικής αλλαγής που τελικά οδηγείται σε μια νέα αρχή.

Χωρίς αυτό το συναίσθημα ανασφάλειας και μοναξιάς, δεν θα είχαμε κίνητρο να αναζητήσουμε την αλλαγή, απλώς επειδή αν έχεις ήδη μια ζωή στρωμένη, δεν ξεκινάς να χτίσεις μια δική σου καλύτερη, και δεν μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι τον συναισθηματικό σου κόσμο ισορροπημένα, αν ποτέ σου δεν έχεις νιώσει άσχημα.

Ο Ρόμπινσον εξηγεί ότι αποδεδειγμένα υπάρχει μια ακολουθία θετικών αλλαγών που προκύπτει από τα συναισθήματα αυτά. Η μοναξιά, αν αντιμετωπιστεί σωστά, οπωσδήποτε θα σε ωφελήσει. Κι αυτό έχει νόημα, καθότι αφότου βρεθείς στον πάτο του πηγαδιού, η μόνη διέξοδος είναι προς τα πάνω.

Διαπλάθει χαρακτήρα

Η μοναξιά, όπως και κάθε είδος πόνου, συνιστά μια νέα αφετηρία σε σχέση με όσα ήξερες και με όσα μεγάλωσες. Σε μαθαίνει πώς να απολαμβάνεις και να εκτιμάς τις στιγμές που συνυπάρχεις με άλλους, και πώς να αντιμετωπίσεις τη μοναχικότητα, προσανατολίζοντας αυτά τα συναισθήματα προς κάτι πιο εποικοδομητικό.

Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ο χρόνος που περνάμε μόνοι, στην ουσία αυξάνει την ικανότητά μας να έχουμε ενσυναίσθηση.

Μας κάνει πιο θετικούς στην ενδοσκόπηση και μας βοηθά να κατανοούμε τη μοναξιά άλλων συνανθρώπων μας. Μας βοηθά να διαχειριζόμαστε τόσο τα δικά μας όσο και τα συναισθήματα των άλλων γύρω μας.

Σ’ ένα άρθρο του ο Leon Neyfakh, της Boston Globe, γράφει «η μοναχικότητα έως έναν βαθμό, έχει δείξει ότι βοηθά τους εφήβους να βελτιώσουν τη διάθεσή τους και να έχουν καλούς βαθμούς στο σχολείο.»

Μολονότι το να είσαι μόνος μπορεί να πληγώνει, στριμωγμένος σε μια γωνιά παρέα με τις ζοφερότερες σκέψεις και τους φόβους σου, είναι ακριβώς αυτές οι σκέψεις κι αυτά τα συναισθήματα που σε κάνουν δυνατότερο.
Σε κάνει πιο δημιουργικό

Ο Ρόμπερτ Φροστ ήταν που είπε «ένα ποίημα αρχίζει με έναν κόμπο στο λαιμό.» Μόνο μέσα από βαθιά στενοχώρια είναι που δημιουργούμε τα σπουδαιότερα, τα πιο φλογερά έργα μας. Μόνο μέσα από τις αντιξοότητες και τη θλίψη βρίσκουμε τρόπους να προκαλέσουμε αλλαγές.

Ο πόνος γεννά συναισθήματα που μας μουδιάζουν σύγκορμους, συναισθήματα που αποφεύγουμε πάσι θυσία με ελιγμούς και περιστροφές.

Ωστόσο, όταν τελικά μείνεις να σιγοψήνεσαι στις στιγμές πόνου και μοναχικότητας, θα ανακαλύψεις ότι η ψυχή σου έχει ένα βάθος που μπορεί και πρέπει να εξωτερικευθεί. Χωρίς πόνο, δεν θα είχαμε κάμποσα από τα λαμπρότερα έργα τέχνης που απολαμβάνει η ανθρωπότητα.

Σου διδάσκει αυτογνωσία

Η μοναξιά σού δίνει το χρόνο και το χώρο που χρειάζεσαι για να βρεις τον εαυτό σου και τα πράγματα που είναι πιο σημαντικά για σένα. Σου λέει πόσο καλά μπορείς να αξιοποιείς τις ώρες που είσαι μόνος σου, και πόσο πρέπει να στηρίζεσαι στην παρουσία άλλων.

Ο Ντάγκλας Κόουπλαντ (Douglas Coupland), συγγραφέας του Shampoo Planet, είχε πει κάποτε «Να θυμάσαι: ο χρόνος που νιώθεις μοναχικός είναι ο χρόνος που έχεις πιο πολύ ανάγκη να είσαι με τον εαυτό σου. Αυτή είναι η πιο πικρή ειρωνεία της ζωής.»

Κι όμως, σε καιρούς που για κάποιο λόγο ταλαιπωρείσαι, τότε είναι που ανακαλύπτεις πραγματικά πόση δύναμη κρύβεις μέσα σου. Κι αυτό, επειδή μόνο στις εντονότερες και σκοτεινότερες στιγμές της μοναξιάς μας, είναι που μπορούμε να δούμε ακριβώς πόσο χαμηλά μπορούμε να πέσουμε και πόσο ψηλά μπορούμε να πετάξουμε.

antikleidi.com

Ψυχολογία

11 σημάδια που δείχνουν ότι στήνει «παγίδα».

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν την ικανότητα και την επιθυμία, να ασκούν έντονη επιρροή στους γύρω τους και να τους καθοδηγούν. Τους αρέσει να χειραγωγούν τους συνεργάτες ή τα μέλη της οικογένειάς τους και να κατευθύνουν τη σκέψη και τη δράση τους σύμφωνα με τη βούλησή τους.
Ειδικά στους επαγγελματικούς χώρους, σκοπός τους είναι να έχουν τον έλεγχο, να αποκτήσουν δύναμη και να χρησιμοποιήσουν τους άλλους προς όφελός τους.

Σύμφωνα με ψυχολόγους, οι έντονα χειριστικοί άνθρωποι έχουν την ικανότητα να κρύβουν τις προθέσεις και την επιθετικότητά τους. Ξέρουν πώς να επηρεάσουν τους πιο αδύναμους και χρησιμοποιούν τις ανθρώπινες αδυναμίες για να φθάσουν στο σκοπό τους.
Σύμφωνα το βιβλίο «“How to Successfully Handle Manipulative People” του καθηγητή Preston Ni που ειδικεύεται στην ανθρώπινη επικοινωνία, οι χειριστικοί άνθρωποι έχουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, καθώς ο σκοπός τους είναι κοινός. Πρέπει να πάρουν αυτό που θέλουν.

#1 «Παίζουν στην έδρα τους»
Σύμφωνα με τον καθηγητή, μιλάνε με το «θύμα» τους στο χώρο τους, εκεί που νιώθουν περισσότερο δυνατοί και έχουν τον έλεγχο.

#2 Αφήνουν τον άλλο να μιλήσει πρώτο
Στην αρχή κάνουν γενικές ερωτήσεις. Έτσι, καταλαβαίνουν τη βασική γραμμή σκέψης, αλλά και τις αδυναμίες του, ώστε να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους.

#3 Χειρίζονται τις καταστάσεις
Μπορεί να πουν ψέματα, ή απλώς να αποκρύψουν μέρος της αλήθειας. Μπορεί να κρατήσουν σημαντικές πληροφορίες για τον εαυτό τους, παρουσιάζοντας ένα θέμα μονόπλευρα.


#4 Προσποιούνται ότι τα ξέρουν όλα
Προσπαθούν να πείσουν, προσποιούμενοι τους ειδήμονες. Παρουσιάζουν γεγονότα, στατιστικά στοιχεία και άλλες πληροφορίες που πιθανότατα το θύμα δεν γνωρίζει και που ίσως δεν ισχύουν.
Αυτό σύμφωνα με τον καθηγητή μπορεί να συμβεί για την πώληση προϊόντος, σε επαγγελματικές συζητήσεις, αλλά ακόμη και σε μια σχέση. Με αυτό τον τρόπο, νιώθουν ότι υπερέχουν των άλλων.

#5 Ανεβάζουν τον τόνο της φωνής τους
Πρόκειται για έναν επιθετικό χειρισμό. Ξέρουν ότι όταν φωνάζουν ή απλώς δείχνουν θυμό, θα κάνουν αρκετούς να ενδώσουν και να κάνουν ό,τι τους ζητήσουν. Συνήθως, συνδυάζουν και έντονες χειρονομίες για να αποκτήσουν περισσότερη πειθώ. Αυτή η τακτική αν εφαρμοστεί στα κατάλληλα άτομα αποδίδει.

#6 Δεν δίνουν χρόνο στο θύμα να σκεφτεί
Ο χειριστικός άνθρωπος πιέζει τους άλλους να πάρουν μια απόφαση χωρίς να είναι έτοιμοι. Έτσι, το θύμα δεν έχει χρόνο να σκεφτεί το θέμα διεξοδικά ή να το συζητήσει με άλλους.

#7 Αρνητικό χιούμορ
Πολλές φορές χρησιμοποιούν χιουμοριστικά και σαρκαστικά σχόλια για να τονίσουν τα ελαττώματα των άλλων. Χρησιμοποιούν την ειρωνεία και δημιουργούν κλίμα κατωτερότητας των συνομιλητών τους. «Μπορεί να σχολιάσουν τα πάντα, από την εμφάνιση μέχρι και τον τρόπο που αναπνέει κάποιος. Έτσι θα τον κάνει να νιώσει άσχημα και να πάρει αυτό που θέλει», ανέφερε ο Preston Ni.

#8 Δεν απαντάνε σε όλα
Εσκεμμένα δεν απαντάνε σε μηνύματα ή ακόμη και σε ερωτήσεις που γίνονται κατ’ ιδίαν.
Με αυτό τον τρόπο, κάνουν τον άλλο να περιμένει και να αμφιβάλλει για αυτό που είπε.

#9 Προσποιούνται ότι δεν ξέρουν
Κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν κάτι. Φυσικά επιλεκτικά όταν θέλουν να υπονομεύσουν μια κατάσταση. «Αυτή την τακτική χρησιμοποιούν πολλοί ενήλικες για να κρύψουν κάτι ή για να αποφύγουν μια υποχρέωση» εξηγεί ο καθηγητής.

#10 Δημιουργούν ενοχές
Δημιουργούν τύψεις στον απέναντι για να πιστεύει ότι αυτός έχει κάνει κάτι λάθος. Για να το πετύχουν αυτό χρησιμοποιούν διάφορα τεχνάσματα, όπως τα στοχευμένα παράπονα, ο τόνςο απόγνωσης ή απλά μια «εύγλωττη» σιωπή.

#11 Θυματοποιούνται
Προσποιούνται ότι έχουν κάποιο πρόβλημα ή ότι είναι αδύναμοι να κάνουν κάτι. Με αυτό τον τρόπο θέλουν να κερδίσουν τη συμπάθεια των άλλων. Βασίζονται στο φιλότιμο για να πάρουν αυτό που θέλουν, αλλά όχι το δικό τους.

ΠΗΓΗ: www.awakengr.com , valueforlife.grv

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin