Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

«Φοβάμαι…».

«Φοβάμαι γιατί έχω επίγνωση; Φοβάμαι γιατί δεν ξέρω να προσπαθώ; Φοβάμαι γιατί ζητώ να με προστατεύουν; Φοβάμαι γιατί γνωρίζω την ευθύνη μου; Φοβάμαι γιατί ζητώ να μου χαρίζονται;

Φόβος. Ένα συναίσθημα πολύ δυνατό. Άλλοτε προστατευτικό, άλλοτε καθηλωτικό.

Φοβάμαι…» Μια παραδοχή, που τις περισσότερες φορές δεν οφείλεται στο θάρρος να αναγνωρίζω, αλλά στην παραίτηση από το να προσπαθώ.

Είναι πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους να έχουν επίγνωση των φόβων τους. Όχι όμως για να τους ορίσει ο φόβος, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Χρειάζεται να τον ακούμε χωρίς να τον υπακούμε. Διαφορετικά, ο φόβος καθορίζει, περιορίζει και αναστέλλει τον άνθρωπο και τελικά παραμορφώνει την ίδια την πραγματικότητα.

Η μεταφορά του φόβου στα παιδιά

Τα γυαλιά των παιδιών με τα οποία διαβάζουν τα εξωτερικά ερεθίσματα του κόσμου είμαστε εμείς οι ενήλικες. Είμαστε εκείνοι, οι οποίοι μεσολαβούν ανάμεσα στο παιδί και στην πραγματικότητα. Οι γονείς γίνονται οι πρώτοι σημαντικοί μεταφραστές των αινιγμάτων και των ερεθισμάτων. Η εμπειρία με το καινούριο θα γίνει μέσα από τα μάτια του γονιού.
Σε ποια ερεθίσματα θα εστιάσει; Ποιο καινούριο θα μεταδώσει;

Δεν συμφέρει κανέναν από τους δύο το βίωμα να γίνει μέσα από το φόβο ή την αγωνία της προστασίας. Με αυτό τον τρόπο το παιδί καλείται ή να γίνει «το δυνατό», γιατί καταλαβαίνει πολύ καλά ότι ο γονιός του δεν αντέχει ή «φοβικό» καταγράφοντας τον κόσμο επικίνδυνο. Εγγυήσεις ότι δεν θα συμβεί τίποτα κακό φυσικά δεν υπάρχουν. Όμως η στέρηση της ζωής αποτελεί από μόνη της το κακό που συμβαίνει ήδη.

Η μεταφορά του φόβου στη συντροφική σχέση

Ο άνθρωπος που φοβάται καλεί τους ανθρώπους κοντά του με τέτοιο τρόπο που θα τον προστατεύσουν. Θα του χαριστούν. Δεν θα τον δυσκολέψουν.. αφού ήδη δεν αντέχει, δεν μπορεί, «φοβάται». Ο σύντροφος καλείται να αναλάβει αυτό το συμπληρωματικό ρόλο. Και στην αρχή μπορεί να νοιώθει γοητευμένος, αφού είναι ο προστάτης, ο οδηγητής, αυτός που μπορεί. Αυτό όμως είναι μια ψευδαίσθηση, καθώς στο τιμόνι είναι μόνο ο φόβος.

Κι όταν ο φόβος οδηγεί τίποτα γοητευτικό και συναρπαστικό δεν μπορεί να συμβεί. Οι έξοδοι, οι δραστηριότητες, τα ταξίδια, οι αποφάσεις ζωής είναι εντελώς περιορισμένες και υπό το πρίσμα του «τι φοβάμαι» και «μη τυχόν». Αν δεν επιτρέψω στο σύντροφό μου να με συνεπάρει δεν θα το καταφέρει. Αν δεν του επιτρέψω να ρισκάρουμε, τον ψαλιδίζω. Αν δεν του επιτρέψω να με δυσκολεύει και να με ξεβολεύει από τους φόβους μου, χάνω τη ζωντάνια μου.

Το σίγουρο είναι ότι θα νοιώθω ασφάλεια. Είναι χαρακτηριστικό των περιορισμών. Μπορούν να προσφέρουν ασφάλεια. Το σίγουρο, όμως είναι ακόμη ότι μες στους περιορισμούς και την ασφάλεια δεν νοιώθω ελεύθερος. Κι έτσι είμαστε χαμένοι είμαστε και οι δύο. Πώς θα κερδίσουμε και οι δύο;

Φυσικά και είναι απαραίτητο να έχω επίγνωση των φόβων μου. Χωρίς όμως να τους υπερασπίζομαι. Η ζωή είναι εκείνη που χρειάζεται υπεράσπιση. Η ζωή και οι επιθυμίες. Η ζωή γεμάτη φόβους σίγουρα μπορεί να παρέχουν ασφάλεια και εξασφάλιση.

Όμως βασική προϋπόθεση για να ζήσω μια συναρπαστική ζωή χρειάζεται να συνειδητοποιήσω ακριβώς, ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά εξασφάλιση και εγγύηση ότι δεν θα συμβεί κάτι. Κάτι το οποίο απαιτεί ωριμότητα, σοφία, αυτογνωσία, ταπείνωση, αυτοεκτίμηση….

Πηγή: kepsy.gr

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Θυμάσαι τον Γκαστόνε, τον ξάδερφο του Ντόναλντ; Ήταν το παπί- κινούμενη τύχη! Πλούτιζε χωρίς κόπο και όλα στη ζωή του κυλούσαν χωρίς εμπόδια! Αυτή την τύχη ή έστω ένα δείγμα της, λαχταράμε βαθιά μέσα μας να αποκτήσουμε, όσο κυνικοί κι αν είμαστε στη φιλοσοφία μας.

Αυτό το μαρτυρούν οι πολιτισμοί σε όλο τον κόσμο από όλες τις χρονικές φάσεις της ανθρωπότητας, από τους πιο αρχαίους μέχρι τους πιο σύγχρονους, αφού έχουν σκιαγραφήσει σύμβολα τύχης σε αντικείμενα, πέτρες, ζώα, αριθμούς και φυσικά φαινόμενα. Δείτε μερικά από αυτά, παρακάτω:

Πασχαλίτσα= Φέρνει τύχη και εφημερία. Φημολογείται πως απομακρύνει τα καθημερινά προβλήματα στο σπίτι.

Ουράνιο τόξο= Σύμβολο τύχης και πλούτου, καθώς αν βρεις πού τελειώνει, θα ανακαλύψεις στην άκρη του μια μεγάλη καλάθα με χρυσάφι!

Αυγά= Αντιπροσωπεύει τη γονιμότητα, την αναγέννηση και την αγνότητα. Τα χρησιμοποιούν ακόμα και για να δουν μέσα από αυτά το μέλλον.

Δελφίνια= Τυχερά για πολλούς πολιτισμούς (Αρχαίους Έλληνες, Ρωμαίους, Σουμέριους και Αιγύπτιους). Ειδικά για τους ναύτες που είχαν χαθεί στους ωκεανούς, η εμφάνιση δελφινιών γύρω από το καράβι σήμαινε πως κάπου κοντά υπήρχε στεριά.

Γουρούνια= Ευρωπαίοι και Κινέζοι βλέπουν στο σχήμα των γουρουνιών τον πλούτο και την τύχη, την αντοχή και την ειλικρίνεια.

Χελώνες= Τύχη, μακροζωία, σύμβολα που καταπολεμούν τα κακά μάγια.

Ελέφαντες= Αν βάλεις μεταλλικούς ή ξύλινους ελέφαντες στην πόρτα σου, εξασφαλίζεις τύχη και ευημερία στο σπίτι σου. Σύμβολα σοφίας, πίστης, δύναμης και μακροβιότητας.

Κόκκινες νυχτερίδες= Στην Κίνα θεωρούνται ως τα καλύτερα φυλαχτά για τύχη και χαρά για όποιον τα κουβαλάει πάνω του.

Λαγοπόδαρο= Κλασικό φυλαχτό τύχης, ειδικά για όσους θέλουν να γίνουν γονείς. Ο άντρας που βαστά πάνω του λαγοπόδαρο, σπέρνει παιδί ενώ η γυναίκα έχει περισσότερες πιθανότητες να μείνει έγκυος.

Βατράχια= Για τους Αρχαίους Έλληνες και Αιγύπτιους, τα βατράχια συμβόλιζαν την έμπνευση και τη γονιμότητα. Οι Αβοριγίνες πίστευαν πως ο βάτραχος φέρνει την καταιγίδα για να ποτίσει τη βλάστηση. Το σύμβολο του βάτραχου δένει τις φιλίες και την μακροχρόνια αγάπη.

Τίγρης= Στην Κίνα ο τίγρης είναι δυνατό σύμβολο που διώχνει το κακό και τους κλέφτες.

Βούδας= Το σύμβολο του Βούδα φέρνει τύχη στον κουβαλητή του, ειδικά όταν του τρίβει την κοιλιά.

Ονειροπαγίδα= Σύμβολο με τη δύναμη της εγκλωβισμού των κακών ονείρων στους ιστούς της. Αφήνει στον κάτοχό της μόνο καλά όνειρα.

Κέρματα= Αν δεις κέρμα στο δρόμο, πάρε το μαζί σου για να προσελκύσεις την τύχη σου! Ακόμα και στο φενγκ σούι, τα κέρματα είναι μαγνήτες τύχης.

Κουτσουλιά= Αν και δυσάρεστο συμβάν να σε κουτσουλίσει πουλί, θεωρείται τυχερό! Όπως όταν σπάει ένα ποτήρι, φωνάζουμε «γούρι», έτσι και όταν μας κουτσουλάει ένα άτακτο πτηνό, λέμε πως «ποτιστήκαμε» με τύχη.

Το νούμερο 7= Τυχερό σύμβολο για πολλούς πολιτισμούς. Λέγεται πως ο έβδομος γιος του έβδομου γιού έχει τη δύναμη να θεραπεύει τους άλλους, ενώ η έβδομη κόρη της έβδομης κόρης έχει τη δύναμη να αποκωδικοποιεί τα όνειρα.

Πέταλο αλόγου= Για τους Έλληνες, παραπέμπει στο μισοφέγγαρο και συμβολίζει τη γονιμότητα. Χάρη στο σχήμα του λέγεται ότι εγκλωβίζει την τύχη μέσα στο σπίτι σου, ειδικά όταν τοποθετείται στους τοίχους ανάποδα (U).

Τετράφυλλο τριφύλλι= Κατεξοχήν σύμβολο τύχης. Λένε πως αν το βρεις, θα έχεις πάνω σου ευημερία για μήνες. Κάποιος θρύλος μάλιστα υποστηρίζει πως όταν διώχτηκε η Εύα από τον παράδεισο, πήρε μαζί της ένα τετράφυλλο τριφύλλι για τύχη.

Ρόδι= Σύμβολο τύχης και ευζωίας, αντικείμενο που συνοδεύεται ειδικά στην Ελλάδα με τα γούρια για το νέο έτος, ώστε να έχει η καινούρια χρονιά καλούς οιωνούς.

Μπαμπού= Το φυτό μπαμπού είναι σύμβολο τύχης για τους Κινέζους και όχι μόνο. Εάν πιστεύεις στις πρακτικές του φενγκ σούι, τοποθετώντας το φυτό ανατολικά του σπιτιού σου, θα προσελκύσεις τύχη στο χώρο σου.

Πεσμένη βλεφαρίδα= Αν τη δεις στο μάγουλό σου, πιάσε την, κάνε μια ευχή και φύσα την!

Ζαφείρι= Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το ζαφείρι προκαλεί την ευλογία από τους θεούς. Στην Ινδία συμβολίζει τον πλούτο και την καλή υγεία.

Πέτρα «το μάτι του τίγρη»= Φέρνει τύχη και διώχνει μακριά κακά πνεύματα και αρνητική ενέργεια.

Τσεκούρι= Σε Ανατολή, Αφρική και Μεσόγειο, ο διπλός πέλεκυς συμβολίζει τη δύναμη.

Κύκλος= Σύμβολο καλής τύχης, ολοκλήρωσης, τελειότητας.

Σταυρός= Πέραν από σύμβολο του Χριστιανισμού, ο σταυρός αντιπροσωπεύει το Δέντρο της Ζωής και φέρνει καλή τύχη.

Καρδιά= Για το Χριστιανισμό, σημαίνει αγάπη και σοφία. Για το Ισλάμ συμβολίζει την αρχή της σκέψης, ενώ για την Αίγυπτο είναι σύμβολο ψυχικής δύναμης που διώχνει το κακό.

Κέρατο= Στην Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη συμβόλιζε το ανδρικό μόριο. Πέραν από σεξουαλικό σύμβολο όμως, είναι και σύμβολο γονιμότητας και πλούτου.

Κλειδί= από τα αρχαιότερα σύμβολα τύχης για πολλούς πολιτισμούς στον κόσμο. Συμβολίζει την τύχη, τη δύναμη του πλούτου και της αγάπης. Επίσης διώχνει τους εφιάλτες.

Σκάλα= Για τους Αιγύπτιους, το σύμβολο της σκάλας βοηθούσε τις ψυχές τους να φτάσουν στον παράδεισο.

Τρίγωνο= Από τα πιο δυνατά σύμβολα τύχης και προστασίας. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν 4 τρίγωνα για να φτιάξουν τις πυραμίδες, για να ενώσουν τις δυνάμεις της γης και του παράδεισου.

Τροχός= Αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση και την αιωνιότητα. Φέρνει την καλή τύχη και διώχνει την κακή σε κάθε στροφή του.

tsemperlidou.gr

Ψυχολογία

 

Ζώντας σε μια κοινωνία που η εμφάνιση, η δύναμη και οι επιτυχίες είναι ο τρόπος μας να κρίνουμε τους ανθρώπους, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς, γιατί το να κλαις, δεν είναι μέσα στην λίστα των επιθυμητών χαρακτηριστικών.

Θεωρούμε το κλάμα αδυναμία και μπελά. Αν τα κάνουμε στην ζωή μας όλα σωστά, τότε δεν θα υπάρχει λόγος να κλαίμε. Επίσης, οι άνθρωποι που συνηθίζουν να κλαίνε θεωρούνται υπερευαίσθητοι και κάποιες φορές ασταθείς και αλλοπρόσαλλοι. Κι αν και κάποιες φορές ακόμα κι αυτό είναι αλήθεια, στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι που κλαίνε είναι πολύ πιο «συγκεντρωμένοι» κι αυτό είναι που μετράει.

Εδώ έχουμε 8 λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι που κλαίνε, στην πραγματικότητα, είναι δυνατότεροι και πνευματικά πιο ισχυροί από τους υπόλοιπους.


Είναι υγιέστεροι.

Το να καταπιέζεις συναισθήματα, σίγουρα δεν είναι υγιές για κανέναν. Όταν βρισκόμαστε υπό το καθεστώς άγχους, συνηθίζεται να θαυμάζουμε εκείνους που τα βγάζουν πέρα. Στην πραγματικότητα, το ανεξέλεγκτο άγχος, οδηγεί σε μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως η πίεση, τα καρδιακά νοσήματα, το άγχος και άλλα πολλά0

. Σύμφωνα με τον Dr. William H. Frey, το κλάμα, ανακουφίζει και αποσυμπιέζει το άγχος τόσο για το σώμα όσο και για το μυαλό. Υποστηρίζει πως το κλάμα στην πραγματικότητα, κατεβάζει τα επίπεδα χοληστερόλης και μειώνει τις χημικές αντιδράσεις που βοηθούν στην αύξηση του άγχους. Επιπροσθέτως, ερευνητής από το Πανεπιστήμιο της Florida, υποστηρίζει, πως το κλάμα είναι ένας τρόπος για να επανερχόμαστε στα φυσιολογικά ψυχολογικά μας επίπεδα.

Είναι πιο χαρούμενοι.

Είναι μια συχνή παρανόηση, ότι αυτοί που κλαίνε συχνά, είναι πιο λυπημένοι άνθρωποι. Αντιθέτως, το κλάμα, φτιάχνει την διάθεσή. Σε μια μελέτη από τον Dr. Frey, αποδείχθηκε πως το 88,8% των συμμετεχόντων, μετά από το κλάμα, είχαν καλύτερη διάθεση. Το κλάμα μας εφοδιάζει με μια ροή συναισθημάτων που μας επιτρέπουν να αφήνουμε την λύπη πίσω μας. Όλοι έχουμε λόγο να κλάψουμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας και αυτοί που το αντιμετωπίζουν έτσι, είναι πιο ικανοί να προχωρήσουν σε ένα καλύτερο αύριο.

Είναι πιο γενναίο.

Είτε πιστεύεις πως το να είσαι τρωτός είναι δύναμη είτε αδυναμία (που τελικά είναι δύναμη), δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως πρόκειται για μια πρόκληση. Χρειάζεται να είναι κάποιος γενναίος για να επιτρέψει στα αισθήματά του να εκφραστούν μπροστά σε άλλους.

Αυτοί που κλαίνε, ξέρουν πως γίνονται τρωτοί και αφήνουν το χαρακτήρα τους εκτεθειμένο να κριθεί, να παρεξηγηθεί ή και να υποτιμηθεί. Οι περισσότεροι από εμάς, δεν θέλουμε να βάλουμε τον εαυτό μας σε μια τέτοια θέση. Εκείνοι, όμως, που κλαίνε, παίρνουν το ρίσκο.

Ποιος, λοιπόν, πιστεύει πως το κλάμα είναι για τους αδύναμους;

Είναι πιο επικοινωνιακοί.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις και το ίδιο πιστεύω ισχύει και για το κλάμα. Οι άνθρωποι που κλαίνε, συχνά έχουν ένα χάρισμα στην επικοινωνία. Μέσα από τα δάκρυά τους, προσφέρουν μια ειλικρινή και ουσιαστική εικόνα της καρδιάς τους. Είναι μια κοινή πρακτική εκείνων που κλαίνε, να εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο. Και αυτό κάνει την επικοινωνία τους πιο ουσιαστική και ειλικρινή.

Έχουν καλύτερες σχέσεις.

Οι αδυναμίες και τα τρωτά σημεία, συνδέουν τους ανθρώπους σε ένα βαθύτερο επίπεδο και το κλάμα είναι ένα τρωτό και αδύναμο σημείο. Το να επιτρέπεις σε κάποιον να μπει στην καρδιά σου με έναν τρόπο τόσο ειλικρινή και απροκάλυπτο, μπορεί να δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα. Οι άνθρωποι που κλαίνε πολύ, ζουν την σύνδεση με ανθρώπους εξίσου τρωτούς και ευαίσθητους. Για φίλους που είναι άξιοι εμπιστοσύνης και ειλικρινείς, το πλεονέκτημα του να τους αφήνεις να δουν τα δάκρυά σου είναι συχνά ένας τρόπος να συνδεθείς βαθύτερα μαζί τους.

Είναι πιο ειλικρινείς

Τα δάκρυα είναι αυθεντικά. Καθώς τρέχουν στο πρόσωπό σου, δεν μπορείς παρά να αποδεχτείς και να παραδεχτείς αυτό που νιώθεις. Το κλάμα δεν είναι μόνο μια γενναία έκφραση της καρδιάς αλλά και μια πολύ ειλικρινής έκφραση. Όταν μπορείς να αποδεχτείς αυτό που γίνεται στην ψυχή σου, αποδέχεσαι μια πιο ειλικρινή ζωή.

Έχουν καλύτερη κατανόηση του εαυτού τους.

Αυτοί που κλαίνε, έχουν υψηλό αίσθημα αυτογνωσίας. Συνηθίζουν να κατανοούν βαθύτερα και καλύτερα τα συναισθήματά τους. Η αυτογνωσία είναι μια κατάσταση που για να την επιτύχεις απαιτείται προσπάθεια και χρόνος. Οι άνθρωποι που κλαίνε, έχουν δουλέψει πολύ με τον εαυτό τους και έχουν αποδεχτεί την καρδιά και το μυαλό τους. Είναι συχνά παρατηρημένο πως οι άνθρωποι που δεν κλαίνε, δυσκολεύονται να εξηγήσουν τις μάχες που δίνουν και τα αισθήματα που έχουν.

Είναι πιο γεμάτοι από εμπειρίες ζωής.

Η ζωή είναι γεμάτη από τα πάνω και τα κάτω της. Κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει χωρίς να βιώσει και την χαρά και την λύπη. Οι άνθρωποι που κλαίνε πιο συχνά είτε πρόκειται για δάκρυα χαράς είτε για δάκρυα λύπης, είναι πιο ικανοί να προσθέσουν χρώμα στην ζωή τους και τις εμπειρίες τους. Τόσο η λύπη όσο και η χαρά, πάνε χέρι χέρι, και δεν μπορείς να νιώθεις το ένα χωρίς το άλλο. Οι άνθρωποι που κλαίνε, αρνούνται να μουδιάσουν τα συναισθήματά τους και τα ζουν στο έπακρο. Αυτό, βέβαια είναι μια από τις σημαντικότερες εμπειρίες στην ζωή.

Χωρίς να έχει σημασία το φύλο, η προσωπικότητα και οι συνθήκες ζωής, είναι εύκολο να δεις τα προτερήματα του να επιτρέπεις στον εαυτό σου να κλάψει. Αν θες να έχεις ένα δυνατό και υγιές μυαλό, θα πρέπει να σκεφτείς σοβαρά να επιτρέπεις στα δάκρυά σου να κυλάνε ελεύθερα. Μην τα φοβάσαι…

newsitamea.gr

Ψυχολογία

Η κατάθλιψη πέρα των αρνητικών αποτελεσμάτων έχει θετικά αποτελέσματα, αφού κάνει τους ανθρώπους πιο ισχυρούς, σύμφωνα με μια νέα μελέτη Βρετανών επιστημόνων.

• Πόσο επικίνδυνη μπορεί είναι η κατάθλιψη;

• Είναι πραγματικά τόσο τρομακτική, όπως όλοι πιστεύουμε;

Πρόσφατη έρευνα Βρετανών επιστημόνων αποδεικνύει το αντίθετο, αφού σύμφωνα με το κανόνα: «Ότι δε μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς». Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ντιούκ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που πάσχουν από κατάθλιψη έχουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Συνεχίζοντας οι επιστήμονες παρατήρησαν πως οι πάσχοντες από ήπια κατάθλιψη είχαν καλύτερη προσαρμογή στη ζωή και στην αποφυγή επικίνδυνων καταστάσεων.

Η ιδρυτής της βρετανικής φιλανθρωπικής οργάνωσης ψυχικής υγείας SANE, Μάρτζορι Γουάλας που στο παρελθόν είχε περάσει και η ίδια κατάθλιψη ανάφερε πως: «Η κατάθλιψη είναι μια ψυχική διαταραχή που φέρνει στο ασθενή παράλυση κινήτρων και είναι δύσκολο να δούμε άμεσα θετικό αποτέλεσμα. Πιστεύω πως όσοι περνούν αυτό το στάδιο, με τη λήξη του προβλήματος βγαίνουν ισχυρότεροι. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη μετέπειτα επιβίωση, επειδή έχουν φτάσει στο γκρεμό και έχουν δει την άβυσσο».

Ωστόσο, η Γουάλας τονίζει πως δεν μπορούν όλοι να αισθάνονται τις ευεργετικές συνέπειες της κατάθλιψης: «Μπορεί αυτό να εξαρτάται από τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της κατάστασης, ή εάν κάποιοι δεν ανταποκρίνονται σωστά στη θεραπεία. Υπάρχουν όμως και άλλοι για τους οποίους υπάρχει ένα σημείο καμπής. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι μερικοί άνθρωποι απλά πηγαίνουν και πάλι σε κατάθλιψη μετά τη βελτίωση».

Όλοι οι ειδικοί συγκλίνουν στην άποψη ότι το κυριότερο πράγμα που μπορεί να βοηθήσει στην ανάκαμψη του ασθενούς, είναι η υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Ψυχολογία

Κάθε φορά που πονάμε, καλό είναι να θυμόμαστε τι πραγματικά συμβαίνει στο σώμα εκείνη τη στιγμή και ειδικά στην περιοχή που εκπέμπει μήνυμα συναγερμού

Το ανθρώπινο σώμα, η ανθρώπινη φύση εν γένει απεχθάνεται και προσπαθεί να αποφύγει ό,τι την φθείρει, την ταλαιπωρεί, της προκαλεί πόνο και αποστροφή. Γι' αυτό τόσο στη Δυτική Ιατρική όσο και στην ασιατική κουλτούρα –για την ακρίβεια σε όλους τους πολιτισμούς του πλανήτη- επιστρατεύονται τα πάντα, η γνώση, τα έθιμα, οι τελετουργίες, οτιδήποτε θα μπορούσε να απομακρύνει ή έστω να αμβλύνει τον σωματικό πόνο, που το ανθρώπινο σώμα μεταφράζει ως πηγή ταλαιπωρίας, κόπωσης και φθοράς.

Ωστόσο, στην επιστημονική κοινότητα είναι δεδομένο ότι ο πόνος είναι περισσότερο οδηγός και προειδοποίηση ότι κάτι άσχημο συμβαίνει στο σώμα, είναι η γλώσσα την οποία μιλά κάθε κύτταρο για να στείλει το μήνυμα ότι ο οργανισμός οφείλει να θωρακιστεί ή να προετοιμαστεί για μία επερχόμενη ταλαιπωρία.

Δεν πονάμε, για να πονάμε ή επειδή πονάμε.

Ο πόνος έχει ρόλο και αυτός είναι η προστασία του ζωντανού οργανισμού. Όταν οποιαδήποτε αίσθηση φθάνει στο απόγειό της από ένα υπερβολικά έντονο ερέθισμα, τότε συνήθως ο οργανισμός φτάνει στα όριά του και κινδυνεύει με απώλειες.

Μερικά πράγματα που αγνοούμε ή συνήθως ξεχνάμε για τον πόνο:

Ο πόνος είναι υποκειμενικός Οπουδήποτε κι αν πονάμε, η αίσθηση βιώνεται υποκειμενικά, καθώς επηρεάζεται από την κατάσταση του εγκεφάλου μέσα στον οποίο σχηματίζεται η αίσθηση και ο πόνος ως προέκτασή της.

Η συνήθεια, η ψυχική κατάσταση, το αν βρίσκεται κανείς σε καταστολή ή ύπνωση, ή αν του χορηγηθεί ουσίες που επιδρούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα κλπ κάνουν την αίσθηση του πόνου υποκειμενική. 

Η σπάνια περίπτωση μιας οικογένειας στην Ιταλία, όπου κανένα μέλος της δεν νιώθει πόνο

Δεν είναι μάταιος Δεν πονάμε, για να πονάμε ή επειδή πονάμε. Ο πόνος έχει ρόλο και αυτός είναι η προστασία του ζωντανού οργανισμού. Όταν οποιαδήποτε αίσθηση φθάνει στο απόγειό της από ένα υπερβολικά έντονο ερέθισμα, τότε συνήθως ο οργανισμός φτάνει στα όριά του και κινδυνεύει με απώλειες.

Ο πόνος δρα προειδοποιητικά, προκειμένου να προφυλάξει από δυσάρεστες συνέπειες.

Όταν κάποιος δεν έχει αίσθηση του πόνου δεν μπορεί και δεν ξέρει από τι να προφυλαχθεί. Αυτό συμβαίνει είτε σε όποιον δεν λειτουργεί το κέντρο του πόνου στον εγκέφαλο είτε ο πόνος βρίσκεται σε καταστολή από φάρμακα, τοπική αναισθησία κ.λπ. Παγκοσμίως, οι άνθρωποι που δεν νιώθουν πόνο δεν ξεπερνούν τους 100.

Σύμφωνα με τον Ίνγκο Κουρτ, καθηγητή στο Ινστιτούτο Γενετικής του Πανεπιστημίου της Γένα «ο πόνος όμως είναι μια φυσική κατάσταση συναγερμού για το σώμα όταν κάτι δεν πάει καλά». Ο πόνος είναι μετρήσιμος... Ακριβώς επειδή είναι υποκειμενικός, η ανάγκη μέτρησης ή έστω αξιολόγησής του οδήγησε στην επινόηση πολλών μεθόδων καταγραφής και μέτρησής του. Μία από αυτές είναι η κλίμακα McGill που αξιολογεί τον πόνο σε διαβαθμισμένη κλίμακα, όπου στο 0 αντιστοιχεί το «καθόλου πόνος» και στο 10 το «ανυπόφορος πόνος» ...και έχει χαρακτηριστικά.

Είναι οξύς όταν εμφανίζεται ξαφνικά και είναι έντονος.

Σ' αυτή την περίπτωση περιοχές που πονούν εντοπίζονται και αναγνωρίζονται σχετικά εύκολα. Π

ροκαλεί ταχυκαρδία, ταχύπνοια και αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Είναι χρόνιος, όταν διαρκεί πάνω από τρεις μήνες και η έναρξή του φαίνεται να προσδιορίζεται χρονικά με ασάφεια.

Οι περιοχές που πονούν, ειδικά αν ο πόνος είναι σπλαχνικός, εντοπίζονται και αναγνωρίζονται με δυσκολία. Αντιμετωπίζεται, όχι, όμως πάντα

Η δυτική ιατρική, αντιμετωπίζει τον πόνο ορθολογικά και με στοχοπροσήλωση ως προς το αποτέλεσμα.

Αυτό επιτυγχάνεται φαρμακολογικά, με τα γνωστά και ως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και σε ακόμη πιο δύσκολες περιπτώσεις με τα οπιοειδή.

Σε άλλες κουλτούρες του κόσμου εναλλακτικά και για την αντιμετώπιση του πόνου επιστρατεύεται ο βελονισμός, ο κοινωνικός εναγκαλισμός, η φυσιοθεραπεία, ομοιοπαθητικές μέθοδοι, κ.α. Μπορείτε για περισσότερες πληροφορίες να ακολουθήσετε το εξης:  Iatrosophikón

Με στοιχεία από dw.com, sciencedirect.com

Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

Άραγε τι είναι η δύναμη των λέξεων, ένα καταστροφικό όπλο ή ένα μεταμορφωτικό εργαλείο για τη ζωή μας;

Οι λέξεις όσο κι αν ακούγεται περίεργο μπορούν να γίνουν ένα μεταμορφωτικό εργαλείο ή ένα καταστροφικό όπλο για τη ζωή μας. Κι αυτό γιατί η καθεμιά ξεχωριστά, έχει την δική της δύναμη, την δική της δόνηση και μπορεί κάποιον να τον ανυψώσει στην ελευθερία ή να τον γκρεμίσει στην άβυσσο του φόβου και της δυστυχίας.

Τα λόγια που εκφράζουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε δημιουργούν εικόνες στο μυαλό όχι μόνο το δικό μας αλλά και των άλλων και μας οδηγούν σε δονήσεις που φτιάχνουν την συναισθηματική αλλά και την υλική μας πραγματικότητα.

Θα σας δώσω δυο απλά παραδείγματα που μπορούν να επιβεβαιώσουν την δύναμη που έχουν οι λέξεις και να πείσουν ακόμη και τον πιο άπιστο από μας.

Κλείστε λοιπόν τα μάτια και πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές χωρίς να αντιστέκεστε και χαλαρώστε…

Χαλαρώστε και σκεφτείτε ότι υπάρχει μπροστά σας ένα μυρωδάτο λεμόνι. Φανταστείτε τον εαυτό σας να το κόβει στη μέση. Νιώστε ότι σας πλημμυρίζει η μυρωδιά του και ότι γεννιέται μέσα σας η επιθυμία να το δαγκώσετε… το δαγκώνετε και το στόμα σας πλημμυρίζει από τους χυμούς του…
Μήπως αισθανθήκατε την οξύτητά του στη γλώσσα και τον ουρανίσκο σας;

Το επόμενο παράδειγμα αφορά την θετική και την αρνητική έκφραση της ίδιας επιθυμίας.

Πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές ακόμα, κλείστε τα μάτια και πείτε “δεν θέλω να είμαι άρρωστος”. Μη βιαστείτε να τα ανοίξετε. Αφήστε να αναδυθούν οι εσωτερικές εικόνες και τα συναισθήματα που ενεργοποιούν αυτά τα λόγια…

Μόλις ολοκληρώσετε ανοίξτε τα μάτια και πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές… Κλείστε για άλλη μια φορά τα μάτια και πείτε: “θέλω να είμαι υγιής” και παρατηρήστε τι άλλαξε στην εσωτερική σας εικόνα και αίσθηση…

Όπως καταλαβαίνετε και οι δυο φράσεις λένε το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. “Δεν θέλω να είμαι άρρωστος” και “θέλω να είμαι υγιής”.

Η πρώτη φράση, η αρνητική μπορεί να σας έκανε να νιώσετε στεναχώρια, άγχος ή ακόμα να σας οδήγησε στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου…

Η δεύτερη φράση, η θετική ίσως σας έκανε να νιώσετε δροσιά, άνοιγμα, ελευθερία, ίσως νιώσατε ότι περπατάτε χαρούμενοι σε ένα καταπράσινο λιβάδι…

Ανάλογα τη δόνηση που προσφέρουν οι λέξεις που χρησιμοποιούμε φτιάχνουμε όχι μόνο την εσωτερική αλλά και την εξωτερική μας πραγματικότητα. Αν έχετε μεγαλώσει ακούγοντας ότι είστε άχρηστος, βλάκας, ανίκανος πως μπορείτε έτσι απλά να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και να πιστεύετε στην αξία σας; Όμως ποτέ δεν είναι αργά. Φτιάξτε μια θετική δήλωση που σας ταιριάζει και λέτε την καθημερινά κοιτάζοντας τον εαυτό σας στον καθρέφτη για 42 μέρες

Παράδειγμα θετικής δήλωσης

Έχω όλες τις δυνατότητες να δημιουργήσω την καθημερινότητα μου όπως τη θέλω και τη χρειάζομαι. Έχω τη γνώση και τη δύναμη να υλοποιήσω τα πάντα. Είμαι ένα τέλειο παιδί του Θεού και μου αξίζει να έχω στη ζωή μου αφθονία, χαρά, αγάπη.
Από αυτή τη στιγμή αποχαιρετώ το παλιό και αρχίζω να ζω όπως πραγματικά μου αξίζει. Αγαπάω τον Εαυτό μου, πιστεύω στον Εαυτό μου και «Αξίζω να έχω… ή Αξίζω να είμαι… (συμπληρώνει ο καθένας ότι χρειάζεται) και το δέχομαι τώρα».

Οι λέξεις που γεννιούνται από τα χείλη μας ξέρουμε ότι κατευθύνονται από τις σκέψεις. Αν σκεφτόμαστε ή ακόμα χειρότερα, πιστεύουμε πως είναι σκληρό ή δύσκολο να αλλάξουμε μια συνήθεια ή έναν τρόπο σκέψης, τότε αυτή η σκέψη μας σίγουρα θα επαληθευτεί. Μόνοι μας χτίζουμε την πραγματικότητα μας. Αν λέμε ότι είναι δύσκολο να αλλάξουμε και ότι όλο αυτό δεν πρόκειται να λειτουργήσει τότε δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Είναι καλό να δοκιμάζουμε χωρίς να κρίνουμε και χωρίς να προδικάζουμε το αποτέλεσμα.

Κάτι ακόμα που ήθελα να επισημάνω είναι η λέξη “Φ Ο Β Ε Ρ Ο”

Η λέξη φοβερό που είναι ένα γέννημα του φόβου έχει εισβάλλει για τα καλά μέσα στη ζωή μας. Έχει αντικαταστήσει λέξεις που μιλάνε για ομορφιά και για επιβράβευση όπως το υπέροχο, θαυμάσιο, εξαιρετικό…
Και ρωτώ:
Υπάρχει κάποιος λόγος που θα πρέπει να φέρνουμε την δόνηση του φόβου στις όμορφες στιγμές μας;
Υπάρχει κάποιος λόγος που μας κάνει να μειώνουμε με αυτόν το τρόπο την ομορφιά και την απόλαυση;

Έχει σκεφτεί άραγε κάποιος ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουμε την αξία μας; Ότι λέγοντάς το είναι σαν να δηλώνουμε ότι δεν αξίζουμε την ομορφιά της ΖΩΗΣ, της ΑΓΑΠΗΣ;
Όλοι το λένε θα μου πείτε… Εσύ όμως, εσύ γιατί το κάνεις; Μήπως είσαι ένας από τους άλλους, ένας από τη μάζα, που δεν μπορεί να ξεχωρίσει και να αντιληφθεί το πόσο λερώνει την ΖΩΗ και πόσο μειώνει την ΑΓΑΠΗ η λέξη ΦΟΒΕΡΟ.

Δεν είναι όμως μόνο η λέξη φοβερό που φέρνει αρνητικότητα στη ζωή μας. Πόσες φορές έχουμε ακούσει: Δεν είναι ζωή αυτή που ζω. Δεν αντέχω άλλο πόνο, δυστυχία… δεν αντέχω άλλη μιζέρια… Θέλω να αλλάξει η ζωή μου… και καθώς τα λέμε αυτά δεν καταλαβαίνουμε ότι προγραμματίζουμε το μυαλό μας πάλι αρνητικά γιατί το “μυαλό” δεν ακούει το Δεν και το Μη και από όλα αυτά παίρνει την πληροφορία ότι αντέχει τον πόνο και την ταλαιπωρία… ότι αντέχει την δυστυχία και τη μιζέρια…

Ας αναρωτηθούμε τι πραγματικά θέλουμε και αν αποφασίσουμε ότι θέλουμε να φέρουμε πραγματικά την αλλαγή στη ζωή μας τότε χρειάζεται να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε, να εκφραζόμαστε και να συμπεριφερόμαστε με τον παλιό προγραμματισμένο μας τρόπο. Να σταματήσουμε να σπέρνουμε τους ίδιους σπόρους, να ποτίζουμε τις ίδιες ιδέες, να βάζουμε τις ίδιες ταμπέλες, να κατηγορούμε σαν υπαίτιους όλους τους άλλους για ότι μας συμβαίνει και να περιμένουμε ότι κάποιος, κάτι εκεί έξω, θα μας λυτρώσει με έναν μαγικό τρόπο.

Η Αλλαγή, η Μεταμόρφωση χρειάζεται Θετική σκέψη και Συνειδητή Πράξη. Ας μη ξεχνάμε ότι εμείς είμαστε η δύναμη και η εξουσία στον κόσμο μας. Εμείς τον δημιουργούμε με τις σκέψεις μας, τα λόγια μας, τις πράξεις μας! Εμείς δημιουργούμε τις αλυσίδες και τις φυλακές που μας κρατάνε δέσμιους ή τα φτερά που φοράμε για να απλωθούμε στην ελευθερία…

Το μοναδικό πρόσωπο που σκέφτεται με το μυαλό μας είμαστε εμείς. Εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτό που έχουμε γίνει. Αν δεν αναλάβουμε συνειδητά την ευθύνη μας και δεν αποφασίσουμε ότι δεν χρειαζόμαστε άλλο τα δεσμά που μας κρατάνε “ακίνητους” τότε δεν θα σταματήσουμε ποτέ να ζούμε μια ¨μικρή¨ ζωή και δεν θα ξεδιπλώσουμε ποτέ τα φτερά μας για να πετάξουμε ελεύθερα έξω από τη δυστυχία…

Ας αρχίσουμε προσέχοντας τι λέμε και πως το λέμε ώστε κάποια στιγμή να καταφέρουμε να ζήσουμε τη ζωή που επιθυμούμε!

Δέσποινα Παλαμάρη – Pulse of love

 

Ψυχολογία

Ο κόσμος που εμείς οι άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει και ζούμε πια είναι απίστευτα πολύπλοκος και αυτό αντανακλάται στον τρόπο που ζούμε.
Αναλογιστείτε πώς ζουν οι περισσότεροι: κάθε μέρα που περνά μάχονται ο ένας εναντίον του άλλου, είναι συνεχώς απασχολημένοι με πράγματα που τελικά μισούν να κάνουν, η προσοχή τους αποσπάται συνεχώς από επιφανειακά ζητήματα και ο νους τους είναι γεμάτος από μια ατελείωτη ροή αντικρουόμενων μεταξύ τους σκέψεων -με λίγα λόγια, η καρδιά και η ψυχή τους παρασύρονται στη δίνη αυτού που αποκαλούμε «σύγχρονος τρόπος ζωής».

Εμείς κατοικώντας στον ίδιο περίπλοκο κόσμο, είναι αδύνατο να μην επηρεαστούμε από αυτόν. Όμως, μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις στάσεις μας, μπορούμε να επιλέξουμε να απλοποιούμε τη ζωή μας και να αποδεσμευτούμε από τους χαοτικούς τρόπους του, όπως επίσης μπορούμε να εμπνεύσουμε τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Αν θα θέλατε να μάθετε να ζείτε απλούστερα, ώστε να καταφέρετε να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας, αλλά δεν γνωρίζετε το πώς, οι ακόλουθες συμβουλές μπορεί να σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες.

Πώς να ζήσετε πιο απλά
Τακτοποιήστε τον εργασιακό και προσωπικό σας χώρο
Μειώστε την ποσότητα των ασήμαντων πραγμάτων, που έχετε συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια, και θα δείτε ότι αυτό θα μειώσει τα επίπεδα του στρες σας και θα διατηρήσει τη ζωή σας σε απλά επίπεδα. Ζώντας μέσα σε ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον, θα έχετε τη δυνατότητα να συγκεντρωθείτε σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς και δεν θα παρασύρεστε εύκολα από συνεχείς περισπασμούς. Επιπλέον, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για όλα εκείνα τα πράγματα, τα οποία ουσιαστικά δεν χρειάζεστε και έτσι τίποτα δεν θα εμποδίζει το δρόμο σας προς την ευτυχία.

Περιορίστε τη χρήση των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης
Οι περισσότεροι ξοδεύουμε ένα μεγάλο μέρος της μέρας μας χαζεύοντας στο ίντερνετ ή στην τηλεόραση. Ύστερα, παραπονιόμαστε για το ότι η μέρα είναι μικρή, η ζωή σύντομη και αναρωτιόμαστε γιατί δεν μπορούμε να βρούμε σε τίποτα χαρά. Αν και τα μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης αποδεικνύονται χρήσιμα αν χρησιμοποιηθούν με μέτρο, μπορεί επίσης να μετατραπούν σε σκληρούς τυράννους, αν εθιστούμε σε αυτά και απομακρυνθούμε από τον πραγματικό κόσμο και τις δυνατότητες που αυτός μας δίνει.

Ξεφορτωθείτε τα περιττά έξοδα
Παγιδευμένοι στα δίχτυα του καταναλωτισμού, επιλέγουμε συχνά να ξοδέψουμε το μισθό μας, αγοράζοντας πράγματα που δεν χρειαζόμαστε και τα οποία μπορούν μόνο να περιπλέξουν κι άλλο τη ζωή μας. Από σήμερα, αποφασίστε να απλοποιήσετε τη ζωή σας, σταματώντας να ξοδεύετε τα χρήματα σας σε πράγματα που τελικά δεν αξίζουν. Χρήσιμη συμβουλή: αποφύγετε όσο μπορείτε οποιαδήποτε μορφή δανείου, που μπορεί να σας δημιουργήσει χρέη.

Εστιάστε σε ό,τι αγαπάτε
Όταν απολαμβάνετε αυτό που κάνετε, η ζωή γίνεται απλή. Ενώ αντίθετα, όταν αντιπαθείτε ή απεχθάνεστε αυτό με το οποίο ασχολείστε, η ζωή γίνεται αγγαρεία. Δυστυχώς, έχουμε μάθει από μικρή ηλικία να εστιάζουμε την προσοχή μας σε πράγματα που απεχθανόμαστε και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υποφέρουμε από αυτό και το αναπαράγουμε. Από σήμερα όμως, κάντε μια συνειδητή επιλογή και διοχετεύστε την ενέργειά σας σε κάτι που αγαπάτε και η ζωή σας θα αλλάξει ολοκληρωτικά.

Φροντίστε σωστά το σώμα σας
Η ζωή γίνεται επίσης περίπλοκη, όταν δεν αγαπάμε και δεν φροντίζουμε τον οργανισμό μας. Η ταλαιπωρία και η δυσφορία που αντιμετωπίζουμε όταν εμφανιστεί μια ασθένεια θα πρέπει να μας υπενθυμίζουν ότι χρειάζεται πάντα να διατηρούμε το σώμα μας υγιές. Και να πώς μπορείτε να το καταφέρετε αυτό: καταναλώστε μια ποικιλία φρέσκων, οργανικών λαχανικών και φρούτων, μείνετε δραστήριοι όλη τη μέρα και ξεκουραστείτε αρκετά, όταν νιώθετε κόπωση.

Επανασυνδεθείτε με τη φύση
Όποτε μπορείτε, κάντε μια βόλτα στη φύση, μακριά από τη βαβούρα της τσιμεντένιας ζούγκλας, στην οποία μάλλον θα μένετε. Ξεκουράστε το πνεύμα σας, ακούγοντας τους ήχους των πουλιών, εξερευνήστε την ομορφιά των δέντρων, των ζώων και της θάλασσας, εισπνεύστε καθαρό αέρα και βρείτε εσωτερική γαλήνη, βυθιζόμενοι στην αρμονία του φυσικού κόσμου.

Αναπτύξτε μια μη-κριτική στάση
Χρησιμοποιούμε πολύ χρόνο και ενέργεια, κρίνοντας τους άλλους και η επικριτική μας αυτή στάση περιπλέκει φοβερά τη ζωή μας: μας απομακρύνει από τους γύρω μας, κάτι που με τη σειρά του δημιουργεί διαπροσωπικές συγκρούσεις και συναισθηματικό πόνο. Μαθαίνοντας να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και συμπονώντας τους, μπορούμε να διαμορφώσουμε ποιοτικότερες σχέσεις που θα μας προσφέρουν ηρεμία.

Προσφέρετε τη βοήθειά σας στους άλλους
Το επίπεδο ευεξίας μας εξαρτάται κατά πολύ από την ευεξία των άλλων. Γι’ αυτό, βοηθώντας εκείνους να είναι υγιείς και ευτυχισμένοι, βοηθάμε έμμεσα και τον εαυτό μας, όπως και τον υπόλοιπο κόσμο. Όποτε μπορείτε, δώστε ένα χέρι βοηθείας, για να ανακουφίσετε τον πόνο και τη δυσφορία τους. Φυσικά, προσπαθήστε αυτό να μην γίνεται εις βάρος σας (εκτός, ίσως, από κάποιες σπάνιες περιπτώσεις). Άλλο η βοήθεια και άλλο η θυσία.

Δείξτε καλοσύνη
Ένας σχεδόν αυτονόητος, αλλά αρκετά παραμελημένος τρόπος απλοποίησης της ζωής μας είναι το να είμαστε ευγενικότεροι με τον συνάνθρωπό μας. Έχοντας μεγαλώσει σε μια άκρως ανταγωνιστική κοινωνία, οι περισσότεροι συνεχώς συγκρουόμαστε και ανταγωνιζόμαστε τους άλλους, κάτι που προφανώς και περιπλέκει την καθημερινότητά μας, αποξενώνοντάς μας από τον κόσμο. Αν συμπεριφέρεστε όμως με ευγένεια, μοιράζετε σπόρους καλοσύνης και σύντομα θα δείτε ότι οι γύρω σας θα ανταποδώσουν τον τρόπο συμπεριφοράς σας.

Γκρινιάξτε λιγότερο
Η ζωή είναι γεμάτη εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουμε. Εντούτοις, το να γκρινιάζουμε για την ύπαρξη τους στο δρόμο μας δεν βοηθά σίγουρα την κατάσταση. Αντιθέτως, μας αποσπά από το να μηχανευτούμε τρόπους να τα προσπεράσουμε και έτσι σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνουμε να δράσουμε πραγματικά. Αντί να σπαταλάτε το χρόνο και την ενέργειά σας γκρινιάζοντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε, επιχειρήστε να ανακαλύψετε τη ρίζα τους και ύστερα βάλτε τα δυνατά σας για να τα ξεπεράσετε.

Εξασκήστε την ενσυνειδητότητα
Ο νους είναι καλός ως υπηρέτης, αλλά κακός ως αφέντης. Όταν είναι γεμάτος από μυριάδες σκέψεις, η ζωή γίνεται αυτόματα πιο πολύπλοκη, προκαλώντας στρες και δυσφορία. Ένας σπουδαίος τρόπος αντιμετώπισης αυτού του χάους είναι η εξάσκηση της ενσυνείδητης επίγνωσης. Ξεκινώντας από σήμερα, ξοδέψτε τουλάχιστον τριάντα λεπτά την ημέρα, εξασκώντας μια τεχνική ενσυνειδητότητας. Θα δείτε πόσο θα αρχίζετε να ανακουφίζεστε από τις αμέτρητες, χαώδεις σκέψεις που σας αποσυντονίζουν.

Καλλιεργείστε την ευγνωμοσύνη
Αν δεν εκτιμήσουμε το δώρο της ζωής που κρατάμε στα χέρια μας, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βρούμε την ευτυχία και την ολοκλήρωση. Οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε έναν συνεχή αγώνα για να αποκτήσουμε και να εκπληρώσουμε όλο και περισσότερα στο μέλλον, ξεχνώντας τη στιγμή και αφήνοντάς τη να περάσει και να φύγει ανεκμετάλλευτη. Αν και είναι υπέροχο να θέτουμε στόχους και να κάνουμε σχέδια, χρειάζεται και να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο το παρόν έχουμε τελικά και μόνο σε αυτό μπορούμε να απολαύσουμε την ύπαρξή μας. Στο εδώ και τώρα.

Χτίστε αυθεντικές φιλίες
Ως κοινωνικά όντα που είμαστε, έχουμε μια βαθιά ανάγκη να συνδεθούμε με τους άλλους. Στη σημερινή κοινωνία όμως νιώθουμε αποσυνδεδεμένοι, απομονωμένοι από τον συνάνθρωπό μας. Οι άνθρωποι φοβούνται όλο και περισσότερο την οικειότητα, τις στενές σχέσεις, από φόβο μήπως πληγωθούν και έτσι επιλέγουν την απομόνωση. Απόρροια αυτού είναι η μοναξιά, η δυσαρέσκεια και η ανασφάλεια. Αν θέλετε να αφήσετε όλα αυτά τα βάρη πίσω σας, μάθετε να ανοίγετε την καρδιά σας και να προσεγγίζετε ανθρώπους. Μέσω μιας αυθεντικής φιλίας, θα έχετε την ευκαιρία του δούναι και λαβείν με τρυφερότητα και αμοιβαιότητα.

Αφουγκραστείτε την εσωτερική σας φωνή
Από τη στιγμή που γεννηθήκαμε, διδαχτήκαμε να μην αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και να παλεύουμε συνεχώς να γίνουμε κάτι άλλο, ώστε να μας αποδεχτεί η κοινωνία. Σιγά σιγά, σταματήσαμε έτσι να εμπιστευόμαστε την εσωτερική μας φωνή και να ακολουθούμε την καρδιά μας. Αντιθέτως, είμαστε προγραμματισμένοι να ακολουθούμε αυτό που κάποια αρχή ορίζει ως σωστό ή λάθος, που αποτελεί έναν σίγουρο δρόμο προς το άγχος και τη δυστυχία. Ίσως λοιπόν, ήρθε η ώρα αυτό να σταματήσει. Αρχίστε να χρησιμοποιείτε την κριτική σας σκέψη και να δίνετε την δέουσα προσοχή στο συναισθηματικό σας κόσμο, οδηγώντας τον εαυτό σας σε μια απλούστερη και καλύτερη ζωή.

Η ζωή μπορεί να γίνει απλή, κι όμως εμείς επιμένουμε να την κάνουμε ολοένα και πιο περίπλοκη. Τώρα που ξέρετε πώς, τι σας κρατά από το να κάνετε την αλλαγή;

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

“Ουδείς φίλος ώ πολλοί φίλοι”

(Κανένας φίλος για όποιον έχει πολλούς φίλους)

Αριστοτέλης

Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια θα ήταν η απάντηση σας στην ερώτηση “πόσους φίλους έχετε”; Μη βιαστείτε να απαντήσετε, γιατί η απάντηση θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τους πραγματικούς, ουσιαστικούς φίλους της ζωής σας.

Πριν μερικά χρόνια θα μπορούσα να μιλήσω με μεγάλη σιγουριά και υπερηφάνεια για την πληθώρα των υπέροχων φίλων μου. Σήμερα, με το πέρασμα των χρόνων αυτό – και όχι μόνο για μένα νομίζω – έχει αλλάξει. Όχι γιατί δεν έχω πια φίλους, απλά οι φίλοι έχουν πάψει να είναι πληθώρα.

Η περίοδος που η ζωή μας ήταν απλή και οι απαιτήσεις της καθημερινότητας μας ήταν μικρές, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Τότε που οι μόνες μας έγνοιες ήταν οι έξοδοι μας, οι διακοπές μας και οι παρέες μας.

Παρέες που τους θεωρούσαμε δικούς μας ανθρώπους. Παρέες που μοιραζόμασταν μαζί τους τον χρόνο μας, τις σκέψεις μας, τις στιγμές μας. Παρέες με τις οποίες μοιραστήκαμε γέλια, νυχτοπερπατήματα, φλερτ, εκδρομές, ερωτικές απογοητεύσεις. Παρέες που τους θεωρούσαμε φίλους.

Και ήρθε μετά κάποια περίοδο της ζωής μας που τα πράγματα έπαψαν να είναι εύκολα και ανέμελα. Οι παρέες παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες, έκαναν την ζωή τους. Οι προτεραιότητες άλλαξαν, οι ευθύνες αυξήθηκαν, έγνοιες και προβλήματα προέκυψαν, η ζωή για κάποιους άλλαξε και για κάποιους δυσκόλεψε και έγινε ένας συνεχής αγώνας.

Και ο καθένας κλείστηκε στο μικρόκοσμο του κοιτώντας μόνο τη ζωή του, τα μικρά ή μεγάλα του προβλήματα του. Πάψαμε όλοι να προσπαθούμε να μπούμε στα παπούτσια του άλλοτε φίλου μας.

Που πήγε λοιπόν εκείνη η πληθώρα φίλων σήμερα; Η πραγματική φιλία δεν αντέχει τις αλλαγές και λυγίζει στις δυσκολίες;

Πάντα πίστευα πως οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που χαίρονται με τις χαρές σου, είναι αυτοί που νιώθουν υπερήφανοι για τις επιτυχίες σου. Είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να σε κάνουν ευτυχισμένο και δε θα σε αφήσουν να βουλιάξεις. Τι γίνεται όμως όταν η ζωή δεν είναι εύκολη και οι φίλοι δε χρειάζεται να σου δείξουν την χαρά τους στη χαρά σου, αλλά τη στήριξη τους στα δύσκολα;

Όταν η ζωή, μου τα έφερε δύσκολα οι φίλοι από “πληθώρα” έγιναν “άνθρωποι μετρημένοι στα δάκτυλα”… του ενός χεριού. Που πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους σύστηνα ως κολλητούς μου, πως ακυρώθηκαν όλες αυτές οι στιγμές που μοιραστήκαμε; Άλλαξε τόσο πολύ η ζωή τους, ώστε δεν είχε χώρο πια για παλιούς φίλους; Ή μήπως η φιλία τους ήταν συνώνυμο της καλοπέρασης και εγώ το είχα καταλάβει λάθος;

Τι συνέβη και οι κύκλοι μας πια στένεψαν τόσο πολύ; Μήπως τελικά είχαμε κάνει λάθος απ’ την αρχή και είχαμε μπερδέψει τους φίλους με τις παρέες; Μήπως αυτοί που παρουσιαζόταν όλα αυτά τα χρόνια ως φίλοι τελικά ήταν απλά παρέες;

Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται.

Οι αληθινοί φίλοι είναι οι άνθρωποι που επιλέγουμε και μας επιλέγουν ως συνοδοιπόρους στην ζωή μας, όπως και να είναι αυτή. Είναι φίλοι στα δύσκολα και στα εύκολα. Είναι δίπλα μας και μας στηρίζουν ακόμη και όταν η δική τους ζωή έχει σκοντάψει. Είναι δίπλα μας ακόμη και όταν είναι μακριά μας.

Οι ουσιαστικοί φίλοι μας έχουν αποδεχτεί γι’ αυτό που είμαστε και μας έχουν αγαπήσει με όλα τα “ναυάγια” μας. Θα μας συμβουλέψουν μέσα απ την καρδιά τους, αλλά θα μας στηρίξουν όταν επιλέξουμε το λάθος. Θα χαρούν με ο,τι μας κάνει χαρούμενους, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι δε θα μας έχουν κοντά τους.

Στο σήμερα μου, που οι μεγάλες φουρτούνες έχουν πλέον περάσει συνειδητοποιώ πως έχω γίνει πιο σκληρή. Έχει πάψει να με ενοχλεί η αδιαφορία των ανθρώπων που κάποτε ήταν μεγάλο κομμάτι στη ζωή μου. Δε με λυπεί που δεν είναι πια μέρος της. Και αυτό γιατί στα δύσκολα ήταν απόντες.

Τώρα νιώθω τυχερή για τους αληθινούς φίλους μου, αυτούς που παραμέρισαν ακόμη και τα δικά τους μεγάλα ή μικρά προβλήματα για να με στηρίξουν, να με εμψυχώσουν και να με συμβουλέψουν. Τους φίλους που μπορεί να μην έχουμε μια καθημερινότητα μαζί, λόγω απόστασης, λόγω υποχρεώσεών, αλλά που τον λίγο ελεύθερο χρόνο τους θα τον αφιερώσουν σε ένα τηλέφωνο, σε μια συνάντηση. Νιώθω όμως ευγνώμων που τους έχω στη ζωή μου ουσιαστικά. Γιατί πλέον δεν χρειαζόμαστε πληθώρα ανθρώπων, άλλα τους ανθρώπους μας, αυτούς τους μετρημένους στα δάχτυλα. Αυτό τον τόσο δικό μας στενό κύκλο.

Υποθέτω ότι δεν έχεις πολλούς φίλους. Ούτε κι εγώ. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που λένε ότι έχουν πολλούς φίλους. Είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι δεν ξέρουν πραγματικά κανέναν.

Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας

sxeseiszois.wordpress.com

Ψυχολογία

 

Οι άνδρες πιστεύουν ότι οι ξανθές γυναίκες δείχνουν νεότερες και πιο υγιείς από τις μελαχρινές, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Social Psychology. Επίσης, επηρεασμένοι από τα κοινωνικά στερεότυπα τις θεωρούν ερωτικά πιο διαθέσιμες.

Κι ενώ όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά δίνουν στις ξανθές το προβάδισμα στο ερωτικό παιχνίδι, οι μελαχρινές κυριαρχούν σε ό,τι αφορά στον γάμο καθώς θεωρούνται καλύτερες ως μητέρες.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Augsburg της Μινεσότα κατέληξαν στα παραπάνω συμπεράσματα μετά από έρευνα που έκαναν σε δείγμα 110 ανδρών, η οποία αποτελεί συνέχεια προηγούμενης μελέτης που είχε δείξει ότι οι ξανθές σερβιτόρες παίρνουν περισσότερα φιλοδωρήματα και είναι πιθανότερο να τους προσφερθεί βοήθεια από τους άνδρες.

Στην παρούσα μελέτη, οι ψυχολόγοι έδειξαν σε 110 άνδρες φωτογραφίες ξανθών, καστανών και μελαχρινών γυναικών. Οι εθελοντές αξιολόγησαν ως πιο ελκυστικές εκείνες με τα ξανθά μαλλιά, ενώ θεώρησαν ευκολότερο να συνάψουν σχέσεις μ' αυτές παρά με εκείνες που είχαν μαύρα μαλλιά. Η διαφορά ήταν μικρή μεταξύ των ξανθών και των καστανών ως προς αυτά τα κριτήρια.

Ωστόσο, μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα από τη στιγμή που οι άνδρες παρατήρησαν στις φωτογραφίες των γυναικών από τους ώμους και πάνω, οι ξανθές χαρακτηρίστηκαν νεότερες και υγιέστερες από τις καστανές.

Επίσης, οι άνδρες τις θεώρησαν πιο διαθέσιμες ερωτικά, κάτι που σύμφωνα με τους ερευνητές υποδηλώνει ότι θα τις προτιμούσαν για να βγουν ραντεβού, ενώ θα προτιμούσαν μια καστανή ή μελαχρινή για μητέρα του παιδιού τους.

Aπό την έρευνα προέκυψε επίσης ότι οι γυναίκες με μακριά μαλλιά θεωρούνται λιγότερο υγιείς και ελκυστικές και εκείνες με μεσαίου μήκους ευκολότερες για να συνάψει κάποιος σχέση μαζί τους.

Η προτίμηση των ανδρών στις ξανθές πιθανόν να αποδίδεται στην θεωρία της Εξέλιξη. Την προϊστορική εποχή το χρώμα των μαλλιών θεωρείτο ένας καλός τρόπος για να επιλέξει κάποιος σύντροφο. Κι επειδή το χρώμα των μαλλιών τείνει να σκουραίνει όσο μεγαλώνουμε, οι γυναίκες με φυσικά ανοιχτόχρωμα μαλλιά θεωρούνται νεότερες και πιο γόνιμες.

Όμως, οι ψυχολόγοι σπεύδουν να σημειώσουν ότι οι προτιμήσεις των ανδρών για το αν μια γυναίκα είναι ελκυστική ενδεχομένως να άλλαξαν στο πέρασμα των χρόνων από το γεγονός ότι τα ΜΜΕ υπερπροβάλλουν τις ξανθές γυναίκες.

Επιμέλεια: Μαίρη Μπιμπή
health.in.gr

Ψυχολογία

Όλο και περισσότερο συνειδητοποιώ ότι σχεδόν καμία από τις σκέψεις που κάνουμε δεν μας ανήκει.

Στην πραγματικότητα, όλες μας τις σκέψεις τις έχουν κάνει αμέτρητοι άλλοι άνθρωποι πριν από μας.

Κι ωστόσο, θα σας έχει τύχει πράγματα που θεωρητικά γνωρίζατε να παίρνουν άλλο νόημα μέσα από ένα βίωμα, μια εμπειρία και τότε μια φράση πολλάκις ειπωμένη να αντηχεί στα αυτιά σας διαφορετικά και να έρχεται να συμπυκνώσει μέσα σε λίγες λέξεις μια βιωμένη ‘αλήθεια’.

Και αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια σκέψη, μια ιδέα και ένα βίωμα- ότι μπορείς πια να διεκδικείς την ιδιοκτησία του, γιατί το βίωμα είναι αποκλειστικά δικό σου και είναι μοναδικό- ακόμα κι όταν δανείζεσαι τα λόγια κάποιου άλλου για να το περιγράψεις…

Κάπως έτσι ήρθε η φράση του τίτλου, «Βλέπουμε τα Πράγματα όχι όπως Είναι αλλά όπως Είμαστε» (Anais Nin) να συμπυκνώσει την απορία μου για το γεγονός ότι δύο άνθρωποι που έχουν κάνει την ίδια διαδρομή την έχουν αποτυπώσει ο καθένας με το δικό του τόσο διαφορετικό τρόπο, έτσι που το ποια είναι τελικά η ‘αλήθεια’- αν υπάρχει κάτι τέτοιο- να έχει λίγη ή και ελάχιστη σημασία, μιας και ο καθένας έχει διαμορφώσει τη δική του εντελώς υποκειμενική εκδοχή.

Ανάμεσα στους δύο αυτούς ανθρώπους υπάρχει διαφορά στον τρόπο που βλέπουν τα πράγματα, υπάρχει διαφωνία, υπάρχει παρεξήγηση… Και λες: εντάξει… δεν είναι τόσο περίεργο να συμβαίνει αυτό όταν ο άλλος αγνοεί ένα μέρος από τα δεδομένα.

Θεωρείς αφελώς ότι αν του παραθέσεις τα γεγονότα τότε δε μένει παρά να δει ότι τα συμπεράσματα και οι ερμηνείες του είναι εσφαλμένες. Όμως πέφτεις σε πλάνη…γιατί ακόμη κι όταν τα κομμάτια του παζλ είναι όλα τοποθετημένα επάνω στο τραπέζι- ο άλλος και πάλι μοιάζει να μην είναι διατεθειμένος να συλλάβει αυτό που είναι μπροστά στα μάτια του.

Στην πραγματικότητα τα γεγονότα είναι τελείως ουδέτερα- τόσο όσο να πεις ότι σου τηλεφώνησα 5 φορές μέσα σε αυτή την εβδομάδα ή ότι σου ζήτησα να με συναντήσεις στο τάδε μέρος. Κι ύστερα έρχεται το μυαλό του καθενός μας να τα χρωματίσει έτσι που από ουδέτερα γίνονται υποκειμενικά καθώς τα ερμηνεύουμε μέσα από τα φίλτρα της προσωπικής μας αντίληψης.

Η αλήθεια καταλήγει να είναι προϊόν των αντιλήψεων μας, αρχικά χρωματισμένων από την προσωπική μας εμπειρία και ύστερα επεξεργασμένων μέσα από την τρέχουσα συναισθηματική μας κατάσταση, έτσι που να τροποποιείται ακόμη περισσότερο.

Μέχρι το σημείο αυτό, ένα ουδέτερο γεγονός έχει περάσει από μια τέτοια επεξεργασία που το τι έχει πραγματικά συμβεί και το τι έχουμε επινοήσει ότι συνέβη γίνεται πραγματικά θολό. Και είναι φυσικό, γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικά διαφορετικός και γιατί έτσι λειτουργεί το μυαλό μας.

Το πρόβλημα είναι ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι ‘σηκώνουμε’ τις προσωπικές μας αλήθειες ως λάβαρο σε σταυροφορία, ως την απόλυτη αλήθεια- μη διατεθειμένοι να αναρωτηθούμε καν πως ο άλλος έχει βιώσει την ίδια ιστορία και γιατί, μη διατεθειμένοι να ακούσουμε, να κατανοήσουμε, να λάβουμε υπόψη μας…και συχνά προτιμώντας να μείνουμε σε εκδοχές της αλήθειας που μόνο περισσότερο πόνο μας προκαλούν.

Κάποιος πολύ σοφά έχει πει ότι «οι άνθρωποι φτιάχνουμε ιστορίες και ύστερα καλουπώνουμε τη ζωή μας με βάση τις ιστορίες που έχουμε πει στον εαυτό μας;». Πώς; Οι ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας επηρεάζουν τις πράξεις μας που με τη σειρά τους επηρεάζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας που επηρεάζουν τις πράξεις μας που… κ.ο.κ. Καταλαβαίνετε νομίζω…

Αν εμείς οι ίδιοι κατασκευάζουμε τις ιστορίες μας δημιουργώντας το νόημα της ζωής μας, αναλογιστείτε πόσο μεγαλύτερη σημασία έχει να συνειδητοποιήσουμε ότι- ναι, υπάρχει πιθανότητα να έχουμε σφάλλει και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να εξετάσει τις όποιες άλλες εκδοχές των πραγμάτων…να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να κοιτάξουμε μια κατάσταση από απόσταση βάζοντας για λίγο στην άκρη πολλά από όσα πιστεύουμε…

Η παραδοχή ότι η ανθρώπινη αντίληψη συχνά είναι εσφαλμένη έχει εξαιρετική σημασία γιατί μόνο κάνοντας την μπορούμε να διερωτηθούμε επάνω στην ίδια τη διαδικασία της σκέψης μας. Εφόσον συνειδητοποιήσουμε ότι τα γεγονότα είναι ουδέτερα και δεν έχουν παρά το νόημα που τους έχουμε δώσει, τότε ένα βήμα παρακάτω μπορούμε να να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο τους δώσαμε το συγκεκριμένο νόημα.

Και επανέρχομαι στη φράση της Αnais- “Βλέπουμε τα πράγματα όχι όπως είναι αλλά όπως είμαστε”– θέλοντας να τονίσω ότι το νόημα που αποδίδουμε στα πράγματα έχει άμεσα να κάνει με το ποιοι είμαστε και το ποιοι είμαστε συνδέεται άρρηκτα με το τι πιστεύουμε, έτσι που οι ερμηνείες και τα συμπεράσματά μας για τους ανθρώπους και τα γεγονότα συχνά να αφορούν περισσότερο εμάς τους ίδιους και τον τρόπο με τον οποίο τείνουμε να προσλαμβάνουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας…

Οι προηγούμενες εμπειρίες μας και οι ιστορίες που έχουμε φτιάξει μέσα από αυτές αποτελούν τα γυαλιά μέσα από τα οποία βλέπουμε τα πράγματα. Και όπως έχει πει και ο Αbraham Maslow «αν συνεχώς κρατάω στα χέρια μου ένα σφυρί τότε θα βλέπω παντού γύρω μου καρφιά» . Mε την ίδια λογική που ένας πλαστικός χειρουργός μπορεί να βλέπει την παραμικρή ατέλεια ως κάτι που χρειάζεται «φτιάξιμο», γιατί αυτό είναι το φίλτρο μέσα από το οποίο προσλαμβάνει τον κόσμο…


Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να νοηματοδοτούμε τα πράγματα, να τα τακτοποιούμε μέσα μας με ένα συνεκτικό και σημαίνοντα τρόπο, έτσι που να αποτελούν ένα οργανωτικό σχήμα για τις επόμενες εμπειρίες μας. Η επίγνωση του ότι ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο μέσα από το δικό του προσωπικό φίλτρο και ότι για αυτό το λόγο υπάρχουν περισσότερες από μια εκδοχές της αλήθειας μπορεί να είναι εξαιρετικά βοηθητική για τη ζωή μας.

Αφενός γιατί αν καταλάβουμε ότι καθένας μας μπορεί να βιώνει τις ίδιες καταστάσεις εντελώς διαφορετικά, μπορούμε να αποκτήσουμε μια βαθύτερη κατανόηση των άλλων ανθρώπων και συχνά να είμαστε λιγότερο σκληροί μαζί τους σε περιπτώσεις διαφωνίας ή σύγκρουσης, γλιτώνοντας και εμάς και εκείνους από περισσότερο πόνο και ταλαιπωρία.

Και αφετέρου, διότι αν καταλάβουμε ότι ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα βασίζεται στις πεποιθήσεις μας, ενδεχομένως να θελήσουμε να δούμε ποιες ακριβώς είναι αυτές, πως έχουν παγιωθεί και ίσως να επιλέξουμε να τις αναθεωρήσουμε ή να τις επαναπροσδιορίσουμε.

Σκεφτείτε το λίγο: Βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τη δική μας προοπτική αλλά έχουμε τη δύναμη να επηρεάζουμε αυτή την προοπτική, έχουμε τη δυνατότητα να προκαλούμε τον ίδιο μας τον εαυτό και τη διαδικασία της σκέψης μας. Και μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε διατεθειμένοι απλά… να ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΟΥΜΕ…

- Την αλήθεια την «φτιάχνει» κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα. Oδυσσέας Ελύτης, 1911-1996

- Η αλήθεια δεν είναι ποτέ μόνο μία. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει. Εric-Emmanuel Schmit

- Μια μεγάλη αλήθεια είναι μια αλήθεια της οποίας το αντίθετο είναι επίσης μια αλήθεια. Thomas Mann, 1875-1955

- Οι πεποιθήσεις είναι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της αλήθειας από τα ψέματα. Friedrich Nietzsche,1844-1900

- Οι προκαταλήψεις είναι τα συντρίμμια παλιών αληθειών. Maxim Gorky,1868-1936

Γράφει η Έλενα Καμπισοπούλου, θεραπεύτρια-ψυχολόγος
Πηγή: beausillage.com

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin