Μαΐου 23, 2018

Ψυχολογία

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (http://xidaras.gr/)

Οι άνθρωποι δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι μ' αυτό που έχουμε... Κι όλο προσπαθούμε να αποκτήσουμε κάτι περισσότερο... Μέχρι τότε, μέχρι να νοιώσουμε “πλήρεις” περιμένουμε... Τι περιμένουμε; Να έχουμε περισσότερα χρήματα, περισσότερο χρόνο, περισσότερη εμπειρία, περισσότερη ευτυχία... Αναβάλουμε την ζωή μας περιμένοντας...

Όμως η ζωή δεν μπορεί να περιμένει εμάς. Η ζωή προχωράει εμπρός... Ακάθεκτη, ασταμάτητη, συνεπής στο βιολογικό της ρολόι, συνεχίζει... Η ζωή προχωράει εμπρός... Η ζωή δεν κάνει στάσεις, δεν δίνει παρατάσεις, δεν κάθεται... Ο χρόνος της ζωής μας προχωράει - αν θα πάμε μαζί του είναι δική μας υπόθεση... Η δική μας ευκαιρία να ζήσουμε!

Ας μην αναβάλουμε λοιπόν, για αύριο, αυτό που μπορούμε να κάνουμε σήμερα. Ας ζήσουμε σήμερα, την κάθε μέρα, ας αδράξουμε το μεδούλι της, ας βαδίζουμε “στα χνάρια των χαμένων ποιητών”... Ας βρούμε το νόημα, ο καθένας το δικό του νόημα, τα δικά μας νοήματα, με όσα και όσους συνδεόμαστε, τις σχέσεις μας, την εργασία, τους φίλους, ένα νόημα για την πολύτιμη ρουτίνα της καθημερινότητας μας...

Διαφορετικά η ζωή είναι σαν να μπαίνει σε μία παρένθεση... Μία παρένθεση και μέσα της τρεις τελείες(...). Αναμονή...

Η ζωή μας σε τρεις τελείες: Τίποτα δεν ξεκινάει και τίποτα δεν τελειώνει, γι' αυτό ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι, δεν καταφέρνουμε να νοιώσουμε επαρκείς, δεν μπορούμε να ευχαριστηθούμε τα πράγματα, τους ανθρώπους , την φύση... Αναμένουμε την πληρότητα, τη βελτίωση, “κάτι καλύτερο”, “ κάτι περισσότερο”, με κίνδυνο αυτό να μην έρθει ποτέ... Ανηδονία, έλλειψη ευχαρίστησης, προπομπός μίας ζωής μέσα στην κατά-θλίψη...

Η ζωή μας, η ζωή όλων μας, είναι μία και μοναδική. Το παρόν σημείωμα είναι ένα προσκλητήριο για να τη ζήσουμε, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς ναι μεν..., χωρίς φόβο αλλά με πάθος... Ένα προσκλητήριο να μην την θυσιάσουμε στο βωμό του lifestyle, στις επιταγές ενός “ανήθικου” καταναλωτισμού, οπού τίποτα δεν είναι αρκετό, πάντα πρέπει να έχουμε κι άλλο, πιο πολύ, πιο καλό... για να νοιώσουμε καλά, καλύτερα, άριστα.

Μην περιμένετε. Η ζωή είναι άριστη από μόνη της. Αρκεί να την σφυχταγκαλιάσουμε και να ζήσουμε το κάθε λεπτό! Ζήστε το κάθε λεπτό, την κάθε ώρα, την κάθε μέρα: Ζήστε με πάθος για την ίδια την ζωή!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

http://xidaras.gr/

Ψυχολογία

Οραματιστείτε το θετικό σας μέλλον και θα φτάσετε πιο εύκολα σ’ εκείνη την κορυφαία απόδοση. Υπάρχει μια επιστήμη για τον οραματισμό που πηγαίνει πολύ πιο βαθιά από την ανάγνωση ενός αντιγράφου του The Secret (Το Μυστικό), της Rhonda Byrne.

Πώς; Μελέτες έχουν δείξει ότι οι συγκεντρωμένες προσπάθειες οραματισμού λειτουργούν επειδή ο υποσυνείδητος νους σας δεν συμπαθεί τη σύγκρουση που υπάρχει μεταξύ της τρέχουσας κατάστασής σας και του τι οραματίζεστε. Θα προσπαθήσει να επιλύσει αυτή τη σύγκρουση και να προχωρήσει προς την πραγματικότητα που οραματίζεστε. Το υποσυνείδητό σας είναι σαν τον διαμεσολαβητή, προσπαθώντας να ψάξει για έναν τρόπο ώστε να φτάσετε σε αυτό που φαντάζεστε νοερά.

Το υποσυνείδητό σας προγραμματίζει τον εγκέφαλό σας για να ξεκινήσει να ανοίγει την επίγνωσή σας στους πόρους που είναι ήδη γύρω σας ώστε να επιλύσετε αυτή τη σύγκρουση. Αυτό το κάνει μέσω του τμήματος RAS του εγκεφάλου σας (συντομία για το δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης). Το τμήμα RAS λειτουργεί σαν ένα γιγάντιο φίλτρο που βασικά επιλέγει ποια ερεθίσματα παρατηρείτε και ποια όχι.

Έτυχε ποτέ να μάθετε μια καινούρια λέξη και στη συνέχεια ξαφνικά να ακούτε αυτή τη λέξη τρεις ή τέσσερις φορές μέσα στην ημέρα; Αυτό είναι το υποσυνείδητό σας και το RAS επιτρέποντας τη νέα λέξη να φιλτραριστεί.

Αυτό το νέο φιλτράρισμα σημαίνει ότι το υποσυνείδητό σας αρχίζει να χρησιμοποιεί πόρους για να δημιουργήσει λύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης. Βλέπετε ευκαιρίες γύρω σας τώρα επειδή έχετε ένα εστιασμένο όραμα για το πού θέλετε να πάτε και το υποσυνείδητό σας θέλει να σας πάει εκεί πιο γρήγορα. Ξαφνικά, ξεκινάτε να θυμάστε τις παλιές επαφές σας και “τυχαίνει” να ακούτε τις ιδανικές συνομιλίες που χρειάζεστε. Έτσι απλά.

Με την επίγνωση και τις λύσεις που αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια, αλλά και με μικρά επιτεύγματα και συγχρονικότητες να εμφανίζονται παντού, το υποσυνείδητό σας αρχίζει να δημιουργεί νέα επίπεδα κινήτρου. Το πρώτο μικρό βήμα της επίλυσης των συγκρούσεων ήταν τόσο καλό, που θέλει ακόμα ένα! Και έπειτα ένα άλλο, κι ένα άλλο, και… έτσι παίρνετε τη μεγάλη εικόνα.

Μέχρι τώρα θα πρέπει να έχετε δώσει προσοχή. Ωστόσο, θα θέλατε μερικές περιπτωσιολογικές μελέτες, έτσι;

Έχετε ποτέ ακούσει για τον Natan Sharansky; Ήταν ένας Αμερικανός ειδικός στον τομέα των υπολογιστών, ο οποίος πέρασε σχεδόν 10 χρόνια φυλάκισης στην ΕΣΣΔ, αφού κατηγορήθηκε για κατασκοπεία. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε εννέα χρόνια σε ένα απομονωμένο κελί της ΕΣΣΔ, οπότε αποφάσισε ότι έπρεπε να επικεντρωθεί σε κάτι για να κρατήσει τον εαυτό του υγιή. Σε μια συνέντευξη μετά την απελευθέρωσή του, είπε ότι αποφάσισε να αρχίσει να παίζει σκάκι ενάντια στον εαυτό του στο μυαλό του. Εστίασε όλη του την ενέργεια για να πιστέψει ότι θα μπορούσε να είναι ο καλύτερος. Είπε, “Θα ήθελα επίσης να χρησιμοποιήσω την ευκαιρία να γίνω παγκόσμιος πρωταθλητής”!Παραδόξως, το 1996, ένας ελεύθερος πλέον Sharansky κέρδισε τον παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι, Garry Kasparov.

Οι επαγγελματίες αθλητές είναι επίσης γνωστοί για την επιτυχία τους στον οραματισμό. Οι παίκτες του γκολφ είναι ιδιαίτερα ικανοί να το κάνουν, το οποίο έχει και νόημα, δεδομένης της εξαιρετικά διανοητικής φύσης του στρατηγικού παιχνιδιού που παίζουν. Ο Tiger Woods ισχυρίζεται ότι έχει χρησιμοποιήσει την τεχνική του οραματισμού από τα προεφηβικά του χρόνια. Επίσης και ο νικητής του παγκόσμιου πρωταθλήματος γκολφ, Jack Nicklaus, ο οποίος δήλωσε: “Ποτέ δεν έριξα ούτε μία βολή, ούτε καν στην προπόνηση, χωρίς να έχω μια ξεκάθαρη εικόνα της στο κεφάλι μου”.

Ίσως να λειτουργεί για φυλακισμένους και επαγγελματίες γκόλφερς, αλλά τι γίνεται με τους επιχειρηματίες;

Η Sara Blakely, η δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και ιδρυτής της Spanx, είναι οπαδός του οραματισμού. “Πιστεύω ότι μπορείτε να φανταστείτε διανοητικά στιγμιότυπα του μέλλοντός σας και ποια επιτυχία σας αρέσει”, είπε. “Αν δείτε τον εαυτό σας διανοητικά σε ένα σενάριο, θα αρχίσετε να παίρνετε αποφάσεις στη ζωή σας που θα σας φτάσουν εκεί”.

Φυσικά, χρειάζεται δράση για να υποστηρίξει τον οραματισμό σας, αλλά αν ξέρετε πού θέλετε να πάτε, είναι πολύ πιθανό να μπορείτε να εξαπατήσετε το υποσυνείδητό σας για να σας πάει εκεί.

Πρωτότυπη πηγή: Entrepreneur (Η μετάφραση έγινε από το Visual Meditation)

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Matthew Toren είναι επιχειρηματίας, σύμβουλος, επενδυτής και συνιδρυτής του YoungEntrepreneur.com. Είναι συν-συγγραφέας, μαζί με τον αδελφό του Adam, των Kidpreneurs και Small Business, BIG Vision: Lessons on How to Dominate Your Market from Self-Made Entrepreneurs Who Did it Right (Wiley).

awakengr.com

 

Ψυχολογία

Αυτά τα 9 Μάντρας θα σας κρατήσουν στο σωστό μονοπάτι όταν νιώθετε πως έχετε χάσει την ισορροπία.

1) Αφήστε το παρελθόν.

«Δεν μπορείτε να ξεκινήσετε το επόμενο κεφάλαιο αν συνεχώς διαβάζετε το προηγούμενο».

Οτιδήποτε και αν έγινε αφήστε το να μείνει εκεί. Το παρόν είναι αυτό που έχει σημασία. Αποδεχθείτε το παρελθόν και μάθετε από αυτό, αλλά μην το αφήσετε να σας σταματήσει από το να προχωρήσετε στη ζωή σας.

2) Θυμηθείτε ποιοι πραγματικά είστε .

«Κάποιες φορές χρειάζεται να πάτε έξω, να πάρετε λίγο αέρα και να υπενθυμίσετε στον εαυτό σας ποιοι είστε και που θέλετε να φτάσετε».

Έχουμε πολυάσχολες ζωές και εστιάζουμε σε τόσα ασήμαντα πράγματα που κάποιες φορές ξεχνάμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά χρειαζόμαστε. Οπότε, κάντε ένα διάλειμμα και θυμηθείτε τι σας είναι πιο σημαντικό.

3) Ακούστε

Μπορούμε να μάθουμε περισσότερα ακούγοντας και προσπαθώντας να κατανοήσουμε τους ανθρώπους αντί απλώς να ακούμε μόνο για να απαντήσουμε. Μάθετε να ακούτε κάποιον χωρίς να σκέφτεστε τι θα πρέπει να πείτε μετά.

4) Πιθανώς δεν είναι γραφτό.

«Αν δεν ανοίγει, δεν είναι η πόρτα σας».

Ανεξάρτητα από το ποσό σκληρά προσπαθήσετε για κάτι , κάποια πράγματα δεν είναι γραφτό να γίνουν. Πρέπει να αποδεχθείτε ότι ορισμένα ποτέ δεν αλλάζουν και προχωρήστε για καινούργιες ευκαιρίες.

5) Συνεχίστε να προχωράτε μπροστά.

«Αν δεν σας αρέσει εκεί που βρίσκεστε, κινηθείτε. Δεν είστε δέντρο».

Στην ζωή, πάντα έχετε επιλογή. Αν είστε σε μια άσχημη σχέση, φύγετε. Αν μισείτε τη δουλειά σας, παραιτηθείτε. Χρειάζεται να είστε θαρραλέοι για να αφήσετε αυτά που δεν κάνουν τη ζωή σας χαρούμενη.

6) Ανακατευτείτε με τους νεότερους

«Κάποιες φορές χρειάζεται να μιλήσετε σε ένα παιδί τριών ετών για να καταλάβετε ξανά τη ζωή».

Όλοι προσπαθούμε να είμαστε ορθολογιστές και πρακτικοί που τείνουμε να ξεχνούμε τα απλά πράγματα της ζωής. Ας γίνουμε όλοι παιδιά για μια μέρα και ας απολαύσουμε τη ζωή με όσο πιο αγνό και απλό τρόπο γίνεται!

7) Ακούστε την καρδιά σας

«Μερικές φορές χρειάζεται να σταματήσετε να σκέφτεστε τόσο πολύ και απλώς να πάτε εκεί που σας κατευθύνει η καρδιά σας».

Η υπερβολική σκέψη οδηγεί στον δισταγμό και στον θυμό. Είναι βασικό να ακούτε τα ένστικτα σας και να έρθετε σε επαφή με τα αληθινά συναισθήματα και τον σκοπό της ζωής σας. Εστιάστε περισσότερο στον εαυτό και στις επιθυμίες της καρδιάς σας.

8) Τα κακά πράγματα μπορούν να οδηγήσουν σε καλά.

«Μερικές φορές τα κακά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή, μας βάζουν στο μονοπάτι όπου τα καλύτερα θα συμβούν».

Είναι η αντίληψη μας που δημιουργεί την αρνητικότητα της ζωής. Τίποτα δεν είναι τόσο άσχημο όσο φαίνεται. Κάθε τι αρνητικό που γίνεται μπορεί να οδηγήσει σε κάτι θετικό.

9) Τα καλύτερα έρχονται.

«Πάντα να θυμάστε ότι η τωρινή σας κατάσταση δεν είναι ο τελικός σας προορισμός. Τα καλύτερα έρχονται».

Καταλάβετε ότι η τωρινή σας κατάσταση δεν σημαίνει ότι το μέλλον σας θα είναι έτσι. Όλα περνάνε. Όλα αλλάζουν. Η ζωή συνεχώς κινείται, έτσι κι εσείς. Απλώς αναπνεύστε και περιμένετε.

awakengr.com

Ψυχολογία

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούμε πολλοί από εμάς όταν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε κάτι που μας έχει συμβεί. Κάτι το οποίο μας έχει επηρεάσει συνήθως αρνητικά και έχουμε ανάγκη να βρούμε την αιτία πίσω από την «ατυχία» μας.

Η ανάγκη μας για νόημα
Οι άνθρωποι ανέκαθεν είχαν την ανάγκη να εξηγούν και να καταλαβαίνουν τις καταστάσεις γύρω τους και έτσι συνήθιζαν να θεοποιούν ό,τι δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Ο ήλιος, ο άνεμος, η θάλασσα, όλα έχουν αποτελέσει αντικείμενο λατρείας σε πολλούς πολιτισμούς λόγω της σημαντικής επίδρασης στη ζωή των ανθρώπων και της ανάγκης για εύρεση νοήματος. Μας αρέσει να πλάθουμε ιστορίες ώστε να εξηγούμε τα φαινόμενα, ανεξάρτητα με το αν οι ιστορίες αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Φτάνει να δίνουν μια εξήγηση. Πχ, μια φυλή Ινδιάνων για να εξηγήσει το φαινόμενο του Βόρειου Σέλαος πίστευε ότι ήταν τα πνεύματα των νεκρών συγγενών και φίλων που προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους ανθρώπους κάτω στη γη. Όχι η πραγματικότητα (το Βόρειο Σέλας είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης φορτισμένων ηλιακών σωματιδίων με την ατμόσφαιρα της γης) αλλά μια ικανοποιητική εξήγηση για τη φυλή αυτή.

Πίσω στη δική μας ζωή…
Έτσι κι εμείς χρησιμοποιούμε τη φράση «όλα για κάποιο λόγο γίνονται» ώστε να καταφέρουμε να βρούμε νόημα σε μια στιγμή πόνου ή δυσκολίας. Ποιος είναι όμως ο πραγματικός λόγος που γίνονται τα πράγματα; Η απάντηση σε μια τόσο γενική ερώτηση δεν είναι δυνατόν να δοθεί επακριβώς και πιθανώς να μην μπορούμε να εξηγήσουμε όλες τις καταστάσεις που μας συμβαίνουν. Πολλά πράγματα όντως δεν είναι στο χέρι μας. Ταυτόχρονα, ίσως να υπάρχει μια εξήγηση η οποία να καλύπτει τις περισσότερες καταστάσεις. Ο λόγος για τον οποίο μας συμβαίνουν αυτά που μας συμβαίνουν στη ζωή, λοιπόν, είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Όσο συνεχίζω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος που είμαι, θα έλκω τις ίδιες καταστάσεις
Ακόμα καλύτερα:
Όσο συνεχίζω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος που είμαι, θα προκαλώ τις ίδιες καταστάσεις

Όσο συνεχίζω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος θα έλκω τις ίδιες σχέσεις
Ακόμα καλύτερα
Όσο συνεχίζω να είμαι ο ίδιος άνθρωπος θα προκαλώ τις ίδιες σχέσεις

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται στις σχέσεις
Ειδικά στον τομέα των σχέσεων, στον τομέα που μας αγγίζει περισσότερο από όλους τους άλλους, ο λόγος που τα μοτίβα των σχέσεων μας τείνουν να επαναλαμβάνονται είναι το γεγονός ότι ο καθένας μας γνωρίζει ένα συγκεκριμένο τρόπο να σχετίζεται. Αυτόν τον τρόπο τον επαναλαμβάνουμε μέχρι να τον αντιληφθούμε. Αν ποτέ τον αντιληφθούμε δηλαδή…

Πολλοί άνθρωποι λένε: «Η ζωή θα σου τα φέρνει έτσι μέχρι να πάρεις το μάθημα το οποίο έχεις να πάρεις» Και αυτό είναι αλήθεια, εν μέρει. Ζούμε τις ίδιες καταστάσεις όχι επειδή υπάρχει μια πρόθεση από τη ζωή για να μας διδάξει κάτι. Η επαναληψιμότητα αυτή είναι το ευθύ αποτέλεσμα του δικού μας ψυχισμού. Εμείς είμαστε στο κέντρο της ζωή μας και όχι κάποιος ο οποίος θέλει να γίνει ο δάσκαλός μας. Όσο παραμένουμε ίδιοι, αναγκαστικά θα βιώνουμε τις ίδιες καταστάσεις. Γιατί εμείς τις προκαλούμε.

Ο μόνος τρόπος για να πάρουμε το μάθημά μας είναι να εξετάσουμε το τι μας συμβαίνει και να το αναλύσουμε. Να σκεφτούμε πάνω σε αυτό και να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας. Αλλιώς Γιάννης θα πάμε και Γιάννης θα έρθουμε.

Η δυσκολία
Δεν είναι εύκολο, βέβαια, να το χωνέψουμε αυτό. Είναι σαφώς λιγότερο επώδυνο αν κάποιος άλλος ευθύνεται για τις αναποδιές που μας βρίσκουν. Έτσι οι άνθρωποι είμαστε πολύ πρόθυμοι να εναποθέσουμε την ευθύνη σε κάτι έξω από εμάς, καθώς είναι πολύ φυσιολογικό να πονάει η συνειδητοποίηση πως εμείς είμαστε το κέντρο του σύμπαντός μας. Η συνειδητοποίηση ότι εμείς προκαλούμε την πλειονότητα των καταστάσεων της ζωής μας.

Η ευθύνη μας όμως συνεπάγεται και ότι εμείς έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε όσα μας συμβαίνουν. Είναι στο χέρι μας. Φτάνει να θελήσουμε να τα επεξεργαστούμε ώστε να εξελιχθούμε. Φτάνει να έχουμε τη θέληση να μας μάθουμε.

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Όλα για κάποιο λόγο σου συμβαίνουν. Εσύ είσαι αυτός ο λόγος. Εσύ μπορεί να γίνεις ο μεγαλύτερος δάσκαλος του εαυτού σου. Φτάνει να σου το επιτρέψεις.

Ψυχολογία

Μάθετε πως να εκμεταλλεύεστε σωστά το χρόνο σας, μάθετε μεθόδους χαλάρωσης, μάθετε να διατρέφεστε σωστά και να γυμνάζεστε, χωρίς να κοπιάζετε υπερβολικά. Ακολουθήστε τις συμβουλές μας για να αυξήσετε την ψυχική και σωματική σας αντοχή. Μάθετε πως να είσαστε πιο δημιουργικοί και πιο αποτελεσματικοί με όσα κάνετε.

Συνήθως μας στρεσάρουν οι ρυθμοί της σημερινής μας ζωής. Δεν καταφέρνουμε να εκμεταλλευθούμε σωστά το χρόνο μας. Έτσι, αντιμετωπίζουμε προβλήματα τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία. Ένας άνθρωπος στους τρεις πάσχει από συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης και οι ρυθμοί που πλέον επικρατούν στη ζωή μας σπρώχνουν όλο και περισσότερους συνανθρώπους μας στα δίχτυα τόσο του στρες, όσο και της επικίνδυνης κατάθλιψης.

Τι είναι όμως το stress;
Τις περισσότερες φορές, κάποιοι ειδικοί, επί παντος θέματος,, μπορούν εν αγνοία σας και εν αγνοία τους να σας οδηγήσουν σε λάθος συμπεράσματα… Ουσιαστικά στρες είναι η προετοιμασία του οργανισμού μας να αντιμετωπίσει ή να αποφύγει έναν επικείμενο κίνδυνο ή μίαδυσκολία. Ο υποθάλαμος, υπόφυση, και τα επινεφρίδια συγκροτούν τον άξονα που παίζει καθοριστικό ρόλο στην έκλυση της απάντησης στο stress. Με την απελευθέρωση κάποιων ορμονών όπως ACTH και κορτιζόλη, ο προαναφερθείς άξονας προετοιμάζει το σώμα να ανταπεξέλθει στις ανάγκες που μπορεί να προκύψουν. Η επίδραση αυτών των ορμονών στο σώμα είναι γενικευμένη, έτσι οι αισθήσεις μας γίνονται οξύτερες, οι μύες συσπώνται, η καρδιά μας χτυπά πιο δυνατά, η αρτηριακή πίεση αυξάνεται, και η αναπνοή γίνεται πιο γρήγορη. Αυτές οι μεταβολές προετοιμάζουν τον άνθρωπο να πολεμήσει (fight) ή να φύγει (flee) προκειμένου να αποφύγει κάποιο κίνδυνο.


Ο φυσιολόγος Hans Selye ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την ιδέα πως οι σωματικοί και οι ψυχολογικοί στρεσσογόνοι παράγοντες εκλύουν την ίδια απάντηση στο stress σε ότι αφορά στη φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος. Επιπλέον από τη μία διαχώριζε το «καλό» stress που έχει βραχεία διάρκεια και μας βοηθά να ξεπεράσουμε εμπόδια τα οποία παρουσιάζονται στη καθημερινή ζωή και από την άλλη το «κακό» υπερβολικό stress το οποίο καταβάλλει την ικανότητα μας να προσαρμοζόμαστε στις καινούργιες συνθήκες της ζωής.

Υπάρχει ένας μεγάλος κατάλογος ασθενειών που συσχετίζονται με το «κακό» stress:
Αλλεργικές δερματικές παθήσεις
Αγχος
Αρθρίτιδα
Δυσκοιλιότητα
Βήχας
Κατάθλιψη
Διαβήτη
Ζάλη
Καρδιακά προβλήματα (όπως καρδιακή αρρυθμία, στηθάγχη, καρδιακή ανακοπή)
Αίσθημα καψίματος στη καρδιά
Υπέρταση
Λοιμώδεις νόσοι (ευαισθησία σε γρίπη και σε έρπητα)
Προβλήματα γονιμότητας-τεκνοποίησης
Αϋπνία και διαταραχές ύπνου
Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Συμπτώματα της εμμηνόπαυσης (όπως εξάψεις)
Πρωινή ναυτία και έμετος κατά τη διάρκεια της κύησης
Νευρικότητα
Πόνος οποιαδήποτε αιτιολογίας (όπως οσφυαλγία, κεφαλαλγία, κοιλιακό άλγος, μυαλγίες, αρθραλγίες, πόνος μετά από χειρουργική επέμβαση, χρόνιος πόνος οποιασδήποτε αιτιολογίας.
Προεμμηνορυσιακό Σύνδρομο

Ανεπιθύμητες ενέργειες χρόνιων νοσημάτων
Ανεπιθύμητες ενέργειες από το καρκίνο και τη θεραπεία του (ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία κλπ.)
Επιβράδυνση του ρυθμού επουλώσεως τραυμάτων

Το ολοένα αυξανόμενο stress μπορεί να οδηγήσει σε έντονες αγχώδεις εκδηλώσεις και κατάθλιψη. Η υιοθέτηση από τον ασθενή τεχνικών μείωσης του stress όπως τεχνικές χαλάρωσης μπορεί να προλάβουν την εκδήλωση σοβαρών διαταραχών που μπορεί να παραβλάψουν τη λειτουργικότητα του ατόμου.

Αναζητήστε βοήθεια όταν βιώνετε οποιοδήποτε από τα παρακάτω συμπτώματα:
-Εκσεσημασμένη ανησυχία ή φόβος τον περισσότερο καιρό ή επαναλαμβανόμενα επεισόδια πανικού.
-Παράλογα συναισθήματα φόβου, ή κινδύνου.
-Συχνά σωματικά συμπτώματα- όπως εκνευρισμός, τρόμος, ναυτία, αίσθημα κρύου ή ζεστού, συχνουρία (σε απουσία πραγματικού κινδύνου).
-Επανειλημμένες δυσάρεστες σκέψεις και μη ελεγχόμενες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές προκειμένου να μειωθεί η ανησυχία που προέρχεται από αυτές τις σκέψεις.
-Μακράς διάρκειας συναισθήματα θλίψης ή ανησυχίας
-Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που στο παρελθόν ήταν ευχάριστες
-Αισθήματα ενοχής, αναξιότητας ή αβοηθητότητας
-Έντονο αίσθημα ανησυχίας που συνοδεύεται από αδυναμία να μείνει ο ασθενής ακίνητος
-Δυσκολία στη συγκέντρωση και στη λήψη αποφάσεων
-Επαναλαμβανόμενες σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας που χρειάζονται την άμεση επέμβαση ειδικού ψυχικής υγείας.
-Είναι σημαντικό όμως να αναγνωρίσουμε τα πρώιμα σημάδια του stress:

ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
-Αυχένας και ώμοι πιασμένοι ή σε σύσπαση
-Οσφυαλγία
-Αίσθημα κόπωσης
-Ταχυσφυγμία ή αίσθημα παλμών
-Τρόμος
-Εφίδρωση
-Ζάλη ή αίσθημα λιποθυμίας
-Δυσκολία στη κατάποση – Αίσθημα πνιγμού
-Κοιλιακό άλγος
-Δυσπεψία
-Διάρροια ή Δυσκοιλιότητα
-Συχνουρία
-Αδιαφορία για σεξουαλική δραστηριότητα
-Ακαθησία

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
-Αδυναμία στην ολοκλήρωση δραστηριοτήτων
-Υπερκατανάλωση αλκοόλ
-Υπερφαγία
-Έναρξη καπνίσματος ή αύξηση των τσιγάρων που καπνίζει το άτομο καθημερινώς
-Υπερβολική συζήτηση και ενασχόληση με στρεσσογόνες καταστάσεις

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
-Έντονη ανησυχία
-Συχνό κλάμα
-Θυμός
-Αίσθημα αδυναμίας να αλλάξει τα πράγματα
-Νευρικότητα
-Απώλεια νοήματος στη ζωή αλλά και των στόχων που το άτομο είχε θέσει
-Αίσθημα βαρεμάρας
-Αίσθημα μοναξιάς
-Αίσθημα δυστυχίας χωρίς ξεκάθαρη αιτία
-Καταθλιπτικά συναισθήματα

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΗ ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
-Συνεχής ανησυχία
-Μειωμένη συγκέντρωση
-Δυσκολία ανάκλησης αναμνήσεων
-Απώλεια της αίσθησης του χιούμορ
-Αναποφασιστικότητα
-Απώλεια δημιουργικότητας
-Αδυναμία του ανθρώπου να έχει «καθαρή» σκέψη

Συχνά οι άνθρωποι προκειμένου να αντιμετωπίσουν το υπερβολικό stress καταφεύγουν σε μεθόδους που μπορεί να μην είναι οι ενδεδειγμένες για την αντιμετώπισή του. Π.χ.:

-Βλέπουν ατελείωτες ώρες τηλεόραση
-Απομακρύνονται από φίλους ή συντρόφους ή αντίθετα επιδιώκουν να βρίσκονται συνεχώς σε φιλικό κοινωνικό περίγυρο προκειμένου να αποφύγουν την επίλυση των προβλημάτων που τους απασχολούν
-Τρώνε περισσότερο ή λιγότερο από το κανονικό
-Κοιμούνται περισσότερο του κανονικού
-Πίνουν πολύ αλκοόλ
-Ξεσπάνε σε άλλους ακόμα και με βίαιες συναισθηματικές αντιδράσεις
-Αποφασίζουν να αρχίσουν το κάπνισμα ή καπνίζουν περισσότερο από ότι συνήθως
-Καταφεύγουν σε φάρμακα που υπόσχονται κάποια ανακούφιση, όπως υπναγωγά, μυοχαλαρωτικά, αγχολυτικά χάπια.
-Κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως υπάρχουν πιο δόκιμοι τρόποι να αντιμετωπίσουμε το stress. Μάθετε τι προτείνει η Ιατρική του Νου/Σώματος. Μάθετε πως μπορούμε να μειώσουμε το υπερβολικό stress στρέφοντας τη προσοχή μας στην αναπνοή, αλλά και συνδυάζοντας τεχνικές χαλάρωσης, τη προσευχή μας ή άλλες πνευματικές αναζητήσεις, αλλά και καθοδηγητικό οραματισμό, διαλογισμό που βελτιώνει την επίγνωσή μας, δραστηριότητες που ευοδώνουν την πνευματικότητα και την ευελιξία/ ευκαμψία του σώματός μας (yoga, tai chi, qi gong), φυσική άσκηση και υγιεινή διατροφή.

Μάθετε ποια τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που παρουσιάζουν πραγματική αντοχή στο υπερβολικό stress.

Μάθετε πως οι άνθρωποι που πραγματικά είναι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, έχουν περισσότερη αίσθηση ελέγχου στη ζωή τους και αντιμετωπίζουν τη ζωή σαν πρόκληση καταφέρνοντας να είναι πιο ανθεκτικοί σε κάθε λογής αντιξοότητες, και δυσκολίες.

newsitamea.gr

Ψυχολογία

Για τους περισσότερους ανθρώπους σήμερα, η υγεία θεωρείται υπόθεση του σώματος.

Η αποκατάσταση της υγείας αφορά στην απλή απομάκρυνση των συμπτωμάτων και η «θεραπεία» επέρχεται όταν «η τιμή» βρίσκεται στα «φυσιολογικά όρια».

Η αρρώστια αιτιολογείται από τους περισσότερους ανθρώπους με πολλούς τρόπους: φταίει η μοίρα, η άδικη ζωή, ο Θεός, μπορεί ακόμη να πάρει και τη μορφή της τιμωρίας «εξ ουρανού». Σαν να υπάρχει η ανάγκη του ανθρώπου να εναποθέσει την ευθύνη της ασθένειας του τόσο έξω και τόσο μακριά, ώστε η εμφάνιση και η έκβαση της αρρώστιας να μην τον αφορά και να μην ορίζεται από τον ίδιο.

Η «υγεία» στις μέρες μας

Για τους περισσότερους ανθρώπους σήμερα, η υγεία θεωρείται υπόθεση του σώματος, η αποκατάσταση της υγείας αφορά στην απλή απομάκρυνση των συμπτωμάτων και η «θεραπεία» επέρχεται όταν «η τιμή» βρίσκεται στα «φυσιολογικά όρια».

Γιατί αρρωσταίνουμε;

Η αρρώστια αιτιολογείται από τους περισσότερους ανθρώπους με πολλούς τρόπους: φταίει η μοίρα, η άδικη ζωή, ο Θεός, μπορεί ακόμη να πάρει και τη μορφή της τιμωρίας «εξ ουρανού». Σαν να υπάρχει η ανάγκη του ανθρώπου να εναποθέσει την ευθύνη της ασθένειας του τόσο έξω και τόσο μακριά, ώστε η εμφάνιση και η έκβαση της αρρώστιας να μην τον αφορά και να μην ορίζεται από τον ίδιο.

Εάν όμως ο άνθρωπος δεν φέρει ο ίδιος προσωπική ευθύνη για την ασθένειά του, η θεραπεία θα είναι μόνο προσωρινή. Η προσωπική ευθύνη συνάδει με τις αντιλήψεις και τις στάσεις του έχει διαμορφώσει ο καθένας απέναντι στην υγεία, την ασθένεια και τελικά απέναντι στην ίδια τη ζωή.

Η «σωτήρια» εμφάνιση της αρρώστιας

Είναι πολλές οι καταστάσεις της ζωής που μπορεί να οδηγήσουν τον άνθρωπο να έχει την ανάγκη της αρρώστιας και η εμφάνισή της να είναι σωτήρια.

Κάποιες φορές στη ζωή μας είναι τόσο έντονο το αίσθημα του αδιεξόδου και του μάταιου, ώστε αισθανόμαστε την ανάγκη της αρρώστιας ως μιας έστω και προσωρινής διεξόδου. Άλλες φορές τα εμπόδια που εμφανίζονται μπροστά μας είναι συνεχή, οι προσπάθειες μας για προχώρημα όλο και πιο δύσκολες και επώδυνες, ο αγώνας διαρκής και χωρίς αποτέλεσμα.

Όλοι οι άνθρωποι έρχονται κάποια στιγμή στη ζωή τους αντιμέτωποι με τέτοια συναισθήματα και τέτοιες καταστάσεις. Η στιγμή αυτή είναι πολύ κρίσιμη, γιατί φέρει τον άνθρωπο μπροστά σε δυο επιλογές: παραίτηση από τη ζωή που συνεπάγεται την ανάγκη της αρρώστιας ή επιθυμία ζωής.

Σε ανθρώπους που αισθάνονται απειλημένοι, ευάλωτοι, κουρασμένοι και αδύναμοι να αντιμετωπίζουν τη ζωή, η αρρώστια προσφέρει ένα πολύτιμο καταφύγιο. Είναι τότε που αναζητούν ένα γερό χαρτί για να παραιτηθούν, για να πάψουν να παλεύουν. Είναι τότε που η αρρώστια ωφελεί τον ασθενή και μπορεί να γίνει σωτηρία.

Ο άρρωστος, του οποίου η επιθυμία για ζωή είναι πολύ αδύνατη σε μια δύσκολη κατάσταση, είναι σχεδόν πάντοτε ένας άνθρωπος που η επιθυμία να ζήσει ήταν αδύνατη και πριν αρρωστήσει. Του είναι πιο εύκολο, οικείο και «ευχάριστο» να μιλά για ανεπίλυτα προβλήματα και για το δύσκολο που ζει καθημερινά χωρίς πολλές φορές να μπορεί να μοιραστεί κάτι όμορφο.

Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ανάγκη και επιθυμία ταυτόχρονα να ακούν το ψέμα ότι πάσχουν από κάποια σωματική αρρώστια, γιατί αυτό τους απαλλάσσει από την προσωπική ευθύνη να ορίσουν οι ίδιοι τη ζωή και την ασθένειά του και από την ανάγκη να κάνουν κάποιες αλλαγές στη ζωή τους και στις σχέσεις τους.

Ασθένεια & υγεία


Μια ασθένεια δεν ξεκινά με την εμφάνιση κάποιων συμπτωμάτων και δεν τελειώνει με την απομάκρυνσή τους. Η αποκατάσταση της υγείας δεν αντιστοιχεί μόνο στην καλή σωματική υγεία και τις «καθαρές» εξετάσεις.

Η ποιότητα της ζωής, η ποιότητα και ο χαρακτήρας των σχέσεων με τους ανθρώπους, η καλή φροντίδα του εαυτού τηρώντας κάποιους κανόνες συμπεριφοράς σε σχέση με τον ύπνο, την τροφή, την άσκηση και τα φάρμακα, αλλά κυρίως η την επιλογή υγιών αξιών διαμορφώνουν μια γενικότερη αντίληψη και στάση απέναντι στη ζωή, απέναντι στην υγεία, απέναντι στην αρρώστια.

Ασθενείς που δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να ορίζονται από τα συμπτώματά τους, τους πόνους τους, τις αρρώστιες τους είναι πολύ πιο υγιείς από ανθρώπους, οι οποίοι δεν υποφέρουν από κάποια σωματική ασθένεια.

Πηγή: kepsy.gr

http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Όταν οι άντρες και οι γυναίκες αναζητούν ψυχοθεραπεία κατά τη διάρκεια της μέσης ηλικίας, ένα κοινό ζήτημα που διέπει τις συγκρούσεις της ζωής τους, είτε στη δουλειά, είτε στο σπίτι, αποτελεί η κατάθλιψη. Δύο νέες εμπειρικές μελέτες αποδεικνύονται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες για όσους ταλαιπωρούνται από κατάθλιψη στη μέση ηλικία.

Στην πρώτη βρέθηκε σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στις συγκρούσεις που πιθανότατα αντιμετωπίζετε με τη μητέρα και τα αδέρφια σας – ναι, ακόμα και κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων – και αυτή η σύνδεση φάνηκε να είναι εξαιρετικά δυνατή στις γυναίκες. Η άλλη μελέτη, μεγαλύτερης κλίμακας, ήταν εστιασμένη σε άλλο παράγοντα – τη σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στην πιθανή διάρκεια ζωής, ειδικά όσον αφορά στους άντρες.

Στην πρώτη έρευνα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Iowa εστίασαν πέρα από τις τυπικές και κατανοητές αλλαγές στις σχέσεις που οι άνθρωποι έχουν με τα μέλη της οικογένειάς τους, καθώς εκείνοι περνούν την περίοδο της μέσης ηλικίας. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι οι συναισθηματικές συνέπειες κατά την περίοδο που τα παιδιά εισέρχονται στην ενήλικη ζωή και αφήνουν το σπίτι – το σύνδρομο της «άδειας φωλιάς» που πολλοί βιώνουν και που μπορεί να συνεισφέρει στην καταθλιπτική διάθεση.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι όταν οι γονείς εισέρχονται στην τρίτη ηλικία και χρειάζονται περισσότερη φροντίδα – επίσης μια πιθανή πηγή κατάθλιψης. Στην ψυχοθεραπεία, βλέπουμε συχνά θεραπευόμενους μέσης ηλικίας που βιώνουν είτε μία είτε και τις δύο από αυτές τις αναπόφευκτες αλλαγές.

Αλλά αυτή η νέα έρευνα έρχεται να τονίσει κάτι πέρα από αυτές τις συνηθισμένες εμπειρίες: Βρήκε ότι η ποιότητα της σχέσης σας με τα αδέρφια και τη μητέρα σας, συγκεκριμένα, συνεχίζει να επιδρά στο επίπεδο της ψυχικής ευεξίας κατά τη μέση ηλικία. Δηλαδή αυτό που η έρευνα βρήκε ήταν εμπειρικά στοιχεία για το ότι κάθε συνεχής ένταση με τη μητέρα και τα αδέρφια μας – παρόμοια με εκείνη που κάποιοι άνθρωποι έχουν με τις/τους συζύγους τους – σχετίζεται με συμπτώματα κατάθλιψης. Βρέθηκε ότι όλες αυτές οι τρεις σχέσεις έχουν μια κοινή συνέπεια: η μία δεν είναι ισχυρότερη από την άλλη.

Όπως σημειώνει η κύρια ερευνήτρια Megan Gilligan:

«Η μέση ηλικία είναι μια περίοδος όπου τα αδέρφια έρχονται συχνά κοντά, καθώς προετοιμάζουν και σχεδιάζουν τη φροντίδα που χρειάζονται οι γονείς τους. Γι’ αυτό το λόγο, η επίδραση είναι μεγάλη, όταν αυτές οι οικογενειακές σχέσεις προκαλούν περισσότερο άγχος, πίεση και αποσυντονισμό»

Ίσως το πιο σημαντικό εύρημα να είναι ότι η σχέση ανάμεσα στην κόρη και στη μητέρα είναι ακόμα πιο ισχυρή. Βρέθηκε ότι η ένταση ανάμεσα στη μητέρα και στα ενήλικα παιδιά αποτελούσε έναν ισχυρότερο δείκτη πρόβλεψης της κατάθλιψης για τις κόρες, παρά για τους γιους (δεν υπήρχαν διαφορές φύλου στις σχέσεις με τους/τις συζύγους και τα αδέρφια).

Η Gilligan προσθέτει:

«Γνωρίζουμε ότι οι μητέρες και οι ενήλικες κόρες έχουν τις στενότερες σχέσεις, αλλά και τις πιο συγκρουσιακές. Πρόκειται για πραγματικά έντονες σχέσεις. Αργότερα στη ζωή, τα ενήλικα παιδιά αρχίζουν να παρέχουν μεγαλύτερη φροντίδα στους γονείς τους και οι κόρες ειδικά πολλές φορές γίνονται οι ίδιες φροντιστές των μητέρων τους»

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από την Μελέτη Διαφορών μέσα στην Οικογένεια και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Social Sciences.

Μια Καναδική έρευνα με περισσότερους από 3.000 συμμετέχοντες που διήρκεσε από το 1952 μέχρι το 2011 έρχεται να προστεθεί σε αυτά τα σημαντικά ευρήματα για τη σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στις οικογενειακές συγκρούσεις. Εστίασε στην ψυχική υγεία και σε στοιχεία θνησιμότητας κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου και βρήκε ότι η κατάθλιψη σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε κάθε δεκαετία που διήρκεσε η έρευνα – από την αρχή, κυρίως για τους άντρες και μετά τη δεκαετία του ’90 και για τις γυναίκες.

Αυτή η σύνδεση ανάμεσα στην κατάθλιψη και στον πρόωρο θάνατο παρέμεινε ισχυρή ακόμα και αφού λήφθηκαν υπόψη παράγοντες όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και οι συνήθειες που σχετίζονταν με το αλκοόλ. Και πρόκειται για μια πολύ σημαντική σχέση, ακόμα και ανησυχητική.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the Canadian Medical Association.

Και οι δύο έρευνες συνεισφέρουν σημαντικά ευρήματα στην παγκόσμια βιβλιογραφία και συνδέονται με αυτό που συχνά βλέπουμε κλινικά και στην ψυχοθεραπεία, τόσο από άντρες, όσο και από γυναίκες. Τέτοια στοιχεία τονίζουν ακόμα περισσότερο τη σημασία της θεραπείας των συναισθηματικών λόγων εμφάνισης της κατάθλιψης, που μπορεί να επιδεινωθούν στη μέση ηλικία, αλλά και αργότερα. Αν αγνοηθούν, επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής και της ευεξίας και μπορεί να αυξήσουν και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Douglas LaBier, ψυχολόγος

http://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Η σκέψη επιτρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία των πραγμάτων

Στην εργασία της σκέψης βρίσκονται απίθανες δυνατότητες και τίποτε απ’ έξω δεν μπορεί να εξισωθεί μ’ αυτό το μέσον, ακόμα και αν όλος ο κόσμος σας ανήκει… Όταν εξάγουμε από το μετάλλευμα σίδερο ή χαλκό, χρειάζονται τόνοι και τόνοι από αυτό το μετάλλευμα για να αποκτήσουμε μία μικρή ποσότητα μετάλλου. Το υπόλοιπο είναι χώμα, άχρηστα υλικά.

Να λοιπόν τι θέλω να σας δώσω να καταλάβετε: ότι όλες οι εργασίες των ανθρώπων γενικά είναι να ανακινούν τόνους χώμα, την πιο χυδαία ύλη, ενώ μόνο ή σκέψη επι­τρέπει να εξάγουμε την πεμπτουσία. Όσο δεν ξέρετε να εργάζεστε με τη σκέψη για να συγκεντρωθείτε, για να δαμάζετε τον εαυτό σας, να αυτοελέγχεστε, να κατευθύνετε τις ενέργειές σας προς τις ανώτερες περιοχές, αυτά που θα αποκτήσετε δεν θα μοιάζουν παρά με βαγόνια από παλιοσίδερα. Αυτά τα παλιοσίδερα είναι μια ενοχλητική ύλη με την όποια δεν μπορείτε τίποτα να κάνετε όσο δεν ξέρε­τε να εξάγετε από αυτή την πεμπτουσία.

Να χρησιμοποιείτε πάντοτε τη σκέψη για το καλό

Γενικά, οι πνευματιστές ξέρουν πώς ή σκέψη είναι μια δύναμη, ότι μπορεί να κρυσταλλωθεί, να πάρει ένα σχήμα, και να πραγματοποιηθεί. Αγνοούν όμως ότι μια σκέψη μπο­ρεί να προκαλέσει ταραχές στο μεγάλο κοσμικό οργανισμό στον οποίον όλοι μας ανήκουμε, και δεν κάνουν ποτέ το ερώτημα αν oι σκέψεις, στις όποιες συγκεντρώνονται, εί­ναι σύμφωνες με το σχέδιο τού Θεού.

Συχνά, οι πνευματιστές ζητούν, με ανήκουστη βία, να αποκτήσουν αυτό πού επιθυμούν… Όχι, πρέπει να καταλάβουν ότι ή σκέψη δεν χρησιμεύει μόνο για να ζητούν χρήματα, να γοητεύουν τις γυναίκες (ή τούς άντρες) και για ν’ αποκτούν αγαθά που ή ζωή τους τα αρνείται. Η σκέψη πρέπει πάντοτε να κατευθύνεται για το καλό όλων, πρέπει να έχει ένα πρόσωπο και αφιλοκερδή σκοπό: την ευτυχία όλων των ανθρώπων και την πραγματοποίηση τής Βασιλείας τού Θεού στη γη.

Ο ρόλος της μουσικής στην εργασία της σκέψης

Η μουσική αντιπροσωπεύει ένα δυνατό ρεύμα, μας προτρέπει και μας ενθουσιάζει, γι’ αυτό οφείλουμε να τη χρησιμοποιούμε για να ενωνόμαστε με το ιδανικό μας και για να ξαναβρίσκουμε τις πολύτιμες πνευματικές στιγμές πού ζήσαμε. Ακούγοντας μουσική πρέπει να καλούμε ό,τι το καλύτερο έχουμε μέσα μας, πρέπει να είναι σαν τον αέρα πού φυσάει στα πανιά τού καϊκιού μας για να το οδηγήσει στον ουράνιο προορισμό του.

Η συγκέντρωση

Πρέπει να ξέρετε πώς να συγκεντρώνεστε. Αν είστε ταραγμένος, δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε, και αν θέλετε πάση θυσία να δοκιμάσετε, δίνετε ένα βίαιο σοκ στα κύτταρά σας. Πρέπει να είστε διπλωμάτης με τα κύτταρά σας, δεν πρέπει να υποπτεύονται τι θα τούς ζητήσετε. Αρχίζετε λοιπόν με το να τα ηρεμείτε. Μετά τα κατευθύνετε, σιγά και επιδέξια, και έτσι φτάνετε στο σκοπό σας, μπορείτε να συγκεντρωθείτε στο θέμα που σας απασχολεί. Ε­νεργείτε κατά διαδοχικά στάδια μέχρι τη στιγμή πού μέσα σας γίνεται μια τόσο μεγάλη και δυνατή ισορροπία ώστε όλα σας τα κύτταρα να συνεργάζονται μαζί σας. Θα έχετε λοιπόν δώσει έναν τόσο καλό προσανατολισμό στη σκέψη σας ώστε να ακολουθεί κάθε μέρα αυτή την κατεύθυνση.

Διαλογισμός

Στο διαλογισμό, η νόηση πρέπει ν’ ανυψώνεται, να διαλέγετε ένα θέμα πού ξεπερνά τη συνηθισμένη ζωή, και να συγκεντρώνεστε σ’ αυτό. Όταν το κατορθώσετε, μπο­ρείτε να σταματήσετε για να θαυμάσετε μόνον την ομορφιά στην όποια φτάσατε, και να εμποτισθείτε από αυτήν. Και τέλος, αν μπορείτε να ταυτιστείτε μ’ αυτήν την ομορφιά, είτε είναι ένα αφηγημένο θέμα, ή ένα ον, το πιο υπέρτατο Ον, τότε είναι η τελειότητα.

Το πρώτο στάδιο, είναι λοιπόν η συγκέντρωση και ο διαλογισμός. Μετά έρχεται ο θαυμασμός: σταματάτε σ’ αυ­τή την τέλεια εικόνα, γεμίζετε από αυτή την εικόνα, χαίρε­στε και είστε ευτυχισμένοι. Και μετά, αν μπορείτε να πάτε ακόμα πιο μακριά, ταυτίζεστε μ’ αυτήν.

Ο διαλογισμός είναι σαν τη μάσηση των τροφών. Όταν βάζετε τροφές μέσα στο στόμα σας και τις μασάτε, οι αδένες εργάζονται και παίρνετε με τη γλώσσα τις πιο αι­θέριες και τις πιο πνευματικές ενέργειες. Ο διαλογισμός είναι, λοιπόν, η μάσηση των σκέψεων. Αλλά βέβαια, όταν μιλάμε για διαλογισμό, υπονοούμε ότι ή σκέψη προσκολλάται σε θέματα θρησκευτικά και πνευματικά. Ο διαλογισμός πρέπει να σας οδηγεί σε έναν πιο ανώτερο κόσμο και να σας φέρνει την ειρήνη, την ηρεμία και τη χαρά.

Όλες οι δυνάμεις είναι μέσα στη σκέψη

Ο αληθινός μαθητής είναι ένα ον που έχει πιστέψει ότι η σκέψη είναι μία πραγματικότητα και ότι όλες οι δυ­νάμεις είναι μέσα στη σκέψη. Ξέροντας αυτό, ακόμα και στις πιο δυσμενείς περιστάσεις τής ζωής. πού οι άλλοι εί­ναι δυστυχισμένοι, εξουθενωμένοι, οργισμένοι, επειδή εμ­ποδίζονται να κάνουν οτιδήποτε, ο μαθητής κάνει ό,τι θέ­λει με τη. σκέψη του. Δεν χάνει ποτέ μία στιγμή και κανείς δεν μπορεί να τον περιορίσει: είναι ελεύθερος και, πάνω απ’ όλα, είναι ένας δημιουργός.

Εκείνοι που δεν έχουν τη συνήθεια να εργάζονται με τη σκέψη τους, πάντοτε παραπονιούνται ότι κάτι τους λεί­πει, ότι καταπιέζονται και δεσμεύονται, βρίσκουν πάντοτε μία αίτια να είναι δυστυχισμένοι, γιατί δεν ανακάλυψαν ό­τι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο όλες τις δυνατότητες αλλά μόνο στον τομέα της σκέψης! Την ημέρα που θα ξέρουν πως να επωφελούνται από όλες τις περιστάσεις της ζωής, για να είναι πάντοτε στην κορυφή με τη σκέψη τους, θα πετούν πάνω απ’ όλα.

ΑΪΒΑΝΧΩΒ «Η ΝΕΑ ΓΗ»

PULSEOFLOVE.BLOGSPOT.GR

Ψυχολογία

 

Θυμάσαι τότε που ήσουν παιδί, τις στιγμές που ζούσες με την επιθυμία να μεγαλώσεις; Που κοίταζες τους μεγάλους γύρω σου και τους ζήλευες;
Θυμάσαι τότε εκείνες τις στιγμές που το μόνο που ευχόσουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου μετά από μια ακόμη γενέθλια μέρα, ήταν να μεγαλώσεις, να μεγαλώσεις πολύ και να γίνεις… να γίνεις επιτέλους ένας γοητευτικός ενήλικος- σου φαίνονταν τόσο συναρπαστική η ενήλικη άλλωστε ζωή, εμπρός στους περιορισμούς και τους κανόνες της παιδικής ηλικίας!

Και μισόκλεινες τα μάτια, και αρχίναγες το μέτρημα.. στα 12 προσπαθούσες να δεις τον εαυτό σου στα 16, 18, 20 , 22 και συνέχιζες, συνέχιζες μέχρι η εικόνα του μελλοντικού σου εαυτού να γίνεται μακρινή- και αναρωτιόσουν στα 16, πώς θα΄σαι άραγε, στα 20, στα 23 ή στα 25; Και έπλαθες ακαταπόνητα τις μελλοντικές εκδοχές του εαυτού σου…

Και να λοιπόν, που έφτασε ο καιρός που τόσο επιθυμούσες να ζήσεις- είσαι ενήλικος πια!
Μόνο που, τελικά, δεν είναι ακριβώς όπως το φανταζόταν το παιδικό σου κάποτε μυαλό..

Γιατί η ενηλικίωσή σου αυτή κουβαλά μαζί της τις πρώτες άσπρες τρίχες στον καθρέφτη του μπάνιου, τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μαζί με τις πρώτες ματαιώσεις και απογοητεύσεις, τις πρώτες συνειδητοποιήσεις και ανακαλύψεις, καθώς εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούσες να δεις προστατευμένος απ΄ των μεγάλων τη σκιά, τα βλέπεις για πρώτη φορά τώρα, και εκείνες τις ευθύνες ή και τα καθήκοντα τα σημαντικά απέναντι στους άλλους, μα πρώτιστα απέναντι σε εσένα ως ύπαρξη, και ακόμη, εκείνες οι απρόσμενες απ΄ το πουθενά ή ίσως από ένα μη ακριβώς ορατό κάπου, ανατροπές… ανατροπές που ποτέ σου δε συμπεριέλαβες στα αθώα και σίγουρα σχέδιά που έκανες γερμένος στο παιδικό σου μαξιλάρι!

Και να που τώρα, βρίσκεσαι λοιπόν με τα χέρια γεμάτα προγράμματα και σχέδια και στόχους που θες να υλοποιήσεις, και γενικά, θα΄λεγε κανείς, βρίσκεσαι να παλεύεις διαρκώς να δώσεις μορφή και υπόσταση στο εσωτερικό σου χάος, να δημιουργήσεις, διαλέγοντας το αμέσως επόμενο βήμα σου στο μονοπάτι που εν τέλει, θα ακολουθήσεις.

Κοντοστέκεσαι μια στιγμή να πάρεις μιαν ανάσα, και μέσα σου γεννιέται η σκέψη πως κανείς, μα κανείς δε σε προετοίμασε για αυτήν την πρωτόγνωρη λαίλαπα… και πως η παιδική σου ευχή τώρα γυρνά από την ανάποδη, και φορές, αρχίζεις να νοσταλγείς την παιδική σου εκδοχή, να συλλογίζεσαι πώς θα ΄θελες να ήσουν και πάλι, για μια ακόμη φορά, ένα μικρό παιδί!

Θες να πατήσεις για λίγο φρένο, να σου πω τι ίσως και να συμβαίνει;
Φταίει που, ίσως σαν ήσουν εσύ το παιδί, κανείς ενήλικος δε σε άφησε να βαδίσεις πέρα από την προστατευτική και απαγορευτική σκιά του… φταίει που φρόντισε να περιβάλλει την έννοια μεγάλος με υπερβάλλον δέος και σοβαροφάνεια, συχνά με προνόμια υποκριτικά και, ακόμη, καλλιεργώντας για το άτομό του έναν δήθεν σεβασμό που ποτέ δεν υπήρξε, όλα απόπειρες να κρύψει το φόβο, την αβεβαιότητα, τον πανικό μπρος στις απαιτήσεις της ζωής ή και τις ελλείψεις που διαπίστωσε στην ενήλικη πια, ύπαρξή του.

Και φταίει που, ίσως τώρα που εσύ είσαι ο ενήλικας, διστάζεις και στέκεσαι έντρομος μπροστά στην υλοποίηση των ονείρων σου, μα το χειρότερο, αγωνίζεσαι να κρυφτείς πίσω από τη στεναχώρια και την αδράνεια, για τα λάθη και τις αποτυχίες σου, φοβούμενος την επιτυχία!

Και φταίει που, αντί να τολμήσεις να χτίσεις όσα ονειρεύτηκες και βαθιά μέσα σου αγαπάς, αμφιβάλλεις για την αξία σου και προτιμάς να βολεύεσαι σε κάτι λίγο, πρόσκαιρο και μικρό!

Ξαναπιάσε το νήμα της ζωής σου, λοιπόν!
Kαι μάθε να ενηλικιώνεσαι, όχι απλά να μεγαλώνεις!
Γιατί, το να ενηλικιώνεσαι ισοδυναμεί με το να αποτυγχάνεις, με την ευκαιρία να τα κάνεις θάλασσα με τον εαυτό σου μα και με τους άλλους, να ανατρέπεσαι περίτρανα από τις συνθήκες και να σκοντάφτεις γενναία σε άλλες τόσες ενδόμυχες επιθυμίες και ανασφάλειές σου, μα πάντοτε να συνεχίζεις ακάθεκτος!

Και όχι, δεν υπάρχει κανείς μεγάλος πια να σου εγγυηθεί για το σωστό και το λάθος, ούτε μπορείς να αποφύγεις τις συνέπειες για τις επιλογές σου, όπως και ούτε να κλαίγεσαι, να κρύβεσαι ή να προσποιείσαι!

Γιατί, η ενηλικίωση είναι μια επίπονη, μακρόχρονη και οδυνηρή μεταμόρφωση, που απαιτεί θάρρος, αυθεντικότητα, ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, αποφασιστικότητα πως, απάνω ακριβώς στις γκρεμισμένες με οδύνη πεποιθήσεις και αξίες σου, εκεί πάνω θα οικοδομήσεις τις νέες, εκείνες που θα σφυρηλατήσουν σιγά- σιγά, αυτήν τη νέα εκδοχή του εαυτού σου!

proionta-tis-fisis.com

Ψυχολογία

Για τι πράγμα μετανιώνεις στη ζωή σου; μία σχεδόν αβάσταχτη έρευνα Μία αρθρογράφος αποφασίζει να κάνει ένα παράξενο γκάλοπ μέσω Twitter, ρωτώντας τους αναγνώστες τους, τι είναι αυτό για το οποίο θα μετανιώνουν για πάντα και τα αποτελέσματα οριοθετούν τι πραγματικά αξίζει στη ζωή και τι όχι

Oι άνθρωποι μετανιώνουν πραγματικά στη ζωή για τις κακές επιλογές στον έρωτα, στις σπουδές, για τις απώλειες, για τις φορές που κάναμε πίσω από φόβο ή για τις περιπτώσεις που ενώ γνωρίζαμε κάτι «σκοτεινό» και ενοχλητικό, δεν μιλήσαμε εγκαίρως. 

      Πριν από λίγο καιρό η αρθρογράφος του Guardian, Emma Freud ξεκίνησε ένα παράξενο, ωστόσο ενδιαφέρον γκάλοπ μέσω Twitter, ρωτώντας followers και αναγνώστες το εξής απλό και ταυτόχρονα δύσκολο: «ποιο είναι το πράγματα για το οποίο μετανιώσατε περισσότερο στη ζωή σας».

Κόντρα στο αφελές μότο που θέλει τους ανθρώπους να μη μετανιώνουν για τίποτα ποτέ και να... μην κοιτάνε πίσω, η Freud, καταγράφει με ειλικρίνεια τους λόγους για τους οποίους ένας άνθρωπος μετανιώνει πραγματικά σ' αυτή τη ζωή. Το ωραιότερο; Πρόκειται για τους λόγους που αξίζει πραγματικά να μετανιώνει κανείς στη ζωή: για τις κακές επιλογές στον έρωτα, στις σπουδές, για τις απώλειες, για τις φορές που κάναμε πίσω από φόβο ή για τις περιπτώσεις που ενώ γνωρίζαμε κάτι «σκοτεινό» και ενοχλητικό, δεν μιλήσαμε εγκαίρως.   

Ρίχνοντας μια ματιά στις ιστορίες ανθρώπων που μπήκαν στη διαδικασία να απαντήσουν στο ερώτημα της δημοσιογράφου, έστω και επιγραμματικά, η ιεραρχία της λίστας που διαμορφώθηκε πήγαινε ως εξής:   

1. Πολλοί μετάνιωσαν που δεν ήταν στο πλευρό ενός αγαπημένου προσώπου, όταν τους είχε ανάγκη. Αρκετές μαρτυρίες κάνουν λόγο για τη μητέρα, τον πατέρα ή κάποιον άλλον πρώτου βαθμού συγγενή που τελικά πέθανε χωρίς να προλάβουν να τον δουν. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι μαρτυρίες που αφορούν τη μη σωστή αξιολόγηση ενός τηλεφωνήματος ή ενός μηνύματος έκτακτης ανάγκης.    «Μετανιώνω το ότι δεν ήμουν με τη μητέρα μου στο τέλος. Πέθανε δύο ώρες αφότου έφυγα από κοντά της και αυτό με στοιχειώνει ακόμη», γράφει μία από τις γυναίκες που απάντησαν στο ερώτημα, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινείται μία άλλη μαρτυρία: «Μετανιώνω το ότι δεν τηλεφώνησα στον πατέρα μου τη νύχτα πριν υποστεί το μοιραίο για την καρδιά του έμφραγμα. Ο λόγος για τον οποίο δεν τηλεφώνησα, ήταν πραγματικά ανόητος: δεν ήθελα να μου γκρινιάξει επειδή δεν είχα ακόμη χάσει τα κιλά που είχα βάλει στόχο. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω». Και άλλη μία: «Παραμονή Χριστουγέννων μου είχε τηλεφωνήσει η ξαδέλφη μου. Απέφυγα την κλήση γιατί καιγόμουν με τις προετοιμασίες και δεν ήθελα να πιάσουμε άλλη μία πολύωρη κουβέντα. Αυτοκτόνησε την επόμενη μέρα. Δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι τι θα άλλαζε, αν είχα σηκώσει το τηλέφωνο». 

 2. Οι άνθρωποι επίσης μετανιώνουν για τις επιλογές συντρόφων. Ψηλά στη λίστα είναι η αμφιβολία και οι πίσω σκέψεις για τους έρωτες που δεν είχαν την κατάληξη που τους άρμοζε, για τις επιλογές που προέκυψαν μετά από σοβαρό δίλημμα, αλλά και για το ότι δεν διεκδικήθηκε εγκαίρως η αγάπη ενός συγκεκριμένου ανθρώπου. Το «σαράκι» ότι με κάποιον άλλο ή κάποια άλλη η ευτυχία θα ήταν δεδομένη με τον καιρό μετατρέπεται σε σταθερό συμπέρασμα ότι έγινε η λάθος επιλογή... «Είμαι 15 χρόνια συνταξιούχος, παντρεμένος, σύζυγος, πατέρας και παππούς. Μετανιώνω, όμως, που παντρεύτηκα -και ξέρω ότι είναι ντροπή να το λέω- χωρίς πρώτα να τη ρωτήσω, να τη διεκδικήσω, να της πω τι αισθανόμουν. Ήταν το κορίτσι του απέναντι του γραφείου. Λυπάμαι απέραντα που δεν το έκανα ποτέ. Τώρα μου φαίνεται αστείο το γιατί ντρεπόμουν τόσο. Τότε έτσι ένιωθα και τώρα είναι αργά». 1.10.2017 35 πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας   

3. Μετανιώνουμε επίσης, όταν αποκρύψαμε κάτι ή αργήσαμε πάρα πολύ να παρέμβουμε για να διασώσουμε κάποιον ή μία κατάσταση από μία εξαιρετικά επώδυνη δοκιμασία. «Αν έχω μετανιώσει για κάτι, είναι που γνώριζα ότι ο παππούς μου κακοποιεί τον αδελφό μου και δεν βρήκα ποτέ το κουράγιο να τον ξεμπροστιάσω για να προστατεύσω το παιδί», γράφει μία γυναίκα, ενώ μια άλλη κατηγορεί μέχρι σήμερα τον εαυτό της που δεν μίλησε για όσα η ίδια υπέστη από τον πατριό της.   

4. Οι σπουδές είναι ο άλλος τομέας για τον οποίο μετανιώνει ένας άνθρωπος στη ζωή. Το γεγονός ότι δεν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές του ή επέλεξε ένα πεδίο σπουδών, το οποίο δεν αποτελούσε τη δική του προτεραιότητα είναι από τις επιλογές που όχι μπορούν να στοιχειώνουν κάποιον για μια ζωή, αλλά επίσης μπορούν να τη διαμορφώνουν κατά τρόπο που τον κάνει δυστυχή. «Μετανιώνω για το ότι δεν πήγα ποτέ στο Πανεπιστήμιο. Το πτυχίο που ποτέ δεν πήρα με έκανε να νιώθω ανεπαρκής για όλη μου τη ζωή και έτσι δεν έζησα ποτέ τις πιθανότητες που πίστευα ότι θα ζήσω αν είχα σπουδάσει», αναφέρει μία μαρτυρία, ενώ μια άλλη τονίζει: «Το μεγαλύτερο λάθος μου ήταν ότι παράτησα το σχολείο το '80 γιατί έπρεπε να εργαστώ και έτσι δεν γράφτηκα ποτέ στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπως ονειρευόμουν». Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και η συνειδητοποίηση της φυσικής κλίσης και της ροπής που εμποδίζεται από την οικογένεια προς χάριν συνέχισης της οικογενειακής επιχείρησης.   

5. Τα ρίσκα που ποτέ δεν πήραμε λόγω φόβου είναι τελευταία στη λίστα, ωστόσο, πονάνε με τον ίδιο τρόπο που πονάει οτιδήποτε άλλο για το οποίο δεν προσπαθήσαμε καν. Από μία κοπάνα για να κάνουμε μια περιπετειώδη εκδρομή με φίλους, μέχρι το να... κλέψουμε το αυτοκίνητο του μπαμπά για μια βόλτα χωρίς δίπλωμα, μέχρι ένα μεγάλο ταξίδι στο εξωτερικό μόνο και μόνο για να δούμε από κοντά τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη, αναφέρονται στο ιδιαίτερο γκάλοπ της Freud.

Ωστόσο, τα πιο σκληρά «μετανιώνω» σ' αυτό τον τομέα καταγράφονται στο σημείο που παρά τις αξίες, τις σπουδές και τα προσωπικά του ταλέντα κάποιος φοβήθηκε να διεκδικήσει προαγωγή, αύξηση ή μετακίνηση στον τομέα που πίστευε ότι θα αποδώσει καλύτερα στην εργασία του, είτε λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης είτε λόγω φύλου... 

Με στοιχεία από τον Guardian 

Πηγή: www.lifo.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin