Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

Όταν είστε αγχωμένοι, έχετε πονόκοιλο και πονοκέφαλο; Ή κράμπες; Και όταν είστε θυμωμένοι;

Είναι εύκολο να καταλάβουμε πως τα συναισθήματα είναι στενά συνδεδεμένα με τον φυσικό πόνο. Οπότε ήδη καταλαβαίνετε τι περίπου είναι οι ψυχοφυσιολογικές διαταραχές: φυσικές ασθένειες που προέρχονται ( ή αναπτύσσονται) από ψυχολογικούς παράγοντες.

Μάθετε πόσο σημαντική είναι η διαχείριση των συναισθημάτων για το σώμα!

«Από τις ενενήντα αρρώστιες, οι πενήντα προκαλούνται από ενοχές και οι σαράντα από άγνοια.» -Paolo Mantegazza

Γιατί τα συναισθήματα επηρεάζουν τις ψυχοφυσιολογικές διαταραχές;

Τα συναισθήματα εκδηλώνονται μέσω ενός τριπλού συστήματος απόκρισης: του γνωστικού, του φυσιολογικού και του κινητικού. Το γνωστικό σύστημα αναφέρεται στις σκέψεις που έχουμε όταν βιώνουμε διαφορετικά συναισθήματα.

Για παράδειγμα, όταν ο θυμός εμφανίζεται, οι σκέψεις μας είναι του τύπου: «προσπαθούν να με ενοχλήσουν», «δεν μπορώ να πιστέψω πως μου το κάνουν αυτό» κτλ. Ωστόσο, αυτός ο εσωτερικός μονόλογος είναι εντελώς διαφορετικός όταν είμαστε λυπημένοι.

Έπειτα, το κινητικό σύστημα είναι το σύνολο συμπεριφορών που αποκτούμε σύμφωνα με τα συναισθήματα που νιώθουμε. Όταν φοβόμαστε, προσπαθούμε να προστατευτούμε ή να φύγουμε. Φυσικά, η συμπεριφορά είναι διαφορετική αν είμαστε χαρούμενοι.

Τέλος, το φυσιολογικό σύστημα αποτελείται από τις αισθήσεις που εμφανίζονται στο σώμα σας. Μιλώντας φυσιολογικά, υπάρχουν συναισθήματα που μας ενεργοποιούν μέχρι ένα βαθμό όπως υπάρχουν και άλλα που μας απενεργοποιούν.

Το άγχος, για παράδειγμα, είναι ένα συναίσθημα που μας ενεργοποιεί φυσιολογικά σε ένα μεγαλύτερο βαθμό, αυξάνοντας τον παλμό της καρδιάς, κάνοντας μας να αναπνέουμε γρηγορότερα.

Πως το άγχος και ο θυμός επηρεάζουν τις ψυχοφυσιολογικές διαταραχές;

Υπάρχουν πολλές ψυχοφυσιολογικές διαταραχές. Κάποιες από αυτές είναι:

Καρδιαγγειακές (υπέρταση)
Αναπνευστικές (βρογχικό άσθμα)
Ενδοκρινείς (διαβήτης)
Γαστρεντερικές (πεπτικό έλκος)
Δερματολογικές (κνίδωση)
Ανοσολογικές
Χρόνιοι πόνοι (ρευματοειδής αρθρίτιδα)
Αυτά είναι απλώς κάποια παραδείγματα. Η φυσιολογία και τα συναισθήματα σας είναι στενά συνδεδεμένα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το άγχος και τον θυμό.

«Σε σύγκριση με τις ασθένειες που προκαλούνται από την μιζέρια, την θλίψη, την αγωνία και την κοινωνική κακοτυχία των ανθρώπων, τα μικρόβια, ως αιτίες ασθένειας σχετίζονται πολύ λιγότερο.» -Ramón Carrillo

Και το άγχος και ο θυμός οδηγούν σε ένα υψηλό επίπεδο φυσιολογικής δραστηριοποίησης. Η μυϊκή ένταση, ο υπεραερισμός και οι αυξημένοι παλμοί της καρδιάς είναι κάποια από τα φυσιολογικά συμπτώματα.

Αρχικά, το σώμα μας το κάνει αυτό για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο που υποθέτει ότι προκάλεσε αυτά τα συναισθήματα. Επομένως, δεν είναι μια εκ φύσεως «κακή» δραστηριοποίηση.

Το πρόβλημα είναι όταν νιώθουμε αυτά τα συναισθήματα πολύ έντονα, πολύ συχνά ή για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Σε αυτή την περίπτωση, το σώμα παραμένει σε μια κατάσταση έντασης ανεξάρτητα από το πώς ανταποκρινόμαστε στον «κίνδυνο», ενώ θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί μόλις αποκριθούμε.

Αλλά από την στιγμή που δεν το κάνει, τα όργανα δουλεύουν υπερβολικά και ξεκινούν να λειτουργούν διαφορετικά.

Πως τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζουν αυτή τη διαδικασία;

Όλα αυτά που είπαμε μέχρι τώρα, μας οδηγούν σε ένα συμπέρασμα: η διαχείριση των αρνητικών συναισθημάτων εξαρτάται από το πώς αντιλαμβανόμαστε και ερμηνεύουμε διαφορετικές καταστάσεις.

Αν καταλήξουμε σε μια προσαρμοστική (υγιή) λύση, θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε το σώμα μας από το να ενεργοποιήσει αυτά τα συμπτώματα και επίσης μειώνεται το ρίσκο των ψυχοφυσιολογικών διαταραχών.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει όταν υπάρχει μια φυσική ασθένεια από μόνη της. Υπάρχουν κάποιες προσαρμοστικές λύσεις: ο ασθενής μπορεί να πειστεί πως δεν είναι κάτι σοβαρό. Να ξέρει πως είναι σοβαρό αλλά να θέλει να παλέψει επειδή έχει πειστεί πως υπάρχει ελπίδα. Ή να ξέρει πως είναι σοβαρό αλλά να αποφασίσει να ζήσει τη ζωή του όσο καλύτερα γίνεται.

«Η ασθένεια που εμφανίζεται απροσδόκητα είναι πιο επικίνδυνη» – Séneca

Αν επιλέξετε μια από τις τρεις επιλογές, θα αποτρέψετε το άγχος και τον θυμό από το να ενεργοποιήσουν τις ψυχοφυσιολογικές διαταραχές. Μπορεί να μην είναι εύκολο αλλά με την βοήθεια ενός καλού ψυχολόγου είναι δυνατό.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: AWAKENGR.COM VIA EXPLORINGYOURMIND
ΕΙΚΟΝΑ: ADARA SANCHEZ

Ψυχολογία

Όταν μια σχέση τελειώνει και το έχεις επιλέξει εσύ δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Δεν ζηλεύεις, δεν σκας, μεμιάς ξαναγίνεσαι single με ότι αυτό συνεπάγεται και όποτε το θες και το επιθυμήσεις ξαναβγαίνεις στην «αγορά» προκειμένου να βρεις την επόμενη σχέση σου.

Τι γίνεται, όμως, όταν τον χωρισμό δεν τον επιλέγεις εσύ; Όταν γίνεσαι single επειδή στο επέβαλε ο πρώην σου με το ζόρι επειδή αποφάσισε ξαφνικά ότι θέλει χώρο, χρόνο και άλλες τέτοιες αηδίες; Γιατί θα μου πεις, οκ, αν αποφάσισε να χωρίσετε επειδή θέλει κάποια άλλη όσο άσχημο κι αν ακούγεται είναι απόλυτα κατανοητό, ο λόγος του χωρισμού σας είναι υπαρκτός, υποστατός, έχει σάρκα και οστά και στην τελική είναι ένα πρόσωπο το οποίο μπορείς ανά πάσα ώρα και στιγμή να το κατηγορήσεις, να το στοχοποιήσεις, να το βρίσεις κτλ.– πέραν από τον πρώην σου δηλαδή.

Τι σημαίνει, επιτέλους, αυτό το «θέλω χώρο και χρόνο» το οποίο έχει γίνει τόσο τρελή μόδα που εξαπλώνεται από στόμα σε στόμα γρηγορότερα και από ζεστά κουλούρια ξημερώματα στου Ψυρρή;

Η απάντηση είναι πολύ απλή. Απλώς δεν σε θέλει πια. Χωρίς πολλές φανφάρες και μεγαλεπήβολες δηλώσεις. Δεν σημαίνει τίποτε άλλο, τίποτε περισσότερο. Τέλος, σε βαρέθηκε, δεν θέλει άλλο από εσένα.

Κι εσύ, πλέον, πρέπει να το δεχτείς στωικά και να προχωρήσεις μπροστά. Ναι, το καταλαβαίνω, είναι ότι χειρότερο μπορούσε να σου κάνει το να σε χωρίσει χωρίς λόγο, αιτία και αφορμή, χωρίς να σου δηλώσει, επιτέλους, τι του φταίει και δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να συνεχίσει να είσαστε μαζί αλλά βλέπεις, δεν θέλει να μπει στην διαδικασία να το κάνει ούτε καν αυτό! Δεν είναι ότι δεν το αξίζεις ή ότι στην τελική σου άξιζε μια καλύτερη αντιμετώπιση και μια πιο τίμια συμπεριφορά. Είναι που εκείνος είναι πολύ «μικρός» για σένα. Και πολύ φυγόπονος επίσης.

Το να μην δίνεις στον άλλον τους πραγματικούς λόγους της φυγής σου υποδηλώνει δύο πράγματα. Ή ότι φοβάσαι τις συνέπειες και τον πόνο που θα δημιουργήσεις στον άλλον, οπότε αποφεύγεις να τον αντιμετωπίσεις ευθέως και κατάματα, ή ότι πραγματικά ούτε ξέρεις κι εσύ ο ίδιος τι θέλεις και τι σου φταίει, οπότε αποφασίζεις αυθαίρετα ότι σου φταίει ο άλλος και προκειμένου να πας μπροστά ή όπου εσύ νομίζεις, επιλέγεις να το πράξεις μόνος σου προβάλλοντας «φτηνές» δικαιολογίες για να μην σε πείσει ο άλλος για το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση ευθυνοφοβία λέγεται και ανωριμότητα. Δεν θα το σώσει με καμία δικαιολογία.

Για αυτό σου λέω. Καλύτερα που έφυγε. Κι ας έφυγε με αυτό τον τρόπο. Δειλά κι ανάξια. Θα έρθει η στιγμή που θα το δεις καθαρά κι εσύ και θα το καταλάβεις. Και τότε θα συμφωνήσεις μαζί μου.

Γιατί στην τελική καλύτερα να είσαι με έναν άνθρωπο που δεν θέλει χώρο και χρόνο χωρίς εσένα παρά με κάποιον που είναι μαζί σου απλώς γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο επί της παρούσης να κάνει.

Αριάδνη Αρβανίτη 

loveletters.gr

Ψυχολογία

Το «πρωτόκολλο» της συγγνώμης: Η λέξη που δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούμε στην απολογία μας       

Τις περισσότερες φορές σημασία δεν έχει τι λες αλλά και ο τρόπος που το λες, ειδικά όταν πρόκειται για μία συγγνώμη.    Ενίοτε δεν αρκεί από μόνη της για να αποκαταστήσει τα πράγματα και ο αποδέκτης μπορεί να μην καταλάβει ακριβώς τις προθέσεις του ατόμου που τη ζητά ή ακόμη και να μην τον πιστέψει.     

Η κλινική ψυχολόγος Χάρριετ Λέρνερ μιλώντας για το «πρωτόκολλο της συγγνώμης», εξηγεί πως για να γίνει πιστευτή αυτό που δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε είναι να την συνοδεύουμε με ένα «αλλά...».    Σύμφωνα με την ίδια, το να συμπληρώνουμε την συγγνώμη μας με μια δικαιολογία ή μια δήλωση αποποίησης των ευθυνών μας, ουσιαστικά υποβαθμίζει την ενέργειά μας.   

Ανεξάρτητα από το πόσο ειλικρινείς μπορεί να είμαστε, το να λέμε σε κάποιον πως υπάρχει δικαιολογία για την συμπεριφορά μας -αυτό δηλαδή που υπονοεί η λέξη «αλλά»- τους οδηγεί να πιστεύουν πως κατά βάθος δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας.     

«Όταν βάζουμε το "αλλά" σε μια συγγνώμη, προσθέτουμε μια δικαιολογία που αντιφάσκει με την ειλικρίνεια του αρχικού μηνύματος. Οι καλύτερες απολογίες είναι σύντομες και δεν περιλαμβάνουν επεξηγήσεις που μπορεί να τις αναιρούν», εξηγεί η Χάρριετ Λέρνερ.   

Επίσης συμβουλεύει στη συγγνώμη να αναφερόμαστε στην πράξη μας και όχι στα συναισθήματα που αυτή προκάλεσε. «Το "λυπάμαι που νιώθεις έτσι" δεν αναφέρεται στο ίδιο το συμβάν κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέχουμε. Η απόπειρα να δικαιολογήσουμε τη συμπεριφορά μας λέγοντας πως είχαμε μια δύσκολη μέρα ή πως οι γονείς μας ήταν σκληροί μαζί μας όταν ήμασταν παιδιά, επίσης αλλοιώνει το μήνυμα», προσθέτει.   

Τέλος υποστηρίζει πως η έκκληση για συγχώρεση δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στο κομμάτι της συγγνώμης. Ο αποδέκτης μπορεί να έχει αποδεχθεί την απολογία μας αλλά την ίδια στιγμή να μην είναι ακόμη έτοιμος να μας συγχωρήσεις. Η συγχώρεση, όπως λέει, όταν και αν έρθει μπορεί να εξαρτηθεί από την μετέπειτα συμπεριφορά μας και το ότι θα αποδείξουμε έμπρακτα πως δεν θα επαναληφθεί.    «Δεν είναι δική μας δουλειά να πούμε σε κανέναν να συγχωρεί ή όχι», σχολιάζει η Δρ. Λέρνερ.

Άλλωστε, όπως επισημαίνει, το να σκεφτόμαστε πως αποτύχαμε στο να μας συγχωρήσουν είναι κακό για την υγεία μας και μπορεί να οδηγήσει σε μια ζωή γεμάτη πικρία και μίσος.       

Με πληροφορίες από The New York Times

Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

 

Στην προσωπική ή την επαγγελματική ζωή σου ζωή, ίσως να έχεις συναντήσει ή συναναστραφεί με ανθρώπους τους οποίους βρήκες δύσκολο να επικοινωνήσεις, να συνεργαστείς ή να νιώσεις άνετα. Ο καθένας από εμάς έχει βέβαια δυνατά κι αδύναμα σημεία, και κανείς δεν είναι τέλειος. Κάποιοι όμως άνθρωποι φαίνεται πως προκαλούν περισσότερη ένταση στο περιβάλλον τους απ’ το μέσο όρο και έτσι εμποδίζεται η αποτελεσματική επικοινωνία.

Γράφει η Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon Msc, Σύμβουλος Ψυχολόγος (www.happymind.gr)

Οι εχθρικοί: Αντιδρούν έντονα, συχνά εκρηκτικά, είναι σαρκαστικοί και καχύποπτοι και δεν τους αρέσει να είναι «λάθος». Εάν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στον εργασιακό σου χώρο, είναι πιθανό να μην είναι συνεργάσιμοι και να βιάζονται να ρίξουν το φταίξιμο στους άλλους. Πέρα από την άμεση έκφραση της εχθρικότητας τους ( μέσω προσβολών ή λεκτικής κακοποίησης), συχνά την εκφράζουν και παθητικά, μη εμφανή τρόπο, για παράδειγμα , καθυστερώντας την ανταπόκριση τους σε σ’ ένα σημαντικό αίτημα που τους έγινε.

Οι ευαίσθητοι στην απόρριψη: Πάντα ψάχνονται για παρεξηγήσεις, πραγματικές ή φανταστικές πιστεύοντας ότι γίνονται εκ προθέσεως. Ερμηνεύουν τη συμπεριφορά των άλλων απέναντι τους αρνητικά, πιστεύοντας ότι οι άλλοι δεν τους σέβονται ή δεν τους συμπαθούν. Είναι μάλλον δύσκολο να συνεργάζεται κανείς μαζί τους γιατί θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικός ώστε να μην κάνει τίποτα το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί έλλειψη σεβασμού ή απόρριψη.

Οι αρνητικοί: Εκδηλώνουν άγχος, απαισιοδοξία, αρνητισμό, προβάλλουν εμπόδια και απορρίπτουν τις ιδέες των άλλων. Υπερβάλλουν όσα θα μπορούσαν να ειδωθούν ως μικρές δυσκολίες. Παρουσιάζονται ως απαιτητικοί κι ανησυχούν για τα πάντα νομίζοντας ότι προσπαθούν να βοηθήσουν κι όχι να δημιουργήσουν πρόβλημα. Επικεντρώνονται στο τι μπορεί να πάει στραβά, στο γιατί δεν μπορεί να υλοποιηθεί κάτι και διαρκώς διαφωνούν με τις ιδέες των άλλων.

Οι εγωιστές: Βάζουν προτεραιότητα στα δικά τους συμφέροντα και βρίσκουν ανέφικτο το να συμβιβαστούν, επιμένοντας ότι είναι πάντα σωστοί. Παίρνουν τα πάντα προσωπικά κι αυτό που τους κάνει δύσκολους είναι οι υπερβολικές απαιτήσεις τους μαζί με την ανικανότητα τους να συμβιβαστούν. Συχνά χάνουν τον έλεγχο κι ερμηνεύουν προσπάθειες για συζήτηση ενός προβλήματος ως ένδειξη ότι τους κατηγορείς.

Οι παραπάνω κατηγορίες δεν περιγράφουν εξαντλητικά κάθε « δύσκολο άνθρωπο» που θα συναντήσει κανείς. Είναι απλώς μια προσπάθεια να γίνουν πιο συγκεκριμένες κάποιες συμπεριφορές που μπορεί να προκαλούν προβλήματα στις συναναστροφές μας.

Εάν λοιπόν δυσκολεύεσαι στην επικοινωνία σου με κάποιους ανθρώπους λόγω της συμπεριφοράς τους, δοκίμασε να:

Μην μπεις στον πειρασμό να τους κρίνεις. Εάν και είναι δύσκολο να δεις με κατανόηση κάποιον ο οποίος σε δυσκολεύει, οι αρνητικές σου εντυπώσεις ίσως δημιουργήσουν μεγαλύτερη ένταση στην ήδη προβληματική επικοινωνία, μέσω της γλώσσας του σώματος, του τόνου της φωνής σου ή όλων όσων θα πεις. Η αυξημένα εχθρική ατμόσφαιρα σίγουρα δε θα λύσει το πρόβλημα, οπότε προσπάθησε να ελέγξεις τις σκέψεις που θα σε έβαζαν σε φόρμα επίθεσης.
Προσπάθησε να τους κατανοήσεις, διατηρώντας ταυτόχρονα τα όρια σου. Η απόπειρα να κατανοήσεις από που μπορεί αν προέρχεται η συμπεριφορά τους, θα θα σε βοηθήσει να υλοποιήσεις το πρώτο βήμα το οποίο αναφέραμε δημιουργώντας κατ’ επέκταση περισσότερη ηρεμία για σένα. Η κατανόηση και η αποδοχή της δυσκολίας που μπορεί ν’ αντιμετωπίζουν δε σημαίνει ότι θα πρέπει να θυσιάσεις τα δικά σου όρια και ανάγκες. Αντίθετα, όσο εξομαλύνεται η επικοινωνία, θα είσαι σε θέση να τα διεκδικήσεις και να τα εκπληρώσεις καλύτερα.
Συμβιβάσου με την ιδέα ότι είναι απίθανο ν’ αλλάξουν. Συχνά διαιωνίζουμε τον κύκλο μιας αρνητικής επικοινωνίας, πιστεύοντας ότι θα πείσουμε τον άλλο ότι η συμπεριφορά του είναι προβληματική και θα πρέπει ν’ αλλάξει. Η προσπάθεια αυτή δημιουργεί μεγαλύτερη ένταση κι απογοήτευση στην καθημερινότητα μας μιας και είναι εξαιρετικά δύσκολο να μεταμορφώσουμε τη συμπεριφορά ενός άλλου ανθρώπου.
Ρύθμισε τη δική σου συναισθηματική αντίδραση. Όπως είπαμε, δεν είναι εφικτό ή σκόπιμο να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε τη δική μας αντίδραση έτσι ώστε να μην οξυνθεί μια διαμάχη. Εάν για παράδειγμα, αντιδράς κι εσύ έντονα α) θα βρίσκεις τον εαυτό σου μέσα σε διαρκείς συγκρούσεις β) θα προσελκύεις περισσότερες συγκρούσεις ή αρνητικά σχόλια από τους ανθρώπους με τους οποίους δυσκολεύεσαι, επειδή θα ξέρουν ότι θα πάρουν από σένα μια αντίδραση, όμοια με τη δική τους. Για να σπάσεις τον κύκλο της αρνητικής επικοινωνίας, απλώς ρύθμισε την ένταση των δικών σου αντιδράσεων απέναντι τους. Ο κύκλος δε θα μπορεί πια να ολοκληρωθεί γιατί ένα από τα κομμάτια που τον δημιουργούν (εσύ) θ’ αρνείται να ενταχθεί.
Πρακτικά, εάν κάποιος σε προκαλεί ανοιχτά ή κάνει ένα αρνητικό σχόλιο για σένα ή τη δουλειά σου, δοκίμασε ν’ ακολουθήσεις τα παρακάτω βήματα:
Α) Στρέψε την προσοχή στα δικά σου συναισθήματα και σκέψεις. Για παράδειγμα, εάν το σχόλιο είναι: «Δεν έχω δει πιο βαρετή παρουσίαση από τη δική σου», θα μπορούσες ν’ απαντήσεις κάτι σαν «Με εκπλήσσει που το λες αυτό γιατί η παρουσίαση ήταν σημαντική για μένα και ταυτόχρονα απογοητεύομαι που δεν μετάδωσε το ενδιαφέρον που ήταν απαραίτητο».

Μια τέτοια απάντηση, είναι πιο πιθανό ν’ αφοπλίσει τον επιτιθέμενο και να τον κάνει να υποχωρήσει. Ταυτόχρονα, αντί να εσωτερικεύσεις την κριτική που σου έγινε και να την αφήσεις να σε επηρεάσει, επικεντρώνεσαι στην αντίδραση σου.

Β) Απάντησε με έναν μη κριτικό τρόπο και τόνο, απλώς παρατηρώντας ένα γεγονός (όπως παραπάνω). Όταν αισθανόμαστε ότι μας επιτίθενται, περνάμε στην αντεπίθεση κι έτσι η διαμάχη κορυφώνεται. Όταν όμως απλά παρατηρούμε κάτι, χωρίς να κρίνουμε, ο άλλος δεν μπορεί να συνεχίσει να επιτίθεται.

boro.gr

Ψυχολογία

Δεν χρειάζεται να κάνετε τόσα όσα νομίζετε για να γίνετε μια ευτυχισμένη, επιτυχημένη γυναίκα. Απλώς πρέπει να επενδύσετε σε μερικές καθημερινές καλές ψυχολογικές πρακτικές που θα σας βοηθήσουν να εξελιχθείτε ως άτομο.

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι η επιτυχία δεν βρίσκεται στο γόητρο, στη φήμη ή σε ένα εκτεταμένο κοινωνικό δίκτυο στο οποίο εκτίθεστε για να σας θαυμάσουν και να σας γνωρίσουν.

Είναι κάτι πιο απλό και πιο βασικό. Η αυθεντική επιτυχία βρίσκεται στην προσωπική ικανοποίηση και στην επίτευξη μιας ισορροπίας ανάμεσα στα όνειρα και τα επιτεύγματά σας.

Μιλάμε για την επίτευξη της ευτυχίας που σας κάνει να αισθάνεστε δυνατή, ελεύθερη και ικανή να αντιμετωπίζετε το μέλλον χωρίς φόβο.

Παρακάτω σας προτείνουμε έξι στρατηγικές που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να γίνετε μια επιτυχημένη γυναίκα.

1. Να επενδύετε κάθε μέρα στην προσωπική σας εξέλιξη
Τι εννοούμε λέγοντας προσωπική εξέλιξη; Είμαστε σίγουροι ότι έχετε ξανακούσει τον όρο ή τον έχετε συναντήσει σε κάποιο βιβλίο ή άρθρο.

Ωστόσο είναι σημαντικό να θυμάστε το εξής: κάθε άτομο πρέπει να είναι πολύ ξεκάθαρο όσον αφορά στις ψυχολογικές διαστάσεις που αποτελούν τα αδύναμα σημεία του.

Η προσωπική εξέλιξη είναι προσωπική, επομένως αυτό που λειτουργεί για ένα άτομο μπορεί να μη λειτουργεί για κάποιο άλλο.

Ίσως ο δικός σας αχίλλειος τένοντας να είναι η αδυναμία σας να λαμβάνετε γενναίες αποφάσεις χωρίς να ανησυχείτε για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι. Ίσως να είστε υπερβολικά συγκαταβατική, ή αυτάρεσκη, ή ανασφαλής.

Γνωρίστε πρώτα τις αδυναμίες σας προκειμένου να ξέρετε από ποιους τομείς θα ξεκινήσετε την προσπάθειά σας να δυναμώσετε.

Διαβάστε επίσης το άρθρο: 5 λόγοι για τους οποίους είστε ήδη μια ολοκληρωμένη γυναίκα.

2. Να είστε ρεαλίστρια με τους στόχους που θέλετε να επιτύχετε
Επιτυχημένη γυναίκα με καρότσι κήπου
Κανένας δεν μπορεί να σκαρφαλώσει ένα βουνό χοροπηδώντας. Η αναρρίχηση προϋποθέτει την τοποθέτηση των χεριών και των ποδιών σας σε σταθερές, ασφαλείς επιφάνειες και μια πολύ σαφή εικόνα της κορυφής στην οποία θέλετε να φτάσετε.

Το ίδιο ισχύει και όταν πρόκειται για τον στόχο της επιτυχίας και της ευτυχίας: πρέπει να είστε έξυπνη και πολύ ρεαλίστρια.

Θέστε στον εαυτό σας τις παρακάτω ερωτήσεις:

Είναι οι στόχοι που θέτετε στον εαυτό σας επιτεύξιμοι;
Ποιες από τις ικανότητες που διαθέτετε θα σας βοηθήσουν να τους επιτύχετε;
Είναι οι στόχοι σας βραχυπρόθεσμοι ή μακροπρόθεσμοι;
Τι πόρους, στρατηγικές ή ικανότητες χρειάζεστε για να τους επιτύχετε;
Υπάρχει κάτι που έχετε ήδη κάνει στο παρελθόν το οποίο συνδέεται με αυτούς τους στόχους και θα σας δώσει μια ιδέα για το πώς θα τους επιτύχετε;
Αισθάνεστε επαρκώς κινητοποιημένη;
3. Το δικό σας καθημερινό σχέδιο δράσης
Το σχέδιο δράσης που θα σας κάνει επιτυχημένη γυναίκα πρέπει να καταρτιστεί από εσάς. Πρέπει να είναι δικό σας, να περιλαμβάνει τα δικά σας προγράμματα, τους στόχους σας λεπτομερώς και τις ελπίδες σας.

Η πορεία που χαρτογραφείτε πρέπει να περιλαμβάνει τους βραχυπρόθεσμους και τους μακροπρόθεσμους στόχους.
Κάθε μέρα πρέπει να επενδύετε χρόνο, ενέργεια και συναίσθημα στο σχέδιο δράσης σας.
Δεν έχετε καμία δικαιολογία να το αμελείτε. Πρέπει να είστε συνειδητή και να ολοκληρώνετε ό,τι αρχίζετε.

Σας προτείνουμε να διαβάσετε το άρθρο: Για την επιτυχία στη ζωή δεν σας βοηθάει κανείς: μετράει η δική σας προσπάθεια.

4. Να αγνοείτε τις ανόητες, βλαπτικές και ανώφελες απόψεις
Η ευτυχία σας σάς ανήκει. Το σχέδιο δράσης σας είναι προσωπικό, ένα όνειρο που φέρει το όνομά σας και κανένας δεν πρέπει να το γελοιοποιεί ή να το μειώνει.

Να είστε ανοιχτή απέναντι σε καινούργιες ιδέες, σε συνετές συμβουλές, στη θετική ενέργεια και σε καινούργιες προοπτικές που μπορεί να φανούν χρήσιμες.

Όμως, να αγνοείτε όσους σας λένε, «δεν μπορείς να το κάνεις αυτό», «δεν το αξίζεις», ή «το έχεις χάσει το τρένο».

5. Να επιμένετε και να αντιστέκεστε: για να γίνετε μια ευτυχισμένη, επιτυχημένη γυναίκα, πρέπει να βγείτε από τη ζώνη άνεσής σας
Επιτυχημένη γυναίκα με ανοιχτά μπράτσα
Θα έρθουν και δύσκολες στιγμές. Θα υπάρξουν μέρες γεμάτες αμφιβολία και στιγμές που θα αναρωτιέστε σε τι μπλέξατε.

Οι σκέψεις αυτές είναι δοκιμασίες που πρέπει να περάσετε, επειδή ο νους αντιστέκεται έντονα στην αλλαγή και ψιθυρίζει πάντα, «μείνε όπου είσαι, γύρισε πίσω στη ζώνη άνεσής σου».

Όμως, να θυμάστε το εξής: τίποτα καινούργιο δεν θα αναπτυχθεί μέσα στη ζώνη άνεσής σας.

Πρέπει να αντιστέκεστε και να επιμένετε για να γίνετε μια επιτυχημένη γυναίκα και να βρείτε την ευτυχία.

6. Να αισθάνεστε ευγνωμοσύνη για κάθε επίτευγμα και για κάθε βήμα που κάνετε προς την επιτυχία
Το να αισθάνεστε ευγνωμοσύνη για κάθε βήμα που κάνετε δεν είναι ναρκισσιστικό. Είναι η αναγνώριση για κάθε επίτευγμα, για κάθε προσπάθεια και για τα αποτελέσματά της.

Το να μπορείτε να αναγνωρίζετε τα επιτεύγματά σας είναι εξίσου σημαντικό με το να γνωρίζετε τα λάθη σας.

Έτσι θα γίνετε μια επιτυχημένη γυναίκα: με ταπεινότητα, ρεαλισμό, αντικειμενικότητα και αυτεπίγνωση. Δείτε τον εαυτό σας ως μια γυναίκα θαρραλέα και ικανή να αγωνίζεται για τα όνειρά της.

Επιτυχημένη γυναίκα ιθαγενής
Να αισθάνεστε λοιπόν ευγνωμοσύνη για κάθε στιγμή ευτυχίας και για κάθε νίκη χωρίς να χάνετε τον στόχο σας από τα μάτια σας.

Η ευτυχία είναι μια διαδικασία που απαιτεί συνεχή επένδυση, επειδή, αν εγκαταλείψετε την προσπάθεια, χάνετε τα πάντα. Για να γίνετε μια επιτυχημένη γυναίκα, πρέπει απλώς να συνδυάσετε την επιμονή, τη συνέπεια και ένα σταθερό όραμα.

meygeia.gr

 

Ψυχολογία

Αν κι εσείς κάθε φορά που σας κάνουν μια φιλοφρόνηση, σπεύδετε να διαψεύσετε ότι είστε όμορφοι/ταλαντούχοι/κομψοί, υπάρχει λόγος γι' αυτή σας τη συμπεριφορά και εξηγείται από τη σύγχρονη ψυχολογία 

«Η δυσφορία που νιώθετε κάθε φορά που κάποιος σας λέει κάτι πραγματικά όμορφο για εσάς, σχετίζεται με το φόβο της αποτυχίας σε δημόσια θέα».

Συνηθίζουμε να λέμε στους ανθρώπους -και ειδικά στις γυναίκες- να απολαμβάνουν τις φιλοφρονήσεις που δέχονται. Να μην αρνούνται τα καλά λόγια που φίλοι, συνεργάτες, γνώριμοι τους απευθύνουν για μια κομψή εμφάνιση ή για τις ικανότητές τους. Να μην θεωρούν ότι πρόκειται για κολακεία και να πιστεύουν ότι όντως πρόκειται για καλή κουβέντα που λέγεται με ειλικρίνεια, εγκάρδια και φιλικά.

Τι συμβαίνει, λοιπόν και είναι τόσο δύσκολο για κάποιον να αποδεχθεί μία φιλοφρόνηση; Γιατί το να φτάνει στα αυτιά μας ένα κομπλιμέντο, αντί να είναι μια ευχάριστη εμπειρία, πολλές φορές δημιουργεί μία εξαιρετικά άβολη κατάσταση; Αν κάτι σας θυμίζει όλο αυτό, τον εαυτό σας ίσως, η εξήγηση που δίνει η Oriana Aragón, συνεργαζόμενη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Clemson ίσως σας καλύψει και πάψετε να νιώθετε ενοχές.

«Η δυσφορία που νιώθετε κάθε φορά που κάποιος σας λέει κάτι πραγματικά όμορφο για εσάς, σχετίζεται με το φόβο της αποτυχίας σε δημόσια θέα», λέει η Aragón, ενώ μαζί της φαίνεται να συμφωνεί και ο ψυχολόγος και ιδρυτής ενός οργανισμού συμβουλευτικής και διαχείρισης ψυχολογικών προβλημάτων, Christopher Littlefield, ο οποίος σε σχετική έρευνα του, κατέληξε στο ότι ένα 68 των ανθρώπων, σχετίζει τη δυσφορία με την κοινωνική αναγνώριση και φυσικά δίνει εξηγήσεις για όλο αυτό.

Όταν η αυτοεκτίμηση μας δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα μια καλή κουβέντα που μπορεί να μας πουν μας κάνει να νιώθουμε ακόμη πιο άσχημα, σαν κάποιος να μας είπε ψέματα για να μας χρυσώσει το χάπι, σαν να μας υποτίμησε, ωστόσο με εύσχημο τρόπο.

Να, λοιπόν, κατά τον ίδιο γιατί αισθάνομαστε άσχημα ή άβολα, κάθε φορά που κάποιος μας λέει κάτι καλό: Δεν είναι υποχρεωτικό να μας αρέσει Από μικρή ηλικία διδασκόμαστε ότι να καυχιόμαστε για τα προτερήματα μας είναι ένδειξη κακού ή έστω αλαζονικού χαρακτήρα. Μαθαίνουμε, λοιπόν μέσα στα χρόνια να συμπεριφερόμαστε με μετριοφροσύνη, κάποτε και ταπεινά, και έτσι όταν κάποιος αναλαμβάνει να μιλήσει για εμάς με ενθουσιώδη τρόπο, ακυρώνει κάπως δραστικά τον μηχανισμό με τον οποίο συμπεριφερόμαστε. Επίσης, είναι η στιγμή που πρέπει αυτόματα να επιλέξουμε, αν θα παραβιάσουμε αυτόν τον κοινωνικό κανόνα, αποδεχόμενοι τη φιλοφρόνηση ή αποφασίζοντας να την αρνηθούμε δημοσίως για να μη θεωρηθούμε κομπορρήμονες.

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σ' αυτά τα δύο, απλώς βραχυκυκλώνουν και όχι άδικα. Δεν το πιστεύουμε Συνήθως, αυτό συμβαίνει όταν η αυτοεκτίμηση σας δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Τότε είναι που μετά την όποια καλή κουβέντα, αντί να νιώσουμε ευφορία, νιώθουμε ακόμη πιο άσχημα, σαν κάποιος να μας είπε ψέματα για να μας χρυσώσει το χάπι, σαν να μας υποτίμησε, ωστόσο με εύσχημο τρόπο. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2010 στην επιστημονική επιθεώρηση "Self and Identity", προέκυψε ότι φοιτητές με χαμηλή αυτοεκτίμηση προτιμούσαν να συγκατοικούν με ανθρώπους που δεν είχαν ιδιαίτερα θετική άποψη για την εμφάνιση ή την συντροφιά τους.

Σε ένα συντριπτικό ποσοστό που ξεπερνούσε το 40% οι ερωτηθέντες θεωρούσαν αυτή τη συμπεριφορά απείρως πιο ειλικρινή, από τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που θα παίνευε κάποιο χάρισμά τους. Αισθανόμαστε κρινόμενοι Οι φιλοφρονήσεις εκφράζουν οικειότητα. Μία καλή κουβέντα υποδηλώνει ότι αυτός που τη λέει γνωρίζει πολύ καλά τον άνθρωπο απέναντι του για να τον σχολιάσει έστω και θετικά.

Επίσης, υποδηλώνει, έστω και άρρητα ότι προσδοκεί τις ίδιες υψηλές επιδόσεις από κάποιον σε όλο το φάσμα της ζωής του: αν είναι σήμερα κομψά ντυμένος, λογικά δεν συγχωρείται στο μέλλον μια άστοχη επιλογή ή αν σήμερα έχει κάποιο μικρό ή μεγάλο θρίαμβο στη δουλειά ή σε κάποια κοινωνική πτυχή της ζωής του, θα πρέπει να εμφανίζεται πάντα ως πρώτος, ως καλύτερος ή έστω ως αποτελεσματικός.

Αυτό, όμως, χωρίς να είναι στις προθέσεις κανενός από τους δύο, δημιουργεί άγχος κριτικής. Και εκεί, όχι η φιλοφρόνηση δεν είναι μια ευχάριστη εμπειρία. «Είναι αναμενόμενο, όχι απλώς πιθανό, ότι όταν οι άνθρωποι έχουν επιτυχίες κάπου και είναι στο επίκεντρο της προσοχής, ακριβώς αυτή η προσοχή τους εκθέτει στην κριτική, πράγμα εξαιρετικά στρεσογόνο», λέει η Aragón. Γινόμαστε άπληστοι Οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν ότι η ευγνωμοσύνη σπανίζει και ότι λίγοι λένε μια καλή κουβέντα.

Έτσι, όπως εξηγεί ο επικεφαλής εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, James O. Pawelski, όταν εισπράττουμε ένα κομπλιμέντο, ασχέτως αν αισθανόμαστε άβολα ή όχι, κατά βάθος εννοείται ότι μας αρέσει και πολύ συχνά το επιδιώκουμε, γινόμαστε άπληστοι και θέλουμε κι άλλο. Αυτό το διαπίστωσε στο πλαίσιο εκπαιδευτικών εργαστηρίων, όπου οι συμμετέχοντες φοιτητές επιδίωκαν περισσότερη και κάποτε άδικη αναγνώριση για επιτυχίες ή κατορθώματά τους.

Τι κάνουμε, λοιπόν, όταν εξακολουθούμε να νιώθουμε όλα αυτά κάθε φορά που κάποιος μιλά θετικά για εμάς, μπροστά μας; Σύμφωνα με τον Pawelski, κατ' αρχάς ευχαριστούμε αυτόν που το έκανε. Κατά δεύτερον, αποδεχόμαστε ως καλοπροαίρετη και ειλικρινή την κουβέντα του και συνεχίζουμε, εξελίσσοντας το όποιο ταλέντο ή ικανότητα μας επιβραβεύθηκε. Όλα αυτά, όμως, χωρίς το άγχος της αποτυχίας ή επιβεβαίωσης, με πίστη ότι η ζωή δεν είναι ένα σερί επιτυχιών, σίγουρα όμως δεν είναι και γεμάτη αποκλειστικά από αποτυχίες...

Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

Λίγο-πολύ έχει συμβεί σε όλους μας. Ενα ταξίδι που δεν τολμήσαμε γιατί το θεωρήσαμε υπερβολή, ένα γλυκό που δεν αγγίξαμε επειδή κάποιος μάς είπε ότι παχύναμε. Οι ενοχές της εργαζόμενης μητέρας, του πατέρα του Σαββατοκύριακου, του παιδιού που δεν φροντίζει αρκετά τους ηλικιωμένους γονείς του. Από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα υπάρχει πάντοτε χώρος να φωλιάσει κάπου μέσα μας η ενοχή. Πώς την ξεπερνάμε;


Οι ενοχές είναι ένα πολύτιμο συναίσθημα που μας βοηθά να διατηρήσουμε τον έλεγχο και να ρυθμίσουμε τη συμπεριφορά μας. Σε έναν βαθμό είναι επιθυμητές γιατί μας υπενθυμίζουν τις υποχρεώσεις μας. Είναι χρήσιμες όταν έχουν να κάνουν με τον προσδιορισμό μας, με το ποιοι είμαστε (με την ακεραιότητά μας, με την τιμιότητά μας). Οταν όμως έχουν να κάνουν με τις επιλογές μας, είναι ένα βαρύ φορτίο από το οποίο πρέπει να απαλλαγούμε.

Το προφίλ του ενοχικού

Eνοχικός είναι ο άνθρωπος που διστάζει να θέσει όρια φοβούμενος ότι έτσι θα χάσει την αποδοχή των άλλων. Παραμελεί τις ανάγκες του αφού βάζει το «πρέπει» πάνω από το «θέλω». Μοιάζει να αγνοεί ότι το «Ναι» δεν αποτελεί μονόδρομο και ότι υπάρχει και η επιλογή του «Οχι».

Εχει μια προθυμία να αναλάβει ακόμα και ευθύνες που δεν του αναλογούν. Τα ενοχικά συναισθήματα δυσχεραίνουν τη ζωή του και του αφαιρούν τη χαρά. Εχει τιμωρητική στάση απέναντι στον εαυτό του και αυτολογοκρίνεται αυστηρά αν νιώσει ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των άλλων αφού επιζητεί απεγνωσμένα την επιδοκιμασία τους. Είναι πάντα διαθέσιμος σε φίλους που τον χρειάζονται (people-pleasing) και κάνει μεγάλες εκπτώσεις στις απόψεις του προκειμένου να μην προκαλέσει αισθήματα δυσαρέσκειας σε αυτούς που τον ενδιαφέρουν.

Ολος ο χρόνος του περιστρέφεται γύρω από το να φροντίζει τους άλλους και αναλαμβάνει περισσότερες δεσμεύσεις από αυτές που μπορεί να αντέξει. Το «όχι» του είναι σπάνιο και είναι συνυφασμένο με την ενοχή, πράγμα που τον καθιστά έρμαιο των επιθυμιών των άλλων. Εμπλέκεται σε σχέσεις αυτοθυσίας και παραιτείται από οποιαδήποτε διεκδικητική συμπεριφορά.

Εχει ξεχάσει πως το να αγαπά τον εαυτό του είναι σημαντικότερο από το να είναι πάντοτε προσβάσιμος στους άλλους. Λειτουργεί κάτω από το πρίσμα των ενοχών – ασυνείδητα συνήθως –, οι οποίες και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη διάθεσή του.

Πώς μπορούμε να οριοθετήσουμε τον εαυτό μας και να πούμε το πολυπόθητο «όχι»;

* Θέτω προτεραιότητες και βάζω φρένο στο πόσο θα προσφέρω (είμαι διαθέσιμος από τις 3 ως τις 5). Αναλογίζομαι πώς μεταφράζεται το «ναι» μου και τι επιπτώσεις θα έχει στη ζωή μου.
* Κάθε φορά που βρίσκομαι σε δίλημμα και δεν ξέρω αν θα πρέπει να απαντήσω καταφατικά ή αρνητικά, κάνω στον εαυτό μου τις εξής ερωτήσεις: Πόσο θα αυξήσει τα επίπεδα του άγχους μου αυτή η προθυμία μου; Τι θα πρέπει να θυσιάσω; Τι κόστος θα έχει για εμένα;
* Είμαι πειστικός στο «όχι» μου αλλά και ενσυναισθητικός. (Αυτή την περίοδο έχω αναλάβει υπερβολικά πολλές δεσμεύσεις και θα ήμουν ασυνεπής αν αναλάμβανα μία ακόμα.)
* Αποτυπώνω με λόγια τα συναισθήματά μου αφού αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να αποφύγω τη φθορά. Αυτό προϋποθέτει να είμαι προετοιμασμένος να πάρω το ρίσκο ότι αυτό που θα πω μπορεί να μην αρέσει και να γίνω δυσάρεστος. Θα έχω όμως επικοινωνήσει την αλήθεια μου.

Είναι θέμα ισορροπίας

Η εποχή που διανύουμε επιτάσσει να είμαστε σε διαρκή εγρήγορση, να είμαστε μόνιμωσ ικανοί να αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις. Χρειάζεται όμως να αποδεχθούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας με τα τρωτά του σημεία και να καλλιεργήσουμε τον αυτοσεβασμό μας. Ετσι θα ελαχιστοποιήσουμε και τις ενοχές. It’s all about balance!

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κυρία Ειρήνη Ορφανού, συμβουλευτική ψυχολόγο MSc, www.irenesblog.gr

Ψυχολογία

«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου…» είπε κάποτε ο Αριστοτέλης. Μια φράση που διάβασα στο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: «Ο παλιάτσος και η Άνιμα».

Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς παραδεχόμαστε πως για ό,τι μας πληγώνει, εμείς έχουμε την ευθύνη.

Κάποιοι θεωρούν πως η μοίρα μας, καθορίζει όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας και πως εμείς δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τίποτα.

Άλλοι, έχουν κάνει βίωμα και τρόπο σκέψης ότι κρατούν τη ζωή στα χέρια τους και πως πίσω από κάθετί που μας πονά, κρύβεται μια λανθασμένη μας κίνηση.

΄Αραγε, πώς μπορεί να γνωρίζει κάποιος εκ των προτέρων ότι μια κίνησή του δεν ήταν η σωστή; Και αν ήξερε, τότε δεν θα έκανε κάποια άλλη επιλογή;

Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάποια πολύτιμη σκέψη μίας από τις σημαντικότερες μορφές της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου κόσμου, ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Του Αριστοτέλη.

“Ο Αριστοτέλης υπήρξε ο πρώτος γνήσιος επιστήμονας στην ιστορία… και κάθε κατοπινός επιστήμονας του οφείλει κάτι” γράφει η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα για εκείνον.

Η διδασκαλία του διαπερνούσε τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη μέχρι και την Επιστημονική Επανάσταση του 17ου αιώνα. Στα 17 του χρόνια εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα, όπου παραμένει για 20 χρόνια.

Εκεί συνδέεται τόσο με τον Πλάτωνα, τον Εύδοξο, τον Ξενοκράτη και άλλους στοχαστές.Τα έργα του αναφέρονται σε πολλές επιστήμες. Ανάμεσά τους φυσική, βιολογία, ζωολογία, μεταφυσική, λογική, ηθική, ποίηση, θέατρο, μουσική, ρητορική, πολιτική. Η περίοδος της ωριμότητας αρχίζει με τις βιολογικές έρευνες και τα συμπεράσματά του είναι η πρώτη συστηματοποίηση των βιολογικών φαινομένων στην Ευρώπη. Η σκέψη και οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη, έχουν μεγάλη επιρροή στη φιλοσοφική, θεολογική και επιστημονική σκέψη έως και μετά τον Μεσαίωνα.

Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, φεύγει από την Αθήνα και αναλαμβάνει το 343 π.Χ./42 τη διδασκαλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ως διδάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Αριστοτέλης, αποκτά διάφορες ευκαιρίες και αφθονία προμηθειών. Ιδρύει μια βιβλιοθήκη στο Λύκειο, η οποία γίνεται αρωγός στην παραγωγή εκατοντάδων έργων του. Το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, τον οδηγεί στις απόψεις του πλατωνισμού. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, οδηγείται περισσότερο, σε εμπειρικές μελέτες και μετατοπίζεται από τον πλατωνισμό στον εμπειρισμό. Θεωρεί ότι οι ιδέες και οι γνώσεις όλων των λαών βασίζονται στην αντίληψη.

Το έργο του είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα.

Ας θυμηθούμε κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις – μαθήματα ζωής του…

“Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.”

“Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.”

“Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.”

“Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν ο άλλος τον ξεπερνάει.”

“Κάθε εργασία επί πληρωμή αποσπά και φθείρει το μυαλό.”

“H κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα.”

“Η ομορφιά είναι η καλύτερη συστατική επιστολή.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Όλες οι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως αίτιο ένα από τα εξής επτά: τύχη, φύση, παρόρμηση, συνήθεια, λογική, πάθος, πόθο.”

“Ανδρείος είναι αυτός που δεν φοβάται τον τιμημένο θάνατο.”

“Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.”

«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου.»

KLIK.GR

awakengr.com/

Ψυχολογία

Το μυστήριο της Λίμπιντο: Σεξουαλική διαταραχή στην Κατάθλιψη
Γράφτηκε από την Ειρήνη Παναγοπούλου, Κλινική Ψυχολόγος, Ειδικός Σεξουαλικής Υγείας 12-01-2018

Πολύ πιο συχνά σε σχέση με το παρελθόν ο άνθρωπος παρουσιάζεται ιδιαίτερα εύθραστος όσο αφορά την ψυχική του υγεία, ενώ η συχνότητα εμφάνισης ψυχικών διαταραχών αυξάνεται διαρκώς. Το καθημερινό άγχος και οι αυξημένες απαιτήσεις ωθούν όλο και περισσότερους να υποφέρουν από καταθλιπτική διάθεση. Μάλιστα αναφέρεται, ότι ένα στα δέκα άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Ανηδονία στην κατάθλιψη

Η κατάθλιψη εκτός των άλλων συμπτωμάτων της (μελαγχολία, αδυναμία συγκέντρωσης, κόπωση, διαταραχές πρόσληψης τροφής, απαισιοδοξία, διαταραχές ύπνου και ιδέες αυτοκτονίας) προκαλεί και αδυναμία άντλησης ευχαρίστησης από τις συνήθεις δραστηριότητες της ζωής που παλαιότερα ικανοποιούσαν τον πάσχοντα, λεγόμενη ανηδονία.

Το αίσθημα της ανηδονίας εισβάλλει στη σεξουαλική ζωή του ατόμου καθιστώντας αδύνατο το βίωμα ευχάριστων συναισθημάτων κατά τη σεξουαλική επαφή, τόσο σε σωματικό, όσο και σε ψυχικό επίπεδο. Το άτομο χάνει το κίνητρο και το ενδιαφέρον του για το σεξ, με αποτέλεσμα τη σταδιακή απόσυρση και αποφυγή κάθε είδους σεξουαλικής εμπλοκής. Ακόμα διαταράσσεται η χημεία του εγκεφάλου, ελαττώνονται οι σεξουαλικές του φαντασιώσεις, καθιστώντας την επιθυμία να είναι από πολύ μικρή ως ανύπαρκτη. Εξάλλου, από τα βασικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι η απουσία σεξουαλικής επιθυμίας (χαμένη λίμπιντο).

Σύμφωνα με μελέτες οι καταθλιπτικοί ασθενείς αναφέρουν δυο με τρεις φορές περισσότερο από μη καταθλιπτικούς ανθρώπους την ύπαρξη κάποιας σεξουαλικής δυσλειτουργίας (μείωση σεξουαλικής επιθυμίας, διαταραχές διέγερσης, δυσκολίες στην επίτευξη οργασμού και διαταραχές στύσης στους άνδρες). Αρκετά συνηθισμένο και στα δυο φύλα είναι να υπάρχει μείωση σεξουαλικής επιθυμίας.

Βέβαια σε πολλές περιπτώσεις άτομα με χαμηλή ερωτική διάθεση δηλώνουν υψηλή συχνότητα ερωτικών επαφών σε ανταπόκριση όμως πάντα των απαιτήσεων του ερωτικού τους συντρόφου. Τα άτομα αυτά έχουν συχνές σεξουαλικές επαφές, αλλά δεν έχουν πραγματικό ενδιαφέρον ή επιθυμία για σεξουαλική δραστηριότητα και «υποκρίνονται» ή συμμετέχουν από υποχρέωση ή καταναγκασμό στη σεξουαλική πράξη.

Συναισθήματα ατόμων με Μειωμένη (υποτονική) ερωτική επιθυμία

-Ουδετερότητα
Η διάθεση στο σεξ δεν είναι ούτε θετική, ούτε αρνητική, είναι ουδέτερη. Σε πολλές περιπτώσεις δεν συνειδητοποιούν τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν και δεν αναζητούν βοήθεια από ειδικό.

-Αρνητικές συναισθηματικές διακυμάνσεις
Βιώνονται ως αποτέλεσμα χαμηλής ερωτικής επιθυμίας και της μη ικανοποιητικής ερωτικής ζωής. Νιώθουν ενοχές και δεν γνωρίζουν τον τρόπο να επιφέρουν μια αλλαγή στην ερωτική τους ζωή. Νιώθουν επίσης διαφορά ερωτικής επιθυμίας σε σχέση με το σύντροφο τους ( δεν είναι λίγες οι φορές που συναντάμε ζευγάρια στα οποία ο ένας σύντροφος περιγράφει ότι «δεν κάνουν ποτέ σεξ», ενώ ο άλλος ότι «κάνουν σεξ συνεχώς»).

-Φόβος & αποφυγή
Στην περίπτωση αυτή η χαμηλή ερωτική επιθυμία συνοδεύεται από φόβο και αποφυγή της ερωτικής επαφής, φτάνοντας πολλές φορές στην πλήρη αποστροφή.

Επιπλέον, εκτός από το ότι η κατάθλιψη αποτελεί αιτία της μειωμένης σεξουαλικής επιθυμίας, συχνά είναι και η επακόλουθη της. Μπορεί δηλαδή μια ήπια μορφή κατάθλιψης να είναι αποτέλεσμα της μειωμένης λίμπιντο. Μπορεί όμως και η ίδια η απώλεια σεξουαλικού ενδιαφέροντος ανεξάρτητα και από μόνη της να προκαλέσει ή να επιδεινώσει την κατάθλιψη.

Εκτός από την πεσμένη διάθεση και την απώλεια ευχαρίστησης η κατάθλιψη συνοδεύεται από χαμηλή αυτοεκτίμηση, ευερεθιστότητα και κοινωνική απόσυρση που με τη σειρά τους επηρεάζουν την ικανότητα να δημιουργεί και να διατηρεί κανείς συναισθηματικές και ερωτικές σχέσεις. Δημιουργεί επομένως, όχι μόνο προβλήματα στην σεξουαλική ζωή αλλά και στις γενικότερες σχέσεις του ζεύγους.

Ποιος ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής;

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και η φαρμακευτική αγωγή, καθώς είναι ένας παράγοντας που περιπλέκει το ζήτημα της μειωμένης λίμπτιντο αφού σε κάποια φάρμακα μπορεί να εμφανιστεί ως ανεπιθύμητη παρενέργεια. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει ο ασθενής να ενημερώσει το γιατρό του γιατί είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί και έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Παράλληλα, μέχρι να βρεθεί λύση το άτομο μπορεί να συνεχίσει να δείχνει στο σύντροφο του την έλξη και το ενδιαφέρον του, χωρίς απαραίτητα την ύπαρξη συνουσίας.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να καταστεί σαφές ότι η ερωτική επιθυμία αποτελεί κάτι «φυσικό», μια πηγή δημιουργικότητας και ανάπτυξης του ανθρώπου. Σε μια ψυχοθεραπεία δεν προσπαθούμε να «εμφυσήσουμε» ερωτική επιθυμία στο άτομο γιατί απλά αυτή ήδη ενυπάρχει αλλά δεν μπορεί να εκφραστεί.

Προσπαθούμε να διαπιστώσουμε τα σημεία στα οποία η έκφρασή της για διάφορους λόγους έχει ανασταλεί, για να μπορέσει το άτομο να εξελιχθεί και να απολαύσει περαιτέρω την ερωτική του ζωή. Ας μην ξεχνάμε ότι η απόλαυση του σεξ είναι από τα βασικά συστατικά της ζωής.

Βιβλιογραφία:
-Libido and Depression
R Liebenberg - Mental Health Matters, 2016 - journals.co.za
- Loss of libido in depression
CA FOX, JA LORAINE… - British Medical …, 1972 - BRITISH MED JOURNAL PUBl.
-Decreased libido in depression.
MJ Garvey - Medical Aspects of Human Sexuality, 1985 - psycnet.apa.org

http://simplylife.gr

Ψυχολογία

Γράφει η Ελπίδα-Μαρία Κουτσοπούλου

Εσύ αλήθεια πιστεύεις στο κάρμα; Κι όχι δεν εννοώ αυτές τις δηλώσεις του στιλ έκανες κακό στην προηγούμενη ζωή, θα γεννηθείς σκουλήκι στην επόμενη κι άλλα τέτοιες γεμάτες νόημα και χωρίς καμία βάση δηλώσεις.

Σου μιλάω για το γραμμένο σου ως άνθρωπος. Εδώ, τώρα, σε αυτή τη ζωή. Δεν ξέρω καν αν υπάρχει κι άλλη κι ούτε με ενδιαφέρει, για να σου πω την αλήθεια. Το «τώρα», αυτό με νοιάζει.

Ο όρος «κάρμα», λοιπόν προέρχεται από το «καρ» που σημαίνει το πράττειν και την κατάληξη «-μα» που σημαίνει το αποτέλεσμα. Δράση κι αντίδραση κοινώς. Με κάθε σου πράξη, λοιπόν, κινείς εσύ ο ίδιος τα νήματα της πορείας σου και πλάθεις εσύ ο ίδιος το πεπρωμένο σου.

Τίποτα δεν είναι προγραμματισμένο κι όλα περνούν απ’ τα χέρια σου. Διαλέγεις πόρτα, και αντικρίζεις το καινούριο σου τοπίο. Συνεχώς διαλέγεις πόρτες. Αυτό δε σταματάει ποτέ. Και συνεχώς καλείσαι να κάνεις επιλογές.

Κάθε μέρα που περνάει παίζει ρόλο. Κάθε επιλογή που κάνεις, κάθε σου συμπεριφορά αλλάζει όλη σου την πορεία. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό και πόση βαρύτητα έχει; Ας στο εξηγήσω λίγο καλύτερα, να είμαστε σίγουροι πως το εμπέδωσες. Έκανες καλό; Καλό θα λάβεις. Έκανες κακό; Μάντεψε τι έπεται στη συνέχεια.

Ας σου το γυρίσουμε τώρα στις σχέσεις γιατί αυτό μας καίει, ας το παραδεχτούμε. Έχεις την εντύπωση πως μένει κάτι ατιμώρητο; Ο καημένος ο Timberlake έχει βραχνιάσει να στο λέει. «What goes around comes around». Ό,τι δίνεις, παίρνεις, αγάπη. Τροχός είναι και γυρνάει. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων. Και το χαίρομαι όσο δε φαντάζεσαι.

Πολλοί κάνουν το λάθος και πιστεύουν πως σε μια σχέση που έχουν πληγωθεί, πρέπει απαραιτήτως να είναι κι εκείνοι οι τιμωροί του βασανιστή τους, με αποτέλεσμα όταν δεν το καταφέρνουν αυτό να λένε πως έφυγε ατιμώρητος. Αμ δε. Έχει και παρακάτω.

Δε χρειάζεται να τιμωρήσεις εσύ κανέναν για τίποτε. Ο δρόμος που βαδίζουν από μόνος του αρχίζει κι έχει λακκουβίτσες. Κι εκεί είναι που βλέπεις τους θύτες να γίνονται θύματα. Εκεί είναι που κλείνει κι ο κύκλος. Ο θύτης πλέον αντικρίζει κάθε του άσχημη πράξη. Μπορεί να μην έχει την ίδια μορφή. Μπορεί να έχει άλλη σύσταση. Μα εξακολουθεί να είναι η δική του τιμωρία. Το δικό του χρέος που καλείται να ξεχρεώσει.

Έτσι είναι η ζωή, μωρό μου. Όμορφοι μικροί κύκλοι. Στο τέλος της ημέρας σου σερβίρεται αυτό ακριβώς που σου αξίζει. Δε χρειάζεται να μαυρίζεις την ψυχή σου με άσχημες πράξεις κι εκδικητικές σκέψεις. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις στην πορεία σου είναι να φέρεσαι με καλοσύνη κι απλοχεριά. Όταν το κάνεις αυτό, όσο και να σε έχουν γρατζουνίσει, κάτσε αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου, περιποιήσου τα γδαρσίματά σου κι απλά παρακολούθα το κάρμα να κάνει τη δουλειά του. Οι κύκλοι θα κλείνουν ένας-ένας κι όλα θα μπουν στη θέση τους.

Όσο για σένα που υπήρξες σωστός και φέρθηκες με ευγένεια, η επιβράβευση θα έρθει κι αυτή στην ώρα της. Μη βιάζεσαι. Ένα βήμα τη φορά. Και τότε θα είναι που θα συνειδητοποιήσεις πως άξιζε κι η παραμικρή γρατζουνιά.

Όλα λειτουργούν με ακρίβεια, σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι. Την κατάλληλη στιγμή, το κατάλληλο πιάτο. Απ’ το κάρμα με αγάπη.

PILLOWFIGHTS.GR

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin