Ιουνίου 24, 2018

Υγεία

Αν είσαι τύπος της φύσης, θα σου αρέσει σίγουρα το βουνό και η πεζοπορία στο βουνό. Στη χώρα μας είμαστε τυχεροί από αυτήν την άποψη, γιατί έχουμε βουνά παντού. Ακόμη και εντός Αττικής υπάρχουν πολλές πεζοπορικές διαδρομές, όπως στον Υμηττό ή την Πάρνηθα. Φυσικά υπάρχουν και πολύ πιο απαιτητικά βουνά, όπως ο Όλυμπος ή η Γκιώνα. Αν σκέφτεσαι λοιπόν να ξεκινήσεις την πεζοπορία, ή έχεις πάει μερικές φορές και σου άρεσε, σίγουρα θα σε ενδιαφέρει το παρακάτω άρθρο.

Τι φυσική κατάσταση πρέπει να έχω;

Όπως και για κάθε αθλητική δραστηριότητα, για να κάνεις πεζοπορία στο βουνό είναι καλό να έχεις σχετικά καλή φυσική κατάσταση. Ακόμη όμως και αν είσαι άνθρωπος του καναπέ, η πεζοπορία είναι ίσως η καλύτερη δραστηριότητα για να βελτιώσεις τη φυσική σου κατάσταση σταδιακά. Θα ξεκινήσεις από μικρές διαδρομές, με ελάχιστη κλίση, και σιγά σιγά θα δεις ότι μπορείς να περπατήσεις όλο και περισσότερο, και σε πιο απότομες πλαγιές.

Αν έχεις προβλήματα υγείας, και ειδικότερα κάποιο πρόβλημα με τη μέση ή τα γόνατα, συζήτησέ το με το γιατρό σου – αν και οι περισσότεροι γιατροί προτείνουν πάντα το περπάτημα ως ελαφριά μορφή άσκησης, ακόμη και σε άτομα που κάνουν καθιστική ζωή.

Τι ακριβώς είναι πεζοπορία, και ποια η διαφορά hiking και trekking;

Η πεζοπορία είναι, ουσιαστικά, το περπάτημα για μια σχετικά μεγάλη απόσταση. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνότερα για να υποδηλώσει το περπάτημα στη φύση, ή εν πάσει περιπτώσει με κάπως γρήγορο ρυθμό, σε μορφή άσκησης. Αν έχεις πάει στρατό, μπορεί να σου θυμίσει κάποιες ασκήσεις που έκανες. Κατά την πεζοπορία, χρησιμοποιείται ο όρος υψομετρική διαφορά, που υποδηλώνει τη διαφορά στο υψόμετρο από το σημείο που ξεκινάς ως το ψηλότερο σημείο που θα φτάσεις.

Σε ξενόγλωσσα sites, μπορεί να έχεις δει τους όρους hiking και trekking, οι οποίοι στη γλώσσα μας αποδίδονται συχνά και οι δύο με τον όρο «πεζοπορία». Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά.

Ο όρος «hiking» αναφέρεται σε πεζοπορία εκεί που υπάρχουν είτε δρόμοι, είτε ξεκάθαρα μονοπάτια, και σε αποστάσεις που μπορούν να καλυφθούν σε μερικές ώρες. Συνήθως η πεζοπορία τύπου hiking γίνεται σε ομαλό έδαφος, χωρίς μεγάλες υψομετρικές διαφορές, κι έτσι είναι προσιτή στον περισσότερο κόσμο. Αυτό θα το δεις να αναφέρεται συχνά και ως «απλή πεζοπορία».

Το «trekking» αντίθετα, υπονοεί αυξημένη σωματική δραστηριότητα γιατί οι διαδρομές που θα ακολουθήσεις δεν είναι τόσο ξεκάθαρες και έχουν μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Είναι πιθανό να χρειαστείς πεζοπορικούς χάρτες και πυξίδα, καθώς επίσης και να σκαρφαλώσεις σε μέρη που δεν υπάρχουν μονοπάτια. Απαιτεί σχετικά καλή φυσική κατάσταση και αντοχή, και ενδέχεται να σε επηρεάσει ακόμη και ψυχολογικά αν η διαδρομή είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Προφανώς αν είσαι αρχάριος δεν είναι η ιδανική δραστηριότητα, αλλά σιγά – σιγά θα χτίσεις την αντοχή και τη μυική δύναμη που χρειάζεται και θα μπορείς να συμμετέχεις και σε δυσκολότερες πεζοπορίες. Αυτού του τύπου την πεζοπορία θα τη δεις να αναφέρεται και ως «ορεινή πεζοπορία».

Τέλος, υπάρχει και το mountaineering, η ορειβασία ή αλλιώς «ορειβατική πεζοπορία», για το οποίο απαιτείται εμπειρία σε ορεινές πεζοπορίες και καλή φυσική κατάσταση. Αυτό συνήθως γίνεται οργανωμένα από συλλόγους ή ορειβατικές ομάδες.

Τι χρειάζομαι για να ξεκινήσω;

Το απολύτως απαραίτητο εξάρτημα για τις βόλτες σου στο βουνό, είναι ένα ζευγάρι ποιοτικά παπούτσια πεζοπορίας. Δεν σου προτείνουμε με τίποτα αθλητικά παπούτσια, γιατί δεν κρατάνε το πόδι το ίδιο σωστά όπως τα εξειδικευμένα παπούτσια outdoors. Άσε που η χρήση τους στο βουνό θα τα φθείρει πολύ σύντομα.

Το τί θα φορέσεις, είναι επίσης αρκετά σημαντικό ανάλογα με τη διάρκεια της πεζοπορίας αλλά και με την εποχή του χρόνου. Εδώ θα βρεις αρκετές χρήσιμες συμβουλές για να κάνεις τις επιλογές σου για το καλοκαίρι. Όσον αφορά το χειμώνα, η λογική τύπου «layering», δηλαδή με ρούχα που φοριούνται το ένα πάνω από το άλλο, είναι η καλύτερη.

Αν κάνεις πεζοπορία συστηματικά, σκέψου την αγορά ενός ζευγαριού μπατόν. Ακόμη κι αν δεν έχεις κανένα πρόβλημα με τα γόνατα ή τη μέση σου, θα δεις ότι θα σε βοηθήσουν στην ισορροπία, ιδιαίτερα στην κάθοδο. Και όχι, η χρήση μπατόν δεν ενδείκνυται μόνο για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Αν έχεις κάποια παραπάνω κιλά, ή αν η φυσική σου κατάσταση δεν είναι τέλεια, στα προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Τέλος, απαραίτητος εξοπλισμός αν η βόλτα σου κρατήσει μερικές ώρες, είναι ένα σακίδιο ορειβασίας, όπου θα βάλεις τα απαραίτητα για την πεζοπορία σου, τα οποία θα σου παρουσιάσουμε παρακάτω.

Τι να πάρω μαζί μου;

Για μια σύντομη πεζοπορία, για παράδειγμα μια απογευματινή βόλτα στον Υμηττό, σου προτείνουμε να πάρεις μαζί σου ένα μπουκαλάκι νερό, και ένα μικρό σνακ. Αν όμως η βόλτα σου είναι για αρκετές ώρες, σου προτείνουμε να βάλεις στο σακίδιο σου τα εξής:

Νερό
Σνακ – καλές επιλογές για την πεζοπορία είναι τα φρούτα, οι ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα, οι μπάρες δημητριακών, τα βρασμένα αυγά, η σοκολάτα υγείας το χειμώνα
Τα κατάλληλα ρούχα για την εποχή – θυμήσου ότι στο βουνό έχει δροσιά, ανάλογα και με το υψόμετρο και την ώρα της μέρας

Καπέλο, αντιηλιακό και γυαλιά ηλίου
Τα μπατόν σου, αν χρησιμοποιείς
Ένα μίνι φαρμακείο με τα απαραίτητα, όπως βαμβάκι, οξυζενέ, μπεταντίν, χάνζαπλαστ, παυσίπονα
Έναν ελβετικό σουγιά ή άλλο πολυεργαλείο – μπορεί να σου χρειαστεί για κάτι που δε σκέφτηκες, όπως να επιδιορθώσεις τα γυαλιά σου
Ένα φακό, αν τυχόν καθυστερήσεις και σκοτεινιάσει – δεν είναι τόσο απίθανο όσο νομίζεις
Χαρτομάντηλα
Για πιο απαιτητικές και πολυήμερες πεζοπορίες μέσω συλλόγων, ο οδηγός σου θα σου δώσει πιο συγκεκριμένες οδηγίες.

Ωραία όλα αυτά – αλλά εγώ τι θα κερδίσω αν κάνω πεζοπορία;

Σε πρώτη φάση, θα απολαύσεις μερικές ώρες στη φύση και θα χαλαρώσεις – λίγο το’χεις; Επιπλέον, όπως λέγαμε και νωρίτερα, το περπάτημα είναι πολύ καλή άσκηση ανεξαρτήτως της φυσικής σου κατάστασης. Μάλιστα, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι το περπάτημα είναι το νούμερο ένα αντικαταθλιπτικό, αν γίνεται συστηματικά και σε μορφή άσκησης, δηλαδή από 30 λεπτά και πάνω με σταθερό ρυθμό. Παράλληλα γυμνάζεσαι, και δεν αποκλείεται να χάσεις και βάρος αν πηγαίνεις για πεζοπορία συστηματικά. Υπάρχουν και διάφορα άλλα οφέλη για την υγεία, όπως ότι βοηθάει να ρίξεις την πίεση, ή ότι μπορεί να συντελέσει στο να κόψεις επιτέλους το τσιγάρο.

Το σκέφτομαι να δοκιμάσω, αλλά δεν έχω παρέα – τι κάνω;

Με μια απλή αναζήτηση στο facebook και στο internet γενικότερα, θα δεις ότι υπάρχουν άπειρες ομάδες και σύλλογοι που ασχολούνται με πεζοπορία.

Πολλές από αυτές τις ομάδες λειτουργούν εντελώς δωρεάν, οπότε μπορείς εύκολα να κάνεις μια δοκιμή. Άλλες ομάδες διοργανώνουν μονοήμερες ή και πολυήμερες αποδράσεις σε διάφορα μέρη, με χαμηλό γενικά κόστος, οπότε μπορείς να δηλώσεις συμμετοχή σε κάτι τέτοιο.

Το πιο πιθανό είναι ότι θα βρεις νέες παρέες και μια νέα συναρπαστική δραστηριότητα για όλο το χρόνο.

terramare.com.gr

Υγεία

Για πρώτη φορά γερμανοί ερευνητές απέδειξαν ότι μια ορμόνη του στρες που εντοπίζεται στους μυς προάγει την εκδήλωση του διαβήτη. Η διαπίστωση αυτή ενδεχομένως να ανοίξει νέους δρόμους θεραπείας της νόσου αλλά και καλύτερης διαχείρισης της παχυσαρκίας.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής Max Planck στο Μόναχο στο επιστημονικό έντυπο Nature Communications, ανακάλυψαν ότι ο ρόλος της πρωτεΐνης FKBP51, που σχετίζεται με την κατάθλιψη και τις αγχώδεις διαταραχές, επεκτείνεται περισσότερο.

Η FKBP51 εμπλέκεται στην ρύθμιση του συστήματος του στρες και όταν δεν λειτουργεί αυτό σωστά ανακύπτουν ψυχικές διαταραχές.

Οι γερμανοί ερευνητές ανακάλυψαν λοιπόν ότι λειτουργεί και ως μοριακός σύνδεσμος μεταξύ του ρυθμιστικού συστήματος του στρες και των μεταβολικών διαδικασίων του σώματος.

«Η FKBP51 επηρεάζει έναν σηματοδοτικό καταρράκτη στον μυϊκό ιστό, που με την περίσσεια πρόσληψη θερμίδων οδηγεί στην εκδήλωση ανοχής στην γλυκόζη, δηλαδή την χαρακτηριστική ένδειξη του διαβήτη τύπου 2. Μια ανθυγιεινή διατροφή, πλούσια σε λίπη προκαλεί, λοιπόν, στρες στο σώμα. Αν η FKBP51 παράγεται σε αυξημένες ποσότητες στον μυ τελικά οδηγεί σε μειωμένη απορρόφηση τη γλυκόζης, και ως αποτέλεσμα έχουμε την εκδήλωσης διαβήτη και παχυσαρκίας στο σώμα», εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Ματίας Σμιντ.

Αν η FKBP51 μπλοκαριστεί, δεν θα εκδηλωθεί ο διαβήτης, ακόμα και στην περίπτωση της κατανάλωσης πολλών θερμίδων ή στρεσαρίσματος του οργανισμού. Η λιγότερη FKBP51 στον μυϊκό ιστό σημαίνει ότι παράγεται λιγότερη ανοχή στη γλυκόζη και άρα διατηρείται η φυσιολογική λειτουργία του μεταβολισμού.

Η πρωτεΐνη FKBP51 μπορεί να ανασταλεί φαρμακολογικά με ανταγωνιστές που ανέπτυξαν ήδη οι ερευνητές του Ινστιτούτου Max Planck. Συνεργαζόμενοι με επιστήμονες από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Νταρμσταντ και λαμβάνοντας κρατική χρηματοδότηση, ήδη σχεδιάζουν κλινικές μελέτες για τον περαιτέρω έλεγχο των νέων αυτών φαρμακολογικών παραγόντων.

«Οι νέες αυτές εξελίξεις σίγουρα ανοίγουν τον δρόμο για καινοτόμες προσεγγίσεις στην διαχείριση του διαβήτη και άλλων μεταβολικών παθήσεων, όπως η παχυσαρκία», σχολιάζει ο Άλον Τσεν, διευθυντής του γερμαντικού ινστιτούτου.

Μαίρη Μπιμπή

http://health.in.gr

Υγεία

Ζαλάδα όταν ξυπνάτε: Μην το αγνοείτε – Όλες οι πιθανές αιτίες
Από Μιχάλης Θερμόπουλος

Μερικοί άνθρωποι είναι σε θέση να νιώθουν πλήρως αναζωογονημένοι μετά από έναν καλό βραδινό ύπνο, ενώ άλλοι μόλις και μετά βίας σηκώνονται από το κρεβάτι.


Ακόμα και η δεύτερη κατάσταση μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα φυσιολογική, εκτός εάν συνοδεύεται από ζαλάδα, διανοητική ανεπάρκεια και ευερεθιστότητα, ή κατάθλιψη. Πιθανώς το πιο ανησυχητικό είναι όταν ένα άτομο αισθάνεται έντονη ζαλάδα το πρωί μετά το ξύπνημα, δεδομένου ότι αυτό μπορεί να είναι σύμπτωμα διαφόρων πιο σοβαρών ασθενειών.

Ζαλάδα μετά τον ύπνο
Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να αισθάνεστε ζάλη όταν ξυπνάτε ποικίλλουν. Αν και η ζαλάδα μπορεί να είναι ένα κοινό σύμπτωμα από διάφορες υποκείμενες αιτίες, μπορεί να οφείλεται σε:

Ανεπαρκή επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
Χαμηλά ή υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα
Χαμηλή πίεση αίματος ή άλλες διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος
Διαταραχές στο εσωτερικό του αυτιού
Αυτές είναι μερικές μόνο από τις πιθανές αιτίες του να ξυπνήσετε με ζαλάδα μετά τον βραδινό ύπνο, ή ακόμα και μετά από ένα σύντομο υπνάκο το μεσημέρι. Το να σας συμβαίνει αραιά και πού, δεν συντελεί λόγο ανησυχίας. Συμβαίνει σε πολλούς από εμάς κάθε τόσο και υποχωρεί σε λίγα λεπτά. Ωστόσο, αν η ζαλάδα μετά τον ύπνο είναι συχνό και επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, μην το αμελήσετε, ιδίως όταν η ζάλη προκαλεί έλλειψη συντονισμού, κακή ισορροπία και ακόμη και επεισόδια λιποθυμίας.

Η ζαλάδα είναι ένα από αυτά τα γενικευμένα συμπτώματα, που μπορεί να προκύψουν από ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Δεν είναι πάντα εύκολο να απομονωθούν και είναι επίσης πολύ υποκειμενικά. Αυτό που είναι γνωστό, όμως, είναι ότι η ζάλη τείνει να προκύπτει με μία ή περισσότερες από τις φυσιολογικές ανωμαλίες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Μερικές φορές παρουσιάζεται για άγνωστους λόγους, ή εξαιτίας ψυχολογικών αιτιών. Επιπλέον, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ζαλάδα όταν ξυπνάτε μπορεί να προκληθεί από ανεπαρκή ύπνο, χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλκοόλ και άλλων ουσιών.

Ζαλάδα όταν ξυπνάτε: Αίτια
Ένα άτομο που ξυπνά με το αίσθημα ζάλης το πρωί, μετά από έναν καλό βραδινό ύπνο και χωρίς φαρμακευτική αγωγή, θα πρέπει να εξετάσει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες συνθήκες. Αυτές δεν είναι οι μοναδικές ασθένειες, που εκδηλώνονται -μεταξύ άλλων- με ζαλάδα το πρωί, αλλά είναι από τις πιο κοινές αιτίες.

Ανωμαλίες στο επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα
Υπάρχουν αρκετές καταστάσεις όπου τα μη φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορεί να οδηγήσουν σε ζαλάδα όταν ξυπνάτε.

Σακχαρώδης διαβήτης: Για τα άτομα με διαβήτη (τύπου 1 και τύπου 2), το πρωί μπορεί να είναι μια χρονική στιγμή όπου καταγράφονται ανωμαλίες στα επίπεδα γλυκόζης λόγω των φυσικών ορμονικών αλλαγών, καθώς και από κακή γενική διαχείριση του διαβήτη. Το πρώτο είναι γνωστό ως “φαινόμενο Somogyi”, ή “φαινόμενο της αυγής”, όπου οι κυκλικές αλλαγές στα επίπεδα ορμονών (συνήθως μεταξύ 03:00 και 08:00 το πρωί) προκαλεί σημαντική αύξηση στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Υπογλυκαιμία: Η υπογλυκαιμία, ή αλλιώς τα πολύ χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, αναπτύσσεται όταν το σώμα δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα μέσα σε υγιές εύρος. Επειδή κατά τη διάρκεια του ύπνου το άτομο δεν προσλαμβάνει τροφή, πέφτει χαμηλά η γλυκόζη στο αίμα του και αυτό οδηγεί σε ζαλάδα μετά το ξύπνημα. Το πρόβλημα υποχωρεί μετά το πρωινό γεύμα, στις περισσότερες περιπτώσεις, αν και στην περίπτωση της “αντιδραστικής υπογλυκαιμίας” τα συμπτώματα μπορεί να αρχίσουν λίγες ώρες μετά το φαγητό.
Μειωμένο επίπεδο οξυγόνου
Το χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στο αίμα κατά το ξύπνημα μπορεί να συνδέεται με με ανωμαλίες του αίματος καθώς και των αεραγωγών, των πνευμόνων και με καρδιακές παθήσεις.

Αναιμία: Ο πιο κοινός τύπος αναιμίας είναι εκείνος που οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου του αίματος είναι μειωμένη λόγω των χαμηλότερων επιπέδων αιμοσφαιρίνης. Σε συνδυασμό με τη μείωση του ρυθμού της αναπνοής, της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού κατά τη διάρκεια του ύπνου, ένα άτομο με αναιμία μπορεί να ξυπνήσει με αφύσικα χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και αυτό εξηγεί την πρωινή ζαλάδα.
Υπνική άπνοια: Μελέτες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα των ατόμων με αποφρακτική άπνοια ύπνου είναι αισθητά χαμηλότερα το πρωί. Η άπνοια ύπνου είναι μια κατάσταση όπου η αναπνοή σταματά στιγμιαία, καθώς το άτομο κοιμάται. Ο πιο κοινός τύπος, η αποφρακτική άπνοια ύπνου, οφείλεται στην κατάρρευση (χαλάρωση, πτώση) των ιστών του φάρυγγα κατά τη διάρκεια του ύπνου με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται ο αεραγωγός.
Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ): Η ΧΑΠ είναι μια χρόνια αναπνευστική κατάσταση όπου η ροή του αέρα παρεμποδίζεται εξαιτίας στένωσης, ή απόφραξης των αεραγωγών και ανεπαρκούς λειτουργίας των πνευμόνων. Είναι μια ασθένεια που συνδέεται με το μακροχρόνιο κάπνισμα. Οι ασθενείς με ΧΑΠ ξυπνούν το πρωί με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα και αυτό προκαλεί αίσθημα ζάλης.
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Ορισμένες από τις ασθένειες που αναφέρονται παρακάτω μπορεί να επηρεάσουν την πίεση του αίματος, τον καρδιακό ρυθμό και τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα με διάφορους τρόπους. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει πάντοτε πρόβλημα με την καρδιά, ή τα αιμοφόρα αγγεία, αλλά, ως παθήσεις, επηρεάζουν την γενική λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος.

Υπόταση (χαμηλή πίεση αίματος): Αυτό μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους. Μπορεί -μεταξύ άλλων- να συνδέεται με καρδιακή ανεπάρκεια, αναιμία, απώλεια αίματος, αφυδάτωση, ορμονικές ανισορροπίες και εγκυμοσύνη. Η υπόταση συχνά οδηγεί σε ζαλάδα και μπορεί να είναι πιο έντονη το πρωί, καθώς ο ρυθμός της καρδιάς και η πίεση είναι συνήθως χαμηλότερα όταν κοιμάστε. Η ορθοστατική υπόταση συμβαίνει όταν το σώμα δεν μπορεί να διατηρήσει την κατάλληλη πίεση του αίματος, όταν σηκώνεστε από καθιστή θέση, ή όταν είστε ξαπλωμένοι.
Καρδιακή νόσος
Υπάρχουν πολλές καρδιακές παθήσεις, που μπορεί να προκαλέσουν ζαλάδα εξαιτίας διαταραχών στην ροή του αίματος. Μπορεί να μην σας συμβαίνει μόνο το πρωί που ξυπνάτε, αλλά να επιδεινώνεται όταν στέκεστε όρθιοι ξαφνικά από καθιστή θέση, ή μόλις σηκώνεστε από το κρεβάτι μετά τον ύπνο. Οποιαδήποτε καρδιακή νόσος μπορεί να οδηγήσει σε ζαλάδα. Μερικές από αυτές τις αιτίες περιλαμβάνουν:

Έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή)
Αορτική στένωση (ασθένεια των καρδιακών βαλβίδων)
Κολπική μαρμαρυγή (αρρυθμία)
Καρδιακή ανεπάρκεια
Πνευμονική υπέρταση
Ταχυπαλμία
Υπέρταση
Οι άνθρωποι με υπέρταση μπορεί επίσης να υποφέρουν από ζαλάδα το πρωί, ειδικά όταν η πίεση του αίματος είναι πολύ υψηλή. Ωστόσο, αυτό συνήθως δεν περιορίζεται μόνο τις πρωινές ώρες. Απλά η ζαλάδα είναι πιο εμφανής, όταν σηκώνεστε από μια καθιστή, ή ξαπλωτή θέση.

Διαταραχές στο εσωτερικό του αυτιού
Το εσωτερικό αυτί περιέχει τα όργανα της ισορροπίας και, όταν αυτά τα όργανα δυσλειτουργούν, η ζαλάδα είναι ένα από τα συμπτώματα. Όπως και με άλλες υποκείμενες αιτίες, η ζαλάδα μπορεί να μην περιορίζεται μόνο τις πρωινές ώρες. Η λαβυρινθίτιδα και η νόσος του Meniere είναι δύο παθήσεις που προκαλούν προβλήματα σε αυτά τα όργανα στο αυτί.

Άλλα αίτια
Η ζαλάδα όταν ξυπνάτε μπορεί επίσης να προκύψει από:

Εγκυμοσύνη
Ηπατική νόσο
Ψυχιατρικές παθήσεις (άγχος, κατάθλιψη, στρες)
Αϋπνία
Δηλητηρίαση (κυάνιο, αρσενικό, μονοξείδιο του άνθρακα, ασπιρίνη)
Λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, ή και ιγμορίτιδα)
Πονοκεφάλους και ημικρανίες
Αφυδάτωση
http://www.healthhype.com

Υγεία

Ο αληθινός πόνος μιας «φαντασιακής» ασθενείας

Μάρθα Κίσκιλα
Οι κατά φαντασίαν ασθενείς υπάρχουν. Αυτό είναι κάτι που ξέρετε. Αυτό που πιθανότατα δεν ξέρατε είναι ότι υποφέρουν πραγματικά. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα μπορούν να μεταφερθούν στο σώμα με μυστήριους τρόπους και είναι εξίσου επίπονα με οποιαδήποτε φυσική ασθένεια.

Όταν καταπνίγουμε τα συναισθήματά μας, αυτά βρίσκουν μια άλλη διέξοδο για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, μέσω σωματικών ενοχλήσεων τις οποίες δύσκολα θα αγνοήσουμε. Πίσω από τα περισσότερα «ψυχο­σωμα­τικά συμπτώματα» κρύβεται συνήθως παρατεταμένο, χρόνιο στρες.

Πως μπορεί να πει κάποιος σε έναν ασθενή ότι η παράλυση, η τύφλωση ή οι επιληπτικές κρίσεις βρίσκονται στο μυαλό του; Η γιατρός Suzanne O’ Sullivan εξηγεί στο BBC, ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη κατάσταση, κατά την οποία το άτομο υποφέρει πραγματικά.

Όταν η Suzanne O'Sullivan τελείωσε τις σπουδές της στην ιατρική στο Δουβλίνο ήρθε αντιμέτωπη με ένα πολύ περίεργο ιατρικό περιστατικό, αυτό της Ιβόν Η Ιβόν, όπως της είπαν, τακτοποιούσε τα ράφια στο σουπερμάρκετ που δούλευε, όταν ένας συνάδελφος της την ψέκασε καταλάθος με καθαριστικό στο πρόσωπο. Προσπάθησε να πλύνει τα μάτια της, να φύγει από τη δουλειά και να κοιμηθεί νωρίς, ελπίζοντας ότι θα αισθανόταν καλύτερα την επόμενη μέρα. Αλλά όταν ξύπνησε, τα έβλεπε όλα θολά και με δυσκολία μπορούσε να διακρίνει την ώρα στο ρολόι. Την επόμενη μέρα η κατάσταση επιδεινώθηκε και δε μπορούσε να ξεχωρίσει τη νύχτα και τη μέρα, το σκοτάδι και το φως.

Μετά από έξι μήνες συνεχών εξετάσεων, οι γιατροί δεν μπορούσαν να βρουν κανένα πρόβλημα με τα μάτια της. Τελικά εισήχθη στη μονάδα νευρολογίας όπου δούλευε η O'Sullivan. Κατά τη διάρκεια των τεστ, τα μάτια της Ιβόν φαίνονταν να ανταποκρίνονται στο περιβάλλον της, αλλά εκείνη συνέχισε να ισχυρίζεται ότι δεν έβλεπε τίποτα.

Οι περισσότεροι γιατροί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υποκρίνεται. Αλλά και η ίδια η O'Sullivan δεν πείστηκε τότε. Τώρα όμως έχει αλλάξει άποψη καθώς ειδικεύεται στις ψυχοσωματικές ασθένειες σε νοσοκομείο του Λονδίνου. Έρχεται συχνά αντιμέτωπη με ανθρώπους που έχουν παραλύσει από τη μέση και κάτω ή ανθρώπους που παθαίνουν κράμπες στα δάχτυλα και στα πόδια. Όμως στην πραγματικότητα όταν τους εξετάζουν οι γιατροί δε βρίσκουν κάποιο ιατρικό αίτιο, που σημαίνει ότι το πρόβλημα προέρχεται από το μυαλό και όχι από το σώμα. Συνεπώς, είναι πολύ πιθανό η Ιβόν να μην καταλαβαίνει τι της συμβαίνει ακριβώς και με κάποιο τρόπο το ασυνείδητο μέρος του μυαλού της απορρίπτει τις πληροφορίες προτού το συνειδητοποιήσει.

Αν και η O'Sullivan είχε δει ασθενείς όπως η Ιβόν από την αρχή της καριέρας της, το ενδιαφέρον εντάθηκε μόλις άρχισε να ειδικεύεται στην επιληψία. Οι ασθενείς συχνά έρχονταν σε αυτήν υποφέροντας από επιληπτικές κρίσεις, ενώ όταν έμπαιναν στο νοσοκομείο για τις κατάλληλες νευρολογικές εξετάσεις, δεν παρουσίαζαν καμία από τις εγκεφαλικές επιδράσεις της επιληψίας, αλλά αντίθετα ήταν «ψυχογενείς».

Στα συνέδρια λίγοι είναι αυτοί που ασχολούνται με τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, που σημαίνει ότι οι περισσότεροι ασθενείς καταλήγουν να αισθάνονται «προσβεβλημένοι» από τη διάγνωση. «Η πρώτη τους αντίδραση είναι ‘νομίζετε ότι το κάνω με σκοπό’ ή ‘νομίζετε ότι δεν είναι πραγματικό και θα μπορούσα να το σταματήσω αν ήθελα’», λέει η O’Sullivan. Ο οργανισμός είναι πολύ εύκολο να βρει τρόπους και να μεταφέρει τα συναισθήματα αυτά στο σώμα. Σκεφτείτε απλά πόσο κουρασμένοι και ζαλισμένοι νιώθετε όταν είστε λυπημένοι και απογοητευμένοι για κάτι.

Στην πραγματικότητα, περίπου το 30% των επισκεπτών του οικογενειακού γιατρού και το 50% του γυναικολόγου παρουσιάζουν συμπτώματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν επιστημονικά, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να είναι ψυχοσωματικά. Η διαφορά είναι ότι για τους περισσότερους από εμάς τα συμπτώματα περνούν και μπορούμε να επιστρέψουμε στην κανονική μας ζωή, αλλά για τους ασθενείς της O'Sullivan είναι χρόνια και μπορεί να διαρκούν ακόμα και μια ζωή. Η ψυχολογική προέλευση της «νόσου» δεν καθιστά την τύφλωση, την κόπωση, τις επιληπτικές κρίσεις ή την παράλυση λιγότερο επικίνδυνη. «Πρόκειται για άτομα με ειδικές ανάγκες που βρίσκονται ίσως σε χειρότερη θέση από αυτά που νοσούν πραγματικά», τόνισε η O’Sullivan.

Η Καμίλα είχε διαγνωστεί με επιληψία πριν η O'Sullivan καταφέρει να δει ότι ήταν ψυχογενής. Περιγράφει πόσο ταπεινωτικές ήταν οι επιληπτικές κρίσεις, καθώς οι άνθρωποι προσπαθούσαν να σταματήσουν το τρέμουλο πάντα με τους λάθος τρόπους, πιέζοντας τα χέρια και τα πόδια της στο έδαφος, ενώ πολλοί την βιντεοσκοπούν και γελούν. Όσο περισσότερα γνωρίζει κανείς για αυτούς τους ασθενείς, τόσο πιο δύσκολο είναι να πιστέψει ότι κάποιος θα εκτίθεται σκόπιμα σε αυτή την ταπείνωση.

Σήμερα υπάρχουν πολλές έρευνα σχετικά με τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης ψυχοσωματικών ασθενειών, αλλά η O'Sullivan συνήθως παραπέμπει τους ασθενείς της σε ψυχίατρους ή ψυχοθεραπευτές, ώστε να ξεπεράσουν το στρες ή το τραύμα που τους οδηγεί στην ασθένεια. Και σε πολλές περιπτώσεις το πρόβλημα μπορεί να λυθεί. Η Καμίλ για παράδειγμα συνειδητοποίησε ότι οι επιληπτικές κρίσεις της μπορεί να έχουν συνδεθεί με το θάνατο του μικρού της γιου και αυτό τη βοήθησε να ανακάμψει με τον καιρό.

Οι ασθενείς με παράλυση ή μυϊκούς σπασμούς μπορούν επίσης να ανταποκριθούν καλά στη φυσιοθεραπεία. «Πρέπει να μάθουν πώς να χρησιμοποιήσουν και πάλι τα πόδια τους και εμείς οφείλουμε να τους παρέχουμε συνεχή υποστήριξη», λέει η O'Sullivan. Είναι συχνά ένας δύσκολος αγώνας, ιδιαίτερα στους επιληπτικούς η υποτροπή είναι κοινή.

Μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες της O'Sullivan είναι το ποσοστό της λανθασμένης διάγνωσης, καθώς υπάρχουν γιατροί που παραβλέπουν την ψυχολογική προέλευση αυτών των ασθενειών και συνταγογραφούν λάθος φάρμακα ή ακόμα προχωρούν σε επικίνδυνες χειρουργικές επεμβάσεις. Αυτό προκύπτει κυρίως από την άγνοια των γιατρών, που υποθέτουν ότι είναι πολύ σπάνιο να κρύβεται μια ψυχολογική αιτία πίσω από τα ύπουλα συμπτώματα.

«Οι άνθρωποι που με επιληψία για παράδειγμα παίρνουν μια πολύ τοξική φαρμακευτική αγωγή για τουλάχιστον δύο χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η κατάσταση έχει γίνει μέρος της ζωής των ασθενών, αφού έχουν ενημερώσει το εργασιακό και φιλικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθούν τη νέα διάγνωση. Το άτομο υιοθετεί τη γνώμη του γιατρού, του χορηγείται μια θεραπεία που δε χρειάζεται και παράλληλα δεν προχωρά στην μόνη θεραπεία που θα τον βοηθήσει, την ψυχοθεραπεία».

Ίσως εμπνευσμένη από την συνάντηση με την Ιβόν στην αρχή της καριέρας της, θα ήθελε να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τις ψυχοσωματικές ασθένειες στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης ενός γιατρού. «Η αίσθηση μου είναι ότι πρέπει να ξεκινήσει από την ιατρική σχολή. Πρέπει να έχω συναντήσει αυτούς τους ασθενείς χιλιάδες φορές, αλλά δεν έχω καμία ανάμνηση να μου διδάσκουν πώς θα τους βοηθήσω». Προς το παρόν, ελπίζει ότι το βιβλίο που έγραψε να φέρει το θέμα ξανά στο προσκήνιο.

Υγεία

Ο καταρράκτης είναι μια προοδευτική, ανώδυνη θόλωση του φυσικού, εσωτερικού φακού του ματιού. Ο καταρράκτης μπλοκάρει το φως, γεγονός που καθιστά δύσκολο να μπορεί κανείς να δει καθαρά.

Υστερα από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο καταρράκτης μπορεί να προκαλέσει τύφλωση. Συχνά σχετίζεται με τη γήρανση, αλλά μερικές φορές μπορεί να αναπτυχθεί σε νεότερους ανθρώπους.

Πώς ο καταρράκτης επηρεάζει την όρασή σας

Σε ένα κανονικό μάτι, το φως εισέρχεται και περνά μέσα από το φακό. Ο φακός εστιάζει αυτό το φως σε μια οξεία εικόνα στον αμφιβληστροειδή, ο οποίος αναμεταδίδει μηνύματα μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο. Εάν ο φακός είναι θολός από τον καταρράκτη, η εικόνα που θα δείτε θα είναι θολή. Αλλες παθήσεις των ματιών, όπως η μυωπία, μπορούν να προκαλέσουν θολή όραση, επίσης, αλλά ο καταρράκτης παράγει ορισμένα συγκεκριμένα σημάδια και συμπτώματα.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Θολή όραση

Η θολή όραση σε οποιαδήποτε απόσταση είναι το πιο κοινό σύμπτωμα του καταρράκτη. Οι εικόνες που βλέπετε μπορεί να μοιάζουν ομιχλώδεις, μεμβρανώδεις, ή συννεφιασμένες. Με την πάροδο του χρόνου, καθώς ο καταρράκτης χειροτερεύει, λιγότερο φως φτάνει στον αμφιβληστροειδή. Τα άτομα με καταρράκτη μπορεί να έχουν μια ιδιαίτερη δυσκολία να δουν και να οδηγήσουν τη νύχτα.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Eυαισθησία στο φως

Eνα άλλο πρόωρο σύμπτωμα του καταρράκτη είναι η αντηλιά, ή η ευαισθησία στο φως. Μπορεί να έχετε δυσκολία στην όραση σε έντονο ηλιακό φως. Τα εσωτερικά φώτα που κάποτε δεν σας ενοχλούσαν, τώρα μπορεί να σας φαίνονται πολύ φωτεινά ή έχουν φωτοστέφανα. Η οδήγηση τη νύχτα μπορεί να γίνει ένα πρόβλημα, λόγω της αντανάκλασης που προκαλείται από τους προβολείς του αντίθετου ρεύματος.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Διπλή όραση

Μερικές φορές, ο καταρράκτης μπορεί να προκαλέσει διπλή όραση (επίσης γνωστή ως διπλωπία), όταν κοιτάζετε με το ένα μάτι. Αυτό είναι διαφορετικό από την διπλή όραση που προέρχεται από τα μάτια που δεν είναι ευθυγραμμισμένα σωστά. Με τον καταρράκτη, οι εικόνες εμφανίζονται διπλές ακόμα και με το ένα μάτι ανοιχτό.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Aλλαγές χρωμάτων

Ο καταρράκτης μπορεί να επηρεάσει την αντίληψη των χρωμάτων, κάνοντας κάποιες αποχρώσεις να φαίνονται ξεθωριασμένες. Η όρασή σας μπορεί να αποκτήσει σταδιακά μια καφέ ή κιτρινωπή χροιά. Αρχικά, δεν μπορείτε να παρατηρήσετε αυτό τον αποχρωματισμό. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να είναι πιο δύσκολο να κάνετε διάκριση μεταξύ μπλε και μωβ.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Δεύτερη ματιά

Μερικές φορές, ο καταρράκτης μπορεί να βελτιώσει προσωρινά την ικανότητα ενός ατόμου να βλέπει από κοντά, διότι ο καταρράκτης ενεργεί ως ένας ισχυρότερος φακός. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «δεύτερη ματιά», επειδή οι άνθρωποι που κάποτε μπορεί να χρειάζονταν γυαλιά ανάγνωσης διαπιστώνουν ότι δεν τα χρειάζονται πια. Καθώς ο καταρράκτης επιδεινώνεται, ωστόσο, αυτό φεύγει και η όραση επιδεινώνεται και πάλι.

Σύμπτωμα καταρράκτη: Aλλαγές γυαλιών

Οι συχνές αλλαγές στα γυαλιά ή τους φακούς επαφής μπορεί να είναι ένα σημάδι του καταρράκτη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο καταρράκτης συνήθως εξελίσσεται συνεχώς, δηλαδή με τον πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και χειρότερος.

Ποιος αποκτά καταρράκτη;

Η πλειοψηφία των καταρρακτών σχετίζεται με τη γήρανση. Οι περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους άνω των 65 ετών έχουν καταρράκτη. Τα μωρά μερικές φορές γεννιούνται με καταρράκτη, που ονομάζεται επίσης «συγγενής καταρράκτης». Τα παιδιά μπορούν, επίσης, να αναπτύξουν καταρράκτη ως αποτέλεσμα τραυματισμού ή ασθένειας.

Τι προκαλεί τoν καταρράκτη;

Η ακριβής αιτία του καταρράκτη είναι άγνωστη. Ενώ ο κίνδυνος αυξάνει όσο μεγαλώνετε, οι πιο κάτω παράγοντες μπορούν επίσης να συμβάλλουν σε αυτόν:

* Διαβήτης

* Κάπνισμα

* Υπερβολική χρήση αλκοόλ

* Τραυματισμοί του ματιού

* Παρατεταμένη χρήση κορτικοστεροειδών

* Παρατεταμένη έκθεση στο ηλιακό φως ή την ακτινοβολία

Πώς διαγιγνώσκεται ο καταρράκτης;

Οι περισσότεροι καταρράκτες μπορεί να διαγνωστούν με μια εξέταση των ματιών. Ο οφθαλμίατρος σας θα εξετάσει την όρασή σας και θα προσπαθήσει να διαγνώσει προβλήματα στο φακό αλλά και σε άλλα μέρη του ματιού. Οι κόρες των οφθαλμών διαστέλλονται για να εξεταστεί καλύτερα το πίσω μέρος του ματιού, όπου βρίσκονται ο αμφιβληστροειδής και το οπτικό νεύρο.

Χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη

Αν έχετε απώλεια της όρασης που προκαλείται από τον καταρράκτη που δεν μπορεί να διορθωθεί με γυαλιά ή φακούς επαφής, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη. Στην εγχείρηση του καταρράκτη, ο θολός φακός αφαιρείται και αντικαθίσταται με ένα τεχνητό φακό. Η χειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής και εξαιρετικά αποτελεσματική στη βελτίωση της όρασης. Εάν ο καταρράκτης υπάρχει και στα δύο μάτια, θα γίνουν δύο ξεχωριστές χειρουργικές επεμβάσεις.

Τύποι χειρουργείων καταρράκτη

Υπάρχουν δύο τύποι χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη. Στον πιο κοινό τύπο, που ονομάζεται φακοθρυψία, ο γιατρός κάνει μια μικρή τομή στο μάτι και χωρίζει το φακό χρησιμοποιώντας υπερηχητικά κύματα. Ο φακός αφαιρείται και ένας ενδοφθάλμιος φακός (IOL) τίθεται στη θέση του. Στην εξωκαψική χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, ο γιατρός κάνει μία μεγαλύτερη τομή και αφαιρεί το θολό μέρος του φακού σε ένα κομμάτι. Στις περισσότερες σύγχρονες χειρουργικές επεμβάσεις καταρράκτη ο ενδοφθάλμιος φακός εξαλείφει την ανάγκη για χοντρά γυαλιά ή φακούς επαφής μετά από χειρουργική επέμβαση.

Καινοτομίες των χειρουργικών επεμβάσεων για καταρράκτη

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη χειρουργική του καταρράκτη μπορούν να διορθώσουν τόσο την κοντινή, όσο και την μακρινή όραση. Μπορούν να ελαχιστοποιήσουν ή να εξαλείψουν την ανάγκη για γυαλιά ανάγνωσης μετά την επέμβαση. Οι συμβατικοί «μονοεστιακοί» φακοί, είναι κατάλληλοι μόνο για την μακρινή όραση, πράγμα που σημαίνει ότι τα γυαλιά ανάγνωσης εξακολουθούν να είναι απαραίτητα μετά την επέμβαση. Τα εμφυτεύματα «toric» είναι διαθέσιμα για τη διόρθωση του αστιγματισμού. Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης η δημιουργία ενός φακού για καλύτερη έγχρωμη όραση.

Τι να περιμένετε μετά την επέμβαση

Για λίγες μέρες, το μάτι σας μπορεί να έχει φαγούρα και ευαισθησία στο φως. Μπορεί να σας συνταγογραφηθούν σταγόνες για να βοηθήσουν την επούλωση και να ζητήσετε να φορέσετε ένα κάλυμμα ή γυαλιά για την προστασία σας. Θα πάρει περίπου οκτώ εβδομάδες προκειμένου να επουλωθούν τα μάτια σας πλήρως, αν και η όρασή σας θα πρέπει να αρχίσει να βελτιώνεται αμέσως μετά την επέμβαση. Μπορεί να εξακολουθείτε να χρειάζεστε γυαλιά, τουλάχιστον περιστασιακά, για την απόσταση ή την ανάγνωση.

Χειρουργικοί κίνδυνοι του καταρράκτη

Οι επιπλοκές από την επέμβαση καταρράκτη είναι σπάνιες. Οι πιο κοινοί κίνδυνοι είναι η αιμορραγία, η μόλυνση και οι αλλαγές της πίεσης του ματιού, που είναι όλες θεραπεύσιμες όταν διαγνωστούν έγκαιρα. Η επέμβαση αυξάνει ελαφρώς τον κίνδυνο αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς, που απαιτεί επείγουσα θεραπεία. Μερικές φορές, ο ιστός του φακού που μένει μετά από την χειρουργική επέμβαση και χρησιμοποιείται για την υποστήριξη της IOL μπορεί να γίνει θολός, ακόμη και χρόνια μετά την επέμβαση. Αυτός ο «μετα-καταρράκτης» μπορεί εύκολα και μόνιμα να διορθωθεί με λέιζερ.

Θα πρέπει να υποβληθείτε σε επέμβαση καταρράκτη;

Το αν θα κάνετε ή όχι χειρουργική επέμβαση καταρράκτη είναι στο χέρι το δικό σας και του γιατρού σας. Σπάνια ο καταρράκτης πρέπει να απομακρυνθεί αμέσως, αλλά αυτό δεν είναι συνήθως το θέμα. Ο καταρράκτης επηρεάζει την όραση αργά με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε πολλοί άνθρωποι περιμένουν να έχουν τη χειρουργική επέμβαση έως ότου τα γυαλιά ή οι φακοί επαφής δεν τους βοηθούν πλέον με την όρασή τους. Εάν δεν αισθάνεστε ότι ο καταρράκτης σας προκαλεί προβλήματα στην καθημερινότητά σας, μπορείτε να επιλέξετε να περιμένετε.

medinova.gr

Υγεία

Απολαύστε τη ζωή περισσότερο αφού συγχρονιστείτε με το βιολογικό σας ρολόι

Έχετε πιθανώς ακούσει πως κάθε άτομο έχει το δικό του βιολογικό ρολόι. Ενώ κάποιοι δουλεύουν καλύτερα κατά τη διάρκεια της ημέρας, άλλοι είναι περισσότερο δραστήριοι και ενεργητικοί την νύχτα. Αν και πρακτικά μιλώντας αυτό είναι αλήθεια, είναι επίσης αλήθεια ότι πολλές πρόσφατες μελέτες έδειξαν πως ο τρόπος που οργανώνουμε το πρόγραμμα μας αντιστοιχεί σε κοινωνικούς και συναισθηματικούς παράγοντες, όχι βιολογικούς. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι άνθρωποι έχουν σχεδιαστεί να είναι περισσότερο δραστήριοι κατά τις ώρες της ημέρας και να ξεκουράζονται όταν δεν υπάρχει ήλιος.

Ναι, κάποιοι άνθρωποι κάνουν ακριβώς το αντίθετο και δείχνουν να είναι καλά, αλλά στην πραγματικότητα επηρεάζει την υγεία τους περισσότερο από όσο φαίνεται. «Η βιολογική μας λειτουργία είναι παρόμοια με ένα αυτόματο ρολόι: επαναφορτίζεται και αποθηκεύει ενέργεια με την κίνηση και καθυστερεί ή διακόπτεται όταν σταματά για μεγάλο χρονικό διάστημα.» –José Luis Rodríguez Jiménez- Όταν το βιολογικό σας ρολόι αλλάζει, το σημαντικότερο που συμβαίνει είναι πως ο κύκλος του ύπνου αλλάζει.

Οι άνθρωποι που κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας, συνήθως κοιμούνται λιγότερες ώρες. Είναι επίσης λιγότερο εκτεθειμένοι στον ήλιο κι έτσι μπορεί να έχουν προβλήματα με την απορρόφηση του ασβεστίου και της συνολικής ενέργειας.

Το Center for Sleep and Circadian Biology επίσης βρήκε πως οι γυναίκες που κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας γίνονται λιγότερο γόνιμες. Και επίσης παρατηρήθηκαν αλλαγές στα επίπεδα μελατονίνης και στους άνδρες και στις γυναίκες.

Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη που καθορίζει πόσο χρειάζεται να κοιμηθείτε ώστε να είστε εντελώς ξεκούραστοι. Αρκετές μελέτες έδειξαν ποια είναι η καλύτερη στιγμή για να κάνετε διαφορετικές δραστηριότητες. Υποδηλώνουν πως υπάρχει ένα ιδανικό βιολογικό ρολόι που μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο ευχάριστη ζωή.

Το βιολογικό σας ρολόι στην αρχή της ημέρας Σύμφωνα με την επιστήμη, είναι καλύτερο να ξεκινάτε τη μέρα με το σεξ. Ανάμεσα στις 6 και στις 9 το πρωί οι άνδρες έχουν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης και οι γυναίκες είναι πιο χαλαρές. Επίσης το απολαμβάνουν περισσότερο. Αποδείχθηκε λοιπόν πως το κακόφημο «πρωινό σεξ» είναι το πιο υγιές και έντονο.

Επίσης βοηθά στην απελευθέρωση της έντασης και του άγχους και επομένως σας βοηθά να ξεκινήσετε την μέρα με καλύτερη διάθεση. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Πότε βρίσκεστε στην πνευματική κορύφωση σύμφωνα με το βιολογικό σας ρολόι Όταν πρόκειται να συγχρονιστείτε με το ιδανικό βιολογικό σας ρολόι, θα πρέπει να κάνετε την πιο δύσκολη πνευματική εργασία από τις 10 το πρωί μέχρι το μεσημέρι.

Οι έρευνες λένε πως τότε ο εγκέφαλος είναι ικανός να φτάσει στην αιχμή της πνευματικής απόδοσης. Αυτή η περίοδος είναι για να κάνετε αποφάσεις, να προγραμματίσετε σημαντικές συναντήσεις και να λύσετε δύσκολα προβλήματα. Τότε η κορτιζόλη, ο ορμόνη του άγχους, είναι στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτό διακρίνεται στην βελτίωση της συγκέντρωσης, στην μεγαλύτερη οξύτητα και στην καλύτερη βραχυπρόθεσμη μνήμη. Κάντε σωματικές δραστηριότητες το απόγευμα σύμφωνα με το βιολογικό σας ρολόι Σύμφωνα με τον Michael Smolensky, ειδικό στην φυσική επίδοση και συγγραφέα του βιβλίου The Body Clock Guide to Better Health, η καλύτερη ώρα για να αθληθείτε είναι από τις 4 μέχρι τις 7 το απόγευμα. Σύμφωνα με την έρευνα του, οι άνθρωποι αποδίδουν καλύτερα σωματικά αυτή την ώρα της ημέρας. Υπάρχει επίσης χαμηλότερο ρίσκο για τραυματισμούς. Επιπλέον, η καρδιοαγγειακή αντοχή όπως και η μυϊκή ευελιξία και η δύναμη αυξάνονται το απόγευμα. Το βιολογικό ρολόι λέει πότε πρέπει να σταματήσετε να τρώτε Το φαγητό αργά το βράδυ μπορεί να είναι αρκετά επιβλαβές. Όχι μόνο επηρεάζει την ικανότητα σας να κοιμάστε αλλά επίσης είναι κρίσιμος παράγοντας για την παχυσαρκία και τον διαβήτη.

Οι ερευνητές λένε πως το τελευταίο γεύμα θα πρέπει να είναι ανάμεσα στις 7 με 8 μμ. Αυτό βοηθά το σώμα να επεξεργαστεί την γλυκόζη πιο αποτελεσματικά και να ρυθμίσει την παραγωγή ινσουλίνης. Μετά τις 8 μμ. δεν πρέπει να τρώμε τίποτα.

Πότε είναι ώρα για ύπνο Οι έρευνες έχουν διαπιστώσει πως ανάμεσα στις 9 με 11 το βράδυ, η επίφυση του εγκεφάλου απελευθερώνει την ορμόνη μελατονίνη, όπως αναφέραμε και πριν. Αυτή η ουσία έχει ονομαστεί « η ορμόνη του ύπνου» επειδή ρυθμίζει τον ύπνο.

Όταν απελευθερώνεται αυτή την ορμόνη, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει. Αυτό ακριβώς είναι το σήμα που χρειάζεται το σώμα σας για να ξέρει ότι ήρθε η ώρα να ετοιμαστείτε για ξεκούραση. Επομένως, η καλύτερη ώρα για ύπνο είναι ανάμεσα στις 9 με 11 το βράδυ.

Ο Michael Howell, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα λέει πως το να συγχρονίσετε τις καθημερινές δραστηριότητες με το βιολογικό ρολόι του σώματος είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να απολαύσετε την ζωή περισσότερο. Αξίζει την προσπάθεια, έτσι; awakengr.com

www.awakengr.com

Υγεία

Θεραπεία με βλαστικά κύτταρα αντέστρεψε την πρόωρη εμμηνόπαυση δημιουργώντας ελπίδες αποκατάστασης της γονιμότητας και εξάλειψη της ανάγκης για θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που θα παρουσιαστεί σε επιστημονικό συνέδριο στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.

Το νέο θεραπευτικό σχήμα έχει ήδη δοκιμαστεί σε 33 ασθενείς με πρωτοπαθή ωοθηκική ανεπάρκεια που προκαλεί εμμηνόπαυση πριν την ηλικία των 40 ετών σε μια στις 100 γυναίκες.

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον καθηγητή Μαιευτικής-Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, Αϊμαν Αλ-Χεντι, ελπίζουν να μπορέσουν να δώσουν την ευκαιρία της τεκνοποίησης τουλάχιστουν στις εννέα στις δέκα γυναίκες με πρωτοπαθή ωοθηκική ανεπάρκεια.

«Η θεραπεία με βλαστικά κύτταρα είναι μια πολλά υποσχόμενη προοπτική για τις δύσκολες περιπτώσεις γυναικείας υπογονιμότητας. Ειδικά οι γυναίκες με πρωτοπαθή ωοθηκική ανεπάρκεια έχουν την ευκαιρία να παράγουν δικά τους ωάρια και δεν θα χρειάζεται να δανειστούν ωάρια από άλλες γυναίκες. Έτσι θα μπορούν να αποκτήσουν βιολογικά δικά τους τέκνα», εξηγεί ο ερευνητής.

Ο Δρ Αλ-Χεντι και συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Augusta της Τζόρτζια, πήραν δείγματα μυελού των οστών από γυναίκες και απομόνωσαν 5 ml βλαστικών κυττάρων, τα οποία στη συνέχεια έγχυσαν απευθείας στην δεξιά ωοθήκη κάθε ασθενούς.

Στην πρώτη ασθενή τα επίπεδα των οιστρογόνων τετραπλασιάστηκαν με την πάροδο των μηνών ενώ εξαλείφθησαν και τα εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα. Επίσης, όλες οι γυναίκες ανέκτησαν τον εμμηνορρυσιακό τους κύκλο και ο υπερηχογραφικός έλεγχος έδειξε ότι οι ωοθήκες είχαν επανέλθει στο πρότερο μέγεθος τους.

Απώτερος στόχος των ειδικών είναι να αναπτύξουν μια θεραπεία για την γυναικεία υπογονιμότητα και να αντικαταστήσουν την θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, χωρίς την ανάγκη χειρουργικής αγωγής για τις γυναίκες με βαριά συμπτώματα εμμηνόπαυσης.

Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

Υγεία

Αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ιμπεριοτοξίνη, ένα από τα συστατικά στοιχεία του δηλητηρίου του κόκκινου σκορπιού της Ανατολικής Ινδίας (Buthus tamulus), μπορεί να μειώνει τη σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας σε ζωικό μοντέλο.

Όπως αναφέρεται σε άρθρο του επιστημονικού εντύπου Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, η Δρ Κριστιν Μπεετον και οι συνεργάτες της στο Κολέγιο Ιατρικής Baylor μελέτησαν αρθρικά κύτταρα ομοιάζοντα με ινοβλάστες (FLS) αναζητώντας την «αχίλλειο πτέρνα» που θα τους έδινε την ευκαιρία να προλάβουν ή να σταματήσουν την καταστροφή των αρθρώσεων.

Τα αρθρικά κύτταρα που μοιάζουν με ινοβλάστες παίζουν καταλυτικό ρόλο στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Καθώς μεγαλώνουν και κινούνται από άρθρωση σε άρθρωση, εκκρίνουν ουσίες πυο καταστρέφουν τις αρθρώσεις και προσελκύουν ανοσοκύτταρα που προκαλούν φλεγμονή και πόνο. Και καθώς η βλάβη προοδεύει, οι αρθρώσεις διογκώνονται και τελικά αγκυλώνονται.

Οι υπάρχουσες θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα στοχεύουν τα ανοσοκύτταρα που εμπλέκονται στη νόσο αλλά όχι τα FLS.

«Σε μια προηγούμενη εργασία μας, είχαμε εντοπίσει έναν δίαυλος καλίου στα FLS των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον σημαντικό ρόλο που παίζει στην εκδήλωση της νόσου. Θελήσαμε λοιπόν να βρούμε τρόπο να μπλοκάρουμε τον δίαυλο αυτό ώστε να εμποδίσουμε τα κύτταρα να καταστρέψουν τις αρθρώσεις», εξηγεί η Δρ Μπεετον.

Οι δίαυλοι καλίου λειτουργούν ανοίγοντας πύλες στην επιφάνεια των κυττάρων ώστε να επιτρέπεται στα ιόντα καλίου να μπαίνουν και να βγαίνουν στα κύτταρα. Η ροή των ιόντων μέσω των καναλιών αυτών είναι απαραίτητη για τα κύτταρα να λειτουργούν.

Ζώα, όπως οι σκορπιοί, έχουν δηλητήριο που μπλοκάρει το κάλιο και άλλους διαύλους ιόντων. Έτσι καταφέρνουν να προκαλέσουν παράλυση και τελικά να σκοτώσουν τα θύματά τους.

Δεκαετίες πριν, οι ερευνητές είχαν ανακαλύψει την δράση αυτή και είχαν σκεφτεί ότι αν μπορούσαν να την εκμεταλλεθούν σωστά θα μπορούσαν να βρουν ιατρική χρήση για τα δηλητήρια των ζώων.

«Η ιμπεριοτοξίνη, μπλοκάρει τον δίαυλο καλίου των FLS και όχι τους διαύλους άλλων κυττάρων όπως του νευρικού συστήματος. Μελετήσαμε λοιπόν κατά πόσο μπορεί να μπλοκάρει στοχευμένα τα κανάλια καλίου των FLS και να μειώσει την σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας σε ζωικό μοντέλο της νόσου», εξηγεί ο Μαρκ Ταννερ, που συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα.

Όταν οι επιστήμονες χορήγησαν ιμπεριοτοξίνη σε αρουραίους με ρευματοειδή αρθρίτιδα, σταμάτησε η πρόοδος της ασθένειας. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα αντιστράφηκαν τα συμπτώματα της εδραιωμένης νόσου, δηλαδή τα πειραματόζωα είχαν καλύτερη κινητικότητα αρθρώσεων και λιγότερη φλεγμονή στις αρθρώσεις. Επιπλέον, η θεραπεία δεν προκάλεσε ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως τρόμο (τρέμουλο) και ακράτεια, όπως έχει παρατηρηθεί με τη χορήγηση άλλων αναστολέων διαύλων.

«Είναι πολύ εντυπωσιακό να διαπιστώνουμε ότι η μπεριοτοξίνη στοχεύει συγκεκριμένα τον διαύλο καλίου στα FLS και δεν φαίνεται να επηρεάζει τα κανάλια άλλων τύπων κυττάρων, γεγονός που ενδεχομένως να εξηγεί την έλλειψη τρόμου και ακράτειας», λέει ο Δρ Ταννερ.

Και η Δρ Μπεετόν συμπληρώνει ότι «αν και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά θα πρέπει να μελετηθεί το ζήτημα σε βάθος πριν προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε κλινική δοκιμή σε ανθρώπους με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Πιστεύουμε όμως ότι η ιμπεριοτοξίνη μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για την ρευματοειδή αρθρίτιδα».

Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

Υγεία

Εάν το αποκωδικοποιήσουμε ίσως κατακτήσουμε τη μακροβιότητα βελτιώνοντας και την ποιότητα ζωής

Οι άνθρωποι φτάνουν όλο και περισσότερο σε μεγάλη ηλικία, η ηλικία των εκατό χρόνωνδεν είναι πια και τόσο σπάνια. Και φυσικά πληθαίνουν οι εικασίες για το αν μπορεί κανείς να «κοροϊδέψει» κάποια στιγμή το βιολογικό ρολόι ενός ανθρώπου. Θα μπορεί κανείς στο μέλλον να κατανικήσει ασθένειες που συνδέονται με το γήρας, όπως την άνοια, τη νόσο πάρκινσον, τον καρκίνο;

Η αξία των μιτοχονδρίων

Σε αυτά τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρωπότητας αφιερώνουν τη ζωή τους ερευνητές του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ Βιολογίας της Γήρανσης στην Κολωνία και εξετάζουν τα μιτοχόνδρια, που αποτελούν τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας του κυττάρου. «Παίζουν κεντρικό ρόλο στη διαδικασία της γήρανσης» λέει ο νέος διευθυντής του Ινστιτούτου Τόμας Λάνγκερ. Η αποστολή του συγκεκριμένου Ινστιτούτου είναι η εξής: «Να καταλάβουμε καλύτερα τη βιολογική και μοριακή διαδικασία της γήρανσης και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τις ασθένειες που σχετίζονται με αυτήν».

Είναι επιστημονικά διαπιστωμένο ότι προϊούσης της ηλικίας τα μιτοχόνδρια χάνουν σε απόδοση και αυτό έχει επιβλαβείς συνέπειες, εξηγεί ο γερμανός βιολόγος έχοντας κατά νου κυρίως τη νόσο πάρκινσον. «Δεν απομένει παρά να εξακριβωθεί πώς μπορεί κανείς να εμποδίσει την επιδείνωση της κατάστασής τους και να διατηρήσει τη λειτουργικότητα των μιτοχονδρίων».

Χάρη στην ιατρική πρόοδο έχει αυξηθεί σημαντικά το προσδόκιμο ζωής τα τελευταία 100 χρόνια. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, όπως μεταδίδει η deutsche welle, 4,9 εκατομ. Γερμανοί είναι πάνω από 80 χρονών, το 2050 υπολογίζεται να γίνουν 10 εκατομ. Αλλά και οι υπεραιωνόβιοι αυξάνονται. Το 2011, 14.000 άνθρωποι ήταν τουλάχιστον 100 χρονών και το 2025 η ομάδα άνω των 100 θα περιλαμβάνει 26.000 άνδρες και γυναίκες. Υπάρχουν πολλά υποσχόμενες μελέτες σε ποντίκια που επιτυγχάνουν παράταση της ζωής τους αλλά μόνο σε πειραματικό στάδιο. «Εδώ υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά» επισημαίνει ο Τόμας Λάνγκερ.

«Δεν υπάρχει αθανασία σε αυτήν τη ζωή»

Βέβαια, προσθέτει ο γερμανός ειδικός, δεν θα ήταν ακόμη σωστό να πει κανείς ότι θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε κάτι τέτοιο και στον άνθρωπο σε εύλογο χρονικό διάστημα. Ο Τόμας Λάνγκνερ δεν θέλει να συμμετάσχει σε εικασίες για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει το ανώτατο όριο ζωής ενός ανθρώπου. «Εξάλλου δεν νομίζω ότι υπάρχει ένα ανώτατο ως προς τοτο προσδόκιμο ηλικίας» συμπληρώνει.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βιοηθικής Κριστιάνε Γούπεν υποστηρίζει ότι «μετά από μια ηλικία η ποιότητα ζωής έχει μεγαλύτερη σημασία από το προσδόκιμο ζωής». Στόχος της επιστήμης και της ιατρικής, όπως υποστηρίζει, είναι να αποτρέψει σοβαρές σωματικές και ψυχολογικές παθήσεις και όχι πρωταρχικά να αυξήσει το προσδόκιμο ζωής. «Η ανθρώπινη φύση εκτός από την αυτονομία και τη δημιουργικότητά της είναι και ευάλωτη, εξαρτημένη, πεπερασμένη και δεν νομίζω ότι μπορεί να επιτευχθεί αθανασία σε αυτήν τη ζωή».

Η Κριστιάνε Γούπεν, που είναι παράλληλα και επικεφαλής έρευνας στο πεδίο της βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας επισημαίνει ότι «θα πρέπει να κάνουμε σκέψεις γύρω από τις κοινωνικές επιπτώσεις και τις συνθήκες συμβίωσης, όταν οι άνθρωποι γερνούν συνεχώς. Οι φάσεις ζωής που ξέρουμε ανατρέπονται. Οι πρώτες δεκαετίες είναι ένας συνεχής αγώνας δρόμου, για να φτάσει κανείς στο τέλος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας και να καταλήξει στη συνέχεια στην εφεδρεία».

newsbeast.gr

Υγεία

 

Δείτε ποιες τροφές πρέπει να τρώτε ανάλογα με την ηλικία σας
Ορισμένες διατροφικές αρχές μένουν σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας: Πρέπει, για παράδειγμα, να καταναλώνουμε φρέσκα φρούτα και λαχανικά καθημερινά, να αποφεύγουμε τα μεγάλα και σποραδικά γεύματα και να εξασφαλίζουμε μέσω της διατροφής μας επάρκεια θρεπτικών συστατικών.

Υπάρχουν όμως και ειδικές διατροφικές συστάσεις ανά ηλικιακή ομάδα, με απώτερο στόχο την καλή υγεία τώρα και στο μέλλον, τη διατήρηση του σωματικού βάρους μέσα στα όρια του φυσιολογικού, αλλά και την επιβράδυνση της γήρανσης στο μέτρο του δυνατού.

Στη συνέχεια μπορείτε να δείτε αναλυτικά ποιες τροφές συστήνονται αλλά και ποιες πρέπει να αποφεύγονται σε κάθε στάδιο της ζωής.

Μετά τα 20
Κατά τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης ο μεταβολικός ρυθμός παραμένει ανεβασμένος, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να δίνουμε σημασία στη διατροφή μας. Οι διατροφικές μας συνήθειες την περίοδο αυτή θα θέσουν τις βάσεις είτε για την καλή υγεία είτε για σοβαρά προβλήματα υγείας στο μέλλον.

20s
Τι να τρώτε: Πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς παρέχουν θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την ομαλή ολοκλήρωση της ανάπτυξης του σώματος και του εγκεφάλου. Ιδανικά, οι μερίδες φρέσκων προϊόντων πρέπει να ξεπερνούν τις 9 καθημερινά (τουλάχιστον 6 μερίδες λαχανικών και 3 μερίδες φρούτων), ενώ εξίσου σημαντική είναι και η καλή ενυδάτωση του οργανισμού (κυρίως με νερό) ώστε να διευκολυνθεί η απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και να ελέγχεται καλύτερα η πείνα.

20s no

Τι να αποφεύγετε: Πρόχειρα γεύματα, γλυκά, αλκοόλ και αναψυκτικά με πολλή ζάχαρη πρέπει να καταναλώνονται πολύ αραιά ώστε να αποφευχθούν σοβαρά προβλήματα υγείας στο μέλλον –όπως καρδιοπάθεια, διαβήτης ή δυσλειτουργίες του ήπατος.

Μετά τα 30
Από τα 30 και μετά ο μεταβολισμός αρχίζει να πέφτει και σε συνδυασμό με το στρες που προκαλεί η εργασιακή και οικογενειακή ζωή οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για τη σταδιακή άνοδο του δείκτη της ζυγαριάς.

30s

Τι να τρώτε: Οι φυτικές ίνες είναι ένας καλός «σύμμαχος» σε αυτό το στάδιο της ζωής, καθώς συμβάλλουν στον έλεγχο της πείνας και της λιγούρας, ώστε να αποφευχθεί η υπερβολική αύξηση του βάρους αλλά και η κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών αντίστοιχα. Ιδιαίτερα πλούσια σε φυτικές ίνες είναι λαχανικά όπως το σπανάκι και το κέιλ, καθώς και φρούτα όπως το αβοκάντο. Αν έχουν αρχίσει ήδη να εμφανίζονται οι πρώτες ρυτίδες, απαραίτητη είναι επίσης η κατανάλωση τροφών που υποστηρίζουν την παραγωγή κολλαγόνου, όπως τα καρότα, η κινόα, τα βερίκοκα και ο λιναρόσπορος. Για την παραγωγή του κολλαγόνου απαραίτητη είναι και η βιταμίνη C, την οποία θα βρείτε στα εσπεριδοειδή, στις φράουλες, στο μπρόκολο και στη γλυκιά κόκκινη πιπεριά.

30s no

Τι να αποφεύγετε: Μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, μια πίτσα και ένα ποτήρι (ή και μπουκάλι!) κρασί μοιάζουν ιδανική λύση, όμως από διατροφικής πλευράς δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στον οργανισμό. Μια φτωχή σε θρεπτική αξία διατροφή σε αυτό το στάδιο της ζωής ανοίγει τον δρόμο για ποικίλα προβλήματα υγείας, σωματικά αλλά και ψυχικά. Προσοχή χρειάζεται επίσης ως προς την κατανάλωση καφέ, καθώς σε πολύ μεγάλες ποσότητες μπορεί να αφυδατώσει τον οργανισμό και να σας στερήσει τον επαρκή και ποιοτικό ύπνο.

Μετά τα 40
Πρόκειται για μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτες ορμονικές μεταβολές, καθώς σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα αναπαραγωγικά χρόνια στη μέση ηλικία. Η διατροφή μπορεί να βοηθήσει στη σταθεροποίηση σημαντικών ορμονών, όπως τα οιστρογόνα και η τεστοστερόνη.

40s

Τι να τρώτε: Ιδιαίτερα οφέλη παρέχουν τα σταυρανθή λαχανικά (λάχανο, μπρόκολο, κουνουπίδι, λαχανάκια Βρυξελλών), καθώς έχει αποδειχτεί μέσα από επιστημονικές μελέτες ότι βοηθούν το σώμα να αποβάλει τις περιττές ποσότητες ορμονών, ενώ παράλληλα έχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση. Για την αντιμετώπιση των φλεγμονών και του στρες, την τόνωση του ανοσοποιητικού και τη βελτίωση της όψης της επιδερμίδας, μην παραλείπετε από τη διατροφή σας τα Ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία θα τα βρείτε σε λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός και το σκουμπρί, στους ξηρούς καρπούς και σε σπόρους όπως ο λιναρόσπορος και οι σπόροι τσία.

40s no

Τι να αποφεύγετε: Το πρόχειρο φαγητό επηρεάζει πλέον πιο έντονα και πιο άμεσα τον οργανισμό απ’ ό,τι κατά τις προηγούμενες δεκαετίες της ζωής. Από τα 40 και μετά καλό είναι να περιορίσετε πολύ –ή και να κόψετε, αν είναι δυνατό– τα έτοιμα γεύματα, τα επεξεργασμένα σνακ και κυρίως τα αναψυκτικά και τους χυμούς με πολλή ζάχαρη. Επίσης, πρέπει να αρχίσετε σιγά σιγά να περιορίζετε και το αλάτι, καθώς συμβάλλει στην υπέρταση και την αύξηση του βάρους.

Μετά τα 50
Από την ηλικία των 50 και μετά ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνετε στη σκελετική σας υγεία. Πλέον ο οστική μάζα δεν αυξάνεται κι έτσι στόχος είναι η διατήρησή της ώστε να αποφευχθούν σκελετικά προβλήματα και κυρίως η οστεοπόρωση.

50s

Τι να τρώτε: Εξασφαλίστε επαρκή πρόσληψη ασβεστίου μέσω της κατανάλωσης γαλακτοκομικών, λευκών φασολιών αλλά και μικρών ψαριών όπως οι σαρδέλες, τα αποξηραμένα σύκα, τα αμύγδαλα και το κέιλ. Παράλληλα, φροντίστε η διατροφή σας να περιλαμβάνει αρκετές φυτικές ίνες, καθώς βοηθούν στον έλεγχο του βάρους και της χοληστερίνης.

50s no

Τι να αποφεύγετε: Προσπαθήστε να περιορίσετε την πρόσληψη ζάχαρης, ιδίως της πρόσθετης ζάχαρης που βρίσκεται στα γλυκά, σε αναψυκτικά και χυμούς αλλά και σε αρτοποιήματα και αλμυρά σνακ. Σε βάθος χρόνου, η υπερβολική πρόσληψη ζάχαρης μπορεί να οδηγήσει στην αντίσταση στην ινσουλίνη και κατ’ επέκταση στον διαβήτη τύπου 2.

Μετά τα 60
Σε αυτή τη φάση της ζωής περισσότερη έμφαση δίνεται στην υγεία του εγκεφάλου, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος άνοιας και να διατηρηθεί για όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια η ανεξαρτησία και η λειτουργικότητα.

Τι να τρώτε: Επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από λιπαρά, συνιστάται η καθημερινή κατανάλωση υγιεινών λιπαρών (ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, αβοκάντο, ψάρια). Εξαιρετικά ευεργετικές για τον εγκέφαλο είναι επίσης οι αντιοξειδωτικές ουσίες που παρέχουν τα μούρα, τα εσπεριδοειδή, η ντομάτα και το σπανάκι. Τέλος, από τα 60 και μετά συνιστάται η κατανάλωση μίας μερίδας πρωτεΐνης σε κάθε γεύμα ώστε να περιοριστεί η ηλικιακή απώλεια μυϊκής μάζας.

60s no

Τι να αποφεύγετε: Η καρδιοπάθεια αποτελεί τη νούμερο ένα αιτία θανάτου για άντρες και γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω. Έτσι, μετά τα 60 επιβάλλεται ο περιορισμός της κατανάλωσης βλαβερών κορεσμένων λιπαρών, όπως αυτά που βρίσκονται σε διάφορα ζωικά και επεξεργασμένα προϊόντα.

Πηγή: Reader’s Digest

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin