Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

Όταν οι άντρες και οι γυναίκες αναζητούν ψυχοθεραπεία κατά τη διάρκεια της μέσης ηλικίας, ένα κοινό ζήτημα που διέπει τις συγκρούσεις της ζωής τους, είτε στη δουλειά, είτε στο σπίτι, αποτελεί η κατάθλιψη. Δύο νέες εμπειρικές μελέτες αποδεικνύονται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες για όσους ταλαιπωρούνται από κατάθλιψη στη μέση ηλικία.

Στην πρώτη βρέθηκε σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στις συγκρούσεις που πιθανότατα αντιμετωπίζετε με τη μητέρα και τα αδέρφια σας – ναι, ακόμα και κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων – και αυτή η σύνδεση φάνηκε να είναι εξαιρετικά δυνατή στις γυναίκες. Η άλλη μελέτη, μεγαλύτερης κλίμακας, ήταν εστιασμένη σε άλλο παράγοντα – τη σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στην πιθανή διάρκεια ζωής, ειδικά όσον αφορά στους άντρες.

Στην πρώτη έρευνα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Iowa εστίασαν πέρα από τις τυπικές και κατανοητές αλλαγές στις σχέσεις που οι άνθρωποι έχουν με τα μέλη της οικογένειάς τους, καθώς εκείνοι περνούν την περίοδο της μέσης ηλικίας. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι οι συναισθηματικές συνέπειες κατά την περίοδο που τα παιδιά εισέρχονται στην ενήλικη ζωή και αφήνουν το σπίτι – το σύνδρομο της «άδειας φωλιάς» που πολλοί βιώνουν και που μπορεί να συνεισφέρει στην καταθλιπτική διάθεση.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι όταν οι γονείς εισέρχονται στην τρίτη ηλικία και χρειάζονται περισσότερη φροντίδα – επίσης μια πιθανή πηγή κατάθλιψης. Στην ψυχοθεραπεία, βλέπουμε συχνά θεραπευόμενους μέσης ηλικίας που βιώνουν είτε μία είτε και τις δύο από αυτές τις αναπόφευκτες αλλαγές.

Αλλά αυτή η νέα έρευνα έρχεται να τονίσει κάτι πέρα από αυτές τις συνηθισμένες εμπειρίες: Βρήκε ότι η ποιότητα της σχέσης σας με τα αδέρφια και τη μητέρα σας, συγκεκριμένα, συνεχίζει να επιδρά στο επίπεδο της ψυχικής ευεξίας κατά τη μέση ηλικία. Δηλαδή αυτό που η έρευνα βρήκε ήταν εμπειρικά στοιχεία για το ότι κάθε συνεχής ένταση με τη μητέρα και τα αδέρφια μας – παρόμοια με εκείνη που κάποιοι άνθρωποι έχουν με τις/τους συζύγους τους – σχετίζεται με συμπτώματα κατάθλιψης. Βρέθηκε ότι όλες αυτές οι τρεις σχέσεις έχουν μια κοινή συνέπεια: η μία δεν είναι ισχυρότερη από την άλλη.

Όπως σημειώνει η κύρια ερευνήτρια Megan Gilligan:

«Η μέση ηλικία είναι μια περίοδος όπου τα αδέρφια έρχονται συχνά κοντά, καθώς προετοιμάζουν και σχεδιάζουν τη φροντίδα που χρειάζονται οι γονείς τους. Γι’ αυτό το λόγο, η επίδραση είναι μεγάλη, όταν αυτές οι οικογενειακές σχέσεις προκαλούν περισσότερο άγχος, πίεση και αποσυντονισμό»

Ίσως το πιο σημαντικό εύρημα να είναι ότι η σχέση ανάμεσα στην κόρη και στη μητέρα είναι ακόμα πιο ισχυρή. Βρέθηκε ότι η ένταση ανάμεσα στη μητέρα και στα ενήλικα παιδιά αποτελούσε έναν ισχυρότερο δείκτη πρόβλεψης της κατάθλιψης για τις κόρες, παρά για τους γιους (δεν υπήρχαν διαφορές φύλου στις σχέσεις με τους/τις συζύγους και τα αδέρφια).

Η Gilligan προσθέτει:

«Γνωρίζουμε ότι οι μητέρες και οι ενήλικες κόρες έχουν τις στενότερες σχέσεις, αλλά και τις πιο συγκρουσιακές. Πρόκειται για πραγματικά έντονες σχέσεις. Αργότερα στη ζωή, τα ενήλικα παιδιά αρχίζουν να παρέχουν μεγαλύτερη φροντίδα στους γονείς τους και οι κόρες ειδικά πολλές φορές γίνονται οι ίδιες φροντιστές των μητέρων τους»

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από την Μελέτη Διαφορών μέσα στην Οικογένεια και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Social Sciences.

Μια Καναδική έρευνα με περισσότερους από 3.000 συμμετέχοντες που διήρκεσε από το 1952 μέχρι το 2011 έρχεται να προστεθεί σε αυτά τα σημαντικά ευρήματα για τη σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στις οικογενειακές συγκρούσεις. Εστίασε στην ψυχική υγεία και σε στοιχεία θνησιμότητας κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου και βρήκε ότι η κατάθλιψη σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε κάθε δεκαετία που διήρκεσε η έρευνα – από την αρχή, κυρίως για τους άντρες και μετά τη δεκαετία του ’90 και για τις γυναίκες.

Αυτή η σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στον πρόωρο θάνατο παρέμεινε ισχυρή ακόμα και αφού λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και οι συνήθειες που σχετίζονταν με το αλκοόλ. Και πρόκειται για μια πολύ σημαντική σχέση, ακόμα και ανησυχητική.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the Canadian Medical Association.

Και οι δύο έρευνες συνεισφέρουν σημαντικά ευρήματα στην παγκόσμια βιβλιογραφία και συνδέονται με αυτό που συχνά βλέπουμε κλινικά και στην ψυχοθεραπεία, τόσο από άντρες, όσο και από γυναίκες. Τέτοια στοιχεία τονίζουν ακόμα περισσότερο τη σημασία της θεραπείας των συναισθηματικών λόγων εμφάνισης της κατάθλιψης, που μπορεί να επιδεινωθούν στη μέση ηλικία, αλλά και αργότερα. Αν αγνοηθούν, επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής και της ευεξίας και μπορεί να αυξήσουν και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Douglas LaBier, ψυχολόγος

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Η σκέψη επιτρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία των πραγμάτων

Στην εργασία της σκέψης βρίσκονται απίθανες δυνατότητες και τίποτε απ’ έξω δεν μπορεί να εξισωθεί μ’ αυτό το μέσον, ακόμα και αν όλος ο κόσμος σας ανήκει… Όταν εξάγουμε από το μετάλλευμα σίδερο ή χαλκό, χρειάζονται τόνοι και τόνοι από αυτό το μετάλλευμα για να αποκτήσουμε μία μικρή ποσότητα μετάλλου. Το υπόλοιπο είναι χώμα, άχρηστα υλικά.

Να λοιπόν τι θέλω να σας δώσω να καταλάβετε: ότι όλες οι εργασίες των ανθρώπων γενικά είναι να ανακινούν τόνους χώμα, την πιο χυδαία ύλη, ενώ μόνο ή σκέψη επι­τρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία. Όσο δεν ξέρετε να εργάζεστε με τη σκέψη για να συγκεντρωθείτε, για να δαμάζετε τον εαυτό σας, να αυτοελέγχεστε, να κατευθύνετε τις ενέργειές σας προς τις ανώτερες περιοχές, αυτά που θα αποκτήσετε δεν θα μοιάζουν παρά με βαγόνια από παλιοσίδερα. Αυτά τα παλιοσίδερα είναι μια ενοχλητική ύλη με την όποια δεν μπορείτε τίποτα να κάνετε όσο δεν ξέρε­τε να εξάγετε από αυτή την πεμπτουσία.

Να χρησιμοποιείτε πάντοτε τη σκέψη για το καλό

Γενικά, οι πνευματιστές ξέρουν πώς ή σκέψη είναι μια δύναμη, ότι μπορεί να κρυσταλλωθεί, να πάρει ένα σχήμα, και να πραγματοποιηθεί. Αγνοούν όμως ότι μια σκέψη μπο­ρεί να προκαλέσει ταραχές στο μεγάλο κοσμικό οργανισμό στον οποίον όλοι μας ανήκουμε, και δεν κάνουν ποτέ το ερώτημα αν oι σκέψεις, στις όποιες συγκεντρώνονται, εί­ναι σύμφωνες με το σχέδιο τού Θεού.

Συχνά, οι πνευματιστές ζητούν, με ανήκουστη βία, να αποκτήσουν αυτό πού επιθυμούν… Όχι, πρέπει να καταλάβουν ότι ή σκέψη δεν χρησιμεύει μόνο για να ζητούν χρήματα, να γοητεύουν τις γυναίκες (ή τούς άντρες) και για ν’ αποκτούν αγαθά που ή ζωή τους τα αρνείται. Η σκέψη πρέπει πάντοτε να κατευθύνεται για το καλό όλων, πρέπει να έχει ένα πρόσωπο και αφιλοκερδή σκοπό: την ευτυχία όλων των ανθρώπων και την πραγματοποίηση τής Βασιλείας τού Θεού στη γη.

Ο ρόλος της μουσικής στην εργασία της σκέψης

Η μουσική αντιπροσωπεύει ένα δυνατό ρεύμα, μας προτρέπει και μας ενθουσιάζει, γι’ αυτό οφείλουμε να τη χρησιμοποιούμε για να ενωνόμαστε με το ιδανικό μας και για να ξαναβρίσκουμε τις πολύτιμες πνευματικές στιγμές πού ζήσαμε. Ακούγοντας μουσική πρέπει να καλούμε ό,τι το καλύτερο έχουμε μέσα μας, πρέπει να είναι σαν τον αέρα πού φυσάει στα πανιά τού καϊκιού μας για να το οδηγήσει στον ουράνιο προορισμό του.

Η συγκέντρωση

Πρέπει να ξέρετε πώς να συγκεντρώνεστε. Αν είστε ταραγμένος, δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε, και αν θέλετε πάση θυσία να δοκιμάσετε, δίνετε ένα βίαιο σοκ στα κύτταρά σας. Πρέπει να είστε διπλωμάτης με τα κύτταρά σας, δεν πρέπει να υποπτεύονται τι θα τούς ζητήσετε. Αρχίζετε λοιπόν με το να τα ηρεμείτε. Μετά τα κατευθύνετε, σιγά και επιδέξια, και έτσι φτάνετε στο σκοπό σας, μπορείτε να συγκεντρωθείτε στο θέμα που σας απασχολεί. Ε­νεργείτε κατά διαδοχικά στάδια μέχρι τη στιγμή πού μέσα σας γίνεται μια τόσο μεγάλη και δυνατή ισορροπία ώστε όλα σας τα κύτταρα να συνεργάζονται μαζί σας. Θα έχετε λοιπόν δώσει έναν τόσο καλό προσανατολισμό στη σκέψη σας ώστε να ακολουθεί κάθε μέρα αυτή την κατεύθυνση.

Διαλογισμός

Στο διαλογισμό, η νόηση πρέπει ν’ ανυψώνεται, να διαλέγετε ένα θέμα πού ξεπερνά τη συνηθισμένη ζωή, και να συγκεντρώνεστε σ’ αυτό. Όταν το κατορθώσετε, μπο­ρείτε να σταματήσετε για να θαυμάσετε μόνον την ομορφιά στην όποια φτάσατε, και να εμποτισθείτε από αυτήν. Και τέλος, αν μπορείτε να ταυτιστείτε μ’ αυτήν την ομορφιά, είτε είναι ένα αφηγημένο θέμα, ή ένα ον, το πιο υπέρτατο Ον, τότε είναι η τελειότητα.

Το πρώτο στάδιο, είναι λοιπόν η συγκέντρωση και ο διαλογισμός. Μετά έρχεται ο θαυμασμός: σταματάτε σ’ αυ­τή την τέλεια εικόνα, γεμίζετε από αυτή την εικόνα, χαίρε­στε και είστε ευτυχισμένοι. Και μετά, αν μπορείτε να πάτε ακόμα πιο μακριά, ταυτίζεστε μ’ αυτήν.

Ο διαλογισμός είναι σαν τη μάσηση των τροφών. Όταν βάζετε τροφές μέσα στο στόμα σας και τις μασάτε, οι αδένες εργάζονται και παίρνετε με τη γλώσσα τις πιο αι­θέριες και τις πιο πνευματικές ενέργειες. Ο διαλογισμός είναι, λοιπόν, η μάσηση των σκέψεων. Αλλά βέβαια, όταν μιλάμε για διαλογισμό, υπονοούμε ότι ή σκέψη προσκολλάται σε θέματα θρησκευτικά και πνευματικά. Ο διαλογισμός πρέπει να σας οδηγεί σε έναν πιο ανώτερο κόσμο και να σας φέρνει την ειρήνη, την ηρεμία και τη χαρά.

Όλες οι δυνάμεις είναι μέσα στη σκέψη

Ο αληθινός μαθητής είναι ένα ον που έχει πιστέψει ότι η σκέψη είναι μία πραγματικότητα και ότι όλες οι δυ­νάμεις είναι μέσα στη σκέψη. Ξέροντας αυτό, ακόμα και στις πιο δυσμενείς περιστάσεις τής ζωής. πού οι άλλοι εί­ναι δυστυχισμένοι, εξουθενωμένοι, οργισμένοι, επειδή εμ­ποδίζονται να κάνουν οτιδήποτε, ο μαθητής κάνει ό,τι θέ­λει με τη. σκέψη του. Δεν χάνει ποτέ μία στιγμή και κανείς δεν μπορεί να τον περιορίσει: είναι ελεύθερος και, πάνω απ’ όλα, είναι ένας δημιουργός.

Εκείνοι που δεν έχουν τη συνήθεια να εργάζονται με τη σκέψη τους, πάντοτε παραπονιούνται ότι κάτι τους λεί­πει, ότι καταπιέζονται και δεσμεύονται, βρίσκουν πάντοτε μία αίτια να είναι δυστυχισμένοι, γιατί δεν ανακάλυψαν ό­τι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο όλες τις δυνατότητες αλλά μόνο στον τομέα της σκέψης! Την ημέρα που θα ξέρουν πως να επωφελούνται από όλες τις περιστάσεις της ζωής, για να είναι πάντοτε στην κορυφή με τη σκέψη τους, θα πετούν πάνω απ’ όλα.

ΑΪΒΑΝΧΩΒ «Η ΝΕΑ ΓΗ»

PULSEOFLOVE.BLOGSPOT.GR

Ψυχολογία

 

Θυμάσαι τότε που ήσουν παιδί, τις στιγμές που ζούσες με την επιθυμία να μεγαλώσεις; Που κοίταζες τους μεγάλους γύρω σου και τους ζήλευες;
Θυμάσαι τότε εκείνες τις στιγμές που το μόνο που ευχόσουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου μετά από μια ακόμη γενέθλια μέρα, ήταν να μεγαλώσεις, να μεγαλώσεις πολύ και να γίνεις… να γίνεις επιτέλους ένας γοητευτικός ενήλικος- σου φαίνονταν τόσο συναρπαστική η ενήλικη άλλωστε ζωή, εμπρός στους περιορισμούς και τους κανόνες της παιδικής ηλικίας!

Και μισόκλεινες τα μάτια, και αρχίναγες το μέτρημα.. στα 12 προσπαθούσες να δεις τον εαυτό σου στα 16, 18, 20 , 22 και συνέχιζες, συνέχιζες μέχρι η εικόνα του μελλοντικού σου εαυτού να γίνεται μακρινή- και αναρωτιόσουν στα 16, πώς θα΄σαι άραγε, στα 20, στα 23 ή στα 25; Και έπλαθες ακαταπόνητα τις μελλοντικές εκδοχές του εαυτού σου…

Και να λοιπόν, που έφτασε ο καιρός που τόσο επιθυμούσες να ζήσεις- είσαι ενήλικος πια!
Μόνο που, τελικά, δεν είναι ακριβώς όπως το φανταζόταν το παιδικό σου κάποτε μυαλό..

Γιατί η ενηλικίωσή σου αυτή κουβαλά μαζί της τις πρώτες άσπρες τρίχες στον καθρέφτη του μπάνιου, τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μαζί με τις πρώτες ματαιώσεις και απογοητεύσεις, τις πρώτες συνειδητοποιήσεις και ανακαλύψεις, καθώς εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούσες να δεις προστατευμένος απ΄ των μεγάλων τη σκιά, τα βλέπεις για πρώτη φορά τώρα, και εκείνες τις ευθύνες ή και τα καθήκοντα τα σημαντικά απέναντι στους άλλους, μα πρώτιστα απέναντι σε εσένα ως ύπαρξη, και ακόμη, εκείνες οι απρόσμενες απ΄ το πουθενά ή ίσως από ένα μη ακριβώς ορατό κάπου, ανατροπές… ανατροπές που ποτέ σου δε συμπεριέλαβες στα αθώα και σίγουρα σχέδιά που έκανες γερμένος στο παιδικό σου μαξιλάρι!

Και να που τώρα, βρίσκεσαι λοιπόν με τα χέρια γεμάτα προγράμματα και σχέδια και στόχους που θες να υλοποιήσεις, και γενικά, θα΄λεγε κανείς, βρίσκεσαι να παλεύεις διαρκώς να δώσεις μορφή και υπόσταση στο εσωτερικό σου χάος, να δημιουργήσεις, διαλέγοντας το αμέσως επόμενο βήμα σου στο μονοπάτι που εν τέλει, θα ακολουθήσεις.

Κοντοστέκεσαι μια στιγμή να πάρεις μιαν ανάσα, και μέσα σου γεννιέται η σκέψη πως κανείς, μα κανείς δε σε προετοίμασε για αυτήν την πρωτόγνωρη λαίλαπα… και πως η παιδική σου ευχή τώρα γυρνά από την ανάποδη, και φορές, αρχίζεις να νοσταλγείς την παιδική σου εκδοχή, να συλλογίζεσαι πώς θα ΄θελες να ήσουν και πάλι, για μια ακόμη φορά, ένα μικρό παιδί!

Θες να πατήσεις για λίγο φρένο, να σου πω τι ίσως και να συμβαίνει;
Φταίει που, ίσως σαν ήσουν εσύ το παιδί, κανείς ενήλικος δε σε άφησε να βαδίσεις πέρα από την προστατευτική και απαγορευτική σκιά του… φταίει που φρόντισε να περιβάλλει την έννοια μεγάλος με υπερβάλλον δέος και σοβαροφάνεια, συχνά με προνόμια υποκριτικά και, ακόμη, καλλιεργώντας για το άτομό του έναν δήθεν σεβασμό που ποτέ δεν υπήρξε, όλα απόπειρες να κρύψει το φόβο, την αβεβαιότητα, τον πανικό μπρος στις απαιτήσεις της ζωής ή και τις ελλείψεις που διαπίστωσε στην ενήλικη πια, ύπαρξή του.

Και φταίει που, ίσως τώρα που εσύ είσαι ο ενήλικας, διστάζεις και στέκεσαι έντρομος μπροστά στην υλοποίηση των ονείρων σου, μα το χειρότερο, αγωνίζεσαι να κρυφτείς πίσω από τη στεναχώρια και την αδράνεια, για τα λάθη και τις αποτυχίες σου, φοβούμενος την επιτυχία!

Και φταίει που, αντί να τολμήσεις να χτίσεις όσα ονειρεύτηκες και βαθιά μέσα σου αγαπάς, αμφιβάλλεις για την αξία σου και προτιμάς να βολεύεσαι σε κάτι λίγο, πρόσκαιρο και μικρό!

Ξαναπιάσε το νήμα της ζωής σου, λοιπόν!
Kαι μάθε να ενηλικιώνεσαι, όχι απλά να μεγαλώνεις!
Γιατί, το να ενηλικιώνεσαι ισοδυναμεί με το να αποτυγχάνεις, με την ευκαιρία να τα κάνεις θάλασσα με τον εαυτό σου μα και με τους άλλους, να ανατρέπεσαι περίτρανα από τις συνθήκες και να σκοντάφτεις γενναία σε άλλες τόσες ενδόμυχες επιθυμίες και ανασφάλειές σου, μα πάντοτε να συνεχίζεις ακάθεκτος!

Και όχι, δεν υπάρχει κανείς μεγάλος πια να σου εγγυηθεί για το σωστό και το λάθος, ούτε μπορείς να αποφύγεις τις συνέπειες για τις επιλογές σου, όπως και ούτε να κλαίγεσαι, να κρύβεσαι ή να προσποιείσαι!

Γιατί, η ενηλικίωση είναι μια επίπονη, μακρόχρονη και οδυνηρή μεταμόρφωση, που απαιτεί θάρρος, αυθεντικότητα, ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, αποφασιστικότητα πως, απάνω ακριβώς στις γκρεμισμένες με οδύνη πεποιθήσεις και αξίες σου, εκεί πάνω θα οικοδομήσεις τις νέες, εκείνες που θα σφυρηλατήσουν σιγά- σιγά, αυτήν τη νέα εκδοχή του εαυτού σου!

proionta-tis-fisis.com

Ψυχολογία

Για τι πράγμα μετανιώνεις στη ζωή σου; μία σχεδόν αβάσταχτη έρευνα Μία αρθρογράφος αποφασίζει να κάνει ένα παράξενο γκάλοπ μέσω Twitter, ρωτώντας τους αναγνώστες τους, τι είναι αυτό για το οποίο θα μετανιώνουν για πάντα και τα αποτελέσματα οριοθετούν τι πραγματικά αξίζει στη ζωή και τι όχι

Oι άνθρωποι μετανιώνουν πραγματικά στη ζωή για τις κακές επιλογές στον έρωτα, στις σπουδές, για τις απώλειες, για τις φορές που κάναμε πίσω από φόβο ή για τις περιπτώσεις που ενώ γνωρίζαμε κάτι «σκοτεινό» και ενοχλητικό, δεν μιλήσαμε εγκαίρως. 

      Πριν από λίγο καιρό η αρθρογράφος του Guardian, Emma Freud ξεκίνησε ένα παράξενο, ωστόσο ενδιαφέρον γκάλοπ μέσω Twitter, ρωτώντας followers και αναγνώστες το εξής απλό και ταυτόχρονα δύσκολο: «ποιο είναι το πράγματα για το οποίο μετανιώσατε περισσότερο στη ζωή σας».

Κόντρα στο αφελές μότο που θέλει τους ανθρώπους να μη μετανιώνουν για τίποτα ποτέ και να... μην κοιτάνε πίσω, η Freud, καταγράφει με ειλικρίνεια τους λόγους για τους οποίους ένας άνθρωπος μετανιώνει πραγματικά σ' αυτή τη ζωή. Το ωραιότερο; Πρόκειται για τους λόγους που αξίζει πραγματικά να μετανιώνει κανείς στη ζωή: για τις κακές επιλογές στον έρωτα, στις σπουδές, για τις απώλειες, για τις φορές που κάναμε πίσω από φόβο ή για τις περιπτώσεις που ενώ γνωρίζαμε κάτι «σκοτεινό» και ενοχλητικό, δεν μιλήσαμε εγκαίρως.   

Ρίχνοντας μια ματιά στις ιστορίες ανθρώπων που μπήκαν στη διαδικασία να απαντήσουν στο ερώτημα της δημοσιογράφου, έστω και επιγραμματικά, η ιεραρχία της λίστας που διαμορφώθηκε πήγαινε ως εξής:   

1. Πολλοί μετάνιωσαν που δεν ήταν στο πλευρό ενός αγαπημένου προσώπου, όταν τους είχε ανάγκη. Αρκετές μαρτυρίες κάνουν λόγο για τη μητέρα, τον πατέρα ή κάποιον άλλον πρώτου βαθμού συγγενή που τελικά πέθανε χωρίς να προλάβουν να τον δουν. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι μαρτυρίες που αφορούν τη μη σωστή αξιολόγηση ενός τηλεφωνήματος ή ενός μηνύματος έκτακτης ανάγκης.    «Μετανιώνω το ότι δεν ήμουν με τη μητέρα μου στο τέλος. Πέθανε δύο ώρες αφότου έφυγα από κοντά της και αυτό με στοιχειώνει ακόμη», γράφει μία από τις γυναίκες που απάντησαν στο ερώτημα, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινείται μία άλλη μαρτυρία: «Μετανιώνω το ότι δεν τηλεφώνησα στον πατέρα μου τη νύχτα πριν υποστεί το μοιραίο για την καρδιά του έμφραγμα. Ο λόγος για τον οποίο δεν τηλεφώνησα, ήταν πραγματικά ανόητος: δεν ήθελα να μου γκρινιάξει επειδή δεν είχα ακόμη χάσει τα κιλά που είχα βάλει στόχο. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω». Και άλλη μία: «Παραμονή Χριστουγέννων μου είχε τηλεφωνήσει η ξαδέλφη μου. Απέφυγα την κλήση γιατί καιγόμουν με τις προετοιμασίες και δεν ήθελα να πιάσουμε άλλη μία πολύωρη κουβέντα. Αυτοκτόνησε την επόμενη μέρα. Δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι τι θα άλλαζε, αν είχα σηκώσει το τηλέφωνο». 

 2. Οι άνθρωποι επίσης μετανιώνουν για τις επιλογές συντρόφων. Ψηλά στη λίστα είναι η αμφιβολία και οι πίσω σκέψεις για τους έρωτες που δεν είχαν την κατάληξη που τους άρμοζε, για τις επιλογές που προέκυψαν μετά από σοβαρό δίλημμα, αλλά και για το ότι δεν διεκδικήθηκε εγκαίρως η αγάπη ενός συγκεκριμένου ανθρώπου. Το «σαράκι» ότι με κάποιον άλλο ή κάποια άλλη η ευτυχία θα ήταν δεδομένη με τον καιρό μετατρέπεται σε σταθερό συμπέρασμα ότι έγινε η λάθος επιλογή... «Είμαι 15 χρόνια συνταξιούχος, παντρεμένος, σύζυγος, πατέρας και παππούς. Μετανιώνω, όμως, που παντρεύτηκα -και ξέρω ότι είναι ντροπή να το λέω- χωρίς πρώτα να τη ρωτήσω, να τη διεκδικήσω, να της πω τι αισθανόμουν. Ήταν το κορίτσι του απέναντι του γραφείου. Λυπάμαι απέραντα που δεν το έκανα ποτέ. Τώρα μου φαίνεται αστείο το γιατί ντρεπόμουν τόσο. Τότε έτσι ένιωθα και τώρα είναι αργά». 1.10.2017 35 πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας   

3. Μετανιώνουμε επίσης, όταν αποκρύψαμε κάτι ή αργήσαμε πάρα πολύ να παρέμβουμε για να διασώσουμε κάποιον ή μία κατάσταση από μία εξαιρετικά επώδυνη δοκιμασία. «Αν έχω μετανιώσει για κάτι, είναι που γνώριζα ότι ο παππούς μου κακοποιεί τον αδελφό μου και δεν βρήκα ποτέ το κουράγιο να τον ξεμπροστιάσω για να προστατεύσω το παιδί», γράφει μία γυναίκα, ενώ μια άλλη κατηγορεί μέχρι σήμερα τον εαυτό της που δεν μίλησε για όσα η ίδια υπέστη από τον πατριό της.   

4. Οι σπουδές είναι ο άλλος τομέας για τον οποίο μετανιώνει ένας άνθρωπος στη ζωή. Το γεγονός ότι δεν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές του ή επέλεξε ένα πεδίο σπουδών, το οποίο δεν αποτελούσε τη δική του προτεραιότητα είναι από τις επιλογές που όχι μπορούν να στοιχειώνουν κάποιον για μια ζωή, αλλά επίσης μπορούν να τη διαμορφώνουν κατά τρόπο που τον κάνει δυστυχή. «Μετανιώνω για το ότι δεν πήγα ποτέ στο Πανεπιστήμιο. Το πτυχίο που ποτέ δεν πήρα με έκανε να νιώθω ανεπαρκής για όλη μου τη ζωή και έτσι δεν έζησα ποτέ τις πιθανότητες που πίστευα ότι θα ζήσω αν είχα σπουδάσει», αναφέρει μία μαρτυρία, ενώ μια άλλη τονίζει: «Το μεγαλύτερο λάθος μου ήταν ότι παράτησα το σχολείο το '80 γιατί έπρεπε να εργαστώ και έτσι δεν γράφτηκα ποτέ στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπως ονειρευόμουν». Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και η συνειδητοποίηση της φυσικής κλίσης και της ροπής που εμποδίζεται από την οικογένεια προς χάριν συνέχισης της οικογενειακής επιχείρησης.   

5. Τα ρίσκα που ποτέ δεν πήραμε λόγω φόβου είναι τελευταία στη λίστα, ωστόσο, πονάνε με τον ίδιο τρόπο που πονάει οτιδήποτε άλλο για το οποίο δεν προσπαθήσαμε καν. Από μία κοπάνα για να κάνουμε μια περιπετειώδη εκδρομή με φίλους, μέχρι το να... κλέψουμε το αυτοκίνητο του μπαμπά για μια βόλτα χωρίς δίπλωμα, μέχρι ένα μεγάλο ταξίδι στο εξωτερικό μόνο και μόνο για να δούμε από κοντά τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη, αναφέρονται στο ιδιαίτερο γκάλοπ της Freud.

Ωστόσο, τα πιο σκληρά «μετανιώνω» σ' αυτό τον τομέα καταγράφονται στο σημείο που παρά τις αξίες, τις σπουδές και τα προσωπικά του ταλέντα κάποιος φοβήθηκε να διεκδικήσει προαγωγή, αύξηση ή μετακίνηση στον τομέα που πίστευε ότι θα αποδώσει καλύτερα στην εργασία του, είτε λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης είτε λόγω φύλου... 

Με στοιχεία από τον Guardian 

Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

Διάκριση, από άλλη οπτική, είναι η δυνατότητα εντοπισμού αυτού που η Ψυχή ζητά από την προσωπικότητα να πραγματώσει. Η προσωπικότητα, εγκαταλείποντας κάθε πεποίθηση, ενεργεί με στόχο την εξελικτική πορεία τόσο τη δική της όσο και εκείνων που επηρεάζει. Όταν η προσωπικότητα ενεργεί με γνώμονα και βεβαιότητα τη διεύρυνσή της, είναι ορατή η διαφορά.

Ο διακρίνων νους αποφασίζει εκείνο που οδηγεί την προσωπικότητα σε ταύτιση με τον Εαυτό (Αν. Εαυτό).

Ο διακρινόμενος στόχος γίνεται ευκρινέστερος όταν η διάκριση εμπεριέχει καθαρές ποιότητες Ελπίδος και Πίστεως. Όταν ελπίζω και ταυτόχρονα πιστεύω το καλύτερο, όταν με άλλα λόγια βλέπω το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ο διακρινόμενος στόχος για οτιδήποτε εντοπίζεται ευκρινέστερα. Η προσωπικότητα οδηγείται στη Διάκριση εάν πριν απ΄όλα αρχίσει να συλλογίζεται.

Κατόπιν, καθαρίζοντας το νου από παρεμβολές επίγειας γνώσης (ξεχνά όλα όσα έχει μάθει ως δεδομένα). Μόνο διευρυνόμενος ο νους αντιλαμβάνεται τα γεγονότα μέσα από τη σφαίρα της μαθητείας, της εκπαίδευσης. Τότε μπορεί να προσεγγίσει τη Διάκριση, όταν σιωπήσει η προσωπικότητα με τις ελλιπείς πληροφορίες – εγγραφές της. Σιωπώντας τις πεποιθήσεις, ο διευρυνόμενος νους στρέφεται προς άλλες πηγές πληροφόρησης. Σβήνει δηλαδή ό,τι διαθέτει και, αγνός και καθαρός, προσεγγίζει το Θείο.

Η διαδικασία είναι απλή αν η πρόθεση είναι ξεκάθαρη. Αν δεν είναι, τότε χρειάζεται να γίνει. Η πρόθεση του καθενός μπορεί να ξεκαθαριστεί αν απλά ρωτήσει κανείς τον εαυτό του: «τι επιθυμώ;» Ευνόητο είναι ότι δεν αναφέρομαι στα μικρά «θέλω» της προσωπικότητας. Ίσως ακόμη να χρειάζεται να διαχωριστεί εξαρχής η επιθυμία από την προσδοκία. Ίσως επιβάλλεται να κατανοήσει καθένας πως άλλο είναι το επιθυμώ και άλλο, το προσδοκώ.

Επιθυμώ σημαίνει θέλω να συμβεί αυτό ή εκείνο και εύχομαι πως τα γεγονότα θα οδηγήσουν σε κάτι τέτοιο. Προσδοκώ σημαίνει επιθυμώ με δέος και αγωνία. Η επιθυμία έχει ελπίδα, η προσδοκία αναμονή.

Το μέγεθος της Διάκρισης (αν μπορεί να μετρηθεί μια τέτοια έννοια) είναι απολύτως ανάλογο με το μέγεθος της αυτοαποδοχής. Όταν η προσωπικότητα έχει προσεγγίσει την αυτοαποδοχή, παύει να εμπλέκεται σε διαδικασίες κρίσης. Όταν απουσιάζει η Διάκριση, η προσωπικότητα επιβάλλεται να εργαστεί με γνώμονα την Πίστη. Η προσευχή είναι χρηστικό εργαλείο, την ώρα που ο ταραγμένος νους επιζητεί να επιβάλει τους κανόνες του.

Ζητώντας φώτιση από τους άυλους βοηθούς του, καθένας μπορεί να καταφέρει να δει αυτό που ως τότε βρισκόταν εκεί αλλά δεν το έβλεπε. Μπορεί να εστιαστεί στο θετικό που εμπεριέχει κάθε συνθήκη. Γιατί ναι, το καθετί εμπεριέχει και το θετικό του. Εμείς οι άνθρωποι το έχουμε ξεχάσει. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει κάθε φορά που ρωτώ κάποιον θυμωμένο γονιό: «ποια είναι τα θετικά του παιδιού σου;»

Η απάντηση βρίσκεται εκεί και χωρίς σκέψη δίνεται αυτόματα: «όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω κανένα». Σε κάποιες περιπτώσεις, χρειάζονται πολλές συνεδρίες έως ότου καταφέρει να εντοπίσει ένα δυο θετικά και αυτά, τις πιο πολλές φορές είναι ασήμαντα ή επιφανειακά. Η προσευχή, λοιπόν, βάζει τον άνθρωπο σε διαδικασία ταύτισης με τη Θεϊκή του πλευρά. Τον χαλαρώνει, τον γλυκαίνει, τον οδηγεί, τον αποφορτίζει, τον εμπνέει…

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Αυτό το εσείς που είναι πέρα από τη μορφή είναι αιώνιο και ζωντανό μέσα σ’ έναν άμορφο κόσμο.

Μια πολύ απόλυτη δήλωση ίσως, αλλά θα μπορούσατε να πειστείτε γι’ αυτό αν αφήσετε το σώμα σας, αν υπάρξετε σ΄έναν κόσμο μη – μορφής, κι ύστερα ξαναμπείτε στο σώμα σας και υπάρξετε στην κατάσταση που αποκαλούμε μορφή;

Προτείνω να κάνετε ακριβώς αυτό κάθε βράδυ και να περνάτε περίπου το ένα τρίτο του συνολικού σας χρόνου εδώ, σ΄αυτό τον πλανήτη, κάνοντας ακριβώς αυτό. Την κατάσταση αυτή την αποκαλούμε όνειρο και μπορούμε πολλά να μάθουμε για τον εαυτό μας, σαν τμήμα της καθαρής σκέψης, βλέποντας αυτό που συμβαίνει, όταν αφήνουμε τα σώματά μας και μπαίνουμε στον κόσμο του ονείρου.

Κάθε φορά που πηγαίνουμε να κοιμηθούμε κι αρχίζουμε να ονειρευόμαστε, πιστεύω ότι ότι ουσιαστικά αφήνουμε το σώμα μας και μπαίνουμε σ΄ένα νέο ονειρικό σώμα. Πείθουμε τον εαυτό μας ότι τα όνειρά μας, το ονειρικό σώμα μας, είναι πραγματικό όσον καιρό ονειρευόμαστε, αλλιώτικα δεν θα είμαστε ικανοί να ονειρευτούμε. Γιατί, που θα γίνονταν όλα αυτά;

Ας ρίξουμε μια ματιά στους κανόνες που ισχύουν όταν ονειρευόμαστε, κι ας δούμε πόσο διαφορετικοί είναι από τους κανόνες που ισχύουν όταν είμαστε σε κατάσταση εγρήγορσης: Πρώτα απ’ όλα, στα όνειρα, χρόνος δεν υπάρχει.

Μπορούμε να πάμε προς τα πίσω ή μπροστά, κατά βούληση. Μπορούμε να είμαστε μαζί με κάποιον που πέθανε πολλά χρόνια πριν κι αυτό το άτομο να μας φαίνεται πολύ πραγματικό. Μπορούμε να ξαναγίνουμε έφηβοι κι αυτό να μας φανεί πολύ φυσικό όσο θα βρισκόμαστε στο ονειρικό σώμα.

Μπορούμε να ζήσουμε το διάστημα μιας ολόκληρης ζωής, μέσα σ’ ένα όνειρο δεκαπέντε λεπτών, και να είναι όλα πολύ πραγματικά για το ονειρικό μας σώμα.

Δεύτερον, δεν υπάρχει αιτία κι αποτέλεσμα ενώ ονειρευόμαστε. Μπορεί σε μια στιγμή να μιλούμε με κάποιον που τον ξέρουμε πολύ καλά, και την άλλη στιγμή να είμαστε σ’ ένα λεωφορείο κουβεντιάζοντας μ’ έναν ξένο.

Τρίτον, τα όνειρα μπορούν να είναι χωρίς αρχή και τέλος. Μπορούμε να περάσουμε από την μια ενότητα ονείρου στην άλλη, να βρεθούμε από τον ένα τόπο σ’ έναν άλλο κι ύστερα να γυρίσουμε πάλι πίσω, πολλά χρόνια νεότεροι απ’ όσο είμασταν μόλις πριν λίγο.

Τέταρτον, μέσα στα όνειρα, το κάθε εμπόδιο μπορεί να μεταλλάξει σ’ ένα είδος ευκαιρίας. Αν μέσα στο όνειρό μας οδηγούμε το αυτοκίνητο μας σ’ ένα δρόμο που ξαφνικά καταλήγει σ’ ένα γκρεμό, μπορούμε αυτό να το μεταλλάξουμε σε μια ευκαιρία να πετάξουμε πάνω από το κενό, αντί να συντριβούμε στην άβυσσο. Σε μια σκηνή κυνηγιού μπορούμε κατά ένα θαυμαστό τρόπο ν’ αναπτύξουμε την ικανότητα ν’ αρπάζουμε τις σφαίρες στον αέρα.

Πέμπτον, δημιουργούμε το κάθε τι που χρειαζόμαστε για το όνειρό μας. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό για την υπόθεση που αναπτύσσω εδώ. Αν χρειαζόμαστε ένα πρόσωπο να φωνάζει και να ουρλιάζει στο όνεορό μας, δημιουργούμε αυτό το πρόσωπο, όπως και το επεισόδιο όπου ουρλιάζει. Τον καθένα και το καθετί τπυ χρειαζόμαστε για το όνειρό μας, το δημιουργούμε. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος το κάνει;

Έκτον, οι αντιδράσεις μέσα στο όνειρο, εκδηλώνονται στο φυσικό μας σώμα, αλλά τα πράγματα που δημιουργούν οι αντιδράσεις είναι όλες ψευδαισθήσεις ή σκέψεις. Λόγου χάρη, αν στο όνειρό σας δημιουργήσετε κάποιον που σας απειλεί μ’ ένα μαχαίρι, η καρδιά σας θ’ αρχίσει να χτυπά πιο γρήγορα, κι αυτό είναι κάτι πραγματικό. Αλλά το μαχαίρι και το πρόσωπο που σας απειλέι είναι ψευδαισθήσεις.

Και τέλος, ο μόνος τρόπος να ξέρουμε ότι είμαστε σε όνειρο, είναι να ξυπνήσουμε. Αν ονειρευόμαστε είκοσι τέσσερις ώρες την ημέρα, τότε αυτή θα είναι η πραγματικότητά μας. Έχουμε πειστεί ότι το σώμα είναι πραγματικό, ωστόσο, το κάθε τι που βιώνουμε μέσα στο όνειρο βρίσκεται κυριολεκτικά στην περιοχή της σκέψης.

Δεν υπάρχει φυσική πραγματικότητα, είναι μια ψευδαίσθηση και το συνειδητοποιούμε αυτό όταν ξυπνήσουμε. Περνούμε περίπου το ένα τρίτο της ζωής μας με το να κοιμόμαστε, μέσα σε μια δραστηριότητα ονείρων, που είναι καθαρά ά-μορφη σκέψη, η οποία μοιάζει πολύ πραγματική πριν ξυπνήσουμε. Στην πραγματικότητα είμαστε ικανοί να ζούμε σ’ έναν όμορφο φανταστικό χρόνο, να δημιουργούμε το κάθε τι που επιλέγουμε, κι οι άρρενες που ονειρεύονται μπορούν ακόμη να δημιουργήσουν ολόκληρο το χορό της ζωής μέσα σ’ αυτή την κατάσταση της καθαρής σκέψης.

Τι άλλο είναι μια νυκτερινή ρεύση που πολλές φορές παθαίνουν οι άνδρες, από μια εκσπερμάτωση του πρωτοπλάσματος της ζωής; Είναι η καθαρή σκέψη που δημιουργεί την ευκαιρία για ν’ αρχίσει ο χορός της ζωής. Χωρίς σωματική επαφή. Καθαρή σκέψη που δημιουργεί ζωή.

Μια πολύ εκπληκτική διαδικασία μέσα σ’ αυτό τον μυθικό, μυστηριακό κόσμο της καθαρής α-μορφίας, της σκέψης. Δεν επιχειρώ εδώ να δώσω μια ερμηνεία στο περιεχόμενο των ονείρων. Μιλώ μόνο για τη διαδικασία του ονείρου με σκοπό να σας ενθαρρύνω να γίνετε ονειροπόλοι εν εγρηγόρσει.

Δηλαδή να σας βοηθήσω να κατανοήσετε, ότι οι κανόνες που μοιάζουν να ισχύουν μόνο για το ονειρικό σας σώμα μπορούν να εφαρμοστούν και στο σώμα σας σε κατάσταση εγρήγορσης το ίδιο. Αυτό το μάθημα μας το έδωσε ο, Θορώ, που το διατύπωσε έτσι: Η πιο αληθινή μας ζωή είναι όταν μέσα στα όνειρά μας είμαστε ξύπνιοι .

awakengr.com

Ψυχολογία

Ορισμένοι από εμάς θεωρούν ότι η αγάπη και η δέσμευση είναι πηγή μεγάλης πίεσης και/ ή άγχους.

Ανησυχούμε ότι δεν κάνουμε τις σωστές επιλογές. Μήπως η σχέση αποτύχει; Μήπως πληγωθούμε; Εάν αποκαλύψουμε τον εαυτό μας, θα είμαστε για τον άλλο αρκετοί; Ανησυχούμε τόσο, ώστε η αγάπη γίνεται πίεση, ματαίωση, πηγή στρες.

Το 90% των πραγμάτων για τα οποία ανησυχούμε δε συμβαίνει ποτέ. Αυτό το ξέρουμε όλοι από πρώτο χέρι. Παρ’ όλα αυτά, γραπωνόμαστε από την ανησυχία μας, λες και θα ήταν επιπόλαιο να πάψουμε να ανησυχούμε.

Τα μικρότερα προβλήματα μας προκαλούν υπερδιέγερση, τα μεγαλύτερα μας απειλούν με πλήρη κατάρρευση. Βλέπουμε σε όλα την αρνητική πλευρά πριν σκεφτούμε τη θετική (αν μας περάσει από το νου ότι υπάρχει και θετική). Έχουμε ένα εκατομμύριο λόγους για να ανησυχούμε, δεδομένου ότι είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με οτιδήποτε μπορεί να μας βλάψει.

Η ανησυχία μας κάνει όλους ανόητους. Ελέγχει τη ζωή μας και μας αφήνει με άδεια καρδιά και στερημένους από εμπειρίες. Με αυτό δεν εννοώ ότι θα πρέπει να είμαστε αδιάφοροι ή ασυλλόγιστοι. Πολύ απλά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι θα πρέπει να μάθουμε να διαχωρίζουμε τα πραγματικά προβλήματα από τα φανταστικά και ασήμαντα.

Δεν έχει σημασία πόσο βαθιά ριζωμένο είναι το πρόβλημα, πόσο απελπιστική η κατάσταση, πόσο μπερδεμένο το κουβάρι, πόσο μεγάλο το λάθος.

Μια επαρκής κατανόηση της αγάπης θα δώσει λύση σε όλα.

Απόσπασμα από το βιβλίο Γεννημένοι να αγαπάμε Στοχασμοί για την Αγάπη του Leo Buscaglia
Πηγή: mybellavista.wordpress.com

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Δε θα πρέπει όλοι να γνωρίζουν τα πάντα για σας, καθώς όπως ίσως ξέρετε κάποιοι μπορεί να διαδώσουν τις λεπτομέρειες της ζωής σας. Οπότε, βοηθά το να έχετε προσωπικές πληροφορίες μυστικές αντί να τις μοιράζεστε με όλους.

Τις περισσότερες φορές το να πείτε στους άλλους τις λεπτομέρειες τις προσωπικής σας ζωής καταλήγει σε απογοητευτικά αποτελέσματα. Υπάρχουν πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά από τους υπόλοιπους ώστε να εξασφαλίσετε πως η ζωή σας κυλά ομαλά χωρίς να υπάρχουν άτομα που σας κουτσομπολεύουν και σας υπονομεύουν.


Εδώ είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά και που πρέπει να προσπαθήσετε όσο είναι δυνατόν να μην αφήσετε τους άλλους να γνωρίζουν και να μοιράζονται με άλλα άτομα.

ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΑΣ
Μην συζητάτε με όλους τις λεπτομέρειες της προσωπικότητας σας όπως την σεξουαλική σας ζωή, το να ξεπεράσετε μια κακιά συνήθεια, την θρησκευτικότητα σας κ.α. Και κανείς δεν θα πρέπει να ασχολείται με αυτά τα πράγματα της ζωής σας. Μην περιμένετε να μοιραστείτε τέτοιες προσωπικές πληροφορίες με τους άλλους ή να συμμετάσχετε σε μια συναισθηματική συζήτηση για τέτοιες λεπτομέρειες και να περιμένετε ότι θα επαινεθείτε. Αντίθετα, όταν οι άλλοι γνωρίζουν τέτοιες λεπτομέρειες θα τις χρησιμοποιήσουν εναντίον σας και θα αρχίζουν να σας υπονομεύουν.

ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Μην εκφράζετε τις σκέψεις σας σε όλους. Τα αισθήματα σας για συγκεκριμένα πράγματα, ειδικά για ευαίσθητα θέματα, θα πρέπει να παραμένουν στις ιδιωτικές σας σκέψεις. Αποφύγετε να μοιραστείτε τις σκέψεις σας σχετικά με ευαίσθητα θέματα και ζητήματα με τον οποιονδήποτε. Για παράδειγμα, τις σκέψεις σας σχετικά με την θρησκεία άλλων ανθρώπων, την ζωή, τον θάνατο κτλ. Σε κάποιους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει διαφορετική και εχθρική αντίδραση όταν κάνετε μια τέτοια συζήτηση μαζί τους. Οι σκέψεις σας είναι ιδιωτικές και δεν είναι η αλήθεια του ευαγγελίου. Ίσως βρεθείτε σε αντιπαράθεση με άτομα που δεν συμφωνούν με την γνώμη σας αν επιλέξετε να την μοιραστείτε ανοιχτά, ειδικότερα σε ευαίσθητα ζητήματα.

ΑΣΧΗΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ
Είναι ασύνετο και επίσης ασεβές το να ξεκινήσετε να συζητάτε με οποιονδήποτε αρνητικές ιστορίες για τα μέλη της οικογένειας και για τους φίλους σας. Δείχνει μια αρνητική εικόνα για εσάς, ως κάποιος που δεν εκτιμά την ζωή των μελών της οικογένειας και των φίλων και ως κάποιος που δεν μπορεί να κρατήσει εμπιστευτικά θέματα για τον εαυτό του/της. Επιπλέον, τέτοιες ιστορίες συνήθως διαδίδονται γρήγορα σε άλλους προκαλώντας ζημιά στην οικογένεια, στους φίλους σας ή σε εσάς. Όταν ζητήματα ή προβλήματα εμφανίζονται στο σπίτι ή μεταξύ φίλων, θα πρέπει πάντα να λύνονται μέσα στα όρια του σπιτιού και με τα αγαπημένα σας πρόσωπα που νοιάζονται και δεν κρατάνε κακία.

ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΑΣ
Φυλάξτε τα σχέδια σας με δέουσα επιμέλεια μέχρι να τα πραγματοποιήσετε. Αποφύγετε να μοιράζεστε τους στόχους και τα σχέδια σας με οποιονδήποτε καθώς συχνά οι άνθρωποι τείνουν να ζηλεύουν τα σχέδια και τους στόχους των άλλων, ειδικά αν συνειδητοποιήσουν πως πρόκειται να γίνετε πιο πετυχημένοι από αυτούς. Επιπλέον, κάποιοι μπορεί να κλέψουν τις ιδέες σας και να εργαστούν πάνω σε αυτές ώστε να γίνουν καλύτεροι επειδή ίσως έχουν τα μέσα και τις δυνατότητες που λείπουν από εσάς.

ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ
Αποφύγετε την τάση να δημοσιοποιείτε κάθε φορά την γενναιοδωρία και το φιλανθρωπικό έργο σας. Φυσικά, το να κάνετε φιλανθρωπίες και να είστε γενναιόδωροι ανεβάζει την κοινωνία και συμβάλλει στην ανάπτυξη των ανθρώπων και της κοινωνίας ως ένα σύνολο. Αλλά έχει περισσότερη αξία για εσάς όταν δεν αναζητάτε την αναγνώριση. Το να δημοσιοποιείτε την γενναιοδωρία και την φιλανθρωπία σας τείνει να δείχνει πως θέλετε να καυχιέστε και οι άλλοι αρχίζουν να σκέφτονται πως η πρόθεση σας ήταν η αναγνώριση και το να γίνετε δημοφιλείς. Κερδίζετε περισσότερη αξία όταν βοηθάτε τους άλλους και παραμένετε ανώνυμοι.

awakengr.com

Ψυχολογία

Χειραγωγώ: να ελέγξω ή να παίξω με κάποιον, χρησιμοποιώντας άδικα ή ύπουλα μέσα προς όφελός μου.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι χειριστικοί άνθρωποι είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν και μπορούν να παραπλανήσουν.

Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι “καλλιτέχνες;”

Σίγουρα, δεν δημιουργούν έργα τέχνης, αλλά μπορούν να παίξουν πολύ σοβαρά με τα συναισθήματα του άλλου, όπως ακριβώς ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης γεμίζει τον άδειο καμβά του. Είναι ενοχλητικό, αλλά παρόλα αυτά είναι αλήθεια.

Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι άδικοι;

Πέρα από κάθε αμφιβολία. Οι χειριστικοί άνθρωποι δεν νοιάζονται για το τι είναι δίκαιο ή άδικο. Νοιάζονται μόνο για το τι μπορούν να αποκομίσουν από κάθε κατάσταση, ανεξάρτητα από τον πόνο που μπορεί να προκαλέσουν στους άλλους ανθρώπους.

Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι ύπουλοι;

Για να θεωρηθεί κάποιος ύπουλος, πρέπει να προκαλέσει εν γνώση του κακό σε κάποιον άλλον με έναν αμφιλεγόμενο τρόπο και οι χειριστικοί άνθρωποι το κάνουν πολύ καλά αυτό. Οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στους χειριστικούς ανθρώπους δεν καταλαβαίνουν τα πραγματικά του κίνητρα παρά μόνο, όταν είναι αργά και το κακό έχει ήδη γίνει.

Δείτε παρακάτω 5 φράσεις που χρησιμοποιούν οι χειριστικοί άνθρωποι για να κάνουν τους άλλους να νομίζουν, ότι είναι τρελοί.

1.ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑ.
Αυτή είναι μια συνηθισμένη φράση των χειριστικών ανθρώπων, όταν τους πιάνουν να λένε ή να κάνουν κάτι παραπλανητικό. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούν να δημιουργήσουν αμφιβολίες.

Οι χειριστικοί άνθρωποι είναι πολύ καλοί στο να δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα. Παίρνουν χαρά, όταν προκαλούν σύγχυση στους άλλους. Πρέπει να είμαστε απόλυτα σίγουροι, ότι δεν ήμασταν εμείς αυτοί που μπερδευτήκαμε και ότι κατανοήσαμε πλήρως αυτό που έγινε ή που ειπώθηκε.

2.ΦΕΡΕΣΑΙ ΤΡΕΛΑ/ΠΑΡΑΛΟΓΑ.
Αυτή η φράση μοιάζει πολύ με την προηγούμενη. Ο σκοπός και πάλι είναι να δημιουργήσουν αμφιβολίες. Η βασική διαφορά είναι πως αυτή η φράση είναι μια ευθεία επίθεση στις διανοητικές μας ικανότητες.

Δεν έχει καμία σημασία το ύφος με το οποίο λέγεται αυτή η φράση. Σημασία έχει το περιεχόμενο και το πλαίσιο. Οι χειριστικοί άνθρωποι μπορεί να αποστασιοποιηθούν από την κατάσταση για να την κάνουν λιγότερο προσωπική. Αλλά, η είναι προσωπική και χρήσει άμεσης αντίδρασης.

3.ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ.
Όχι, δεν είσαι. Είσαι ένας λογικός άνθρωπος. Κανείς δεν αντιδρά ωραία, όταν καταλαβαίνει, ότι προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν.

Συνήθως, οι ευαίσθητοι άνθρωποι πέφτουν θύματα χειραγώγησης, γιατί είναι εκείνοι που νοιάζονται, καταλαβαίνουν και συμπάσχουν.

4.ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ.
Ναι, τους αρέσουν. Στην ουσία, όσοι χειραγωγούν τους άλλους κατά συρροήν τους αρέσει το δράμα, απλά το κάνουν με διαφορετικό τρόπο. Δεν τους αρέσει το δράμα με την έννοια των ξεσπασμάτων, αλλά θέλουν να ελέγχουν κρυφά και υπόγεια τους άλλους.

Το θέμα είναι, ότι το θύμα για άλλη μια φορά πρέπει να εξετάσει τις πράξεις του. Μήπως ήταν πολύ υπερβολικός; Μήπως έγινε πολύ κακό για το τίποτα; Όχι, αν και πολλοί από τους δέκτες της χειραγώγησης καταλήγουν να παραδέχονται λάθη που δεν έχουν κάνει.

5.ΤΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΟΛΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ.
Εδώ έχουμε μια αλλαγή: μπορεί να υπεραναλύετε τα πράγματα, μπορεί και όχι. Βέβαια, ακόμα και αν το κάνετε, είναι καλό, γιατί σημαίνει πως δεν δέχεστε την χειραγώγηση που προσπαθούν να σας κάνουν.

Προειδοποίηση: είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να καταλάβουμε έναν χειριστικό άνθρωπο. Είναι αδύνατον, γιατί η χειραγώγηση δεν είναι μια λογική συμπεριφορά. Για να το πούμε απλά: ένας άνθρωπος που αγαπάει πραγματικά και νοιάζεται για έναν άλλον, δεν προσπαθεί να τον χειραγωγήσει.

Συμπερασματικά:

Αν είστε ο άνθρωπος που δέχεται αυτή την συμπεριφορά, σίγουρα είστε πληγωμένοι και γεμάτοι αμφιβολίες. Πρέπει να καταλάβετε καλά πως δεν υπάρχει κανένα λάθος σε εσάς.

Το λάθος είναι των χειριστικών ανθρώπων και μόνο.

Ψυχολογία

Ο κόσμος που εμείς οι άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει και ζούμε πια είναι απίστευτα πολύπλοκος και αυτό αντανακλάται στον τρόπο που ζούμε. Αναλογιστείτε πώς ζουν οι περισσότεροι: κάθε μέρα που περνά μάχονται ο ένας εναντίον του άλλου, είναι συνεχώς απασχολημένοι με πράγματα που τελικά μισούν να κάνουν, η προσοχή τους αποσπάται συνεχώς από επιφανειακά ζητήματα και ο νους τους είναι γεμάτος από μια ατελείωτη ροή αντικρουόμενων μεταξύ τους σκέψεων -με λίγα λόγια, η καρδιά και η ψυχή τους παρασύρονται στη δίνη αυτού που αποκαλούμε «σύγχρονος τρόπος ζωής».

Εμείς κατοικώντας στον ίδιο περίπλοκο κόσμο, είναι αδύνατο να μην επηρεαστούμε από αυτόν. Όμως, μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις στάσεις μας, μπορούμε να επιλέξουμε να απλοποιούμε τη ζωή μας και να αποδεσμευτούμε από τους χαοτικούς τρόπους του, όπως επίσης μπορούμε να εμπνεύσουμε τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Αν θα θέλατε να μάθετε να ζείτε απλούστερα, ώστε να καταφέρετε να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας, αλλά δεν γνωρίζετε το πώς, οι ακόλουθες συμβουλές μπορεί να σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες.

Τακτοποιήστε τον εργασιακό και προσωπικό σας χώρο

Μειώστε την ποσότητα των ασήμαντων πραγμάτων, που έχετε συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια, και θα δείτε ότι αυτό θα μειώσει τα επίπεδα του στρες σας και θα διατηρήσει τη ζωή σας σε απλά επίπεδα. Ζώντας μέσα σε ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον, θα έχετε τη δυνατότητα να συγκεντρωθείτε σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς και δεν θα παρασύρεστε εύκολα από συνεχείς περισπασμούς. Επιπλέον, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για όλα εκείνα τα πράγματα, τα οποία ουσιαστικά δεν χρειάζεστε και έτσι τίποτα δεν θα εμποδίζει το δρόμο σας προς την ευτυχία.

Περιορίστε τη χρήση των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης

Οι περισσότεροι ξοδεύουμε ένα μεγάλο μέρος της μέρας μας χαζεύοντας στο ίντερνετ ή στην τηλεόραση. Ύστερα, παραπονιόμαστε για το ότι η μέρα είναι μικρή, η ζωή σύντομη και αναρωτιόμαστε γιατί δεν μπορούμε να βρούμε σε τίποτα χαρά. Αν και τα μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης αποδεικνύονται χρήσιμα αν χρησιμοποιηθούν με μέτρο, μπορεί επίσης να μετατραπούν σε σκληρούς τυράννους, αν εθιστούμε σε αυτά και απομακρυνθούμε από τον πραγματικό κόσμο και τις δυνατότητες που αυτός μας δίνει.

Ξεφορτωθείτε τα περιττά έξοδα

Παγιδευμένοι στα δίχτυα του καταναλωτισμού, επιλέγουμε συχνά να ξοδέψουμε το μισθό μας, αγοράζοντας πράγματα που δεν χρειαζόμαστε και τα οποία μπορούν μόνο να περιπλέξουν κι άλλο τη ζωή μας. Από σήμερα, αποφασίστε να απλοποιήσετε τη ζωή σας, σταματώντας να ξοδεύετε τα χρήματα σας σε πράγματα που τελικά δεν αξίζουν. Χρήσιμη συμβουλή: αποφύγετε όσο μπορείτε οποιαδήποτε μορφή δανείου, που μπορεί να σας δημιουργήσει χρέη.

Εστιάστε σε ό,τι αγαπάτε

Όταν απολαμβάνετε αυτό που κάνετε, η ζωή γίνεται απλή. Ενώ αντίθετα, όταν αντιπαθείτε ή απεχθάνεστε αυτό με το οποίο ασχολείστε, η ζωή γίνεται αγγαρεία. Δυστυχώς, έχουμε μάθει από μικρή ηλικία να εστιάζουμε την προσοχή μας σε πράγματα που απεχθανόμαστε και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υποφέρουμε από αυτό και το αναπαράγουμε. Από σήμερα όμως, κάντε μια συνειδητή επιλογή και διοχετεύστε την ενέργειά σας σε κάτι που αγαπάτε και η ζωή σας θα αλλάξει ολοκληρωτικά.

Φροντίστε σωστά το σώμα σας

Η ζωή γίνεται επίσης περίπλοκη, όταν δεν αγαπάμε και δεν φροντίζουμε τον οργανισμό μας. Η ταλαιπωρία και η δυσφορία που αντιμετωπίζουμε όταν εμφανιστεί μια ασθένεια θα πρέπει να μας υπενθυμίζουν ότι χρειάζεται πάντα να διατηρούμε το σώμα μας υγιές. Και να πώς μπορείτε να το καταφέρετε αυτό: καταναλώστε μια ποικιλία φρέσκων, οργανικών λαχανικών και φρούτων, μείνετε δραστήριοι όλη τη μέρα και ξεκουραστείτε αρκετά, όταν νιώθετε κόπωση.

Επανασυνδεθείτε με τη φύση

Όποτε μπορείτε, κάντε μια βόλτα στη φύση, μακριά από τη βαβούρα της τσιμεντένιας ζούγκλας, στην οποία μάλλον θα μένετε. Ξεκουράστε το πνεύμα σας, ακούγοντας τους ήχους των πουλιών, εξερευνήστε την ομορφιά των δέντρων, των ζώων και της θάλασσας, εισπνεύστε καθαρό αέρα και βρείτε εσωτερική γαλήνη, βυθιζόμενοι στην αρμονία του φυσικού κόσμου.

Αναπτύξτε μια μη-κριτική στάση

Χρησιμοποιούμε πολύ χρόνο και ενέργεια, κρίνοντας τους άλλους και η επικριτική μας αυτή στάση περιπλέκει φοβερά τη ζωή μας: μας απομακρύνει από τους γύρω μας, κάτι που με τη σειρά του δημιουργεί διαπροσωπικές συγκρούσεις και συναισθηματικό πόνο. Μαθαίνοντας να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και συμπονώντας τους, μπορούμε να διαμορφώσουμε ποιοτικότερες σχέσεις που θα μας προσφέρουν ηρεμία.

Προσφέρετε τη βοήθειά σας στους άλλους

Το επίπεδο ευεξίας μας εξαρτάται κατά πολύ από την ευεξία των άλλων. Γι’ αυτό, βοηθώντας εκείνους να είναι υγιείς και ευτυχισμένοι, βοηθάμε έμμεσα και τον εαυτό μας, όπως και τον υπόλοιπο κόσμο. Όποτε μπορείτε, δώστε ένα χέρι βοηθείας, για να ανακουφίσετε τον πόνο και τη δυσφορία τους. Φυσικά, προσπαθήστε αυτό να μην γίνεται εις βάρος σας (εκτός, ίσως, από κάποιες σπάνιες περιπτώσεις). Άλλο η βοήθεια και άλλο η θυσία.

Δείξτε καλοσύνη

Ένας σχεδόν αυτονόητος, αλλά αρκετά παραμελημένος τρόπος απλοποίησης της ζωής μας είναι το να είμαστε ευγενικότεροι με τον συνάνθρωπό μας. Έχοντας μεγαλώσει σε μια άκρως ανταγωνιστική κοινωνία, οι περισσότεροι συνεχώς συγκρουόμαστε και ανταγωνιζόμαστε τους άλλους, κάτι που προφανώς και περιπλέκει την καθημερινότητά μας, αποξενώνοντάς μας από τον κόσμο. Αν συμπεριφέρεστε όμως με ευγένεια, μοιράζετε σπόρους καλοσύνης και σύντομα θα δείτε ότι οι γύρω σας θα ανταποδώσουν τον τρόπο συμπεριφοράς σας.

Γκρινιάξτε λιγότερο

Η ζωή είναι γεμάτη εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουμε. Εντούτοις, το να γκρινιάζουμε για την ύπαρξη τους στο δρόμο μας δεν βοηθά σίγουρα την κατάσταση. Αντιθέτως, μας αποσπά από το να μηχανευτούμε τρόπους να τα προσπεράσουμε και έτσι σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνουμε να δράσουμε πραγματικά. Αντί να σπαταλάτε το χρόνο και την ενέργειά σας γκρινιάζοντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε, επιχειρήστε να ανακαλύψετε τη ρίζα τους και ύστερα βάλτε τα δυνατά σας για να τα ξεπεράσετε.

Εξασκήστε την ενσυνειδητότητα

Ο νους είναι καλός ως υπηρέτης, αλλά κακός ως αφέντης. Όταν είναι γεμάτος από μυριάδες σκέψεις, η ζωή γίνεται αυτόματα πιο πολύπλοκη, προκαλώντας στρες και δυσφορία. Ένας σπουδαίος τρόπος αντιμετώπισης αυτού του χάους είναι η εξάσκηση της ενσυνείδητης επίγνωσης. Ξεκινώντας από σήμερα, ξοδέψτε τουλάχιστον τριάντα λεπτά την ημέρα, εξασκώντας μια τεχνική ενσυνειδητότητας. Θα δείτε πόσο θα αρχίζετε να ανακουφίζεστε από τις αμέτρητες, χαώδεις σκέψεις που σας αποσυντονίζουν.

Καλλιεργείστε την ευγνωμοσύνη

Αν δεν εκτιμήσουμε το δώρο της ζωής που κρατάμε στα χέρια μας, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βρούμε την ευτυχία και την ολοκλήρωση. Οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε έναν συνεχή αγώνα για να αποκτήσουμε και να εκπληρώσουμε όλο και περισσότερα στο μέλλον, ξεχνώντας τη στιγμή και αφήνοντάς τη να περάσει και να φύγει ανεκμετάλλευτη. Αν και είναι υπέροχο να θέτουμε στόχους και να κάνουμε σχέδια, χρειάζεται και να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο το παρόν έχουμε τελικά και μόνο σε αυτό μπορούμε να απολαύσουμε την ύπαρξή μας. Στο εδώ και τώρα.

Χτίστε αυθεντικές φιλίες

Ως κοινωνικά όντα που είμαστε, έχουμε μια βαθιά ανάγκη να συνδεθούμε με τους άλλους. Στη σημερινή κοινωνία όμως νιώθουμε αποσυνδεδεμένοι, απομονωμένοι από τον συνάνθρωπό μας. Οι άνθρωποι φοβούνται όλο και περισσότερο την οικειότητα, τις στενές σχέσεις, από φόβο μήπως πληγωθούν και έτσι επιλέγουν την απομόνωση. Απόρροια αυτού είναι η μοναξιά, η δυσαρέσκεια και η ανασφάλεια. Αν θέλετε να αφήσετε όλα αυτά τα βάρη πίσω σας, μάθετε να ανοίγετε την καρδιά σας και να προσεγγίζετε ανθρώπους. Μέσω μιας αυθεντικής φιλίας, θα έχετε την ευκαιρία του δούναι και λαβείν με τρυφερότητα και αμοιβαιότητα.

Αφουγκραστείτε την εσωτερική σας φωνή

Από τη στιγμή που γεννηθήκαμε, διδαχτήκαμε να μην αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και να παλεύουμε συνεχώς να γίνουμε κάτι άλλο, ώστε να μας αποδεχτεί η κοινωνία. Σιγά σιγά, σταματήσαμε έτσι να εμπιστευόμαστε την εσωτερική μας φωνή και να ακολουθούμε την καρδιά μας. Αντιθέτως, είμαστε προγραμματισμένοι να ακολουθούμε αυτό που κάποια αρχή ορίζει ως σωστό ή λάθος, που αποτελεί έναν σίγουρο δρόμο προς το άγχος και τη δυστυχία. Ίσως λοιπόν, ήρθε η ώρα αυτό να σταματήσει. Αρχίστε να χρησιμοποιείτε την κριτική σας σκέψη και να δίνετε την δέουσα προσοχή στο συναισθηματικό σας κόσμο, οδηγώντας τον εαυτό σας σε μια απλούστερη και καλύτερη ζωή.

Η ζωή μπορεί να γίνει απλή, κι όμως εμείς επιμένουμε να την κάνουμε ολοένα και πιο περίπλοκη. Τώρα που ξέρετε πώς, τι σας κρατά από το να κάνετε την αλλαγή;

_______________________

Πηγή: enallaktikidrasi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin