Φεβρουαρίου 21, 2018

Ψυχολογία

Όταν ζηλεύουμε μήπως προβάλλουμε στον άλλον, το δικό μας άπιστο κομμάτι;

Αυτή η ζήλεια… αυτό το πρωτόγονο, για πολλούς, συναίσθημα, που μας αναστατώνει, ανατρέπει δεδομένα, σπέρνει καχυποψία και δημιουργεί προβλήματα σε μία σχέση…

Τι σημαίνει, όμως, ζηλεύω;
Ζηλεύω σημαίνει, με απλά λόγια, ότι αγαπώ και αφοσιώνομαι με ζήλο σε αυτό, που αγαπώ. Σημαίνει ότι υποφέρω κάνοντας καταστροφικά σενάρια, σκέφτομαι διαρκώς αυτό, που δεν έχω ή αυτό, που δεν είμαι…
Ζηλεύω σημαίνει αγωνιώ κάθε λεπτό μήπως χάσω την προσοχή του άλλου και ότι επιθυμώ να ασχολείται μόνο μαζί μου και να προσέχει μόνο εμένα…

Ζηλεύω σημαίνει ότι προβάλλω στον άλλον το δικό μου εν δυνάμει άπιστο κομμάτι. Αν και βιώνουμε ζήλεια, για πρώτη φορά, στην οικογένεια καταγωγής μας ως παιδιά των γονιών μας και αδέλφια των αδελφών μας, κατακλυζόμαστε από αυτό το συναίσθημα ως ενήλικες στο πλαίσιο των συντροφικών μας σχέσεων.

Ζηλεύουμε, συχνά, το παρελθόν του συντρόφου μας και όλα αυτά, που έζησε προτού μας γνωρίσει. Μας διακατέχει μάλιστα η ανάγκη να μάθουμε τα πάντα για τη ζωή του και από την άλλη μόλις τα μάθουμε αρχίζουμε να ασκούμε έντονη κριτική ή νιώθουμε ότι είναι αδύνατο πλέον να τον εμπιστευθούμε.

Κάπως έτσι, όμως, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στη σχέση μας καθώς όσο περισσότερα μαθαίνουμε για το παρελθόν του συντρόφου μας, τόσο περισσότερο απειλούμαστε νοερά και ζηλεύουμε και όσο περισσότερο απειλούμαστε τόσο παραπάνω θέλουμε να μάθουμε για να νιώσουμε ασφαλείς. Στην πραγματικότητα επιτρέπουμε στα φαντάσματα του παρελθόντος να κυριαρχήσουν στο παρόν της σχέσης μας και να μπαίνουν ανάμεσα σε εμάς και σε εκείνον.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν ζηλεύουμε;

· Νιώθουμε ανασφάλεια και συμπεριφερόμαστε με παρορμητικό ή ανώριμο τρόπο προς τον σύντροφό μας
· Αισθανόμαστε ανεπαρκείς και συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους εκτός σχέσης. Η σύγκριση αυτή, συνήθως, μας αδικεί.
· Αγχωνόμαστε υπερβολικά και δυσφορούμε με κάθε συμπεριφορά του συντρόφου μας.
· Διαστρεβλώνουμε γεγονότα και πληροφορίες με αποτέλεσμα να ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά του συντρόφου μας μέσα από τις δικές μας γνωστικές ακαμψίες.
· Γινόμαστε καχύποπτοι και δύσπιστοι με συνέπεια να υπάρχει πρόβλημα εμπιστοσύνης στη σχέση.
· Φοβούμαστε την απόρριψη του συντρόφου μας · Φοβούμαστε την εγκατάλειψη
· Γινόμαστε κτητικοί και γαντζωνόμαστε συναισθηματικά από τον σύντροφό μας
· Προσπαθούμε να διατηρήσουμε τον έλεγχο με κάθε τρόπο
· Συμπεριφερόμαστε εγωκεντρικά και αποσυρόμαστε

Ένα είναι βέβαιο, ότι έχουμε μία σχέση ή τουλάχιστον θα έπρεπε να έχουμε μία σχέση για να νιώθουμε όμορφα, να ολοκληρωνόμαστε και να μοιραζόμαστε διατηρώντας παράλληλα την αυτονομία μας.

Εάν μία σχέση δεν προάγει πλέον τα παραπάνω, τότε είναι ευκαιρία να την επαναπροσδιορίσουμε και να επιλέξουμε εάν το να παραμείνουμε σε αυτήν λειτουργεί προς όφελος μας ή όχι.

Το να φοβόμαστε διαρκώς εάν ο σύντροφός μας θα μείνει πιστός ή όχι είναι κάτι, που δεν αξίζει ούτε σε εμάς ούτε σε εκείνον και τη σχέση μας. Εάν, λοιπόν, υπάρχουν ενδείξεις ή ακόμη και αποδείξεις, που συνηγορούν στο να μην τον εμπιστευόμαστε, ας τις σεβαστούμε και ας τιμήσουμε την ανάγκη μας για μια υγιή σχέση με το να πούμε ‘αντίο’ σε αυτή, που δε μας καλύπτει.

Λέγοντας ‘αντίο’ σε μια σχέση, που δεν ικανοποιεί βασικές μας ανάγκες, λέμε ‘αντίο’ σε κάθε τάση μας να νιώθουμε ζήλεια καθώς η ζήλεια πηγάζει από κάτι, που δεν έχουμε ή που φοβόμαστε μήπως χάσουμε.

Εάν ο σύντροφός μας δεν αρκείται στο ενδιαφέρον, που του δείχνουμε και αναζητά, εκτός σχέσης, θαυμασμό και προσοχή, τότε ας σκεφθούμε σοβαρά πόσο νόημα έχει να συνδεόμαστε με ένα άτομο, που δυσκολεύεται να δεσμευθεί ουσιαστικά και ολοκληρωτικά.

Εάν, από την άλλη, ο σύντροφός μας αποδεικνύει με συνέπεια και σταθερότητα τη δέσμευσή του και εμείς εξακολουθούμε να ζηλεύουμε, τότε είναι σημαντικό να διερευνήσουμε το δικό μας φόβο εγκατάλειψης και τις ρίζες του. Το να παραδέχεται κανείς ότι ζηλεύει είναι πολύ γενναίο και ακόμη πιο γενναίο είναι να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια σκέψεις και συναισθήματα, που απορρέουν από τη ζήλεια.

Νέλη Βυζαντιάδου – Παρίντα

η Νέλη Βυζαντιάδου – Παρίντα είναι (πιστοποιημένη senior trainer, επόπτρια, ψυχοθεραπεύτρια μέσω ψυχοδυναμικού ψυχοδράματος & συστημική σύμβουλος ζευγαριών. Μέλος των συλλόγων British Psychodrama Association, American Society for Group Psychotherapy and Psychodrama, International Association of Group Psychotherapy and Group Processes).

Ψυχολογία

Πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε, να πάρουμε αυτά που θέλουμε από τη ζωή, να ξεπεράσουμε την ασφάλεια της συνήθειας και να πάρουμε αποφάσεις; Τίποτε δεν είναι εύκολο, αλλά και όλα μπορούν να συμβούν, αρκεί να κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ρυθμίζουμε τη ζωή μας με βάση τη συνήθεια,αφού η καθημερινότητά μας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα πλέγμα από συνήθειες. Οι κοινωνικές αξίες που επικρατούν και οι προσδοκίες των άλλων καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις συνήθειες που υποδουλώνουν τους περισσότερους από εμάς. Είναι άλλωστε πιο ξεκούραστο το να κάνουμε το ίδιο που κάναμε από το να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο. Και σίγουρα είναι πιο οικείο. Πιστεύουμε στο «γνώριμο κακό». Συνεχίζουμε να μένουμε αγκιστρωμένοι σε ανώφελες για εμάς καταστάσεις, φοβούμενοι τις, φανταστικές πολλές φορές, συνέπειες αν απαγκιστρωθούμε. Ομως, το να ζούμε με βάση οποιαδήποτε συνήθεια μας στερεί την ελευθερία και φρενάρει την εξέλιξή μας.

Ξεφεύγοντας από τη συνήθεια
Τα καλά νέα είναι ότι οι συνήθειες δεν είναι πάγιες και αμετάβλητες. Μπορούν να καταργηθούν ή ακόμη καλύτερα να αντικατασταθούν με νέες, πιο εποικοδομητικές και πιο ωφέλιμες για εμάς. Αντικαθιστούμε για παράδειγμα το κάπνισμα με τη γυμναστική, το junk food με ισορροπημένη διατροφή. Για να επιτύχουμε την αλλαγή, ακόμη και για να αντικαταστήσουμε μια συνήθεια, έχει αξία να συνειδητοποιήσουμε ότι για να αλλάξουμε αυτό που νιώθουμε, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε αυτό που κάνουμε. Πολλοί άνθρωποι όμως είμαστε αρνητικά διακείμενοι στην αλλαγή καθώς ενέχει ρίσκο, κάτι που μας φοβίζει. Αλλά δεν πρέπει να αφήνουμε τους φόβους μας να διαμορφώνουν τις αποφάσεις μας. Πρέπει να δρούμε με γνώμονα την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών απαλλαγμένοι από τον φόβο. Ο φόβος λοιπόν και η συνήθεια είναι δύο εμπόδια που επιβραδύνουν την εξέλιξή μας. Ο πόνος από την άλλη, είναι πολύ χρήσιμο αίσθημα. Μπορεί να έχει τη δύναμη να μας αποσταθεροποιεί στην αρχή, στη συνέχεια όμως μας παρακινεί και μας βοηθά να υπερνικήσουμε τα δύο παραπάνω εμπόδια.

Είμαστε οι επιλογές μας
Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι είμαστε υπόλογοι μόνο στον εαυτό μας και ότι η ελάχιστη υποχρέωσή μας απέναντί του είναι να είμαστε «alert» όσον αφορά τις ανάγκες μας. Κανείς εκτός από εμάς δεν έχει λόγο στο πώς θα ζήσουμε. Πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα προς τα μέσα και να κάνουμε συχνά ενδοσκόπηση. Αυτό θα μας βοηθήσει να διαπιστώσουμε κάθε φορά τι χρειάζεται να κρατήσουμε και τι να αλλάξουμε. Το να αφεθούμε μοιρολατρικά στη ζωή σίγουρα θα μας απομακρύνει από τον δρόμο που επιθυμούμε. Πρέπει να ζούμε με τέτοιον τρόπο ώστε κοιτάζοντας πίσω πέντε χρόνια αργότερα να είμαστε υπερήφανοι για αυτά που κατά καιρούς επιλέξαμε. Γιατί αυτό είμαστε, οι επιλογές μας.

Τα βήματα της απόφασης
Επειδή όμως η αλλαγή δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους περισσότερους, επιχειρούμε αρχικά μικρές αλλαγές οι οποίες με τη σειρά τους θα ενεργοποιήσουν μια σειρά από αλλαγές που θα απλωθούν σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Είναι πολύ βοηθητικό να σπάσουμε τη διαδικασία σε βήματα.

ΒΗΜΑ 1
ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ Για να μπορέσω να ελέγξω κάτι, πρέπει να το κατονομάσω. Καταγράφω λοιπόν τις ανησυχίες μου και ζυγίζω τις επιλογές μου. Επαινώ τον εαυτό μου για να εντείνω την αυτοπεποίθησή μου πριν από οποιαδήποτε επιλογή.
ΒΗΜΑ 2
ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ Εχω κατά νου ότι «οποιαδήποτε απόφαση είναι καλύτερη από την καθόλου απόφαση», όπως υποστηρίζει και ο αγαπημένος Χόρχε Μπουκάι, γνωστός ψυχοθεραπευτής. Οταν αποφασίζω λοιπόν να κάνω μια αλλαγή, απλώς το πραγματοποιώ. Αφήνομαι με περισσότερη πίστη στη διαδικασία και με λιγότερη αμφιβολία. Υποστηρίζω την επιλογή που έκανα και δεν υπονομεύω τον εαυτό μου. Διατηρώ βέβαια τον ρεαλισμό μου και δεν θέτω ανέφικτα στάνταρ. Ακόμη και αν η αλλαγή δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα, αντλώ τα οφέλη του πόνου και της απογοήτευσης που είναι πολύ διδακτικά.
ΒΗΜΑ 3
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Αφού δοκιμάσω την αλλαγή, αξιολογώ τα αποτελέσματα. Ακόμη και αν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά, συγχαίρω τον εαυτό μου που πειραματίστηκε με νέες συμπεριφορές. Είμαι ευέλικτος όσον αφορά τα μέσα που χρησιμοποιώ για να πετύχω τον στόχο μου. Μαθαίνω να είμαι ανοιχτός σε πολλές εναλλακτικές λύσεις και να μην είμαι άκαμπτος στις προσεγγίσεις μου.
ΒΗΜΑ 4
ΕΞΑΣΚΗΣΗ (Practice makes better) Η λήψη αποφάσεων είναι και αυτή μια δεξιότητα όπως πολλές άλλες. Οσο περισσότερες αποφάσεις παίρνω τόσο βελτιώνομαι. Θυμάμαι την πρώτη φορά που έκανα ποδήλατο. Επρεπε να αντέξω κάποιες πτώσεις οι οποίες ίσως άφησαν και τα σημάδια τους για να γίνω πιο ικανός σε αυτό και να απολαύσω τη διαδικασία. Αυτά τα βήματα είναι πολύ βοηθητικά για να αξιοποιήσουμε τη δύναμη της​​ απόφασης. Τη στιγμή που παίρνουμε μια νέα απόφαση, δρομολογούμε μια νέα κατεύθυνση για τη ζωή μας. Μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα, αρκεί να δεσμευτούμε ως προς αυτό. Το δυσκολότερο βήμα είναι η δέσμευση, όχι η εκτέλεση. Ερευνες έχουν δείξει ότι το γρήγορο «Decision Making» είναι χαρακτηριστικό των επιτυχημένων καθώς έχουν ξεκάθαρες αξίες και επιθυμίες. Στηρίζουν τις αποφάσεις τους και δεν αμφιταλαντεύονται. Μπορούμε και εμείς, αρκεί να περάσουμε από την παθητική στην ενεργητική φωνή!

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κυρία Ειρήνη Ορφανού, συμβουλευτική ψυχολόγο MSc.

.vita.gr

Ψυχολογία

Επειδή η ευτυχία αποτελείται από στιγμές, είναι σημαντικό να μάθετε να τις εκτιμάτε, με το να αποδέχεστε και να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως είναι, με τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του

Το να μάθετε να αποδέχεστε αυτό που είστε είναι μια περιπέτεια που διαρκεί μια ζωή. Όταν φτάνετε στο σημείο να είστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό σας, με αυτό που έχετε και με όσα έχετε πετύχει, βρίσκετε αυτή την εσωτερική ισορροπία που είναι τόσο σημαντική.

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους προσποιούμενοι ότι είναι κάποιοι που δεν είναι. Και δεν είναι μόνο αυτό. Απέχοντας πολύ από το να αποδεχτούν αυτό που είναι, προσπαθούν να αλλάξουν το ένα ή το άλλο, εξαντλώντας τον εαυτό τους σε ένα μαραθώνιο για να φτάσουν το ιδανικό που έχουν στο μυαλό τους. Δεν αποδέχονται σχεδόν ποτέ την πραγματικότητα, αυτό που πραγματικά είναι.

Δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες που έχουν το τέλειο σώμα σε όλη τη ζωή τους -ούτε καν τα μοντέλα. Και το πράγμα πηγαίνει ακόμα πιο πέρα: μερικοί άνθρωποι, αντί να εστιάζουν σε ένα τέλειο σώμα, παθαίνουν εμμονή με τη δημιουργία μιας τέλειας ζωής -ένα ονειρεμένο σπίτι, ένας τέλειος σύζυγος, τα τέλεια παιδιά.

Η ζωή δεν είναι τέλεια. Μάλιστα η απόλυτη τελειότητα δεν υπάρχει. Η ζωή αποτελείται από στιγμές, στιγμές που μπορούν να σας προσφέρουν τη μεγαλύτερη ευτυχία, όμως η αποδοχή του εαυτού σας όπως είναι αποτελεί το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνετε για να τη φτάσετε.

Στο σημερινό άρθρο σάς προσκαλούμε να σκεφτείτε πάνω σε αυτό μαζί μας.

Λιγότερο τέλειοι, αλλά πιο ευτυχισμένοι

Όσοι γνωρίζουν την αληθινή ομορφιά λένε ότι το πιο ελκυστικό χαρακτηριστικό είναι μερικές φορές μια ατέλεια. Αν αναρωτιέστε γιατί, η απάντηση είναι απλή: οι μικρές σας ατέλειες είναι αυτές που σας κάνουν μοναδικούς και διαφορετικούς και αυτό αποτελεί μέρος της μαγείας σας.

Όταν αποδέχεστε πλήρως τον εαυτό σας, τα μειονεκτήματα και την ομορφιά σας, θα βρείτε την εσωτερική ισορροπία σας. Με τη σειρά του αυτό θα σας φέρει σε ισορροπία με τον κόσμο γύρω σας και με όλους μέσα σε αυτόν.

Ανακαλύψτε 5 αρετές που πρέπει να έχει η σχέση.

• Το άτομο που δεν αποδέχεται αυτό που είναι αναπτύσσει αισθήματα ανασφάλειας.

• Η ανασφάλεια δημιουργεί έλλειψη ικανοποίησης. Κάποιος που δεν είναι ικανοποιημένος με τον εαυτό του απογοητεύεται ή αναπτύσσει αρνητικά γνωρίσματα: ζήλια, φόβο…

• Το τέλειο σώμα δεν κάνει κανέναν ευτυχισμένο. Μάλιστα πολλοί άνθρωποι που ακολουθούν αυστηρή δίαιτα, ασκούνται καθημερινά και υποβάλλονται σε κάποια πλαστική χειρουργική επέμβαση, θεωρούν ότι εξακολουθούν να μην αποδέχονται αυτό που είναι.

• Είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί ότι μερικές φορές η ανάγκη για «τελειότητα του εαυτού» ενσταλάζεται στους ανθρώπους από την παιδική ηλικία. Μια πολύ αυστηρή μητέρα ή ένας υπερβολικά αυστηρός πατέρας μπορεί να καταλήξει να αναπαράγει ανασφάλειες, σε σημείο που το άτομο πιστεύει ότι η τελειότητα είναι η μόνη οδός προς την επιτυχία.

Είναι σημαντικό να φτάνουν όλοι σε μια στιγμή της ζωής τους στην οποία τελικά αποδέχονται τον εαυτό τους γι’αυτό που είναι. Αυτό θα πρέπει να συμβαίνει κάποια στιγμή στα τέλη της εφηβείας ή λίγο μετά τα είκοσι, όταν το άτομο τελικά ωριμάζει.

Από το σημείο αυτό κι έπειτα, είστε έτοιμοι για τις μεγάλες περιπέτειες της ζωής σας. Μόνο οι άνθρωποι με τη μεγαλύτερη αυτεπίγνωση και συναισθηματική ωριμότητα μπορούν να κινηθούν προς τα μπρος με ακεραιότητα, ανοιχτοί σε όλα όσα η ζωή μπορεί να τους προσφέρει, επειδή οι ίδιοι με τη σειρά τους έχουν πολλά να δώσουν στην ίδια τη ζωή.

Κάθε μέρα είστε περισσότερο ανθρώπινοι και περισσότερο δεκτικοί στα πράγματα γύρω σας

Τι σημαίνει το να είμαστε περισσότερο ανθρώπινοι; Προφανώς είμαστε όλοι άνθρωποι -γεννιόμαστε ως βρέφη, μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε από τα περιβάλλοντά μας. Όμως υπάρχει μια πτυχή που μας κάνει ανθρώπους και μας διακρίνει από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο και αυτή είναι η ικανότητά μας να βιώνουμε συναισθήματα, αγάπη…

Ανακαλύψτε πώς να θεραπεύσετε τις συναισθηματικές πληγές.

• Άνθρωπος σημαίνει μεγαλύτερη ευαισθησία στις πραγματικότητες της καθημερινής ζωής.

• Σημαίνει το να μπορούμε να ακούμε τον εαυτό μας και να κατανοούμε τις ανάγκες μας, γνωρίζοντας διαισθητικά πώς να ενισχύσουμε τους δεσμούς με τους άλλους και να δείχνουμε ενσυναίσθηση…

• Είμαστε όλοι άνθρωποι, όμως μονάχα μερικοί από μας ενεργούμε με πραγματική συναισθηματική νοημοσύνη και σεβασμό, επικοινωνώντας με ακεραιότητα, προάγοντας ένα θετικό περιβάλλον στο οποίο όλοι γύρω μας κερδίζουν και δεν υπάρχει κανένας χαμένος.

Για να φτάσετε σε αυτό το σημαντικό στάδιο στο οποίο συνδέεστε με τους ανθρώπους γύρω σας, πρέπει πρώτα να αποδεχτείτε τον αυτό σας.

• Αποδοχή δεν σημαίνει απλώς το να είστε ευχαριστημένοι με το σώμα ή τη σωματική σας εμφάνιση.

• Αποδοχή σημαίνει ότι αναγνωρίζετε το παρελθόν σας -όχι μόνο τις επιτυχίες σας αλλά και τα λάθη σας.

• Είναι σημαντικό να αποδέχεστε τις αδυναμίες σας ενώ ταυτόχρονα μαθαίνετε από αυτές. Έτσι μαθαίνετε να αποδέχεστε κάθε πτυχή της ζωής σας, το παρελθόν και το μέλλον σας.

Η ευτυχία και τα λάθη δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Και μην υποθέσετε ότι όλοι οι άνθρωποι που μοιάζουν να έχουν την τέλεια ζωή είναι ευτυχισμένοι. Η ευτυχία αποτελείται από στιγμές που καταρχάς προέρχονται από μέσα.

Μόνο οι άνθρωποι οι οποίοι είναι υπερήφανοι γι’αυτό που είναι, αλλά ταυτόχρονα είναι ταπεινοί και σέβονται τους άλλους γύρω τους, καταφέρνουν να κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος κάθε μέρα.

Επομένως να θυμάστε πάντα να είστε περισσότερο ανθρώπινοι, λιγότερο τέλειοι και περισσότερο ευτυχισμένοι.

Πηγή: meygeia.gr

Ψυχολογία

 

Ο Συγγραφέας βγαίνει βόλτα με το σκύλο του τον Μόντυ. ΑΝ σκύψω και σηκώσω ένα κλαδί, τότε ο Μόντυ βρίσκεται αμέσως μπροστά μου. Το θαύμα έχει συντελεστεί. Τώρα έχει μια αποστολή…Ποτέ δεν του περνά από το νου να αξιολογήσει την αποστολή του. Αφοσιώνεται αποκλειστικά στην εκπλήρωσή της. Θα τρέξει, θα κολυμπήσει, θα υπερπηδήσει οποιοδήποτε εμπόδιο για να πιάσει αυτό το κλαδί. Και μόλις το πιάσει, το φέρνει πίσω γιατί η αποστολή του δεν είναι μόνο να το βρει αλλά και να το επιστρέψει. Και όμως καθώς με πλησιάζει κινείται πιο αργά. Θέλει να μου το δώσει και να ολοκληρώσει το έργο του αλλά από την άλλη δεν θέλει να τελειώσει η αποστολή του και να βρεθεί ξανά σε θέσει αναμονής. Όπως και για αυτόν έτσι και για μένα, είναι απαραίτητο να υπηρετώ κάτι που βρίσκεται πέρα από τον εαυτό μου. Ο Μόντυ είναι υποχρεωμένος να περιμένει ώσπου να είμαι πάλι έτοιμος. Είναι τυχερός που έχει εμένα να του πετάω το κλαδί του. Εγώ περιμένω το Θεό να μου πετάξει το δικό μου. Ποιός ξέρει αν και πότε θα ξαναστρέψει την προσοχή του σε μένα και θα μου επιτρέψει να βιώσω το αίσθημα μιας αποστολής;

Είναι τόσο σαγηνευτική η σκέψη μιας προκαθορισμένης απλής ανάθεσης ενός έργου για τη ζωή. Ποιός ανάμεσά μας δεν έχει νιώσει την επιθυμία; “Ας μου ρίξει κάποιος και το δικό μου κλαδί!”. Πόσο ανακουφιστικό είναι να ξερεις ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας αληθινός, καθορισμένος σκοπός ζωής και όχι απλώς ένα άυλο φάντασμα ενός επινοημένου σκοπού ζωής που αποτελεί αναπόδραστη συνέπεια της εικόνας ότι το ηλιακό μας σύστημα κάποια στιγμή θα καταρρεύσει.

Tree of Life

Το πρόβλημα του νοήματος της ζωής ταλαιπωρεί όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Και φυσικά κάποιοι από μάς καλοδέχονται με μεγάλη χαρά τη θρησκευτική αποκάλυψη που φανερώνει το σκοπό του Θεού για τον καθένα μας προσωπικά, όσο δύσκολος και κοπιαστικός καιΑΝ είναι αυτός. Πόσο πιο ανακουφιστική είναι η θρησκευτική λύση στο πρόβλημα του νοήματος της ζωής από το ορθολογιστικό και κενό μήνυμα που μας στέλνει η φύση, υπενθυμίζοντάς μας την απειροελάχιστη θέση μας στο σύμπαν.

Είδα κάποτε μια αξέχαστη γελοιογραφία: μια σειρά από διάφορα είδη ζώων, ένα σκουλήκι, ένα ψάρι, ένα πουλί, μια αγελάδα. Σε κάθε τετράγωνο απεικονίζονταν ένα από αυτά τα πλάσματα και όλα μουρμούριζαν το ίδιο ρεφρέν:” Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή, Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή, Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή”. Στην τελευταία εικόνα ένας άνθρωπος στη στάση του “Σκεπτόμενου” του Ροντέν μουρμούριζε στον εαυτό του:” Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο;”. Όλες οι άλλες μορφές ζωής αντιλαμβάνονται περί τίνος πρόκειται. Μόνο εμείς οι άνθρωποι δεν εννοούμε να το αποδεχτούμε κι έτσι απαιτούμε και κατόπιν θεσπίζουμε, την ύπαρξη κάποιου ανώτερου σκοπού ή αποστολής.

Οι περισσότερες κλινικές και θεωρητικές αναζητήσεις που προσπαθούν να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις καταλήγουν στον ηδονισμό, τον αλτρουισμό, την αφοσίωση σε κάποιον αγώνα, την παραγωγικότητα, τη δημιουργικότητα, την αυτοπραγμάτωση. Είναι προφανές ότι βαθύτερο νόημα αποκτούν τέτοιες προσπάθειες όταν υπερβαίνουν τον εαυτό μας δηλαδή αφορούν κάτι ή κάποιον έξω από εμάς – την αγάπη σε έναν αγώνα, τη δημιουργική διαδικασία, την αγάπη για τους άλλους ή τη λατρεία μιας θεότητας.

Δείτε τη σημερινή εύθραυστη επιτυχία των σημερινών νεαρών πολυεκατομμυριούχων της υψηλής τεχνολογίας και οι κρίσεις τις οποίες συχνά επιφέρει στη ζωή τους, είναι πολύ διαφωτιστικές ως προς το πόσο περιορισμένες είναι οι μέθοδοι που επιχειρούν να δώσουν ένα νόημα στη ζωή τους χωρίς καμία υπέρβαση του εαυτού. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν τη ζωή τους με ένα όραμα, “να πιάσουν την καλή”, να κερδίσουν πολλά λεφτά, να ζήσουν τη μεγάλη ζωή, να έχουν το σεβασμό των συναδέρφων τους και την κοινωνική αποδοχή. Και στην εποχή μας είναι σημαντικός ο αριθμός των τριαντάρηδων που κατόρθωσαν να κάνουν ακριβώς αυτά. Και μετά προκύπτει το ερώτημα: “Και τώρα τι θα κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου;”

Οι περισσότεροι από αυτούς συνεχίζουν να κάνουν ακριβώς το ίδιο. Ξεκινούν νέες εταιρείες, προσπαθώντας να επαναλάβουν την επιτυχία τους. Γιατί; Τοποθετούν ψηλότερα τον πήχη για να αποδείξουν ότι δεν είναι τυχαίοι. Για να νιώσουν ασφάλεια οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, δεν τους φτάνουν πια 1 με 2 εκατομμύρια στην τράπεζα. Χρειάζονται 5, 10, 15, 20 εκατομμύρια. Όταν έχουν πια περισσότερα από όσα μπορούν αν ξοδέψουν, αντιλαμβάνονται το άσκοπο και παράλογο κυνηγητό του κέρδους αλλά δεν σταματούν να παίζουν το παιχνίδι, χάνοντας πολύτιμο χρόνο από την οικογένειά τους, τα παιδιά τους, τους φίλους και τους συντρόφους τους. “Το χρήμα με περιμένει…” λένε, “το μόνο που έχω να κάνω είναι να απλώσω το χέρι μου και να το πάρω..” Πολλοί από αυτούς συνεχίζουν γιατί φοβούνται ότι αν σταματήσουν θα εξαφανιστούν. Φοβούνται την ανία. Ακόμη και η παραμικρή υποψία ανίας τους στέλνει πάλι πίσω στο παιχνίδι.

ΝΟΗΜΑ (meaning)

Με τον τρόπο που προσεγγίζονται οι υπαρξιακές αγωνίες (θάνατος, μοναξιά, ελευθερία) μέσα από την ψυχοθεραπεία έχει διαπιστωθεί ότι το θέμα του νοήματος της ζωής είναι καλύτερα να προσεγγίζεται πλαγίως. Είναι καλύτερα να μην κυνηγά κανείς ένα επί τούτου νόημα αλλά να το αφήνει να αναδυθεί μέσα από την αυθεντική και την ουσιαστική συμμετοχή, από την καταβύθιση σε μια ενασχόληση που μας διευρύνει, μας γεμίζει και μας κάνει να υπερβούμε τον εαυτό μας. Εμείς οι θεραπευτές κάνουμε περισσότερο καλό όταν εντοπίζουμε και βοηθάμε να αφαιρεθούν τα εμπόδια προς μια τέτοια ενασχόληση. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του επαγγέλματος του Ψυχοθεραπευτή είναι να μας εμβολιάζει εναντίον μιας κρίσης νοήματος στη ζωή μας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι άνθρωποι που πενθούν το θάνατο του συντρόφου τους και εντυπωσιακή είναι η απόγνωση που αναδύεται από τη διάρηξη του συνδέσμου με τον σύντροφο, η οποία ξεπερνάει το ίδιο το βίωμα της απώλειας. Οι χήροι και οι χήρες μιλούν για την οδύνη να ζουν μια ζωή που κανείς δεν την παρατηρεί, κανείς δεν ξέρει τι ώρα έρχονται σπίτι, τι ώρα πάνε για ύπνο, τι ώρα ξυπνάνε. Και ποιος δεν ξέρει ανθρώπους που συντηρούν μια απολύτως μη ικανοποιητική σχέση, ακριβώς επειδή λαχταρούν να έχουν πλάι τους κάποιον που γνωρίζει τη ζωή τους; Και πόσο συχνά οι θεραπευτές δεν προσφέρουν βοήθεια με το να γινόμαστε μάρτυρες της ζωής των θεραπευομένων μας;

Ο θάνατος είναι η πιο ξεκάθαρη, η πιο προφανής έσχατη έγνοια. Παρόλο που ορισμένοι θεραπευτές αποφεύγουν όσο μπορούν το θέμα αυτό, ακολουθώντας τη συμβουλή του Adolph Meyer “μη ξύνετε εκεί που τρώει”, οι περισσότεροι θεραπευτές συνειδητοποιούν ότι οι ανησυχίες γύρω από το θάνατο βρίσκονται πάντα εκεί και σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια. Ο θάνατος μας στοιχειώνει όσο τίποτα άλλο. Μας απασχολεί η παρουσία του που βρίσκεται στα όρια της συνειδητότητας ήδη από την παιδική μας ηλικία και υψώνουμε βασισμένες στην άρνηση, άμυνες ενάντια στο άγχος του θανάτου, οι οποίες παίζουν βασικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας.

Μια αντιπαράθεση με το θάνατο δημιουργεί συχνά μια πραγματική ευκαιρία για να αλλάξει κανείς προοπτική. Βλέπουμε πολύ συχνά άτομα που σε αντιπαράθεση με το θάνατο κάνουν δραματικές αλλαγές στη ζωή τους. Είναι ένα οικείο θέμα της κλασικής λογοτεχνίας (παράδειγμα ο Σκρούτζ στο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι). Ασθενείς με καρκίνο έχουν περιγράψει την εμπειρία της εκ νέου ιεράρχησης των αξιών στη ζωή και της απόρριψης των ασήμαντων, του να λένε όχι σε πράγματα που δεν έχουν σημασία, να στρέφουν την προσοχή τους σε αγαπημένους ανθρώπους, στους ρυθμούς της γης, στην εναλλαγή των εποχών, στην έγνοια για το πρότυπο του θανάτου που θέτουν για τους άλλους. Με έναν μακάβριο τρόπο ο καρκίνος θεραπεύει την ψυχονεύρωση και ο θάνατος προσφέρει μια αλάθητη πικρή αλλά και γλυκιά ένταση στη ζωή.

Οι ασθενείς πολλές φορές θρηνούν “τι κρίμα που χρειάστηκε να φτάσω ως εδώ για να κατακτήσω τη σοφία, τώρα που το σώμα μου πεθαίνει” Είναι μια δήλωση που θέτει μια μείζονα πρόκληση στους θεραπευτές:

Πως να ξυπνήσουμε το κίνητρο για μια τέτοια αλλαγή χωρίς την παρουσία του θανάτου προ των πυλών, στην καθημερινή μας πρακτική με τους καθημερινούς ασθενείς; Οι θεραπευτές που έχουν ευαισθησία για τα υπαρξιακά ζητήματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλες λιγότερο ορατές, πιο ήπιες οριακές εμπειρίες – για παράδειγμα κάποια ορόσημα των μεταβατικών φάσεων στη ζωή, τη συνταξιοδότηση, το γέρασμα του σώματος, την αποχώριση των παιδιών από το σπίτι, το θάνατο κάποιων γνωστών. Ακόμη και ένα ασήμαντο γεγονός όπως τα γενέθλια μπορεί να μετατραπεί σε μια σημαντική οδό για την εξερεύνηση βαθύτερων εδαφών. Συνήθως γιορτάζουμε τέτοιες μέρες αλλά λίγη σκέψη πάνω σε αυτό το ζήτημα εγείρει το ερώτημα τι ακριβώς γιορτάζουμε. Η λειτουργία της γιορτής δεν είναι άραγε η προσπάθεια να αρνηθούμε και να εξουδετερώσουμε τη σκυθρωπή υπόμνηση της ακάθεκτης ορμής του χρόνου;

Εκείνοι που νιώθουν ότι έχουν ζήσει πλούσια τη ζωή τους, ότι έχουν εκπληρώσει τις δυνατότητές τους και τον προορισμό τους, βιώνουν λιγότερο πανικό μπροστά στο θάνατο. Οι ψυχοθεραπευτές έχουν να μάθουν πολλά από τον Νίκο Καζαντζάκη, το συγγραφέα τόσων δοξαστικών έργων για τη ζωή, όπως ο Ζορμπάς και ο Χριστός ξανασταυρώνεται. Ο Καζαντζάκης ήταν ένας αντι-θρησκευτικός θρησκευόμενος και ο τάφος του (που βρίσκεται ακριβώς έξω από τα τείχη του Ηρακλείου στην Κρήτη επειδή αφορίστηκε από την εκκλησία) φέρει την επιγραφή “Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερος”. Μια φράση του που έχει αγαπηθεί, στην Αναφορά στον Γκρέκο είναι: “Να μην αφήσω στο χάρο τίποτα να μου πάρει – μονάχα λίγα κόκκαλα”.
Είναι ένας καλός οδηγός στη ζωή μας και για το έργο μας στην ψυχοθεραπεία.

Πηγή:
Yalom I.,(2003), Θρησκεία και Ψυχιατρική, εκδ. Άγρα


Ο Συγγραφέας βγαίνει βόλτα με το σκύλο του τον Μόντυ. ΑΝ σκύψω και σηκώσω ένα κλαδί, τότε ο Μόντυ βρίσκεται αμέσως μπροστά μου. Το θαύμα έχει συντελεστεί. Τώρα έχει μια αποστολή…Ποτέ δεν του περνά από το νου να αξιολογήσει την αποστολή του. Αφοσιώνεται αποκλειστικά στην εκπλήρωσή της. Θα τρέξει, θα κολυμπήσει, θα υπερπηδήσει οποιοδήποτε εμπόδιο για να πιάσει αυτό το κλαδί. Και μόλις το πιάσει, το φέρνει πίσω γιατί η αποστολή του δεν είναι μόνο να το βρει αλλά και να το επιστρέψει. Και όμως καθώς με πλησιάζει κινείται πιο αργά. Θέλει να μου το δώσει και να ολοκληρώσει το έργο του αλλά από την άλλη δεν θέλει να τελειώσει η αποστολή του και να βρεθεί ξανά σε θέσει αναμονής. Όπως και για αυτόν έτσι και για μένα, είναι απαραίτητο να υπηρετώ κάτι που βρίσκεται πέρα από τον εαυτό μου. Ο Μόντυ είναι υποχρεωμένος να περιμένει ώσπου να είμαι πάλι έτοιμος. Είναι τυχερός που έχει εμένα να του πετάω το κλαδί του. Εγώ περιμένω το Θεό να μου πετάξει το δικό μου. Ποιός ξέρει αν και πότε θα ξαναστρέψει την προσοχή του σε μένα και θα μου επιτρέψει να βιώσω το αίσθημα μιας αποστολής;

Είναι τόσο σαγηνευτική η σκέψη μιας προκαθορισμένης απλής ανάθεσης ενός έργου για τη ζωή. Ποιός ανάμεσά μας δεν έχει νιώσει την επιθυμία; “Ας μου ρίξει κάποιος και το δικό μου κλαδί!”. Πόσο ανακουφιστικό είναι να ξερεις ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας αληθινός, καθορισμένος σκοπός ζωής και όχι απλώς ένα άυλο φάντασμα ενός επινοημένου σκοπού ζωής που αποτελεί αναπόδραστη συνέπεια της εικόνας ότι το ηλιακό μας σύστημα κάποια στιγμή θα καταρρεύσει.

Tree of Life

Το πρόβλημα του νοήματος της ζωής ταλαιπωρεί όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Και φυσικά κάποιοι από μάς καλοδέχονται με μεγάλη χαρά τη θρησκευτική αποκάλυψη που φανερώνει το σκοπό του Θεού για τον καθένα μας προσωπικά, όσο δύσκολος και κοπιαστικός καιΑΝ είναι αυτός. Πόσο πιο ανακουφιστική είναι η θρησκευτική λύση στο πρόβλημα του νοήματος της ζωής από το ορθολογιστικό και κενό μήνυμα που μας στέλνει η φύση, υπενθυμίζοντάς μας την απειροελάχιστη θέση μας στο σύμπαν.

Είδα κάποτε μια αξέχαστη γελοιογραφία: μια σειρά από διάφορα είδη ζώων, ένα σκουλήκι, ένα ψάρι, ένα πουλί, μια αγελάδα. Σε κάθε τετράγωνο απεικονίζονταν ένα από αυτά τα πλάσματα και όλα μουρμούριζαν το ίδιο ρεφρέν:” Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή, Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή, Φαί-Επιβίωση-Αναπαραγωγή”. Στην τελευταία εικόνα ένας άνθρωπος στη στάση του “Σκεπτόμενου” του Ροντέν μουρμούριζε στον εαυτό του:” Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο;”. Όλες οι άλλες μορφές ζωής αντιλαμβάνονται περί τίνος πρόκειται. Μόνο εμείς οι άνθρωποι δεν εννοούμε να το αποδεχτούμε κι έτσι απαιτούμε και κατόπιν θεσπίζουμε, την ύπαρξη κάποιου ανώτερου σκοπού ή αποστολής.

Οι περισσότερες κλινικές και θεωρητικές αναζητήσεις που προσπαθούν να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις καταλήγουν στον ηδονισμό, τον αλτρουισμό, την αφοσίωση σε κάποιον αγώνα, την παραγωγικότητα, τη δημιουργικότητα, την αυτοπραγμάτωση. Είναι προφανές ότι βαθύτερο νόημα αποκτούν τέτοιες προσπάθειες όταν υπερβαίνουν τον εαυτό μας δηλαδή αφορούν κάτι ή κάποιον έξω από εμάς – την αγάπη σε έναν αγώνα, τη δημιουργική διαδικασία, την αγάπη για τους άλλους ή τη λατρεία μιας θεότητας.

Δείτε τη σημερινή εύθραυστη επιτυχία των σημερινών νεαρών πολυεκατομμυριούχων της υψηλής τεχνολογίας και οι κρίσεις τις οποίες συχνά επιφέρει στη ζωή τους, είναι πολύ διαφωτιστικές ως προς το πόσο περιορισμένες είναι οι μέθοδοι που επιχειρούν να δώσουν ένα νόημα στη ζωή τους χωρίς καμία υπέρβαση του εαυτού. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν τη ζωή τους με ένα όραμα, “να πιάσουν την καλή”, να κερδίσουν πολλά λεφτά, να ζήσουν τη μεγάλη ζωή, να έχουν το σεβασμό των συναδέρφων τους και την κοινωνική αποδοχή. Και στην εποχή μας είναι σημαντικός ο αριθμός των τριαντάρηδων που κατόρθωσαν να κάνουν ακριβώς αυτά. Και μετά προκύπτει το ερώτημα: “Και τώρα τι θα κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου;”

Οι περισσότεροι από αυτούς συνεχίζουν να κάνουν ακριβώς το ίδιο. Ξεκινούν νέες εταιρείες, προσπαθώντας να επαναλάβουν την επιτυχία τους. Γιατί; Τοποθετούν ψηλότερα τον πήχη για να αποδείξουν ότι δεν είναι τυχαίοι. Για να νιώσουν ασφάλεια οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, δεν τους φτάνουν πια 1 με 2 εκατομμύρια στην τράπεζα. Χρειάζονται 5, 10, 15, 20 εκατομμύρια. Όταν έχουν πια περισσότερα από όσα μπορούν αν ξοδέψουν, αντιλαμβάνονται το άσκοπο και παράλογο κυνηγητό του κέρδους αλλά δεν σταματούν να παίζουν το παιχνίδι, χάνοντας πολύτιμο χρόνο από την οικογένειά τους, τα παιδιά τους, τους φίλους και τους συντρόφους τους. “Το χρήμα με περιμένει…” λένε, “το μόνο που έχω να κάνω είναι να απλώσω το χέρι μου και να το πάρω..” Πολλοί από αυτούς συνεχίζουν γιατί φοβούνται ότι αν σταματήσουν θα εξαφανιστούν. Φοβούνται την ανία. Ακόμη και η παραμικρή υποψία ανίας τους στέλνει πάλι πίσω στο παιχνίδι.

ΝΟΗΜΑ (meaning)

Με τον τρόπο που προσεγγίζονται οι υπαρξιακές αγωνίες (θάνατος, μοναξιά, ελευθερία) μέσα από την ψυχοθεραπεία έχει διαπιστωθεί ότι το θέμα του νοήματος της ζωής είναι καλύτερα να προσεγγίζεται πλαγίως. Είναι καλύτερα να μην κυνηγά κανείς ένα επί τούτου νόημα αλλά να το αφήνει να αναδυθεί μέσα από την αυθεντική και την ουσιαστική συμμετοχή, από την καταβύθιση σε μια ενασχόληση που μας διευρύνει, μας γεμίζει και μας κάνει να υπερβούμε τον εαυτό μας. Εμείς οι θεραπευτές κάνουμε περισσότερο καλό όταν εντοπίζουμε και βοηθάμε να αφαιρεθούν τα εμπόδια προς μια τέτοια ενασχόληση. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του επαγγέλματος του Ψυχοθεραπευτή είναι να μας εμβολιάζει εναντίον μιας κρίσης νοήματος στη ζωή μας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι άνθρωποι που πενθούν το θάνατο του συντρόφου τους και εντυπωσιακή είναι η απόγνωση που αναδύεται από τη διάρηξη του συνδέσμου με τον σύντροφο, η οποία ξεπερνάει το ίδιο το βίωμα της απώλειας. Οι χήροι και οι χήρες μιλούν για την οδύνη να ζουν μια ζωή που κανείς δεν την παρατηρεί, κανείς δεν ξέρει τι ώρα έρχονται σπίτι, τι ώρα πάνε για ύπνο, τι ώρα ξυπνάνε. Και ποιος δεν ξέρει ανθρώπους που συντηρούν μια απολύτως μη ικανοποιητική σχέση, ακριβώς επειδή λαχταρούν να έχουν πλάι τους κάποιον που γνωρίζει τη ζωή τους; Και πόσο συχνά οι θεραπευτές δεν προσφέρουν βοήθεια με το να γινόμαστε μάρτυρες της ζωής των θεραπευομένων μας;

Ο θάνατος είναι η πιο ξεκάθαρη, η πιο προφανής έσχατη έγνοια. Παρόλο που ορισμένοι θεραπευτές αποφεύγουν όσο μπορούν το θέμα αυτό, ακολουθώντας τη συμβουλή του Adolph Meyer “μη ξύνετε εκεί που τρώει”, οι περισσότεροι θεραπευτές συνειδητοποιούν ότι οι ανησυχίες γύρω από το θάνατο βρίσκονται πάντα εκεί και σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια. Ο θάνατος μας στοιχειώνει όσο τίποτα άλλο. Μας απασχολεί η παρουσία του που βρίσκεται στα όρια της συνειδητότητας ήδη από την παιδική μας ηλικία και υψώνουμε βασισμένες στην άρνηση, άμυνες ενάντια στο άγχος του θανάτου, οι οποίες παίζουν βασικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας.

Μια αντιπαράθεση με το θάνατο δημιουργεί συχνά μια πραγματική ευκαιρία για να αλλάξει κανείς προοπτική. Βλέπουμε πολύ συχνά άτομα που σε αντιπαράθεση με το θάνατο κάνουν δραματικές αλλαγές στη ζωή τους. Είναι ένα οικείο θέμα της κλασικής λογοτεχνίας (παράδειγμα ο Σκρούτζ στο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι). Ασθενείς με καρκίνο έχουν περιγράψει την εμπειρία της εκ νέου ιεράρχησης των αξιών στη ζωή και της απόρριψης των ασήμαντων, του να λένε όχι σε πράγματα που δεν έχουν σημασία, να στρέφουν την προσοχή τους σε αγαπημένους ανθρώπους, στους ρυθμούς της γης, στην εναλλαγή των εποχών, στην έγνοια για το πρότυπο του θανάτου που θέτουν για τους άλλους. Με έναν μακάβριο τρόπο ο καρκίνος θεραπεύει την ψυχονεύρωση και ο θάνατος προσφέρει μια αλάθητη πικρή αλλά και γλυκιά ένταση στη ζωή.

Οι ασθενείς πολλές φορές θρηνούν “τι κρίμα που χρειάστηκε να φτάσω ως εδώ για να κατακτήσω τη σοφία, τώρα που το σώμα μου πεθαίνει” Είναι μια δήλωση που θέτει μια μείζονα πρόκληση στους θεραπευτές:

Πως να ξυπνήσουμε το κίνητρο για μια τέτοια αλλαγή χωρίς την παρουσία του θανάτου προ των πυλών, στην καθημερινή μας πρακτική με τους καθημερινούς ασθενείς; Οι θεραπευτές που έχουν ευαισθησία για τα υπαρξιακά ζητήματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλες λιγότερο ορατές, πιο ήπιες οριακές εμπειρίες – για παράδειγμα κάποια ορόσημα των μεταβατικών φάσεων στη ζωή, τη συνταξιοδότηση, το γέρασμα του σώματος, την αποχώριση των παιδιών από το σπίτι, το θάνατο κάποιων γνωστών. Ακόμη και ένα ασήμαντο γεγονός όπως τα γενέθλια μπορεί να μετατραπεί σε μια σημαντική οδό για την εξερεύνηση βαθύτερων εδαφών. Συνήθως γιορτάζουμε τέτοιες μέρες αλλά λίγη σκέψη πάνω σε αυτό το ζήτημα εγείρει το ερώτημα τι ακριβώς γιορτάζουμε. Η λειτουργία της γιορτής δεν είναι άραγε η προσπάθεια να αρνηθούμε και να εξουδετερώσουμε τη σκυθρωπή υπόμνηση της ακάθεκτης ορμής του χρόνου;

Εκείνοι που νιώθουν ότι έχουν ζήσει πλούσια τη ζωή τους, ότι έχουν εκπληρώσει τις δυνατότητές τους και τον προορισμό τους, βιώνουν λιγότερο πανικό μπροστά στο θάνατο. Οι ψυχοθεραπευτές έχουν να μάθουν πολλά από τον Νίκο Καζαντζάκη, το συγγραφέα τόσων δοξαστικών έργων για τη ζωή, όπως ο Ζορμπάς και ο Χριστός ξανασταυρώνεται. Ο Καζαντζάκης ήταν ένας αντι-θρησκευτικός θρησκευόμενος και ο τάφος του (που βρίσκεται ακριβώς έξω από τα τείχη του Ηρακλείου στην Κρήτη επειδή αφορίστηκε από την εκκλησία) φέρει την επιγραφή “Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερος”. Μια φράση του που έχει αγαπηθεί, στην Αναφορά στον Γκρέκο είναι: “Να μην αφήσω στο χάρο τίποτα να μου πάρει – μονάχα λίγα κόκκαλα”.
Είναι ένας καλός οδηγός στη ζωή μας και για το έργο μας στην ψυχοθεραπεία.

Πηγή:
Yalom I.,(2003), Θρησκεία και Ψυχιατρική, εκδ. Άγρα

Ψυχολογία

Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια εποχή όπου ο εγκέφαλος μας κατανοείται καλύτερα συνεχώς. Μπορείτε να μάθετε πώς να αισθάνεστε καλύτερα ενεργοποιώντας τις χημικές ουσίες της χαράς με διαφορετικούς τρόπους. Κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό για εσάς και δεν μπορείτε να το κάνετε για κάποιον άλλον. Αυτό το κεφάλαιο περιγράφει ειδικές προτάσεις για νέους δρόμους προς την ευτυχία με την αύξηση της ντοπαμίνης, της ενδορφίνης, της οξυτοκίνης και της σεροτονίνης.

Η αφθονία των επιλογών θα σας βοηθήσει να βρείτε ένα δρόμο στον οποίο μπορείτε να πιστέψετε. Τότε μπορείτε να τον εφοδιάσετε στον εγκέφαλο σας επαναλαμβάνοντας τον για 45 ημέρες χωρίς να αποτύχετε. Μόλις χτίσετε μια καινούργια συνήθεια βασισμένη στους τρόπους με τους οποίους νιώθετε καλύτερα, θα είστε τόσο ευχαριστημένοι με την εξουσία σας πάνω στον εγκέφαλο σας που θα θέλετε να χτίσετε και άλλη.

ΝΕΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ

Εδώ θα βρείτε πώς να νιώσετε καλύτερα αυξάνοντας την ντοπαμίνη. Η εφαρμογή των παρακάτω συνηθειών είναι μικροί τρόποι για να νιώσετε καλά σε βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση όταν τις κάνετε τακτικά.

1. Γιορτάστε τις μικρές νίκες

Έχετε κάποιες επιτυχίες καθημερινά, οπότε βρείτε τες και πείτε «Τα κατάφερα!» Δεν είναι τόσο πιθανό να διευθύνετε μια συμφωνία στο Κάρνεγκι Χολ. Ούτε θα οδηγήσετε μια πεινασμένη ορδή ανθρώπων στην Γη της Επαγγελίας. Για να νιώθετε καλά τακτικά, προσαρμόστε τις προσδοκίες σας ώστε να ευχαριστηθείτε με κάτι που πράγματι κάνετε. Αυτό δε σημαίνει πως μειώνετε τις προσδοκίες σας ή ότι «υπερφορτώνετε τον εαυτό σας» ή ότι χάνετε την επαφή με την πραγματικότητα. Σημαίνει πως παραμένετε στις νίκες σας όπως και στις ήττες σας( το οποίο είμαι σίγουρη ότι μπορείτε να φανταστείτε πως είναι ένα κλειδί για το πώς να νιώσετε καλύτερα).

Το να γιορτάσετε τα μικρά βήματα ενεργοποιεί περισσότερη ντοπαμίνη από όση θα κρατούσατε για μια μεγαλύτερη επίτευξη. Οι μεγάλες επιτυχίες δεν σας κάνουν χαρούμενους για πάντα, οπότε αν πάντα συνδέετε την ευτυχία με έναν μακρινό στόχο, ίσως απογοητευτείτε. Αντιθέτως, μάθετε να είστε χαρούμενοι με την πρόοδο σας. Δεν θα γιορτάζετε με σαμπάνια και χαβιάρι καθημερινά. Αλλά θα δίνετε στον εαυτό σας την άδεια να έχει το αίσθημα της εκπλήρωσης. Αυτό το αίσθημα είναι καλύτερο από τις εξωτερικές βραβεύσεις. Είναι ελεύθερο και δεν χειροτερεύει την πορεία σας. Έχετε μικρές νίκες κάθε μέρα. Γιατί να μην τις χαρείτε και να μην ευχαριστηθείτε με την διαδικασία;

Αρχικά, ίσως το θεωρήσετε χαζό να αναζητάτε λόγους για τους οποίους θέλετε να συγχαρείτε τον εαυτό σας και σε αυτούς που καταλήξετε ίσως σας κάνουν να νιώσετε άβολα. Συνεχίστε να το κάνετε αυτό ακόμα και αν δεν αισθάνεστε καλά. Εσείς αποφασίζετε αν αξίζετε το χειροκρότημα και απολαύσετε το αίσθημα, ακόμα και για ένα δευτερόλεπτο. Αν το νιώθετε ψεύτικο ή εξαναγκασμένο, είναι φυσιολογικό, επειδή τα κυκλώματα που υποτιμούν τις επιτυχίες σας είναι δυνατά.

Το να γιορτάζετε τις μικρές επιτεύξεις είναι μια πολύτιμη δεξιότητα, όχι μόνο επειδή είναι ένας από τους τρόπους για να νιώσετε καλύτερα, αλλά επειδή τα μεγάλα πράγματα έρχονται από τα μικρά βήματα. Δεν θα κάνετε αυτά τα βήματα αν στοχεύετε κατευθείαν στο μεγαλύτερο. Τελικά, οι καθημερινοί σας θρίαμβοι θα είναι καλύτεροι αν δεν εξαρτώνται από το να ξεπεράσετε κάποιον άλλον. Αν οι τρόποι με τους οποίους κερδίζετε κάνουν κάποιον άλλον να χάνει, περιορίζετε τον εαυτό σας και καταλήγετε με τις παρενέργειες. Μπορείτε να γιορτάσετε σε αυτό που δημιουργείτε αντί για αυτόν που νικάτε.

Καμία νίκη δεν είναι πολύ μικρή. Μην υπονομεύετε τα καλά σας αισθήματα απολογούμενοι για την μηδαμινότητα του επιτεύγματος. Απλώς διασκεδάστε για ένα δευτερόλεπτο τον θρίαμβο και προχωρήστε. Είναι απλώς μια σπίθα, αλλά αν την ανάβετε καθημερινά, εσείς θα είστε ο καλύτερος πυροδότης της. Να θυμάστε, το να μάθετε πώς να είστε ευτυχισμένοι είναι μια πρακτική.

2. Κάντε μικρά βήματα για έναν καινούργιο στόχο

Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος ούτε χρήματα για να προχωρήσετε προς ένα στόχο. Απλώς αφιερώστε δέκα λεπτά κάθε μέρα και θα νιώσετε ορμητικοί αντί για κολλημένοι. Δέκα λεπτά δεν είναι αρκετά για να μετακινήσουν βουνά, αλλά είναι αρκετά για να προσεγγίσετε το βουνό και να το δείτε με ακρίβεια. Αντί να ονειρεύεστε τον στόχο σας από μακριά, μπορείτε να συλλέξετε τις πληροφορίες που χρειάζεστε για να τον σχεδιάσετε ρεαλιστικά. Οι στόχοι σας ίσως αλλάξουν καθώς οι πληροφορίες γίνονται περισσότερες. Αυτά τα ευρήματα των δέκα λεπτών μπορούν να σας απελευθερώσουν από την περιττή λύπη και να σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε έναν λόφο τον οποίο πράγματι μπορείτε να σκαρφαλώσετε και να νιώσετε καλά με την πρόοδο. Οι προσπάθειες των δέκα λεπτών ορίζουν εύκολα την διαχείριση των βημάτων έτσι ώστε να μην περιμένετε τεράστια άλματα που δε θα έρθουν ποτέ.

Αν νομίζετε πως δεν μπορείτε να διαθέσετε 10 λεπτά την ημέρα, σκεφτείτε τον χρόνο που ήδη ξοδεύετε να ονειρεύεστε αυτά που θα προτιμούσατε να κάνετε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό τον χρόνο για να αναζητήσετε τα αναγκαία βήματα. Θα έχετε το αίσθημα της ντοπαμίνης κάθε μέρα καθώς αυτά τα βήματα έρχονται στη θέα. Θα ξεκινήσετε να περιμένετε αυτό το αίσθημα και θα ανυπομονείτε. Θα μάθετε πως είναι δυνατόν να μετατρέψετε ένα όνειρο σε πραγματικότητα με σταθερή προσπάθεια. Όταν τελειώνουν τα 10 λεπτά, επιστρέψτε στην πραγματικότητα, που είναι ακόμα μια συμβουλή για το πώς να νιώθετε καλά και ευτυχισμένοι. Μην αποκτήσετε την συνήθεια να εστιάζετε συνεχώς στο μέλλον.

Δράστε, μην ονειροπολείτε απλώς. Ξοδέψτε τον χρόνο σας σε συγκεκριμένη δράση. Μην τον ξοδεύετε απλώς στο να φαντασιώνεστε παρατώντας την δουλειά σας ή πιέζοντας τους άλλους να σας βοηθήσουν. Δεν είναι ο δικός τους στόχος. Αντιθέτως ψάξτε ρεαλιστικές πρακτικές. Κάντε το αυτό πιστά για 45 ημέρες και θα αρχίσετε να νιώθετε καλύτερα έχοντας τη συνήθεια να προχωράτε μπροστά.

3. Χωρίστε μια δυσάρεστη εργασία σε μικρά μέρη

Ο καθένας έχει μια δυσάρεστη εργασία την οποία θα προτιμούσε να ξεχάσει. Μπορεί να είναι η ακαταστασία της ντουλάπας σας ή η αναστάτωση μιας σχέσης. Μια μέθοδος για το πώς να νιώθετε καλύτερα είναι να αφιερώσετε 10 λεπτά κάθε μέρα γι αυτή την εργασία που σας δυσανασχετεί. Δεν χρειάζεται να βρείτε την λύση μόλις ξεκινήσετε, μόνο την προθυμία να συνεχίσετε.

Ίσως σκεφτείτε πως είναι αδύνατον να συμμαζέψετε την ντουλάπα σας ή να επαναδιαπραγματευθείτε την σχέση σας σε κομμάτια δέκα λεπτών. Αλλά αν περιμένετε μεγάλες λύσεις, θα είστε εξασθενημένοι για αρκετό καιρό. Αντιθέτως, πάτε στην ντουλάπα σας, πάρτε ένα μέρος και ταξινομήστε το για δέκα λεπτά. Στην αναστατωμένη σχέση που σας απογοητεύει δείξτε καλή θέληση για δέκα λεπτά. Ίσως να μην αισθανθείτε καλύτερα αμέσως, αλλά μην αφήσετε καμιά μέρα να περάσει χωρίς να αντιμετωπίζετε ακόμα ένα κομμάτι. Συνεχίστε το για 45 μέρες και θα είστε άνετοι στο να αντιμετωπίζετε ενοχλήσεις που σταματούν τον δρόμο προς την βελτίωση της ζωής σας.

Φυσικά, δεν μπορείτε να ελέγξετε τους ανθρώπους με τον τρόπο που ελέγχετε το περιεχόμενο της ντουλάπας σας. Αλλά θα αντικαταστήσετε ένα κακό συναίσθημα με ένα καλό αν προσπαθήσετε. Και θα συνεχίσετε να προσπαθείτε επειδή οι θετικές σας προσδοκίες ενεργοποιούν την ντοπαμίνη, η οποία είναι ένας από τους νευροχημικούς τρόπους για να αισθανθείτε καλά.

Η εργασία που σας δυσανασχετεί μπορεί να επιλυθεί σε λιγότερο από 45 ημέρες! Αυτό δημιουργεί την συνήθεια να αντιμετωπίζετε δύσκολες προκλήσεις με μικρά βήματα αντί να τρομάζετε από αυτές. Να θυμάστε να αισθάνεστε καλά γι αυτά που κάνετε κάθε μέρα. Σύντομα, θα έχετε τη συνήθεια να αντιμετωπίζετε εμπόδια και να νιώθετε επιβραβευμένοι από αυτό, ο οποίος είναι ένας σπουδαίος τρόπος για να είστε χαρούμενοι.

4. Διατηρήστε τη ρύθμιση του επιπέδου

Τα καλά συναισθήματα ρέουν όταν το επίπεδο της πρόκλησης που αντιμετωπίζετε είναι «ακριβώς σωστό». Αν το στεφάνι της μπασκέτας είναι πολύ χαμηλό, δεν ευχαριστιέστε τα καλάθια που ρίχνετε. Αν είναι πολύ ψηλό, δεν έχει νόημα το να προσπαθήσετε. Η προσπάθεια είναι διασκεδαστική όταν αναμένετε για μια επιβράβευση από αυτή αλλά δεν είναι και σίγουρο. Μπορείτε απλώς να ρυθμίσετε το στεφάνι στη ζωή σας ως ένας από τους τρόπους με τους οποίους θα νιώσετε καλύτερα και θα κάνετε τα πράγματα διασκεδαστικά.

Εδώ είναι ακόμα μια συμβουλή για το πώς να νιώσετε καλά. Για 45 ημέρες, πειραματιστείτε με την μείωση του επιπέδου στο οποίο έχετε θέσει αδύνατους στόχους και αυξήστε το στα μέρη όπου είναι τόσο χαμηλό ώστε δεν θα επιβραβευτείτε. Αν νιώθετε πως δεν έχετε επιλογή ανάμεσα στο παγωμένο βραδινό και στα γκουρμέ γεύματα, ορίστε ένα μέτριο στόχο και ξεκινήστε τον για 45 ημέρες από τώρα. Αν νιώθετε πως δεν έχετε επιλογή ανάμεσα από το να κάθεστε στον καναπέ και στο να περπατάτε στο κόκκινο χαλί, προσπαθήστε να βρείτε ένα μεσοπρόθεσμο τρόπο και τότε ξαναπροσπαθήστε.

Συνοπτικά: πώς να αισθανθείτε καλύτερα αυξάνοντας την ντοπαμίνη

● Γιορτάστε τις μικρές νίκες

● Κάντε βήματα προς ένα νέο στόχο

● Χωρίστε μια δυσάρεστη εργασία σε μικρότερα μέρη

● Διατηρήστε την ρύθμιση του επιπέδου

Καινούργιες συνήθειες ενδορφίνης

5. Γελάστε

Το γέλιο διεγείρει τις ενδορφίνες καθώς αυθόρμητα συσπά τα σπλάχνα σας. Ανακαλύψτε τι είναι αυτό που σας κάνει να γελάτε και αφιερώστε χρόνο σε αυτό. Είναι ένας από τους καλύτερους και ευκολότερους τρόπους για να είστε χαρούμενοι. Το γέλιο είναι αναγκαίο για να ενεργοποιηθούν οι ενδορφίνες- το να χλευάζετε τους ανθρώπους που περιφρονείτε δεν το κάνει. Ούτε το να γελάτε επιφανειακά, αν και αυτό μπορεί να προκαλέσει την αντλία. Μπορεί να είναι δύσκολο το να βρείτε τι σας κάνει να γελάτε, αλλά μπορείτε να συνεχίσετε να πειραματίζεστε μέχρι να καθιερώσετε το καθημερινό σας γέλιο.

Το γέλιο δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να αισθανθείτε καλύτερα, είναι η απελευθέρωση του φόβου. Φανταστείτε να γελάτε με ανακούφιση μετά από κάτι επίφοβο. Τα κοινωνικά ρίσκα είναι περισσότερο συνηθισμένα από τον εκφοβισμό στην μοντέρνα κοινωνία και συχνά η έκφραση φόβου είναι ένα κοινωνικά μη αποδεκτό συναίσθημα. Η κοινωνική αποφυγή είναι μια πραγματική απειλή επιβίωσης, οπότε έχουμε μάθει να παίρνουμε αυτά τα πράγματα στα σοβαρά. Οι κωμικοί συχνά εκφράζουν κοινωνικά επικίνδυνα συναισθήματα. Όταν επιβιώνουν, το κομμάτι μέσα σας που φοβάται την αποφυγή γελά με ανακούφιση. Μπορείτε να θεωρήσετε το γέλιο ως τη δημιουργία ασφάλειας αντί να το θεωρείτε επιπόλαιο.

Μπορείτε να ευχαριστηθείτε περισσότερο την ανακούφιση αν το βάλετε στην κορυφή της λίστας σας για 45 ημέρες. Μην τα παρατήσετε αν θέλει λίγη δοκιμή και γίνουν κάποια λάθη. Συχνά σκέφτομαι πως τα ανέκδοτα «δεν είναι αστεία», αλλά έχω βρει έναν θίασο τον οποίο βρίσκω ξεκαρδιστικό. Οπότε, αφιερώνω χρόνο σε αυτόν- τι καλύτερος τρόπος γι να αισθανθώ ωραία!

6. Ασκηθείτε διαφορετικά

Η ποικιλία των ασκήσεων σας είναι μια καλή συμβουλή για το πώς να νιώσετε καλύτερα και να αυξήσετε τις ενδορφίνες. Χρειάζεται ένταση για να τις ενεργοποιήσετε και αν το κάνετε στο ίδιο μέρος κινδυνεύετε να τραυματιστείτε. Αν το κάνετε σε διαφορετικά μέρη με καινούργιες ασκήσεις, η μέτρια προσπάθεια μπορεί να διεγείρει τις ενδορφίνες.

Το σώμα σας έχει τρία στρώματα μυών. Όταν οι ασκήσεις διαφέρουν δίνετε στα παραμελημένα, περιορισμένα στρώματα περισσότερη προσοχή. Από τη στιγμή που κάποιοι μύες είναι αδύναμοι, πρέπει να ασκηθούν περισσότερο, οπότε παρακινείτε την ανάπτυξη όπου χρειάζεται αντί να αφιερώνεστε στα μέρη που χρησιμοποιείτε υπερβολικά. Το να κυνηγάτε την αύξηση των ενδορφινών δεν αξίζει το ρίσκο να φθαρθείτε σε ένα μέρος και να χρειαστεί να το αντικαταστήσετε.Η ποικιλία είναι μια σπουδαία εναλλακτική και ένας από τους καλύτερους τρόπους για να νιώσετε καλύτερα.

Αν είστε άτομο που δεν αθλείται καθόλου, το οτιδήποτε κάνετε να είναι διαφορετικό και όλα θα είναι καλύτερα. Αν αθλείστε, ίσως μισήσετε το ασυντόνιστο συναίσθημα που έχετε όταν δοκιμάζετε κάτι καινούργιο. Ίσως το δείτε σαν κάτι που σας τραβάει πίσω, ενώ στην πραγματικότητα ενδυναμώνει τους αδύναμους συνδέσμους σας. Απελευθερωθείτε από το άγχος της απόδοσης για τις επόμενες 45 μέρες. Ίσως σας αρέσει τόσο πολύ που να θελήσετε να δοκιμάσετε κάτι άλλο για τις επόμενες 45 μέρες και να συνεχίσετε να αλλάζετε τα πράγματα, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους για να είστε χαρούμενοι.

7. Τεντωθείτε

Η ενδορφίνη επίσης διεγείρεται όταν τεντώνεστε. Όλοι μπορούν να προσθέσουν το τέντωμα στην καθημερινότητα τους, επειδή μπορείτε να το κάνετε ενώ βλέπετε τηλεόραση, ενώ περιμένετε σε μια ουρά ή μιλώντας στο τηλέφωνο. Το ήπιο τέντωμα φέρνει την κυκλοφορία στις περιορισμένες περιοχές. Σταματήστε το πριν αισθανθείτε πόνο. Απλώς επειδή το λίγο είναι καλό δεν σημαίνει πως το πολύ είναι καλύτερο, ούτε ότι χρειάζεται για να αισθανθείτε πιο χαρούμενοι. Αν τεντώνεστε καθημερινά, για 45 μέρες, όχι μόνο θα αισθάνεστε καλύτερα αλλά επίσης θα το απολαμβάνετε τόσο πολύ που θα ανυπομονείτε να το κάνετε κάθε μέρα.

Το τέντωμα δεν έχει να κάνει μόνο με τα χέρια και τα πόδια. Δείγματα μαθημάτων σας εισάγουν σε διαφορετικούς τρόπους χωρίς να τραυματίζεστε. Το νόημα δεν είναι να πιέσετε περισσότερο τα συνηθισμένα σημεία αλλά να τεντώσετε τα σημεία που δεν ξέρατε ότι έχετε, όπως τους μύες ανάμεσα στα πλευρά. Μην ξεχνάτε να τεντώνετε τα πόδια, τα δάκτυλα ακόμα και τα αυτιά σας- θα εκπλαγείτε από το πόσο καλά μπορείτε να αισθανθείτε.

Οι αργές κινήσεις αποτελούν ουσιαστική παραλλαγή του θέματος. Το Τάι Τσι και το Qi Gong είναι τόσο αργά που ίσως νομίσετε πως δεν είναι πράγματι άσκηση. Αλλά η εξαιρετικά αργή κίνηση είναι καλύτερη άσκηση από όσο δείχνει. Σας αναγκάζει να χρησιμοποιήσετε εξίσου τους μύες, ενεργοποιώντας τους πιο αδύναμους μύες αντί να αφήνετε τους κυρίαρχους να αναλάβουν. Και τα δύο είναι εξαιρετικές μέθοδοι ασκήσεων για το πώς να αισθανθείτε καλύτερα και στο σώμα και στο μυαλό. Αφιερωθείτε στο να κάνετε κάτι που «δεν μοιάζει να είναι κανονική άθληση» για 45 μέρες και δείτε τη διαφορά.

8. Κάντε βήματα για το χτίσιμο της εμπιστοσύνης

Το να χτίζετε εμπιστοσύνη είναι ακόμα ένα κλειδί για το πώς να νιώσετε χαρούμενοι καθώς διεγείρει την οξυτοκίνη. Ίσως υπάρχει κάποιος που θέλετε να εμπιστευθείτε αλλά δεν μπορείτε να γεφυρώσετε το χάσμα ανάμεσα σας. Είναι καλό να ξέρετε πως μπορείτε να χτίσετε την εμπιστοσύνη με μια μακριά σειρά μικρών αλληλεπιδράσεων που θα σας βοηθήσουν να νιώσετε καλύτερα στην πορεία. Άτομα ή ομάδες με άτυχη ιστορία δεν μπορούν πάντα να ξεχάσουν το παρελθόν με την μία. Τα ενδιάμεσα βήματα χτίζουν την εμπιστοσύνη σταδιακά. Η εμπιστοσύνη μπορεί να γίνει τόσο στενή ώστε κανένας να μην κινδυνεύει να προδοθεί. Κάθε βήμα χρειάζεται μόνο την δημιουργία θετικών προσδοκιών σχετικά με το επόμενο βήμα από το να προσπαθήσετε να λύσετε όλο το πρόβλημα. Κάθε μικρή εμπειρία εμπιστοσύνης διεγείρει το αίσθημα της οξυτοκίνης, η οποία συνδέει τους νευρώνες που βοηθούν την ενεργοποίηση της.

Οι δικηγόροι στους οποίους αναθέτονται διαζύγια χρησιμοποιούν αυτή τη στρατηγική ώστε να βοηθήσουν το ζευγάρι να καταλήξει σε μια συμφωνία. Ίσως να το δοκιμάστε με το άτομο που «σας καταστρέφει τη ζωή». Ξεκινήστε με μια μικρή αλληλεπίδραση και αν αυτό προοδεύσει χωρίς κάποια καταστροφή, κάντε το ξανά. Ο στόχος δεν είναι να εμπιστευθείτε τυφλά και να απογοητευτείτε. Είναι να χτίσετε θετικές προσδοκίες.

Η συνύπαρξη χωρίς εμπιστοσύνη είναι κακή, αλλά το να καταστρέφεται είναι ακόμα χειρότερο. Οπότε αντί να ξεκινήσετε να χτίσετε την εμπιστοσύνη με τον τρελό γείτονα ή με τον συνεργάτη που σας την έφερε πισώπλατα μπορείτε να βρείτε βήματα που είναι πιο άνετα. Για 45 μέρες ανταλλάξτε αμοιβαία συναισθήματα για το χτίσιμο της εμπιστοσύνης με δύσκολους ανθρώπους. Δεν μπορείτε να προβλέψετε τα αποτελέσματα από τη στιγμή που δεν μπορείτε να ελέγξετε τους άλλους. Αλλά θα επεκτείνετε την αίσθηση του ελέγχου με τους δεσμούς εμπιστοσύνης στη ζωή σας. Είναι σκληρή δουλειά και στην αρχή ίσως να μην την αισθανθείτε καλά. Αλλά μακροπρόθεσμα χτίζει την αυτοπεποίθηση του ότι μπορείτε να κάνετε κάτι για τα αγκάθια που σας ενοχλούν και να μάθετε πως να είστε χαρούμενοι παρά αυτά.

Μπορείτε να ξεκινήσετε να έχετε οπτική επαφή με το άτομο που κάνει τη ζωή σας δύσκολη. Την επόμενη μέρα θα μπορούσατε να σχολιάσετε τον καιρό και την παρά επόμενη να προσθέσετε ένα χαμόγελο. Θα μπορούσε να χρειαστεί και μια εβδομάδα για να αρχίσετε να γελάτε σχετικά με το μποτιλιάρισμα και ίσως να ανακατέψετε κάποια κακά συναισθήματα που είναι περιέργως δυνατά. Αλλά θα συνεχίσετε να έχετε ουδέτερη επαφή- χωρίς να θυμώνετε ούτε να βιάζεστε να τους ευχαριστήσετε. Σε 45 μέρες θα έχετε χτίσει ένα νέο κοινό θεμέλιο για το οποίο θα νιώθετε πιο ευτυχισμένοι. Ίσως χρειαστεί να περιορίσετε την εμπιστοσύνη σας σε αυτό το άτομο αλλά θα μπορείτε να χαλαρώσετε με την παρουσία του με τον τρόπο που οι γαζέλες χαλαρώνουν σε ένα κόσμο γεμάτο λιοντάρια.

9. Να είστε άξιοι εμπιστοσύνης

Η οξυτοκίνη λειτουργεί και για τις δύο μεριές. Όταν οι άλλοι άνθρωποι σας εμπιστεύονται, αισθάνεστε καλά είτε τους εμπιστεύεστε είτε όχι. Μπορείτε να απολαύσετε περισσότερη οξυτοκινη δημιουργώντας ευκαιρίες για τους ανθρώπους που σας εμπιστεύονται. Χειριστείτε αυτή τη στρατηγική με προσοχή- δεν θέλετε να είστε ο σωτήρας όλων όσων ξέρετε για 45 μέρες. Ο στόχος είναι απλώς να νιώσετε την ευχαρίστηση που προκαλεί η εμπιστοσύνη του άλλου για μια στιγμή κάθε μέρα ώστε να είστε πιο χαρούμενοι. Φυσικά, δεν μπορείτε να αναγκάσετε τους ανθρώπους να σας εμπιστευτούν και ίσως πάρει περισσότερο από μια στιγμή το να επεκτείνετε τον εαυτό σας με τρόπους ώστε να χτίσετε την εμπιστοσύνη. Μην ξοδεύετε πολύ χρόνο στο να αναζητάτε την έγκριση. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά το κύκλωμα που χτίζεται είναι το θεμέλιο της μελλοντικής εμπιστοσύνης. Οπότε προγραμματίστε να τηρήσετε τις δεσμεύσεις σας σχολαστικά για 45 μέρες. Έτσι θα αισθανθείτε καλύτερα απλώς αυξάνοντας την εμπιστοσύνη με τον εαυτό σας και με τους άλλους.

10. Κάντε μασάζ

Το μασάζ διεγείρει την οξυτοκίνη και είναι πολύ κάλος τρόπος να νιώσει το σώμα και το μυαλό καλύτερα. Δεν χρειάζεται να ξοδέψετε πολλά χρήματα για να έχετε ένα καθημερινό μασάζ. Εδώ είναι κάποιες επιλογές:

● Ξεκινήστε με ένα φίλο σας κάνοντας μασάζ ο ένας στον άλλον

● Αναπτύξετε αυτή την ικανότητα σε μια τάξη ή σε μια κοινότητα εκπαίδευσης έτσι ώστε να απορροφήσετε τον ενθουσιασμό των συμμαθητών σας.

● Προσπαθήστε να κάνετε μασάζ στον εαυτό σας, το οποίο είναι ένας απροσδόκητα αποτελεσματικός τρόπος για να νιώσετε καλύτερα. Η τεχνική αυτό- μασάζ Qi Gong δεν απαιτεί κάποια ιδιαίτερη δύναμη και είναι εύκολο να την μάθετε από ένα βίντεο. Μόλις δημιουργήσετε τη συνήθεια διέγερσης της οξυτοκίνης σας με αυτούς τους τρόπους, θα είναι ευχάριστο που θα έχετε πάντα διαθέσιμη.

11. Να είστε περήφανοι γι αυτά που έχετε κάνει

Η υπερηφάνεια είναι περίπλοκη. Η αναζήτηση της επευφημίας μπορεί να έχει αρνητικές παρενέργειες, αλλά όταν δεν έχετε καμιά αναγνώριση από τους άλλους, δεν αισθάνεστε καλά. Θα μπορούσατε να επευφημήσετε τον εαυτό σας αλλά ο εγκέφαλος δεν εξαπατάται εύκολα από τον αυτό-σεβασμό. Θέλει τον σεβασμό από τους άλλους για να νιώσει καλά επειδή έχει αξία επιβίωσης. Αλίμονο, δεν υπάρχει εγγυημένος ασφαλής τρόπος για να αυξήσετε τη σεροτονίνη. Η κοινωνική αναγνώριση είναι απρόβλεπτη και φευγαλέα. Αλλά μπορείτε να την διεγείρετε χωρίς να είστε άπληστοι. Απλώς να είστε υπερήφανοι για κάτι που κάνατε μια φορά την ημέρα.

Η υπερηφάνεια είναι το πηδάλιο που βοηθά τις ευκαιρίες σας να αναγνωριστούν κοινωνικά. Σας βοηθά να διευθύνετε το ενδιάμεσο των άκρων της συνεχούς αναζήτησης για έγκριση και της κυνικής απόρριψης, το οποίο μπορεί να σας βοηθήσει στο να νιώσετε αρκετά χαρούμενοι και ευχαριστημένοι. Να είστε περήφανος για τον εαυτό σας σημαίνει κάτι παραπάνω από απλώς να το σκέφτεστε από μέσα σας. Σημαίνει να τολμάτε να πείτε «Κοίτα τι κατάφερα!» σε κάποιον άλλον. Το να ζητάτε από τους άλλους να σεβαστούν την επίτευξη σας έχει ένα ρίσκο επειδή ίσως απογοητευτείτε. Οι άνθρωποι συχνά προστατεύουν τον εαυτό τους επιμένοντας στο ότι ο κοινωνικός σεβασμός δεν έχει νόημα ή ότι είναι απερίσκεπτα άδικος. Αλλά αυτή η λογική δεν σας βοηθά να νιώσετε καλύτερα επειδή δεν καταπραΰνει την επιθυμία του εγκεφάλου για την αίσθηση της ασφάλειας που φέρνει ο κοινωνικός σεβασμός.

Οπότε, για τις επόμενες 45 μέρες πείτε «κοίτα τι έκανα!» σε κάποιον άλλον κάθε μέρα. Θα περιμένετε μια θετική αντίδραση και αν δεν την λάβετε, θα μάθετε πως δεν σας σκοτώνει. Την επόμενη μέρα θα έχετε θετικές προσδοκίες ξανά. Είναι δύσκολο να καταπολεμήσετε τις αρνητικές προσδοκίες. Είναι φυσικό να ανησυχείτε για τον «σωστό» τρόπο. Αλλά αν συνεχίσετε να προσπαθείτε για 45 μέρες, θα συνδεθείτε στο αίσθημα του κοινωνικού σεβασμού και θα μάθετε πώς να νιώθετε καλύτερα εκφράζοντας την υπερηφάνεια σας τακτικά.

12. Απολαύστε την κοινωνική σας θέση κάθε στιγμή

Είτε το πιστεύετε είτε όχι, η κοινωνική σας θέση αλλάζει συνεχώς. Την μια στιγμή νιώθετε πως είστε σε υποδεέστερη θέση και την άλλη βρίσκετε τον εαυτό σας σε δεσπόζουσα θέση σε σχέση με εκείνους που εστιάζετε. Μισείτε την υποδεέστερη θέση, αλλά όταν είστε στην δεσπόζουσα, αυτό επίσης σας απογοητεύει. Μπορείτε να μάθετε πώς να είστε χαρούμενοι με τα οφέλη της κάθε κατάστασης αντί να επικεντρώνεστε στις απογοητεύσεις.

Ίσως σκεφτείτε πως η ισότητα θα σας έκανε χαρούμενους, αλλά όσο πιο κοντά της βρίσκεστε, τόσο περισσότερο ο εγκέφαλος σας βρίσκει μικρές διαφορές να σταθεί. Όταν τα θηλαστικά συγκεντρώνονται, ο καθένας ψάχνει πώς να κυριαρχήσει. Μπορείτε εύκολα να το δείτε αυτό στους άλλους, αλλά όταν ο εγκέφαλος σας το κάνει, νιώθετε πως αναζητάτε αυτό που αξίζετε για να νιώσετε καλά. Το εσωτερικό θηλαστικό σας θα συνεχίζει να βρίσκει τρόπους που είχατε υποτιμήσει και αυτό θα σας κάνει μίζερους ακόμα και σε μια αρκετά καλή ζωή. Θα νιώσετε περισσότερο χαρούμενοι αν χαλαρώσετε και απολαύστε την οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία βρίσκεστε.

Έχετε χτίσει προσδοκίες σχετικά με τον κοινωνικό ανταγωνισμό από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Οι απογοητεύσεις του παρελθόντος χτίζουν κυκλώματα που κάνουν εύκολο το να αισθανθείτε άσχημα σχετικά με το να είστε σε μια κατώτερη θέση και σε μια ανώτερη θέση. Θα μπορούσατε να περάσετε όλη σας την ζωή επιθυμώντας την θέση στην οποία δεν βρίσκεστε. Ή θα μπορούσατε να χτίσετε τα κυκλώματα που βρίσκουν το καλό σε αυτό που έχετε και να σας βοηθήσουν να μάθετε πώς να νιώθετε καλά:

Όταν είστε στην υποδεέστερη θέση, παρατηρήστε τα οφέλη. Κάποιος άλλος είναι στην «ηλεκτρική καρέκλα». Δεν είστε υπεύθυνος για την προστασία των άλλων και δεν χρειάζεται να ανησυχείτε σχετικά με το να υπερασπιστείτε την θέση σας.

Όταν είστε στη δεσπόζουσα θέση, απολαύστε τις στιγμές σεβασμού και επιλέξτε να μην καταπιέζεστε από την πίεση, επειδή αυτές οι στιγμές θα τελειώσουν.

Για 45 μέρες, παρατηρήστε τις καταστάσεις που σας απογοητεύουν και υπενθυμίστε στον εαυτό σας τα κρυμμένα οφέλη οποιασδήποτε θέσης, ως ένα τρόπο για να αυξήσετε την σεροτονίνη και να νιώσετε καλύτερα. Η κατάσταση σας πάντα θα έχει τα πάνω και τα κάτω της με μικρούς τρόπους. Ο εγκέφαλος σας, ως θηλαστικό, πάντα θα την παρακολουθεί, όσο και αν θα θέλατε να μην το κάνει. Αν εκνευρίζεστε για την θέση σας, αυτός ο εκνευρισμός δε θα σταματήσει ποτέ. Μπορείτε αντί αυτού να εστιάσετε στα θετικά, το οποίο θα εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο σας να είναι πιο χαρούμενος. Μόλις δημιουργήσετε αυτή τη σκέψη από συνήθεια, θα έχετε πάντα ένα τρόπο να γαληνέψετε τον εγκέφαλο σας.

13. Συμφηλιωθείτε με αυτό που δεν μπορείτε να ελέγξετε

Ο εγκέφαλος σας αναζητά πράγματα τα οποία δεν μπορεί να ελέγξει και νιώθει καλά όταν είναι κυρίαρχος. Μπορείτε να μάθετε πώς να νιώθετε καλύτερα και πιο άνετα με τον περιορισμένο έλεγχο σας. Αυτό δε σημαίνει πως όταν δεν έχετε τον έλεγχο να τα παρατάτε. Σημαίνει το να αισθάνεστε ασφαλείς όταν δεν έχετε τον έλεγχο.

Για να χτίσετε αυτό το νέο κύκλωμα και να εκπαιδεύσετε τον εγκέφαλο σας για πώς να νιώθει πιο χαρούμενος, παρατηρήστε την συνηθισμένη στρατηγική σας στο αίσθημα που έχετε «στην κορυφή των πραγμάτων» και κάντε το αντίθετο. Για παράδειγμα, αν είστε άτομο που προσπαθεί να μαγειρέψει το τέλειο σουφλέ, για 45 μέρες μαγειρέψτε το χωρίς συνταγή. Αντιστρόφως, αν είστε άτομο που απλώς πετάτε τα υλικά σε ένα δοχείο, για 45 μέρες ακολουθήστε συνταγές.

Αν σας αρέσει η καθαριότητα, αφήστε τον σωρό με τα σκουπίδια για 6 εβδομάδες και με έναν εκπληκτικό τρόπο θα νιώσετε χαρούμενοι. Αλλά αν μισείτε την σειρά και αγαπάτε το χάος, τακτοποιήστε τα πράγματα σας μόλις τα χρησιμοποιήσετε για έξι εβδομάδες. Ζωγραφίστε έξω από τις γραμμές, αν δεν το έχετε ξανακάνει, αλλά αν νιώθετε ήδη περήφανοι γι αυτό, παραμείνετε μέσα στις γραμμές. Μπορεί να νιώσετε απαίσια την πρώτη μέρα, αλλά 44 μέρες αργότερα θα αισθάνεστε κατά ένα περίεργο τρόπο ασφαλείς.

Το να ξεφορτωθείτε το ρολόι είναι ένας καλός τρόπος για να πειραματιστείτε με τον έλεγχο, επειδή δεν μπορείτε να ελέγξετε την ώρα. Όλοι έχουμε συνήθειες για να διαχειριζόμαστε την σκληρή πραγματικότητα του χρόνου. Κάποιοι πάντα καθυστερούν και άλλοι συνεχώς ελέγχουν την ώρα. Ίσως σκεφτείτε πως δεν μπορείτε να αλλάξετε τη σχέση σας με τον χρόνο, αλλά εδώ υπάρχουν τρεις πολύ καλοί τρόποι για να νιώσετε καλά αγνοώντας το ρολόι και κάνοντας φίλους με το πέρασμα του χρόνου:

awakengr.com

Ψυχολογία

1. Είναι σε επαφή με τα βαθύτερα κίνητρα και τις βασικές τους αξίες

Οι παθιασμένοι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι το πάθος συνδέεται με τις βαθύτερες, εγγενείς επιθυμίες τους. Θέλουν να τους αγαπούν, να αισθάνονται ότι έχουν σκοπό, να εκφράζουν τον εαυτό τους ελεύθερα και άλλες τέτοιου είδους επιθυμίες. Όλοι έχουμε τις βασικές μας αξίες, εκείνες τις κατευθυντήριες αρχές που μας βοηθούν να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις. Όταν είμαστε σε επαφή με αυτές τις επιθυμίες και αξίες, έχουμε ένα πλαίσιο για να καθορίσουμε και να ζήσουμε το πάθος μας αλλά και να είμαστε συνεπείς με τον εαυτό μας.

2. Παίρνουν ρίσκα

Οι παθιασμένοι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι το να κυνηγάς το πάθος σου μπορεί να είναι παρακινδυνευμένο μερικές φορές. Όμως πολύ λίγα πράγματα στη ζωή έρχονται με εγγύηση. Αν έχεις κάνει την έρευνά σου και τις δοκιμές σου σχετικά με αυτό που θες να κάνεις, σε κάποιο σημείο της διαδρομής πρέπει να κάνεις το άλμα της πίστης. Τίποτα εκπληκτικό δεν συνέβη ποτέ στη ζωή χωρίς να γίνει αυτό το άλμα. Πολύ απλά αν δεν σπάσεις τα αυγά ομελέτα γίνεται;

3. Αντέχουν την αβεβαιότητα και την ταλαιπωρία

Η ανάληψη ρίσκων είναι πολλές φορές δυσάρεστη και αποθαρρυντική και σίγουρα προκαλεί ξεβόλεμα. Ανεξάρτητα από το πόσο επιμελής είσαι, η ταλαιπωρία και η αβεβαιότητα αποτελούν μέρος της ανάληψης ρίσκων. Οι παθιασμένοι άνθρωποι πρέπει να πάρουν κάποιες δύσκολες αποφάσεις, όπως το να κάνουν επιλογές που δεν αρέσουν στους άλλους, να πουν αντίο σε μέρη ή συνήθειες της παλιάς τους ζωής, να προκαλέσουν τον εαυτό τους να κάνουν κάτι καινούργιο. Αλλά καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι μέρος της διαδικασίας και αναλαμβάνουν δράση ακόμη και αν νιώθουν δυσφορία.

4. Ξέρουν να βάζουν προτεραιότητες

Οι παθιασμένοι άνθρωποι κατανοούν τη δέσμευση τους στο όνειρό τους. Για να ζήσεις το πάθος σου, πρέπει να εστιάσεις σε αυτό με σαφήνεια και να το ζήσεις πλήρως. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό εάν είσαι μοιρασμένος σε πολλά διαφορετικά μέτωπα. Οι παθιασμένοι άνθρωποι επικεντρώνονται στα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή τους και αφήνουν πίσω άλλα λιγότερα σημαντικά ακόμα και αν κάποια από αυτά τους αρέσουν και τα απολαμβάνουν.

5. Αναγνωρίζουν και δράττουν τις ευκαιρίες

Το πάθος δημιουργεί ευκαιρίες και οι παθιασμένοι άνθρωποι έχουν πάντα τα μάτια τους ανοιχτά για κάθε είδους ευκαιρίες οι οποίες θα μπορούσαν να διευρύνουν την εμπειρία τους και να τους αποφέρουν περισσότερα. Επίσης κατανοούν πως το μονοπάτι του πάθους τους συνήθως δεν είναι ομαλό και έτσι επιτρέπουν στους εαυτούς τους να απολαμβάνουν τις παρακάμψεις και τις διαθέσιμες επιλογές γιατί ποτέ δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει μια παράκαμψη.

6. Περιμένουν θετικά αποτελέσματα

Οι παθιασμένοι άνθρωποι περιμένουν να δουλέψουν τα πράγματα προς όφελός τους. Έχουν τη στάση ότι «αυτό ή κάτι καλύτερο» θα συμβεί γι ‘αυτούς. Επειδή αγαπούν αυτό που κάνουν, έχουν μια θετική προσδοκία για το πού θα τους πάει το πάθος τους. Ακόμη βλέπουν τις αποτυχίες ως μέρος του ταξιδιού τους και αφορμή για βελτίωση.

7. Περιβάλλουν τον εαυτό τους με τους σωστούς ανθρώπους

Οι παθιασμένοι άνθρωποι καταλαβαίνουν πόσο πολύτιμο είναι να είσαι γύρω από υποστηρικτικούς, εμπνευσμένους, ομοϊδεάτες. Έχουν μάθει να απομακρύνονται από ανθρώπους μίζερους και φοβικούς που τους αποστραγγίζουν και να συνδέονται με άλλους που υποστηρίζουν το όραμά τους και τη χαρά τους για τη ζωή. Έχουν μέντορες και

8. Απολαμβάνουν το ταξίδι

Ζώντας μια παθιασμένη ζωή δεν είναι να φτάσεις σε κάποιο επιθυμητό αποτέλεσμα ή προορισμό. Είναι για να απολαύσεις κάθε λεπτό αυτής της πολυτάραχης διαδρομής. Ρώτα κάποιον που είναι ενθουσιώδης και παθιασμένος με αυτό που κάνει και θα δεις ότι η διαδικασία του να κάνει αυτό που αγαπά είναι πολύ πιο συναρπαστική από την επίτευξη του αποτελέσματος.

Η συγκίνηση της επιτυχίας είναι βραχύβια, αλλά η χαρά της επιδίωξης διαρκεί μια ζωή…

Ψυχολογία

«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου…» είπε κάποτε ο Αριστοτέλης. Μια φράση που διάβασα στο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: «Ο παλιάτσος και η Άνιμα».

Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς παραδεχόμαστε πως για ό,τι μας πληγώνει, εμείς έχουμε την ευθύνη.

Κάποιοι θεωρούν πως η μοίρα μας, καθορίζει όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας και πως εμείς δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τίποτα.

Άλλοι, έχουν κάνει βίωμα και τρόπο σκέψης ότι κρατούν τη ζωή στα χέρια τους και πως πίσω από κάθετί που μας πονά, κρύβεται μια λανθασμένη μας κίνηση.

΄Αραγε, πώς μπορεί να γνωρίζει κάποιος εκ των προτέρων ότι μια κίνησή του δεν ήταν η σωστή; Και αν ήξερε, τότε δεν θα έκανε κάποια άλλη επιλογή;

Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάποια πολύτιμη σκέψη μίας από τις σημαντικότερες μορφές της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου κόσμου, ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Του Αριστοτέλη.

“Ο Αριστοτέλης υπήρξε ο πρώτος γνήσιος επιστήμονας στην ιστορία… και κάθε κατοπινός επιστήμονας του οφείλει κάτι” γράφει η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα για εκείνον.

Η διδασκαλία του διαπερνούσε τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη μέχρι και την Επιστημονική Επανάσταση του 17ου αιώνα. Στα 17 του χρόνια εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα, όπου παραμένει για 20 χρόνια.

Εκεί συνδέεται τόσο με τον Πλάτωνα, τον Εύδοξο, τον Ξενοκράτη και άλλους στοχαστές.Τα έργα του αναφέρονται σε πολλές επιστήμες. Ανάμεσά τους φυσική, βιολογία, ζωολογία, μεταφυσική, λογική, ηθική, ποίηση, θέατρο, μουσική, ρητορική, πολιτική. Η περίοδος της ωριμότητας αρχίζει με τις βιολογικές έρευνες και τα συμπεράσματά του είναι η πρώτη συστηματοποίηση των βιολογικών φαινομένων στην Ευρώπη. Η σκέψη και οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη, έχουν μεγάλη επιρροή στη φιλοσοφική, θεολογική και επιστημονική σκέψη έως και μετά τον Μεσαίωνα.

Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, φεύγει από την Αθήνα και αναλαμβάνει το 343 π.Χ./42 τη διδασκαλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ως διδάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Αριστοτέλης, αποκτά διάφορες ευκαιρίες και αφθονία προμηθειών. Ιδρύει μια βιβλιοθήκη στο Λύκειο, η οποία γίνεται αρωγός στην παραγωγή εκατοντάδων έργων του. Το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, τον οδηγεί στις απόψεις του πλατωνισμού. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, οδηγείται περισσότερο, σε εμπειρικές μελέτες και μετατοπίζεται από τον πλατωνισμό στον εμπειρισμό. Θεωρεί ότι οι ιδέες και οι γνώσεις όλων των λαών βασίζονται στην αντίληψη.

Το έργο του είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα.

Ας θυμηθούμε κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις – μαθήματα ζωής του…

“Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.”

“Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.”

“Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.”

“Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν ο άλλος τον ξεπερνάει.”

“Κάθε εργασία επί πληρωμή αποσπά και φθείρει το μυαλό.”

“H κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα.”

“Η ομορφιά είναι η καλύτερη συστατική επιστολή.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Όλες οι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως αίτιο ένα από τα εξής επτά: τύχη, φύση, παρόρμηση, συνήθεια, λογική, πάθος, πόθο.”

“Ανδρείος είναι αυτός που δεν φοβάται τον τιμημένο θάνατο.”

“Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.”

awakengr.com

Ψυχολογία

Tόσο το διάβασμα όσο και το γράψιμο είναι δύο δραστηριότητες που διατηρούν τον εγκέφαλό σας δραστήριο.

Το διάβασμα και η τήρηση ημερολογίου είναι κάτι περισσότερο από απλά χόμπι. Σας βοηθούν επίσης να εκφράζεστε, να ξεθυμαίνετε και να καταπραΰνετε το άγχος.

Φυσικά όλοι γνωρίζουν τις ωφέλειες που έχουν το διάβασμα και η τήρηση ημερολογίου. Επιπλέον πρόκειται για πρακτικές που ίσως προσπαθήσετε να μεταδώσετε στα παιδιά σας.

Όμως, είναι πιθανό ότι δεν έχετε σκεφτεί κάτι πολύ σημαντικό. Το διάβασμα και το γράψιμο μπορούν να σας βοηθήσουν να αποκτήσετε έναν πιο εύστροφο εγκέφαλο με περισσότερες γνωστικές δεξιότητες.

Σωστά: οι συγκεκριμένες δραστηριότητες σάς βοηθούν να καθυστερήσετε την άνοια που συσχετίζεται με την ηλικία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποφύγετε όλες τις μελλοντικές νευροεκφυλιστικές νόσους. Ωστόσο θα χρειαστεί περισσότερος καιρός για να εμφανιστούν και οι επιπτώσεις τους δεν θα είναι τόσο σοβαρές.

Από την άλλη πλευρά, η ευχαρίστηση της τήρησης ενός καθημερινού ημερολογίου ως προσωπικό σας κανάλι έκφρασης είναι πολύ μεγάλη. Πρόκειται για έναν κόσμο δυνατοτήτων που το γνωστικό σας σύστημα θα προσέξει.

Αν δεν έχετε ακόμα συνδυάσει αυτές τις δύο υγιεινές γνωστικές ασκήσεις, είναι καιρός να ξεκινήσετε. Σήμερα θα σας εξηγήσουμε γιατί.

Το διάβασμα και η τήρηση ημερολογίου κάνουν καλό στον εγκέφαλο
Όλοι ονειρευόμαστε να ζήσουμε πολλά χρόνια. Ωστόσο το να φτάσετε τα 80 ή 90 χρόνια χωρίς να έχετε μια καλή ποιότητα ζωής δεν έχει και πολύ νόημα. Ο χρόνιος πόνος και η καρδιαγγειακή νόσος έρχονται δεύτερα σε σχέση με το πιο λυπηρό πράγμα που μπορεί να σας συμβεί: να χάσετε τη μνήμη σας.

Φυσικά, η εξασφάλιση της ικανοποίησης και της υγείας σας μέσα στα χρόνια συχνά εξαρτάται από τον τρέχοντα τρόπο ζωής σας.

Δραστηριότητες όπως το διάβασμα, το γράψιμο, ακόμα και οι παρτίδες χαρτιών ή άλλα παιχνίδια με φίλους μπορούν να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε έναν πιο εύστροφο εγκέφαλο.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια μελέτη που διεξήχθη το 2012 στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Rush στο Σικάγο.

Ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Κωνσταντίνος Αρφανάκης, ειδικός στην άνοια και σε άλλα προβλήματα μνήμης, υποστηρίζει ότι υπάρχει μια σχέση ανάμεσα στο διάβασμα και το γράψιμο όταν πρόκειται για τη διατήρηση της καλής υγείας του εγκεφάλου.

Ας δούμε τα στοιχεία παρακάτω.

Η λευκή ουσία του εγκεφάλου
Η λευκή ουσία αποτελείται από ιστό που είναι μέρος του κεντρικού νευρικού συστήματος. Καταλαμβάνει τον χώρο ανάμεσα στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό και σχηματίζεται από ένα λεπτό δίκτυο αξόνων.

Οι άξονες αυτοί είναι οι επεκτάσεις των νευρώνων σας και έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να εξασφαλίσουν τη βέλτιστη κυκλοφορία πληροφοριών μέσω του νευρικού σας συστήματος.

Ωστόσο οι ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ και η σκλήρυνση κατά πλάκας μπορούν να δυσκολέψουν αυτό το έργο.

Το πέρασμα του χρόνου μπορεί να διασπάσει την τέλεια επικοινωνία που υπάρχει όταν είστε μόνο 20 ή 30 ετών.

Όμως, μια πρακτική τόσο εμπλουτιστική όσο το διάβασμα και το γράψιμο προκαλεί πολλή δραστηριότητα σε αυτό το μέρος του εγκεφάλου. Το δυναμώνει.

Το συγκεκριμένο γεγονός οδηγεί σε αυτό που οι νευρολόγοι ονομάζουν «ανισοτροπία». Στο εγκεφαλικό επίπεδο, ενισχύεται η συνδεσιμότητα, η ελαστικότητα και η βελτιωμένη μεταφορά πληροφοριών.

Αυτού του είδους οι δραστηριότητες δεν δημιουργούν μόνο καινούργιες νευρωνικές συνδέσεις. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και το συναισθηματικό στοιχείο.

Η διανοητική χαλάρωση που επέρχεται όταν διαβάζετε ή όταν γράφετε τις ανησυχίες σας σε ένα ημερολόγιο προκαλεί επίσης ορισμένες μεταβολικές αλλαγές στον εγκέφαλό σας: ο ιππόκαμπος δημιουργεί καινούργιες συνδέσεις και οι ενδορφίνες αυξάνονται.

Η τήρηση προσωπικού ημερολογίου σάς βοηθάει να φροντίσετε την υγεία σας και τα συναισθήματά σας
Σύμφωνα με διάφορες μελέτες πάνω στη διανοητική υγεία, όπως εκείνη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό BJPsych, το να αφιερώνετε λίγα λεπτά κάθε μέρα για να γράφετε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας σάς βοηθάει επίσης να διατηρείτε τον εγκέφαλό σας πιο νέο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για υπερβολικό γράψιμο. Μιλάμε για ένα προσωπικό κανάλι στο οποίο οργανώνετε ιδέες και διερευνάτε καινούργια συναισθήματα, φόβους, σχέδια ή στόχους. Πρόκειται για μια θεραπευτική τεχνική που πολλοί άνθρωποι εφαρμόζουν για χρόνια.

Αν μετατρέψετε την άσκηση αυτή σε κάτι που κάνετε καθημερινά σε όλη τη διάρκεια της ζωής σας, οι γνωστικές σας διεργασίες θα το προσέξουν. Θα ενισχυθεί η ικανότητά σας για ανάλυση και για διαχείριση των συναισθημάτων σας και του άγχους.

Όλα αυτά αποτελούν θετικά στοιχεία για την προστασία του εγκεφάλου σας από το πέρασμα του χρόνου. Το διάβασμα και το γράψιμο αλληλοσυμπληρώνονται.

Αν το σκεφτείτε, ένα άτομο στο οποίο αρέσει να διαβάζει αρέσει και να γράφει πότε-πότε. Του αρέσει επίσης να αφηγείται ιστορίες και να εκφράζεται.

Μην ξεχνάτε ότι, αν δεν χρησιμοποιείτε τον εγκέφαλό σας, ατροφεί. Ένας εγκέφαλος που το μόνο που κάνει είναι να αποθηκεύει έγνοιες και έμμονες σκέψεις γίνεται αργός. Χάνει την ικανότητά του να ανταποκρίνεται.

meygeia.gr

Ψυχολογία

Μια από τις σπουδαίες ασκήσεις διαλογισμού που έμαθα εδώ και πολλά χρόνια, είναι η εξής: φαντάσου πως βγαίνεις από το σώμα σου, πλέεις μέσα στο διάστημα και φτάνεις τόσο μακριά, που μπορείς να βλέπεις ολόκληρο τον πλανήτη. Αν το κάνεις, προσπάθησε να φανταστείς πώς είναι η Γη χωρίς εσένα. Ύστερα, άρχισε να παρατηρείς τον πλανήτη χωρίς να κάνεις καμία κρίση, χωρίς να χαρακτηρίζεις τίποτα ως καλό ή κακό, σωστό ή λάθος.

Απλά, άφησε τον εαυτό σου να παρατηρεί και να στέλνει αγάπη χωρίς όρους. Είναι πολύ πιθανό να σου φανεί πιο εύκολο να στείλεις αγάπη όταν δεν είσαι εκεί να παρεμβαίνεις, πράγμα που σημαίνει ότι, όταν το εγώ σου βγαίνει από τη μέση, μπορείς να αγαπήσεις χωρίς όρους. Αυτή η τεχνική θα σε βοηθήσει να εκπέμπεις αγάπη.

Όταν είσαι μια ύπαρξη γεμάτη από αγάπη, δεν ασχολείσαι με τις έγνοιες του εγώ. Όταν λειτουργείς από αυτή τη θέση, τότε μπορείς να αποστασιοποιείσαι από τα πράγματα μέσα σε μια κατάσταση καλοσύνης, πράγμα που σε κάνει ένα παρατηρητή που συμπονά όλους και όλα εκείνα με τα οποία έρχεται σε επαφή. Είναι πραγματική μαγεία να μπορείς να επεκτείνεις αυτού του είδους τη συνειδητότητα πέρα από το φυσικό σου σώμα. Αυτή είναι η λύση του μεγάλου μυστηρίου, για το πώς θα συνδεθείς και θα γνωρίσεις το Θεό. Όχι να μάθεις για το Θεό, αλλά να γνωρίσεις το Θεό.

Μπορείς να γίνεις ένας αποστασιοποιημένος παρατηρητής μέσα στη σιωπή των συλλογισμών ή του διαλογισμού. Ξεκίνησε αφιερώνοντας κάποιο χρόνο για να μείνεις μόνος και σιωπηλός και να συνδεθείς μ’ εκείνο το μέρος του εσώτερου εαυτού σου, στο οποίο κατοικεί η αγάπη. Μέσα στη απόλυτη σιωπή θα γνωρίσεις πραγματικά τη θεϊκή ενέργεια της αγάπης χωρίς όρους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι της Δύσης δυσκολεύονται πολύ να μείνουν για πολλή ώρα μέσα στη σιωπή. Γεμίζουν τη σιωπή με μουσική, συζήτηση, ραδιόφωνο και τηλεόραση ή οτιδήποτε άλλο μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να την αποφύγουν. Ο πολιτισμός μας είναι γεμάτος από θόρυβο.

Κάθε φορά που προσπαθώ να διαλογιστώ και απλά να βυθιστώ στη σιωπή, βρίσκομαι αντιμέτωπος με ηλεκτρικές σκούπες, μηχανές που κουρεύουν το γκαζόν, ηλεκτρικά πριόνια κάθε είδους, μπουλντόζες κι όλα τα μηχανήματα που κινούν και μεταφέρουν χώμα ή άμμο. Όλες αυτές οι μηχανές μολύνουν τον κόσμο με θόρυβο. Χρειάζεται μεγάλη εξάσκηση για να μάθεις να ξεπερνάς αυτή την κατάσταση με το να βυθίζεσαι μέσα σου και να κλείνεις απ’ έξω όλη αυτήν τη φασαρία. Ακόμη και τότε, ο θόρυβος πάλι βρίσκει τον τρόπο να γλιστράει και να μπαίνει μέσα στη ησυχία σου, εκτός κι αν πας μακριά μέσα στη φύση για να τον αποφύγεις.

Η απασχόλησή μας με το θόρυβο ικανοποιεί την ανάγκη του εγώ να ξεφεύγει από τη γαλήνη και τη χωρίς όρους αγάπη της θεϊκής ευφυίας, δηλαδή του Θεού. Αλλά εσύ μπορείς να γίνεις ένας αποστασιοποιημένος παρατηρητής, αν απλά επιλέξεις να απομακρύνεις το εγώ σου από το προσκήνιο και να επιτρέψεις στον ανώτερο εαυτό σου να πάρει τα ηνία. Είναι καλύτερα να είσαι ένας παρατηρητής που δίνει αγάπη χωρίς όρους, παρά να συμμετέχεις στη ζωή με το εγώ σου να κυριαρχεί.

Απαλλάξου από την τάση σου να κρίνεις, να ηθικολογείς και να τα παίρνεις όλα προσωπικά. Γίνε απλά ο παρατηρητής. Τότε μπορείς να ευθυγραμμιστείς με το Θεό και να επιτρέψεις στα πάντα να κουρνιάζουν στην αγάπη και στην ευλογία του, αντί να ευθυγραμμίζεσαι με το εγώ που επιμένει με μανία πως εκείνο ξέρει έναν άλλο, καλύτερο τρόπο.

Το να εκφράζεις τη θεϊκή σου υπόσταση σημαίνει να εκφράζεις την αγάπη που υπάρχει μέσα σου. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να την προσεγγίζεις απλά. Χρειάζεται να είσαι μέσα της, ενωμένος με τη συμπαντική ύπαρξη του Θεού.

«Δημιούργησε το πεπρωμένο σου» Dr Wayne Dyer εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Είμαι γενναιόδωρος, σημαίνει δίνω χώρο προσωπικό.

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο «20 αξίες της ζωής», των Εστέβε Πουχόλ Ι Πονς, Ινές Λουθ Γκονθάλεθ που επέλεξε ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας και θα σας αρέσει.

Ο χώρος είναι πολύ διαφορετικός από τον χρόνο, αφού τον έχουμε κάθε φορά όλον στη διάθεσή μας και μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε όπως θέλουμε, ή να παραμείνουμε σε αυτόν χωρίς να κάνουμε τίποτα.

Δεν είναι σπάνιο αγαθό και, επιπλέον, ανακαλύπτονται συνεχώς συστήματα για την επέκταση του διαθέσιμου χώρου: μπορούμε να πάρουμε το πρωινό μας στην Ευρώπη, να γευματίσουμε στην Ασία και να δειπνήσουμε στην Αμερική, και σύντομα θα είμαστε σε θέση να πηγαίνουμε διακοπές στο φεγγάρι ή και στον Άρη.

Όλα είναι δυνατά μέσα στο χώρο. Αν νιώθουμε άβολα στην πόλη, πηγαίνουμε στην εξοχή, αν βαριόμαστε την παρθένα φύση, περπατάμε ατελείωτα χιλιόμετρα πάνω στην άσφαλτο, αν δεν μας αρέσει η ακρογιαλιά, στήνουμε το σπίτι μας στο βουνό.

Επομένως, πώς μπορούμε να είμαστε γενναιόδωροι με τον χώρο μας, αν υπάρχει σε τόση ποσότητα; Είναι ένα αγαθό που υπάρχει σε αφθονία, και το οποίο καταφέραμε να χωρίσουμε και να μοιράσουμε, καθώς και να φυλάξουμε μερικά κομμάτια του για τη δική μας προσωπική χρήση. Είναι ένας χώρος φυσικός, αλλά, συγχρόνως, και ένας χώρος προσωπικός. Βάζουμε ένα κρυστάλλινο καμπανάκι για να τον προστατεύουμε και κρεμάμε και μία πινακίδα που λέει «απαγορεύεται η είσοδος χωρίς άδεια».

Στην πραγματικότητα, έχουμε κάθε δικαίωμα να το κάνουμε αυτό για να διασφαλίσουμε την ιδιωτική μας ζωή. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είναι ένα προσωπικό δικαίωμα έχουμε τη δυνατότητα να ανοίγουμε αυτόν τον ιδιαίτερο χώρο και να δεχόμαστε άλλους ανθρώπους. Αυτό δεν σημαίνει ότι αφήνουμε τις πόρτες ανοιχτές για να μας αδειάσουν το σπίτι οι καταπατητές ξένης περιουσίας. Σημαίνει ότι ανοίγουμε με τη θέλησή μας τις πόρτες του σπιτικού μας στους φίλους μας, αλλά και σε αυτούς που δεν είναι και τόσο φίλοι.

Πρέπει να φροντίσουμε να είναι καλοδεχούμενοι και να νιώθουν άνετα όταν μας κοιτάζουν στα μάτια, όλοι όσοι μας χτυπούν την πόρτα. Αν εμφανιστεί κάποιος που χρειάζεται ένα μέρος για να ξεκουράσει το κουρασμένο του πνεύμα, οφείλουμε να τον αφήσουμε να περάσει, και επίσης να κάνουμε εκείνον που θα έρθει να ζητήσει λίγο αλάτι, ένα ανοιχτήρι ή μία κουβέρτα, να νιώσει δηλαδή σαν στο σπίτι του.

Με τον ίδιο τρόπο, οι φίλοι των παιδιών μας πρέπει να θεωρούν το σπίτι μας ένα μέρος που θα μπορούν να μαζεύονται για να παίξουν, να φυλάξουν τα πράγματά τους ή και να κοιμηθούν εκεί.

Σε αυτή την περίπτωση η γενναιοδωρία έχει να κάνει περισσότερο με αυτό που ονομάζουμε φιλοξενία…

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin