Νοεμβρίου 24, 2017

Ψυχολογία

 Αυτό το εσείς που είναι πέρα από τη μορφή είναι αιώνιο και ζωντανό μέσα σ’ έναν άμορφο κόσμο.

Μια πολύ απόλυτη δήλωση ίσως, αλλά θα μπορούσατε να πειστείτε γι’ αυτό αν αφήσετε το σώμα σας, αν υπάρξετε σ΄έναν κόσμο μη – μορφής, κι ύστερα ξαναμπείτε στο σώμα σας και υπάρξετε στην κατάσταση που αποκαλούμε μορφή;

Προτείνω να κάνετε ακριβώς αυτό κάθε βράδυ και να περνάτε περίπου το ένα τρίτο του συνολικού σας χρόνου εδώ, σ΄αυτό τον πλανήτη, κάνοντας ακριβώς αυτό. Την κατάσταση αυτή την αποκαλούμε όνειρο και μπορούμε πολλά να μάθουμε για τον εαυτό μας, σαν τμήμα της καθαρής σκέψης, βλέποντας αυτό που συμβαίνει, όταν αφήνουμε τα σώματά μας και μπαίνουμε στον κόσμο του ονείρου.

Κάθε φορά που πηγαίνουμε να κοιμηθούμε κι αρχίζουμε να ονειρευόμαστε, πιστεύω ότι ότι ουσιαστικά αφήνουμε το σώμα μας και μπαίνουμε σ΄ένα νέο ονειρικό σώμα. Πείθουμε τον εαυτό μας ότι τα όνειρά μας, το ονειρικό σώμα μας, είναι πραγματικό όσον καιρό ονειρευόμαστε, αλλιώτικα δεν θα είμαστε ικανοί να ονειρευτούμε. Γιατί, που θα γίνονταν όλα αυτά;

Ας ρίξουμε μια ματιά στους κανόνες που ισχύουν όταν ονειρευόμαστε, κι ας δούμε πόσο διαφορετικοί είναι από τους κανόνες που ισχύουν όταν είμαστε σε κατάσταση εγρήγορσης: Πρώτα απ’ όλα, στα όνειρα, χρόνος δεν υπάρχει.

Μπορούμε να πάμε προς τα πίσω ή μπροστά, κατά βούληση. Μπορούμε να είμαστε μαζί με κάποιον που πέθανε πολλά χρόνια πριν κι αυτό το άτομο να μας φαίνεται πολύ πραγματικό. Μπορούμε να ξαναγίνουμε έφηβοι κι αυτό να μας φανεί πολύ φυσικό όσο θα βρισκόμαστε στο ονειρικό σώμα.

Μπορούμε να ζήσουμε το διάστημα μιας ολόκληρης ζωής, μέσα σ’ ένα όνειρο δεκαπέντε λεπτών, και να είναι όλα πολύ πραγματικά για το ονειρικό μας σώμα.

Δεύτερον, δεν υπάρχει αιτία κι αποτέλεσμα ενώ ονειρευόμαστε. Μπορεί σε μια στιγμή να μιλούμε με κάποιον που τον ξέρουμε πολύ καλά, και την άλλη στιγμή να είμαστε σ’ ένα λεωφορείο κουβεντιάζοντας μ’ έναν ξένο.

Τρίτον, τα όνειρα μπορούν να είναι χωρίς αρχή και τέλος. Μπορούμε να περάσουμε από την μια ενότητα ονείρου στην άλλη, να βρεθούμε από τον ένα τόπο σ’ έναν άλλο κι ύστερα να γυρίσουμε πάλι πίσω, πολλά χρόνια νεότεροι απ’ όσο είμασταν μόλις πριν λίγο.

Τέταρτον, μέσα στα όνειρα, το κάθε εμπόδιο μπορεί να μεταλλάξει σ’ ένα είδος ευκαιρίας. Αν μέσα στο όνειρό μας οδηγούμε το αυτοκίνητο μας σ’ ένα δρόμο που ξαφνικά καταλήγει σ’ ένα γκρεμό, μπορούμε αυτό να το μεταλλάξουμε σε μια ευκαιρία να πετάξουμε πάνω από το κενό, αντί να συντριβούμε στην άβυσσο. Σε μια σκηνή κυνηγιού μπορούμε κατά ένα θαυμαστό τρόπο ν’ αναπτύξουμε την ικανότητα ν’ αρπάζουμε τις σφαίρες στον αέρα.

Πέμπτον, δημιουργούμε το κάθε τι που χρειαζόμαστε για το όνειρό μας. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό για την υπόθεση που αναπτύσσω εδώ. Αν χρειαζόμαστε ένα πρόσωπο να φωνάζει και να ουρλιάζει στο όνεορό μας, δημιουργούμε αυτό το πρόσωπο, όπως και το επεισόδιο όπου ουρλιάζει. Τον καθένα και το καθετί τπυ χρειαζόμαστε για το όνειρό μας, το δημιουργούμε. Γιατί, αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος το κάνει;

Έκτον, οι αντιδράσεις μέσα στο όνειρο, εκδηλώνονται στο φυσικό μας σώμα, αλλά τα πράγματα που δημιουργούν οι αντιδράσεις είναι όλες ψευδαισθήσεις ή σκέψεις. Λόγου χάρη, αν στο όνειρό σας δημιουργήσετε κάποιον που σας απειλεί μ’ ένα μαχαίρι, η καρδιά σας θ’ αρχίσει να χτυπά πιο γρήγορα, κι αυτό είναι κάτι πραγματικό. Αλλά το μαχαίρι και το πρόσωπο που σας απειλέι είναι ψευδαισθήσεις.

Και τέλος, ο μόνος τρόπος να ξέρουμε ότι είμαστε σε όνειρο, είναι να ξυπνήσουμε. Αν ονειρευόμαστε είκοσι τέσσερις ώρες την ημέρα, τότε αυτή θα είναι η πραγματικότητά μας. Έχουμε πειστεί ότι το σώμα είναι πραγματικό, ωστόσο, το κάθε τι που βιώνουμε μέσα στο όνειρο βρίσκεται κυριολεκτικά στην περιοχή της σκέψης.

Δεν υπάρχει φυσική πραγματικότητα, είναι μια ψευδαίσθηση και το συνειδητοποιούμε αυτό όταν ξυπνήσουμε. Περνούμε περίπου το ένα τρίτο της ζωής μας με το να κοιμόμαστε, μέσα σε μια δραστηριότητα ονείρων, που είναι καθαρά ά-μορφη σκέψη, η οποία μοιάζει πολύ πραγματική πριν ξυπνήσουμε. Στην πραγματικότητα είμαστε ικανοί να ζούμε σ’ έναν όμορφο φανταστικό χρόνο, να δημιουργούμε το κάθε τι που επιλέγουμε, κι οι άρρενες που ονειρεύονται μπορούν ακόμη να δημιουργήσουν ολόκληρο το χορό της ζωής μέσα σ’ αυτή την κατάσταση της καθαρής σκέψης.

Τι άλλο είναι μια νυκτερινή ρεύση που πολλές φορές παθαίνουν οι άνδρες, από μια εκσπερμάτωση του πρωτοπλάσματος της ζωής; Είναι η καθαρή σκέψη που δημιουργεί την ευκαιρία για ν’ αρχίσει ο χορός της ζωής. Χωρίς σωματική επαφή. Καθαρή σκέψη που δημιουργεί ζωή.

Μια πολύ εκπληκτική διαδικασία μέσα σ’ αυτό τον μυθικό, μυστηριακό κόσμο της καθαρής α-μορφίας, της σκέψης. Δεν επιχειρώ εδώ να δώσω μια ερμηνεία στο περιεχόμενο των ονείρων. Μιλώ μόνο για τη διαδικασία του ονείρου με σκοπό να σας ενθαρρύνω να γίνετε ονειροπόλοι εν εγρηγόρσει.

Δηλαδή να σας βοηθήσω να κατανοήσετε, ότι οι κανόνες που μοιάζουν να ισχύουν μόνο για το ονειρικό σας σώμα μπορούν να εφαρμοστούν και στο σώμα σας σε κατάσταση εγρήγορσης το ίδιο. Αυτό το μάθημα μας το έδωσε ο, Θορώ, που το διατύπωσε έτσι: Η πιο αληθινή μας ζωή είναι όταν μέσα στα όνειρά μας είμαστε ξύπνιοι .

awakengr.com

Ψυχολογία

Η ζωή παραμένει ολοκληρωμένη με το να μην είναι υποταγμένη σε κάποιον ορισμένο σκοπό που την ξεπερνά. Kαθένας από εμάς μαθαίνει πικρά πως το να παλεύει για την ελευθερία του σημαίνει καταρχήν να την αλλοτριώνει.


Η ολότητα είναι μέσα μου αυτή η πληθωρικότητα: δεν είναι παρά μια κενή προσδοκία, μια δυστυχής επιθυμία να κατασωτεύεσαι χωρίς άλλο λόγο από την ίδια την επιθυμία να φλέγεσαι. Αυτή η πληθωρικότητα είναι η όρεξη για γέλιο, αυτό το άχτι για ηδονή, για αγιοσύνη, για θάνατο.

Κατά βάθος, ο ολοκληρωμένος άνθρωπος δεν είναι παρά ένα ον όπου καταλύεται η υπερβατικότητα, το οποίο δεν απέχει από τίποτε πια: λιγάκι καραγκιόζης, λιγάκι Θεός, λιγάκι τρελός... είναι η διαφάνεια.

Ορισμός του ολοκληρωμένου ανθρώπου: ο άνθρωπος που η ζωή του είναι μια γιορτή «δίχως κίνητρο» και γιορτή με όλες τις έννοιες της λέξης -γέλιο, χορός, όργιο, που δεν υποτάσσονται ποτέ, μια θυσία που χλευάζει σκοπούς και υλικούς και ηθικούς.

Η κορυφή αντιστοιχεί στην υπερβολή, την πληθωρικότητα των δυνάμεων. Φέρει στο μέγιστο την τραγική ένταση. Συνδέεται με τις άμετρες δαπάνες ενέργειας, με την παραβίαση της ακεραιότητας των όντων.

Γειτνιάζει λοιπόν περισσότερο με το κακό παρά με το καλό. Ο ξεπεσμός -αντιστοιχώντας στις στιγμές εξάντλησης, κόπωσης- προσδίδει όλη την αξία στη μέριμνα για τη συντήρηση και τον εμπλουτισμό του όντος. Απ' αυτήν πηγάζουν οι ηθικοί κανόνες.

Η κορυφή δεν είναι «αυτό που πρέπει να κατακτήσουμε». Ο ξεπεσμός, «αυτό που πρέπει να εξαλείψουμε». Όπως και η κορυφή δεν είναι εντέλει παρά το απρόσιτο, ο ξεπεσμός είναι εξαρχής το αναπόφευκτο.

Ζω στο έλεος γέλιων που με τέρπουν, σεξουαλικών διεγέρσεων που με κάνουν να αγωνιώ.

Το σύμπαν, συγκρινόμενο με το ερωμένο ον, μοιάζει φτωχό και κενό: δεν είναι στο «παιχνίδι», καθώς δεν είναι «φθαρτό».

Μεθάω με το να μην επιθυμώ τίποτα και να μην είμαι εξασφαλισμένος. Δοκιμάζω μια αίσθηση ελευθερίας.

Μπροστά σε αυτούς που διαθέτουν ένα κίνητρο, ένα λόγο, δεν μετανιώνω για τίποτε, δεν ζηλεύω κανέναν. Τους πιέζω, αντίθετα, να μοιραστούν την τύχη μου.

Νιώθω ευτυχισμένο το μίσος μου για τα κίνητρα και ευτυχισμένη την εύθραυστη φύση μου. Η ακραία δυσκολία της κατάστασής μου είναι η τύχη μου. Μεθώ μ' αυτήν.

 

O Ζωρζ Μπατάιγ (10 Σεπτεμβρίου 1897-9 Ιουλίου 1962) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, διανοούμενος και συγγραφέας.

o-klooun.com

Ψυχολογία

Τι είναι καλό; –Οτι δήποτε αυξάνει το συναίσθημα της δύναμης, η θέληση στη δύναμη, η ίδια δύναμη, στο άτομο....Τι είναι κακό; –Ο, τι δήποτε που προερχετε από την αδυναμία.Τι είναι ευτυχία; –Το συναίσθημα ότι η δύναμη αυξάνεται–και όταν ενα εμποδιο υπερνικιέται.


Όχι ικανοποίηση, αλλά περισσότερη δύναμη όχι ειρήνη σε οποιαδήποτε τιμή, αλλά πόλεμος όχι αρετή, αλλά αποδοτικότητα (αρετή υπό την έννοια αναγέννησης, virtu, αρετή χωρίς ηθικό οξύ).

Οι αδύναμοι και οι αποτυχημένοι θα χαθούν: πρώτη αρχή της αγάπης μας. Και κάποιος πρέπει να τους βοηθήσει σε αυτό.

Τι είναι επιβλαβέστερη από οποιαδήποτε κακία; –Πρακτική συμπόνοια για τον αποτυχημένο και τον αδύναμο–Χριστιανισμός...

-Είμαστε σαν βιτρίνες μαγαζιών στις οποίες συνεχώς τακτοποιούμε, κρύβουμε ή φανερώνουμε τις υποτιθέμενες ιδιότητες που αποδίδουν άλλοι σε εμάς, για να εξαπατάμε τον εαυτό μας.

-Φιλολογία είναι η τέχνη να διαβάζεις καλά, να μπορείς να ξεχωρίζεις τα γεγονότα, χωρίς να τα παραποιείς με ερμηνείες, χωρίς να χάνεις την προσοχή, την υπομονή και τη λεπτότητα στην προσπάθεια σου να τα κατανοήσεις... Ο τρόπος με τον οποίο ένας θεολόγος ερμηνεύει, στο Βερολίνο ή στη Ρώμη, έναν «στίχο της Αγίας Γραφής» ή ένα γεγονός -λόγου χάρη μια νίκη των στρατευμένων της πατρίδας κάτω από το φως των «Ψαλμών» του Δαβίδ- είναι πάντα τόσο θρασύς που κάνει έξω φρενών τον φιλόλογο.

-Παλιότερα, όταν κάποιος προσπαθούσε να σκέφτεται —και ήταν αυτό κά­τι το πολύ σπάνιο— το καταλάβαινες αμέσως. Έβλεπες πώς προσπαθούσε, ήθελε να γίνει πιο σοφός και προετοιμαζόταν για μια ιδέα. Σταματούσε στη μέση του δρόμου, έπαιρνε ένα σοβαρό ύφος, σαν να προσευχόταν, έμενε ασάλευτος για ολόκληρες ώρες, στο ένα του πό­δι ή και στα δύο, σαν να «του έρχονταν ή Ιδέα». Ε, τό­τε το πράγμα «άξιζε τον κόπο αυτόν».

-Σήμερα σκεφτόμαστε αρκετά γρήγορα, στην πο­ρεία, την ώρα πού περπατάμε, μέσα σε κάθε λογής υπο­θέσεις, ακόμα και όταν σκεφτόμαστε τα σοβαρότερα πράγματα. Δεν έχουμε ανάγκη από πολλή προετοιμα­σία, ούτε και από πολλή σιωπή. Όλα πραγματοποιούν­ται σαν να είχαμε στο κεφάλι μας μια μηχανή πού να γυρίζει ασταμάτητα και πού συνεχίζει να δουλεύει, ακόμα και στις ασχημότερες συνθήκες.

-Κανένας νικητής δεν πιστεύει στην τύχη.

-Ο παρασιτισμός, η μοναδική πρακτική της Εκκλησίας, που ρουφάει, με το ιδανικό της αναιμικότητας, της «αγιότητας», όλο το αίμα, όλη την αγάπη, όλη την ελπίδα για ζωή· το επέκεινα, ως θέληση για άρνηση κάθε πραγματικότητας· ο σταυρός, ως αναγνωριστικό σημάδι για την πιο υποχθόνια συνωμοσία που υπήρξε ποτέ εναντίον της υγείας, της ομορφιάς, ο,οτιδήποτε καλοφτιαγμένου, εναντίον του θάρρους, του πνεύματος, της καλοσύνης της ψυχής, εναντίον της ίδιας της ζωής...

-Ο χριστιανισμός πήρε το μέρος όλων των αδύναμων, των παρακατιανών, των αποτυχημένων, έκανε ιδανικό τον λόγο των πνευματικά ισχυρότερων, διδάσκοντας ότι οι ανώτερες αξίες του πνεύματος είναι κάτι αμαρτωλό – κάτι παραπλανητικό... Πειρασμοί.

-Ο Χριστιανισμός ονομάζεται θρησκεία της ευσπλαχνίας. Η ευσπλαχνία έρχεται σε αντίθεση προς τα τονωτικά συναισθήματα που αυξάνουν τη ζωτικότητα μας· προκαλεί κατάπτωση. Χάνουμε δύναμη όταν νιώθουμε ευσπλαχνία. Με την ευσπλαχνία αυξάνεται και πολλαπλασιάζεται η απώλεια δύναμης που δημιουργείται στη ζωή απ’ τον πόνο. Η ευσπλαχνία κάνει μεταδοτικό τον πόνο.

-Όπως ξέρουμε, ο Αριστοτέλης έβλεπε στην ευσπλαχνία μια αρρωστημένη κι επικίνδυνη κατάσταση, την οποία καλά θα κάναμε να αντιμετωπίζουμε κάθε τόσο μ’ ένα καθαρτικό: Η τραγωδία ήταν γι’ αυτόν ένα τέτοιο καθαρτικό. Για να προστατέψουμε το ένστικτο της ζωής, θα πρέπει πράγματι να βρούμε ένα μέσο που θα τρυπήσει και θα κάνει κομμάτια αυτήν την αρρωστημένη και επικίνδυνη συσσώρευση ευσπλαχνίας...

-Μια αρετή πρέπει να είναι δική μας επινόηση, πρωταρχική μας άμυνα και ανάγκη· με οποιαδήποτε άλλη έννοια, δεν είναι παρά ένας κίνδυνος. Ό,τι δεν είναι απαραίτητος όρος για τη ζωή μας, τη βλάπτει· μια αρετή που εμπνέεται αποκλειστικά από ένα αίσθημα σεβασμού για την έννοια της «αρετής», είναι επιβλαβής...

-Ο Θεός: η θεοποίηση του μηδενός, η θέληση του μηδενός που εκφράζεται με άγια λόγια!...

-Η μοίρα του Χριστιανισμού έχει σχέση με την ακόλουθη αναγκαιότητα: Η πίστη έπρεπε να γίνει αρρωστημένη, παρακατιανή και χυδαία, επειδή οι ανάγκες τις οποίες όφειλε να ικανοποιήσει ήταν αρρωστημένες, παρακατιανές και χυδαίες.

-Ο Χριστιανισμός οφείλει τους θριάμβους του στο άθλιο λιβάνισμα της προσωπικής κενοδοξίας. Μ’ αυτό προσέλκυσε όλους τους αποτυχημένους, όλους τους πρόθυμους για εξέγερση, όλους τους απόκληρους, τα αποβράσματα και τα σκουπίδια της ανθρωπότητας.

-Έχει κατανοηθεί πραγματικά η περίφημη ιστορία που βρίσκεται στην αρχή της Βίβλου -η ιστορία του διαβολεμένου φόβου του Θεού για την γνώση δεν κατανοήθηκε... Ο άνθρωπος είχε γίνει το μεγαλύτερο λάθος του· ο Θεός είχε δημιουργήσει έναν ανταγωνιστή· η γνώση σε κάνει ίσον με τον Θεό· όταν την αγκαλιάσει ο άνθρωπος παίρνουν τέλος οι ιερείς και οι Θεοί. Ηθικό δίδαγμα: Η γνώση είναι το απαγορευμένο καθ’ εαυτό· μόνο αυτή είναι απαγορευμένη.

-Η ανάγκη για πίστη, για κάποιο είδος ανεπιφύλακτου «Ναι» ή «Όχι», είναι μια ανάγκη που γεννιέται από την αδυναμία. Ο άνθρωπος της πίστης, ο «πιστός» κάθε είδους, είναι αναγκαστικά ένας εξαρτώμενος άνθρωπος· ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να βάλει τον εαυτό ως σκοπό, ένας άνθρωπος που δεν μπορεί καθόλου να βάλει κάποιον σκοπό από μόνος του.

-Έδωσα ένα όνομα στον πόνο μου και τον φωνάζω «σκύλο».

Είναι το ίδιο πιστός, το ίδιο φορτικός και αδιάντροπος, το ίδιο διασκεδαστικός και έξυπνος όσο κάθε άλλος σκύλος – και μπορώ να τον μαλώνω και να ξεσπώ πάνω του, όταν έχω τις κακές μου, όπως κάνουν άλλοι με τους σκύλους, τους υπηρέτες και τις γυναίκες τους.

-Ο άνθρωπος της γνώσης δεν πρέπει να αγαπά μόνο τους εχθρούς του, αλλά και να μπορεί να μισεί τους φίλους του.

- Η συναναστροφή με τους ανθρώπους χαλάει το χαρακτήρα, ιδιαίτερα όταν δεν έχει κανείς τέτοιον.

-Ανταμείβει κανείς άσχημα το δάσκαλο, όταν μένει πάντα μαθητής.

-Κανένας δεν ψεύδεται τόσο όσο ο αγανακτισμένος άνθρωπος.

 

F. W. Nietzsche

o-klooun.com

Ψυχολογία

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η ευτυχία μας οφείλεται κατά 40% σε πράγματα που περνούν από το χέρι μας. Οι ειδικοί της επιστήμης της ψυχολογίας, είναι σαφείς και ξεκάθαροι: μπορεί η ευτυχία μας να εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά ένα σημαντικό ποσοστό της οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στις δικές μας επιλογές και στον τρόπο που χειριζόμαστε τα πράγματα και αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα.

Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η ακαδημαϊκός, καθηγήτρια Ψυχολογίας, Sonja Lyubomirsky, υποστηρίζει ότι η ευτυχία ενός ανθρώπου οφείλεται κατά 50% σε γενετικούς παράγοντες, 10% στις συνθήκες και 40% αποκλειστικά στις δικές του επιλογές και βούληση.

Διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό, έτσι δεν είναι;
Ορίστε λοιπόν μερικά πράγματα που έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι μπορούν να μας κάνουν πιο ευτυχισμένους:

Ζωγραφίστε σκίτσα ανθυγιεινών φαγητών
Τι τραβά η όρεξη σας; Πίτσες, χάμπουργκερ, cupcakes, παγωτά; Μελέτη που δημοσιεύεται στοJournal of Behavioral and Brain Science του Μαΐου του 2013 έδειξε ότι ο εγκέφαλος μας νιώθει την απόλαυση του… junk ακόμη και αν δεν το τρώμε αλλά το ζωγραφίζουμε απλά. Και δεν παθαίνουμε και κατάθλιψη μετά επειδή μας στένεψε το τζην…

Να είστε και οπτιμιστές αλλά και ρεαλιστές
Η σωστή αναλογία και από τα δυο κάνει θαύματα, λένε οι μελετητές.

Λερώστε τα χέρια σας
Ερευνητές του πανεπιστημίου του Bristol βρήκαν ότι στο χώμα περιέχονται αβλαβή βακτήρια, όπως το Mycobacterium vaccae, το οποίο όταν εισχωρεί στον οργανισμό μας μέσω της αναπνοής ή του δέρματος έχει παρόμοια δράση με ουσίες που βρίσκονται στα αντικαταθλιπτικά.

Γίνετε ανθοπώλης ή κηπουρός
Το ξέρατε ότι οι άνθρωποι που απασχολούνται σε αυτά τα επαγγέλματα είναι οι πιο ευτυχισμένοι εργαζόμενοι στον κόσμο; Ίσως έχει να κάνει με το βακτήριο που προαναφέραμε ή με το ότι το 80% των απασχολούμενων σε αυτά τα επαγγέλματα νιώθει ότι η δουλειά του προσφέρει κάτι καλό στους άλλους ανθρώπους.

Κάντε σεξ με ένα σύντροφο
Μελέτες που έγιναν από το 2004 έως το 2011 έδειξαν ότι όσο πιο πολλοί οι ερωτικοί παρτενέρ ενός ανθρώπου, τόσο λιγότερη η ευτυχία που του προσφέρει το σεξ.

Ξοδέψτε χρήματα σε πολλές μικρές απολαύσεις και όχι σε λίγες και μεγαλύτερες
Έρευνα του 2011 έδειξε ότι η ευτυχία “σχετίζεται πολύ στενότερα με τη συχνότητα παρά με την ένταση των θετικών εμπειριών ενός ανθρώπου”.

Φάτε ένα γεύμα δίπλα στη θάλασσα
… ή αν δεν μπορείτε κάπου που να έχει λιακάδα. Και πάντως όχι πάνω από τον υπολογιστή σας στο γραφείο.

Φτιάξτε το κρεβάτι σας
Γιατί; Γιατί σας δίνει την αίσθηση της τάξης. Και γιατί αυτό είναι σημαντικό; Γιατί “η τάξη εκτός παράγει την εσωτερική ηρεμία” λένε οι ψυχολόγοι.

Συγκεντρωθείτε σε αυτό που κάνετε τώρα
Μην αφήνετε το μυαλό σας να περιπλανιέται, συμβουλεύουν οι ψυχολόγοι του Χάρβαρντ.
1 στους 2 ανθρώπους περνά σχεδόν το σύνολο των ωρών που είναι ξύπνιος αναλογιζόμενοι άλλα πράγματα από αυτά που πραγματικά κάνουν. Όμως, αυτή η νοητική διαφυγή έχει μεγάλο ψυχολογικό κόστος, εξηγούν οι επιστήμονες.

Μετακομίστε στην Αυστραλία
Για δεύτερη χρονιά φέτος, η έρευνα του ΟΟΣΑ έδειξε ότι οι Αυστραλοί είναι οι ευτυχέστεροι πολίτες του κόσμου.

7 μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα, τη δυστυχία κάνουν πέρα
Μελέτη για λογαριασμό του National Bureau of Economic Research έδειξε το εξής: το να μένει κανείς άνεργος προκαλεί απώλεια 0,90 πόντων στην ικανοποίηση που δηλώνει για τη ζωή του. Όταν κάποιος τρώει 7 μερίδες φρούτων και λαχανικών ημερησίως κερδίζει 0,33 πόντους στην αντίστοιχη κλίμακα. Καλή αναλογία, δε νομίζετε;

Διατηρήστε μια θέση ισχύος
Και αυτή δεν χρειάζεται να είναι οικονομική ή επαγγελματική. Έρευνα του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ έδειξε ότι οι άνθρωποι που νιώθουν ότι βρίσκονται σε θέση ισχύος έστω και σε ένα κλάδο της ζωής τους, είναι πιο ευτυχισμένοι.

Καλλιεργήστε μια δεξιότητα σας
Μάθετε να οδηγείτε, εξασκηθείτε στα μαθηματικά ή ό,τι άλλο.

Κλείστε τη λύπη σας σε ένα φάκελο
Έρευνα του πανεπιστημίου του Τορόντο έδειξε ότι το να γράψουμε και να κλείσουμε το χαρτί και ό,τι άλλο αναμνηστικό έχουμε από μια κακή εμπειρία σε ένα φάκελο μας βοηθά να διαχειριστούμε το αρνητικό γεγονός.

Περικυκλωθείτε από… χαρούμενους ανθρώπους
Η χαρά, η καλή διάθεση και η ευτυχία είναι… κολλητικές, έχουν δείξει δεκάδες έρευνες την τελευταία 5ετία.

Γίνετε εθελοντής
Έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2008 στην επιθεώρηση Social Science and Medicine δείχνει ότι το να κάνουμε κάτι καλό για τους άλλους αυξάνει τα δικά μας ποσοστά ευτυχίας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι άλλες αλτρουιστικές πράξεις όπως το να δωρίζουμε χρήματα ή να γίνουμε αιμοδότες δεν έχει τον ίδιο αντίκτυπο στην ευτυχία μας.

Παίξτε με ένα κουταβάκι
Μελετητές κατέγραψαν την εγκεφαλική λειτουργία 80 συμμετεχόντων σε ένα πείραμα. Διαπίστωσαν ότι όταν οι συμμετέχοντες έπαιζαν με ένα μικρό σκυλάκι ο εγκέφαλος τους βίωνε μεγαλύτερη ευτυχία από όταν τους χάριζαν χρήματα.

Χαμογελάστε ακόμη και αν στην αρχή προσποιείστε.

Μελέτη του 2003 έδειξε ότι η έκφραση του προσώπου μας, ακόμη και αν είναι προσποιητή επηρεάζει αντίστοιχα τα συναισθήματα μας. Αν χαμογελάμε νιώθουμε χαρούμενοι, αν πάρουμε θυμωμένη έκφραση, θυμώνουμε…

Ζήστε σε δροσερά κλίματα
Η ευτυχία μας μεγιστοποιείται στους 13,9°C απέδειξαν Ιάπωνες ερευνητές του πανεπιστημίου Όσκα. Η θερμοκρασία επηρεάζει τη διάθεση μας. Άλλες κλιματολογικές συνθήκες, όπως η υγρασία ή οι άνεμοι δεν παίζουν ρόλο.
Ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι Νορβηγοί και οι Σουηδοί είναι σταθερά κάποιοι από τους πιο ευτυχείς λαού του κόσμου.

Γράψτε 3 καλά πράγματα που σας συνέβησαν κάθε μέρα
Ειδικοί του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια έδειξαν ότι η απλή αυτή τεχνική μειώνει τα συμπτώματα μελαγχολίας μέσα σε μόλις 6 μήνες.

Ξοδέψτε χρήματα για να έχετε ελεύθερο χρόνο
Δεν μιλάμε για σπατάλη αλλά το να επενδύσετε κάποια χρήματα για να βγείτε να διασκεδάσετε ή να πληρώσετε κάποιον άλλο να κάνει μια δουλειά για σας (π.χ. έναν υδραυλικό ή στο κομμωτήριο), σας εξασφαλίζει περισσότερο ελεύθερο χρόνο και καλύτερη διάθεση.

Σταματήστε να συγκρίνεστε με τους άλλους
Οι ειδικοί έχουν βρει ότι αυτή η τάση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη.

Συντομεύστε τη διαδρομή μέχρι τη δουλειά
Με όποιο τρόπο μπορείτε. Π.χ. προτιμήστε τα μέσα μεταφοράς στις ώρες αιχμής. Τα μποτιλιαρίσματα στο δρόμο δεν κάνουν καθόλου καλό στην ψυχική μας υγεία.

Ασκηθείτε
Τα αποτελέσματα και οι θετικές επιδράσεις της άσκησης είναι γνωστά.

Ακούστε ευχάριστη μουσική
Οι δυνατοί, χαρούμενοι ρυθμοί έχουν άμεση επίδραση στη διάθεση μας υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι.

boro.gr

 

Ψυχολογία

Ο Δίας φρόντισε να τοποθετήσει την ελπίδα μέσα στο πιθάρι της Πανδώρας, μαζί με όλες τις συμφορές που έπληξαν την ανθρωπότητα, όταν εκείνη το άνοιξε. Φροντίζοντας να μείνει η ελπίδα στο πιθάρι και στη διάθεση των ανθρώπων, ο Δίας μπορεί να τους κυβερνήσει ευκολότερα. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης ομολογεί πως «ο ηγέτης είναι έμπορος ελπίδας».

Ο φόβος απ’ την άλλη, γιος του Άρη και της Αφροδίτης, μαζί με τον αδελφό του τον Δείμο (τρόμος) συνοδεύουν πάντα τον πατέρα τους στις μάχες. Ο φιλόσοφος Bertrand Russel διαπιστώνει πως «κανένας άνθρωπος ούτε ομάδα ούτε έθνος δεν μπορεί να ενεργήσει ανθρώπινα ή να σκεφθεί σωστά υπό το κράτος ενός μεγάλου φόβου.»

Τι είναι, λοιπόν, πιο επικίνδυνο; Ο φόβος ή η ελπίδα;

Η ελπίδα
«Το όνειρο που βλέπουμε ξυπνητοί είναι η ελπίδα», είπε ο Αριστοτέλης. «Είναι το χειρότερο κακό», είπε ο Νίτσε, «διότι παρατείνει τα βάσανα των ανθρώπων».

Η ελπίδα είναι άτιμο πράγμα. Εύκολα ρίχνει τον άνθρωπο στην αδράνεια και τον κάνει να πιστεύει σε χίμαιρες και Μεσσίες. Τον αποδυναμώνει, τον κάνει να αισθάνεται μικρός κι εξαρτώμενος από εξωτερικούς παράγοντες ή όπως λέει μία γερμανική παροιμία «Οι δυνατοί έχουν θέληση, οι αδύναμοι έχουν ελπίδα».

Η αρχαία ελληνική τραγωδία ήταν θεραπευτική, επειδή μεταξύ άλλων δεν πρόσφερε ελπίδα. Η κάθαρση ήταν το αποτέλεσμα της ταύτισης του θεατή με τον ήρωα, ο οποίος, όποιες κι αν είναι οι επιλογές του, στο τέλος θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του. Κάποτε, ούτε καν αυτές. Θα υποστεί μέχρι τέλους τις συνέπειες κάποιας κακής συγκυρίας, μιας τυχαιότητας.

Η κάθαρση του θεατή επέρχεται ως αποτέλεσμα του συντονισμού του με τις πραγματικότητες της ζωής. Η ελπίδα δεν έχει ρόλο, ούτε όταν ο Ευριπίδης επινόησε τον από μηχανής θεό.

Σήμερα, χρησιμοποιούμε την έκφραση «από μηχανής θεός» για να δηλώσουμε μία απρόσμενη λύση που εμφανίζεται ξαφνικά και λύνει προβλήματα. Στην τραγωδία, όμως, οι θεοί είναι αυτοί που προκάλεσαν τα προβλήματα εξ’ αρχής και ο Ευριπίδης τους «υποχρεώνει» να τα λύσουν. Επιπλέον, εκείνοι οι θεοί δεν έχουν καμία σχέση με ό, τι σήμερα ονομάζουμε θεότητα. Είναι ανθρώπινοι, κάνουν λάθη, μετανιώνουν, θυμώνουν και αγαπούν. Είναι άνθρωποι που ζουν σε άλλη διάσταση. Αυτό λοιπόν που βιώνει ο θεατής, ακόμα και όταν η λύση του δράματος επιτυγχάνεται με την επέμβαση του θεού, είναι η κάθαρση που προσφέρει η αποκατάσταση της κανονικότητας από εκείνον που τη διατάραξε.


Προσέξτε τι έγινε με την Ιφιγένεια. Η μοίρα της άρχισε να γράφεται πριν ακόμα γεννηθεί. Όταν οι τρεις θεές, η Αφροδίτη, η Άρτεμις και η Αθηνά ζητούν από τον Πάρη, τον πρίγκιπα της Τροίας, να επιλέξει μία από τις τρεις. Εκείνος επιλέγει την Αφροδίτη, που του υποσχέθηκε την ομορφότερη γυναίκα του κόσμου.

Έτσι, εκείνος έκλεψε την Ελένη, ο άντρας της ο Μενέλαος ζητά εκδίκηση από τους Τρώες και ένας συμμαχικός στρατός ετοιμάζεται να εκστρατεύσει εναντίον της Τροίας.

Οι άνεμοι όμως δεν ήταν ευνοϊκοί για τον απόπλου του στόλου και τότε η Άρτεμις ζητά από τον βασιλιά Αγαμέμνονα να θυσιάσει την κόρη του, την Ιφιγένεια. Στη συνέχεια, η θεά αρπάζει την Ιφιγένεια από τον βωμό και τη μεταφέρει στον Ταύρο, όπου υπηρετεί ως ιέρεια στον ναό της.

Εκεί κάποτε φτάνουν ο αδελφός της Ιφιγένειας με τον φίλο του, τον Πυλάδη και μετά από μία σειρά γεγονότων, δραπετεύουν όλοι μαζί από τον αφιλόξενο Ταύρο, αλλά μία κακοκαιρία ρίχνει το καράβι τους και πάλι στη στεριά. Ο θεατής παρατηρεί την αποτυχία των ηρώων με κομμένη την ανάσα. Η ζωή τους πια κινδυνεύει, αν πέσουν στα χέρια του βασιλιά.

Ποιος θα τους σώσει; Ο Ευριπίδης εμφανίζει εντελώς ξαφνικά την τρίτη θεά. Η Αφροδίτη έγραψε τον πρόλογο, η Άρτεμις το κυρίως θέμα και η Αθηνά θα γράψει τον επίλογο.

Ο από μηχανής θεός λέγεται έτσι επειδή εμφανίζεται στη σκηνή επάνω σ’ έναν γερανό που ονόμαζαν μηχανή. Η εμφάνιση αυτή, όμως, δεν ήταν τόσο απροσδόκητη όσο νομίζουμε σήμερα.

Ο θεατής στην τραγωδία δεν ελπίζει σε μαγική λύση. Αναμένει απλώς να ολοκληρωθεί ο κύκλος των παθημάτων και να επανέλθει η τάξη στη ζωή των ανθρώπων. Η Ιφιγένεια έζησε μία ταλαίπωρη ζωή σε ξένο τόπο, χωρίς δική της υπαιτιότητα, και όταν σώζεται από τη θεά Αθηνά και επιστρέφει στην Ελλάδα, και πάλι είναι υποχρεωμένη να υπηρετεί στον ναό της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα.

Ο θεατής της τραγωδίας δεν ελπίζει, όμως φοβάται. Μάλιστα, ο οίκτος και ο φόβος είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί ο ποιητής για να οδηγήσει τον θεατή στην κάθαρση.

Ο φόβος και ο οίκτος

Ο Αριστοτέλης εξηγεί στην «Ποιητική» του, ότι τα δύο αυτά συναισθήματα προκαλούνται μόνο όταν αισθανόμαστε όμοιοι με εκείνα που βλέπουμε και όταν οι δυστυχίες που παρουσιάζονται δεν είναι τερατώδεις. Οι τερατώδεις δυστυχίες εκνευρίζουν απλώς και αποσυντονίζουν τον θεατή.

Η περίπτωση που εκτινάζει τον φόβο και τον οίκτο στα ύψη είναι όταν κάποιος με τον οποίον ταυτιζόμαστε, ετοιμάζεται να διαπράξει ένα ανεπανόρθωτο σφάλμα από άγνοια. Όπως ο Οιδίποδας, που διέπραξε πατροκτονία και αιμομιξία εν αγνοία του. Ο μόνος τρόπος να ησυχάσει ο θεατής από την ένταση αυτή είναι η αποκάλυψη της αλήθειας. Ο Οιδίποδας κάποια στιγμή μαθαίνει τι έχει διαπράξει, αλλά δεν μπορεί πια να το διορθώσει.

Η κάθαρση του θεατή οφείλεται στην εξάλειψη του φόβου, αφού πλέον ο ήρωας γνωρίζει τι έχει συμβεί. Δεν απαλλάσσεται από τις συνέπειες, αλλά γνωρίζει τι συμβαίνει και ο θεατής δεν ανησυχεί πια για το τι θα συμβεί, αν αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Το βλέπει και απολαμβάνει την ηδονή που προέρχεται από την κατανόηση μίας κατάστασης, το «κατά φύσιν καθίστασθαι», όπως λέει στη «Ρητορική».

Στη «Ρητορική» διαβάζουμε περισσότερα πράγματα για τον οίκτο και τον φόβο. Εκεί, ο Αριστοτέλης εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο ο ρήτορας χρησιμοποιεί τα συναισθήματα αυτά για να πείσει τους ακροατές του. Όπως στο θέατρο οι ηθοποιοί έχουν μεγαλύτερη πέραση από τους συγγραφείς των έργων, έτσι και στην πολιτική, επικράτησε η υποκριτική τέχνη λόγω της αχρειότητας των πολιτών, λέει ο Αριστοτέλης. Την τέχνη αυτή χρησιμοποιούν για να προκαλέσουν, μεταξύ άλλων, τον φόβο.

H καλλιέργεια του φόβου για να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει ο ρήτορας να γνωρίζει καλά την ψυχοσύνθεση του ακροατηρίου του. Ο φόβος είναι μία μορφή έντονης λύπης για ένα δυσάρεστο επερχόμενο, ένα κακό που δεν βλέπουμε, αλλά μπορούμε να φανταστούμε. Κάποιες φορές, ο ρήτορας χρειάζεται να προκαλέσει τον φόβο, κυρίως όταν όσα έχει να πει δεν είναι ευχάριστα. Στη συνέχεια, θα πρέπει να πείσει ότι η πρότασή του θα απαλλάξει τους ακροατές από τον φόβο, πράγμα που προαπαιτεί την καλή γνώση των πραγμάτων που φοβίζουν το συγκεκριμένο κοινό.

Γενικά, οι άνθρωποι φοβόμαστε περισσότερο:

1. Κάτι που μπορεί να μας βλάψει σύντομα και ανεπανόρθωτα ή που μπορεί να διορθωθεί από ανθρώπους που αντιπαθεί (και άρα, να τους ενδυναμώσει).

2. Τους ανθρώπους που έχουν τη δύναμη να προκαλέσουν το κακό που φοβόμαστε και τους φιλοχρήματους, επειδή το χρήμα είναι ισχυρό κίνητρο.

3. Τους ανθρώπους που έχουν προκαλέσει το ίδιο κακό στο παρελθόν και εκείνους των οποίων τα συμφέροντα συγκρούονται με τα δικά μας ή με τα συμφέροντα ισχυρών ανθρώπων που εμπιστευόμαστε.

4. Όσους έχουν αδικηθεί στο παρελθόν και διψούν για εκδίκηση, ειδικά όσους δεν δείχνουν οργισμένοι, οπότε είναι πιθανόν να δράσουν απροσδόκητα.

Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του για το φόβο ο Αριστοτέλης αποκαλύπτει πως, για να καλλιεργηθεί ο φόβος, «δεῖ τινα ἐλπίδα ὑπεῖναι σωτηρίας, περὶ οὖ ἀγωνιῶσιν.» Πρέπει, δηλαδή, να υπάρχει μία ελπίδα, κάτι για το οποίο να αγωνιούν, γιατί αυτός που δεν ελπίζει, δεν φοβάται!


Να φοβάμαι ή να ελπίζω;

Με την ελπίδα που συνοδεύεται από άγνοια, εξαπατά κανείς τον εαυτό του, από φόβο ν’ αντικρίσει την πραγματικότητα. Με τον φόβο συσκοτίζει τη λογική του και παραδίδεται στο έλεος εκείνου που εμπορεύεται την ελπίδα. Σ’ έναν φαύλο κύκλο παθημάτων, η ελπίδα γεννά τον φόβο και κατόπιν τον εμποδίζει να οδηγήσει την ψυχή στην κάθαρση, στην απελευθέρωση, για την οποία απαιτείται η κατανόηση της πραγματικότητας. Ο φόβος εγκλωβισμένος ψάχνει την ελπίδα. Ένας κύκλος ατέρμονης, ανατροφοδοτούμενης σύγχυσης.

Πριν ξεκινήσετε για την κάλπη, αφιερώστε λίγα λεπτά και σκεφτείτε. Απομονωθείτε για λίγο από κάθε περισπασμό και αναλογιστείτε τι ακριβώς μας έχει συμβεί. Πώς έγινε και αποδεχτήκαμε τον παραλογισμό. Γιατί δεν τολμάμε να σκεφτούμε λογικά.

Οι μισοί έλληνες ψηφίζουμε κυνηγώντας την ελπίδα

Οι άλλοι μισοί ψηφίζουμε για να απαλλαγούμε από τον φόβο.

Κι όλοι μαζί καμαρώνουμε για το ορθολογικό πνεύμα των προγόνων μας, ενώ επαναλαμβάνουμε αμήχανα εκείνο που ποτέ δεν κατανοήσαμε:

«Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος!»

Αθηνά Ταρλά
Πηγή: skepteon.blogspot.gr

antikleidi.com

Ψυχολογία

Επτά διαφορετικοί τύποι κατανάλωσης. Ταυτιστείτε με τον δικό σας μέσα από τα στοιχεία που καλύτερα σας χαρακτηρίζουν και, προσοχή, γιατί και τα «θανάσιμα αμαρτήματα» ήταν επτά. Βρείτε λοιπόν τα λάθη ώστε το φαγητό να αφήνει μόνο την απόλαυση.

Aπό την επιστημονική ομάδα του διατροφολόγου Αναστάσιου Παπαλαζάρου nutrimed.gr

Ο μη οργανωτικός τύπος

Για εσάς μετράει πάρα πολύ να γνωρίζετε ακόμα και τις μικρές λεπτομέρειες που αφορούν στο διατροφικό σας πρόγραμμα. Όσο οργανωτικοί είστε όμως σε επίπεδο σκέψης, τόσο στην πράξη κάτι πάντα σας ξεφεύγει. Ενώ έχετε αποφασίσει ότι σήμερα είναι πραγματικά η μέρα που θα κάνετε το πρόγραμμά σας χωρίς προσθαφαιρέσεις, ο παράγοντας του απρόοπτου που σας κοιτάζει απ’ τη γωνία γελάει. Φροντίστε λοιπόν να αντιμετωπίσετε ρεαλιστικά το πρόβλημά σας πριν βρεθείτε αντιμέτωποι με αυτό.

Ο παρορμητικός τύπος

Η παρόρμηση σας οδηγεί στην κατανάλωση. Δεν μπορείτε να αντισταθείτε εύκολα σε ό,τι περνάει από μπροστά σας. Πρέπει σταδιακά να καταλάβετε πως, ό,τι περνάει από το στομάχι σας, πρέπει πρώτα να έχει περάσει από το μυαλό σας. Έτσι μόνο θα καταπολεμήσετε την περιττή ποσότητα και όχι τις επιθυμίες σας

Ο ποσοτικός τύπος

Το μάτι σας χορταίνει πιο δύσκολα από το στομάχι σας. Για εσάς το φαγητό αποτελεί μια μορφή μικρού καθημερινού ανταγωνισμού. «Καλύτερα να περισσέψει παρά να μη φτάσει» και το «δεν πετάμε τίποτα γιατί είναι κρίμα να πάει χαμένο», αποτελούν για εσάς αγαπημένες κλισέ εκφράσεις. Προσοχή όμως γιατί το σώμα μας αντιδρά στο παραπάνω φαγητό και ακόμα περισσότερο στο περιττό.

Ο διχοτομικός τύπος

Αγαπημένο μότο το «όλα ή τίποτα». Για εσάς η παραμικρή παρασπονδία γίνεται αιτία παραίτησης και βατήρας για παραπάνω και ακόμα μεγαλύτερες απαγορευμένες απολαύσεις. Θα έπρεπε να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας και να μάθετε να καλλιεργείτε την υπομονή σας. Δώστε λοιπόν στο χρόνο το χρόνο του να δράσει και αναρωτηθείτε μήπως και το γκρι, εκτός από το άσπρο και το μαύρο, θα ήταν ένα χρώμα που θα μπορούσε να σας ταιριάζει.

Ο βουλιμικός τύπος

Ωράριο στο φαγητό δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και αντίσταση από πλευράς σας. Οι γλυκές με τις αλμυρές τροφές εναλλάσσονται τακτικά και ο φαύλος κύκλος δεν σταματά να τροφοδοτείται. Αυτό που σας ενδιαφέρει κυρίως δεν είναι ούτε η γεύση ούτε οι θερμίδες του φαγητού αλλά το ότι πάντα πρέπει να μασουλάτε κάτι σαν μέσο εκτόνωσης. Αν σας ζητούσαμε λοιπόν να τοποθετήσετε σε ένα διαφανές δοχείο ό,τι έξτρα καταναλώνετε, πραγματικά θα σας εξέπληττε το τι μπορεί να χωρέσει το στομάχι μας. Στη δική μας περίπτωση χωράει όσα ακριβώς και το μυαλό μας.

Ο αυτοπεριοριστικός τύπος
Η ενοχή φτάνει σχεδόν ταυτόχρονα με το αίσθημα του κορεσμού στον εγκέφαλό σας. Ο τρόπος που τρεφόσαστε, σχολαστικός και αυστηρός. Ίσως έτσι, με αυστηρότητα, να αντιμετωπίζετε και τον ίδιο σας τον εαυτό και να μην του επιτρέπετε το παραμικρό ολίσθημα. Έχετε την αίσθηση πως, μειώνοντας σε επίπεδο σκέψης τις ανάγκες σας, τις μειώνετε και στην πραγματικότητα; Θα σας απογοητεύσω, αλλά κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν ισχύει αλλά τις περισσότερες φορές έχει και αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο συναισθηματικός τύπος

Η πείνα για εσάς από φυσική ανάγκη κατάντησε να είναι ψυχική. ?γχος, χαρά, λύπη, ανία και ανασφάλεια αποτελούν μερικά από τα αρνητικά συναισθήματα που σας οδηγούν στην υπερκατανάλωση. Το κακό στην περίπτωσή σας είναι ότι μάθατε τον εαυτό σας να λύνει τα προβλήματα και να ανακουφίζει προσωρινά τον πόνο της ψυχή του μόνο με το φαγητό. Δε λέω, αποτελεσματικό στην άμεση ανακούφιση του πόνου το depon, αλλά δεν έχουμε ακούσει ποτέ κανέναν να θεραπεύεται με τη χρήση του.

boro.gr

 

Ψυχολογία

Τι είναι, αλήθεια, η διαίσθηση; Την έχουν όλοι ή μόνο κάποιοι πιο «ευαίσθητοι»;

Όχι πια λίπος. Αποκτήστε το αδύνατο σώμα που ονειρεύεστε. Δείτε πως !
Τι έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στον εγκέφαλό μας;

Και, τελικά, πώς μπορούμε να μάθουμε να την εμπιστευόμαστε; Ανοίξαμε το κεφάλαιο «διαίσθηση» και βρήκαμε όλες τις απαντήσεις!



Συνειδητό, Υποσυνείδητο και πεταλούδες στο στομάχι Όσο μεταφυσικά κι αν μοιάζουν μερικές φορές τα μηνύματα που λαμβάνουμε μέσω της διαίσθησής μας, οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αφού βασίζεται στις λειτουργίες του ίδιου μας του σώματος.

Ο ψυχολόγος δρ David Myers λέει: «όσο και αν δεν το συνειδητοποιούμε, η σκέψη μας, η μνήμη μας και οι συμπεριφορές μας λειτουργούν σε δύο επίπεδα –το συνειδητό και το υποσυνείδητο».

Από την έδρα του στο Hope College της Ολλανδίας εξηγεί πως το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου (από το οποίο πηγάζουν λειτουργίες όπως η δημιουργικότητα και η φαντασία), «διαβάζει» συνεχώς δεδομένα από το εξωτερικό περιβάλλον, ακόμα και όταν το αριστερό ημισφαίριο (το οποίο φιλοξενεί κυρίως λεκτικές, αναλυτικές και λογικές νοητικές διεργασίες) είναι απασχολημένο με άλλες λειτουργίες.

Έτσι, το σώμα μας λαμβάνει πληροφορίες χωρίς καν ο συνειδητός μας νους να το αντιλαμβάνεται. Γι’ αυτόν το λόγο πολύ συχνά όταν λειτουργεί η διαίσθησή μας μπορεί να νιώθουμε για παράδειγμα, να ιδρώνουν οι παλάμες μας ή μια περίεργη αίσθηση στο στομάχι μας.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ δρ Daniel Kahneman του τμήματος ψυχολογίας του πανεπιστημίου Princeton συμφωνεί λέγοντας πως η διαίσθησή μας μας στέλνει πληροφορίες μέσω του υποσυνείδητού μας, οι οποίες φτάνουν σε εμάς μέσα από τα όνειρά μας, σαν σύμβολα, σαν ένα νιώσιμο ή συναισθηματικές/σωματικές παρορμήσεις. Σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ανθρώπων που ανακάλυψαν πως έπασχαν από κάποια ασθένεια επειδή ένιωθαν διαισθητικά πως κάτι δεν πάει καλά, χωρίς να έχουν κάποιο σωματικό σύμπτωμα.

Όπως η Μαίρη, η οποία χωρίς καμία σωματική ενόχληση αλλά επειδή κάτι μέσα της της έλεγε να βιαστεί, έκανε τεστ Παπ στο εξάμηνο αντί να περιμένει να περάσει ένας χρόνος από την προηγούμενη εξέταση, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι είχε προσβληθεί από HPV. Χάρη στη διαίσθησή της, το ανακάλυψε αρκετά νωρίς ώστε να το αντιμετωπίσει με επιτυχία. Μοιάζει σαν τα όργανα που νοσούν να συνδέονται με κάποιο τρόπο με τον εγκέφαλο, έτσι δεν είναι;

Η ψυχοανοσολόγος δρ Candace Pert έχει εξηγήσει πως στην πραγματικότητα «δεν υπάρχει κανένα νεύρο που να συνδέει, π.χ., έναν όγκο στους πνεύμονες με τον εγκέφαλο», αλλά μέσα από την έρευνά της ανακάλυψε πως στο αυτόνομο νευρικό σύστημα (το οποίο μεταφέρει στο κεντρικό νευρικό σύστημα δεδομένα που λαμβάνουμε από τις 5 αισθήσεις μας) τα κύτταρα «επικοινωνούν» χρησιμοποιώντας μια δική τους «γλώσσα» μέσω των πεπτιδίων και των υποδοχέων.

Ο νευροεπιστήμονας δρ Arthur Craig του Barrow Neurological Institute στο Φοίνιξ, εντόπισε πως όλες αυτές οι «ομιλίες» στα κύτταρά μας καταλήγουν στην περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται Νήσος και η οποία αναλαμβάνει να αποκωδικοποιήσει τα μηνύματα. Γι’ αυτό η δρ Pert είχε πει πως το μυαλό και το σώμα μας συνδέονται σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε θεωρούσε πως «ο νους παράγεται από το σώμα και το σώμα παράγεται από τον νου…

Δεν βάζω καν παύλα ανάμεσα στις λέξεις σώμα και νους, τόσο συνδεδεμένες έννοιες είναι». Λογική και Ευαισθησία Όπως αποδεικνύουν οι επιστήμονες, λοιπόν, η διαίσθηση κάθε άλλο παρά μεταφυσικό φαινόμενο είναι, αφού έχουν εντοπίσει στο σώμα μας τους μηχανισμούς πίσω από τη λειτουργία της.

Γι’ αυτόν το λόγο η δρ Caroline Myss, συγγραφέας πολλών μπεστ σέλερ όπως το «Γιατί οι άνθρωποι δεν θεραπεύονται – και πώς μπορούν» (εκδ. Διόπτρα), έχει δηλώσει για την διαίσθηση: «Δεν είναι μαγικό, δεν είναι χάρισμα, δεν είναι κάτι που έχουν μόνο κάποιοι άνθρωποι… Είναι μια έμφυτη δύναμη την οποία έχουν όλοι οι άνθρωποι».

Απλώς επειδή δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε με τη λογική μας, δεν την εμπιστευόμαστε με τόσο μεγάλη ευκολία. Και μόλις τα φίλτρα της λογικής αρχίσουν να μπαίνουν ανάμεσα σε εμάς και αυτό που εμείς οι ίδιοι έχουμε αισθανθεί, τότε αυτή η φωνή χάνει την έντασή της και καλύπτεται από τον θόρυβο των λογικών μας σκέψεων και της αμφιβολίας… Πώς θα μάθουμε να ακούμε αυτή την εσωτερική μας φωνή και να την εμπιστευόμαστε;

1. Άρχισε να την παρατηρείς Επειδή όπως εξηγεί η ψυχίατρος και συγγραφέας δρ Judith Orloff -η οποία εκπαιδεύει και φοιτητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου UCLA να χρησιμοποιούν τη διαίσθησή τους στην ιατρική πρακτική-, καθένας μας λαμβάνει με διαφορετικό τρόπο τα μηνύματα της διαίσθησής του, είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε πώς λειτουργεί σε εμάς. «Κάποιοι άνθρωποι ακούν μια εσωτερική φωνή, άλλοι νιώθουν κάποια αίσθηση στο σώμα τους, όπως ένταση στο στομάχι, άλλοι βλέπουν ζωντανά όνειρα, ενώ άλλοι συναντούν σύμβολα στην καθημερινότητά τους.

Το κλειδί είναι να εντοπίσουμε πώς το σώμα καθενός μας μας στέλνει τα μηνύματά του». Η Σταυριάννα, για παράδειγμα, έχει καταλάβει πως αν όταν γνωρίζει κάποιον είτε σε προσωπικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο νιώθει έναν κόμπο στο στομάχι της, τότε είναι ζήτημα χρόνου να αποδειχθεί ότι αυτός ο άνθρωπος δεν της ταιριάζει.

Όποιος κι αν είναι ο τρόπος της δικής σου διαίσθησης να σου «μιλάει», λέει η Orloff, συνήθως αυτά τα μηνύματα συνοδεύονται από έντονα συναισθήματα, που αν τα παρατηρήσουμε, θα μάθουμε να ακούμε πιο καλά αυτά τα μηνύματα. Η γλώσσα του σώματος επίσης μπορεί να μας βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό σε αυτό, σύμφωνα με την Orloff: πηγαίνεις σε συνέντευξη γα δουλειά και πιάνεις τον εαυτό σου να κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια και τα πόδια; Άκου τα μηνύματα που στέλνει το σώμα σου υποσυνείδητα και κράτα επιφυλακτική στάση.

2. Ξεκίνησε με μικρά βήματα Ακριβώς επειδή έχουμε μάθει να δίνουμε βάρος στα μηνύματα του λογικού μας νου, αν θελήσουμε να προσεγγίσουμε τα μηνύματα που έρχονται από το δεξί, πιο δημιουργικό ημισφαίριο του εγκεφάλου μας, τότε πρέπει να καλλιεργήσουμε αυτή τη νέα για εμάς δεξιότητα.

Στην καθημερινότητά μας, μπορούμε να κάνουμε μικρά πειράματα ώστε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί η δική μας διαίσθηση: προσπάθησε να μαντέψεις ποιο ταμείο προχωράει πιο γρήγορα στην ουρά του σινεμά, τι θα παραγγείλει η κολλητή σου όταν βρεθείτε για φαγητό… Νιώθεις ότι ξέρεις την απάντηση;

Έχεις κάποιο σωματικό σημάδι; Με αυτή τη μικρή εξάσκηση θα γνωριστούμε με τη διαίσθησή μας. Άλλωστε, όπως είχε πει και η Martha Graham, μία από τις σπουδαιότερες μορφές του σύγχρονου χορού, «Πιστεύω ότι μαθαίνουμε με την εξάσκηση. Είτε εξασκείσαι στο χορό χορεύοντας είτε εξασκείσαι στη ζωή ζώντας την, οι αρχές είναι οι ίδιες».

3. Άδειασε το μυαλό σου Πόσο συχνά έχεις μια διαίσθηση; Και πόσο δυνατή είναι αυτή η φωνή; Και τώρα αναλογίσου πόσο γρήγορα εναλλάσσονται οι σκέψεις μας κάθε λεπτό της ημέρας και πόσα πράγματα κάνουμε ταυτόχρονα. Αυτά τα δύο σε συνδυασμό μοιάζει να μην αφήνουν παρά ελάχιστο ή καθόλου χώρο να ακουστούν τα μηνύματα της διαίσθησης και μάλιστα να έρθουν και στο συνειδητό μας.

Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να αδειάζουμε το νου μας συχνά από όλες τις σκέψεις. Είναι σίγουρα πιο εύκολο να ακούσουμε τους ψίθυρους της διαίσθησής μας όταν ο νους μας είναι ήσυχος. Μπορείς κατά διαστήματα μέσα στη μέρα απλώς να πατάς «pause» στον φλύαρο νου σου και να μετράς μέχρι το 15.

Ή να κάνεις διαλογισμό: η δρ Orloff παρομοιάζει τον διαλογισμό με τον πάγκο γυμναστικής, όπου μπορείς να τεντώσεις και να δυναμώσεις τους μυς της διαίσθησής σου. Κάθισε αναπαυτικά, κλείσε τα μάτια, ανάπνεε βαθιά και απλώς παρατήρησε τις σκέψεις ή τις εικόνες που σου έρχονται στο νου.

4. Εμπιστεύσου τον εαυτό σου Οι αληθινοί φίλοι μας και η οικογένειά μας θέλουν πάντα το καλύτερο για εμάς. Θέλουν να είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, μα μόνο εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε τι είναι το καλύτερο για εμάς. Οι άλλοι μπορεί να πιστεύουν ότι ξέρουν καλύτερα, αλλά τα δικά τους πιστεύω βασίζονται στις δικές τους εμπειρίες. Σίγουρα μας στηρίζουν με τον καλύτερο τρόπο που εκείνοι ξέρουν, αλλά αν αποσιωπούμε τη δική μας εσωτερική φωνή το αντίκτυπο το εισπράττουμε εμείς και μόνο εμείς…

5. Μη σταματάς να ονειρεύεσαι! Βλέπεις την αδερφή σου σε ένα αλλόκοτο όνειρο, ξυπνάς αναστατωμένη και όταν την παίρνεις τηλέφωνο ανακαλύπτεις ότι μόλις χώρισε. Αν είσαι από τους ανθρώπους που η διαίσθησή τους εκφράζεται μέσα από τα όνειρα, βάλε στο κομοδίνο σου ένα σημειωματάριο και ένα στυλό. Πριν κοιμηθείς, σκέψου κάτι που σε προβληματίζει και για το οποίο ψάχνεις λύση και κάνε στον εαυτό σου μια πολύ συγκεκριμένη ερώτηση. «Είναι αυτή η δουλειά που μου πρότειναν αρκετά καλή ώστε να αφήσω την τωρινή μου;», «Να προγραμματίσω το ταξίδι στη Ρώμη για τον επόμενο μήνα;»…

Το πρωί που θα ξυπνήσεις, μείνε για λίγο στο κρεβάτι, θυμήσου τα όνειρά σου και σημείωσέ τα. Το πιθανότερο είναι να χρειαστεί να τα αποσυμβολίσεις, αλλά είναι σίγουρο ότι τα υποσυνείδητα μηνύματα της εσωτερικής μας φωνής βρίσκουν μέσω των ονείρων έναν πολύ ταιριαστό τρόπο ώστε να σου μιλήσουν. Απλά χρειάζεται να τα ακούς!

Τζένη Βαρουτά

 

 

Ψυχολογία

Οι πληγές δεν ανθίζουν πια

σε ποιήματα και τραγούδια ·

κακοφορμίζουν μονάχα.

Η θάλασσα δεν είναι πόθος

που πλέει στ’ανοιχτά

αλλά φόβος του βυθού.

Τι έγινε η χαρά της ζωής

που καταχτούσε την κάθε στιγμή

ακόμη κι όταν η μέρα ξημέρωνε δυσοίωνη;

Τώρα πόνος κανένας

δε μαστίζει το κορμί

αλλά το μέσα το αλυσοδένει

ένας νέος παντοδύναμος τύρρανος:

ο φόβος.

Ήρθε ο φόβος και σάρωσε

όλα τα πάθη.

Ο έρωτας τώρα μοιάζει

πότε με ζητιάνο στη γωνιά

και πότε με γελωτοποιό χωρίς δουλειά

αφού κανέναν πια δεν κάνει να γελάσει.

Ένα είναι το πάθος · ο φόβος

π’απλώνεται σαν σάβανο

και όλα τα σκεπάζει.

Φόβος για την κατάρρευση

της φύσης, του κορμιού, του κόσμου.

Τώρα αντί να ουρλιάζει το μέσα

«Τι ωραίος που είναι αυτός!»

μια είναι η φωνή που κυριαρχεί:

«Πρόσεχε!»»

Ψυχολογία

Εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου όπως η αϋπνία ή δεν έχουν αρκετό χρόνο για να κοιμηθούν όσο πρέπει. Τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν χωρίς καμία αμφιβολία ότι η έλλειψη ύπνου βλάπτει τη σωματική υγεία, αυξάνοντας τον κίνδυνο για καρδιοπάθεια, διαβήτη, εγκεφαλικό κ.ά., όμως ταυτόχρονα επιβαρύνει και την ψυχική υγεία.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη ερευνητών από τις ΗΠΑ, τα άτομα που δεν απολαμβάνουν επαρκή ύπνο δυσκολεύονται ως έναν βαθμό να δουν τη ζωή με αισιοδοξία. Μπορεί αυτό να μην ακούγεται σοβαρό, όμως οι ειδικοί στον χώρο της υγείας υποστηρίζουν ότι η αδυναμία να δούμε τη θετική πλευρά των πραγμάτων αποτελεί σοβαρό σύμπτωμα της κατάθλιψης και μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη αν δεν αντιμετωπιστεί.


«Σε γενικές γραμμές, έχουμε την τάση να παρατηρούμε τα θετικά ερεθίσματα που υπάρχουν στο περιβάλλον μας» δηλώνει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Ιβάν Βάργκας, από το Τμήμα Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια. «Εστιάζουμε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στα θετικά, βλέπουμε όμως ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να μεταβάλει αυτή την τάση».

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές παρακολούθησαν 40 υγιείς ενήλικες, τους οποίους χώρισαν τυχαία σε δύο ομάδες: κάποιοι συμμετέχοντες έπρεπε να παραμείνουν ξύπνιοι για 28 ώρες, ενώ οι υπόλοιποι να κοιμηθούν για ένα 8ωρο. Στη συνέχεια, όλοι οι συμμετέχοντες έκαναν ένα τεστ σε υπολογιστή, στο οποίο έπρεπε να αναγνωρίσουν ένα χαρούμενο, ένα λυπημένο ή ένα ουδέτερο πρόσωπο. Οι ερευνητές μετρούσαν την ακρίβεια και την ταχύτητα των απαντήσεών τους προκειμένου να αξιολογήσουν πόσο παρατηρούσαν τα θετικά ή τα αρνητικά ερεθίσματα που τους παρουσιάζονταν.

Βάσει των απαντήσεων των συμμετεχόντων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η πρώτη ομάδα, δηλαδή τα άτομα που είχαν στερηθεί τον ύπνο, είχε την τάση να μην παρατηρεί τα χαρούμενα πρόσωπα, χωρίς ωστόσο να δείχνει κάποια ιδιαίτερη «προτίμηση» στα λυπημένα.

Τα νέα ευρήματα έχουν πιθανώς προεκτάσεις για τα άτομα που έχουν λάβει διάγνωση για κατάθλιψη και/ή άγχος, καθώς διαφαίνεται ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να αποτελέσει επιπρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα για την ψυχική τους υγεία. «Η κατάθλιψη χαρακτηρίζεται τυπικά ως η τάση να σκέφτεται και να νιώθει κανείς πιο αρνητικά ή να είναι λυπημένος, ακόμη περισσότερο όμως συνδέεται με λιγότερο θετικά συναισθήματα και με την αδυναμία να νιώσει κανείς τη χαρά» υπογραμμίζει ο Βάργκας. «Ομοίως, για κάποιον που δεν κοιμάται αρκετά, η έλλειψη ύπνου μπορεί να μειώσει την ικανότητά του να δίνει σημασία στα θετικά πράγματα, κάτι που σε βάθος χρόνου συνεπάγεται ενδεχομένως αυξημένο κίνδυνο για κατάθλιψη».

Η νέα μελέτη δημοσιεύεται αναλυτικά στην επιθεώρηση Cognitive Therapy and Research.

govastileto.gr

Ψυχολογία

Αρκετοί φοβούνται να κάνουν αλλαγές στη ζωή τους και αυτό μπορεί να τους προκαλέσει πόνο στους αγκώνες τους. Εάν ταυτόχρονα, δεν είναι και ευέλικτοι (ευπροσάρμοστοι) μπορεί να συμβάλει σε ακόμη περισσότερα προβλήματα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναλάβετε περισσότερα ρίσκα στη ζωή και να μην αντισταθείτε στις φυσικές αλλαγές στη ζωή σας.

Χανόμαστε καθημερινά σε ένα κυνήγι των υποχρεώσεων, των πρέπει, των φιλοδοξιών μας και ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι! Δεν εργαζόμαστε πλέον για να ζούμε, αλλά ζούμε για να εργαζόμαστε και κυνηγάμε ένα άπιαστο όνειρο, πουλιά ταξιδιάρικα που όσο τα κυνηγάμε τόσο εκείνα πετάνε μακριά μας… τα χρόνια φεύγουν και περνάμε από μπροστά μας σαν κινηματογραφική ταινία οι μέρες , οι ώρες , οι στιγμές, άλλοτε μας χαμογελάνε και άλλοτε μουντές ίσως και θλιβερές μας κοιτάνε, μα εμείς αναμένουμε τη στιγμή που θα ζήσουμε… δε ζούμε παρά υπάρχουμε αναμένοντας να ζήσουμε


Σκέψεις τριγυρνάνε το νου μας ποιοι είμαστε, γιατί υπάρχουμε, πού πάμε; Τι είναι η ζωή; Ζωή είναι το καινούριο, το ωραίο, το όμορφο. Ένα λουλούδι ανθίζει, ένα πουλί πετάει, ένα παιδί κλαίει ή γελάει. Ζωή είναι η κίνηση, η χαρά αλλά και ο πόνος, τα εναλλασσόμενα συναισθήματα. Ζωή είναι ένας κύκλος με αρχή και τέλος. Μετά τη ζωή ο θάνατος.

Η ζωή είναι τα πάντα ο θάνατος τίποτα. Η ζωή είναι φωνές. Ο θάνατος σιωπή. Η ζωή είναι χρώματα, φώς, αέρας, αρώματα. Ο θάνατος σκοτάδι, άπνοια. Είμαστε τυχεροί που ζούμε, αναπνέουμε, αισθανόμαστε τώρα μπορούμε.

Όλοι έχουν την ευκαιρία να ζουν την κοινωνική πραγματικότητα. Η κοινωνική πραγματικότητα είναι μια και μοναδική , η ερμηνεία της είναι διαφορετική. Βλέπουμε τα πράγματα όπως θέλουμε να τα δούμε και όχι όπως πραγματικά είναι.

Να αγαπάς τη ζωή σου! Αυτούς που στη χάρισαν. Και εκείνους που την κάνουν καλύτερη.

Να αδιαφορείς για τους κακούς. Η τιμωρία τους είναι η αδιαφορία σου. Μακριά από την κακία.

Οι κακοί δε γίνονται ποτέ καλοί. Όταν στέκεσαι δίπλα τους, σου κλέβουν την ηρεμία και την καλοσύνη.

Απομάκρυνέ τους από τη ζωή σου και άφησε τους να βράσουν στο καζάνι της κακίας τους.

Η ευτυχία μας είναι η πληρότητα της ψυχής μας , μη σε αγχώνουν πράγματα που δεν αλλάζουν.

Ζήσε τις μικρές στιγμές, τα απλά πράγματα, το τώρα, το χτες έφυγε πια, ενώ το αύριο μπορεί να μην έρθει.

Ζήσε τη ζωή σου χωρίς να την εξευτελίζεις με μικροπρέπειες ούτε να αναλώνεσαι σε πράγματα ανούσια.

Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ θες και κρίνεις, γιατί η ζωή είναι δώρο! Και αν κάποτε τη χάσεις, θα ξέρεις ότι την έζησες όπως ήθελες εσύ, και όχι όπως ήθελαν οι άλλοι! Η ζωή είναι δική σου και είναι πολύ μικρή για ένα θλιβερή!



Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σου, κάνε μια βόλτα χωρίς προορισμό, ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική στη διαπασών.

Ζήσε τις στιγμές, εξάλλου ζωή είναι το άθροισμα τους. Ο προορισμός άγνωστος, το ταξίδι της ζωής επικίνδυνο και αβέβαιο. Το αν η ζωή θα κυλήσει ομαλά και χωρίς αντιξοότητες εξαρτάται από το πόσο καλός οδηγός είναι άνθρωπος, γιατί η ίδια η ζωή είναι ένα αυτοκίνητο με οδηγό τον άνθρωπο, εξαρτάται από το πόσο καλά ξέρει να πατάει φρένο ή γκάζι τη στιγμή που χρειάζεται. Γίνε μέλισσα και πάρε γύρη μόνο από τα καλά λουλούδια για να φτιάξεις μέλι.

Ρούφηξε το μεδούλι της ζωής.

Τελικά τι είναι η ζωή; Η ζωή είναι μια λέξη με τρία γράμματα, που ο καθένας τη γράφει όπως θέλει και με το δικό του γραφικό χαρακτήρα. Άλλος της δίνει αξία, τη γράφει με κεφαλαία, άλλος με μικρά, άλλος σταθερά και ευανάγνωστα, άλλος τρεμάμενα, φοβισμένα. Εσύ αποφασίζεις πώς θα γράψεις τη ζωή σου και αν δε μπορείς να τη γράψεις ζωγράφισε την, δώσε της χρώμα και βάλε την ξεχωριστή πινελιά στον πίνακα της κοινωνίας.

Ζωή είναι το τώρα, το σήμερα, οι στιγμές… μην αναζητάμε λοιπόν τι είναι ζωή, γιατί έτσι χάνουμε την ουσία της. Στις αναζητήσεις μας για μια καλύτερη ζωή, πολλές φορές ξεχνάμε να ζούμε! Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πει: δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος, υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα και τη χαίρομαι όλη.

Ζωή είναι ο ήλιος που ανατέλλει το πρωί… ο γλάρος που πετάει αμέριμνος… το αθώο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού.

Είναι όλα εκείνα που δίνουν αξία στις στιγμές και χαρά στις αισθήσεις σου. Γι αυτό ζήσε, βρες λόγους για να ζεις και ζήσε όσο πιο απλά μπορείς, γιατί η ευτυχία της ζωής βρίσκεται στα απλά , στα μικρά, στα ασήμαντα, βρίσκεται στις λεπτομέρειες… Γέλα, αγάπα και τραγούδα.

Αυτό είναι ζωή!

Γράφει η Ιωάννα Χαρμπέα

aixmi.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin