Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

Mια νέα ελβετική επιστημονική έρευνα έρχεται να συσχετίσει αυτά τα δύο φαινομενικά άσχετα πράγματα, δείχνοντας ότι επειδή ένας άνθρωπος με στρες έχει μειωμένη αυτοπεποίθηση, αυτό τον φέρνει σε μειονεκτική θέση σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Στον βαθμό που κάτι τέτοιο συμβαίνει σε μεγάλο μέρος των ανθρώπων, το στρες και το άγχος εντείνουν γενικότερα τις ανισότητες. Στην ουσία, πρόκειται για την πρώτη μελέτη, η οποία επιβεβαιώνει ότι όχι μόνο η ανισότητα προκαλεί στρες, αλλά ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή ότι το στρες «γεννά» ανισότητα.

Οι ερευνητές της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης (EFPL), με επικεφαλής την Κάρμεν Σάντι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Psychoneuroendocrinology» (Ψυχονευροενδοκρινολογία), πραγματοποίησαν πειράματα με 230 εθελοντές. Οι τελευταίοι αξιολογήθηκαν για τον βαθμό του στρες που είχαν και παράλληλα κλήθηκαν να εκτελέσουν διάφορα καθήκοντα (εικονικές συνεντεύξεις για πρόσληψη, χρηματικά παιγνίδια με κίνητρο το κέρδος κ.α.).

Τα πειράματα, σύμφωνα με τους ερευνητές, έδειξαν ότι το στρες και το μεγάλο άγχος παγιδεύουν τους ανθρώπους σε έναν φαύλο κύκλο, με αποτέλεσμα να υστερούν σε κρίσιμες στιγμές της ζωής τους, π.χ. όταν ανταγωνίζονται άλλους υποψηφίους για την πρόσληψη σε κάποια δουλειά.

Η αυτοπεποίθηση συνιστά καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας και ανταγωνιστικότητας σε μια κοινωνία, ιδίως στο βαθμό που αυτή είναι ανταγωνιστική. Οι άνθρωποι με στρες και χωρίς αυτοπεποίθηση, όπως φάνηκε και από τα πειράματα, δεν αξιοποιούν σωστά τις ευκαιρίες που τους παρουσιάζονται, ούτε παίρνουν πάντα τις κατάλληλες αποφάσεις. Όσο πιο απειλητικό βιώνει κανείς τον κόσμο γύρω του, τόσο περισσότερο στρες έχει και τόσο δυσκολότερα αποδίδει.

Από την άλλη, οι επιστήμονες τόνισαν ότι όπου υπάρχει μεγάλη ανισότητα (π.χ. μεγάλο χάσμα πλουσίων και φτωχών), οι άνθρωποι στο κατώτερο τμήμα της κοινωνικοοικονομικής κλίμακας «φορτώνονται» με υψηλά επίπεδα στρες.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Ψυχολογία

Έρευνα: Η μοναξιά εξελίσσεται σε θανατηφόρα παγκόσμια επιδημία
Mίνα Αγγελίνη

Επιβαρύνει την ανθρώπινη υγεία όσο 15 τσιγάρα την ημέρα - Ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Η ανάπτυξη των κοινωνικών δικτύων και η παραμέληση της προσωπικής επαφής οδήγησαν τον πρώην γενικό χειρουργό Βίβεκ Μάρθι να χαρακτηρίσει τη μοναξιά ως μια θανατηφόρα παγκόσμια επιδημία.

Η Τζούλιαν Ηολτ Λάνσταντ, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπριγκχαμ Γιονγκ διαπίστωσε στην έρευνά της ότι, η μοναξιά μειώνει τη διάρκεια ζωής των ανθρώπων, όσο και το κάπνισμα 15 τσιγάρων την ημέρα.

Η πρώην βουλευτής των Εργατικών, Τζο Κοξ και υπέρμαχος της παραμονής της Μεγάλης Βρετανίας στην Ε.Ε που μαχαιρώθηκε λίγες ημέρες πριν το δημοψήφισμα για το Brexit,είχε ιδρύσει μία επιτροπή προτού δολοφονηθεί με στόχο την αντιμετώπιση της μοναξιάς.Για την ίδια το συγκεκριμένο ζήτημα είναι μία επείγουσα κρίση καθώς όπως επισημαίνει η μοναξιά είναι μία κοινωνική επιδημία.
«Η αντιμετώπιση της μοναξιάς είναι μια συνολική πρόκληση που χρειάζεται συντονισμένη δράση, από τις κυβερνήσεις, τους εργοδότες, τις επιχειρήσεις, τις κοινωνικές οργανώσει και καθένα ξεχωριστά», αναφέρει.

Η μελέτη που είχε διενεργήσει η Κοξ, κατέληγε στα εξής συμπεράσματα: Περισσότερα από 9 εκατομμύρια ενήλικες στη Βρετανία νιώθουν συχνά ή πάντα μοναξιά. Η μοναξιά είναι πιο θανατηφόρα από την παχυσαρκία ή από το να καπνίζει κανείς 15 τσιγάρα την ημέρα.

Από την πλευρά της, η βουλευτής Σίμα Κένεντι και πρώην συνεργάτης της Κοξ που είχε εργαστεί πάνω στη συγκεκριμένη μελέτη αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η «κατάσταση χειροτερεύει καθώς η κοινωνία γερνάει ενώ όλο και περισσότερα άτομα ζουν μόνα τους.

Την ίδια ώρα, η αύξηση στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σημαίνει ότι, «παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνδέονται πιο εύκολα μεταξύ τους, ταυτόχρονα σπαταλούν περισσότερο χρόνο στα τηλέφωνα και τις ηλεκτρονικές συσκευές, χάνοντας έτσι την πραγματική επικοινωνία και την προσωπική επαφή μεταξύ τους».

Οι καπνιστές είναι λιγότερο γοητευτικοί

Αφού η μοναξιά κόβει χρόνια ζωής και επιβαρύνει τον οργανισμό σαν να καπνίζατε 15 τσιγάρα την ημέρα,καλό θα ήτα να γνωρίζετε το εξής: Το τσιγάρο δεν προκαλεί μόνο βλάβες στη υγεία μας αλλά μας κάνει λιγότερο γοητευτικούς. Η νικοτίνη κάνει τον καπνιστή να δείχνει μεγαλύτερος ηλικιακά απ’ όσο είναι.

Μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Plastic And Reconstructive Surgery» συγκρίνει φωτογραφίες 79 πανομοιότυπων διδύμων, με τον έναν να μην έχει βάλει ποτέ τσιγάρο στο στόμα του και τον άλλο να καπνίζει για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Η διαφορά στο πρόσωπό τους είναι εμφανής.Αυτοί που καπνίζουν έχουν πολλές ρυτίδες και ταλαιπωρημένα πρόσωπα...

protothema.gr

Ψυχολογία

Η καταπίεση των συναισθημάτων μας περιλαμβάνει κυρίως δύο πτυχές. Από τη μία, την εσωτερική απώθηση από το άτομο, δηλαδή την άρνηση να αποδεχτεί αυτό που νιώθει και από την άλλη, την απόκρυψη αυτών των συναισθημάτων από τους γύρω του. Επομένως, πρόκειται για μια κατάσταση δύσκολη στο να εντοπιστεί. Πώς μπορούμε λοιπόν να αντιληφθούμε αν κάποιος δυσκολεύεται στη διαχείριση των συναισθημάτων του;

9 σημάδια που μπορείτε να εντοπίσετε και που μαρτυρούν καταπίεση συναισθημάτων
1. Έχουν δύστροπη, ψυχρή στάση
Η δυστροπία αποτελεί μια προσωρινή απελευθέρωση της έντασης που επικρατεί μέσα τους. Είναι το αποτέλεσμα από κάτι που τους κατατρώει, επειδή έχουν συνδυάσει την ευτυχία και τη θετική διάθεση μόνο με ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, το οποίο όμως δεν πήραν. Ίσως το άτομο που συμπαθούσαν τους πρόδωσε ή τους ταπείνωσε και ο πόνος βράζει μέσα τους. Ή ίσως κάποιος άλλος στην εργασία τους πήρε τα εύσημα για μια δουλειά που εκείνοι έκαναν. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένας ψυχολογικός αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιούν για ν’ αποφύγουν την έντονη έκρηξη.

2. Νιώθουν μόνοι
Τα σαββατόβραδά τους, όπως και τα περισσότερα βράδια τους, τα περνούν σπίτι τους, παρακολουθώντας άπειρες σειρές/ταινίες/ εκπομπές για να ξεχνιούνται, καθώς νιώθουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει. Απομονώνονται και δεν απαντούν ούτε στις κλήσεις των κοντινών τους φίλων. Αν πιστεύετε ότι πρόκειται για τέτοια περίπτωση, χτυπήστε τους κατευθείαν την πόρτα. Ίσως εσείς τους βοηθήσετε να εξωτερικεύσουν αυτό που κρύβουν και αυτό από το οποίο κρύβονται.

3. Μένουν σιωπηλοί
Λένε ότι η σιωπή μπορεί να είναι εκκωφαντική. Από κάποιον που καταπιέζει τα συναισθήματά του, είναι μια κραυγή για βοήθεια, όσο και αν είναι σιωπηλή! Πρόκειται για έναν ακόμη αμυντικό μηχανισμό, ώστε να κρατήσουν αυτό που τους πνίγει μέσα τους και για να μη χάσουν τον έλεγχο. Μπορεί επίσης να αποτελεί έναν τρόπο να δείξουν σε κάποιον τη δυσαρέσκεια τους μαζί του.

4. Περισπασμοί
Μπορεί να τους δημιουργούν υπό διάφορες μορφές, όπως σε δουλειά, παιχνίδια, ανθρώπους, εξόδους, σεξ και η λίστα συνεχίζεται. Οι περισπασμοί χρησιμοποιούνται για να αποτρέψουν την πιθανότητα έκρηξης των καταπιεσμένων συναισθημάτων τους και για να αποφύγουν τη διαχείριση και επεξεργασία τους. Εξάλλου, με αυτό τον τρόπο, στρέφουν και την προσοχή των γύρω τους σε άλλα ζητήματα πέραν των δικών τους. Ωστόσο, αυτοί οι περισπασμοί μπορούν να είναι μόνο προσωρινοί σε ένα πρόβλημα που επιμένει.

5. Αποφυγή
Αυτό δηλώνει την αποφυγή της αιτίας που φέρνει μαζί της και τα αρνητικά συναισθήματα. Ερεθίσματα που περιλαμβάνουν ανθρώπους, αντικείμενα, μέρη, γεγονότα που είχαν άσχημη κατάληξη και άλλα. Αυτό, όπως θα δείτε και το τελευταίο σημάδι, είναι ένας τρόπος αποφυγής του ατόμου να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του.

6. Εξάρτηση από ουσίες
Η κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ πρόκειται για ακόμη έναν αμυντικό μηχανισμό, που είναι δυστυχώς πολύ συχνός. Το φάσμα των ουσιών ποικίλλει από αλκοόλ μέχρι ηρωίνη και σκληρά διεγερτικά. Αυτό, όπως προφανώς θα γνωρίζετε, μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση, πιθανές παθήσεις και θάνατο. Και για άλλη μια φορά, αυτές ότι υποτιθέμενες «λύσεις» αποτελούν ένα πρόχειρο, προσωρινό μέτρο.

7. Κακή μνήμη
Καθώς αυτά τα άτομα συγκεντρώνονται περισσότερο στο να βρουν τρόπους καταπίεσης των συναισθημάτων τους, τείνουν να ξεχνούν συχνά και να μην βρίσκονται σε θέση να αναγνωρίζουν τις αντίστοιχες κοινωνικές συνθήκες που διέπουν κάθε συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον. Αυτό προφανώς οδηγεί σε έλλειψη επικοινωνίας και μια εμφανής πτώση του επιπέδου ικανοποίησης από τις σχέσεις με τους άλλους, ιδιαίτερα από τις ερωτικές τους σχέσεις.

8. Αύξηση βάρους
Η κορτιζόλη, «η ορμόνη του στρες», απελευθερώνεται στον οργανισμό, για να σταματήσει τη λειτουργία δύο άλλων ορμονών, της αδρεναλίνης και της κορτικοτροπίνης, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την προσωρινή μείωση της όρεξης. Αφού αυτές οι δύο ορμόνες εξαφανιστούν, η κορτιζόλη μένει και η όρεξη επιστρέφει και μας κάνει να τρώμε περισσότερο. Μπορεί επίσης να αποθηκευτεί ως «σπλαχνικό λίπος», όπως και ως κοιλιακό λίπος. Όταν η καταπίεση των συναισθημάτων συνεχίζεται για καιρό μετατρέπεται σε στρες, το οποίο πυροδοτεί την αύξηση του βάρους.

9. Επιδείνωση της υγείας του γαστρεντερικού συστήματος
Καθώς ο εγκέφαλος και το γαστρεντερικό μας σύστημα είναι αλληλένδετα, αφού μάλιστα το δεύτερο προσδιορίζεται ως «δεύτερος εγκέφαλος», η επίδραση σε εκείνο μπορεί να είναι έντονη, με πολλά δυσάρεστα συμπτώματα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν: ενοχλήσεις στο στομάχι, κακή πέψη, πρήξιμο, διάρροια και ναυτία.

Και η αλήθεια είναι ότι ό,τι κι αν νιώθουμε, θα φανεί αργά ή γρήγορα. Οπότε αν δεν το κάνετε εσείς, με τη θέλησή σας και σε ένα επιλεγμένο και ασφαλές πλαίσιο, θα το κάνουν τα ισχυρά συναισθήματά σας για εσάς. Δεν ήρθε η ώρα λοιπόν να το επεξεργαστείτε και εσείς;

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Ας είμαστε ευγνώμονες σ’ αυτούς που μας δίνουν χαρά. Είναι οι κηπουροί που κάνουν την καρδιά μας ν’ ανθίζει -Προυστ μαρσέλ Γάλλος συγγραφέας
Δε θα πρέπει όλοι να γνωρίζουν τα πάντα για σας, καθώς όπως ίσως ξέρετε κάποιοι μπορεί να διαδώσουν τις λεπτομέρειες της ζωής σας. Οπότε, βοηθά το να έχετε προσωπικές πληροφορίες μυστικές αντί να τις μοιράζεστε με όλους. Τις περισσότερες φορές το να πείτε στους άλλους τις λεπτομέρειες τις προσωπικής σας ζωής καταλήγει σε απογοητευτικά αποτελέσματα. Υπάρχουν πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά από τους υπόλοιπους ώστε να εξασφαλίσετε πως η ζωή σας κυλά ομαλά χωρίς να υπάρχουν άτομα που σας κουτσομπολεύουν και σας υπονομεύουν.


Εδώ είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να κρατάτε μυστικά και που πρέπει να προσπαθήσετε όσο είναι δυνατόν να μην αφήσετε τους άλλους να γνωρίζουν και να μοιράζονται με άλλα άτομα.

ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΑΣ
Μην συζητάτε με όλους τις λεπτομέρειες της προσωπικότητας σας όπως την σεξουαλική σας ζωή, το να ξεπεράσετε μια κακιά συνήθεια, την θρησκευτικότητα σας κ.α. Και κανείς δεν θα πρέπει να ασχολείται με αυτά τα πράγματα της ζωής σας. Μην περιμένετε να μοιραστείτε τέτοιες προσωπικές πληροφορίες με τους άλλους ή να συμμετάσχετε σε μια συναισθηματική συζήτηση για τέτοιες λεπτομέρειες και να περιμένετε ότι θα επαινεθείτε. Αντίθετα, όταν οι άλλοι γνωρίζουν τέτοιες λεπτομέρειες θα τις χρησιμοποιήσουν εναντίον σας και θα αρχίζουν να σας υπονομεύουν.

ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Μην εκφράζετε τις σκέψεις σας σε όλους. Τα αισθήματα σας για συγκεκριμένα πράγματα, ειδικά για ευαίσθητα θέματα, θα πρέπει να παραμένουν στις ιδιωτικές σας σκέψεις. Αποφύγετε να μοιραστείτε τις σκέψεις σας σχετικά με ευαίσθητα θέματα και ζητήματα με τον οποιονδήποτε. Για παράδειγμα, τις σκέψεις σας σχετικά με την θρησκεία άλλων ανθρώπων, την ζωή, τον θάνατο κτλ. Σε κάποιους ανθρώπους μπορεί να προκαλέσει διαφορετική και εχθρική αντίδραση όταν κάνετε μια τέτοια συζήτηση μαζί τους. Οι σκέψεις σας είναι ιδιωτικές και δεν είναι η αλήθεια του ευαγγελίου. Ίσως βρεθείτε σε αντιπαράθεση με άτομα που δεν συμφωνούν με την γνώμη σας αν επιλέξετε να την μοιραστείτε ανοιχτά, ειδικότερα σε ευαίσθητα ζητήματα.

ΑΣΧΗΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ
Είναι ασύνετο και επίσης ασεβές το να ξεκινήσετε να συζητάτε με οποιονδήποτε αρνητικές ιστορίες για τα μέλη της οικογένειας και για τους φίλους σας. Δείχνει μια αρνητική εικόνα για εσάς, ως κάποιος που δεν εκτιμά την ζωή των μελών της οικογένειας και των φίλων και ως κάποιος που δεν μπορεί να κρατήσει εμπιστευτικά θέματα για τον εαυτό του/της. Επιπλέον, τέτοιες ιστορίες συνήθως διαδίδονται γρήγορα σε άλλους προκαλώντας ζημιά στην οικογένεια, στους φίλους σας ή σε εσάς. Όταν ζητήματα ή προβλήματα εμφανίζονται στο σπίτι ή μεταξύ φίλων, θα πρέπει πάντα να λύνονται μέσα στα όρια του σπιτιού και με τα αγαπημένα σας πρόσωπα που νοιάζονται και δεν κρατάνε κακία.

ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΑΣ
Φυλάξτε τα σχέδια σας με δέουσα επιμέλεια μέχρι να τα πραγματοποιήσετε. Αποφύγετε να μοιράζεστε τους στόχους και τα σχέδια σας με οποιονδήποτε καθώς συχνά οι άνθρωποι τείνουν να ζηλεύουν τα σχέδια και τους στόχους των άλλων, ειδικά αν συνειδητοποιήσουν πως πρόκειται να γίνετε πιο πετυχημένοι από αυτούς. Επιπλέον, κάποιοι μπορεί να κλέψουν τις ιδέες σας και να εργαστούν πάνω σε αυτές ώστε να γίνουν καλύτεροι επειδή ίσως έχουν τα μέσα και τις δυνατότητες που λείπουν από εσάς.

ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ
Αποφύγετε την τάση να δημοσιοποιείτε κάθε φορά την γενναιοδωρία και το φιλανθρωπικό έργο σας. Φυσικά, το να κάνετε φιλανθρωπίες και να είστε γενναιόδωροι ανεβάζει την κοινωνία και συμβάλλει στην ανάπτυξη των ανθρώπων και της κοινωνίας ως ένα σύνολο. Αλλά έχει περισσότερη αξία για εσάς όταν δεν αναζητάτε την αναγνώριση. Το να δημοσιοποιείτε την γενναιοδωρία και την φιλανθρωπία σας τείνει να δείχνει πως θέλετε να καυχιέστε και οι άλλοι αρχίζουν να σκέφτονται πως η πρόθεση σας ήταν η αναγνώριση και το να γίνετε δημοφιλείς. Κερδίζετε περισσότερη αξία όταν βοηθάτε τους άλλους και παραμένετε ανώνυμοι.

awakengr.com

Ψυχολογία

Ζώντας μέσα σε μία "γυάλα" και αποφεύγοντας τα δύσκολα και τα εμπόδια; Όχι φυσικά ...!!!

Μόνο μέσα από πολύ προσπάθεια και επαφή με πολλές εμπειρίες η ψυχή μας δυναμώνει, η ματιά μας γίνεται πιο εύστοχη, οι φιλοδοξίες μας αποκτούν έμπνευση και σιγά σιγά ακουμπάμε την επιτυχία.

Δεν υπάρχουν βέβαια μαγικές συνταγές, που βγαίνουν από κάποιο Εγχειρίδιο Ζωής, αλλά υπάρχουν κάποιες Συμβουλές-Tips, που μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε την καθημερινότητα σας πιο εύκολη, μιας και οι περισσότεροι είμαστε χαμένοι και βουτηγμένοι σε ρυθμούς έντονους και πολυάσχολους.

Ποια είναι αυτά τα Tips;

- Εντοπίστε το "καλό μάθημα" μέσα από μία κακή εμπειρία
Ο τρόπος, που μεταφράζουμε τις εμπειρίες μας, είναι αυτός που θα καθορίσει και το τι συναίσθημα θα μας αφήσουν εκείνες στο τέλος.

Κάθε φορά, που βιώνουμε μία δύσκολη κατάσταση, ας κάνουμε τις εξής ερωτήσεις στον εαυτό μας: "Ποιο είναι το μάθημα σε αυτή την περίπτωση;", "Τι θα μπορούσα να μάθω μέσα από αυτήν την εμπειρία;", "Ποιο είναι το πιο σημαντικό τώρα;".

Κάντε στον εαυτό σας παραγωγικές ερωτήσεις, που να βασίζονται στην μάθηση και στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων και με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρετε να δώσετε προοπτική στην όποια δύσκολη κατάσταση, για να την αντιμετωπίσετε στην συνέχεια με επιτυχία.

"Δεν απογοητεύομαι, γιατί κάθε φορά που απορρίπτω μία λάθος προσπάθεια, αυτό σημαίνει και ένα βήμα προς τα εμπρός" Thomas A. Edison

- Μην επικεντρώνεστε στα κακώς κείμενα του παρελθόντος
Πρέπει να μαθαίνουμε από το παρελθόν και όχι να προσκολλόμαστε σε αυτό!

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να αλλάξουμε αυτό, που έχει ήδη συμβεί ... αλλά μπορούμε να επηρεάσουμε και να διαμορφώσουμε αυτό, που επρόκειτο να γίνει. Εμείς οι ίδιοι έχουμε την δύναμη να αλλάξουμε το παρόν και όχι η Ιστορία μας ...!! Κάντε τις εξής ενισχυτικές ερωτήσεις στον εαυτό σας: "Τι είναι αυτό που με ενδιαφέρει εμένα τώρα;", "Πως μπορώ να κάνω την διαφορά σε αυτή την κατάσταση;", "Ποιο είναι το επόμενο μου βήμα για να ζω καλύτερα στο σήμερα;".

Το κάθε λεπτό, που ζούμε, είναι και μία καινούρια ευκαιρία για να φτιάξουμε την ζωή μας στο σήμερα. Εάν δίνουμε σημασία μόνο στην λάσπη, που άφησε πίσω της η καταιγίδα, δεν θα δούμε ποτέ τον καθαρό ουρανό, που είναι από πάνω μας.

- Ζητήστε βοήθεια από τους κατάλληλους ανθρώπους
Πολλές φορές αισθανόμαστε, ότι στη ζωή προχωράμε μόνοι μας. Δεν χρειάζεται, όμως, να το αφήσουμε αυτό το συναίσθημα να μας κυριεύει ... αρκεί να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας για το πότε χρειαζόμαστε πραγματικά συνεισφορά.

Τότε είναι που πρέπει να απευθυνθείτε στα άτομα εκείνα, που θα μπορέσουν να σας δώσουν την βοήθεια που έχετε ανάγκη, επειδή ήδη εσείς τα σέβεστε και εκτιμάτε τις απόψεις τους και τον χαρακτήρα τους. Όταν ζητάμε βοήθεια ... δεν αποτελούμε φορτίο για τους άλλους, ούτε ζητάμε απλά την προσοχή τους.

"Οι φυσιολογικοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα. Οι έξυπνοι άνθρωποι ζητούν βοήθεια" Daniel Amen

- Διατηρήστε την διασκέδαση και την απόλαυση στην καθημερινότητα
Όσο δύσκολη και ανάποδη κι αν είναι η καθημερινότητα σας, μην αποποιηθείτε την διασκέδαση νιώθοντας ενοχές.

Βρείτε κάτι διασκεδαστικό, χαλαρωτικό και συνάμα απολαυστικό πράγμα να κάνετε κάθε μέρα από το πιο απλό έως το πιο σύνθετο. Ακόμα και τα πολύ δύσκολα προβλήματα έχουν άλλη προοπτική, όταν τα αντιμετωπίζεις με ξεκούραση ψυχής και σώματος.

- Κρατήστε τις επιλογές σας ανοιχτές
Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά μονοπάτια, που μπορούν να σας οδηγήσουν στην επιτυχία και στην κάθε είδους ευκαιρία. Είναι συνετό να ρωτάμε τον εαυτό μας, πριν επιλέξουμε το μονοπάτι, ποια είναι η επιτυχία που πραγματικά θέλουμε και αυτομάτως θα μας γίνει εμφανής ο δρόμος της επιλογής.

Όταν κάποιος δρόμος δείχνει να οδηγεί σε αδιέξοδο (γιατί από την αρχή δεν φαίνονται όλα), τότε ας είμαστε ευέλικτοι να επιλέξουμε κάποιον άλλο μονοπάτι. Πρέπει να έχουμε ευελιξία, να είμαστε ανοιχτοί σε κάθε πρόκληση και να μην προσκολλούμαστε σε συνήθειες του παρελθόντος.

- Κρατήστε την ελπίδα και την πίστη ζωντανή
Αυτό αφορά την κάθε είδους ελπίδα και πίστη: Προς τον εαυτό μας, προς τον κόσμο, προς τις απαντήσεις που μας δίνει το σύμπαν.

Επισκεφθείτε μέρη και καταπιαστείτε με δραστηριότητες, που μπορούν να σας προσφέρουν εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Όταν το κάνετε αυτό σε συχνή βάση, τότε θα αναδυθεί από μέσα σας μία απίστευτη δύναμη, έμπνευση, ενόραση. Μόνο με ηρεμία στην ψυχή, έρχονται πολλές φορές οι λύσεις και οι απαντήσεις "από μόνες τους".

- Ποτέ μην παραιτηθείτε και μην εγκαταλείψετε τις προσπάθειες σας
Όσο αναπνέετε, ο σκοπός στη ζωή σας δεν έχει ολοκληρωθεί. Η μεγαλύτερη περιπέτεια είναι να ανακαλύψετε αυτόν τον σκοπό και να τον ζήσετε μέχρι την τελευταία σας αναπνοή.

"Εάν δεν έχεις τα κότσια να αλλάξεις τον εαυτό σου και τις συμπεριφορές σου, τότε τίποτα γύρω σου δεν μπορεί να αλλάξει" Anwar Sadat

Γράφει η Μαρία Αθανασιάδου, Ψυχολόγος

Πηγή: psyxologiki-ypostirixi.blogspot.gr

 thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Και οι μεγάλοι φοβούνται
Οι φοβίες δεν είναι “προνόμιο” μόνο των παιδιών καθώς και οι ενήλικες κουβαλάνε τις δικές τους. Τι κρύβουν όμως και υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστούν;

Άλλο φόβος άλλο φοβία

Ο φόβος, που μπορεί να νιώσει κάθε άνθρωπος αν π.χ. κάποιος τον απειλήσει ή αν απλώς ακούσει ένα θόρυβο στη μέση της νύχτας είναι μια συναισθηματική αντίδραση που μπορεί να προκύψει φυσιολογικά σε όλους μας ανά περιπτώσεις. Δυσάρεστο μεν ωστόσο απαραίτητο καθώς όπως πιθανόν έχετε ακούσει πολλές φορές είναι ο ενστικτώδης τρόπος μας να αντιληφθούμε μία απειλή ή ένα κίνδυνο φανταστικό ή πραγματικό και να μπούμε σε επιφυλακή προκειμένου να την αποφύγουμε και να επιβιώσουμε.

Η φοβία από την άλλη είναι η εγκατάσταση ενός συγκεκριμένου φόβου σε μόνιμη βάση. Άλλο π.χ. να φοβηθούμε μία γάτα που πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά μας και άλλο να φοβόμαστε τις γάτες μόνιμα και να τις αποφεύγουμε με κάθε τρόπο επί τούτου.

Η φοβία δηλαδή συνίσταται στον υπερβολικό μόνιμο φόβο που μπορεί να μας προκαλεί ένα ερέθισμα είτε το έχουμε μπροστά μας εκείνη τη στιγμή είτε όχι και το οποίο συνήθως δεν κρύβει κάποιον ιδιαίτερο κίνδυνο.

Συχνά μάλιστα οι φοβίες επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη ζωή ενός ανθρώπου αφού π.χ. μπορεί να μην ταξιδέψει ποτέ επειδή φοβάται το αεροπλάνο ή το καράβι. Ή μπορεί να φοβάται να καθίσει σε ένα πάρκο επειδή φοβάται τα ζώα που μπορεί να περνάνε από εκεί κ.ο.κ. Οι φοβίες εντάσσονται στις αγχώδεις διαταραχές.

Για να πούμε ότι κάποιος έχει φοβία πρέπει να υπάρχει ένας υπερβολικός φόβος που εμμένει για πάνω από 6 μήνες (προκαλώντας έντονο άγχος και συχνά ακόμα και κρίσεις πανικού στην επαφή με το ερέθισμα) και το άτομο να αναγνωρίζει το πρόβλημα αλλά να μην είναι σε θέση να κάνει κάτι γι' αυτό (μπορεί π.χ. να αποφεύγει συστηματικά την επαφή με την αιτία της φοβίας χάνοντας ευκαιρίες για να κάνει πράγματα που θα ήθελε).

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο- Συγγραφέα

akappatou.gr

Ψυχολογία

Οι λίγοι και ξεχωριστοί ξεκάθαροι ανθρώποι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανένα. Εκείνοι που ξέρουν ποιοί είναι και που πάνε. Αυτοί που δεν μασάνε τα λόγια τους.

Μιλάνε με ντόμπρες και ξεκάθαρες κουβέντες. Δεν μπερδεύουν τις λέξεις τους. Εξηγούνται στα ίσα. Δεν φοβούνται και δεν κρύβονται για να πουν αυτό που θέλουν. Μιλάνε με τη γλώσσα της ψυχής τους. Οι συλλαβές τους είναι καθάριες σαν το βλέμμα τους. Και βγαίνουν ατόφιες απο την καρδιά τους.

Δε δειλιάζουν να σε κοιτάξουν στα μάτια και να σου πουν την αλήθεια. Να ξεστομίσουν όσα οι άλλοι δεν έχουν την τόλμη. Κάνουν την διαφορά με το τσαγανό που τους διακατέχει. Με τον τσαμπουκά που τους διακρίνει. Δεν έχουν μάθει να προσποιούνται για να κερδίσουν αυτό που θέλουν. Δεν παίζουν με τις ψυχές των ανθρώπων. Δεν εκμεταλλεύονται συναισθήματα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους. Έχουν μάθει πάντα να διεκδικούν και να κερδίζουν αυτό που θέλουν.

Δεν τους τρομάζουν οι σχέσεις. Δεν αποφεύγουν τις δεσμεύσεις. Δε φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους. Γελούν με την καρδιά τους και δεν ντρέπονται να κλάψουν μέσα από την ψυχή τους.
Αντιλαμβάνονται περισσότερα απο όσα αυτός ο κόσμος αντέχει. Αντέχουν περισσότερα απο όσα αυτός ο κόσμος τους δίνει. Μιλάνε λίγο. Γνωρίζουν πολλά. Είναι αυθεντικοί και ειλικρινείς σε όλα. Δεν τρομάζουν μπροστά στα συναισθήματα τους. Αγαπάνε με πάθος. Δίνονται με όλο τους το είναι. Σέβονται τον σύντροφο τους και του φέρονται όπως του αξίζει. Δεν χρησιμοποιούν τα αισθήματα του για να πετύχουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Δεν του προκαλούν ανασφάλεια και φοβίες. Αντίθετα τον προστατεύουν και τον φροντίζουν επιδεικνύοντας την αγάπη τους σε κάθε ευκαιρία.

Πιστεύουν στις πράξεις και όχι στην θεωρία. Δεν τους αρέσουν τα μεγάλα κούφια λόγια. Τους διακρίνει η ποιότητα και όχι η ποσότητα, η ειλικρίνεια και όχι η υποκρισία. Δεν κρύβουν αυτό που είναι. Αντίθετα είναι περήφανοι για αυτό και το βροντοφωνάζουν με κάθε τους κίνηση. Το διαλαλούν σε κάθε τους βλέμμα. Απεχθάνονται το ψέμα. Αγαπούν την γνησιότητα. Μισούν την υποκρισία. Δεν μιμούνται και δεν αντιγράφουν ρηχά είδωλα.
Εκτιμούν αυτά που τους προσφέρουν οι γύρω τους και αναγνωρίζουν την αξία σε κάθε άνθρωπο. Τους χαρακτηρίζει η αυτοπεποίθηση που εκπέμπουν. Η αυτογνωσία που τους διακρίνει. Ξέρουν τι θέλουν και δεν το ψάχνουν σε κάθε σταθμό που θα τους βγάλει η διαδρομή τους. Πατάνε γερά στα πόδια τους και δεν τρικλίζουν σε κάθε τους βήμα. Δεν κοροϊδεύουν και δεν υποτιμούν τους ανθρώπους. Αντιμετωπίζουν τις μικρότητες με αδιαφορία. Τις κακίες με περιφρόνηση. Τα δύσκολα με αξιοπρέπεια και χιούμορ.

Δεν επιδιώκουν τον σεβασμό σου. Τον κερδίζουν με την στάση τους. Δεν διεκδικούν την προσοχή σου. Την κερδίζουν με την συμπεριφορά τους. Ξεχωρίζουν για το τσαγανό και την αμεσότητα τους. Για την απλότητα και την ευθύτητα τους. Γελάνε δυνατά. Σου χαμογελούν εγκάρδια. Δεν φοβούνται να σου δείξουν την συμπάθεια τους και δεν αποκρύπτουν τις αντιπάθειες τους. Δεν συναναστρέφονται με τον όχλο. Έχουν λίγους και ‘’καρδιακούς’’ φίλους.

Δεν περιπλανιούνται άσκοπα σε τούτο τον κόσμο. Ακολουθούν μία σταθερή πορεία και δεν παρεκκλίνουν σε κάθε στροφή της ζωής τους. Δεν έχουν την ανάγκη της επιβεβαίωσης από κανένα. Δεν επιδιώκουν την επιβράβευση από τους άλλους. Αντιστέκονται σθεναρά στο ρεύμα και δεν παρασύρονται από εμπάθειες και κακόβουλες επιρροές. Υποστηρίζουν με πάθος τις απόψεις τους και δεν κρύβονται από ανθρώπους και καταστάσεις.

Δεν έμαθαν και δεν ξέρουν να κρύβονται στα σκοτάδια. Δεν θα τους συναντήσεις σε μυστικά δείπνα ούτε σε κλειστές συναγωγές. Δεν θα τους δεις να τριγυρίζουν στα υπόγεια και τα καταγώγια αυτού του κόσμου. Θα τους αντικρύσεις εκεί όπου υπάρχει φως και καθάριος ουρανός. Εκεί όπου τελειώνει το ουράνιο τόξο. Γιατί εκεί τους οδηγεί πάντα η ψυχή τους.

Είναι αυτοί οι λίγοι και σπάνιοι που τολμούν να είναι ο ξεκάθαρος εαυτός τους. Γιατί απλά δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανένα.

Της Λίτσας Φιλίππου.

anapnoes.gr

Ψυχολογία

Όλοι έχουμε ακούσει τη φράση: «Για να μπορέσεις να αγαπήσεις κάποιον πρέπει πρώτα να αγαπήσεις τον εαυτό σου». H φράση αυτή, με άλλα λόγια, λέει πως για να μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε το συναίσθημα της αγάπης για κάποιον άλλο, χρειάζεται πρώτα να έχουμε καταλάβει το νόημα της ποιότητάς της μέσα από την αγάπη που έχουμε οι ίδιοι για εμάς.

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, ακόμη και αν έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση, έχουμε βαθιά αγάπη για τον εαυτό μας; Θαυμάζουμε μεν τις ικανότητες και τα ταλέντα μας, αλλά αγαπάμε τον εαυτό μας; Τον θαυμάζουμε ανεξάρτητά από αυτά; Τον επιβραβεύουμε ή τον αγαπάμε όταν περνάει δοκιμασίες; Όταν προσπαθεί να καταφέρει κάτι τελείως καινούργιο ή όταν βιώνει μια απόρριψη; Όταν διαφωνεί με τους άλλους, όταν αποτυγχάνει, είμαστε υπομονετικοί και στοργικοί; Φροντίζουμε τον εαυτό μας όσο θα έπρεπε; Έχουμε έναν ποιοτικά και ποσοτικά καλό ύπνο; Τρώμε φαγητό που κάνει καλό στην υγεία μας; Γυμναζόμαστε;

Love ::

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας εάν ήμασταν ανυπέρβλητα ερωτευμένοι με τον εαυτό μας; Εάν δεν μπορούσαμε να περιμένουμε για να μοιραστούμε τον εαυτό μας με τους άλλους και τους κατάλληλους ανθρώπους που είναι για εμάς; Όταν ερωτευόμαστε, γνωρίζουμε κάποιον και «συλλέγουμε» πράγματα που μας αρέσουν σε εκείνον/η. Σκεφτόμαστε για παράδειγμα, «Μου αρέσει το χιούμορ του/της», «Ξέρει να ακούει ωραία μουσική», «Μου αρέσει που είναι δυναμικός/η», «Μου αρέσει το ντύσιμο που κάνει», «Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεται» κλπ. Όλα αυτά τα στοιχεία που μας αρέσουν στον άλλον/η μετατρέπονται αργότερα σε αγάπη. Το κάνουμε άραγε αυτό για τον εαυτό μας; Παίρνουμε το χρόνο για να εκτιμήσουμε πόσο συναρπαστικοί είμαστε;

“Εσύ ο ίδιος, όσο κανένας άλλος σε ολόκληρο το σύμπαν, αξίζεις την αγάπη και την προσοχή σου ”
– Βούδας

Αγαπώ τον εαυτό μου σημαίνει ότι ενδιαφέρομαι για αυτόν, τον φροντίζω και του αναγνωρίζω το δικαίωμα να υπάρχει και να εκφράζεται αυθεντικά. Η αυτό-αγάπη είναι ο σεβασμός και η άνευ όρων αποδοχή για τον εαυτό μας. Αγάπη που είναι τόσο βαθιά, τόσο στέρεα και τόσο ακλόνητη ώστε να επιλέγουμε μόνο καταστάσεις και σχέσεις – συμπεριλαμβανομένης εκείνης που έχουμε με τον εαυτό μας – που αντικατοπτρίζουν την ίδια άνευ όρων αγάπη και σεβασμό. Ας φανταστούμε ότι η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι σαν ένα δέντρο. Στην ρίζα του δέντρου είναι η προσωπική μας αξία, δηλαδή, η αξία που αποδίδουμε εμείς στον εαυτό μας και στα κλαδιά είναι σημαντικές έννοιες, όπως η αποδοχή, η φροντίδα, η συγχώρεση, η εμπιστοσύνη, η εκτίμηση, η έκφραση, ο αυτοσεβασμός και η ευχαρίστηση του εαυτού μας. Φροντίζουμε αυτό το δέντρο αφιερώνοντας του τον κατάλληλο χρόνο;

Η πιο σημαντική απόφαση στη ζωή μας, αυτή που θα επηρεάσει οποιαδήποτε άλλη απόφαση μας, είναι η δέσμευση ότι αποδεχόμαστε και αγαπάμε τον εαυτό μας. Η απόφαση αυτή θα επηρεάσει άμεσα την ποιότητα των σχέσεων μας, την εργασία, τον ελεύθερο χρόνο και το μέλλον μας. Εξάλλου, η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας είναι η μακροβιότερη που έχουμε και θα έχουμε ποτέ από ό,τι με οποιονδήποτε άλλο…

“Αγάπησε πρώτα τον εαυτό σου και όλα τα υπόλοιπα είναι δυνατά…”
– Lucille Ball

ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΥΗ ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗ 
Σύμβουλος ψυχικής υγείας-ψυχοθεραπεύτρια|

psychorropia.gr

Ψυχολογία

Γιατί η αφή είναι τόσο απαραίτητη ώστε να αντιληφθούμε τον κόσμο; Ανήκετε κι εσείς σε εκείνους που πρέπει να αγγίξουν τα κλειδιά μέσα στην τσάντα τους για να βεβαιωθούν πως τα πήρανε μαζί; Μάθετε γιατί. LIFOTEAM 10.12.2017 | 09:50 Τα αντικείμενα που δεν μπορούμε να αγγίξουμε δεν μας πείθουν ότι υπάρχουν και η ενσωμάτωση της αφής στις νέες τεχνολογίες είναι σαφώς η επόμενη μεγάλη πρόκληση. © László Moholy-Nagy Tweet Send Mail ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ Καθώς οι συσκευές εικονικής πραγματικότητας ετοιμάζονται να κατακλύσουν την αγορά, παύοντας να αποτελούν στοιχείο του μακρινού δυστοπικού μέλλοντος, ο κόσμος στον οποίο μας προτρέπουν να καταδυθούμε μοιάζει αληθινός, ακούγεται πραγματικός, αλλά δεν θα τον αγγίξουμε ποτέ. Αν προσπαθήσουμε να πιάσουμε το σπαθί που βλέπουμε στο Skyrim VR, το χέρι μας θα απομείνει μετέωρο κι εμείς με την αμήχανη αίσθηση της ανυπαρξίας. Τα αντικείμενα που δεν μπορούμε να αγγίξουμε δεν μας πείθουν ότι υπάρχουν και η ενσωμάτωση της αφής στις νέες τεχνολογίες είναι σαφώς η επόμενη μεγάλη πρόκληση. Γιατί όμως η αφή είναι τόσο απαραίτητη ώστε να αντιληφθούμε τον κόσμο;

Τι μας προσφέρει που δεν μπορεί να μας δώσει η όραση; Οποιαδήποτε απώλεια αίσθησης είναι κάτι που διαταράσσει την ύπαρξή μας, ωστόσο η απουσία απτικών εμπειριών φαίνεται να έχει πιο βλαπτικές συνέπειες απ' ό,τι η απουσία άλλων αισθητηριακών εμπειριών, όπως για παράδειγμα οι οσφρητικές. Παρότι συχνά, για να πείσουμε τον άλλον, χρησιμοποιούμε την έκφραση «το είδα με τα ίδια μου τα μάτια», η αφή είναι εκείνη που επιβεβαιώνει την επιστημική μας αντίληψη επί της πραγματικότητας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε μία πολύ σημαντική πτυχή της αφής: σε ψυχολογικό επίπεδο το άγγιγμα λειτουργεί πολύ πιο καθησυχαστικά και επιβεβαιωτικά από την όραση. Μπορεί να μη μας προσφέρει μια καλύτερη θεώρηση των πραγμάτων αλλά σίγουρα μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα σε σχέση με εκείνο που βιώνουμε. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς αν αναλογιστεί καθημερινές καταστάσεις όπου η αφή είναι η αίσθηση που κάνει τη ζυγαριά να κλίνει από την εικασία στην πεποίθηση, και οι πωλητές το γνωρίζουν καλά.

Αν για παράδειγμα μία πελάτισσα διστάζει να αγοράσει ένα ρούχο προσπαθούν να της πείσουν να το φορέσει ή έστω να το αγγίξει, κίνηση που αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες πώλησης.

Όλοι έχουμε την ανάγκη να πιάσουμε το πορτοφόλι ή το κινητό για να βεβαιωθούμε πως βρίσκονται εκεί, ακόμα κι αν μόλις τα τοποθετήσαμε μέσα στην τσάντα μας. Παρά τις αναρίθμητες πινακίδες σε μουσεία και πινακοθήκες που ζητούν από τους επισκέπτες να μην αγγίζουν τα εκθέματα, οι φύλακες αναγκάζονται πολλές φορές καθημερινά να κάνουν παρατηρήσεις σε εκείνους που δεν αντιστέκονται στην επιθυμία να πιάσουν εύθραυστα αγάλματα, αρχαία τεχνουργήματα και πίνακες αξίας. Γιατί όμως δεν αρκούμαστε στην πληροφορία που μας μεταδίδεται με την όραση; Η επιστήμη της φιλοσοφίας έχει διατυπώσει εδώ και χρόνια τη θέση πως η αφή είναι πιο υποκειμενική από τις άλλες αισθήσεις.

Για παράδειγμα, όταν ο Σάμιουελ Τζόνσον θέλησε να αποδείξει τον παραλογισμό της ιδέας του Επισκόπου Μπέρκλι ότι η ύλη δεν υπάρχει στ' αλήθεια, κλώτσησε με δύναμη μια μεγάλη πέτρα και είπε θριαμβευτικά «έτσι τον αντικρούω». Το να δείξει το αντικείμενο δεν αρκούσε, ο Τζόνσον θεώρησε πως το να αγγίξει την πέτρα θα συνιστούσε αδιαμφισβήτητο επιχείρημα. Η αντίσταση των στερεών, όταν τα αγγίζουμε, θεωρητικά μας προσφέρει την εμπειρία πως τα αντικείμενα υπάρχουν, ανεξάρτητα από την ύπαρξη και τη θέλησή μας. Παρά τις αναρίθμητες πινακίδες σε μουσεία και πινακοθήκες που ζητούν από τους επισκέπτες να μην αγγίζουν τα εκθέματα, οι φύλακες αναγκάζονται πολλές φορές καθημερινά να κάνουν παρατηρήσεις σε εκείνους που δεν αντιστέκονται στην επιθυμία να πιάσουν εύθραυστα αγάλματα, αρχαία τεχνουργήματα και πίνακες αξίας. Φωτογραφία: Man Ray Είναι όμως η αφή η «αίσθηση της πραγματικότητας»; Σίγουρα όχι. Εν γένει δεν προσφέρει καλύτερη ή πιο άμεση πρόσβαση στην πραγματικότητα από τις άλλες αισθήσεις. Το αν παρέχει καλύτερες ή πιο ακριβείς πληροφορίες από την όραση σχετικά με το μέγεθος, το σχήμα ή τη σύσταση ενός αντικειμένου εξαρτάται από τις συνθήκες της οπτικής και απτικής εμπειρίας. Μία πιθανότητα είναι πως η πίστη μας σε ό,τι αγγίζουμε προκύπτει από την εντύπωση πως μας παρέχει άμεση επαφή με την πραγματικότητα. 3.12.2017 8 ψυχολογικά πειράματα που άλλαξαν για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο

Η αισθητηριακή επεξεργασία της απτικής εμπειρίας γίνεται πιο άμεσα και βασίζεται σε ασυνείδητες συναγωγές πιο είναι πιο περίπλοκες από των άλλων αισθήσεων, γεγονός που συχνά προκαλεί την πεποίθηση πως οι άλλες αισθητηριακές εμπειρίες μπορούν να μας οδηγήσουν σε απατηλά συμπεράσματα. Όμως στην πραγματικότητα κάποιες φορές υπερέχει η όραση και άλλες η αφή, και η τελευταία υπόκειται επίσης σε ψευδαισθήσεις όσο και η πρώτη. Απλά δεν ακούμε συχνά να αναφέρεται κάποιος σε ψευδαισθήσεις απτικής φύσεως.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το πόσο εκπλήσσονται οι άνθρωποι ότι μαθαίνουν πως το κουμπί στο κινητό τους δεν υποχωρεί στ' αλήθεια όταν το πατάνε. Η εντύπωση αυτή δημιουργείται από μία δόνηση που ξεγελά τον εγκέφαλό μας ώστε να εξαγάγει το συμπέρασμα πως κάτι πιέστηκε και συνεπώς κινήθηκε. Αν κλείσετε το τηλέφωνο και επαναλάβετε τη δράση θα αντιληφθείτε πως η επιφάνεια δεν υποχωρεί καθόλου.

Αν όντως η αφή δεν υπερέχει έναντι της όρασης και μας υποβάλλει εξίσου σε ψευδείς εμπειρίες και πληροφορίες, γιατί την εμπιστευόμαστε τόσο πολύ; Γιατί έχουμε εδραιωμένη μέσα μας την αίσθηση ότι παρέχει μια πιο άμεση και αντικειμενική αναπαράσταση του κόσμου; Δεν πρέπει να ξεχνάμε μία πολύ σημαντική πτυχή της αφής: σε ψυχολογικό επίπεδο το άγγιγμα λειτουργεί πολύ πιο καθησυχαστικά και επιβεβαιωτικά από την όραση.

Μπορεί να μη μας προσφέρει μια καλύτερη θεώρηση των πραγμάτων αλλά σίγουρα μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα σε σχέση με εκείνο που βιώνουμε. Ακόμα κι αν μπορούμε να δούμε ή να ακούσουμε τα κλειδιά μέσα στην τσάντα μας, αναζητούμε την ασφάλεια που μας παρέχει το να τα ψαχουλέψουμε μέσα στον ορυμαγδό των άλλων αντικειμένων. Παρότι αρχικά η διαδικασία αυτή θυμίζει ανυπόστατη τελετουργία βασκανίας, οι λόγοι που το κάνουμε σχεδόν όλοι είναι βαθύτεροι. Η ασφάλεια που μας προσφέρει το άγγιγμα αποδίδει μια ιδιαίτερη θέση στην επιστημική σφαίρα. Ο Καρτέσιος είχε προσεγγίσει το ζήτημα αυτό όταν σημείωνε πως τα πειστήρια που παίρνουμε από την αφή είναι δυσκολότερο να απορριφθούν: «Από όλες τις αισθήσεις μας, η αφή είναι εκείνη που θεωρείται λιγότερο απατηλή και πιο ασφαλής».

Αν αναλογιστεί κανείς και την ιστορία του άπιστου Θωμά που πείστηκε ότι όντως ο άνδρας μπροστά του ήταν ο Ιησούς μόνο όταν έθεσε το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων, αποδεικνύεται η υπεροχή της αφής διαχρονικά.

Γιατί όμως η αφή λειτουργεί καθησυχαστικά; Η ετυμηγορία αυτή αντίκειται σε όσα μας λέει η γνωσιακή επιστήμη. Το αίσθημα βεβαιότητας θα έπρεπε να επικυρώνεται κατά περίπτωση από την αίσθηση που υπερισχύει σύμφωνα με την λογική μας. Αν όντως η αφή δεν υπερέχει έναντι της όρασης και μας υποβάλλει εξίσου σε ψευδείς εμπειρίες και πληροφορίες, γιατί την εμπιστευόμαστε τόσο πολύ;

Η ιστορία αυτή όμως μας μαθαίνει και κάτι άλλο σημαντικό. Το να πιάσουμε κάτι ώστε να βεβαιωθούμε είναι η ενστικτώδης αντίδρασή μας όταν οι άλλες αισθήσεις μας προκαλούν ένα υψηλό επίπεδο αβεβαιότητας. Αυτό γίνεται ακόμα πιο αντιληπτό στις περιπτώσεις των ανθρώπων που πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η διαρκής ανάγκη να αγγίξουν τα αντικείμενα που τους προκαλούν αβεβαιότητα, ακόμα κι όταν τα κοιτάζουν, είναι ενδεικτική: επιστρέφουν για να σφίξουν τη βρύση παρότι βλέπουν ότι δεν στάζει και δεν ακούνε τις στάλες στον νεροχύτη. Οι ερευνητές έχουν επίσης αποδείξει πως οι άνθρωποι βιώνουν αισθήματα άγχους όταν χρησιμοποιούν γραφικά περιβάλλοντα διεπαφής που εμφανίζουν αντικείμενα τα οποία δεν μπορούν να αγγίξουν. Η αφή καθησυχάζει, το να γνωρίζει κάποιος πως δεν μπορεί να αγγίξει τα αντικείμενα που βλέπει προκαλεί άγχος. Γιατί όμως η αφή λειτουργεί καθησυχαστικά; Η ετυμηγορία αυτή αντίκειται σε όσα μας λέει η γνωσιακή επιστήμη.

Το αίσθημα βεβαιότητας θα έπρεπε να επικυρώνεται κατά περίπτωση από την αίσθηση που υπερισχύει σύμφωνα με τη λογική μας. Αυτό όμως δεν εξηγεί την στάση του Θωμά, τους ιδεοψυχαναγκαστικούς κι εμάς με τις τσάντες του Σπορτ Μπίλι. Οι λόγοι για τους οποίους μας καθησυχάζει το να αγγίξουμε τα αντικείμενα που μας στρεσάρουν πρέπει να αναζητηθούν στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε υποκειμενικά τον κόσμο. Μία εξήγηση είναι ότι πιθανά έτσι νιώθουμε πιο ενεργοί στην εξακρίβωση του τι συμβαίνει στ' αλήθεια και όχι παθητικοί θεατές.

Η υποκειμενική εντύπωση που λαμβάνουμε όταν κινούμε τα δάχτυλα μας πάνω στις επιφάνειες μας κάνει να πιστεύουμε πως συλλέξαμε ενεργά αποδείξεις, πως διενεργήσαμε έναν δειγματοληπτικό έλεγχο αντί να δεχθούμε ως αληθή την προβολή μίας εικόνας. Θεωρούμε πως κάτι που πιάσαμε εμείς οι ίδιοι είναι πιο έγκυρο.

Εξίσου πιθανό είναι η ανάγκη αυτή να εκφράζει και μια πρωταρχική και συναισθηματική ανάγκη μας που ανάγεται στην περίοδο της ζωής μας όπου ως νεογέννητα γνωρίζαμε το περιβάλλον μέσα από τα χέρια και το στόμα μας. Θα έλεγε κανείς πως περισσότερο προσπαθούμε από κάπου να πιαστούμε στον κόσμο παρά να τον γνωρίσουμε.

Στην πραγματικότητα μάλλον δεν αναζητούμε καλύτερες και ακριβέστερες πληροφορίες όταν αγγίζουμε τα ορατά αντικείμενα γύρω μας αλλά προδίδουμε τη βασική μας ανάγκη να καθησυχαστούμε. Κάπως σαν τον τραγουδιστή που θέλει αποδείξεις και ονόματα και γι' αυτό θα ψάξει το κορμάκι της πόντο-πόντο.

Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

Οι συμπτώσεις πάντα πυροδοτούσαν την περιέργεια και τη γοητεία. Κάποιες φορές, όλα φαίνονται να συγχρονίζονται απίστευτα έτσι ώστε δυο φαινομενικά άσχετες καταστάσεις να ταιριάζουν. Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι πάντα συνέδεαν αυτά τα τυχαία περιστατικά με μια ανώτερη δύναμη κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε αν πρόκειται για σύμπτωση ή πεπρωμένο;


Η τύχη ήταν από πάντα μια πηγή ανησυχιών και ερωτήσεων. Έχει μελετηθεί από πολλές προοπτικές από την φιλοσοφία μέχρι και από τον αποκρυφισμό. Είναι μια δύναμη που ήταν παρούσα από την αρχή της ζωής. Γιατί έχουμε γεννηθεί; Γιατί σε αυτή την οικογένεια, σε αυτή τη χωρά, υπό αυτές τις περιστάσεις και όχι σύμφωνα με άλλες; Υπάρχει κάτι που μπορεί να το εξηγήσει ή είναι απλώς μοίρα, χαοτική και ανεξιχνίαστη;

«Δεν υπάρχει τύχη. Αυτό που μας φαίνεται το απλούστερο ατύχημα πηγάζει από την βαθύτερη πηγή του πεπρωμένου» – Friedrich Schiller

Και η μοίρα και οι συμπτώσεις έχουν προκαλέσει μια ολόκληρη σειρά από θεωρίες, οι οποίες κυμαίνονται από αυτές που υποστηρίζονται από στατιστικές και σε αυτές με φαινόμενα υπερφυσικών παρεμβάσεων. Ένα όνομα στην ψυχολογία ξεχωρίζει ανάμεσα στους υπόλοιπους: ο Καρλ Γιούνγκ. Ο ψυχαναλυτής, πρώτος ακόλουθος του Φρόιντ, ιδρυτής της δικής του σχολής σκέψης αφιέρωσε τη δουλειά του σε αυτά τα φαινόμενα. Ήταν αυτός που αξίωσε την ενδιαφέρουσα ιδέα της συγχρονικότητας.

ΤΙ ΕΧΕΙ ΕΙΠΩΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ;
Ένας από τους πρώτους ανθρώπους που αναρωτήθηκαν για την σύμπτωση και για την μοίρα ήταν ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής. Σύμφωνα με τον σοφό Έλληνα γιατρό όλα τα μέρη του σύμπαντος είναι συνδεδεμένα με «κρυφές συγγένειες». Με αλλά λόγια πίστευε πως υπάρχουν νόμοι που εξηγούν τα πάντα, απλώς δεν τους γνωρίζουμε ακόμα.

Ο Arthur Schopenhauer ένας πολύ γνωστός Γερμανός φιλόσοφος σκέφτηκε κάτι παρόμοιο: «το πεπρωμένο ενός ατόμου πάντα θα προσαρμόζεται στο πεπρωμένο ενός άλλου και ο καθένας είναι ο πρωταγωνιστής του δικού του δράματος, ενώ ταυτόχρονα παίζει ρόλο και σε αυτό κάποιου άλλου. Είναι κάτι που ξεπερνά την ικανότητα της κατανόησης μας».

Με τον Φρόιντ, ξεκίνησε το σενάριο του «συλλογικού ασυνείδητου» ενώ ο Καρλ Γιούνγκ είναι αυτός που του έδωσε την καθοριστική μορφή. Όρισε ότι το περιεχόμενο του είναι πέρα από την επίγνωση μας και είναι συνηθισμένο σε όλα τα ανθρώπινα όντα. Περιλαμβάνει αναμνήσεις, φαντασιώσεις και επιθυμίες που δεν γνωρίζουμε αλλά είναι υπάρχουν σε όλους μας. Το συλλογικό ασυνείδητο είναι η προέλευση της ασυνείδητης επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους το οποίο εξηγεί αυτό που αποκαλούμε συμπτώσεις.

Αργότερα, ο ψυχαναλυτής ανέπτυξε το σενάριο της συγχρονικότητας, το οποίο όρισε ως «χρονικά συμπτωματικά περιστατικά εκρηκτικών γεγονότων». Με άλλα λόγια, είναι η συμβολή δύο καταστάσεων που δεν προκαλεί το ένα το άλλο και έχουν συμπληρωματικό περιεχόμενο. Με το πέρασμα του χρόνου, οι θεωρίες του Γιουνγκ προήλθαν από την μαγική σκέψη.

ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΜΟΙΡΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΦΤΙΑΧΤΟ;
Ενώ η θεωρία του Γιουνγκ είναι ελκυστική, δεν είναι η μοναδική που μπορεί να εξηγήσει την σύμπτωση και την μοίρα. Για τον Φρόιντ, πατέρα της ψυχανάλυσης και δάσκαλο του Γιουνγκ συνέβαινε το αντίθετο. Κατά τη γνώμη του, η μοίρα δεν υπάρχει. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που την δημιουργούν μέσω της επιμονής τους να δίνουν μια έννοια σε οτιδήποτε συμβαίνει και επίσης επειδή η νεύρωση κάνει τους ανθρώπους να επαναλάβουν τραυματικές καταστάσεις.

Για τους κλασσικούς ψυχαναλυτές τίποτα δεν έχει έννοια από μόνο του. Οι άνθρωποι την παρέχουν, βασισμένοι στις επιθυμίες και στα τραύματά τους. Τείνουν να δίνουν έννοιες στις συμπτώσεις ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. «προχωρούσα στον δρόμο μέχρι που κατά λάθος σκόνταψα πάνω σε κάποιον. Αποδείχθηκε ότι ήταν ο έρωτας της ζωής μου». Βέβαια αυτό έχει συμβεί γύρω στις 30 φορές με ανθρώπους που δεν αποδείχτηκε ότι τελικά ήταν ο έρωτας της ζωής σας. Στην πραγματικότητα, η ιδέα του «ο έρωτας της ζωής μου» μπορεί να είναι φαντασία. Όμορφη, αλλά το ίδιο φαντασία.

Οι νευροβιολόγοι ανακάλυψαν πως όταν υπάρχει αύξηση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, αυξάνεται η τάση να βλέπουμε μοτίβα στα πάντα, προκαλώντας κατά λάθος την απόδοση ενός εσφαλμένου νοήματος σε συμπτώσεις και δημιουργούμε δεσμούς, κάποιες φορές περίεργους, ανάμεσα σε πράγματα που στην πραγματικότητα δεν είναι συνδεδεμένα.

Ίσως οι καταστάσεις που βλέπουμε ως μοίρα να οφείλονται περισσότερο στην καθοδήγηση του ασυνείδητου. Χωρίς να το συνειδητοποιούμε αναζητούμε το να βρισκόμαστε σε συγκεκριμένες καταστάσεις ή να έχουμε συγκεκριμένες εμπειρίες. Ίσως τα ανθρώπινα όντα να μην είναι τόσο ελεύθερα από τη μοίρα όπως νομίζουμε. Οι ασυνείδητες επιθυμίες και φαντασιώσεις μας είναι αυτές που σχεδιάζουν αυτό που λέμε πεπρωμένο. Είναι ακριβώς αυτό που δίνει μια μαγική απόχρωση και με κάποιο τρόπο μας ικανοποιεί.

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin