Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

Το προφίλ του αναβλητικού
Άννα Δάλλα 

«Γιατί να κάνεις σήμερα κάτι που μπορείς να αφήσεις για αύριο;», θα έλεγε χαριτολογώντας ένας αναβλητικός. Άραγε έχει δίκιο ή άδικο;
«Ποτέ μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα». Το έχουμε ακούσει όλοι, καθώς μεγαλώναμε, από γονείς, δασκάλους και μεγαλύτερους, που η πείρα τούς έχει διδάξει ότι είναι καλύτερα να μην αναβάλλουμε τις υποχρεώσεις μας, γιατί μόνο στρες και αναστάτωση θα κερδίσουμε από κάτι που αφήνουμε για αργότερα, ενώ θα μπορούσαμε να το τακτοποιήσουμε αμέσως. Γιατί όμως οι άνθρωποι επιμένουμε να αναβάλλουμε; Ποιοι λόγοι μάς κάνουν αναβλητικούς; Και πώς μπορούμε να μάθουμε την αξία της έγκαιρης διεκπεραίωσης των υποχρεώσεών μας και να τη διδάξουμε και στα παιδιά μας;

3 λόγοι καθυστέρησης
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους τείνουμε να αναβάλλουμε κάτι που έχουμε να κάνουμε.
α) Μπορεί να αφήνουμε κάτι για αργότερα από τεμπελιά, επειδή βαριόμαστε δηλαδή και δεν έχουμε όρεξη να το ξεκινήσουμε.
β) Μπορεί να το αναβάλλουμε επειδή φοβόμαστε ότι δεν θα τα καταφέρουμε, δηλαδή από ανασφάλεια ότι είμαστε ανεπαρκείς.
γ) Και, τέλος, μπορεί να μεταθέτουμε μια εργασία διαρκώς για αργότερα επειδή θέλουμε, όταν την κάνουμε, να είναι τέλεια, ακριβώς επειδή είμαστε από τη φύση μας τελειοθηρικοί.

Ίσως οι πιθανές αυτές αιτίες να μας φαίνονται αντιφατικές, αλλά είναι οι κύριοι λόγοι που ωθούν στην αναβλητικότητα. Βέβαια, όλα τα παραπάνω αφορούν ενηλίκους που είναι υπεύθυνοι και σε θέση να αντιληφθούν τις συνέπειες της καθυστέρησής τους και οι οποίοι αναβάλλουν τα όσα έχουν να κάνουν συνειδητά. Ωστόσο, όταν μιλάμε για παιδιά, η αναβλητικότητα μπορεί να οφείλεται στη διάσπαση προσοχής, δηλαδή στο ότι δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και να ξεκινήσουν κάτι, γι’ αυτό και οι γονείς καλό είναι να ζητήσουν σε μια τέτοια περίπτωση τη βοήθεια ενός ειδικού.

Σημαντικά vs ασήμαντα
Αν και εκ πρώτης όψεως θα λέγαμε το αντίθετο, η αλήθεια είναι ότι τείνουμε να μεταθέτουμε για αργότερα τα σημαντικά και όχι τα ασήμαντα πράγματα, όσα δηλαδή μας προκαλούν άγχος
και φόβο, ακριβώς επειδή τα θεωρούμε κρίσιμα και αποφασιστικά για την υγεία και την ποιότητα της ζωής μας. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, μια γυναίκα 50 χρονών που δεν έχει κάνει ποτέ μαστογραφία. Συνήθως ο λόγος πίσω από την αναβλητικότητά της είναι ο φόβος για το αποτέλεσμα της εξέτασης και όχι το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζει τη σημασία της εξέτασης αυτής ή ότι αγνοεί την αξία της πρόληψης. Βέβαια, όσον αφορά στην αναβλητικότητα, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι πεποιθήσεις μας. Αν δηλαδή θεωρούμε ή νιώθουμε ότι κάτι θα μας κουράσει, θα μας δυσκολέψει ή θα μας στενοχωρήσει, τείνουμε να το αναβάλλουμε, γιατί έχουμε ήδη πειστεί ότι αυτό θα συμβεί κιόλας. Επιστρέφοντας στο παράδειγμα με τις ιατρικές εξετάσεις, αξίζει να επισημάνουμε ότι αν αποτελεί πεποίθησή μας ότι τα ζητήματα υγείας πρέπει να τα προλαμβάνουμε και να τα αντιμετωπίζουμε νωρίς, είναι πιο πιθανό να μην αναβάλλουμε τις εξετάσεις μας, ενώ αν από την άλλη πλευρά φοβόμαστε τα πιθανά αποτελέσματα ή έχουμε την πεποίθηση ότι σίγουρα θα είναι αρνητικά, μπορεί να αποφεύγουμε διαρκώς τις εξετάσεις.

Η παγίδα της αναβλητικότητας
Γνωρίζουμε όλοι -από την πείρα μας- ότι όσο αφήνουμε κάτι για αργότερα τόσο πιο δύσκολο είναι μετά να το ξεκινήσουμε, αλλά και να το ολοκληρώσουμε. Όσο περνάει ο καιρός, μεγεθύνονται τόσο οι φόβοι όσο και οι ανασφάλειες, ενώ συχνά μεγιστοποιείται και ο φόρτος της εργασίας που έχουμε αναλάβει. Αν καταλήγουμε μάλιστα να αναβάλλουμε διαρκώς μια υποχρέωσή μας, μπορεί στο τέλος πια να μην είναι δυνατόν να την ολοκληρώσουμε καν (π.χ. να έχει περάσει η χρονική προθεσμία). Το πρόβλημα είναι ότι όσο αναβάλλουμε ή καθυστερούμε κάτι τόσο αγχωνόμαστε και φθειρόμαστε από το άγχος μας, με αποτέλεσμα τελικά να χάνουμε αντί να κερδίζουμε. Η μόνη περίπτωση κατά την οποία δεν αγχωνόμαστε τόσο είναι όταν θεωρούμε ότι η εν λόγω υποχρέωση δεν είναι και τόσο σημαντική, αλλά στην περίπτωση αυτή η αναβολή εξαρχής δεν μας προβληματίζει.

Βάζουμε φρένο
Είτε η αναβλητικότητα αφορά εμάς τους ίδιους είτε έναν δικό μας άνθρωπο, πρέπει πρώτα να παρατηρήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αν διαπιστώσουμε ότι υπάρχει πράγματι πρόβλημα αναβλητικότητας, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ποια χαρακτηριστικά ή ποιες πεποιθήσεις είναι αυτά που οδηγούν στην υιοθέτηση μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Εφόσον εντοπίσουμε τον λόγο της αναβλητικότητας και τον τρόπο με τον οποίο αυτή εκδηλώνεται, θα πρέπει μετά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στην πράξη. Είναι σημαντικό να οργανωθούμε, να βάλουμε ένα χρονοδιάγραμμα για τη διεκπεραίωση των υποχρεώσεών μας και να επιβραβεύουμε τον εαυτό μας ή τον άλλον άνθρωπο που θέλουμε να σταματήσει να είναι αναβλητικός κάθε φορά που τα καταφέρνουμε ή τα καταφέρνει (αν η αναβλητικότητα αφορά κάποιον άλλον, τον σύντροφο ή τα παιδιά μας για παράδειγμα).

Τα 3 βήματα
Υπάρχουν τρία βασικά βήματα που θα μας βοηθήσουν, σύμφωνα με τους ειδικούς, να αντιμετωπίσουμε την αναβλητικότητα:
Βήμα 1ο: Οργανώνω
Βήμα 2ο: Δίνω κίνητρο
Βήμα 3ο: Επιβραβεύω
Tip Όταν πρόκειται για μικρά παιδιά, είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να τους εξηγήσουμε την αξία και τη σημασία του χρόνου και της οργάνωσής του, καθώς και να τους δείξουμε τι κερδίζουμε όταν ξεκινάμε κάτι γρήγορα χωρίς να καθυστερούμε (π.χ. επιβράβευση, λιγότερο στρες, περισσότερο ελεύθερο χρόνο), αλλά και τι χάνουμε (π.χ. πρόστιμο, τιμωρία) όταν αργούμε.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗ δρ. ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ, MSc, ψυχολόγο υγείας, με εκπαίδευση στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία και τη Συμβουλευτική, διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής.

vita.gr

Ψυχολογία

Φοράμε σωστά παπούτσια, κουβαλάμε προφυλάξεις και αποδεχόμαστε την ηλικία μας.

Με βάση ιστορίες αναγνωστών που δημοσιεύτηκαν στους New York Times, η εφημερίδα κατάφερε να εντοπίσει χαρακτηριστικά συμπεριφορών που καταγράφηκαν το 2017 ώστε να μας συμβουλέψει για τη νέα χρονιά - πως να είμαστε λιγότερο αγχωμένοι, καλύτερα προετοιμασμένοι γι’αυτά που θα έρθουν στη ζωή μας και πιο υπεύθυνοι.

Παρακάτω, σημειώνουμε μερικές καθημερινές συνήθειες που θα αλλάξουν την ψυχολογία μας σε καθημερινή βάση:

Να στρώνετε κάθε μέρα το κρεβάτι σας

Αυτή η μικρή πράξη θα σας δώσει μια αίσθηση υπερηφάνειας και επιτυχίας και θα οδηγήσει σε άλλες καλές συμπεριφορές.

Να φοράτε τα κατάλληλα παπούτσια

Η Μελάνια Τραμπ εξόργισε το διαδίκτυο όταν φόρεσε γόβες στιλέτο στη βροχή, όπως αναχωρούσε για να συναντήσει τα θύματα του τυφώνα στο Τέξας τον περασμένο Ιούλιο - παρότι άλλαξε σε sneakers κατά την άφιξή της. Αυτό αποτελεί μια υπενθύμιση να βαδίζουμε στο σωστό δρόμο, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Να λούζεστε τακτικά

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στον τρόπο που λούζουμε τα μαλλιά μας και να ακολουθούμε τη σωστή μέθοδο. Πολλές φορές έχουμε ακούσει ότι το συχνό λούσιμο δεν είναι καλό. Επομένως, θα πρέπει να φροντίζουμε την κεφαλή όπως και το πρόσωπό μας, οπότε το να μην λουζόμαστε τακτικά, μόνο κακό κάνει.

Να προγραμματίζετε το σεξ

Όπως συμβουλεύει η ειδικός Cheryl Strayed, «Καταλαβαίνω ότι θα ακουστεί ξενέρωτο αλλά μου αρέσει να προγραμματίζω το σεξ. Δεν χρειάζεται “μαγική” κατάλληλη στιγμή για να γίνει, μπορεί να ενταχθεί στη λίστα με τα ραντεβού της ημέρας και -πιστέψτε με- η μαγεία δεν χάνεται. Δεν έχω πάντα διάθεση για σεξ αλλά όταν κάνω, αισθάνομαι πάντα καλά».

Να αποδέχεστε τα πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε

Δεν πρέπει να αφήνουμε τις καταστάσεις και τα γεγονότα στη ζωή μας να μας ανησυχούν. Είναι λάθος και ψυχοφθόρο να αγχωνόμαστε για κάτι που είναι πέρα από τις δυνάμεις μας και δεν μπορούμε να το ελέγξουμε. Οπότε ας αποδεχθούμε κάποια πράγματα όπως είναι και τέλος.

Κι αν το στρες δεν φεύγει, στραφείτε σε ένα πραγματικό παραμύθι

Αν υπάρχει ανάγκη για λίγη διασκέδαση και κάτι διαφορετικό να απασχολήσει το μυαλό μας, ας σκεφτούμε τον επερχόμενο γάμο του πρίγκιπα Harry και τις Meghan Markle, ένα πραγματικό παραμύθι που θα μας απασχολήσει πολύ τους επόμενους μήνες.

Αποδεχτείτε την ηλικία σας

Ας αφήσουμε τα μαλλιά να γκριζάρουν και τις ρυτίδες να εμφανιστούν. Μπορεί να είναι η αρχή μιας επανάστασης. Η μάχη ξεκινάει με μια ματιά στον καθρέφτη. Ας αποδεχτούμε λοιπόν ότι κάθε ηλικία έχει και την ομορφιά της. Ας μην αρνούμαστε το χρόνο που περνάει, ας αποδεχθούμε το ότι μεγαλώνουμε.

Να κουβαλάτε προφυλακτικά

Επειδή δεν ξέρουμε πότε θα έρθει το τέλος του κόσμου και επειδή μπορουν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές περιπτώσεις έχετε πάντα μαζί σας προφυλακτικά. «Όσο και αν φαίνεται περίεργο και για λόγους επιβίωσης, μερικοί τα χρησιμοποιούν για να ανάψουν φωτιά, άλλοι ως σφεντόνα, στο ψάρεμα, ακόμα και για να κάνουν σινιάλο σε κάποιον», γράφει ο Alex Williams.

Μετά από μια ήττα, συνεχίζουμε να προχωράμε - και να διασκεδάζουμε

Και μόνο το παράδειγμα της Χίλαρι Κλίντον όταν λίγες μέρες μετά την ήττα της, βγήκε ένα βράδυ για να παρακολουθήσει ένα θεατρικό έργο στο Broadway, ένα άλλο για να φάει σε ένα σινιέ Ιταλικό εστιατόριο και μια φορά να δει ένα καμπαρέ σόου, είναι άψογα παραδείγματα προς μίμηση.

Πηγή: New York Times


NewsroomHuffPost Greece

Ψυχολογία

Αν αυτά τα χαρακτηριστικά ταιριάζουν σε σας, πιθανότατα ανησυχείτε για την εντύπωση που δίνετε στους άλλους.

Μπορεί συνήθως να αποφεύγετε τις κοινωνικές περιστάσεις γιατί εκεί αισθάνεστε άβολα και μιλάτε λίγο ή περιορίζεστε σε κοινότυπη ψιλοκουβέντα. Ίσως ακόμη να απομακρύνεστε γενικά από τους άλλους ανθρώπους και να μην επιδιώκετε σχέσεις.

Το πιθανότερο είναι ότι δεν αισθάνεστε αρκετά άνετα σε ομάδες μεγαλύτερες από δύο ή τρία άτομα και κάθε φορά που σας καλούν σε μεγάλες κοινωνικές συγκεντρώσεις, βρίσκετε δικαιολογίες για να αποφύγετε να πάτε.

Στις σπάνιες περιπτώσεις που δεν μπορείτε να το αποφύγετε, όπως ο γάμος ενός συγγενικού προσώπου, κάνετε μόνο τη στοιχειώδη ψιλοκουβέντα για τα τετριμμένα και στη συνέχεια προσπαθείτε να χαθείτε στο πλήθος, να γίνετε αθέατος.

Σας είναι πολύ πιο εύκολο να μιλάτε με ένα ή δύο άτομα, αλλά μόλις ο αριθμός αυξάνεται, γίνεστε νευρικός. Φοβάστε τη στιγμή που κάποιος θα σας ρωτήσει κάτι και θα πέσουν όλα τα βλέμματα πάνω σας.

Όταν ήσασταν νεότερος, ίσως προσπαθούσατε να «ταιριάξετε με τους άλλους», αλλά ποτέ δεν φάνηκε να λειτουργεί. Δυσκολεύεστε να βρείτε τι είναι κατάλληλο να πείτε, ειδικά όταν τα φώτα πέφτουν πάνω σας. Πιστεύετε ότι κάνετε ή λέτε το λάθος πράγμα και μετά υποφέρετε στην αμήχανη σιωπή. Τελικά, ίσως αποφασίσατε ότι πρέπει να λέτε όσο το δυνατόν λιγότερα για να διατηρείτε την αξιοπρέπειά σας.

Ενδεχομένως δυσκολεύεστε να μιλήσετε για τις ιδέες σας, τις ιστορίες ή τα κατορθώματά σας, ειδικά σε ομαδικό πλαίσιο. Στις συνομιλίες, ίσως προσπαθείτε να διατηρείτε την εστίαση στους άλλους και όταν η προσοχή έρχεται σε σας, απαντάτε στις ερωτήσεις με λιτά λόγια ή με αδέξιο τρόπο.

Μπορεί να αποδοκιμάζετε τον εαυτό σας και να κάνετε κακόγουστα αστεία εις βάρος σας. Ίσως δυσκολεύεστε να δεχτείτε με ευχαρίστηση την προσοχή ή τις φιλοφρονήσεις και αντ’ αυτού τις αποφεύγετε ή τις υποβαθμίζετε ή ανακατευθύνετε την προσοχή προς τους άλλους.

Μπορεί να είστε «ήσυχος», απόμακρος και να μην συμμετέχετε ή ακόμα και να αποφεύγετε τη σύνδεση με τους ανθρώπους. Λόγω του «ήσυχου» χαρακτήρα σας, μπορεί οι άλλοι να σας θεωρούν απόμακρο. Ενδεχομένως να λειτουργείτε σα να μην σας αξίζει να σας ακούσουν ή να σας εκτιμήσουν. Κατά καιρούς μπορεί να αισθάνεστε ανίκανος ή ανεπαρκής.

Μερικοί άνθρωποι είναι πιο «ήσυχοι» από τη φύση τους αλλά αισθάνονται καλά μ’ αυτό. Το πρόβλημα υπάρχει αν είστε «ήσυχος» αλλά δεν σας αρέσει αυτό και θα θέλατε να μπορείτε να μιλήσετε, να πάρετε αναγνώριση, να έχετε περισσότερη σύνδεση με τους ανθρώπους και να αισθάνεστε ότι σας γνωρίζουν και τους αρέσει ο πραγματικός εαυτός σας.

Αν και δεν μπορείτε πάντα να είστε σίγουροι για το πώς σας βλέπουν οι άλλοι, μπορείτε ωστόσο να επεξεργαστείτε τις πεποιθήσεις μέσα σας που λένε ότι «υπολείπεστε» ή δεν αξίζετε την προσοχή. Δουλεύοντας με αυτό, θα μπορέσετε να αισθανθείτε σιγουριά για να ρισκάρετε σε κοινωνικά πλαίσια και να προβάλλετε τον εαυτό σας χωρίς φόβο ότι θα κριθείτε ή θα γελοιοποιηθείτε.

Αποκατάσταση

Η ντροπαλότητα πολλές φορές αντανακλά ένα εσωτερικό μοτίβο αυτο-ακύρωσης.

Χρησιμοποιώντας την προσέγγιση IFS, μπορείτε να αναγνωρίσετε και να επεξεργαστείτε αυτό το μοτίβο, διαπιστώνοντας ότι λειτουργεί σαν ένας προστάτης που προσπαθεί να σας κρατήσει ασφαλή, προστατεύοντας ένα πληγωμένο παιδικό σας μέρος (εξόριστο). Όταν συνδεθείτε με αυτό το μικρό παιδί μέσα σας, θα κατανοήσετε ότι νιώθει μεγάλη ντροπή για όλες εκείνες τις φορές που είχε δεχτεί εμπαιγμό σε νεαρή ηλικία. Αυτό είναι το Τραύμα ταπείνωσης/ντροπής.

Όταν αποκτήσετε επαφή με αυτό το μικρό παιδί μέσα σας, θα σας βοηθήσει πραγματικά να καταλάβετε ότι η συστολή σας δεν είναι μια κατάρα ή κάποια «αναπηρία». Η παρόρμηση να είστε «ήσυχος» και να μένετε έξω από τα φώτα της δημοσιότητας, προέρχεται από το αυτο-ακυρωτικό μέρος σας, που θέλει να αποφύγετε να πληγωθείτε περαιτέρω. Συνειδητοποιώντας αυτό, θα έχετε περισσότερη συμπόνια για τον εαυτό σας για όλες αυτές τις αδέξιες στιγμές.

Θα μπορέσετε να «συνομιλήσετε» με αυτό τον «προστάτη» σας, να του πείτε τι θέλετε από κείνον και να του ζητήσετε να συνεργαστεί μαζί σας.

Σταδιακά, θα μάθετε να αντιμετωπίζετε τον εαυτό σας με καλοσύνη και μερικές φορές ίσως με καλοπροαίρετο χιούμορ. Οι κοινωνικές συγκεντρώσεις μπορεί να μην γίνουν ποτέ το αγαπημένο σας μέρος, αλλά θα αισθάνεστε όλο και πιο άνετα εκεί.

Παναγιώτα Δ. Κυπραίου, Σωματική & Gestalt Ψυχοθεραπεύτρια (ECP), Συντονίστρια Σχολών Γονέων, Επόπτρια Σωματικής Ψυχοθεραπείας,

Πηγή: psychotherapeia.net.gr

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Υπάρχουν τόσα πολύτιμα μαθήματα που μπορείτε να πάρετε από τον Mark Twain, ειδικά αν διαβάσετε τα υπέροχα βιβλία του. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε 35 από αυτά:

1. «Όταν ψαρεύεις για αγάπη, δόλωσε με την καρδιά, όχι με το μυαλό»

2. «Οι δύο πιο σημαντικές μέρες στη ζωή σου είναι η μέρα που γεννιέσαι και η μέρα που ανακαλύπτεις το γιατί»

3. «Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος από τα πράγματα που δεν έκανες, παρά για εκείνα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, Ονειρέψου, Ανακάλυψε»

4. «Το μυστικό για να προχωρήσεις είναι από κάπου να ξεκινήσεις. Το μυστικό για να ξεκινήσεις είναι να σπάσεις τις σύνθετες δουλειές σου σε μικρές διαχειρίσιμες και να ξεκινήσεις από την πρώτη»

5. «Κάνε κάτι κάθε μέρα που δεν θες· αυτός είναι ο χρυσός κανόνας για να αποκτήσεις τη συνήθεια να κάνεις το καθήκον σου χωρίς πόνο»

6. «Η πραγματικότητα μπορεί να ηττηθεί με αρκετή φαντασία»

7. «Είναι καλή ιδέα να υπακούς σε όλους τους κανόνες όταν είσαι μικρός, ώστε να έχεις τη δύναμη να τους σπάσεις όταν μεγαλώσεις»

8. «Εκείνος που σταματά να μαθαίνει, γερνά, είτε είναι 20 είτε 80. Όποιος συνεχώς μαθαίνει, μένει νέος. Το σπουδαιότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να διατηρήσετε το νου σας νέο»

9. «Δεν άφησα ποτέ το σχολείο να ανακατευθεί με τη μόρφωσή μου»

10. «Μείνε μακριά από ανθρώπους που προσπαθούν να υποτιμήσουν τις φιλοδοξίες σου. Οι μικροί άνθρωποι το κάνουν πάντα αυτό, αλλά οι πραγματικά σπουδαίοι σε κάνουν να νιώθεις ότι κι εσύ μπορείς να γίνεις σπουδαίος»

11. «Το να είσαι καλός δείχνει ταπεινοφροσύνη, αλλά το να διδάσκεις τους άλλους πώς να είναι καλοί, είναι ταπεινότερο και προκαλεί λιγότερα προβλήματα»

12. «Πάντα κάνε το σωστό. Αυτό θα ευχαριστήσει κάποιους ανθρώπους και θα εκπλήξει τους άλλους μισούς»

13. « Μην τριγυρνάς λέγοντας ότι ο κόσμος σου οφείλει τη ζωή. Ο κόσμος δεν σου οφείλει τίποτα. Ήταν εδώ πρώτα»

14. «Το πρόβλημα δεν είναι να πεθάνεις για έναν φίλο, αλλά να βρεις έναν φίλο που να αξίζει να πεθάνεις γι’ αυτόν»

15. «Ο φόβος για τον θάνατο συνοδεύεται από τον φόβο για ζωή. Ένας άνθρωπος που έχει ζήσει πλήρως τη ζωή του είναι προετοιμασμένος να πεθάνει οποιαδήποτε στιγμή»

16. «Ποτέ μη λες την αλήθεια στους ανθρώπους που δεν την αξίζουν»

17. «Θάρρος είναι η αντίσταση στο φόβο αντιμετωπίζοντάς τον, όχι η απουσία του»

18. «Ο θυμός είναι ένα οξύ που κάνει περισσότερη ζημιά στο δοχείο που το περιέχει, παρά σε οτιδήποτε χύνεται»

19. «Οι πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες προέρχονται από τα παιδιά, γιατί λένε όλα όσα γνωρίζουν και μετά σταματούν»

20. «Είναι καλύτερο να σιωπήσεις και να αφήσεις τους άλλους να νομίζουν ότι είσαι ανόητος, παρά να ανοίξεις το στόμα σου, αποδεικνύοντάς το»

21. «Χιλιάδες ιδιοφυίες ζουν και πεθαίνουν άγνωστοι, είτε από τους ίδιους, είτε από άλλους»

22. «Είμαι ένας ηλικιωμένος άνθρωπος και έχω ζήσει πολλά προβλήματα, αλλά τα περισσότερα από αυτά ποτέ δεν υπήρξαν»

23. «Αν βρεθείς στην πλευρά της πλειοψηφίας, είναι ώρα να αναθεωρήσεις»

24. «Αν λες την αλήθεια, δεν χρειάζεται να θυμάσαι τίποτα»

25. «Υπάρχουν βασικά δύο τύποι ανθρώπων. Εκείνοι που καταφέρνουν πράγματα και εκείνοι που ισχυρίζονται ότι έχουν καταφέρει πράγματα. Στον πρώτο τύπο επικρατεί λιγότερος συνωστισμός»

26. «Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι σίγουρος, χωρίς τη δική του έγκριση»

27. «Όταν οι άνθρωποι δεν μας σέβονται, προσβαλλόμαστε· κι όμως βαθιά μέσα του κανένας άνθρωπος δεν σέβεται πραγματικά τον εαυτό του»

28. «Η φαντασία είναι αναγκασμένη να λαμβάνει υπόψη της τις πιθανότητες. Η αλήθεια όχι»

29. «Αν δεν διαβάζετε την εφημερίδα, είστε ανενημέρωτοι. Αν την διαβάζετε, είστε παραπληροφορημένοι»

30. «Όλοι είμαστε σαν το φεγγάρι. Ο καθένας έχει μια σκοτεινή πλευρά που ποτέ δεν δείχνει σε κανέναν»

31. «Ονομάστε τον σπουδαιότερο από όλους τους εφευρέτες: Το τυχαίο»

32. «Η χειρότερη μοναξιά είναι όταν δεν νιώθεις άνετα με τον εαυτό σου»

33. «Αν περιμαζέψεις ένα πεινασμένο σκύλο και τον φροντίσεις, δεν θα σε δαγκώσει· αυτή είναι η βασική διαφορά ανάμεσα σε έναν σκύλο και έναν άνθρωπο»

34. «Από όλα τα ζώα, ο άνθρωπος είναι το πιο βάναυσο. Είναι ο μόνος που προκαλεί πόνο για την απόλαυσή του»

35. «Η αρετή ποτέ δεν ήταν σε τόσο μεγάλη υπόληψη όσο τα χρήματα»

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

7 εντυπωσιακά πράγματα που συμβαίνουν όταν αρχίζουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο

Η Kim McMillen (συγγραφέας) μας μετέφερε πολύτιμες σκέψεις σχετικά με την αγάπη προς τον εαυτό μας: «Όταν τελικά αγάπησα τον εαυτό μου αρκετά, άρχισα να απομακρύνω ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα. Αυτό περιελάμβανε ανθρώπους, δουλειές, τις ίδιες μου τις πεποιθήσεις και συνήθειες -οτιδήποτε με έκανε να νιώθω λίγη. Η κρίση μου το προσδιόριζε αυτό ως προδοσία. Τώρα ξέρω ότι ήταν απλά αγάπη προς εμένα».

Επίσης, το βιβλίο της Louise Hay για τον διαλογισμό με τίτλο: «You can heal your life» περιέχει αρκετές πολύτιμες πληροφορίες σε σχέση με την αγάπη προς τον εαυτό μας ανάμεσα σε άλλα θέματα. Εντούτοις, ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα είναι ότι η αυτοεκτίμηση δεν είναι μόνο καλή και επιθυμητή, αλλά απαραίτητη για την επιβίωσή μας. Μόνο ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά τον εαυτό του μπορεί να αγαπήσει πραγματικά και έναν άλλο άνθρωπο.

Γι’ αυτό ο κάθε ένας από εμάς χρειάζεται τον δικό του προσωπικό ορισμό αγάπης προς τον εαυτό του, για τον οποίο αξίζει να παλέψει και να επιτεύξει. Γιατί λοιπόν η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι τόσο καίριας σημασίας;

7 εντυπωσιακά πράγματα που συμβαίνουν όταν αρχίζουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο
1. Αποκτάμε πλήρη έλεγχο της ζωής μας
Θα συνειδητοποιήσετε, ή απλά θα θυμηθείτε, ότι σχεδόν πάντα έχετε επιλογή στη ζωή. Είναι απίστευτο το πόσα πράγματα κάνουμε κάθε μέρα χωρίς να χρειάζεται πραγματικά να τα κάνουμε και δηλώνουμε ότι τα μισούμε. Μόλις όμως πάρετε τον πλήρη έλεγχο, δεν θα νιώθετε θυμό, ενοχή ή ντροπή πια, θα σταματήσετε να πιέζεστε, για να ικανοποιείτε τους πάντες γύρω σας και θα αρχίσετε να αφοσιώνεστε σε πράγματα που απολαμβάνετε.

2. Είμαστε εμείς που θέτουμε και κρατάμε τα όρια στις διαπροσωπικές μας σχέσεις
Όταν σέβεστε τις ανάγκες σας, νιώθετε πιο σίγουροι, αποφασιστικοί και άνετοι. Αυτό σημαίνει ότι στα ραντεβού σας γνωρίζετε ακριβώς τι είναι αυτό που θέλετε. Γι’ αυτό ξοδέψτε όσο χρόνο χρειάζεται, για να προσδιορίσετε ποιοι είστε, τι θέλετε και τι επιθυμείτε από έναν/μια σύντροφο. Αν ένας σύντροφος ξεπεράσει ένα όριο που θέτει σε κίνδυνο την παρούσα ή μελλοντική σας ευτυχία και επιτυχία, τότε θα γνωρίζετε ότι είναι καλύτερα να απομακρυνθείτε και να ψάξετε κάτι που θα σας ταιριάζει περισσότερο.

3. Δεν νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε την αποδοχή ή έγκριση κανενός
Και πραγματικά αυτό είναι τόσο λυτρωτικό. Μόλις σταματήσετε να κάνετε πράγματα μόνο για να αρέσετε, τότε θα αρχίσετε να κάνετε μόνο αυτό που επιθυμείτε και μόνο ό,τι σας χαρίζει χαρά και γαλήνη. Δεν είναι δύσκολο να φανταστείτε πόσο ιδανική θα είναι η κατάσταση, μια μοναδική αίσθηση ελευθερίας.

4. Παίρνουμε τις δικές μας, και μόνο δικές μας, αποφάσεις
Οι αποφάσεις, όπως το αν θα μετακομίσετε σε άλλη πόλη, ή θα αλλάξετε καριέρα, θα γίνουν ευκολότερες για εσάς, επειδή θα έχετε συνηθίσει να δείχνετε αποφασιστικότητα και πυγμή, αφού έχετε ζυγίσει τα θετικά και τα αρνητικά και γνωρίζοντας τη λογική και συναισθηματική επίδραση σε αυτές. Επιπροσθέτως, ένας άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του, εμπιστεύεται τη διαίσθησή του, ακόμα κι αν προφανώς κάποιες φορές, πέφτει έξω.

5. Λατρεύουμε να περνάμε ποιοτικό χρόνο μόνοι μας
Δεν θα νιώθετε ότι χρειάζεται να κρυφτείτε από τις ίδιες σας τις σκέψεις και τα συναισθήματα, μένοντας συνέχεια απασχολημένοι. Ο μοναχικός χρόνος θα είναι μια εκπληκτική ευκαιρία για εσάς να αναλογιστείτε τις πράξεις, τις επιθυμίες και τους στόχους σας, να σκεφτείτε τι χρειάζεται να διορθώσετε και τι να πετύχετε.

6. Διαμορφώνουμε και διατηρούμε μια βαθιά σχέση με τον εαυτό μας
Αφού εκμεταλλευτείτε όλο αυτό τον πολύτιμο χρόνο μόνοι σας, θα αρχίζετε να νιώθετε μια ξεκάθαρη και βαθιά σχέση με τον εσωτερικό σας κόσμο, ακόμα κι αν δεν μπορείτε ακριβώς να την εξηγήσετε. Και καθώς η σχέση με το βαθύτερο είναι σας θα ενδυναμώνεται, και οι υπόλοιπες διαπροσωπικές σας σχέσεις θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα.

7. Νιώθουμε χαρούμενοι που είμαστε μόνοι/ες, αλλά είμαστε ανοιχτοί/ες και σε μια ενδιαφέρουσα σχέση

Μόλις συνειδητοποιήσετε ότι δεν χρειάζεστε έναν/μια σύντροφο για να νιώσετε ευτυχισμένοι και ήρεμοι, θα νιώσετε και μια ξεχωριστή αίσθηση ανακούφισης (το λιγότερο). Επιπλέον, αυτή η συνειδητοποίηση θα σας προσφέρει απίστευτη δύναμη και θέληση να βρείτε κάποιον, από τον οποίο όμως δεν θα εξαρτιέστε συναισθηματικά, αλλά θα μοιράζεστε μαζί στόχους και όνειρα με ισότιμο τρόπο.

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Έρχονται στιγμές που λέμε πως ο χρόνος σταματά

εξαιτίας κάποιου συμβάντος

όμως εμείς κάνουμε τις παύσεις…

O χρόνος συνεχίζει απτόητος να μας νικά

να μας παίρνει πράγματα και να μας δίνει καινούργια.

Μας δίνει τελικά αυτά που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε…

κι αν έχουμε χάσει κάτι σημαντικό

τότε μας δίνει κάτι άλλο για να αντέξουμε

την απουσία, τους φόβους, τον πόνο.

Η πάλη με τον εαυτό μας ουσιαστικά δεν τελειώνει ποτέ.

Είμαστε μόνιμα σε σύγκρουση μαζί του

ακόμα κι όταν τελικά είμαστε καλά.

Δεν το συνειδητοποιούμε μα έτσι είναι.

Ακόμα σταματάμε κι εξαιτίας αυτής της πάλης

για την ακρίβεια λέμε ότι ο χρόνος σταματά.

Ο χρόνος αν το επιλέξουμε με κάποιο τρόπο θα είναι σύμμαχος

μα πρέπει κάπου να αποδώσουμε ευθύνη

και τα ρίχνουμε πάντα σ’ αυτόν.

Κι άλλα πολλά, ναι, επειδή ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα

κάνοντας μας να θέλουμε συχνά-πυκνά να σταματάμε

για να συγκρατήσουμε εικόνες

για να προλάβουμε γεγονότα

για όλα εκείνα που με τέχνη μας στερεί.

Πόπη Κλειδαρά

Ψυχολογία

Υπάρχει μία στιγμή, στην ζωή των ανθρώπων, μια στιγμή συνειδητοποίησης, που είναι η απάντηση στην εξής ερώτηση: “Τι είναι πραγματικά σημαντικό για εμένα;” Πολλές φορές η απάντηση είναι λίγο έμμεση. Γιατί υπάρχει η συνειδητοποίηση πως τελικά, ότι κι αν έχω κάνει ως τώρα ήταν για να έχω μια καλή εικόνα στην κοινωνία, για να είμαι ένα καλό παιδί στο σχολείο, γιατί οι γονείς μου το είπαν και δεν θέλω να τους πηγαίνω κόντρα, γιατί έτσι πρέπει, γιατί το λέει η φίλη μου κλπ. Και αυτό έχει πόνο μέσα μας.

Έχει πόνο γιατί κάθε φορά που κάνω κάτι το οποίο δεν είμαι εγώ, είναι ένα σκουπίδι στο φαράσι των συναισθηματικών αποθεμάτων. Και όταν αυτό το φαράσι γεμίζει τότε λερώνουμε την ψυχή μας. Γιατί κάθε φορά που δεν είμαστε εμείς, είμαστε πολύ δυστυχισμένοι.

Άρχισα λοιπόν κάποια στιγμή να παρατηρώ στην ζωή μου φίλους, ανθρώπους, ίσως να το κάνω από τότε που γεννήθηκα. Παρατηρούσα τους ανθρώπους που είχαν σχέση και χώριζαν. Ανθρώπους που δεν είχαν σχέση και έμπαιναν σε σχέση. Ανθρώπους που είχαν επιχειρήσεις και τις έκλειναν. Ανθρώπους που δεν είχαν επιχειρήσεις και τις άνοιγαν. Ανθρώπους που εξελισσόντουσαν επαγγελματικά σε μια επιχείρηση, σε έναν οργανισμό, σε μια πολυεθνική, οτιδήποτε. Φίλους να μπαίνουν σε φιλίες ή να βγαίνουν από φιλίες.

Και παρατηρούσα ότι υπήρχαν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι άνθρωποι που έκαναν το επόμενο βήμα και προχωρούσαν και οι άνθρωποι που δεν έκαναν τίποτα και σταματούσαν ή συρρικνωνόντουσαν. Οι άνθρωποι που έκαναν το επόμενο βήμα παρατηρούσα ότι άρχιζαν να ζουν μικρά θαύματα. Μερικές συμπτώσεις που οι άλλοι δεν τις ζούσαν.

Και τελικά αναρωτήθηκα, είναι συμπτώσεις αυτά που ζουν κάποιοι άνθρωποι; Ή όταν κάνουν κάτι που φοβούνται πολλές φορές, που βγαίνουν έξω από την ζώνη άνεσης τους για να το κάνουν, αρχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι, να βλέπουν πράγματα τα οποία πριν δεν θα έβλεπαν; Γιατί; Αν ανοίξω το φως της κουζίνας θα δω τα πράγματα που υπάρχουν στην κουζίνα. Αν ανοίξω το φως του σαλονιού θα δω τα πράγματα που υπάρχουν στο σαλόνι.

Είναι τόσο απλό. Ανάλογα με το ποια πόρτα θα ανοίξω θα έχω την αντίστοιχη θέα. Ανάλογα με το ποια απόφαση θα πάρω, ποια δράση θα έχω, θα έχω την αντίστοιχη θέα. Κι έτσι λοιπόν, κι εκεί θέλω να καταλήξω, επειδή ήμουν ένας άνθρωπος που αγαπούσα πάρα πολύ την ασφάλεια, και δεν έκανα τίποτα άλλο. Μπορεί να ήμουν σε μια σχέση που δεν ήθελα, μπορεί να ήμουν σε μια δουλειά που δεν ήθελα, γιατί; Για να μην κινδυνέψω.

Παρατηρώντας τους άλλους ανθρώπους, αυτούς δηλαδή που δεν έκαναν πράγματα και ήταν όπως ήμουν εγώ και αυτοί που έκαναν πράγματα και άρχισαν να ζουν μερικές συμπτώσεις. Και είπα στον εαυτό μου “Μάνο τι θα γίνει αν παραιτηθείς από την δουλειά σου;”. “Τι θα γίνει αν μιλήσεις σε αυτή την κοπέλα;”, “Τι θα γίνει αν πεις αυτό που έχεις να πεις σε έναν φίλο σου και δεν το κρατήσεις μέσα σου;”

Και όταν άρχισα να το κάνω αυτό άρχισα να βρίσκομαι μπροστά σε θαύματα. Σε πράγματα που δεν έχουν λογική εξήγηση. Να έρχονται άνθρωποι να σου μιλάνε από το πουθενά. Να γνωρίζεσαι με ανθρώπους τυχαία, αυτούς που θα έπρεπε να γνωρίζεις, και η ζωή να αρχίζει να είναι σαν ένα ποτάμι που πολλές φορές για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν συναντούσε ούτε βράχο.

Και τελικά δεν είναι θέμα τύχης. Ούτε αυτό που λένε “Α! Του το χρωστούσε ο Θεός” Είναι θέμα ότι εάν δουλεύεις με τον εαυτό σου και πάνω στα όνειρα σου και παίρνεις αποφάσεις και προχωράς τότε να ξέρεις ότι η ζωή σου θα είναι σαν ένα ποτάμι. Και δεν σου λέω ότι δεν θα έχει βράχια, ή ότι δεν θα χρειάζεται να πας μία αριστερά μία δεξιά, αλλά ένα είναι το σίγουρο. Σαν ποτάμι θα είσαι ευέλικτος και θα καταλήξεις στην θάλασσα των ονείρων σου.

Όμως για να το κάνεις αυτό χρειάζεται να βάλεις το χέρι σου στην καρδιά και να ρωτήσεις τον εαυτό σου “Τι μετράει πραγματικά για εσένα; Τι είναι σημαντικό για εσένα;” Εστίασε εδώ και νιώσε πότε αισθάνεσαι χαρούμενος; Πότε νιώθεις ήρεμος; Πότε νιώθεις γαλήνη; Και ακολούθησε το γιατί, να θυμάσαι, άλλο ένα μυστικό, εάν δεν υπηρετείς την καρδιά σου, ότι και να αποκτήσεις στην ζωή σου, αν μέσα σου δεν είσαι γαλήνιος, τότε τι μετράει για εσένα σε αυτή την ζωή;

Έτσι λοιπόν, τελειώνοντας αυτή την εκπαίδευση, αφιέρωσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου, βάλε το χέρι στην καρδιά, πήγαινε στην φύση ή για περπάτημα, ή κάτσε σε ένα όμορφο μέρος που αγαπάς, βάλε το χέρι στην καρδιά, νιώσε τον εαυτό σου, και ρώτησε τον “Τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσένα;” Τι είναι αυτό που δίνει αγάπη, δύναμη, ηρεμία, σκοπό της ζωής;

Να θυμάσαι ότι είσαι μοναδικός! Τόσο μοναδικός όσο μοναδική είναι η σημερινή ημερομηνία και ημέρα που βλέπεις αυτή την εκπαίδευση.
Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, να Ζεις με Πάθος!

Ψυχολογία

Ο Λέο Μπουσκάλια μέσα από το βιβλίο του «Να ζεις, ν’ αγαπάς, να μαθαίνεις» μας δίνει 10 λέξεις οδηγό για να μας συντροφεύουν στο ταξίδι της ζωής μας.

1. ΟΡΘΗ ΓΝΩΣΗ, για να μας δώσει τα απαραίτητα εργαλεία για το ταξίδι.

2. ΣΟΦΙΑ, για να χρησιμοποιήσουμε τη συσσωρευμένη γνώση του παρελθόντος με τρόπο που θα μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε την παρουσία μας, το «τώρα».

3. ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, για να δεχόμαστε τους άλλους που έχουν ίσως διαφορετικό τρόπο από το δικό μας, με λεπτότητα και κατανόηση, καθώς προχωράμε μαζί τους ή αναμεσά τους ή γύρω τους στο δρόμο της ζωής μας.

4. ΑΡΜΟΝΙΑ, για να μπορούμε να δεχόμαστε τη φυσική ροή της ζωής.

5. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, για να συνειδητοποιήσουμε και να αναγνωρίσουμε νέες λύσεις και άγνωστα μονοπάτια στο δρόμο μας.

6. ΔΥΝΑΜΗ, για να αντισταθούμε στο φόβο και να προχωρήσουμε μπροστά, παρά την αβεβαιότητα, χωρίς εγγυήσεις ή πληρωμή.

7. ΓΑΛΗΝΗ, για να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας.

8. ΧΑΡΑ, για να είμαστε πάντα γεμάτοι τραγούδια, γέλια και χορούς.

9. ΑΓΑΠΗ, ο σίγουρος οδηγός προς το υψηλότερο επίπεδο συνειδητότητας που είναι ικανός να φτάσει ο άνθρωπος.

10. ΕΝΟΤΗΤΑ, κι αυτό μας ξαναφέρνει εκεί απ’όπου ξεκινήσαμε, τη θέση όπου είμαστε ένα με τον εαυτό μας και με όλα τα άλλα πράγματα.

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Οι τελειομανείς, όπως και οι πολύ αποδοτικοί άνθρωποι, συνήθως βάζουν υψηλούς στόχους και προσπαθούν πολύ για να τους φτάσουνε. Παρόλα αυτά ένα πολύ αποδοτικό άτομο μπορεί να μείνει ικανοποιημένο με το να κάνει πολύ καλά μια δουλειά και να επιτυγχάνει ένα εξαίρετο αποτέλεσμα (ή κάτι κοντά σε αυτό), ακόμα και αν οι πολύ υψηλοί στόχοι δεν έχουν πιαστεί εντελώς. Οι τελειομανείς δεν πρόκειται να δεχτούν τίποτα λιγότερο από το τέλειο. Το ‘σχεδόν τέλειο’ θεωρείτε από αυτούς αποτυχία.

Κριτικό Μάτι:

Οι τελειομανείς είναι πιο επικριτικοί με τους εαυτούς τους και τους άλλους, από ότι είναι τα πολύ αποδοτικά άτομα. Ενώ αυτά νιώθουν περηφάνια για τα κατορθώματά τους και υποστηρίζουν τους άλλους, οι τελειομανείς έχουν την τάση να εντοπίζουν μικρά λάθη και ατέλειες στη δουλειά και στον εαυτό τους, όπως κάνουν και για τους άλλους και τη δουλειά αυτών. Επικεντρώνονται σε αυτές τις ατέλειες και δυσκολεύονται να δουν οτιδήποτε άλλο, και είναι ακόμα πιο αποδοκιμαστικοί για τους εαυτούς τους και τους άλλους, όταν πραγματικά υπάρχει αποτυχία.

Σπρώχνω ή Τραβώ:

Οι πολύ αποδοτικοί άνθρωποι έχουν την τάση να ‘ωθούνται’ προς τους στόχους τους από μια επιθυμία να τους πραγματοποιήσουνε, και είναι ευχαριστημένοι με οποιοδήποτε βήμα γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Οι τελειομανείς, από την άλλη, έχουν την τάση να ‘σπρώχνονται’ προς τους στόχους τους από φόβο μήπως και δεν τους φτάσουν, και θεωρούν αποτυχία οτιδήποτε λιγότερο από έναν απόλυτα επιτυχημένο στόχο.

Μη Ρεαλιστικά Κριτήρια:

Δυστυχώς, οι στόχοι ενός τελειομανούς δεν είναι μερικές φορές ούτε καν ρεαλιστικοί. Ενώ οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι μπορούν να βάλουν υψηλούς στόχους, απολαμβάνοντας ίσως τη διαδικασία να προχωρούν λίγο παραπέρα αφού έχουν κατακτήσει το στόχο τους, οι τελειομανείς συχνά θέτουν στόχους μη εφικτούς. Για αυτό το λόγο, οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι όχι μόνο είναι πιο ευτυχείς, αλλά και πιο επιτυχείς στην επίτευξη των στόχων τους.

Εστίαση στο Αποτέλεσμα:

Οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι μπορούν να ευχαριστηθούν τη διαδικασία της προσπάθειας επίτευξης ενός στόχου, το ίδιο ή και περισσότερο από την ίδια την κατάκτησή του. Αντιθέτως, οι τελειομανείς βλέπουν το στόχο και τίποτα άλλο. Ενδιαφέρονται τόσο πολύ να φτάσουν τον στόχο τους και να αποφύγουν την τρομερή αποτυχία, που δεν μπορούν να ευχαριστηθούν τη διαδικασία της προσπάθειας.

Κατάθλιψη Εξαιτίας μη Κατακτημένων Στόχων:

Οι τελειομανείς είναι πολύ λιγότερο ευτυχισμένοι και καλόβολοι, σε σχέση με τους υψηλά αποδοτικούς ανθρώπους. Ενώ οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι μπορούν να επανέλθουν σχετικά εύκολα από μια απογοήτευση, οι τελειομανείς έχουν την τάση να κατηγορούν όλο και περισσότερο τον εαυτό τους και να γεμίζουν με αρνητικά συναισθήματα, όταν οι υψηλές προσδοκίες τους δεν υλοποιούνται. Αυτό οδηγεί στον…

Φόβο της Αποτυχίας:

Οι τελειομανείς φοβούνται επίσης πολύ περισσότερο την αποτυχία από τους υψηλά αποδοτικούς ανθρώπους. Επειδή επενδύουν τόσο πολύ στο αποτέλεσμα και απογοητεύονται τόσο πολύ από οτιδήποτε είναι λιγότερο από την τελειότητα, η αποτυχία γίνεται μια τρομαχτική προοπτική. Και, επειδή οτιδήποτε λιγότερο από την τελειότητα θεωρείται ‘αποτυχία’, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην…

Αναβλητικότητα:

Φαίνεται παράδοξο ότι οι τελειομανείς μπορεί να έχουν προδιάθεση να αναβάλουν, τη στιγμή που αυτό το χαρακτηριστικό είναι καταστροφικό για την παραγωγικότητα, αλλά πράγματι η τελειομανία και η αναβλητικότητα φαίνεται να πηγαίνουν χέρι-χέρι. Αυτό συμβαίνει γιατί, καθώς φοβούνται την αποτυχία, συχνά οι τελειομανείς ανησυχούν τόσο πολύ μήπως και κάνουν κάτι ατελώς, που ακινητοποιούνται και αποτυγχάνουν να κάνουν το οτιδήποτε! Αυτό οδηγεί σε περαιτέρω συναισθήματα αποτυχίας, και έτσι διαιωνίζεται ένας φαύλος κύκλος.

Αμυντικότητα:

Επειδή μια επίδοση κατώτερη του τέλειου είναι τόσο επώδυνη και τρομαχτική για τους τελειομανείς, τείνουν να κάνουν εποικοδομητική κριτική αμυντικά, ενώ οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι μπορεί να δουν την κριτική ως χρήσιμη πληροφορία για βελτίωση της μελλοντικής του απόδοσης.

Χαμηλή Αυτοεκτίμηση:

Οι υψηλά αποδοτικοί άνθρωποι έχουν την τάση να έχουν εξίσου υψηλή αυτοεκτίμηση, όχι όμως και οι τελειομανείς. Αυτοί έχουν την τάση να κάνουν πολλή αυτοκριτική, να είναι δυστυχισμένοι και να υποφέρουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση. Μπορεί επίσης να είναι μοναχικοί ή απομονωμένοι, καθώς η κριτική τους φύση και η αυστηρότητα, κάνουν τους άλλους να απομακρύνονται. Αυτό οδηγεί σε ακόμα πιο χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Αν δείτε κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά τελειομανίας σε εσάς, μην απογοητευτείτε. Αναγνωρίζοντας ότι μια αλλαγή είναι απαραίτητη, είναι το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας πιο καλόβολης ζωής, την επίτευξη της εσωτερικής γαλήνης, την συνειδητοποίηση ότι η πραγματική επιτυχία έρχεται όταν ξεπεραστεί η τελειομανία και ότι το ‘σχεδόν τέλειο’ είναι εξίσου πολύ καλό!

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος
enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Συχνά παραπονιέται κανείς για συνεχή κούραση, χαμηλή ενεργητικότητα, κακή διάθεση, στεναχώρια, προβλήματα ύπνου και φαγητού, δυσκολία στη συγκέντρωση ή στη λήψη αποφάσεων. Όταν αυτά τα συμπτώματα διαρκούν για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, για τις περισσότερες μέρες και είτε τα εκφράζει το ίδιο το άτομο είτε τα παρατηρούν οι γύρω του, τότε το όνομα του προβλήματος είναι δυσθυμία.merilyn-melancholy

Σύμφωνα με τους Jenna Griffiths και Arun Ravindran του Royal Ottawa Hospital στο Οντάριο του Καναδά, η ελαφριά χρόνια κατάθλιψη ή δυσθυμία είναι συνηθισμένο πρόβλημα, που επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, ιδίως γυναίκες. Η δυσθυμία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα ελαφρότερα από αυτά της κατάθλιψης, αλλά επίμονα, που διαρκούν για χρόνια.

Τα άτομα αυτά πολλές φορές δεν αντιλαμβάνονται τι ακριβώς τους συμβαίνει και δεν αναζητούν επαγγελματική βοήθεια.

Ενδείξεις

Δυσκολίες στον ύπνο

Προβλήματα όρεξης

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Δυσκολία συγκέντρωσης

Δυσκολία λήψης αποφάσεων

Χαμηλή ενέργεια

Αίσθηση ματαιότητας

Ιστορικό κατάθλιψης στην οικογένεια

H δυσθυμία και η κατάθλιψη προκαλούν πολλαπλές αλλαγές

melancholyΑλλαγές στη σκέψη: από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που έχουν τα άτομα με κατάθλιψη εστιάζεται στην ικανότητα προσοχής και συγκέντρωσης. Δυσκολεύονται να προσέξουν μια συζήτηση ή ένα λογικό επιχείρημα, ή να συγκρατήσουν νέες πληροφορίες στη βραχύχρονή τους μνήμη, όπως ονόματα ή οδηγίες. Η ικανότητά τους να παίρνουν αποφάσεις είναι μειωμένη. Οι αρνητικές σκέψεις και οι αυτό-μειωτικές δηλώσεις («όλα μου έρχονται στραβά», «δεν αξίζω τίποτα») καθώς και ο μηρυκασμός του παρελθόντος είναι εντονότατα χαρακτηριστικά του διανοητικού κόσμου του ατόμου με κατάθλιψη.

Αλλαγές στα συναισθήματα: στην δυσθυμία το άτομο αισθάνεται θλίψη χωρίς προφανή αιτία, δεν ευχαριστιέται με ό,τι προηγουμένως του άρεσε, και δηλώνει ότι δεν έχει κίνητρα: γίνεται απαθές και αποσύρεται. Άλλοτε είναι έντονος ο εκνευρισμός και τα ξεσπάσματα. Κοινός συναισθηματικός παρονομαστής είναι η αίσθηση της ανημπόριας και της απελπισίας.

Αλλαγές στη συμπεριφορά: πέρα από την απάθεια, πολλά άτομα δεν αισθάνονται άνετα με άλλους ανθρώπους και τους αποφεύγουν. Επίσης, υπάρχουν αλλαγές στην όρεξη (λιγότερη ή περισσότερη). Η θλίψη οδηγεί σε συχνό κλάμα ή σε ένα μόνιμο παράπονο για κάθετι. Η σεξουαλική επιθυμία μειώνεται ή εξαφανίζεται.

Αλλαγές στους φυσιολογικούς ρυθμούς: οι βιολογικοί ρυθμοί που συντελούν στην ευεξία μεταβάλλονται: αλλαγές στον ύπνο (υπερβολικός ή καθόλου), η συνεχής κούραση, οι μεταβολές στην όρεξη και τη σίτιση συντελούν στην γενικότερη άσχημη αίσθηση. Τα άτομα με κατάθλιψη έχουν περισσότερους πόνους και υποφέρουν από ασθένειες με ψυχοσωματική βάση (πχ γαστρεντερικά), ενώ πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι πιο ευάλωτο (Δρ Glaser, καθηγητής, Ohio State University, ΗΠΑ).

Ερευνητικά Δεδομένα

Η κατάθλιψη δεν είναι ασθένεια του «κεφαλιού», αλλά περιλαμβάνει πολλά συστήματα. Ερευνητές σε δημοσίευμα του έγκριτου New England Journal of Medicine καταδεικνύουν ότι η κατάθλιψη οδηγεί ε καρδιοπάθειες σε κατά τα άλλα υγιή άτομα κι επιταχύνει αλλαγές στην οστική μάζα και οδηγεί σε οστεοπόρωση.

Η θεωρία ότι η κατάθλιψη είναι «απλώς» μια χημική ανισορροπία είναι απλουστευτική, σύμφωνα με τον Δρα Duman, νευροβιολόγο στο Πανεπιστήμιο Yale.

Τα ανθρώπινα αισθήματα δημιουργούνται σε ένα νευρωνικό κύκλωμα που περιλαμβάνει σημαντικές εγκεφαλικές δομές, όπως ο ιππόκαμπος, η αμυγδαλή και ο προμετωπιαίος φλοιός. Στην κατάθλιψη, η δυσλειτουργία αυτού του κυκλώματος ευθύνεται για την έλλειψη θετικών σκέψεων και την ανικανότητα αναχαίτισης των αρνητικών.

Τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου δείχνουν ότι στην κατάθλιψη τα νευρωνικά κυκλώματα που είναι υπεύθυνα για τη διάθεση, τη σκέψη, τον ύπνο, την όρεξη και τη συμπεριφορά δε λειτουργούν σωστά και η ρύθμιση των σημαντικών νευροδιαβιβαστών είναι ελλιπής.

Οι κατεχολαμίνες (ντοπαμίνη, νοραδρεναλίνη, σεροτονίνη) φαίνεται να δυσλειτουργούν στην κατάθλιψη, με πρωταγωνίστρια τη σεροτονίνη (βασική για την αίσθηση ευεξίας).

Στα άτομα με κατάθλιψη υπάρχει ελάττωμα στο γονίδιο SERT, ρυθμιστή της σεροτονίνης.

Γενετικές έρευνες σε δίδυμους δείχνουν ότι τα γονίδια παίζουν κάποιο ρόλο στην κατάθλιψη. Ένα άτομο είναι ευάλωτο στην κατάθλιψη όταν πολλά σχετικά γονίδια αλληλεπιδρούν με περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Στρεσσογόνες καταστάσεις, ιδίως με μορφή απώλειας (θάνατος προσφιλούς προσώπου), αλλά και προβλήματα σχέσεων, προκαλούν κατάθλιψη σε ευαίσθητα άτομα. Έρευνες σε ανθρώπους και ζώα δείχνουν ότι το στρες νωρίς στη ζωή αλλάζει τα νευρωνικά κυκλώματα που ελέγχουν τα συναισθήματα, άρα δημιουργεί τις νευροχημικές και συμπεριφορικές αλλαγές της κατάθλιψης, και είναι υπεύθυνο για τις υπερβολικές εκδηλώσεις σε στρεσογόνες καταστάσεις αργότερα.

Ο άξονας υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων, το ορμονικό σύστημα που ρυθμίζει την αντίδραση του σώματος στο στρες, υπερ-λειτουργεί σε πολλά καταθλιπτικά άτομα.

Ψυχοθεραπεία και… Βιβλιοθεραπεία

Όπως η διαδικασία της μάθησης, που εμπλέκει τη δημιουργία νέων συνδέσεων στους νευρώνες του εγκεφάλου, η ψυχοθεραπεία λειτουργεί αλλάζοντας τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου. Όπως οι συνδέσεις μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων καταστρέφονται στην κατάθλιψη, πιθανότατα γίνεται να ξαναδημιουργηθούν. Ο ενήλικος εγκέφαλος έχει μεγαλύτερη πλαστικότητα απ’ ότι φανταζόμασταν, που επιτρέπει την αναδόμηση νευρώνων, σύμφωνα με τον νευροβιολόγο Bruce McEwen, Ph.D., του Πανεπιστημίου Rockefeller.

Σύμφωνα με έρευνες του National Institute of Mental Health (NIMH, HΠΑ) η γνωσιακή-συμπεριφορική και η διαπροσωπική θεραπεία είναι από τους καλύτερους τρόπους για να απαλλαγεί κανείς από τα επώδυνα συμπτώματα της κατάθλιψης. Η γνωσιακή-συμπεριφορική βοηθά το άτομο να αλλάξει τις αρνητικές σκέψεις που σχετίζονται με την κατάθλιψη, ενώ η διαπροσωπική θεραπεία εστιάζεται στην επίλυση των προβληματικών σχέσεων που συμβάλλουν στην κατάθλιψη.

Το National Institute for Clinical Excellence, ένας βρετανικός οργανισμός υγείας, τον Δεκέμβριο του 2004 αποφάσισε να προωθήσει τη…βιβλιοθεραπεία, ως ένα καλό αντικαταθλιπτικό! Η βιβλιοθεραπεία έγινε της μόδας εξαιτίας της ανησυχίας του ιατρικού κόσμου ότι συνταγογραφούνται περισσότερα αντικαταθλιπτικά απ’ ότι είναι απαραίτητο αλλά κι εξαιτίας του αυξημένου κόστους της συμβατικής φαρμακοθεραπείας.

Έτσι, αντί για φάρμακα οι γιατροί προτείνουν την ανάγνωση βιβλίων αυτοβοήθειας, τα οποία μάλιστα «συνταγογραφούν»… κανονικά!

Μπορεί ένα βιβλίο να βοηθήσει; Αν κρίνει κανείς από την επιτυχία των βιβλίων του Irvin Yalom στη χώρα μας (παρόλο που δεν ανήκουν στην κατηγορία των βιβλίων αυτοβοήθειας) σίγουρα ένα καλό βιβλίο, γραμμένο από έγκριτο συγγραφέα, μπορεί να προσφέρει κατευθύνσεις ζωής κι ελπίδα ότι το πρόβλημα λύνεται. Ωστόσο, η ιδέα της βιβλιοθεραπείας δεν είναι να αντικαταστήσει τα αντικαταθλιπτικά ή την ψυχοθεραπεία, αλλά να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα στην καταπολέμηση της κατάθλιψης.

Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

sciencearchives.wordpress.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin