Μαΐου 23, 2018

Ψυχολογία

 Οι γάτες είναι θαυμάσια ζώα. Αγαπούν την ανεξαρτησία τους αλλά επίσης και το να τις χαϊδεύουν. Κάποιες φαίνεται να μισούν τον κόσμο ενώ άλλες είναι τόσο αγαπητές σε υπερβολικό βαθμό. Η αντιμαχόμενη και μπερδεμένη συμπεριφορά τους είναι παρόμοια με αυτή των ανθρώπων. Ίσως εξαιτίας αυτού, οι τεχνικές όπως η θεραπεία της γάτας γίνονται δημοφιλείς στο πεδίο της συναισθηματικής υγείας.

Για χρόνια, η θεραπεία με άλογα είχε απίστευτα αποτελέσματα στα παιδιά με αυτισμό, με προβλήματα αυτοεκτίμησης ή με εγκεφαλική παράλυση. Αν και δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη έχει βρεθεί ότι ως συμπληρωματική θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τα κίνητρα του ασθενή και τις συναισθηματικές του ικανότητες

Με τον ίδιο τρόπο, η θεραπεία της γάτας έχει δείξει πως η συντροφιά μιας γάτας μπορεί να κάνει φυσικές και συναισθηματικές βελτιώσεις. Το να έχετε μια γάτα είναι περισσότερο ωφέλιμο από όσο νομίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Τι είναι η θεραπεία της γάτας; Είναι μια θεραπεία για το άγχος, το στρες και την κατάθλιψη. Βελτιώνει την ποιότητα ζωής ενός ατόμου και δημιουργεί μια πολύ ξεχωριστή σύνδεση μεταξύ του αιλουροειδούς και του ιδιοκτήτη του. Επιπλέον, σύμφωνα με αρκετές μελέτες, οι άνθρωποι με καρδιακά προβλήματα σταδιακά βελτιώνονται αφού ζήσουν με γάτα. Ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια έρευνα με σκυλιά είχε πολύ διαφορετικά αποτελέσματα. Οι ιδιοκτήτες σκύλων, σε αντίθεση με τους ιδιοκτήτες γατών, δεν έδειξαν την ίδια βελτίωση. Φαίνεται ότι υποδηλώνεται πως αυτοί που έχουν γάτα είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από έμφραγμα από αυτούς που δεν έχουν. Οι γάτες συστήνονται συνήθως σε ανθρώπους που ζουν μόνοι τους, ειδικότερα τους ηλικιωμένους. Ακόμα και οι άνθρωποι με άνοια ή Αλτσχάιμερ μερικές φορές ανακαλούν αναμνήσεις όταν τις έχουν για κατοικίδιο. Υπάρχουν σπουδαία νέα: αυτό μπορεί να καθυστερήσει τον νευρικό εκφυλισμό της αρρώστιας.

Το γουργούρισμα του ζώου διεγείρει συγκεκριμένες θεμελιώδεις νευρικές απολήξεις, κάτι που μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να ανακαλέσουν ιστορίες από το παρελθόν. «Αν έπρεπε να διαλέξεις έναν ήχο για να προτείνεις την ειρήνη, θα ψήφιζα το γουργούρισμα». -B.D. Diamond Μια σύντομη ιστορία για τις γάτες Για εκατοντάδες χρόνια οι γάτες θεωρούνταν διαβολικά πλάσματα.

Πιστεύονταν ότι ήταν πιστή συντροφιά μαγισσών, ότι έφερναν κακή τύχη και ότι ήταν απεσταλμένοι του διαβόλου. Η αδάμαστη και απρόβλεπτη φύση τους τρόμαζε και τους ανθρώπους στα χωριά αλλά και αυτούς που είχαν δύναμη. Από την άλλη πλευρά, σε κάποιους πολιτισμούς, ήταν ιερές. Στην Αίγυπτο τις σέβονταν επειδή ήταν οι προστάτες του πιο σημαντικού τους Θεού: του Ρα. Ο μύθος λέει ότι γεννιόταν και πέθαινε σε κάθε ανατολή και σε κάθε δύση του ηλίου. Ως αποτέλεσμα, το βράδυ γινόταν εύκολη λεία για τους εχθρούς του. Τα μάτια των αιλουροειδών που σχετίζονται με αυτά του λιονταριού, αντανακλούσαν τις ακτίνες ήλιου για να τον προστατεύουν αυτή την περίοδο. Με τους μύθους κατά μέρος, είναι αρκετά αξιοσημείωτο ότι οι γάτες ξεκίνησαν να γίνονται αποδεκτές ως κατοικίδια.

Σε αντίθεση με τους σκύλους, που χρησιμοποιούνταν ως φύλακες για τα πρόβατα και ως κυνηγοί, οι γάτες από την αρχή παρέμειναν άγριες. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες πιστεύεται ότι από μόνες τους αποφάσισαν να προσεγγίσουν τους ανθρώπους με την ελπίδα να πάρουν φαγητό.

Η ευγενική τους φύση έκανε τους κτηματίες και τους αγρότες να τις ταΐσουν επειδή ήταν πολύ καλές στο να κυνηγάνε τρωκτικά. Δε θα ήταν παρά μόνο μερικούς αιώνες αργότερα όπου οι γάτες θα γινόταν αποδεκτές ως συντροφιά για τους ανθρώπους. Μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα φαινόταν ασυνήθιστο και απρεπές να είναι κατοικίδιο. Οι άνθρωποι αυτόν τον καιρό θεωρούσαν σπατάλη χρημάτων το να τις φροντίζουν.

5 οφέλη της θεραπείας με γάτα

1. Βοηθάνε στην ανακούφιση της κατάθλιψης και του άγχους. Οι γάτες κάνουν αξιοσημείωτες βελτιώσεις στους ανθρώπους με άγχος και κατάθλιψη. Το γουργούρισμα τους είναι χαλαρωτικό, διεγείρει την συγκέντρωση και δημιουργεί μια ευπρόσδεκτη ατμόσφαιρα.

2. Παρέχουν παρέα. Για ένα άτομο που ζει μόνο του, μια γάτα είναι η καλύτερη επιλογή. Είναι πολύ ανεξάρτητη όταν θέλει αλλά επίσης και πολύ στοργική. Μερικές φορές ωστόσο θα είναι και ενοχλητική που θα θέλετε να φύγει! Είναι διασκεδαστικές και παιχνιδιάρες και πάντα θα σας διασκεδάζουν. Να θυμάστε πόσο σημαντικό είναι να τις ταΐζετε σωστά, να είστε ενήμεροι για τα εμβόλια τους και να κόβετε τα νύχια τους (εκτός και αν θέλετε να καταστρέψουν όλα σας τα έπιπλα!)

3. Βοηθάνε στο Αλτσχάιμερ, στον αυτισμό και στην Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας Όπως προαναφέρθηκε, οι θεραπευτές χρησιμοποιούν γάτες ως συμπληρωματική θεραπεία σε περιπτώσεις αυτισμού, Αλτσχάιμερ ή ΔΕΠ-Υ. Αν και επιστημονικά δεν υπάρχει έρευνα που να το υποστηρίζει, έχουν βελτιώσει την ζωή των ιδιοκτητών τους σε εκατοντάδες περιπτώσεις. «Το να τις χαϊδεύεις, να ακούς το γουργούρισμα, το νιαούρισμα τους και το να τις παρατηρείς να παίζουν εξυπηρετεί ως διεγερτικό για πολλούς ασθενείς μου».

4. Κάνει υπεύθυνα τα παιδιά Μια γάτα στο σπίτι είναι σπουδαία ευθύνη για τα παιδιά. Η φροντίδα, το τάισμα και η εκπαίδευση της δεν είναι πάντα εύκολη δουλειά. Είναι σημαντικό να μιλήσετε στα παιδιά σας έτσι ώστε να γνωρίζουν την σημασία τους. Μην ξεχάσετε να ξεκαθαρίσετε ότι το ζώο δεν είναι παιχνίδι. Δεν πρέπει να την χτυπάνε, να την ρίχνουν κάτω ή να την τραβάνε από την ουρά. Ως ζωντανοί οργανισμοί πρέπει να τη σέβονται και να την αγαπούν. Τα κατοικίδια θα είναι πιο ευτυχισμένα αν τα παιδιά τα φροντίζουν σωστά.

5. Δεν χρειάζονται παρά πολύ φροντίδα Σε αντίθεση με αλλά ζώα, εκτός από τα εμβόλια και το φαγητό, οι γάτες δεν χρειάζονται πολλή φροντίδα. Είναι αρκετά καθαρά ζώα. Μόλις μάθουν να χρησιμοποιούν την άμμο τους, πάντα θα το κάνουν. Πάντα καθαρίζουν τον εαυτό τους και τα μικρά τους και δεν απαιτούν συνέχεια προσοχή. Απλώς χρειάζεται να τις κάνετε μπάνιο μια στο τόσο, βεβαιωθείτε ότι τις ταΐζετε με το σωστό φαγητό και μην ξεχνάτε τις επισκέψεις στον κτηνίατρο. Θυμηθείτε πως μια υγιής γάτα σημαίνει ένας υγιής άνθρωπος.

awakengr.com

Ψυχολογία

Πολλές φορές αποφεύγω να βιώσω τα συναισθήματά μου. Νιώθω το θυμό να με κυριεύει, αλλά ντρέπομαι να πω πώς νιώθω. Νιώθω άσχημα που θυμώνω. Τον κρατάω μέσα μου και το ρίχνω στο φαγητό, στο ποτό, στον ύπνο για να ανακουφιστώ. Κάνω ευχάριστα πράγματα για να ξεχαστώ. Μπορεί να κάνω κάτι χειρότερο, να ξεσπάω στα παιδιά μου, στο σύντροφό μου ή στον εαυτό μου, να με επικρίνω, να νιώθω ότι εγώ φταίω. Για να γλιτώσω απ’ όλο αυτό, μπορεί και να σταματήσω να έρχομαι σ’ επαφή με τον θυμό μου.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τη θλίψη. Όταν χάνω κάτι, όταν περνάω ένα χωρισμό, όταν αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα στη δουλειά ή με την υγεία μου, δικαιούμαι να νιώθω θλίψη. Επειδή όμως δεν αντέχω να νιώθω στεναχώρια, να την αποδέχομαι, να τη βιώνω και να κάνω υπομονή, πολεμώ το αρνητικό μου συναίσθημα.

Το καταχωνιάζω βαθιά στην ψυχή μου και πιέζω τον εαυτό μου να είναι χαρούμενος ή να κάνει ευχάριστα πράγματα. Η θλίψη όμως παραμένει βαθιά μέσα στην ψυχή μου και τη ροκανίζει… Και κάποια στιγμή μπορεί να γίνει κατάθλιψη, ν’ αρχίσω δηλαδή να βιώνω μια παρατεταμένη κατάσταση θλίψης που δεν ανταποκρίνεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζω στη ζωή.

Ο φόβος που νιώθω είναι κι αυτός φυσιολογικός. Όταν νιώθω ότι απειλούμαι, ότι κινδυνεύω, ο φόβος με βοηθά να παλέψω ή να το βάλω στα πόδια για να προστατέψω τον εαυτό μου. Αν έχω μάθει να μην έρχομαι σ’ επαφή με τα συναισθήματά μου, να τα αφουγκράζομαι και να τα αποδέχομαι, εκείνα μπορούν να πάρουν μια νευρωτική μορφή. Στην περίπτωση του φόβου είναι η φοβία.

Όταν έχω φοβία για το ύψος, το αεροπλάνο, το ασανσέρ, τα σκυλιά κτλ αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπάρχει αντικειμενικός κίνδυνος, αλλά εγώ δεν μπορώ να ελέγξω τις αντιδράσεις μου. Με πιάνει πανικός, ιδρώνω, η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή, νιώθω να χάνω το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια μου, νιώθω ότι πεθαίνω.

Ένα άλλο συναίσθημα που μπορεί να βιώνω είναι η ενοχή. Όταν κάνω κάτι κακό, μη ηθικό, νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου, νιώθω ντροπή και ενοχές. Οι ενοχές μπορούν να είναι προς όφελός μου γιατί με βοηθούν να ελέγχω τις παρορμήσεις και τα ένστικτά μου, ώστε να μπορώ να συνυπάρχω με τους άλλους ανθρώπους. Όταν κάνω κάτι λάθος, μπορώ να δεχτώ ότι είμαι άνθρωπος και έσφαλα, μπορώ να μετανιώσω και να ζητήσω συγνώμη. Αν δεν παραδεχτώ το λάθος μου και δεν με συγχωρήσω, ασυνείδητα αρχίζω να κατηγορώ τον εαυτό μου.

Η αυτοεπίκριση δημιουργεί ενοχικά συναισθήματα, και σιγά σιγά με οδηγεί στο να χάνω ολοένα και περισσότερο την αυτοεκτίμησή μου και ν’ ασπάζομαι έναν ενοχικό τρόπο σκέψης, να νιώθω δηλαδή ότι δεν αξίζω και ότι πάντα φταίω χωρίς να έχω κάνει κάτι κακό.

Ας αφεθώ λοιπόν στο να βιώνω τα αρνητικά συναισθήματα. Να μην τα διώχνω μακριά. Μπορώ να τα αποδεχτώ. Να νιώσω ότι είναι ανθρώπινα. Να αφήσω το χρόνο να τα μετριάσει, να τα γλυκάνει.

Να αφουγκραστώ τον εαυτό μου, να κατανοήσω γιατί νιώθει θυμό, μήπως έχει δίκιο; Μήπως νιώθει πληγωμένος;

Να μου δώσω το δικαίωμα στη λύπη και στο πένθος, να πάρω το χρόνο μου, να κλάψω, να θρηνήσω.

Να ακούσω τους φόβους μου, μήπως μου λένε ότι πρέπει να προστατέψω τον εαυτό μου;

Να δεχτώ τα λάθη μου, να νιώσω ότι είναι ανθρώπινα, και ότι έχω τη δυνατότητα να μετανιώσω και να ζητήσω συγχώρεση, ή να με συγχωρέσω που δεν είμαι τέλειος.

Χρειάζομαι να αφουγκραστώ, ν’ αγκαλιάσω, να κατανοήσω, να συγχωρέσω τον εαυτό μου για να μπορέσω να τον αγαπήσω έτσι όπως είναι, όπως νιώθει, με τα λάθη και τις ατέλειές του, κι έτσι μόνο θα ζω με γαλήνη και ψυχική ισορροπία.

Τουζλούκωφ Τατιάνα, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας (MSc)

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Συνεχώς ψάχνουμε να βρούμε τρόπους να εξελιχθούμε, να προχωρήσουμε μπροστά. Έχουμε στόχους και όνειρα και δεν θέλουμε μόνο να εκπληρώσουμε εκείνους τους στόχους, αλλά επίσης να το καταφέρουμε όσο πιο σύντομα μπορούμε. Κι αν έχουμε καταλάβει, όμως, τη διαδικασία λάθος; Κι αν εστιάζουμε πολύ στο «εγώ», χάνοντας την καλύτερη μέθοδο για να πετύχουμε την πολυπόθητη πρόοδο; Μήπως να σταματήσουμε για λίγο να σκεφτόμαστε τόσο πολύ τον εαυτό μας και να αρχίσουμε να περνάμε περισσότερο χρόνο, βοηθώντας τους άλλους;

«Βοηθώντας τους άλλους, θα μάθετε πώς να βοηθάτε και τους εαυτούς σας» – Aung San Suu Kyi

Μπορεί να μη σας πείθει αρχικά αυτή η μέθοδος (τουλάχιστον για όσους δεν είχαν παρόμοια εμπειρία μέχρι σήμερα), αλλά οι νέες έρευνες έχουν αρχίσει πλέον να δείχνουν ότι η ιδέα αυτή, δηλαδή το να εστιάζουμε στο να βοηθάμε τους άλλους για να προχωρήσουμε κι εμείς μπροστά, δεν είναι πια καθόλου παράλογη.

Πώς βοηθώντας τους άλλους, βοηθάμε και τους εαυτούς μας
Μία έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό ψυχολογίας Emotion ακολούθησε περίπου 500 συμμετέχοντες για μια περίοδο 6 εβδομάδων. Ο στόχος των ερευνητών ήταν να προσδιορίσουν αν τελικά το να βοηθάμε τους άλλους, μας κάνει καλό. Κάθε συμμετέχων εκτελούσε μία πράξη καλοσύνης είτε προς τον εαυτό του, είτε προς έναν άγνωστο, είτε ήταν μια απλή, ουδέτερη πράξη. Τα αποτελέσματα; Η ομάδα που εκτελούσε πράξεις καλοσύνης προς άλλους κατέληξε να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη συναισθηματική κατάσταση, επιδεικνύοντας περισσότερα θετικά συναισθήματα και λιγότερα αρνητικά, σε σύγκριση με τις άλλες δύο ομάδες.

Το συμπέρασμα της έρευνας είναι αρκετά αισιόδοξο: Οι άνθρωποι που παλεύουν να βρούνε την ευτυχία συνήθως στρέφονται αποκλειστικά προς τον εαυτό τους. Τα αποτελέσματα, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι θα ήταν πιο επιτυχημένοι σε πολλά επίπεδα, αν επέλεγαν να βοηθούν τον πλησίον τους. Υπάρχουν ακόμα και στοιχεία που υποστηρίζουν ότι βοηθώντας τους άλλους, μπορούμε ακόμα και τη σωματική μας υγεία να βελτιώσουμε. Οι πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι όταν ξοδεύουμε περισσότερο χρήματα σε άλλους, αντί σε εμάς, μπορούμε να μειώσουμε ακόμα και την αρτηριακή μας πίεση, όσο περίπου μπορεί η γυμναστική και ο παραδοσιακός διαλογισμός.

Αλλά τα οφέλη δε σταματούν εδώ. Ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε στο Ισραήλ και ονομάζεται Sahi φιλοδοξεί όλο και περισσότεροι έφηβοι να εκτελούν πράξεις καλοσύνης προς άλλους, ενώ παράλληλα ερευνητές εξετάζουν την επίδρασή τους στην ψυχική υγεία των συμμετεχόντων-εφήβων. Το εκπληκτικό είναι ότι οι έφηβοι που συμμετέχουν ήδη στο πρόγραμμα Sahi αναφέρουν ότι νιώθουν πιο αισιόδοξοι και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Επιπροσθέτως, έχουν αναπτύξει μεγαλύτερη ενσυναίσθηση προς άλλους, όπως και μεγαλύτερη αίσθηση της ανεξαρτησίας τους (που αποτελεί σπουδαίο παράγοντα επίτευξης ευτυχίας).

3 απλοί τρόποι να αρχίσετε να βοηθάτε τους άλλους- και να εξελιχθείτε κατά τη διαδικασία
Παρακάτω, προτείνονται ενδεικτικά κάποιοι εύκολοι τρόποι για να αρχίσετε να βοηθάτε τους άλλους και έτσι κατ’ επέκταση να βοηθήσετε και τους εαυτούς σας να εξελιχθούν:

1. Κάντε μια χάρη για κάποιον που γνωρίζετε
Θα μπορούσε να είναι κάτι απλό, όπως babysitting, το να δανείσετε λίγα χρήματα ή λίγο από το χρόνο σας, να πάτε κάποιον κάπου με το αμάξι σας ή απλά να είστε στο πλευρό κάποιου, όταν το χρειαστεί. Μια τέτοια πράξη δεν θα σας κάνει μόνο να νιώσετε υπέροχα, αλλά θα προετοιμάσει το έδαφος και για αργότερα, δημιουργώντας μια βάση αμοιβαιότητας, τα οφέλη της οποίας έχουν προαναφερθεί σε αυτό το άρθρο.

2. Προσφέρετε κοινωνικά
Μπορείτε επίσης να βοηθήσετε αγνώστους που χρειάζονται βοήθεια. Η κοινωνική προσφορά έχει πάρει πλέον πολλές εναλλακτικές μορφές. Υπάρχουν μέρη στις πόλεις μας, όπου μπορείτε για παράδειγμα να προπληρώσετε τον καφέ κάποιου που το χρειάζεται ή απλά να προσφέρετε μερίδες από το φαγητό σας, χωρίς βέβαια να ζητήσετε τίποτα σε αντάλλαγμα.

3. Αφιερώστε χρόνο στον εθελοντισμό
Κάθε μέρα, υπάρχουν αμέτρητες ομάδες σε κάθε κοινότητα που χρειάζονται εθελοντές για να βοηθήσουν στην επίτευξη των προγραμμάτων βοήθειάς τους. Αυτή είναι μια υπέροχη ευκαιρία, επειδή μπορείτε να επιλέξετε έναν σκοπό για τον οποίο νοιάζεστε βαθιά και έτσι όχι μόνο να βοηθήσετε τους άλλους, αλλά και να επηρεάσετε κατά πολύ και εσάς τους ίδιους με αυτή την κίνηση.

Οι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους είναι αμέτρητοι, οπότε μην περιορίζεστε απαραιτήτως στους παραπάνω. Αρχίστε να αλλάζετε τον τρόπο ζωής σας και θα δείτε πόσο σύντομα θα ωθήσετε και τον εαυτό σας προς τα εμπρός, προς την αυτό- εξέλιξη.

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

«Το να τολμήσεις να ορίσεις τα όριά σου, έχει να κάνει με το κουράγιο και την τόλμη να αγαπήσεις τον εαυτό σου, ακόμα κι αν ταυτόχρονα ρισκάρεις “να απογοητεύσεις” τους άλλους» – Brene Brown

«Βάζω όρια» είναι μία έκφραση που ακούμε πολύ συχνά και μάλιστα ακούμε «να του/της βάλεις όρια». Όρια – όπως το έχω αντιληφθεί ως πρόσωπο και επαγγελματίας – είναι όλα τα στοιχεία που σε καθορίζουν, που δηλώνουν ότι είσαι εσύ. Είναι όλες σου οι συμπεριφορές, τι σου αρέσει και τι όχι, τι αντέχεις και τι όχι, τι μπορείς και τι όχι, τι θέλεις και τι όχι, οι προσδοκίες, οι δυσκολίες, οι φοβίες, οι σκέψεις, οι πεποιθήσεις, οι αξίες, οι επιθυμίες, τα όνειρά σου, τα συναισθήματά σου και οι συναισθηματικές καταστάσεις μέσα στις οποίες βρίσκεσαι.

Από το τι χρώμα σου αρέσει μέχρι το ότι βλέπεις κάτι και συγκινείσαι, το ότι δεν αντέχεις για παράδειγμα ούτε τη θέα ενός φαγητού ή ότι λατρεύεις τη θάλασσα, το ότι μπερδεύεις τα λόγια σου όταν βιάζεσαι ή το ότι δυσκολεύεσαι να μπεις σε διαδικασία αντιπαράθεσης. Είναι κάθε τι μικρό ή μεγάλο, εξωτερικό ή εσωτερικό σου χαρακτηριστικό, που όταν τα βάλεις σαν κομμάτια ενός παζλ το ένα δίπλα στο άλλο, θα φτιάξουν εσένα, κάθε φορά στο εδώ και τώρα.

Ίσως λοιπόν σε αυτό το σημείο να έχει έρθει η στιγμή να κάνουμε μία αλλαγή. Ας αντικαταστήσουμε την έκφραση «βάζω όρια» με την καινούρια «δείχνω/αποκαλύπτω τα όριά μου». Και ας μείνουμε λίγο στο πόσο έχει γίνει αυτόματα πιο ξεκάθαρο, τι συμβαίνει με τα όριά μας. Αν λοιπόν τα όριά μου είναι όλα όσα είμαι (όλα μου τα σημεία φωτεινά και σκοτεινά, εύκολα και δύσκολα…), ξεκινάμε με το δεδομένο ότι υπάρχουν ήδη, άρα δεν τα βάζω κάπου, γιατί είναι κάπου, σ΄εμένα, είναι εγώ, είμαι εγώ.

Το δεύτερο σημείο που αξίζει να τονίσουμε είναι ότι για να τα δείξω στον άλλο, χρειάζεται πρωτίστως να τα έχω αναγνωρίσει -ως ένα βαθμό τουλάχιστον- εγώ, να είμαι δηλαδή σε επαφή μ΄εμένα για να ξέρω τι μου συμβαίνει κάθε στιγμή, ώστε να μπορώ να το επικοινωνήσω στον άλλο.

Και εδώ βρίσκεται το κομβικό σημείο της αυτοαποκάλυψης που δεν είναι εύκολο αλλά δεν είναι και δύσκολο, αρκεί να ξέρω πώς να το κάνω (ευτυχώς αυτό υπάρχει τρόπος να το μάθει κάποιος τώρα πια μέσα από προγράμματα coaching επικοινωνίας) και να τολμήσω να το κάνω. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί ότι το πιο δύσκολο κομμάτι με τα όρια είναι να μάθει να λέει «όχι», «δεν θέλω», «δεν μπορώ». Και από εκεί συνήθως ξεκινά, να μάθει δηλαδή να λέει «όχι».

Πραγματικά είναι μία δύσκολη διαδικασία αυτή του να μάθει κάποιος να λέει «όχι», γιατί προφανώς του είναι ξένη, δεν την έχει μάθει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ίσως μάλιστα να θεωρείς – επειδή αυτή η δυσλειτουργική πεποίθηση έχει χτιστεί μέσα σου για κάποιους λόγους – ότι είναι «κακό ή εγωιστικό», ή ότι δεν δείχνει σεβασμό, και μη αποδεκτό ένα καλό παιδί να λέει όχι. Είναι ένα μεγάλο θέμα από μόνο του αυτό αλλά επί του παρόντος ας στρέψουμε την προσοχή μας σε κάτι άλλο εξίσου πολύ σημαντικό.

Όρια δεν είναι μόνο τα «όχι» σου! Αξίζει να έχεις στο μυαλό σου ότι όρια είναι και τα «ναι» σου, τα «θέλω» σου, τα «μπορώ» σου, τα «χρειάζομαι», «έχω ανάγκη…» σου! Και είναι πολύ εντάξει να τα εκφράζεις! Έχεις αναρωτηθεί πόσο εύκολο σου είναι να ζητήσεις κάτι για σένα; Να διεκδικήσεις χρόνο, κάποιο υλικό αγαθό, οτιδήποτε χρειάζεσαι να έχεις, να πάρεις, με σκοπό να ικανοποιήσεις κάποια ανάγκη ή επιθυμία σου, για να βιώσεις χαρά, ικανοποίηση, απόλαυση;

Ή νιώθεις ότι θα το ζητιανέψεις, έχεις ενοχές, μήπως φοβάσαι ότι τελικά δεν θα στο δώσουν, ή ανησυχείς ότι θα δημιουργηθεί ένταση και φασαρία που δεν αντέχεις, μήπως είναι και πάλι «εγωιστικό» να ικανοποιείς και τις δικές σου ανάγκες, μήπως είναι «κακό» να νιώθεις απόλαυση, ικανοποίηση, χαρά; Αισθάνεσαι ίσως ότι δεν αξίζεις να ζητήσεις; Και βέβαια όλα αυτά είναι πολύ εντάξει να τα νιώθεις γιατί προφανώς έτσι, μ΄αυτές τις πληροφορίες έχεις χτίσει μέσα σου μεγαλώνοντας, τις πεποιθήσεις που καθορίζουν τον τρόπο που λειτουργείς και υπάρχεις σήμερα.

Αν δώσεις όμως σημασία στο πώς νιώθεις κάθε φορά που αφήνεις μία σου ανάγκη ακάλυπτη, θα διαπιστώσεις ότι ο εαυτός σου θα αντιδράσει το πιο πιθανό με θυμό αρχικά. Αν δώσεις προσοχή στον θυμό σου θα δεις ίσως ότι εκεί μαζί του κρύβεται και ματαίωση και λύπη… Αυτά, τα συναισθήματα δηλαδή, είναι και σε κάθε περίπτωση οι ενδείξεις ότι πλήττονται τα όριά σου, ότι μένουν ανεκπλήρωτα, ακάλυπτα, σε εκκρεμότητα.

Το να δείχνεις και όσα θέλεις, όσα έχεις ανάγκη και ό,τι χρειάζεσαι εκτός από ό,τι δεν θέλεις, είναι δικαίωμα και ταυτόχρονα υποχρέωση προς τον εαυτό σου.

Κανείς άλλος έξω από εσένα δεν μπορεί να γνωρίζει και τελικά να καλύψει τις δικές σου ανάγκες, επιθυμίες και όνειρα. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μαντεύει τι χρειάζεσαι είτε σε επίπεδο ατομικών αναγκών είτε σε επίπεδο αναγκών μέσα στις σχέσεις σου. Εσύ είσαι υπεύθυνη/ος να διεκδικείς για σένα ό,τι θέλεις και ο άλλος για τον εαυτό του. Σαφώς υπάρχει η πιθανότητα να ακούσεις εσύ «όχι» ως απάντηση όταν ζητάς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ζητήσεις, εξάλλου χρησιμοποίησα τη λέξη «πιθανότητα», όχι «βεβαιότητα». Ποιος ξέρει τι θα συμβεί, πριν να συμβεί;!

Άσε λοιπόν τα σενάρια κινδυνολογίας στην άκρη και ζήτα αυτό που χρειάζεσαι όσο πιο ευθέως και ξεκάθαρα μπορείς, είτε από τον εαυτό σου είτε από κάποιον άλλο. Όταν ο άλλος είναι ενήμερος για όσα χρειάζεσαι, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να τα έχεις. Μπορείς, αν θέλεις να ξεκινήσεις καταγράφοντας αρχικά τι χρειάζεσαι, τι θέλεις και με τον δικό σου ρυθμό και τρόπο, να αρχίσεις να προσπαθείς να τα πετύχεις στον βαθμό που μπορείς κάθε φορά. Αυτό είναι και ένα σημαντικό κλειδί στη διαδικασία, να μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους, να αποδέχεσαι και να βρίσκεις αξία σε ό,τι κάνεις, με τον ρυθμό και τον τρόπο που το κάνεις.

Επίτρεψε στον εαυτό σου να αυτοαποκαλύπτεται και ως πρόσωπο που έχει και ανάγκη να παίρνει και όχι μόνο να δίνει! Να θυμάσαι, ότι η ευθύνη για τη ζωή σου και την ποιότητά της βρίσκεται αποκλειστικά στα δικά σου χέρια και ότι είσαι απόλυτα επαρκής για να ζεις, όπως αγαπάς και ονειρεύεσαι, αρκεί να σου το αναγνωρίσεις και να το πιστέψεις!

 Ειρήνη Σταμπολάκη

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Συχνά αναφέρονται και ως «Ιερά Στεφάνια».

Οι ονειροπαγίδες των Οτζίμπουε παραδοσιακά χρησιμοποιούταν ως φυλαχτά για να προστατεύσουν τους ανθρώπους όταν κοιμούνταν, συνήθως τα παιδιά, από κακά όνειρα και εφιάλτες. Οι ιθαγενείς της Αμερικής πιστεύουν πως ο νυχτερινός αέρας είναι γεμάτος με όνειρα, καλά και κακά. Όταν την κρεμάμε πάνω από το κρεβάτι σε ένα μέρος που το πρωινό φως του ήλιου τη χτυπά, η ονειροπαγίδα προσελκύει και πιάνει όλων των ειδών όνειρα και σκέψεις στα δίχτυα της.

Τα καλά όνειρα περνάνε από μέσα και απαλά πέφτουν από τα φτερά για να αναπαύσουν αυτόν που κοιμάται από κάτω.

 

Τα κακά όνειρα ωστόσο πιάνονται στον προστατευτικό ιστό της, καταστρέφονται και καίγονται από το φως της μέρας. Διαλέξτε μια ονειροπαγιδα και θα σας πούμε κάτι για την προσωπικότητα σας Είστε συντηρητικοί και αξιόπιστοι. Εμπιστεύεστε αρκετά τους άλλους αν και στην αρχή είστε πολύ προσεκτικοί μέχρι να σιγουρευτείτε για το άλλο άτομο. Ταυτόχρονα, έχετε την βαθιά ανάγκη του να σας εμπιστεύονται οι άλλοι. Δεν είστε παρορμητικοί ή αυθόρμητοι- πάντα σκέφτεστε πριν μιλήσετε ή πράξετε και κάνετε τα πάντα με τον δικό σας ρυθμό και χρόνο.

Θέλετε χρόνο για να επεξεργαστείτε και να μοιραστείτε τα συναισθήματα σας.

1. Είστε γνήσιοι και ειλικρινείς και παίρνετε τις ευθύνες σας στα σοβαρά. Γενικά είστε ήρεμοι εκτός αν αναλάβουν τα συναισθήματα σας-τότε μπορείτε να γίνετε κακόκεφοι και υπερβολικά συναισθηματικοί ή ψυχροί και αδιάφοροι. Είστε ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων και νοιάζεστε για τον κύκλο των κοντινών σας φίλων. Ενώ είστε φιλικοί και κοινωνικοί, προτιμάτε την παρέα των κοντινών σας φίλων.

Είστε «σωτήρας» και σας αρέσει όταν σας χρειάζονται αλλά ένα από τα μαθήματα που πρέπει να μάθετε είναι πρώτα να αγαπάτε τον εαυτό σας- ζείτε με την καρδιά σας και πάντα είστε απασχολημένοι με το να δίνετε προτεραιότητα στις ανάγκες των άλλων. Μπορείτε να γίνετε άκαμπτοι- σας αρέσει να μένετε σε αυτό που σας είναι οικείο και σας είναι δύσκολο να ξεφύγετε από την πορεία σας. Από πείσμα τα κάνετε όλα με τον δικό σας τρόπο ακόμα και αν υπάρχει κάποιος καλύτερος. Χρειάζεται να έχετε μια σειρά στους χώρους που ζείτε και εργάζεστε- η ακαταστασία σας καταβάλλει.

2. Το βασικό χαρακτηριστικό σας είναι η ισότητα, εννοώντας την δικαιοσύνη, την αμεροληψία, την ουδετερότητα και την ανεξαρτησία. Ανάκλαση, αφύπνιση, ανάπτυξη και δημιουργικότητα. Δεν μπορείτε να κρυφτείτε πίσω από αυτά καθώς ενισχύουν τα πάντα στον δρόμο σας. Δίνετε προστασία και ενθάρρυνση, προσφέροντας μια αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας, άνεσης και ελπίδας, συμβάλλοντας στην ανακούφιση των συναισθηματικών διαταραχών. Μερικές φορές έχετε αισθήματα απομόνωσης και κενότητας.

Μπορούν να είναι τόσο πρωτόγονα, που σας κάνουν να νιώθετε πως δεν μπορείτε να κάνετε ούτε μια κίνηση, από φόβο να τα ανατρέψετε ή να δημιουργήσετε ένα χάος. Σας χαρακτηρίζουν η αθωότητα, η καθαρότητα, η καθαριότητα, η ισότητα, η ολότητα, η απλότητα, η αυτάρκεια, η αγνότητα και τα νέα ξεκινήματα.

3. Είστε ζεστοί, αισιόδοξοι, εξωστρεφείς και συχνά επιδεικτικοί. Είστε φιλικοί, με καλοσύνη και ένα γενικά ένα ευχάριστο άτομο. Είστε κατηγορηματικοί και αποφασισμένοι παρά επιθετικοί- το να έχετε μια προσωπικότητα με χρώμα πορτοκαλί σημαίνει ότι είστε πιο ανοιχτόκαρδοι. Ευδοκιμείτε με την κοινωνική επαφή και με τις κοινωνικές συγκεντρώσεις, που συνδυάζουν όλους τους τύπους. Καθώς έχετε προσωπικότητα με πορτοκαλί χρώμα απολαμβάνετε την διασκέδαση και τον σχεδιασμό όλων των κοινωνικών διοργανώσεων- οι «πορτοκαλί» άνθρωποι είναι η ψυχή των πάρτι, οι ανεμπόδιστοι ερμηνευτές! Συχνά είστε αυτός που μιλά πιο δυνατά σε μια ομάδα.

Ενώ είστε γοητευτικοί και κοινωνικοί τείνετε να επιδεικνύεστε. Παίρνετε μεγάλη ικανοποίηση όταν βοηθάτε τους ανθρώπους και σας θεωρούν έμπνευση λόγω της ζωτικότητας και της θετικής ενέργειας σας. Είστε ανεκτικοί και αποδέχεστε τους άλλους όπως είναι. Σας αρέσει να αλληλεπιδράτε μαζί τους, κινητοποιείστε από αυτά που σκέφτονται ή δεν σκέφτονται οι υπόλοιποι και πάντα προσπαθείτε να συγκριθείτε μαζί τους. Χρειάζεστε άτομα γύρω σας- το να είστε μόνοι για πολύ σας κάνει καταθλιπτικούς και τότε επιτρέπετε στην αρνητικότητα να σας καταπνίξει.

4. Είστε ευαίσθητοι και συμπονετικοί, υποστηρικτικοί και σκέφτεστε τους άλλους πριν από εσάς. Είστε το άτομο στο οποίο έρχονται οι άλλοι όταν χρειάζονται βοήθεια. Το ότι σας χρειάζονται σας κινητοποιεί αλλά μερικές φορές οι άνθρωποι σας εκμεταλλεύονται. Είστε ευγενικοί και ελεύθερο πνεύμα. Τα συναισθήματα σας πηγάζουν από βαθιά μέσα σας και είστε αρκετά ευαίσθητοι στα κακόβουλα σχόλια των άλλων, αν και δεν το δείχνετε. Έχετε μια γαλήνια και ήρεμη ποιότητα και αξιοπρέπεια. Οι άνθρωποι έλκονται από την χαρισματική και θελκτική ενέργεια σας. Συνήθως είστε εσωστρεφείς παρά εξωστρεφείς και ίσως δίνετε την εντύπωση πως είστε ντροπαλοί αν και αυτό δεν ισχύει. Είστε δημιουργικοί και σας αρέσει η ατομικότητα στις περισσότερες προσπάθειες σας, συμπεριλαμβανομένου τα ρούχα και την διακόσμηση του σπιτιού σας- αγαπάτε το ασυνήθιστο. Είστε ιδεαλιστές και συχνά μη πρακτικοί, με πολλή φαντασία, με όνειρα για ένα μελλοντικό ιδανικό κόσμο όπου αποκλείετε την άσχημη πλευρά της πραγματικότητας- τείνετε να βλέπετε τη ζωή ρόδινα. Οι άνθρωποι που δεν σας καταλαβαίνουν μερικές φορές νομίζουν ότι είστε εκκεντρικοί επειδή ξοδεύετε πολύ χρόνο στον φανταστικό σας κόσμο.

5. Το κύρος και η δύναμη είναι σημαντικά για σας. είστε ανεξάρτητοι, ισχυρογνώμονες, αποφασισμένοι και σας αρέσει να έχετε τον έλεγχο του εαυτού σας και των καταστάσεων. Δεν είστε συναισθηματικοί και δίνετε την εντύπωση ενός αξιοπρεπή και εκλεπτυσμένου ατόμου που έχει τον πλήρη έλεγχο- αυτό συχνά είναι μια πρόσοψη καθώς ίσως νιώθετε λίγο ανασφαλείς σε μια παρέα από καλλιεργημένους ανθρώπους της ανώτερης τάξης. Σας αρέσει να κρατάτε τους ανθρώπους σε απόσταση, να προστατεύετε τα συναισθήματα σας και να δημιουργείτε ένα αδιαπέραστο φράγμα ανάμεσα στον εαυτό σας και στους άλλους. Μπορεί να αναζητάτε προστασία από την αρνητικότητα που σας περιβάλλει. Ελπίζετε να δημιουργήσετε μια αύρα μυστηρίου και ίντριγκας. Μπορεί επίσης να περνάτε από ένα στάδιο αυτό-άρνησης, όπου δεν επιτρέπετε στην ευχαρίστηση και στη χαρά να μπουν στη ζωή σας. Κρατάτε πράγματα μέσα σας και δεν είστε καλοί στο να τα μοιράζεστε με τους άλλους, πιθανώς λόγω φόβου. Είστε μεθοδικοί στη δουλειά σας και διασφαλίζετε πως όλα έχουν ολοκληρωθεί όπως απαιτείται μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

awakengr.com

Ψυχολογία

Οι έξι αλήθειες του Ηράκλειτου που θα σας απελευθερώσουν

«Εξερεύνησα τον εαυτό μου», λέει ο Ηράκλειτος, ο οποίος δεν υπήρξε μαθητής κανενός. Αναζήτησε την αλήθεια για τη ζωή βαθιά μέσα στο μυαλό του, εξέτασε προσεκτικά τα δεδομένα που του έδωσαν οι πέντε αισθήσεις του και κατέγραψε τις διαπιστώσεις του, με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο που δεν θυμίζει κανέναν άλλον.

1. «Ο αυτοέλεγχος είναι η σημαντικότερη αρετή και σοφία είναι να λέει κάποιος την αλήθεια και να ενεργεί σύμφωνα με τη φύση, αφού αποκτήσει βαθιά γνώση γι’ αυτήν» «Ποια είναι η θέση μου στο σύστημα που ζω, ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου, σε τι μοιάζω και ως προς τι διαφέρω από τους άλλους γύρω μου; Τι θεωρώ σημαντικό, τι με αφήνει αδιάφορο, τι με διασκεδάζει και τι με κάνει να πλήττω;». Οι απαντήσεις σε αυτά και παρόμοια ερωτήματα αποκαλύπτουν το «ποιος είμαι». Όχι αυτό που μου αρέσει να δείχνω, αλλά αυτό που στ’ αλήθεια είμαι. Η αποδοχή της αλήθειας είναι το πρώτο μεγάλο βήμα. Ανακαλύπτοντας βέβαια τον εαυτό μου, δεν λύνω τα μυστήρια του κόσμου, δεν δίνω απαντήσεις σε ζητήματα που αφορούν όλους τους ανθρώπους. Αναγνωρίζω απλώς ένα μέρος του συνόλου, εμένα. Πώς αυτό με βοηθά να κατανοήσω το σύνολο, δηλαδή, να γίνομαι κατανοητός και να κατανοώ αυτό που συμβαίνει γύρω μου;

2. «Εκείνα που αποκαλύπτει ο Λόγος δεν τα κατανοούν όταν κατά τύχη τα συναντήσουν, ούτε τα μαθαίνουν όταν τους τα διδάξει κάποιος, νομίζουν όμως πως τα γνωρίζουν» Σύμφωνα με τον Ηράκλειτο, υπάρχει ένας ρυθμιστικός παράγοντας του κόσμου, ένα κοινό διανοητικό μονοπάτι στο οποίο βαδίζουμε όλοι, παρά τις ιδιαιτερότητές μας και τους διαφορετικούς προορισμούς μας. Αν αγνοούμε την ύπαρξή του, βαδίζουμε έξω από τον δρόμο, κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας χωρίς ποτέ να πηγαίνουμε κάπου. Αυτή η, ας την πούμε, διανοητική Αρχή είναι η ίδια για όλους τους ανθρώπους, όπου και όπως και αν ζουν και ονομάζεται Λόγος. Ο Ηράκλειτος δεν συνήθιζε να δίνει ορισμούς, κι έτσι δεν μας δίνει μία αναλυτική περιγραφή του Λόγου. Μας δίνει όμως σημάδια και μας καθοδηγεί στην αναζήτηση.

Πριν δούμε αυτά τα σημάδια, μπορούμε να μάθουμε πολλά από την ίδια τη λέξη που χρησιμοποιεί για να ονομάσει αυτή την Αρχή. Διότι, ο Λόγος είναι μία λέξη που φέρει πολλές σημασίες. Και όταν ενώνεται με άλλες λέξεις, οι σημασίες αυτές πολλαπλασιάζονται. Άκου, μίλα, κρίνε και σκέψου Λόγος είναι τα λόγια, αυτό που λέμε και αυτό που γράφουμε για να επικοινωνήσουμε με τους άλλους. Και όταν μιλώ με κάποιον άλλον κάνω διάλογο, ενώ σε κάθε τι που λέω υπάρχει αντίλογος. Ανακαλύπτουμε λοιπόν τους κανόνες του κοινού Λόγου συζητώντας και ακούγοντας ή διαβάζοντας. Λόγος είναι και ο υπολογισμός, αυτό που σήμερα ονομάζουμε αναλογία. Η αναλογία μού επιτρέπει να συγκρίνω δύο απόψεις ή δύο καταστάσεις, να βρω ομοιότητες και διαφορές, κι έτσι να κάνω μία εκτίμηση, να κρίνω. Αυτή η διαδικασία με αναγκάζει να συλλογίζομαι. Λόγος επίσης ονομάζεται η αιτία. Όταν λέμε «για ποιον λόγο μου μίλησε έτσι;» αναρωτιόμαστε για την αιτία.

Η αναζήτηση της αιτίας πίσω από τα γεγονότα και τις προθέσεις, μας βοηθά να έχουμε μία καθαρή εικόνα για ό, τι συμβαίνει γύρω μας, και φυσικά αποτελεί μέρος της προηγούμενης διαδικασίας, του συλλογισμού. Λόγος λέγεται και η λογική, η οποία τελικά είναι το ζητούμενο. Ο σκοπός είναι να αναγνωρίσουμε την λογική σύνδεση των πραγμάτων, ώστε να μην παραδέρνουμε μέσα σε φαντασιοπληξίες που δεν ωφελούν σε τίποτα. Όταν ο Ηράκλειτος μας παροτρύνει να συμβαδίσουμε με τον παγκόσμιο Λόγο, μας προτρέπει να γίνουμε λογικοί. Να μην αφήνουμε να μας κατευθύνει το παράλογο, αλλά να σχηματίζουμε τεκμηριωμένη άποψη. Πώς μπορεί κάποιος να μάθει τι ακριβώς αποκαλύπτει ο Λόγος; Ο Ηράκλειτος λέει πως, δυνητικά, όλοι έχουμε πρόσβαση σε αυτόν. Όπως θα διαπιστώσετε όμως στη συνέχεια, στην πραγματικότητα μπορούν να τον ανακαλύψουν μόνο εκείνοι που έχουν διάθεση να εξερευνήσουν τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους. Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τον Λόγο επειδή «ο καθένας ζει σαν να έχει δική του άποψη», αδιαφορώντας για το σύνολο μέσα στο οποίο ανήκει. Εκείνος όμως που είναι διατεθειμένος να κάνει αυτή την εξερεύνηση (γιατί μόνο έτσι μαθαίνεται ο Λόγος), θα πρέπει να αποδεχτεί ορισμένες αλήθειες, τις οποίες συχνά προτιμάμε να μην σκεφτόμαστε.

3. «Δύο φορές κανείς δεν μπορεί να μπει στο ίδιο ποτάμι» Να μην εγκλωβιζόμαστε σε μία ψευδαίσθηση σταθερότητας. Δημιουργούμε αυτή την ψευδαίσθηση επειδή δεν βλέπουμε τις συνεχείς αλλαγές στις οποίες υπόκεινται τα πάντα γύρω μας. Αναλογιστείτε την έκπληξη όταν συναντάτε έναν παιδικό σας φίλο που τώρα είναι μεσόκοπος. Έχετε διανύσει και εσείς τον ίδιο χρόνο, και όμως, σαν να περιμένατε να τον δείτε όπως τον αφήσατε και αναρωτιέστε «μα πώς μεγάλωσε τόσο;» Και τότε σας κατακλύζει αυτή η βαθιά μελαγχολία και η απορία «πόσο πιο όμορφα ήταν παλιά», «πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός», «που είναι οι παλιές, καλές ημέρες» και άλλα τέτοια στενάχωρα. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας πως κανείς δεν μένει ίδιος, ούτε σωματικά ούτε ψυχικά ούτε διανοητικά. Ο παιδικός σας φίλος θα είναι πάντα ο ίδιος άνθρωπος, με το ίδιο όνομα, αλλά κάθε στιγμή που περνάει διαμορφώνεται σε έναν διαφορετικό άνθρωπο. Και φυσικά, το ίδιο συμβαίνει και σε εμένα και σε εσάς. Αυτή η συνεχής τροποποίηση των ανθρώπων, των συνθηκών και του φυσικού κόσμου γύρω μας, είναι στον μεγαλύτερο βαθμό ανεξάρτητη από εμάς. Το να απαιτούμε τον πλήρη έλεγχο στα πάντα ή να μας τρομοκρατεί κάθε αλλαγή που διαπιστώνουμε, είναι πηγές περιττού άγχους.

4. «Η δικαιοσύνη είναι διαμάχη και τα πάντα διαμορφώνονται με την διαμάχη και την ανάγκη» Η διαμάχη αυτή συμβαίνει ανάμεσα σε αντίθετα στοιχεία, είναι αυτή που προκαλεί την αέναη αλλαγή στον κόσμο και μέσω αυτής συντηρείται η ισορροπία. Η φαινομενική γαλήνη κρύβει στο βάθος έναν πόλεμο που δεν σταματά ποτέ και στον οποίο καμία από τις αντίθετες δυνάμεις δεν επικρατεί τελικά. Γιατί, αν συνέβαινε να επικρατήσει η μία από τις δύο, ο κόσμος θα κατέρρεε. Έτσι λειτουργεί και η ανθρώπινη κοινωνία, και αν ο Ηράκλειτος έχει δίκιο, τότε ένας κόσμος χωρίς συγκρούσεις και ταραχές, σε κατάσταση απόλυτης γαλήνης δεν είναι εφικτός. Αν έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε μία τέτοια εξέλιξη, ο χρόνος θα μας διαψεύσει. Φυσικά, κάπου στο βάθος του μυαλού μας το γνωρίζουμε, αλλά έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε πως υπάρχει τρόπος να γλυτώσουμε από τις ενοχλητικές εντάσεις σε διάφορους τομείς. Καιρός να επικεντρωθούμε στο πώς θα τις διαχειριζόμαστε αντί απλώς να παρακαλάμε να εξαφανιστούν. Ο Ηράκλειτος δεν πίστευε πως κάποια θετική ενέργεια ή κάποια θεότητα θα έρθει να μας σώσει από τα δύσκολα. «Θεός για τον άνθρωπο είναι το ήθος του», έλεγε, επειδή ήταν πεπεισμένος πως αυτή η παγκόσμια ρυθμιστική Αρχή, ο Λόγος, θα φροντίσει βέβαια να ισορροπήσει μία κατάσταση που διαταράσσει την τάξη, αλλά δεν είναι βέβαιο πως η λύση που θα δώσει θα σας αρέσει. Διότι, για τον θεό (όπως τον εννοεί ο Ηράκλειτος) «τα πάντα είναι καλά και όμορφα και δίκαια, οι άνθρωποι όμως εκλαμβάνουν κάποια ως άδικα και κάποια ως δίκαια»

5. «Αδυνατούν να παρατηρήσουν όσα συμβαίνουν την ώρα που είναι ξύπνιοι, όπως ακριβώς ξεχνούν τα όνειρα που βλέπουν όταν κοιμούνται» Σε άλλο απόσπασμα ο Ηράκλειτος λέει πως όταν είμαστε ξύπνιοι τελούμε όλοι κάτω από τον ίδιο νόμο, δηλαδή μοιραζόμαστε μία κατάσταση κοινή σε όλους, ενώ όταν κοιμόμαστε, ο καθένας βυθίζεται σε έναν αποκλειστικά δικό του κόσμο. Κανείς δεν μπορεί να μοιραστεί μαζί μας το ίδιο όνειρο, έτσι δεν είναι; Κατά τη διάρκεια της ημέρας όμως, μία τόσο απόλυτη απομόνωση δεν είναι εφικτή. Επειδή, λοιπόν, θέλοντας και μη μοιραζόμαστε όλοι τον κοινό μας κόσμο έχουμε την ευκαιρία να συλλάβουμε και τον κοινό μας Λόγο, που είναι και ο τελικός στόχος. Πώς; Ο Ηράκλειτος δεν προτείνει κάποια μέθοδο διαλογισμού ούτε κάποια προσευχή. Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν προτείνει τίποτα. Σημειώνει μόνο πως το μόνο μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας για να προσεγγίσουμε τον άυλο λόγο είναι οι αισθήσεις μας. Ό, τι ακουμπάμε, ό,τι ακούμε, μυρίζουμε, γευόμαστε, αλλά κυρίως ό,τι βλέπουμε μας δίνει πληροφορίες για το περιβάλλον μας. Και κάθε τέτοια πληροφορία περιέχει λίγη από τη γνώση που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε τον Λόγο. Αρκεί να συνειδητοποιούμε έστω και για λίγο αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, γιατί έτσι εκπαιδεύουμε τακτικά τη λογική μας ικανότητα. Απαθανατίστε κάθε μικρή στιγμή της ζωής σας Σκεφτείτε πόσο χρόνο περνάμε κάθε μέρα επαναλαμβάνοντας αυτόματα κάποιες καθημερινές κινήσεις, χωρίς να συνειδητοποιούμε τι ακριβώς κάνουμε. Κάθε φορά που αναρωτιέστε αν κλειδώσατε την πόρτα φεύγοντας από το σπίτι, συμβαίνει επειδή την ώρα που κλειδώνατε δεν συμμετείχατε στην ενέργεια αυτή συνειδητά. Κοιτούσατε, αλλά δεν βλέπατε το χέρι να κλειδώνει την πόρτα. Αυτός ο αυτοματισμός δεν μας επιτρέπει να μελετήσουμε κάθε νέα πληροφορία που εμφανίζεται. Κλεινόμαστε σε έναν κόσμο εσωτερικό, μοναχικό, σαν αυτόν που ζούμε την ώρα που κοιμόμαστε. Αν δοκιμάσετε να κάνετε συνήθειά σας να σταματάτε πότε-πότε, για λίγα έστω δευτερόλεπτα, να παρατηρήσετε τον εαυτό σας, τα σπίτια και τα δέντρα στη διαδρομή που κάνετε κάθε μέρα, τις λεπτομέρειες στο δωμάτιο που εργάζεστε, τους άλλους ανθρώπους γύρω σας, θα παρατηρήσετε ένα σωρό πράγματα που σας είχαν διαφύγει. Λίγα μόνο δευτερόλεπτα, δύο-τρεις φορές την ημέρα αν επιδιώξετε να το κάνετε αυτό, σιγά-σιγά θα σας γίνει συνήθεια. Αυτός είναι ένας τρόπος να συνεργαζόμαστε συνειδητά με τις αισθήσεις μας, ώστε να συμβαδίζουμε με όσα γίνονται, όσα αλλάζουν γύρω μας και να μαθαίνουμε από αυτά. Όπως το σώμα μας εκπαιδεύεται να κινείται σεβόμενο τους φυσικούς νόμους, έτσι και το μυαλό μας, μέσω των αισθήσεων εκπαιδεύεται να λειτουργεί συντονισμένο με τον Λόγο.

6. «Αυτόν τον κόσμο, που για όλους είναι ο ίδιος, δεν τον έπλασε κανένας από τους θεούς ή από τους ανθρώπους, αλλά ήταν είναι και θα είναι πάντα αείζωον πυρ, που ανάβει και σβήνει με μέτρο»

Τι είναι τελικά αυτός ο Λόγος; Είναι ο νόμος που διέπει τον κόσμο. Δεν είναι ένας θεός – πρόσωπο, δεν δημιουργεί τίποτα, δεν επεμβαίνει για λογαριασμό μας. Ρυθμίζει, αλλά δεν καθορίζει. Είναι όπως ο διευθυντής μίας ορχήστρας, ο οποίος ούτε έχει γράψει τη μουσική ούτε παίζει ο ίδιος κάποιο όργανο.

Φροντίζει μόνο για την αρμονική απόδοση του κομματιού. Εσείς κι εγώ είμαστε μέλη της ορχήστρας, παίζουμε το όργανο που εμείς επιλέγουμε, μελετάμε το κομμάτι, αλλά, αν θέλουμε η μουσική που παράγουμε να δένει αρμονικά με τη μουσική των άλλων, πρέπει να αναγνωρίζουμε τη σημασία των κινήσεων του μαέστρου. Εκτός ορχήστρας μπορούμε να παίζουμε τη δική μας μουσική όπως μας αρέσει, αλλά με ένα μόνο όργανο ποτέ δεν θα πετύχουμε το πλήρες αποτέλεσμα μίας ορχήστρας. Αν η ζωή μας βαλτώσει στην πλήξη της καθημερινότητας ή γίνεται κάθε μέρα πιο ενδιαφέρουσα και ικανοποιητική, εξαρτάται από εμάς. Οι νόμοι του κόσμου δεν αλλάζουν. Εμείς πρέπει να εναρμονιστούμε μαζί τους.

Ηράκλειτος

Ο Ηράκλειτος έζησε 60 χρόνια, όλα στην πατρίδα του την Έφεσο, πόλη στα παράλια της Μ. Ασίας, στην οποία τότε κατοικούσαν Έλληνες. Στα τέλη του 6ου αιώνα, η πόλη ήταν υπό περσική κατοχή, αλλά, διατηρούσε μία σχετική αυτονομία. Αν και αριστοκρατικής καταγωγής (ήταν απόγονος του ιδρυτή της Εφέσου) δεν επεδίωξε την πλούσια και ένδοξη ζωή που του εξασφάλιζε η καταγωγή του, αλλά προτίμησε την απομόνωση και τον στοχασμό. Έμεινε στην ιστορία ως ο σκοτεινός φιλόσοφος, που εσκεμμένα διατύπωνε τη σκέψη του με ασάφεια, ώστε να μπορούν να τον κατανοήσουν μόνο οι λίγοι, οι εκλεκτοί.

Ίσως όμως το έκανε γιατί γνώριζε πως μαθαίνει μόνο όποιος θέλει να μάθει, και πως μαθαίνει κάποιος καλύτερα εκείνα που ανακαλύπτει μόνος του. Ως σοφός δάσκαλος, εκείνος μας έδειξε πού πρέπει να σκάψουμε για να βρούμε τον θησαυρό που πρώτος εκείνος ανακάλυψε.

Πηγή: grethexis.com

Πηγές φωτογραφιών: Ηράκλειτος, wikipedia.org angelladagenhart0@pixabay Riedelmeier@pixabay skeeze@pixabay PublicDomainPictures@pixabay Peggy_Marco@pixabay musicmum41@flickr

 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.awakengr.com/exi-alithies-tou-iraklitou-pou-tha-sas-apeleftherosoun/

Ψυχολογία

Μαρίας Γεωργίου

Αυτό που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει και να πιστέψει πως κάποτε ήσουνα κι εσύ ενας φυσιολογικός άνθρωπος. Αυτό που κανείς, όσο κοντινός σου και να είναι, δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ. Πως κι εσύ κάποτε γυρνούσες στα μπαράκια μέχρι τις 3 τα ξημερώματα, ότι κι εσύ χόρευες έστω κι αν δεν έπινες πολύ, ότι κι εσύ είχες όνειρα (θα μπορούσες να τα πεις και άπιαστα), πως κι εσύ είχες πείσμα, είχες θάρρος, είχες δύναμη, είχες φιλοδοξίες, ένιωθες ζωντανή κάθε μέρα, κάθε στιγμή.

Πως κι εσύ γελούσες με ηλίθια αστεία, κι εσύ έβγαινες με τις φίλες σου κάνοντας χαζές συζητήσεις, πως κι εσύ φλέρταρες, πως κι εσύ έκανες ‘ο,τι κάνει ένας νέος άνθρωπος. Ώσπου μια μέρα ξαφνικά άλα αλλάζουν. Όταν έρθει ο θάνατος, άλα αλλάζουν.

Και να που πρέπει να εξηγήσεις πως δεν άρχισες τα χάπια έτσι ξαφνικά με ευκολία, πως εξαιτίας τους μπορεί να κοιμάσαι πολλές ώρες, πως υπάρχει λόγος που δυσκολεύεσαι να σηκωθείς απο το κρεβάτι και όχι επειδή το επέλεξες, πως πολλές φορές έκλαιγες μερόνυχτα και πίστευες πως δεν υπήρχε λόγος να ζεις, πως ένιωθες πως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν δεν το νιώσει, και πως αυτός που θα καταλάβει θα πρέπει να σώσει πρώτα τον εαυτό του για να μπορέσει να σώσει κι εσένα.

Και να πρέπει να εξηγείς, πως αυτό το ερείπιο που έχεις γίνει, κάποτε ήταν μια νεαρή κοπέλα με όνειρα και όρεξη για ζωή, πως δεν μπορείς να κρίνεις αν δεν μπεις στα παπούτσια της. Να πρέπει να εξηγήσεις πως όταν πεθάνει κάποιος δικός σου, πεθαίνεις κι εσύ.

Αλλά εσύ, πρέπει να αναστηθείς για να σε βλέπουν οι άλλοι, για να μην σε κρίνουν οι άλλοι, για να μην σε υποτιμήσουν οι άλλοι, για να σε βάλουν στη ζωή τους οι άλλοι.. Και πόσο δύσκολο είναι να τους πείσεις ότι δεν είσαι αυτό που βλέπουν, ότι είσαι κάτι καλύτερο από αυτό που φαίνεται, πως έχεις κι εσύ κρυμμένη μια εσωτερική δύναμη που όμως ο πόνος και η απώλεια την κλειδώνουν και την ξεσκίζουν.

Κι οταν σε δουν να αρχίσεις δειλά-δειλά να συνέρχεσαι από αυτή τη βάρβαρη πραγματικότητα, να έχουν την απαίτηση να σε δουν να μεγαλουργείς, να πετάς, να πρέπει να γίνεις σαν αυτούς, δυνατή, φιλόδοξη, να γίνεις μια άλλη, να γίνεις κάποια άλλη που δεν είδε μπροστά της το θάνατο, που δεν είδε μπροστά της την αρρώστια και το τέλος, να γίνεις ενα πλάσμα όχι μόνο δυνατό αλλά και ανίκητο.

Και να πρέπει να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και να μην μπορείς. Γιατί κι εσύ η ίδια μισείς αυτό που έχεις γίνεις αλλα νιώθεις τα χέρια σου δεμένα σφιχτά, ανυπόφορα σφιχτά δεμένα. Και οποιαδήποτε προσπάθεια κι αν κάνεις, τους φαίνεται λίγη… Και να πρέπει να εξηγείς τι είναι ο θάνατος, τι είναι η κατάθλιψη, τι σημαίνει να πίνεις αντικαταθλιπτικά φάρμακα σε νεαρή ηλικία, τι σημαίνει να πεθαίνει μπροστά στα μάτια σου η αδερφή σου, τι σημαίνει να την βλέπεις να αργοπεθαίνει και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα, τι σημαίνει να πηγαίνεις στο κοιμητήριο να τη θάβεις, τι σημαίνει να την αποχωρίζεσαι για μια ολόκληρη ζωή.

Και να μην μπορείς να εξηγήσεις πως είσαι μουδιασμένη, χαμένη, ότι ξεκινά για σένα μια νέα ζωή, πως οτι υπήρχε πριν δεν ισχύει πια,πως το γέλιο σου δεν είναι όπως ήταν παλιά, πως η χαρά σου δεν είναι αυθεντική, πως καλείσαι να ξεκινήσεις μια νέα ζωή, λες και είσαι ξανά 6 χρονών και ξεκινάς την πρώτη τάξη του δημοτικού. Και πρέπει να μάθεις ξανά να διαβάζεις, ξανά να γράφεις, ξανά να κοινωνικοποιηθείς, να πρέπει να αρχίσεις ξανά να βάζεις στόχους όπως ξεκίνησες στο γυμνάσιο, να πρέπει ξανά να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου όπως τότε στα 18 σου.

Και το δυσκολότερο : Να πρέπει να εξηγήσεις το θάνατο σε κάποιον που δεν είδε ποτέ κάποιον πολύ δικό του να πεθαίνει. Να βλέπεις τους δικούς σου δυστυχισμένους και να μην μπορείς να κάνεις κάτι, να βλέπεις τον εαυτό σου εγκλωβισμένο και να μην μπορείς να το αλλάξεις, να βλέπεις μια ψυχούλα και να ρωτάς ‘’γιατι να πρεπει να το ζησει αυτο; ‘’, να αμφιβάλλεις αν μπορείς να τα βάλεις με αυτό το μεγαθήριο : τη ζωή. Γιατί δεν ειναι εύκολο πράγμα να ζεις.

Θέλει θάρρος για να ζήσει κανείς. Κι οταν χάσεις αυτό το θάρρος κι αυτό το κίνητρο για να ζήσεις, πρέπει οπωσδήποτε να το βρεις αλλιώς το παιχνίδι χάθηκε εντελώς. Κανένας δεν θα μπορέσει να σε καταλάβει, όλοι θα αρχίσουν τα γνωστά ‘’σε νιώθω’’, ‘’έχω ζήσει κάτι παρόμοιο’’, ‘’έχω κι εγώ πολλά προβλήματα’’. Κανένας δεν θα σε καταλάβει.

Κανένας. Όπως εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις έναν τυφλό, έναν κωφάλαλο, έναν ανάπηρο, έναν σχιζοφρενή, έναν αλκοολικό, έναν ναρκομανή έτσι και οι άλλοι δεν μπορούν να καταλάβουν εσένα. Κι όμως , έχουν την απαίτηση να σε δουν έτσι όπως θέλουν να σε δουν για το δικό σου καλό. Λες κι εσύ δεν ξέρεις το δικο σου καλό! Λες κι αν είχες τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα δεν θα τα άλλαζες όλα εσύ!

Όταν λοιπόν μια ψυχή, μια καρδιά ειναι διαλυμένη, όταν το μυαλό είναι στοιχειωμένο με εικόνες βασανιστικές, τοτε εναποθέτεις τις ελπίδες σου στο Χρόνο. Αυτή τη σπουδαία ανακάλυψη. Και περιμένεις ότι και οι άλλοι θα σου δώσουν χρόνο και δεν θα σε κρίνουν για τις τωρινές σου επιλογές, για τη στασιμότητά σου, για τον απεριόριστο (μη παραγωγικό χρόνο σου).

Δεν υπάρχουν πολλές λύσεις. Μένεις με τους ανθρώπους που σε αποδέχονται όχι για αυτό που είσαι αλλά για αυτό που έχεις γίνει. Γιατί τώρα είσαι κάτι άλλο και δεν πρόκειται ποτέ να ξαναγίνεις αυτό που ήσουν πριν. Ναι , πρέπει να ξανασταθείς στα πόδια σου, πρέπει να παλέψεις, πρέπει να ζήσεις αλλά τώρα πια με μια νέα ταυτότητα που δεν την έχεις επιλέξει εσύ.

Και αυτή τη νέα ταυτότα πρέπει να την αγαπήσουν και οι άλλοι. Λάθος. Αυτή τη ταυτότητα πρέπει να την αγαπήσουν όποιοι θέλουν και όποιοι μπορούν.

Πηγή: healingeffect.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Ας δούμε πως μπορούμε να διώξουμε ή ν΄αλλάξουμε τις αρνητικές μας πεποιθήσεις.

Πρώτα από όλα χρειάζεται να τις αναγνωρίσουμε. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα τι είναι εκείνα που πιστεύουμε.

Μόλις αναγνωρίσουμε μια αρνητική πεποίθηση, τότε μπορούμε ν΄αποφασίσουμε αν θέλουμε να εξακολουθεί αυτή η πεποίθηση να καθορίζει τις συνθήκες της ζωής μας.

Ο πιο σύντομος τρόπος για ν΄ανακαλύψουμε ποιες είναι οι πεποιθήσεις σου είναι να προσπαθήσεις να τις καταγράψεις. Πάρε μερικές λευκές σελίδες ή ένα τετράδιο και γράψε στην κορυφή καθεμιάς :

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ( τους άντρες, τις γυναίκες, τη δουλειά, το γάμο, τις σχέσεις, την αγάπη, την υγεία, το χρήμα, τον έρωτα, τα γηρατειά,…). Γράψε κάθετι που έχει νόημα και σημασία για σένα. Χρησιμοποίησε διαφορετική σελίδα για κάθε θέμα.

Ύστερα άρχισε να καταγράφεις τις σκέψεις που σου έρχονται στο νου σχετικά με κάθε θέμα. Αυτή η άσκηση δε θα τελειώσει σε δυο λεπτά, θα χρειαστείς χρόνο. Μπορείς να την δουλεύεις για λίγα λεπτά κάθε μέρα. Γράψε κάθε σκέψη του, ανεξάρτητα από το πόσο ανόητη μπορεί να σου φαίνεται. Απλώς γράψε την.

Αυτές οι πεποιθήσεις είναι οι εσωτερικοί, υποσυνείδητοι κανόνες που υπαγορεύουν τις πράξεις σου και καθορίζουν τη ζωή σου. Δεν είναι δυνατόν να κάνεις θετικές αλλαγές στη ζωή σου αν δεν αναγνωρίσεις πρώτα ποιες είναι οι αρνητικές σου πεποιθήσεις. Όταν τις συνειδητοποιήσεις, τότε μπορείς, αλλάζοντάς τες, να γίνεις αυτό που θέλεις και να ζήσεις τη ζωή που ονειρεύεσαι.

Όταν ολοκληρώσεις την καταγραφή των σκέψεών σου, διάβασε προσεκτικά όσα έγραψες. Ζωγράφισε ένα αστέρι δίπλα σε κάθε πεποίθηση που σε υποστηρίζει και σε βοηθάει. Αυτές τις πεποιθήσεις θέλεις να τις κρατήσεις στη ζωή σου και να τις ενισχύσεις όσο το δυνατόν περισσότερο.

Χρησιμοποίησε ένα στυλό με διαφορετικό χρώμα για να σημειώσεις εκείνες τις πεποιθήσεις που είναι αρνητικές και σε απομακρύνουν από τους στόχους σου. Αυτές τις πεποιθήσεις χρειάζεται να τις διώξεις και να τις αντικαταστήσεις με άλλες, θετικές.

Κοίταξε με προσοχή κάθε τέτοια πεποίθηση και ρώτησε τον εαυτό σου: “Θέλω πραγματικά να συνεχίσει αυτή η πεποίθηση να καθορίζει τη ζωή μου; Είμαι πρόθυμος-η να τη διώξω;” Ύστερα, φτιάξε μια καινούργια λίστα. Πάρε κάθε αρνητική δήλωση (κάθε πεποίθηση είναι μια δήλωση) και μετάτρεψέ την σε θετική.

Για παράδειγμα, η δήλωση: ¨Οι σχέσεις μου με τους άντρες είναι σκέτη καταστροφή”, μπορεί να γίνει : “Οι άντρες με αγαπούν και με σέβονται”. Η δήλωση: “Δεν θα καταφέρω ποτέ τίποτα” μπορεί να γίνει: “Είμαι γεμάτος-η προσόντα κι έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου”. ‘Η δήλωση :”Δεν ξέρω πως να βρω μια καλή δουλειά” μπορεί να γίνει: “Η ζωή μου φέρνει τώρα την τέλεια δουλειά για μένα”. Η δήλωση “Πάω από τη μια αρρώστια στην άλλη”, μπορεί να γίνει: “Είμαι γεμάτος-η υγεία και δύναμη”.

Μπορείς να πάρεις κάθε αρνητική πεποίθηση και να την μετατρέψεις σ΄έναν καινούργιο θετικό νόμο για τη ζωή σου. Δημιούργησε καινούργιες κατευθυντήριες γραμμές, κάνε θετικό καθετί αρνητικό που υπάρχει στο νου σου.

Διάβαζε καθημερινά τις καινούργιες, θετικές σου δηλώσεις. Λέγε τες δυνατά, μπροστά σ΄έναν καθρέφτη. Αυτό θα σε βοηθήσει να τις νοιώσεις και να τις πιστέψεις πιο γρήγορα. Οι καθρέφτες κάνουν πραγματικά θαύματα για σένα και τις δηλώσεις σου!

Απόσπασμα από το βιβλίο της Louise Hay Γυναικεία δύναμη

Πηγή: mybellavista.wordpress.com


Ψυχολογία

 Ήταν μια φορά ένας βασιλιάς που ταξίδευε και, περνώντας μέσα από ένα δάσος, του επιτέθηκε μια αγέλη πεινασμένων λύκων. Ο βασιλιάς κατάλαβε πώς δεν μπορούσε να αμυνθεί, οπότε σπιρούνισε το άλογό του προσπαθώντας να ξεφύγει. Μπαίνοντας πιο βαθιά στο δάσος κατάφερε να απομακρυνθεί από τους λύκους, αλλά χάθηκε. Όσο κι αν προσπαθούσε να προσανατολιστεί, δεν μπορούσε να βρει το δρόμο για να γυρίσει στην πόλη και, όσο πιο πολύ έψαχνε, τόσο περισσότερο χανόταν.

Οι ώρες πέρασαν κι αυτός έκανε κύκλους χωρίς αποτέλεσμα, όταν τρεις ληστές του έκλεισαν το δρόμο. Ήξερε πως ήταν δύσκολο να βγει ζωντανός από αυτή την κατάσταση, ακόμα κι αν τους παρέδιδε τα λίγα πράγματα που είχε μαζί του. Ο βασιλιάς έβγαλε το στιλέτο του και κατάφερε να πληγώσει τον έναν από αυτούς αλλά δεν μπόρεσε να αποφύγει τον άλλον που, χτυπώντας τον από πίσω, τον έριξε στο έδαφος, και με τη βοήθεια του τρίτου τον ακινητοποίησαν, καθώς του έψαχναν την τσάντα. Ο βασιλιάς από μέσα του αποχαιρέτησε τη ζωή και, χωρίς να αντιστέκεται άλλο, παραδόθηκε στο θάνατό του. Όλα θα είχαν τελειώσει με τον θάνατο του βασιλιά, αν δεν είχε εμφανιστεί και ένας πέμπτος άντρας στη σκηνή. Βλέποντας την επίθεση κατά του ταξιδιώτη, και παρόλο που ήταν άοπλος, πλησίασε για να βοηθήσει φωνάζοντας: «Εδώ είναι. Προχωρήστε. Επίθεση! Τρεις αλήτες τον ληστεύουν… Πάνω τους…» Οι ληστές δεν στάθηκαν για να εξακριβώσουν πόσοι άντρες έφταναν. Έφυγαν τρέχοντας και εξαφανίστηκαν στο πυκνό δάσος.

Ο άντρας βοήθησε τον άρχοντα να σταθεί στα πόδια του, κι εκείνος κοίταξε πάνω από τον ώμο του σωτήρα του, ψάχνοντας για τους υπόλοιπους άντρες, αλλά αμέσως κατάλαβε πως δεν υπήρχαν. Ξανά πάνω στο άλογό του, και καθώς τον συνόδευε μέχρι έξω από το δάσος, ο άντρας αναγνώρισε τον βασιλιά και προσφέρθηκε να τον συνοδέψει μέχρι το παλάτι. Ο βασιλιάς τον αντάμειψε με πολλά δώρα και, εκτιμώντας το κουράγιο και την εξυπνάδα του, τον έκανε υπουργό της αυλής. 

Τα χρόνια πέρασαν. Ο φθόνος και οι αντιπαλότητες ποτέ δεν έλειψαν από το βασίλειο. Μια προδοσία ή κάποιο ψέμα οδήγησαν τον ισχυρό και με επιρροή υπουργό στο εδώλιο του κατηγορουμένου, επειδή είχε απαντήσει με τρόπο που – καθ’ υπερβολήν – θεωρήθηκε πράξη ανυπακοής προς το στέμμα.

Οι δικαστές, επηρεασμένοι από τις ποταπές προθέσεις εκείνων που αποσκοπούσαν στη θέση του υπουργού, τον καταδίκασαν άδικα σε θάνατο. Αφού του διάβασε την καταδίκη, ο βασιλιάς του είπε: «Επειδή υπήρξες υπουργός της αυλής, έχεις δικαίωμα για μια τελευταία επιθυμία, πριν οδηγηθείς στο ικρίωμα και εκτελεστείς.

Ζήτα οτιδήποτε και θα το έχεις. Ο άντρας απάντησε: «Θέλω να φορέσω τα ρούχα που φορούσα όταν συνόδεψα την μεγαλειότητά σας τη μέρα που σας βρήκα χαμένο στο δάσος, και επίσης η μεγαλειότητά σας να φοράει κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης τα ρούχα εκείνης της μέρας». Ο βασιλιάς, ξαφνικά, θυμήθηκε. Μετέτρεψε την ποινή και επέστρεψε στον άντρα τη θέση που ποτέ δεν έπρεπε να του είχε αφαιρέσει. Ο εκ νέου υπουργός, από τη μεριά του, αναγνώρισε το λάθος που είχε κάνει κι έτσι εξασφάλισε την οριστική συγχώρεση του βασιλιά. «Βασίσου πάνω μου»

Χόρχε Μπουκάι εκδόσεις Όπερα enallaktikidrasi.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Στο παρακάτω απόσπασμα του Κρισναμούρτι, από το βιβλίο «Η αίσθηση της ευτυχίας» Κρισναμούρτι διαβάζουμε την τοποθέτηση του για την επιθυμία που έχουμε όλοι να έχουμε ένα σύντροφο. Γιατί, λοιπόν, θέλει κανείς να έχει κάποιο σύντροφο;

Δεν μπορείς να ζεις μόνος σου ή μόνη σου σ΄αυτό τον κόσμο χωρίς να παντρευτείς, χωρίς να έχεις παιδιά, χωρίς φίλους; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να ζουν μόνοι, γι΄αυτό θέλουν να έχουν συντρόφους. Χρειάζεται τεράστια νοημοσύνη για να είναι κανείς μόνος – και πρέπει να είσαι μόνος, για να ανακαλύψεις τι είναι Θεός, τι είναι αλήθεια. Είναι ωραίο να έχεις κάποιο σύντροφο, τον άντρα σου ή τη γυναίκα σου, κι επίσης να έχεις μωρά. Αλλά, βλέπετε, χανόμαστε μέσα σ΄όλο αυτό το πράγμα, χανόμαστε μέσα στην οικογένεια, μέσα στη δουλειά μας, στην πλήξη, στη ρουτίνα μιας ζωής που φθείρει. Κι όλα αυτά μας γίνονται συνήθεια, οπότε μετά και μόνο η σκέψη ότι μπορεί να ζήσουμε μόνοι γίνεται τρομακτική, φοβόμαστε μήπως πραγματοποιηθεί.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αφιερώσει όλη μας την πίστη σ΄ένα πράγμα, έχουμε «βάλει όλα μας τα αυγά σ΄ένα καλάθι», κι έτσι πιστεύουμε ότι στη ζωή μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τον ή τη σύντροφό μας, την οικογένειά μας και τη δουλειά μας.

Αν όμως υπάρχει πλούτος στη ζωή κάποιου, όχι ο πλούτος του χρήματος ή των γνώσεων που οποιοσδήποτε μπορεί ν΄αποκτήσει, αλλά εκείνος ο πλούτος που είναι η χωρίς αρχή και τέλος κίνηση της αλήθειας, αν υπάρχει αυτός ο πλούτος, τότε η συντροφικότητα γίνεται δευτερεύον ζήτημα.

Αλλά, βλέπετε, η εκπαίδευση δεν μας μαθαίνει να είμαστε μόνοι. Κάνετε ποτέ ένα περίπατο μόνοι σας; Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνεις μόνος στην εξοχή, στη θάλασσα ή σε κάποιο πάρκο, να κάθεσαι κάτω από ένα δέντρο – όχι μ΄ένα βιβλίο, όχι με συντροφιά, αλλά μόνος σου – και να παρατηρείς τα φύλλα που πέφτουν, ν΄ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, να παρακολουθείς το πέταγμα ενός πουλιού και τις ίδιες σου τις σκέψεις καθώς κυνηγάνε η μία την άλλη στον ουρανό του νου σου.

Αν μπορείς να μένεις μόνος σου και να παρατηρείς όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ανακαλύψεις απίστευτα πλούτη που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να φορολογήσει, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξαγοράσει και που δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν.

Πηγή: enallaktikidrasi.com 

http://www.awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin