Ιουνίου 24, 2018

Υγεία

Το γόνατο είναι η μεγαλύτερη άρθρωση του σώματος. Ο χόνδρος στο εσωτερικό της άρθρωσης προστατεύει το γόνατο από την καταπόνηση που υφίσταται όταν περπατάμε, τρέχουμε, ανεβαίνουμε σκάλες κ.λπ. Κάθε γόνατο διαθέτει έναν έσω και έναν έξω μηνίσκο, δομές σε σχήμα μισοφέγγαρου που συμβάλλουν στην προστασία της άρθρωσης.

Η ρήξη μηνίσκου είναι συνήθως αποτέλεσμα τραυματισμού, λόγω ισχυρής περιστροφής ή υπερέκτασης της άρθρωσης του γόνατος. Η φθορά του μηνίσκου μπορεί επίσης να επέλθει σταδιακά, λόγω προχωρημένης ηλικίας ή υπερβολικής καταπόνησης (υπερχρήση).

Συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου
οξύς πόνος στο γόνατο
οίδημα (πρήξιμο) της άρθρωσης
δυσκαμψία του γόνατος
ψηλαφητό ή αισθητό μέσω της ακοής «κρακ» στην άρθρωση κατά την κίνηση
υποχώρηση της άρθρωσης (το γόνατο λυγίζει αιφνιδίως κατά το περπάτημα)
«μπλοκάρισμα» της άρθρωσης (αδυναμία πλήρους έκτασης ή κάμψης του γόνατος)
Η ρήξη μηνίσκου αποτελεί σοβαρό τραυματισμό και αρχικά αντιμετωπίζεται με ανάπαυση, εφαρμογή πάγου και φάρμακα. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει συμπληρωματικά φυσικοθεραπεία και/ή χειρουργική επέμβαση.

Υγεία

Τα συμπτώματα της πάθησης περιλαμβάνουν πόνο και οίδημα των αρθρώσεων, καθώς και περιορισμό των κινήσεων.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει θεραπεία για την πάθηση, παρά μόνο για τη διαχείριση των συμπτωμάτων και την επιβράδυνση της εξέλιξής της.

Αυτή περιλαμβάνει αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα, χειρουργική αντικατάσταση των αρθρώσεων (αρθροπλαστική) και φυσικοθεραπεία.

Ο ανανάς περιέχει ένζυμα που μειώνουν τη φλεγμονή των αρθρώσεων και μπορούν να βοηθήσουν στην υποχώρηση του πόνου που συνδέεται με την οστεοαρθρίτιδα και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Η ιδιότητά του αυτή οφείλεται στη βρομελαΐνη, ένα συνδυασμό πρωτεολυτικών ενζύμων που υπάρχουν φυσικά στον ανανά.

Η βρομελαΐνη είναι ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες, που έχει επίσης την ιδιότητα να προλαμβάνει το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα.

Μελέτες διαπίστωσαν ότι οι πάσχοντες από κάποια από τις παραπάνω μορφές αρθρίτιδας που λάμβαναν καθημερινά 160mg βρομελαΐνης, είδαν μείωση του πόνου των αρθρώσεων.

Η κατανάλωση φρέσκου ανανά ή χυμού ανανά, είναι καλύτερη για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας. Ο μαγειρεμένος ανανάς έχει 50-66% λιγότερη βρομελαΐνη, ενώ η κονσερβοποίησή του επίσης καταστρέφει κάποια από τα αντιφλεγμονώδη ένζυμα που περιέχει.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τη σχέση βρομελαΐνης και αρθρίτιδας σε 90 ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα.

Οι μισοί έλαβαν ένα συμπλήρωμα βρομελαΐνης των 90 mg, ενώ στους άλλους μισούς δόθηκε κοινή θεραπεία με μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο. Μετά από έξι εβδομάδες, το συμπλήρωμα ενζύμου αποδείχθηκε πιο αποτελεσματικό για την ελάφρυνση του πόνου, της δυσκαμψίας και της κινητικής λειτουργίας.

Σε άλλη μικρότερη έρευνα, αναλύθηκαν οι επιδράσεις του συμπληρώματος στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η βρομελαΐνη χορηγήθηκε σε 29 ασθενείς, 25 εκ των οποίων έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το οίδημα μειώθηκε σημαντικά ή υποχώρησε πλήρως σε 21 ασθενείς.

Ο ανανάς είναι πλούσιος σε βιταμίνη C και βιταμίνη D. Η βιταμίνη C βοηθά στην επιδιόρθωση των πρωτεϊνών στους συνδετικούς ιστούς που διατηρούν σωστά τις αρθρώσεις. Η βιταμίνη D επίσης βοηθά στην αποκατάσταση των αρθρώσεων.

Η κατανάλωση περισσότερου ανανά βοηθά επίσης στην τόνωση του ανοσοποιητικού. Οι βιταμίνες του διεγείρουν την παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων, που αμύνονται έναντι των αιτίων της γρίπης.

Τα αντιοξειδωτικά του ανανά συμβάλλουν τέλος στην πρόληψη των καρκίνων του στόματος, του μαστού και του φάρυγγα.

Πηγή: express.co.uk

Υγεία

Τα 10 σημάδια που δείχνουν ότι έχετε παράσιτα στο έντερο!
Από Μιχάλης Θερμόπουλος
Το να έχει κανείς κάποιο παράσιτο, όπως σκουλήκια, στο εντερικό του σύστημα μπορεί να είναι μια τρομακτική σκέψη, αλλά δεν είναι τόσο απόμακρη πιθανότητα όσο πιστεύουν πολλοί άνθρωποι.


Τα παράσιτα είναι πολύ πιο συχνά από ό,τι νομίζετε. Είναι μύθος ότι τα παράσιτα υπάρχουν μόνο σε όσους ανθρώπους ζουν σε υπανάπτυκτες χώρες. Στην πραγματικότητα, πάρα πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν ένα παράσιτο και να μην το ξέρουν. Όπως θα δείτε, τα παράσιτα μπορεί να προκαλέσουν μια πλειάδα συμπτωμάτων, μόνο μερικά από τα οποία επηρεάζουν στην πραγματικότητα το πεπτικό σύστημα.

Τι είναι τα παράσιτα
Τα παράσιτα είναι ζωντανοί οργανισμοί που χρησιμοποιούν άλλα έμβια όντα (όπως το σώμα σας) για να βρουν τροφή και ένα μέρος για να ζήσουν, να αναπτυχθούν και ενδεχομένως να αναπαραχθούν. Τα παράσιτα κυμαίνονται σε μέγεθος από μικροσκοπικούς, μονοκύτταρους οργανισμούς, που ονομάζονται πρωτόζωα, μέχρι μεγάλα σκουλήκια που μπορεί τα να δει κανείς με γυμνό μάτι.

Μερικά παραδείγματα παρασίτων περιλαμβάνουν τα νηματώδη σκουλήκια, την ταινία, τα αγκυλόστομα σκουλήκια και πολλά άλλα. Επειδή τα παράσιτα έχουν τόσα πολλά διαφορετικά σχήματα και μεγέθη, μπορούν να προκαλέσουν ένα πολύ ευρύ φάσμα προβλημάτων.

Μερικά καταναλώνουν το φαγητό σας, αφήνοντας σας πεινασμένους μετά από κάθε γεύμα και ανήμπορους να αυξήσετε το σωματικό σας βάρος. Άλλα τρέφονται από τα ερυθρά σας αιμοσφαίρια, προκαλώντας αναιμία. Μερικά γεννούν αυγά που μπορεί να σας προκαλέσουν κνησμό, ευερεθιστότητα, ακόμα και αϋπνία.

Μπορείτε να κολλήσετε παράσιτα από μολυσμένα τρόφιμα ή νερό, από το δάγκωμα ενός εντόμου, ή μέσω της σεξουαλικής επαφής με μολυσμένο άτομο. Μερικές παρασιτικές ασθένειες αντιμετωπίζονται εύκολα και κάποιες άλλες όχι.

Εάν έχετε δοκιμάσει κάθε πιθανή θεραπεία για να θεραπεύσει το έντερό σας και να ανακουφίσετε τα συμπτώματα, χωρίς καμία επιτυχία, ένα παράσιτο θα μπορούσε να είναι η βασική αιτία για πολλά από τα ανεξήγητα και τα ανεπίλυτα αυτά συμπτώματα.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι μπορεί να έχετε παράσιτα στον οργανισμό σας

Έχετε ανεξήγητη δυσκοιλιότητα, διάρροια, αέρια, ή άλλα συμπτώματα της νόσου του ευερέθιστου εντέρου
Ταξιδέψατε πρόσφατα στο εξωτερικό και είχατε κάποιο επεισόδιο διάρροιας
Είχατε πάθει τροφική δηλητηρίαση στο παρελθόν και έκτοτε η πέψη σας δεν είναι η ίδια
Έχετε πρόβλημα να αποκοιμηθείτε ή ξυπνάτε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας
Έχετε ανεξήγητους δερματικούς ερεθισμούς ή εξανθήματα, κνίδωση, ροδόχρους ακμή και έκζεμα
Τρίζετε τα δόντια σας στον ύπνο σας
Έχετε πόνο στους μυς ή στις αρθρώσεις σας
Αισθάνεστε κούραση, εξάντληση, κατάθλιψη
Ποτέ δεν αισθάνεστε ικανοποιημένοι ή πλήρεις μετά από τα γεύματά σας
Έχετε διαγνωστεί με σιδηροπενική αναιμία

http://www.mindbodygreen.com

Υγεία

Από Μιχάλης Θερμόπουλος
Τα σημάδια και τα συμπτώματα της κυστικής ίνωσης ποικίλλουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Μερικές φορές θα έχετε ήπια/λίγα συμπτώματα. Άλλες φορές, τα συμπτώματά σας μπορεί να είναι περισσότερα και πιο σοβαρά.


Η κυστική ίνωση είναι μια σοβαρή πάθηση που επηρεάζει κυρίως τους πνεύμονες, το πάγκρεας, το συκώτι, τα έντερα, τα ιγμόρεια και τα γεννητικά όργανα.

Συμπτώματα στο αναπνευστικό σύστημα
Επίμονος βήχας που παράγει παχύρρευστη (πτύελα) βλέννα
Συριγμός
Δύσπνοια
Δυσανεξία στην άσκηση
Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις των πνευμόνων
Φλεγμονή στις ρινικές διόδους ή βουλωμένη μύτη
Συμπτώματα στο πεπτικό σύστημα
Λιπαρά κόπρανα
Ελλιπής αύξηση του σωματικού βάρους και κακή ανάπτυξη
Εντερική απόφραξη, ιδιαίτερα στα νεογνά (ειλεός από μηκώνιο)
Σοβαρή δυσκοιλιότητα
Πώς φαίνεται η κυστική ίνωση (Cystic Fibrosis - CF) στην ακτινογραφία
κυστική ίνωση

http://www.medicinenet.com

Υγεία

Η οστεοπενία είναι μια κατάσταση που αναφέρεται σε πρώιμα σημάδια της απώλειας των οστών που μπορεί να μετατραπεί σε οστεοπόρωση. Με την οστεοπενία, η οστική πυκνότητα είναι μικρότερη από το κανονικό.

Ωστόσο, δεν είναι ακόμα αρκετά χαμηλή, ώστε να θεωρείται οστεοπόρωση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας που έχει οστεοπενία αναπτύσσει οστεοπόρωση. Ωστόσο, η οστεοπενία μπορεί να μετατραπεί σε οστεοπόρωση που με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε εύκολα κατάγματα των οστών και άλλα πολύ σοβαρά προβλήματα των οστών. Μπορεί επίσης να προκαλέσει παραμόρφωση και να οδηγήσει σε απώλεια της κινητικότητας και της ανεξαρτησίας.

Πώς γίνεται η διάγνωση της οστεοπενίας;
Η υγεία των οστών μετράται με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η οστική πυκνότητα. Η οστική πυκνότητα καθορίζει το πάχος των οστών σας. Ο δεύτερος είναι η οστική μάζα. Η οστική μάζα σημαίνει πόση μάζα οστών έχετε. Η οστική μάζα κορυφώνεται συνήθως γύρω στην ηλικία των 30. Στη συνέχεια, η οστική μάζα αρχίζει να μειώνεται. Το σώμα σας αρχίζει να απορροφά οστά γρηγορότερα από όσο μπορεί να γίνει ένα νέο οστό.

Για να βρει την πυκνότητα των οστών, ο γιατρός μετρά τα επίπεδα των μεταλλικών στοιχείων στα οστά σας. Αυτά περιλαμβάνουν:

* ασβέστιο

* φωσφορικό άλας

* άλλα μέταλλα

Οσο πυκνότερο είναι το περιεχόμενο της οστικής μάζας σας, τόσο ισχυρότερα είναι τα οστά σας.

Με τη γήρανση, το σώμα σας απορροφά ασβέστιο και άλλα μέταλλα από τα οστά σας. Αυτή η επαναρρόφηση μπορεί να κάνει τα οστά σας πιο αδύναμα και να οδηγήσει σε οστεοπενία και οστεοπόρωση. Τα οστά γίνονται πιο ευάλωτα σε κατάγματα και άλλες ζημιές.

Ποιοι είναι oι παράγοντες κινδύνου για οστεοπενία και οστεοπόρωση;
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της οστεοπενίας είναι οι ίδιοι με εκείνους για την ανάπτυξη οστεοπόρωσης.

Αυτοί περιλαμβάνουν:

* το να είστε γυναίκα

* λεπτό και / ή μικρό μέγεθος σκελετού

* μικρή λήψη ασβεστίου στη διατροφή

* κάπνισμα

* καθιστική ζωή

* ιστορικό νευρικής ανορεξίας

* οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης

* βαριά κατανάλωση αλκοόλ

* πρόωρη εμμηνόπαυση

Οι περισσότεροι άνθρωποι με οστεοπενία δεν γνωρίζουν ότι την έχουν. Στην πραγματικότητα, το πρώτο σημάδι μπορεί να είναι ένα σπασμένο οστό. Ενα σπασμένο οστό μπορεί να σημαίνει ότι η κατάσταση έχει ήδη γίνει οστεοπόρωση.

Πώς μπορεί ο γιατρός μου να με εξετάσει για οστεοπενία και οστεοπόρωση;
Ο πιο ακριβής τρόπος για τη διάγνωση της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης είναι μέσω των εξετάσεων πυκνότητας μετάλλων των οστών. Αυτό γίνεται συνήθως με τον ακτινολογικό έλεγχο της οστικής πυκνότητας με τη μέθοδο που είναι ευρέως γνωστή ως DXA.

Τα αποτελέσματα της εξέτασης DXA αναφέρονται ως T-score:

Φυσιολογικό οστό: T-score πάνω από -1

Οστεοπενία: T-score μεταξύ -1 και -2.5

Οστεοπόρωση: T-score -2,5 ή χαμηλότερα

Και άλλες εξετάσεις μπορούν να γίνουν για να βοηθήσουν στη διάγνωση της οστεοπόρωσης και της οστεοπενίας. Ο ποσοτικός υπέρηχος είναι μια τέτοια εξέταση. Μετρά την ταχύτητα του ήχου στο οστό για να αξιολογήσει την οστική πυκνότητα και δύναμη. Οι εξετάσεις DXA συνήθως χρειάζονται για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα από το υπερηχογράφημα και άλλες εξετάσεις.

Ποιος πρέπει να εξετάζεται για οστική πυκνότητα;
Οι ειδικοί συμβουλεύουν να κάνετε εξετάσεις για οστική πυκνότητα εφόσον:

* Είστε μια γυναίκα 65 ετών και άνω

* Είστε μια γυναίκα 60 ετών και άνω με ορισμένους παράγοντες κινδύνου που σας θέτουν σε αυξημένο κίνδυνο κατάγματος

Συζητήστε με το γιατρό σας για να καθορίσετε το καλύτερο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για σας

Η «θηλυκή αθλητική τριάδα» και η οστεοπενία
Η θηλυκή αθλητική τριάδα είναι ένας συνδυασμός τριών ιατρικών καταστάσεων, που γίνονται όλο και πιο συχνές σε νεαρές αθλήτριες. Αυτές οι συνθήκες είναι οι διατροφικές διαταραχές, η αμηνόρροια -ή η έλλειψη της εμμήνου ρύσης- και η οστεοπενία ή χαμηλή οστική μάζα. Αυτά τα θέματα αποτελούν λόγο αυξανόμενης ανησυχίας, κυρίως εξαιτίας της πίεσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης στις έφηβες να διατηρήσουν ένα «τέλειο» σωματικό βάρος και να είναι λεπτές.

Οι γυναίκες αθλήτριες που αγωνίζονται στη γυμναστική, το χορό, το κολύμπι, το πατινάζ και το τρέξιμο βρίσκονται σε ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο για τη γυναικεία αθλητική τριάδα, καθώς προσπαθούν να παραμένουν λεπτές και πάντα σε φόρμα.

Γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες αθλήτριες στερούνται περισσότερο έμμηνου ρύσης σε σχέση με τις γυναίκες του γενικού πληθυσμού. Το να μην έχουν περίοδο είναι κάτι που σχετίζεται με μειωμένα επίπεδα οιστρογόνων. Τα μειωμένα επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να είναι η αιτία της χαμηλής οστικής μάζας.

Οι χαμηλές σε θερμίδες δίαιτες είναι συνήθως η πρώτη πρόβλεψη των διατροφικών διαταραχών. Η υπερβολική άσκηση ή η εμμονή με την άσκηση μπορεί να είναι άλλο ένα σημάδι μιας διατροφικής διαταραχής. Κάθε ένα από αυτά τα τρία προβλήματα πρέπει να αξιολογούνται ιατρικά και να αντιμετωπίζονται για να διασφαλιστεί ένα καλό αποτέλεσμα για τη γυναίκα.

Πώς μπορώ να εμποδίσω την οστεοπενία και την οστεοπόρωση;
Η οστεοπενία είναι η ανησυχία της κάθε γυναίκας, ανεξάρτητα από την ηλικία ή την κατάσταση της υγείας. Αυτό συμβαίνει επειδή η οστεοπενία είναι το πρώτο βήμα για την πλήρη εμφάνιση της οστεοπόρωσης.

Επιπλέον, τα κατάγματα δεν περιμένουν έως ότου έχετε οστεοπόρωση. Ο κίνδυνος καταγμάτων αυξάνει, καθώς μειώνεται η οστική πυκνότητα. Μόλις έχετε μόνο ένα κάταγμα, είστε σε μεγαλύτερο κίνδυνο για περισσότερα κατάγματα. Τα καλά νέα είναι ότι η οστεοπενία μπορεί να προληφθεί ή να αναστραφεί προτού συμβούν τα κατάγματα.

Διαβάστε μερικές συμβουλές για την πρόληψη της οστεοπενίας:

* Ακολουθήστε μια ισορροπημένη διατροφή. Να περιλαμβάνει άφθονο ασβέστιο και βιταμίνη D. Θα βρείτε αυτές τις θρεπτικές ουσίες σε τρόφιμα όπως το γάλα, το γιαούρτι, το τυρί και το μπρόκολο

* Να ασκείστε τακτικά. Επιλέξτε άσκηση με βάρη, όπως το περπάτημα, το τρέξιμο ή τένις. Επίσης, κάντε προπόνηση δύναμης με τη χρήση βαρών ή ζωνών αντίστασης

* Αποφύγετε το κάπνισμα

* Αν πίνετε, κάντε το με μέτρο

* Αν έχετε περάσει από την εμμηνόπαυση, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα νεότερα φάρμακα για την οστεοπόρωση. Ανάλογα με τους ατομικούς παράγοντες για την υγεία και τον κίνδυνό σας, ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει τα κατάλληλα φάρμακα.

Υγεία

 

Λουίζα: Το βότανο με τις μαγικές ιδιότητεςΗ λουίζα προέρχεται από τη Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα από τη Χιλή και του Περού και καλλιεργείται για τα αρωματικά της φύλλα. Έχει ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό, καθαρό, φρουτώδες άρωμα που μοιάζει με εκείνο του λεμονιού.

Είναι ένα φαρμακευτικό λουλούδι που φροντίζει για την καλή μας υγεία με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Παλιότερα, η λουίζα ήταν ένα συνηθισμένο καλλωπιστικό φυτό των ευρωπαϊκών κήπων, σήμερα όμως φυτεύεται σπάνια. Είναι θάμνος φυλλοβόλος, με ύψος δύο μέτρων, λογχοειδή φύλλα με χαρακτηριστικό άρωμα και άνθη με χρώμα πράσινο και μοβ.

Από το φυτό χρησιμοποιούνται τα φύλλα του που συλλέγονται στα τέλη καλοκαιριού. Αγαπάει τον ήλιο, αντέχει αρκετά στην παγωνιά. Αναπτύσσεται καλύτερα σε ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα στις αρχές Μαρτίου και χρειάζεται κλάδεμα όταν πέσουν τα φύλλα της, το φθινόπωρο.

Η Λουίζα ανθίζει το καλοκαίρι και συνήθως φυτρώνει στις άκρες των εξοχικών δρόμων, στα πετρώδη εδάφη πολλών νησιών, ενώ σε περιοχές με γόνιμο έδαφος το ύψος της φτάνει το ενάμισι μέτρο. Καλλιεργείται σε κήπους ή σε γλάστρες στο μπαλκόνι και αντέχει ακόμα κι αν δεν ποτίζεται συχνά.

Συστατικά της Λουίζας
Η λουίζα περιέχει αιθέριο έλαιο με κιτράλη, κινεόλη, λεμονένιο και γερανιόλη αλλά και τανίνες, φλαβονοειδή και γλίσχρασμα. Περιέχει επίσης, τις δραστικές ουσίες βερνεναλίνη και βαρβερίνη καθώς και βλέννα.

Οι μεμβράνες στο κάτω μέρος του φύλλου περιέχουν πτητικά έλαια (σε αναλογία 0,90% που αντικαθιστά στην αρωματοποιία την κιτρονέλη, έχει πυκνότητα 0,900 και περιέχει 35% κιτράλη). Για τον λόγο αυτό, τα φύλλα συνθλιβόμενα, αναδίδουν ένα έντονο άρωμα λεμονιού. Η γεύση της είναι πικρή, λίγο δριμεία και αρωματική.

Λουίζα: Ιστορία και παράδοση
Η λουίζα ήλθε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα από τους Ισπανούς. Αρχικά, ο γάλλος βοτανολόγος Philibert Commerson έδωσε στο φυτό το Λουίζα: Το βότανο με τις μαγικές ιδιότητεςόνομα Aloysia triphylla, όταν όμως το έφερε στο Βασιλικό Κήπο της Μαδρίτης, ο ισπανός γιατρός Casimiro Gomez Ortega και ο βοτανολόγος Antonio Paulau έδωσαν στο φυτό τη νέα του ονομασία Aloysia citriodora, προς τιμή της Μαρία Λουίζα Τερέζας, πριγκίπισσας της Πάρμα που αργότερα έγινε σύζυγος του βασιλιά Κάρλο IV και βασίλισσα της Ισπανίας.

Ο μοναχός Αγάπιος που έζησε τον 7ο αιώνα, στο «Γεωπονικό» του αναφέρει για τις πολλές θεραπευτικές ιδιότητες της λουίζας. Ο Κάστωρ Ντουράντε το συνιστούσε σε έγχυμα κατά των στομαχικών παθήσεων και σαν θαυμάσιο χωνευτικό. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται έντονα ακόμα και σήμερα.

Ο Cazin το συνιστούσε σαν περίφημο στομαχικό και αντισπασμωδικό, κατά της δυσπεψίας, των γαστραλγιών, των νευρώσεων του στομάχου κ.α.

Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις του λεμονόχορτου
-για προβλήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος, όπως, δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.

-έχει χωνευτικές, ηρεμιστικές και τονωτικές του νευρικού συστήματος ιδιότητες.

-Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία.

-Βοηθά στο αδυνάτισμα, στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών.

-είναι εξαιρετικό φυτό, με σημαντικά οφέλη στη αποτοξίνωση του οργανισμού, στην αύξηση του μεταβολισμού και γενικά στην υγεία και συνολική ευεξία του οργανισμού.

-για τον τυμπανισμό και τα αέρια.

-Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.

-Είναι αντιπυρετικό.

-Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.

-Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

-Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.

-Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.

-Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.

-Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.

Άλλες χρήσεις για το λεμονόχορτο
-χρησιμοποιείται σαν αρωματικό στα φαγητά και στα γλυκά. Συχνά προτείνεται για τον αρωματισμό του βραστού ψαριού και των διαφόρων σουπών. Ταιριάζει επίσης με τα πουλερικά.

-χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό ποτών, καθώς το πλούσιο άρωμά της αναδεικνύει και ενισχύει το φυσικό άρωμα των φρούτων.

-είναι εξαιρετικό το αφέψημα λουίζας, για να πλύνετε και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας.

Παρασκευή – δοσολογία
Αφέψημα

Βράστε 1 κ.γ βότανο σε ένα φλιτζάνι νερό και πιείτε το 20 λεπτά πριν τα γεύματά σας. Πίνετε αυτό το ρόφημα για 1-2 μήνες, κάντε ένα διάλειμμα δύο εβδομάδων και συνεχίστε, ανάλογα με τα κιλά που θέλετε να χάσετε.

Έγχυμα

Aφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου (1 κ.γ συνήθως) και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Το σουρώνετε και το πίνετε.

Για την κακοσμία του στόματος

Αφήστε 50 γρ. φύλλα λουίζας να μουλιάσουν για 15 λεπτά σε 1 λίτρο κρύο νερό και μετά βράστε τα για λίγα δευτερόλεπτα. Αφήστε τα να κάτσουν για άλλα 10 λεπτά, ώστε να διαλυθεί στο νερό το αιθέριο έλαιο του φυτού. Πιείτε 3-4 φλιτζάνια από αυτό το «τσάι» μέσα στη μέρα, και θα διαπιστώσετε ότι η κακοσμία θα καταπολεμηθεί (η κακοσμία είναι σύμπτωμα που οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς λόγους, όπως στοματικά, οδοντιατρικά, αναπνευστικά ή γαστρεντερικά προβλήματα. Μέχρι να βρείτε την οριστική λύση, δοκιμάστε την παραπάνω συνταγή).

Για την κυτταρίτιδα

Βράζεις λίγο νερό σε ένα μπρίκι και μετά ρίχνεις μέσα μερικά φυλλαράκια λουίζας χωρίς να συνεχίσεις το βράσιμο. Το αφήνεις για 3-5 λεπτά ώστε να βγάλει το βότανο τις ωφέλιμες ουσίες του. Στραγγίζεις το ρόφημα από τα φύλλα και είναι έτοιμο.

Ενδιαφέροντα
Λουίζα-Η Λουίζα είναι από τα πιο φημισμένα φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο για την συμβολή της στο αδυνάτισμα, τη λιποδιάλυση, την καταπολέμηση της κατακράτησης υγρών και ως εκ τούτου στη μείωση της κυτταρίτιδας.

-Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, το βότανο λουίζα, σε συνδυασμό με τα ω-3 λιπαρά οξέα, ενισχύει τη μνήμη και χαρίζει πνευματική διαύγεια.

-Μελέτη του ομογενή επιστήμονα Τομ Καραγιάννη, διευθυντή του Τμήματος Μοριακής και Γονιδιακής Έρευνας του Ινστιτούτου Baker της Μελβούρνης έδειξε ότι η υδροξυτυροσόλη, συστατικό της λουίζας, καταστρέφει τα καρκινικά ερυθρολευχαιμικά κύτταρα Κ562 αλλά όχι τα μονοπυρηνικά κύτταρα του περιφερικού αίματος και εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό τους. Παράλληλα τονίζει ότι η αντικαρκινική επίδραση της υδροξυτυροσόλης είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί λόγω του μεγάλου αριθμού των αποδείξεων που υπάρχουν.
προφυλάξεις

-Καλό είναι να αποφεύγουν τη λουίζα, άνθρωποι υποτασικοί, διότι είναι διουρητική και ρίχνει την πίεση.

-Να αποφεύγεται η κατανάλωσή της κατά την εγκυμοσύνη και κατά το θηλασμό.

-Να αποφεύγεται από όσους πάσχουν από παθήσεις των νεφρών, καθώς η λουίζα μπορεί να ερεθίσει τα νεφρά.

Υγεία

Ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται τη βιταμίνη Β12 για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, την ανάπτυξη των νεύρων, τη δημιουργία του DNA και όχι μόνο.

Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες βιταμίνες, τη Β12 δεν μπορεί να τη συνθέσει ο οργανισμός από μόνος του, επομένως πρέπει να τη λαμβάνουμε μέσω της διατροφής μας ή με τη βοήθεια συμπληρωμάτων.

Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 είναι αρκετά συχνή, καθώς πολλοί άνθρωποι δεν καλύπτουν τις ημερήσιες ανάγκες τους, που για έναν υγιή ενήλικα είναι τα 2,4 μικρογραμμάρια, ή δεν την απορροφούν επαρκώς από τις τροφές.

Ποια τα συχνότερα αίτια της έλλειψης
Η βιταμίνη Β12 δεν υπάρχει στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης, επομένως η έλλειψη είναι συνηθέστερη στα άτομα που ακολουθούν αυστηρά χορτοφαγική διατροφή. Η Β12 βρίσκεται μόνο στο κόκκινο κρέας, στα αυγά, στα πουλερικά, στα γαλακτοκομικά και σε άλλα ζωικά προϊόντα. Ο μόνος τρόπος να λάβει ένας χορτοφάγος επαρκή ποσότητα βιταμίνης Β12 είναι να καταναλώνει προϊόντα (π.χ. δημητριακά, ψωμί) ενισχυμένα με τη βιταμίνη ή να λαμβάνει συμπλήρωμα διατροφής.

Επίσης, τα άτομα που έχουν υποβληθεί σε βαριατρική χειρουργική επέμβαση παρουσιάζουν συχνά έλλειψη Β12, καθώς ορισμένες επεμβάσεις επηρεάζουν την ικανότητα του οργανισμού να αντλεί τη βιταμίνη από τις τροφές.

Παθήσεις που εμποδίζουν την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, όπως η κοιλιοκάκη και η νόσος του Crohn συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο έλλειψης της βιταμίνης Β12.

Τέλος, η προχωρημένη ηλικία είναι ένας ακόμη παράγοντας που μπορεί να συμβάλει στην έλλειψη της Β12, λόγω της μειωμένης ικανότητας του οργανισμού να την απορροφά στο στομάχι.

Ποια τα συμπτώματα της έλλειψης
Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 μπορεί να αργήσει να εκδηλωθεί. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως με πολύ ήπια ένταση αρχικά και σταδιακά επιδεινώνονται. Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα της έλλειψης Β12 είναι τα εξής:

1. μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα άκρα (χέρια, πόδια, δάχτυλα)

2. δυσκολία στο περπάτημα (τρέκλισμα, απώλεια ισορροπίας)

3. αναιμία

4. πρησμένη γλώσσα

5. ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος και του λευκού των ματιών)

6. γνωστικές δυσκολίες (αποδυνάμωση της μνήμης, έλλειψη συγκέντρωσης)

7. κόπωση και αίσθημα αδυναμίας

Να σημειωθεί ότι σε σοβαρές περιπτώσεις έλλειψης μπορεί να εκδηλωθεί κατάθλιψη ή και παράνοια (ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις), ακράτεια ούρων και/ή απώλεια γεύσης ή όσφρησης.

Για τη διάγνωση της έλλειψης της Β12 απαιτείται αιματολογική εξέταση.

Πηγή: Harvard Health Publications

Υγεία

Η γ-γλουταμυλ-τρανσπεπτιδάση (γ-GT) είναι ένα ένζυμο που καταλύει τη μεταφορά μιας ομάδας γ-γλουταμυλίου από ένα γ-γλουταμυλοπεπτίδιο σε ένα άλλο πεπτίδιο ή αμινοξύ ή στο νερό. Το ένζυμο είναι ευαίσθητος αλλά όχι ειδικός δείκτης διαταραχών στο ήπαρ και την χολή.

Στην διάγνωση αυτών είναι περισσότερο ευαίσθητη από την ALP ή την νουκλεοτιδάση. Ιδιαίτερα αυξημένες τιμές γ-GT στο ήπαρ παρατηρούνται σε τοξικές βλάβες του ήπατος όπως στην αλκοολική κίρρωση (αλκοολισμός).

Η γ-GT εντοπίζεται κυρίως στους νεφρούς, στο ήπαρ και στο σπλήνα. Αποτελεί την πιο ευαίσθητη εξέταση για την ανίχνευση του αποφρακτικού ίκτερου, της χολαγγειίτιδας και της χολοκυστίτιδος.

Το γεγονός ότι τα επίπεδα της γ-GT είναι φυσιολογικά στα παιδιά και στις έγκυες γυναίκες σε αντίθεση με τα αυξημένα επίπεδα της LDh και αλκαλικής φωσφατάσης επιτρέπει τη χρησιμοποίησή της στη διαφορική διάγνωση ηπατοχολικών παθήσεων στις δύο αυτές ομάδες.

Χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση χρόνιων αλκοολικών οι οποίοι βρίσκονται υπό θεραπεία. Χρησιμοποιείται ακόμη ως καρκινικός δείκτης, επειδή τα επίπεδά της αντανακλούν την υποτροπή ή την ύφεση της νόσου.

Τα επίπεδα της γ-GT είναι φυσιολογικά στο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αυξήσεις μπορεί να παρατηρηθούν μετά την τέταρτη ημέρα και αποδίδονται σε δευτεροπαθή ηπατική βλάβη από καρδιακή ανεπάρκεια.

Το αυξημένο βάρος και τα φάρμακα αυξάνουν την γGT.

Αυξημένες τιμές παρατηρούνται σε:
· Κίρρωση ήπατος
· Πρωτοπαθή χολική κίρρωση
· Αποφρακτικό ίκτερο
· Χολόσταση
· Χολική ατρησία
· Ηπατίτιδα
· Ηπατικές μεταστάσεις
· Καρκίνος του ήπατος
· Αλκοολικοί
· Παγκρεατίτιδα
· Καρκίνος του παγκρέατος
· Καρκίνος του προστάτη
· Λοιμώδης μονοπυρήνωση
· Μυοτονική δυστροφία
· Νόσος του Crohn
· Υπερθυρεοειδισμός
· Υπερλιπιδαιμίες
· Σοβαρές παχυσαρκίες

Μειωμένες τιμές παρατηρούνται σε:
· Υποθυρεοειδισμός

Όρια αναφοράς: γ-GT:

Hλικία
Άνδρες
Γυναίκες

< 6 μηνών
12 - 122 IU/lt
15 - 132 IU/lt

6 – 12 μηνών
≤45 IU/lt
≤44 IU/lt
1 – 12 ετών
≤30 IU/lt
≤28 IU/lt

13 – 18 ετών
≤48 IU/lt
≤32 IU/lt

> 18 ετών
7 - 47 IU/lt
5 - 25 IU/lt


Υγεία

Επιστήμονες στις ΗΠΑ -μεταξύ των οποίων ένας ελληνικής καταγωγής γαστρεντερολόγος- ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο όργανο, άγνωστο έως τώρα, που μάλιστα φαίνεται να παίζει ρόλο σε διάφορες κοινές παθήσεις όπως ο καρκίνος.

Το όργανο απαρτίζεται από ένα δίκτυο καναλιών μεταφοράς υγρών μέσα στο σώμα, το οποίο, μεταξύ άλλων, πιθανώς χρησιμοποιούν και τα καρκινικά κύτταρα για την εξάπλωσή τους. Για «μια λεωφόρο μετακινούμενου υγρού» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν την ανακάλυψη τυχαία στη διάρκεια γαστρεντερολογικών ενδοσκοπήσεων ρουτίνας.

Η περαιτέρω μικροσκοπική ανάλυση έφερε στο φως ένα είδος ρευστού, το οποίο μετακινείται μέσω καναλιών που υπάρχουν παντού στο σώμα. Κάθε ιστός του σώματος περιβάλλεται από ένα δίκτυο τέτοιων καναλιών, τα οποία από κοινού φαίνεται να απαρτίζουν ένα όργανο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παθολογίας Νιλ Θάιζε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και τον Πέτρο Μπενιά της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά και του Ιατρικού Κέντρου Mount Sinai Beth Israel της Ν. Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports», σύμφωνα με το «New Scientist» και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», εκτιμούν ότι το νέο όργανο περιέχει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού όγκου των υγρών του ανθρωπίνου σώματος.

«Η ανακάλυψη μπορεί να επιφέρει δραματικές προόδους στην ιατρική», δήλωσε ο Θάιζε και τόνισε ότι το υγρό του οργάνου «είναι δυνατό να αποτελέσει ένα ισχυρό διαγνωστικό εργαλείο». Επίσης ίσως ανοίξουν νέοι δρόμοι στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών.

Το δίκτυο των καναλιών, το οποίο εκχέεται στο λεμφικό σύστημα, βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και ανάμεσα στους μυς, διατρέχει την πεπτική οδό, τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα, ενώ περιβάλλει τις αρτηρίες και τις φλέβες. Πιθανώς, κατά τους επιστήμονες, λειτουργεί ως «αμορτισέρ», εμποδίζοντας τη ρήξη των ιστών των οργάνων, των μυών και των αγγείων μετά από κάποιο σοκ, όπως γράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι επιστήμονες του έδωσαν την ονομασία «interstitium» (κάτι σαν «διαμέσιο»). Γιατί όμως έως τώρα ένα τόσο εκτεταμένο όργανο είχε περάσει απαρατήρητο; Επειδή κατά τις συνήθεις διαδικασίες απεικόνισης και επεξεργασίας των ιστών τα κανάλια του εν λόγω οργάνου «στραγγίζουν», ενώ και οι ίνες του κολλαγόνου που βοηθούν το δίκτυο να αποκτήσει στέρεη δομή, καταρρέουν και αυτές. Έτσι, τα κανάλια φαίνονται σαν το σκληρό τοίχωμα των πυκνών ιστών και όχι ως κανάλια γεμάτα υγρό. Η ανακάλυψή του οργάνου έγινε με τη βοήθεια ενός συνεστιακού ενδομικροσκοπίου λέιζερ, το οποίο «βλέπει» τους ζωντανούς ιστούς.

Εκτός όμως από το να περιβάλλουν και πιθανώς να προστατεύουν τους ιστούς, τα κανάλια του οργάνου φαίνεται να διευκολύνουν και τις μεταστάσεις του καρκίνου. Τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να εισχωρήσουν σε αυτά τα κανάλια και έτσι άμεσα να βρεθούν μέσα στο λεμφικό σύστημα.

«Από τη στιγμή που θα βρεθούν εκεί, είναι σαν να κάνουν νεροτσουλήθρα. Έχουμε βρει ένα νέο παράθυρο στο μηχανισμό εξάπλωσης των όγκων», δήλωσε ο δρ Θάιζε.

Ήδη οι επιστήμονες μελετούν κατά πόσο η ανάλυση του υγρού μέσα στο νέο όργανο μπορεί να επιτρέψει την πιο έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Επίσης θεωρούν πιθανό ότι το όργανο εμπλέκεται σε άλλα προβλήματα υγείας, όπως τα οιδήματα, οι ηπατοπάθειες και οι φλεγμονώδεις διαταραχές.

newsbeast.gr

Υγεία

Πιο γρήγορα γερνάνε οι γυναίκες που κάνουν παιδιά σύμφωνα με μια μελέτη
Η μητρότητα μεγαλώνει τις γυναίκες πιο γρήγορα από ότι το κάπνισμα ή η παχυσαρκία.

Η εγκυμοσύνη είναι μια πολλή όμορφη περίοδος της γυναίκας, όμως έχει και τις δύσκολες στιγμές. Όταν η γυναίκα είναι έγκυος έχει να αντιμετωπίσει τις λιγούρες, την αύξηση βάρους και τις ναυτίες. Ενώ μετά τον τοκετό έρχεται αντιμέτωπη, με την απώλεια μαλλιών και κυρίως με την έλλειψη ύπνου κάτι που σίγουρα δεν ευνοεί τη επιδερμίδα της και γενικά την εμφάνισή της.

Τι θα σκεφτόσασταν λοιπόν αν σας λέγαμε ότι μια νέα μελέτη διαπίστωσε πως η μητρότητα μεγαλώνει τις γυναίκες πιο γρήγορα από ό,τι η παχυσαρκία και το κάπνισμα; Κι όμως μια μερικανική μελέτη, που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο στο περιοδικό Human Reproduction εξέτασε το μήκος των τελομερών περίπου 2.000 γυναικών ηλικίας 20 έως 44 ετών. Τα τελομερή είναι καλύμματα στην άκρη κάθε κλώνου DNA, που προστατεύουν τα χρωμοσώματα από τις αλλοιώσεις. Τα τελομερή μικρότερου μήκους έχουν συνδεθεί με τη θνησιμότητα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που είχαν γεννήσει είχαν τελομερή κατά 4,2% μικρότερα από τις γυναίκες που δεν είχαν παιδιά. Αυτό σημαίνει ότι όσες γίνανε μαμάδες είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να φαίνονται και πιο γερασμένες. Μάλιστα ο αντίκτυπος της ύπαρξης παιδιών ήταν μεγαλύτερος από αυτόν του καπνίσματος ή της παχυσαρκίας, σημειώνουν οι ερευνητές.

Τι συμβουλεύουν οι ερευνητές; Αυτό που επισημαίνουν είναι ότι δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουν οι γυναίκες τα σχέδια τους να αποκτήσουν παιδιά. Και συνεχίζουν επισημαίνοντας ότι τα μικρότερα τελομερή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η γυναίκα που έχει γεννήσει θα έχει πιο γκρίζα μαλλιά και περισσότερες ρυτίδες σε σχέση με εκείνη που δεν έχει αποκτήσει παιδιά. Είναι γνωστό ότι το μήκος των τελομερών μας γερνάει σε κυτταρικό επίπεδο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα φανεί και εξωτερικά.

Τέλος οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα στοιχεία που εξέτασαν δεν περιλάμβαναν πληροφορίες για κοινωνικούς παράγοντες, όπως το άγχος, η κατάσταση γονιμότητας και αυτός είναι ο λόγος ότι χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin