Οκτωβρίου 15, 2018

Υγεία

Το καλοκαίρι μπορεί να περιλαμβάνει κολύμπι, ηλιοθεραπεία, χαλάρωση και υπέροχες βραδιές, αλλά μπορεί να κρύβει κι ένα σωρό ταλαιπωρίες για τις γυναίκες, που ίσως τους χαλάσουν τη διάθεση και τη γαλήνη των διακοπών.

Μια από αυτές τις… απρόσκλητες ταλαιπωρίες είναι και οι συχνές κολπίτιδες με τα «θορυβώδη» ή τα «σιωπηλά» συμπτώματα. Η ανάγκη αντιμετώπισής τους είναι κάτι περισσότερο από επιτακτική, γιατί παρόλο που θεωρούνται «εύκολες» στη θεραπευτική αντιμετώπιση, εντούτοις αν δεν προσεχθούν μπορεί να εξελιχθούν σε σαλπιγγίτιδα ή να δημιουργήσουν συνθήκες υπογονιμότητας.

Τι είναι η κολπίτιδα

Είναι η φλεγμονή του κόλπου, μια κατάσταση αρκετά συχνή που θεραπεύεται εύκολα στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά καλό είναι η γυναίκα να εφαρμόζει μια σωστή υγιεινή του κόλπου αν θέλει να αποφύγει τα δυσάρεστα επακόλουθα αυτής της συχνής ενόχλησης.
Χρειάζεται προσοχή γιατί κάποια από τα συμπτώματα που συναντώνται στην κολπίτιδα μπορεί και να οφείλονται σε κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, πράγμα που αποτελεί σαφώς σοβαρότερο γεγονός και απαιτεί ειδικότερη ιατρική φροντίδα. Να σημειωθεί ότι τόσο η κολπίτιδα όσο και κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα ενδεχομένως να είναι χωρίς συμπτώματα και επομένως να μην ανησυχήσουν τόσο έκδηλα τη γυναίκα.

Πού οφείλεται

Η κολπίτιδα οφείλεται σε κάποιο μικρόβιο ή μικρόβια που υπάρχουν φυσιολογικά στον κόλπο της γυναίκας χωρίς να προκαλούν προβλήματα. Ενδεχόμενα όμως να διαταραχθεί η ισορροπία που υπάρχει μεταξύ τους και κάποιο από αυτά να υπέρ αναπτυχθεί σε βάρος των υπολοίπων και να οδηγήσει σε κολπίτιδα. Βασικός ρυθμιστής της κατάστασης είναι το pH, καθώς και η προσφορά γλυκογόνου και γλυκόζης που χρησιμοποιούνται ως θρεπτικά υλικά των μικροβίων.

Το όξινο pH του κόλπου, για παράδειγμα, οφείλεται στο γαλακτικό οξύ, η παρουσία του οποίου εξαρτάται κυρίως από τη δράση των γαλακτοβακίλλων. Αν διαταραχθεί το pH, τότε το κολπικό περιβάλλον γίνεται ευνοϊκό για την ανάπτυξη κάποιων μικροβίων και δυσμενές για άλλα.

Μεταδίδεται η κολπίτιδα;

Μια κολπική φλεγμονή μικροβιακής αιτιολογίας μπορεί να μεταδοθεί σεξουαλικά, αλλά και με άλλους τρόπους. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως αποτέλεσμα διαφόρων καταστάσεων. Έτσι, για παράδειγμα, η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη κολπικής μυκητίασης, επειδή τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική ισορροπία των μικροβίων στον κόλπο. Η μυκητίαση μπορεί να μεταδοθεί στον ερωτικό σύντροφο, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικός αλλά μπορεί να «μολύνει» και πάλι τη σύντροφό του, η οποία στο μεταξύ έχει θεραπευτεί. Για τους λόγους αυτούς, ο γιατρός, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να συστήσει προληπτικά μέτρα (π.χ. χρήση προφυλακτικού) και θεραπεία και στους δύο συντρόφους.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Από τη λήψη του ιστορικού που αφορά τα χαρακτηριστικά των κολπικών εκκρίσεων, από τα λοιπά συμπτώματα και την κλινική εξέταση, είναι εύκολη η διάγνωση. Απλές μέθοδοι στο γυναικολογικό ιατρείο ή εργαστηριακές εξετάσεις (π.χ. καλλιέργεια κολπικών υγρών) μπορεί να χρειαστούν, ώστε με βεβαιότητα να καθοριστεί ο υπεύθυνος μικροοργανισμός και, βεβαίως, η ενδεδειγμένη θεραπεία.

Κατηγορίες κολπίτιδας

Υπάρχουν διάφορα είδη κολπίτιδας, ανάλογα με τον υπεύθυνο μικροοργανισμό που την προκάλεσε, όπως η τριχομοναδική κολπίτιδα, η μυκητιασική κολπίτιδα και η βακτηριδιακή κολπίτιδα, η οποία θεωρείται σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και συχνά συνυπάρχει με τις άλλες δύο μορφές της.

Φαρμακευτική θεραπεία

Η τριχομοναδική κολπίτιδα θεραπεύεται με φάρμακα δραστικά έναντι των τριχομονάδων και κυρίως, με βάση τη μετρονιδαζόλη. Η θεραπεία απευθύνεται συνήθως και στους δύο σεξουαλικούς συντρόφους, εφόσον βεβαίως αυτό είναι εφικτό. Οι μυκητιασικές κολπίτιδες θεραπεύονται με φάρμακα χορηγούμενα τοπικά (κολπικές κρέμες και κολπικά υπόθετα) ή από το στόμα. Η από του στόματος θεραπεία θεωρείται, γενικά, προτιμότερη μια και το φάρμακο φτάνει, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, σε ιστούς που δεν φτάνουν τα τοπικώς χορηγούμενα. Για τη βακτηριδιακή κολπίτιδα υπάρχει επίσης τοπική θεραπεία, αλλά συνήθως χρησιμοποιούνται από του στόματος αντιβιοτικά και άλλα φάρμακα.

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία

1. Ο καθημερινός καθαρισμός της περιοχής με ένα ειδικό προϊόν και άφθονο νερό είναι βασικής σημασίας για την υγιεινή του κόλπου.

2. Φυσιολογικά το εσωτερικό του κόλπου αυτοκαθαρίζεται. Δεν χρειάζονται ισχυρά αντισηπτικά και κολπικές εσωτερικές πλύσεις, χωρίς ιατρικό λόγο. Αυτό μπορεί να διαταράξει τη μικροβιακή ισορροπία του κόλπου και να προκαλέσει κολπίτιδα.

3. Τα βακτήρια και οι μύκητες αναπτύσσονται ταχύτερα σε ζεστό και υγρό περιβάλλον. Να προτιμώνται βαμβακερά και όχι συνθετικά εσώρουχα. Καλό είναι να αποφεύγεται η συχνή χρήση στενών παντελονιών.

4. Να περιοριστεί η χρήση του ταμπόν που σημειωτέον δεν πρέπει να υποκαθιστά τη σερβιέτα και να μη χρησιμοποιείται περισσότερο από οκτώ ώρες.. Η χρήση του ας είναι επιλεκτική, π.χ. στο κολύμπι.

5. Ποτέ χρήση ξαπλώστρας στην παραλία χωρίς πετσέτα. Το ίδιο και για την ηλιοθεραπεία στην άμμο.

6. Το βρεγμένο μαγιό μπορεί να κρύβει… μικρόβια. Μετά το κολύμπι πρέπει να αντικαθίσταται με στεγνό.

Η πρόληψη συνεπώς αποτελεί την καλύτερη ασπίδα προστασίας για να απολαύσει κάθε γυναίκα το καλοκαίρι και τις χαρές του ήλιου και της θάλασσας.

govastileto.gr

Υγεία

Η γυναικεία θνησιμότητα από καρκίνο των πνευμόνων προβλέπεται ότι θα αυξηθεί διεθνώς από 11,2 (θάνατοι ανά 100.000 ανθρωπο-έτη) το 2015 σε 16 το 2030, με την μεγαλύτερη αύξηση να αναμένεται στην Ευρώπη
Η θνησιμότητα από καρκίνο των πνευμόνων μεταξύ των γυναικών προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 43% μεταξύ 2015-2030 διεθνώς, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη. Αντίθετα, η θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 9% την ίδια περίοδο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Χοσέ Μαρτίνεζ-Σάντσεζ του Τμήματος Δημόσιας Υγείας, Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Καταλονίας στη Βαρκελώνη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό για θέματα καρκίνου "Cancer Research", ανέλυσαν στοιχεία για 52 χώρες.

«Ενώ έχουμε κάνει μεγάλες προόδους για τη μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού παγκοσμίως, η θνησιμότητα από καρκίνο των πνευμόνων μεταξύ των γυναικών εμφανίζει ανοδική τάση παγκοσμίως. Αν δεν εφαρμόσουμε μέτρα για τον περιορισμό του καπνίσματος, η θνησιμότητα αυτή θα συνεχίσει να αυξάνεται σε όλο τον κόσμο», προειδοποίησε ο Μαρτίνεζ-Σάντσεζ.

Η γυναικεία θνησιμότητα από καρκίνο των πνευμόνων προβλέπεται ότι θα αυξηθεί διεθνώς από 11,2 (θάνατοι ανά 100.000 ανθρωπο-έτη) το 2015 σε 16 το 2030, με την μεγαλύτερη αύξηση να αναμένεται στην Ευρώπη.

Από την άλλη, η γυναικεία θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού αναμένεται να μειωθεί από 16,1 το 2015 σε 14,7 το 2030. Η μεγαλύτερη θνησιμότητα θα υπάρχει πάλι στην Ευρώπη, αλλά με πτωτική τάση και στη «γηραιά» ήπειρο.

Οι χώρες υψηλού εισοδήματος εκτιμάται ότι το 2030 θα έχουν την μεγαλύτερη θνησιμότητα τόσο όσον αφορά τον καρκίνο των πνευμόνων, όσο και του μαστού, σε σχέση με τις χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία

Τα δίκτυα αυτά ήταν διαφορετικά μεταξύ τους σε μέγεθος και μορφή και απαρτίζονταν από πρωτεΐνες ιστών και οργάνων
Μαίρη Μπιμπή

Διεθνής ομάδα ερευνητές κάνοντας μια πρωτοποριακή ανάλυση αίματος ανακάλυψε πολλαπλά δίκτυα πρωτεϊνών που εμπλέκονται στη γήρανση.

Σε άρθρο στο Science οι ειδικοί από την Ισλανδία και τις ΗΠΑ περιγράφουν τα ευρήματά τους.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι όταν ηλικιωμένα ποντίκια «συνδέθηκαν» αιματολογικά με νεότερα τρωκτικά, τα πρώτα είχαν βελτιώσεις ως προς την οργανική επιδείνωση λόγω γήρανσης.

Αυτό έκανε τους επιστήμονες να υποψιαστούν ότι η γήρανση μπορεί να προκαλείται από κάτι που υπάρχει στο αίμα. Έτσι η διεθνής επιστημονική ομάδα αναζήτησε πρωτεΐνες στο κυκλοφορικό σύστημα.

Οι ερευνητές μελέτησαν δείγματα αίματος που είχαν ληφθεί από 5.547 άτομα που ζούσαν στην Ισλανδία, όλα άνω των 65 ετών, που είχαν συμμετάσχει στη μελέτη Age, Gene/Environment Susceptibility.

Οι εθελοντές είχαν επίσης επιλεγεί προσεκτικά ώστε να αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της χώρας.

Το κύριο μέρος της αιματολογικής ανάλυσης αφορούσε στην δημιουργία ενός πάνελ DNA απταμερών (σύντομων αλληλουχιών που προσδένονται στις πρωτεΐνες) και που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώριση πρωτεϊνών, γνωστών και αγνώστων.

Στη συνέχεια οι οροί αίματος των εθελοντών συγκρίθηκαν με τα πάνελ και τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν από ειδικό λογισμικό.

Έτσι εντοπίστηκαν 27 δίκτυα που είχαν συντονισμένη έκφραση. Τα δίκτυα αυτά ήταν διαφορετικά μεταξύ τους σε μέγεθος και μορφή και απαρτίζονταν από πρωτεΐνες ιστών και οργάνων.

Επίσης πολλά από αυτά τα δίκτυα είχαν εκφραστικά πρότυπα που στο παρελθόν έχουν σχετιστεί με παθήσεις σχετικές με τη γήρανση, όπως η καρδιακή νόσος και το μεταβολικό σύνδρομο, ενώ μερικά σχετίστηκαν με τη θνησιμότητα στα χρόνια μετά τη συλλογή των δειγμάτων αίματος από το δείγμα.

Οι ερευνητές λοιπόν έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει νέα πολύτιμα δεδομένα για τον ρόλο του αίματος στη διαδικασία της γήρανσης.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι αναζήτησαν και τα μέσα δια των οποίων τα δίκτυα που ανακάλυψαν ρυθμίζονται και παρατήρησαν ότι περίπου το 60% των εμπλεκόμενων μηχανισμών είναι άγνωστοι.

Υγεία

Για τους περισσότερους ανθρώπους, η αργή κατανάλωση του γεύματος αυξάνει τις ορμόνες εκείνες στο έντερο που ευθύνονται για το αίσθημα κορεσμού. Όταν τρώτε αργά μειώνετε επίσης την συνολική πρόσληψη θερμίδων, ενώ ταυτόχρονα αισθάνεστε χορτασμένοι!

Προκειμένου να τρώτε αργά, χρειάζεται να μασάτε καλά την τροφή σας αρκετές φορές πριν από την καταπιείτε. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε την πρόσληψη θερμίδων και να χάσετε βάρος. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα με προβλήματα βάρους τείνουν να μασούν την τροφή τους λιγότερο από τους ανθρώπους που έχουν κανονικό βάρος.

Άλλα οφέλη που έχετε όταν τρώτε αργά

Απολαμβάνετε περισσότερο το φαγητό
Βελτιώνεται η πέψη
Σας βοηθά να απορροφάτε καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά
Διασφαλίζεται η υγεία των δοντιών
Αισθάνεστε πιο ήρεμοι και ότι έχετε τον έλεγχο
Μειώνεται το άγχος
Ακολουθούν μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε να τρώτε πιο αργά:

Αποφύγετε την υπερβολική πείνα: Είναι δύσκολο να τρώτε αργά όταν είστε πεινασμένοι. Για να αποφύγετε την έντονη πείνα, μπορείτε να έχετε μαζί σας μερικά υγιεινά σνακ

Μασήστε περισσότερο: Μετρήστε πόσες φορές έχετε συνήθως μασάτε μια μπουκιά φαγητού και στη συνέχεια διπλασιάστε τον αριθμό αυτό. Μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο λίγο συνήθως μασάτε.

Αφήστε το πιρούνι κάτω: Τοποθετώντας το πιρούνι σας κάτω θα μπορείτε να τρώτε πιο αργά και να απολαύσετε κάθε μπουκιά.

Τρώτε τροφές που χρειάζονται μάσημα: Συμπεριλάβετε ινώδεις τροφές, που απαιτούν πολύ μάσημα, όπως λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς. Οι ίνες έχει αποδειχτεί ότι βοηθούν στο αδυνάτισμα.

Πίνετε νερό: Βεβαιωθείτε ότι έχετε πίνετε άφθονο νερό ή άλλα μη θερμιδικά ποτά μαζί με τα γεύματα.
Χρησιμοποιήστε ένα χρονόμετρο: Ρυθμίστε το χρονόμετρο στα 20 λεπτά προσπαθήστε να μην ολοκληρώσετε το γεύμα σας πριν χτυπήσει το κουδούνι.

Απενεργοποιήστε τους περισπασμούς: Προσπαθήστε να αποφύγετε τις ηλεκτρονικές οθόνες (τηλεόραση, Η/Υ κλπ), καθώς τρώτε.

Πάρτε βαθιές ανάσες: Αν αρχίσετε να τρώτε πολύ γρήγορα, πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές. Αυτό θα σας βοηθήσει να επικεντρωθείτε εκ νέου και να πάρετε τον χρόνο σας με κάθε μπουκιά.

Να είστε υπομονετικοί: Η αλλαγή απαιτεί χρόνο και χρειάζονται περίπου 66 ημέρες για να γίνει μια νέα συμπεριφορά συνήθεια.

Τελικά, η αλλαγή θα γίνει από μόνη της «φυσικά»

Υγεία

Η ικανότητά σας να κοιμηθείτε ικανοποιητικά, χωρίς διακοπές και να ξυπνάτε νιώθοντας ξεκούραστοι το επομένη το πρωί, εξαρτάται από τα όσα κάνετε τις τελευταίες ώρες πριν πέσετε στο κρεβάτι.

Οι ειδικοί προειδοποιούν άλλωστε ότι για να χορτάσετε ύπνο θα πρέπει να κοιμάστε επτά με εννιά ώρες τη μέρα κατά μέσο όρο.

Αν αντιμετωπίζετε δυσκολίες ύπνου, τότε πιθανότατα θα πρέπει να επικεντρωθείτε σε κάποιες καθημερινές σας συνήθειες που μπορεί να σας επηρεάζουν.

Αυτές οι συμπεριφορές σας μετά τις 9 το βράδυ μπορεί να κρύβουν τις αιτίες του προβλήματός σας σύμφωνα με το huffingtonpost.

1. Τρώτε μεγάλες ποσότητες φαγητού το βράδυ

Η ασυνέπεια όταν πρόκειται για το βραδινό γεύμα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στον ύπνο σας. Δεν υπάρχει πρόβλημα αν τρώτε νωρίς ή αργά το βράδυ, αρκεί να μην είναι πολύ αργά και να παίρνετε το γεύμα σας κάθε βράδυ την ίδια ώρα. Η συνήθεια είναι πολύ σημαντική στον τρόπο που ο οργανισμός σας προετοιμάζεται για ύπνο. Επίσης, αν τρώτε μεγάλο γεύμα, γεμάτο με λιπαρές και πικάντικες ουσίες, τότε είναι σίγουρο ότι η δύσκολη πέψη θα σας κρατήσει ξύπνιους. Προτιμήστε να τρώτε ελαφριά και λίγο το βράδυ, αν αντιμετωπίζετε προβλήματα.

2. Εργάζεστε μέχρι αργά

Όταν γυρνάτε σπίτι από τη δουλειά και ετοιμάζεστε να χαλαρώσετε, το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να ανοίξετε το smartphone σας για να ελέγξετε τα μέιλ σας. Αν είναι πραγματικά τόσο επείγον, θα σας καλέσουν.

3. Πίνετε αρκετό αλκοόλ πριν κοιμηθείτε

Η προσπάθεια σας να χαλαρώσετε από μια αγχωτική ημέρα με ένα ποτηράκι παραπάνω μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα του ύπνου σας. Θυμηθείτε ότι για κάθε αλκοολούχο ποτό πρέπει να πίνετε και ένα ποτήρι νερό και εφόσον το τηρήσετε αυτό, τότε θα σηκώνεστε τη νύχτα για να πάτε στην τουαλέτα. Προσπαθήστε να μην πιείτε αλκοόλ ή πολύ νερό περίπου τρεις ώρες πριν κοιμηθείτε.

4. Πέφτετε στο κρεβάτι γεμάτοι νεύρα

Είναι κλισέ αλλά είναι αλήθεια! Ο θυμός δεν θα σας βοηθήσει να κοιμηθείτε. Η ύπαρξη του ύπνου θυμωμένος δεν προσφέρει πολλά στον τρόπο του ήχου ύπνου, ειδικά αν έχετε τις τάσεις τύπου Α. Οι αγχωτικές σκέψεις σε όλες τις ώρες της ημέρας, αλλά κυρίως το βράδυ δεν αφήνει το σώμα να χαλαρώσει. Είναι συχνά καλύτερο να αντιμετωπίζετε τα πράγματα που σας ενοχλούν και στη συνέχεια να τα λύνετε με το άλλο άτομο. Θα κάνει τις προσωπικές σας σχέσεις πιο δυνατές και το πρωί σας πιο γλυκό.

5. Ξεκινάτε μια ταινία ή μια σειρά ακριβώς πριν κοιμηθείτε

Σίγουρα θα σας έχει τύχει να θέλετε να χαζέψετε κάτι πριν πέσετε για ύπνο. Όχι μόνο βλέπετε μια φωτεινή οθόνη που διαταράσσει την σεροτονίνη στον οργανισμό σας και “απορυθμίζει” το εσωτερικό σας ρολόι, αλλά μια ενδιαφέρουσα ταινία θα σας “πιέσει” να την παρακολουθήσετε μέχρι αργά. Κάπως έτσι τα 30' γίνονται δύο ώρες χωρίς να το καταλάβετε. Όσο πιο νωρίς κλείνετε τις συσκευές, τόσο πιο εύκολα θα κοιμηθείτε.

6. Πίνετε καφέ μετά το δείπνο

Φυσικά έχει υπέροχη γεύση και σας τονώνει μετά από ένα γεύμα αλλά είναι επικίνδυνο. Η καφεΐνη δεν μεταβολίζεται τόσο εύκολα το βράδυ, επηρεάζοντας τον ύπνο. Προτιμήστε ένα τσάι βοτάνων ή νερό.

7. Κολλάτε στο κινητό σας τηλέφωνο

Το «σερφάρισμα» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν κοιμηθείτε, θα σας δυσκολέψει στον ύπνο. Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από τις φωτεινές οθόνες τουλάχιστον μια ώρα πριν πέσετε στο κρεβάτι.

8. Πέφτετε με τα μούτρα στα βιβλία

Μπορεί να μην έχουν φωτεινή οθόνη, αλλά ένα καλό βιβλίο, όπως και μια καλή ταινία, θα διεγείρει το μυαλό σας και θα σας εμποδίσει να χαλαρώσετε για να κοιμηθείτε καλά. Αφήστε στην άκρη τις νουβέλες και τα μυθιστορήματα. Προτιμήστε κάτι πολύ ανάλαφρο, όπως ένα περιοδικό, έτσι ώστε απλά να «ξεχαστείτε», πριν κοιμηθείτε.

Υγεία

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν ένα βασικό λάθος στη χρήση αντηλιακού που μειώνει σημαντικά την προστατευτική του δράση έναντι της επικίνδυνης ηλιακής ακτινοβολίας.

Ερευνητές του King's College του Λονδίνου ανακάλυψαν ότι λαμβάνουμε ούτε τη μισή προστασία από αυτή που μπορεί να προσφέρει ένα αντηλιακό, επειδή το εφαρμόζουμε με λάθος τρόπο.

Οι ερευνητές κατέγραψαν τις βλάβες στο DNA του δέρματος εθελοντών όταν αυτοί μείωσαν το πάχος του στρώματος του αντηλιακού που εφάρμοζαν κάτω από τα 2 mg/cm² δέρματος. Αυτή είναι η ποσότητα αντηλιακού προτείνουν οι παρασκευαστές στους καταναλωτές για σωστή εφαρμογή των προϊόντων τους ώστε να επιτυγχάνεται η προστασία ενάντια στην ηλιακή ακτινοβολία που δίνει το κάθε προϊόν ανάλογα με την κατηγοριοποίηση του δείκτη προστασίας SPF (Sun Protection Factor) που φέρει, π.χ. SPF 15, 30 ή 50.

Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, ένα αντηλιακό με δείκτη προστασίας 50 που εφαρμόζεται σε λεπτό στρώμα προσφέρει, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μόλις 40% της αναμενόμενης προστασίας με βάση τις ενδείξεις του.

Τα αποτελέσματα ώθησαν τους ειδικούς να προτείνουν στους καταναλωτές να χρησιμοποιούν αντηλιακά με πολύ μεγαλύτερο δείκτη προστασίας από αυτόν που νομίζουν πως χρειάζονται, ώστε να εξασφαλίσουν ότι προστατεύονται όσο περισσότερο γίνεται από τις βλάβες που προκαλεί η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.

Οι επιστήμονες χώρισαν 16 εθελοντές με ανοιχτόχρωμο δέρμα σε δύο ομάδες των οκτώ (τρεις γυναίκες και πέντε άνδρες σε κάθε ομάδα). Η μια ομάδα εκτέθηκε για μία μόνο φορά σε υπεριώδη ακτινοβολία ώστε να γίνει προσομοίωση της έκθεσης στον ήλιο για μία ημέρα. Συγχρόνως οι εθελοντές εφάρμοσαν σε περιοχές του δέρματός τους αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας - το πάχος του στρώματος του αντηλιακού που εφαρμοζόταν κυμαινόταν από 0,75 mg/cm² δέρματος ως 1,3 mg/cm² και 2 mg/cm².

Η άλλη ομάδα εκτέθηκε σε ακτινοβολία UV επί πέντε συνεχόμενες ημέρες, ώστε να μιμηθούν οι ειδικοί τις συνθήκες έκθεσης στον ήλιο κατά τη διάρκεια των διακοπών. Η ποσότητα UV ακτινοβολίας στην οποία εκτέθηκαν οι εθελοντές μεταβαλλόταν κατά τη διάρκεια του πειράματος, ώστε να μιμείται τις συνθήκες που επικρατούν σε καλοκαιρινούς προορισμούς όπως η Τενερίφη, η Φλόριδα και η Βραζιλία.

Βιοψίες που διεξήχθησαν σε δείγματα από διαφορετικές περιοχές του δέρματος των εθελοντών έδειξαν ότι στην ομάδα που εκτέθηκε επί αρκετές ημέρες στην υπεριώδη ακτινοβολία εμφανίστηκαν σημαντικές βλάβες του DNA στις περιοχές εκείνες στις οποίες δεν είχε εφαρμοστεί καθόλου αντηλιακό παρ' ότι η δόση ακτινοβολίας UV ήταν πολύ χαμηλή.

Οι βλάβες μειώνονταν ως έναν βαθμό όταν το αντηλιακό είχε εφαρμοστεί σε στρώμα με πάχος 0,75 mg/cm² ενώ μειώνονταν σημαντικά όταν το αντηλιακό είχε εφαρμοστεί σε στρώμα της τάξεως των 2 mg/cm² δέρματος, ακόμη και όταν η δόση υπεριώδους ακτινοβολίας ήταν πολύ υψηλότερη.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης καθηγητή Αντονι Γιανγκ, η εφαρμογή αντηλιακού παρέχει σημαντική προστασία ενάντια στην καρκινογόνο επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο εφαρμόζεται το αντηλιακό παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο αποτελεσματικό είναι.

«Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εφαρμόζουν τα αντηλιακά προϊόντα όπως ορίζουν οι οδηγίες τους, θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιούν αντηλιακό με πολύ μεγαλύτερο δείκτη προστασίας SPF από αυτόν που νομίζουν ότι χρειάζονται» σημειώνει.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Acta Dermato-Venereology».

 onmed.gr

Υγεία

Το τι τρώμε και το πόσο τρώμε είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την υγεία μας και ειδικότερα τις πιθανότητες ανάπτυξης ορισμένων από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου.

Μια κακής ποιότητας διατροφή, πλούσια σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες, κόκκινο κρέας και ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου και το ίδιο ισχύει και για μια διατροφή με πολλές θερμίδες που συμβάλλει στην παχυσαρκία.

Σημασία έχει όμως και το πότε τρώμε τα γεύματα της ημέρας, όπως αποκαλύπτει μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση International Journal of Cancer.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ώρα του βραδινού παίζει ρόλο-κλειδί σε δύο από τους συχνότερους καρκίνους που προσβάλλουν τους άντρες και τις γυναίκες, τον καρκίνο του προστάτη και του μαστού αντίστοιχα.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal) ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν συνολικά 1.493 άντρες (εκ των οποίων 621 είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη) και 2.526 γυναίκες (εκ των οποίων 1.205 είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού). Οι συμμετέχοντες έδωσαν προσωπικές συνεντεύξεις κατά τις οποίες ερωτήθηκαν για τις διατροφικές τους συνήθειες, τις συνήθειες του ύπνου τους αλλά και τα μέτρα που τυχόν λαμβάνουν για την πρόληψη του καρκίνου.

Εστιάζοντας στη διατροφή και συγκεκριμένα στον προγραμματισμό των γευμάτων των συμμετεχόντων οι ερευνητές εντόπισαν ένα ξεκάθαρο μοτίβο που σχετιζόταν με τις δύο συχνές μορφές καρκίνου: Οι συμμετέχοντες που έτρωγαν το βραδινό τους αρκετά νωρίς φάνηκε πως ήταν πιο προστατευμένοι από τον καρκίνο του προστάτη και του μαστού.

Συγκεκριμένα, υπολογίστηκε πως ήταν λιγότερες οι πιθανότητες εκδήλωσης των δύο αυτών μορφών καρκίνου για όσους συμμετέχοντες έτρωγαν το βραδινό τους πριν τις 9 το βράδυ ή τουλάχιστον δύο ώρες πριν πέσουν για ύπνο. Γι’ αυτούς, ο κίνδυνος καρκίνου του προστάτη και του μαστού ήταν μειωμένος περίπου κατά 20%, συγκριτικά με τους συμμετέχοντες που έτρωγαν το βραδινό τους μετά τις 10 το βράδυ ή έπεφταν για ύπνο σχεδόν αμέσως αφού φάνε για βράδυ αντίστοιχα.

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που εξετάζει πώς οι πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου σχετίζονται με τον προγραμματισμό των γευμάτων και τον ύπνο.

Αν τα ευρήματα αυτά επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες μελλοντικά, σχολιάζει ο επικεφαλής συντάκτης της μελέτης, Μανώλης Κογεβίνας, ερευνητής στο ISGlobal, «τότε πιθανότατα θα επηρεάσουν τις συστάσεις που αφορούν την πρόληψη του καρκίνου, καθώς επί του παρόντος σε αυτές δεν λαμβάνεται υπόψη ο προγραμματισμός των γευμάτων». «Μεγαλύτερη θα είναι η επίδραση σε λαούς όπως αυτοί της Νότιας Ευρώπης, καθώς τείνουν να τρώνε το βραδινό τους πιο αργά» προσθέτει ο ερευνητής.

Όσο για τους βαθύτερους μηχανισμούς που εξηγούν τα ευρήματα, πιθανότατα αφορούν το πώς ο ύπνος επηρεάζει τον μεταβολισμό των τροφών. Παρόμοιες μελέτες σε πειραματόζωα έχουν υποδείξει πως ο προγραμματισμός των γευμάτων έχει ισχυρή επίδραση στον μεταβολισμό και την υγεία.

 onmed.gr

Υγεία

Ο πυρετός, η ναυτία, τα ρίγη, η διάρροια και οι γενικευμένοι πόνοι που συνοδεύουν τη γαστρεντερίτιδα είναι συμπτώματα εξαιρετικά ενοχλητικά.

Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές για να καταπραΰνετε ταχύτερα τις ενοχλήσεις.

1. Ξεκούραση
Για να αποκρούσει ταχύτερα τους παθογόνους εισβολείς, ο οργανισμός μας δεν πρέπει να καταπονείται. Θα πρέπει να κοιμάστε αρκετά και να αποφεύγετε δραστηριότητες που σας κουράζουν. Όσο εσείς χαλαρώνετε, το ανοσοποιητικό σας θα εργάζεται σκληρά για να αντιμετωπίσει τον ιό της γαστρεντερίτιδας.

2. Πολλά υγρά
Πρέπει να φροντίζουμε ώστε ο οργανισμός μας να παραμένει επαρκώς ενυδατωμένος, ιδιαίτερα εάν έχουμε ανεβάσει πυρετό ή κάνουμε συχνά εμετό. Η αφυδάτωση είναι μια συχνή επιπλοκή της γαστρεντερίτιδας. Τα «καθαρά» υγρά, όπως το νερό και οι ζωμοί είναι ό,τι καλύτερο στην περίπτωση αυτή. Οι ενήλικες μπορούν επίσης να καταναλώνουν ισοτονικά ποτά για να αναπληρώσουν τους χαμένους ηλεκτρολύτες. Η τάση προς έμετο δυσκολεύει την κατανάλωση υγρών, οπότε προσπαθήστε να πίνετε μικρές γουλιές ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Αποφύγετε τον καφέ και το τσάι, καθώς αναστατώνουν το στομάχι. Αν έχετε διάρροια, αποφύγετε τους χυμούς.

3. Κατάλληλες τροφές
Τα κρακεράκια, τα δημητριακά, το ψωμί, το ρύζι και οι πατάτες ενδείκνυνται προς κατανάλωση στην περίπτωση γαστρεντερίτιδας. Μην πιέζετε όμως τον εαυτό σας να φάει εάν έχετε έντονη ναυτία. Αποφύγετε γαλακτοκομικά, καυτερά φαγητά και τροφές με πολλά λίπη.

4. Αναλγητικά
Μπορείτε να αντιμετωπίσετε τον πονοκέφαλο και τους μυϊκούς πόνους με ένα παυσίπονο, αρκεί να μην αναστατώνει περισσότερο το στομάχι σας. Προτιμήστε να συνοδεύσετε το παυσίπονο με λίγο φαγητό. Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν στην αντιμετώπιση της γαστρεντερίτιδας, καθώς η λοίμωξη οφείλεται σε ιό.

Υγεία

Γονίδιο καθορίζει τη σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Είναι η πρώτη φορά που το HIP1 συσχετίζεται με τη σοβαρότητα της νόσου και τη διηθητικότητα των αρθρικών ινοβλαστών
Μαίρη Μπιμπή

Ένα νέο γονίδιο που σχετίζεται με τη σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας εντόπισαν ερευνητές της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με σχετικό άρθρο στο επιστημονικό έντυπο Annals of the Rheumatic Diseases.

Η ανακάλυψη αυτή ενδεχομένως να ανοίξει τον δρόμο για νέες θεραπείες αλλά και καλύτερη πρόγνωση της πορείας της νόσου όσων ήδη πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Όπως προκύπτει από σειρά πειραμάτων σε αρθρικά κύτταρα από το εσωτερικό μέρος των αρθρώσεων ανθρώπων και ζώων, το γονίδιο HIP1 πυροδοτεί τη σοβαρότητα της φλεγμονώδους αρθρίτιδας.

Είναι η πρώτη φορά που το HIP1 συσχετίζεται με τη σοβαρότητα της νόσου και την κυτταρική διηθητικότητα.

«Αν και τα τελευταία 20 χρόνια έχουν σημειωθεί μεγάλες πρόοδοι στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, η ύφεση της νόσου παραμένει ανεξήγητη. Τα περισσότερα φάρμακα στοχεύουν στη φλεγμονή αλλά δεν είναι πάντα αυτό αρκετό για να ελεγχθεί η κατάσταση. Στο πλαίσιο της μελέτης μας επικεντρωθήκαμε στην κατανόηση της ρύθμισης της σοβαρότητας της νόσου και της βλάβης στις αρθρώσεις. Έτσι οδηγηθήκαμε στους αρθριτικούς ινοβλάστες, τα κύτταρα εντός των αρθρώσεων», εξηγεί ο Πέρσιο Γκουλκο, καθηγητής Ρευματολογίας και συγγραφέας της μελέτης.

Μέσω γενετικών στρατηγικών που περιλαμβάνουν την χαρτογράφηση των αρθρώσεων και τη συγγενή αναπαραγωγή, όπου συγκεκριμένα τμήματα των χρωμοσωμάτων τρωκτικών με επιρρέπεια στην αρθρίτιδα αντικαταστάθηκαν με τμήματα χρωμοσωμάτων από ανθεκτικά στην αρθρίτιδα στελέχη, οι επιστήμονες εντόπισαν την χρωμοσωμική περιοχή που ελέγχει τη σοβαρότητα της αρθρίτιδας και τη βλάβη στις αρθρώσεις.

Η περιοχή αυτή περιελάμβανε 41 γονίδια τα οποία αναλύθηκαν και έτσι ανακαλύφθηκε ότι μια μετάλλαξη στο HIP1, ένα γονίδιο που ποτέ πριν δεν είχε σχετιστεί με την αρθρίτιδα ή τη φλεγμονή. Στη συνέχεια απεδείχθη ότι διαφορετικές μορφές του HIP1 επηρεάζονται από τη συμπεριφορά των αρθρικών ινοβλαστών, των κυττάρων που βρίσκονται στα τοιχώματα της εσωτερικής επιφάνειας των αρθρώσεων, μειώνοντας ή αυξάνοντας τη διεισδυτικότητα των κυττάρων. Ο αρθρικός ινοβλάστης επιτρέπει την τοπική αποκατάσταση και παραγωγή του υγρού που λιπαίνει τις αρθρώσεις και θρέφει τον χόνδρο της άρθρωσης.

Στα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι αρθρικοί ινοβλάστες αυξάνονται σε αριθμό (υπερπλασία) και γίνονται διηθητικοί, και ο αρθρικός ιστός διεισδύει στα ανοσοκύτταρα, προκαλώντας πόνο και οίδημα στις αρθρώσεις. Αυτή η διηθητική συμπεριφορά είναι γνωστό ότι σχετίζεται με τη βλάβη στις αρθρώσεις των πασχόντων.

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις οι επιστήμονες στη συνέχεια αφαίρεσαν το γονίδιο HIP1 από τους αρθρικούς ινοβλάστες ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αφαίρεση μείωσε σημαντικά την ικανότητα των αρθρικών ινοβλαστών των ασθενών να ανταποκρίνονται στον παράγοντα ανάπτυξης αιμοπεταλίων, έναν ισχυρό επαγωγέα της διεισδυτικότητας των αρθρικών ινωδοβλαστών που εκφράζεται σε αυξημένα επίπεδα στις αρθρώσεις ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αφαίρεση του HIP1 εμπόδισε την ενεργοποίηση του μορίου σηματοδότησης Rac1, το οποίο είναι το «κλειδί για τη διηθητικότητα των αρθρικών ινωδοβλαστών.

Ο Δρ Γκουλκο και οι συνεργάτες του μελέτησαν επίσης ποντίκια με ανεπάρκεια HIP1 και παρατήρησαν ότι τα πειραματόζωα αυτά προστατεύθηκαν και ανέπτυξαν μια πιο ήπια μορφή αρθρίτιδας.

Παλαιότερη μελέτη είχε δείξει ότι η αυξημένη έκφραση του HIP1 σε συγκεκριμένους καρκίνους σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση του καρκίνου του προστάτη.

Ο Δρ Γκουλκο θεωρεί ότι τα ευρήματα αυτά έχουν κάποια σχέση με τη βιολογία του καρκίνου και την κατανόηση της διηθητικότητας και μεταστατικότητας των καρκινικών κυττάρων.

Υγεία

Ιάπωνες ειδικοί υποστηρίζουν ότι η μιτοχονδριακή λειτουργία επηρεάζει τη δραστηριότητα των σεροτονεργικών νευρώνων σε ποντίκια με μεταλλάξεις στο γονίδιο ANT1

Μαίρη Μπιμπή

Μεταλλάξεις στο γονίδιο ΑΝΤ1 μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο διπολικής διαταραχής μέσω μιας περίπλοκης αλληλεπίδρασης σεροτονίνης και μιτοχονδριακής σήμανσης στον εγκέφαλο.

Όπως αναφέρεται σε άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Molecular Psychiatry, ερευνητές του Κέντρο Εγκεφαλικών Επιστημών RIKEN στην Ιαπωνία, τα δύο αυτά μονοπάτια έχουν το καθένα ξεχωριστά εμπλακεί στη διπολική διαταραχή, αλλά η σχέση μεταξύ των επιπέδων της σεροτονίνης και της μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας δεν έχει εδραιωθεί επιστημονικά μέχρι σήμερα.

Οι Ιάπωνες ειδικοί υποστηρίζουν ότι η μιτοχονδριακή λειτουργία επηρεάζει τη δραστηριότητα των σεροτονεργικών νευρώνων σε ποντίκια με μεταλλάξεις στο γονίδιο ANT1.

Τα μιτοχόνδρια διοχετεύουν ενέργεια σε όλα τα κύτταρα του σώματος και η μιτοχονδριακή βλάβη έχει εντοπιστεί στους εγκεφάλους των ασθενών με διπολική διαταραχή, σε μεταθανάτιες αναλύσεις. Σχεδόν το 20% των ασθενών με μιτοχονδριακή νόσο επίσης έχουν διπολική διαταραχή.

Απ’ την άλλη, η τροποποιημένη λειτουργία της σεροτονίνης φαίνεται να εμπλέκεται στη διπολική διαταραχή επειδή τα φάρμακα που στοχεύουν στη σεροτονίνη επιδρούν ενεργά επί της πάθησης.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι η μιτοχονδριακή λειτουργία μπορεί να αλλάξει τη δραστηριότητα των σεροτονεργικών νευρώνων στη διπολική διαταραχή και είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτή η συσχέτιση», εξηγεί ο Τανταφουμι Κατο, επικεφαλής ερευνητής.

Η μελέτη ξεκίνησε από την αναγνώριση των μεταλλάξεων του ΑΝΤ1 σε ασθενείς με διπολική διαταραχή. Ο Δρ Κατο και οι συνεργάτες του στη συνέχεια μελέτησαν ποντίκια που δεν είχαν το γονίδιο τους στον εγκέφαλο. Συγκριτικά με τα μη τροποιποιημένα ποντίκια, σε αυτά τα μιτοχόνδρια δεν μπορούσαν να κρατήσουν το ασβέστιο και είχαν πιο ανοιχτούς πόρους.

Επίσης είχαν χαμηλότερη παρορμητικότητα στα συμπεριφορικά τεστ και σε συνέπεια με αυτό οι εγκέφαλοι τους είχαν αυξημένο κύκλο σεροτονίνης. Αυτή η υπερ-σεροτονεργική φάση είναι πιθανόν αποτέλεσμα μιας σειράς αλλαγών που αρχίζει με την απώλεια του γονιδίου ΑΝΤ1 και τη συντελούμενη δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων.  Στη συνέχεια σε έναν φαύλο κύκλο, η ενισχυμένη σεροτονεργική δραστηριότητα μπορεί να βλάψει περαιτέρω τα μιτοχόνδρια.

Οι ερευνητές παρατήρησαν εξάλλου ότι οι σεροτονεργικοί νευρώνες είχαν εξασθενήσει στην εγκεφαλική περιοχή της ραχιαίας ραφής, η οποία επίσης επηρεάζεται στη νόσο του Πάρκινσον.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin