Ιουλίου 19, 2018

Υγεία

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το Eve Appeal με αφορμή τον Σεπτέμβρη -μήνα ευαισθητοποίησης για το γυναικολογικό καρκίνο-, στο Ηνωμένο Βασίλειο μόνον οι μισές από τις νεαρές ερωτηθείσες γυναίκες, ηλικίας 26-35 χρόνων, μπόρεσαν να προσδιορίσουν πού βρίσκεται το αιδοίο τους.

Συγκεκριμένα, γυναίκες όλων των ηλικιών βρέθηκαν μπροστά σε ένα απλό ανατομικό σχέδιο των γυναικείων γεννητικών οργάνων, όπου έπρεπε να δείξουν πού ακριβώς βρίσκονται η μήτρα, ο τράχηλος της μήτρας, οι ωοθήκες, ο κόλπος και το αιδοίο.

Πέντε «περιοχές» που μπορούν να εμφανίσουν καρκίνο. Το 80% των γυναικών από 66 ως 75 χρόνων απάντησαν σωστά στο πού είναι οι ωοθήκες και το 90% προσδιόρισαν τη μήτρα. Λιγότερο από το ¼ των γυναικών από 16 ως 25 χρόνων δήλωσαν βέβαιες πως είναι καλά ενημερωμένες για γυναικεία θέματα υγείας.

Κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο νοσούν 20.000 γυναίκες από τις οποίες περίπου οι 7.600 πεθαίνουν. Στις ΗΠΑ σύμφωνα με εκτιμήσεις το 2013 θα νοσούσαν από καρκίνο των γεννητικών οργάνων 91.730 (!) γυναίκες με τις 28.080 να μην τα καταφέρνουν.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν σταματάει στην ενημέρωση σε θέματα ανατομίας ή σε θέματα πρόληψης. Σύμφωνα με την έρευνα του Eve Appeal το 65% νεαρών γυναικών από 16 ως 25 χρόνων έχουν πρόβλημα με τη χρήση των λέξεων κόλπος και αιδοίο, προτιμώντας να χρησιμοποιούν παρατσούκλια.

Αυτό το καλοκαίρι στην παραλία μια μητέρα δίπλα μου πήρε με το ζόρι την 5χρονη κόρη της για να της αλλάξει μαγιό μετά το μπάνιο, την ώρα που άλλες της έλεγαν ότι η κόρη της είναι πολύ μικρή για να κινδυνεύει από κάτι. Το ενδεχόμενο η μητέρα να ήθελε να περάσει την αλλαγή του βρεγμένου μαγιό ως γυναικεία συνήθεια στο παιδί της, δεν τους πέρασε από το μυαλό.

Η μικρή τσιρίζοντας ρωτούσε γιατί. Η απάντηση ήρθε ψιθυρίζοντας από την αμήχανη μητέρα...«Για να μην κρυώσει το πιπί σου, σσσσσς». Το 5 από το 16 έχει ένα διάνυσμα 11 χρόνων, πολύτιμο για να μάθουν τα νεαρά κορίτσια να λένε το σώμα τους με τις κανονικές του λέξεις και χωρίς να κοκκινίζουν.

protagon.gr

 

Υγεία

Έχετε απορία αν αυτά που σας συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του σεξ είναι φυσιολογικά ή όχι, αλλά ντρέπεστε να ρωτήσετε τον γυναικολόγο σας;
Δείτε τι απαντούν οι ειδικοί στα ερωτήματα που σας προκαλούν αμηχανία και αποφεύγετε να κάνετε!

Ο κόλπος μου μυρίζει άσχημα. Πού μπορεί να οφείλεται;

Σύμφωνα με τη γυναικολόγο Dr. Lauren Streicher το pH της μήτρας είναι μεταξύ 3,5 και 4,5, στο οποίο και ευδοκιμούν τα καλά βακτήρια. Όταν, όμως, αυτό αυξηθεί πολύ, τότε τα καλά αυτά βακτήρια δεν μπορούν να επιβιώσουν. Τη θέση τους παίρνουν τα κακά βακτήρια, η δράση των οποίων προκαλεί την άσχημη μυρωδιά.

Ο κόλπος μου είναι πολύ στεγνός, αν και δεν βρίσκομαι κοντά στην εμμηνόπαυση. Είναι φυσιολογικό;
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν το φαινόμενο. Ανάμεσα στους βασικούς συγκαταλέγονται οι ορμονικές διαταραχές, η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών, η λήψη αντιισταμινικών,ο θηλασμός, η χημειοθεραπεία, η τεχνητή γονιμοποίηση και ο διαβήτης.

Υπάρχει περίπτωση να απελευθερωθούν ακούσια ούρα στο σεξ;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχει περίπτωση, κατά τη διάρκεια ορισμένων στάσεων, όπως η ιεραποστολική, η κύστη να πιεστεί, με αποτέλεσμα να προκληθεί μικρή «διαρροή» ούρων. Φυσικά, αν τα υγρά είναι άοσμα και διάφανα, υπάρχει η πιθανότητα να είναι κολπικά και αποτέλεσμα οργασμού.

Πολλές φορές κλαίω ή γελάω κατά τη διάρκεια του σεξ. Είναι φυσιολογικό;
Είναι δυνατόν να προκληθούν τέτοιου είδους έντονα και απρόβλεπτα συναισθήματα, καθώς το σεξ είναι μία νευρολογική και συναισθηματική ταυτόχρονα κατάσταση. Σε αυτές τις αντιδράσεις μπορεί να συμβάλλει μάλιστα και η επίδραση των ορμονών.

Είναι φυσιολογικό να έχω αίμα μετά το σεξ;
Αν συνέβη μία φορά, τότε ίσως φταίει κάποιος μικροτραυματισμός. Αν, ωστόσο, συμβαίνει συνέχεια, τότε ίσως προέρχεται από τον τράχηλο, τη μήτρα ή από κάποια λοίμωξη, όπως χλαμύδια ή γονόρροια.

onmed.gr

Υγεία

Εάν συνηθίζετε να κάθεστε συχνά σταυροπόδι, τότε πρέπει να αλλάξετε αμέσως τις καθιστικές σας συνήθειες…
Όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί το σταυροπόδι αυξάνει την πίεση του αίματος, επιβαρύνει τις αρθρώσεις των ισχίων και ευθύνεται για την εμφάνιση φλεβίτιδας , φλεγμονών και θρόμβων στο αίμα, δήλωσε χαρακτηριστικά ο αμερικανός καρδιολόγος Stephen T. Sinatra στο abcnews.

Οι ειδικοί λοιπόν συμβουλεύουν να μην κάθεστε σταυροπόδι για περισσότερα από 15 λεπτά, ενώ εσείς που κάνετε καθιστική ζωή ή περνάτε πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή θα πρέπει να σηκώνεστε σε τακτά χρονικά διαστήματα.

youweekly.gr

Υγεία

Μυωπία, αστιγματισμός, υπερμετρωπία, πρεσβυωπία: Όσα πρέπει να ξέρεις

Το εμμετρωπικό μάτι είναι απλοποιημένα το μάτι στο οποίο όταν προσπίπτει μία παράλληλη δέσμη φωτεινών ακτίνων, αυτή εστιάζεται στον αμφιβληστροειδή. Το μάτι αυτό βλέπει καθαρά χωρίς βοηθήματα όρασης.


Όταν αυτή η αρμονική σχέση δεν υπάρχει, τότε μία προσπίπτουσα δέσμη ακτίνων δεν εστιάζεται επάνω στον αμφιβληστροειδή, αλλά μπροστά ή πίσω από αυτόν.
Η κατάσταση αυτή ονομάζεται αμετρωπία και συνεπάγεται θολή όραση.

Μυωπία


Στο μυωπικό μάτι η δέσμη των φωτεινών ακτίνων δεν εστιάζεται πάνω στον αμφιβληστροειδή, αλλά σε ένα σημείο μπροστά από αυτόν.
Έτσι το μυωπικό μάτι δεν μπορεί να διακρίνει με ευκρίνεια τα μακρινά αντικείμενα και ο μύωπας βλέπει θολά μακριά, αλλά καθαρά κοντά.


Υπερμετρωπία


Στο υπερμετρωπικό μάτι η δέσμη των φωτεινών ακτίνων εστιάζεται σε ένα σημείο πίσω από τον αμφιβληστροειδή με αποτέλεσμα ο υπερμέτρωπας να βλέπει θολά και μακριά και κοντά.


Αστιγματισμός


Ο αστιγματισμός οφείλεται σε ανατομική ανωμαλία του κερατοειδούς και σπανιότερα του φακού του ματιού. Έτσι μια παράλληλη δέσμη ακτίνων, που προσπίπτει στο μάτι, δεν συγκλίνει σε ένα σημείο του αμφιβληστροειδούς αλλά σε διάφορα σημεία , άλλα μπροστά και άλλα λίγο πίσω από τον αμφιβληστροειδή.
Το αποτέλεσμα είναι μία συγχυτική εικόνα του αντικειμένου που κοιτάμε. (σχήματα των αμετρωπιών στις σελίδες 46-49 του Δαμανάκι)


Πρεσβυωπία


Βασικό σύμπτωμα της πρεσβυωπίας είναι η μειωμένη όραση για κοντά. Το άτομο δυσκολεύεται να διαβάσει και κουράζεται μετά από σύντομο διάστημα κοντινής εργασίας. Η πρεσβυωπία οφείλεται σε μείωση της προσαρμοστικής ικανότητας του ματιού. Είναι μια κατάσταση που συμβαίνει με την πάροδο των ετών σε όλους τους ανθρώπους, συνήθως μετά την ηλικία των 40 ετών.

 

Γράφει η Έλενα Κεφάλα – χειρουργός οφθαλμίατρος

lasermiopias.gr

Υγεία

Το 1985 περίπου 30 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη, ενώ το 2025 οι πάσχοντες από τη νόσο θα είναι περίπου 300 εκατομμύρια. Η ελλιπής ρύθμιση του διαβήτη καθώς και η μακροχρόνια πορεία της νόσου μπορεί να προκαλέσουν ΔΥΟ σημαντικά προβλήματα για τα πόδια.


Τη διαβητική νευροπάθεια δηλαδή τη μείωση της ικανότητας να αισθάνεται κανείς πόνο, ζέστη ή κρύο.
Τη διαβητική αρτηριοπάθεια τη μείωση δηλαδή της ικανότητας να λαμβάνουν τα άκρα περισσότερο αίμα όταν χρειάζεται.

Τι μπορεί να συμβεί;

Κάτω από συνθήκες διαβητικής νευροπάθειας ή και αγγειοπάθειας τα πόδια γίνονται εξαιρετικά ευαίσθητα ακόμα και στις πιο απλές ενοχλήσεις όπως με ένα στενό παπούτσι, ένα πολύ ζεστό μπάνιο ή ένα επιφανειακό μικροτραυματισμό.

Όλα αυτά είναι ικανά σε τόσο ευαίσθητα πόδια να προκαλέσουν πληγές που δε θεραπεύονται εύκολα, αλλά και σοβαρότερες επιπλοκές που να απαιτούν μακροχρόνια νοσηλεία ή ακόμα και ακρωτηριασμό.

Είναι αποδεδειγμένο ότι στο 85% των ακρωτηριασμών των κάτω άκρων που σχετίζονται με ΣΔ έχει προηγηθεί έλκος ποδιού.

Το 80% των ελκών στα διαβητικά άτομα προκαλείται από εξωτερικά τραύματα.
Η συχνότητα του έλκους του ποδιού φθάνει το 4-15% στον διαβητικό πληθυσμό.
Τα άτομα με ΣΔ έχουν 25πλάσια πιθανότητα να υποστούν ακρωτηριασμό.
70% των ακρωτηριασμών γίνονται σε άτομα με ΣΔ.

1 εκατομμύριο άτομα με ΣΔ χάνουν ετήσια παγκόσμια το ένα τους άκρο, λόγω ακρωτηριασμού.
Κάθε 30’’ σ’ όλο τον κόσμο ένα άτομο με ΣΔ υφίσταται ακρωτηριασμό κάτω άκρου.
70% των ακρωτηριασθέντων ατόμων με ΣΔ θα πεθάνουν μέσα 5 χρόνια.

ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑ

Τα προειδοποιητικά συμπτώματα βλάβης στα νεύρα των διαβητικών είναι:
Μούδιασμα, ιδιαίτερα στα δάχτυλα των χεριών ή των ποδιών
Οξείς πόνοι ή αίσθηση μυρμηγκιάσματος
Έλκη στα πόδια
Αδυναμία στους μυς
Αίσθηση καψίματος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος
Στυτική δυσλειτουργία

Οι ενδείξεις νευροπάθειας είναι:

Το δέρμα είναι ερυθρό, ζεστό, ξηρό με σκασίματα και έλκη σε σημεία πίεσης.

Ισχυρή τάση για σκληρύνσεις, ονυχομηκυτιάσεις και κάλους σε θέσεις που δέχονται μεγάλη πίεση.
Το πόδι φαρδαίνει, οι αρθρώσεις πρήζονται και εμφανίζονται γαμψοδακτυλίες

Αίσθηση μουδιάσματος, μυρμήγκιασμα, μπερδεμένη αίσθηση δηλ. αίσθηση ότι τα πόδια είναι κρύα, ενώ είναι ζεστά ή η αίσθηση μεταξύ ζεστού-κρύου μειώνεται ή εξαφανίζεται.
Αστάθεια βαδίσματος, αίσθηση βαδίσματος σε βαμβάκι.

Πόνοι σε ηρεμία, ιδιαίτερα την νύχτα, συχνά με κάψιμο. Ανακούφιση βαδίζοντας πάνω-κάτω και δροσίζοντάς τα. Επίσης η ευαισθησία στον πόνο ελαττώνεται ή χάνεται. Ετσι ότι θα έπρεπε να προκαλεί πόνο δεν πονάει πια, π.χ. πολύ στενά παπούτσια τραυματισμοί, κάψιμο, πίεση.

Τα πόδια είναι κρύα
Το δέρμα είναι λεπτό σαν περγαμηνή, χλωμό ή μελανό ιδιαίτερα στα δάκτυλα και στο περίγραμμα των ποδιών.

Πόνοι στις γάμπες ή κράμπες στο βάδισμα, ανακούφιση όταν στέκεστε.
όταν ξαπλώνει ο πάσχων, οι πόνοι ελαττώνονται όταν κρεμάει τα πόδια έξω από το κρεβάτι.
Οι πληγές, οι τραυματισμοί και οι μυκητιάσεις

Η ευθύνη των διαβητικών και των συγγενών τους είναι:

Να φροντίζουμε την ρύθμιση του διαβήτη.
Να φροντίζουμε την καθημερινή άσκηση.
Να ενημερώνουμε το προσωπικό υγείας που μας παρακολουθεί για σκληροδερμίες, κάλλους, κόψιμο στο δέρμα, λοιμώξεις , αλλαγές στο χρώμα.

Προσέχετε οι ίδιοι για κάθε ένδειξη όπως μυρμήγκιασμα στα πόδια, μούδιασμα ή μία περίεργη αίσθηση σαν να βαδίζετε επάνω σε βαμβάκι ή σαν να φοράτε στενές κάλτσες.

Εάν δεν λειτουργεί σωστά το σύστημα συναγερμού πόνου, τότε οι τραυματισμοί ή τα ακατάλληλα παπούτσια δεν γίνονται αντιληπτά.

Η τακτική υγιεινή των ποδιών( κάθε μέρα)
Μα ελέγχουμε τα πόδια κάτω από ένα δυνατό φως κάθε μέρα με ένα καθρέπτη από κάτω και να αναφέρουμε τυχόν παρατηρήσεις μας.

Εξαιρετική μέριμνα ώστε να αποφεύγονται οι κάθε είδους μικροτραυματισμοί
Αναζήτηση βοήθειας ειδικού σε περίπτωση εκδήλωσης βλάβης.
Στα ξηρά πόδια χρησιμοποιούμε μαλακτική αλοιφή

Αποφεύγουμε καλλυντικά με οινόπνευμα και αντισηπτικό(πχ Betadine) στο υγιές δέρμα.

Φορούμε βαμβακερές όχι στενές κάλτσες ενώ οι κάλτσες μας δεν πρέπει να έχουν χονδρές ραφές και να είναι λευκές ώστε να γίνει αντιληπτός οποιοσδήποτε τραυματισμός.

Αγοράζουμε νέο ζευγάρι παπούτσια αργά το απόγευμα και προτιμώνται παπούτσια με κορδόνια, άνετα και μαλακά χωρίς ψηλά τακούνια και το πόδι μας να χωρά ακριβώς στο παπούτσι χωρίς να στριμώχνεται ή να περισσεύει.

Άτομα με κάλους, με ανατομικές ανωμαλίες ή παραμορφώσεις πρέπει να χρησιμοποιούν ειδικά για αυτούς σχεδιασμένα παπούτσια.

Για τους κάλους δεν χρησιμοποιούμε αλοιφές ή καυστικά αυτοκόλλητα και αν εμφανιστούν φουσκάλες δεν τις σπάμε.

Να μην φοράμε τα καινούργια παπούτσια ποτέ συνέχεια αλλά εναλλάξ με τα παλιά, και να μην φοράμε τα παπούτσια ποτέ χωρίς να τα ελέγξουμε από μέσα.

Να μην περπατάμε ξυπόλητοι ούτε και στη θάλασσα και να μην χρησιμοποιούμε παντόφλες τύπου σαγιονάρας.

Να στεγνώνουμε καλά τα πόδια μετά το καθημερινό πλύσιμο με μία πετσέτα και ποτέ στο τζάκι στη σόμπα ή σε ηλεκτρική θερμάστρα.

Να προσέχουμε ανάμεσα στα δάχτυλα να μην μένει υγρασία για τι αναπτύσσονται μύκητες.

Να χρησιμοποιούμε κρέμες για τα πόδια ώστε να μην είναι ξερά και όχι ταλκ.

Να λιμάρουμε (όχι να κόβουμε) τα νύχια σωστά δηλαδή ευθεία και ποτέ κυκλικά μόνο με λίμα χάρτινη και να μην χρησιμοποιούμε αιχμηρά αντικείμενα στα πόδια μας.

Να μην περιποιούμεθα τα πόδια με πολύ ζεστό νερό (ελαφρά χλιαρό) και να μην ελέγχουμε την θερμοκρασία του νερού με το πόδι αλλά με τον αγκώνα.


iatropedia

Υγεία

Οι μεγάλες ανακαλύψεις της Ψυχοσωματικής Ιατρικής μας εξηγούν! Τι γίνονται τα συναισθήματα που καταπνίγουμε; Πού πηγαίνουν οι ανάγκες μας που καταπιέζουμε;…
Τι συμβαίνει στα θέλω μας που δεν τολμάμε να εκφράσουμε; Η απάντηση είναι… κοινή: βυθίζονται στα βάθη του είναι μας, στις αποθήκες του ψυχισμού μας.
Όταν αυτές οι αποθήκες γεμίσουν ασφυκτικά τότε τα καταπιεσμένα συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες μας σπάνε τις πόρτες αυτών των αποθηκών και ξεχύνονται είτε στην ψυχολογική μας κατάσταση είτε στο σώμα μας περιέχοντας ένα κρυφό μήνυμα.

Θυμάστε τότε που σας είχαν πιάσει νευρικά γέλια και που με κόπο καταφέρατε να τα καταπνίξετε πριν σας αντιληφθεί εκείνος που δεν έπρεπε; Μπορείτε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας τις φορές που είχατε κατακλυστεί από πανικό και που μόλις μπορέσατε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας και να συγκρατήσετε τις κραυγές σας; Κι εκείνες τις στιγμές που το κλάμα σας ανέβηκε σαν κόμπος στο λαιμό αλλά καταφέρατε να καταπιείτε τα δάκρυά σας ή τις διαμαρτυρίες σας;

Όλοι έχουμε παρόμοιες στιγμές να θυμηθούμε. Τι έγιναν όμως τα ξεσπάσματα γέλιου που συγκρατήθηκαν, τα δάκρυα που δεν κύλησαν , οι κραυγές που δεν ακούστηκαν; Κι αν το προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο, τι να έγιναν άραγε οι βρισιές που δεν ξεστομίστηκαν, οι πόθοι που δεν εκφράστηκαν , τα παράπονα που δεν ειπώθηκαν; Χάθηκαν;

Για την ψυχολογία η απάντηση είναι ένα στρογγυλό όχι. Η φυσική σπεύδει να συνηγορήσει επισημαίνοντας πως τίποτα μα τίποτα δεν χάνεται στη φύση κι άσχετα αν εμείς το ονομάζουμε δάκρυ, γέλιο , σκέψη ή επιθυμία , φως, θερμότητα ή ηλεκτρομαγνητισμό όλα μπορούν να θεωρηθούν ενέργεια. Και η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Μπορεί όμως να μεταλλαχθεί.

Κάπως έτσι ξεκίνησαν οι μεγάλες ανακαλύψεις της ψυχοσωματικής ιατρικής που επιβεβαιώνει πως συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες που συγκρούονται μέσα μας ή δεν βρίσκουν τρόπο να ικανοποιηθούν γίνονται τελικά οι μυστικοί συνωμότες που μαζί με τους διάφορους νοσογόνους παράγοντες καταβάλουν το αμυντικό μας σύστημα.

Αν και για μακρύ διάστημα η συντηρητική και υλιστική πτέρυγα των επιστημόνων αρνούνταν να δεχθεί την άμεση σχέση όλων των ασθενειών με την ψυχική μας κατάσταση , η πανάρχαια εμπειρική γνώση των λαών δεν έτρεφε καμιά αμφιβολία για τη σχέση της λύπης με την ασθένεια.

Το θυμωμένο στομάχι
Υπάρχουν σκέψεις που μπορούν να προκαλέσουν πραγματική ηλεκτροχημική θύελλα στον οργανισμό μας. Το βέβαιο είναι πως όσο πιο έντονα τα συναισθήματα, οι ανάγκες και οι επιθυμίες , ιδίως όταν παραμείνουν ανέκφραστες, τόσο βαθύτερα τα αχνάρια που αφήνουν μέσα μας. Κι αν αυτό κρατήσει καιρό αργά ή γρήγορα θα βρουν μια χαραμάδα να ξεγλιστρήσουν, να βγουν στο φως.

Είτε ως νεύρωση , είτε ως σωματική ασθένεια. Ο Ντήπακ Τσόπρα στο βιβλίο του “Κβαντική Θεραπεία» μιλάει για χαρούμενο και λυπημένο στομάχι, για θυμωμένα νεφρά και φοβισμένο αυχένα εξηγώντας πως τα συναισθήματά μας διαποτίζουν κάθε όργανο, μόριο και κύτταρο του σώματός μας. Όμως , αν οι γιατροί που υιοθετούν την ψυχοσωματική προσέγγιση αναζητούν πίσω από την ασθένεια έναν ψυχικό παράγοντα, οι ασχολούμενοι με τη μεταφυσική πάνε ακόμα πιο πέρα: βλέπουν την ασθένεια όχι σαν ξέσπασμα αλλά σαν ανακούφιση της ψυχής που επιτέλους έχει βρει έναν τρόπο να εκφράσει τις βαθύτερες ανάγκες της.

Η Επανάσταση των Καλόβολων
Συχνά αρνούμαστε να παραδεχθούμε ότι θέλουμε αγάπη και φροντίδα. Τότε αναλαμβάνει ο οργανισμός να “σωματοποιήσει» την ανάγκη μας και μας στέλνει στο κρεβάτι και στην αναγκαστική φροντίδα των άλλων που δεν μπορούμε πλέον να αρνηθούμε. Δεν έχει σημασία αν αυτή τη φροντίδα την προσφέρει ένα αγαπημένο πρόσωπο, ή ένας άγνωστος γιατρός και κάποιες νοσοκόμες.

Στην ουσία έχει εκπληρωθεί το βαθύτερο αίτημα επιστροφής μας σε μια κατάσταση όπου είμαστε απαλλαγμένοι από φροντίδες και αφημένοι στη μέριμνα κάποιου άλλου. Ένα είδος παλινδρόμησης σε άλλες πιο παιδικές εποχές που εγκαταλείπαμε τον εαυτό μας στα στοργικά χέρια κάποιου μεγάλου. Από εσωτερική σκοπιά η ασθένεια είναι ένας τρόπος να ζητήσουμε αγάπη, να απαλλαγούμε για λίγο από τις ευθύνες, να αποφύγουμε δύσκολες καταστάσεις, να διεκδικήσουμε και… να εκδικηθούμε.

Αυτό το τελευταίο όσο παράξενο κι αν μοιάζει είναι πολύ αληθινό. Συχνά μια ασθένεια έρχεται ως τιμωρία του εαυτού μας ή κάποιου άλλου προς τον οποίο απευθύνουμε το μήνυμα “κοίτα σε τι κατάσταση με έφερες».

Φρόντισέ με, Αγάπα με! Αν αυτές οι απαιτήσεις του ψυχισμού, που καταπιέστηκαν και απωθήθηκαν σε σημείο που συχνά να μη γίνονται αντιληπτές, δεν αναγνωριστούν και δεν τιμηθούν τότε θα γλιστρήσουν στο σώμα και με τη μορφή μιας σοβαρής ασθένειας όπως ο καρκίνος θα απαιτήσουν αυτό που το ίδιο το άτομο δεν τολμούσε να κάνει: να φερθεί άκρως εγωιστικά. Όπως επισημαίνει ο Ρύντιγκερ Ντάλκε στο βιβλίο του ” Η ασθένεια ως γλώσσα της ψυχής» (εκδόσεις Πύρινος Κόσμος) “με την έκρηξη της ασθένειας φανερώνεται ένα μεγάλο μέρος της κρυφής απαίτησης του εγώ.
Βγαίνοντας στην επιφάνεια προκαλεί μεγάλη έκπληξη στο περιβάλλον του ασθενούς γιατί ακόμα και τα ειρηνικότερα άτομα απαιτούν ξαφνικά να περιστρέφεται το παν γύρω τους και γύρω από την ασθένειά τους. Ό,τι μέχρι τώρα δεν τολμούσε ο ασθενής να το εκφράσει ως δική του γνώμη ανεβαίνει τώρα από τη σκιά και ζητά την ικανοποίησή του».

Συχνά παρατηρούμε πως εκείνοι που ήταν οι κάποτε εργατικοί, υποταγμένοι, σιωπηλοί, υπομονετικοί και τόσο συμπαθητικοί γεμάτοι αλτρουισμό και προθυμία να βοηθήσουν τους άλλους γίνονται ιδιότροποι και απαιτητικοί ασθενείς που χορεύουν τους άλλους στο ταψί. Στην πραγματικότητα αυτό που μας φαίνεται ως παραξενιά και απαιτητικότητα δεν είναι παρά το ξέσπασμα των καταπιεσμένων δικών τους επιθυμιών που χρόνια τις είχαν υποτάξει δίνοντας το προβάδισμα στους άλλους.

Τα Κρυμμένα Μηνύματα
Παρόμοιοι εσωτερικοί ψυχικοί μηχανισμοί υπαγορεύουν την εμφάνιση διαφόρων μορφών ασθενειών κάθε μια από τις οποίες αποκαλύπτει βαθύτερες απωθημένες καταστάσεις. Η Κάρολαιν Μυς, στο βιβλίο της “Ανατομία του Πνεύματος» και η Λουίζ Χέη στα δικά της βιβλία συμπληρώνουν τον Ντάλκε ως προς τους κρυφούς ψυχικούς παράγοντες που πυροδοτούν τις διαταραχές της υγείας και που μοιάζουν σαν μικρά θεατρικά έργα ή τελετουργικά που έχουν πάρει τη θέση αυτών που πραγματικά χρειαζόμαστε. Ας δούμε μερικά από αυτά.

Κρυολόγημα: αν κάποια στιγμή θέλατε έντονα να κλάψετε και συγκρατήσατε τα δάκρυά σας καταπιέζοντας τα συναισθήματά σας είναι πολύ πιθανό μερικές μέρες αργότερα αυτή η εσωτερική κατάσταση να βρήκε διέξοδο σε ένα γερό κρυολόγημα όπου τα μάτια δακρύζαν και η μύτη έτρεχε σαν βρύση –όπως θα ήθελαν να τρέχουν τα δάκρυα αν είχατε επιτρέψει στη λύπη σας να εκφραστεί. Οι λυγμοί που καταπνίγηκαν βρίσκουν διέξοδο στο βήχα που ως σωματική έκφραση έχει παρόμοια εκδήλωση. Από μακριά δεν μπορεί κανείς να πει αν κάποιος τραντάζεται από λυγμούς ή από βήχα.
Η ίδια η λέξη κρυολόγημα υποδηλώνει κάτι που σας έκανε “να κρυώσετε μέσα σας» και εκφράζει τη βαθύτερη ανάγκη σας για ζεστασιά και θαλπωρή. Το κουκούλωμα με ζεστά ρούχα και ο πυρετός είναι μεταμφιεσμένες εκδηλώσεις αυτής της ανάγκης, όπως οι εντριβές δεν είναι παρά υποκατάστατα του χαδιού και της επαφής που η ψυχή σας είχε ανάγκη

Βήχας: είναι κι αυτός ένα ένδυμα. Κάτω του κρύβονται λόγια, γνώμες, διαμαρτυρίες , βρισιές ή δηλώσεις που δεν τολμήσαμε να ξεστομίσουμε. Προτιμήσαμε να τις καπιούμε. Αλλά μας έκατσαν στο λαιμό. Έτσι μας “έπνιξαν» όπως ο αποπνικτικός βήχας. Η απόχρεμψη που συχνά συνοδεύει το βήχα έχει επιπλέον ένα χαρακτήρα επιθετικό που υποδηλώνει την καταπιεσμένη ανάγκη μας να “φτύσουμε» ορισμένες καταστάσεις ή πρόσωπα, δραστηριότητα που αναλαμβάνει να εκδραματίσει συμβολικά το σώμα αφού εμείς δεν το επιτρέψαμε στον εαυτό μας. Συχνά ο βήχας είναι εκδήλωση αγανάκτησης ή άγχους όταν το άτομο νιώθει ότι έχει καταπιεί πολλά για πολύ καιρό και έχει πια φτάσει σε ένα σημείο που πνίγεται.

Σε αυτή την περίπτωση το σώμα δίνει με τον τρόπο του ένα σήμα για να φερθούμε με περισσότερη τρυφερότητα στον εαυτό μας, να τον γλυκάνουμε και να τον μαλακώσουμε λίγο, κατάσταση που συμβολικά εκφράζουν τα ζεστά ροφήματα με μέλι.

Πόνοι στα γόνατα: εμφανίζονται όταν κάτι μέσα μας νιώθει να έχει γονατίσει από τις πιέσεις της ζωής αλλά επαναστατεί. Δεν θέλει πια να υποτάσσεται και να χαμηλώνει τον εαυτό του προς χάριν των άλλων ή μιας κατάστασης. Δεν θέλει να γονατίζει μπροστά σε κάτι ή κάποιον ισχυρότερο. Έχει ανάγκη να υψώσει το ανάστημά του ή και να δείξει κάποια αδιαλλαξία έτσι όπως κάνει το άκαμπτο εξ αιτίας του πόνου γόνατο. Παράλληλα, καθώς αυτή η ενόχληση αναγκάζει τον άνθρωπο να αναπαύει συχνά το πόδι του σε ένα σκαμνάκι, συμβολικά “στηλώνει» τα πόδια και κρατά τους άλλους μακριά ή εκφράζει έτσι μια συμβολική κλωτσιά προς εκείνα που τον έκαναν “να κάτσει».

Έρπης στα χείλη: σχετίζεται με αισθήματα αηδίας ή ανομολόγητου καταπιεσμένου πόθου που ο ίδιος ο εαυτός αποστρέφεται. Πρόκειται για ένα διπλό μήνυμα καθώς από τη μια τα χείλη διογκώνονται προσελκύοντας τα βλέμματα ενώ ταυτόχρονα εκπέμπουν το σήμα “μακριά από μένα». Ό,τι μας έκαιγε τα χείλη, ό,τι μας έκανε να δαγκωνόμαστε από μέσα μας αποκτά μια σωματική εκδήλωση που θυμίζει έντονα δαγκωμένα χείλη. Το μάθημα εδώ είναι να αποδεχθεί κανείς τα “ακάθαρτα» συναισθήματά ή επιθυμίες του και να συγχωρήσει τον εαυτό του γι αυτά. Αυτό που προκαλεί αποστροφή πρέπει να αναγνωριστεί. Ο έρπης στα χείλη μπορεί επίσης να δηλώνει την ανάγκη του ατόμου να αρνηθεί τις υπερβολικές οικειότητες ή να αυτοτιμωρηθεί επειδή τις επέτρεψε.

Τριχόπτωση: για τη μεταφυσική παράδοση η τριχόπτωση αντιστοιχεί κατά κάποιον τρόπο στην απώλεια των φτερών. Είναι σαν να είμαστε για άλλα φτιαγμένοι αλλά υποτασσόμαστε σε μια πιο κοινή μοίρα. Έτσι είτε πρόκειται για περιστασιακές περιόδους τριχόπτωσης είτε για γενικευμένη κατάσταση υποδηλώνει εσωτερική σύγκρουση εξαιτίας της υποταγής μας σε μια επιλογή που μας προσφέρει μεν ασφάλεια αλλά έρχεται σε αντίθεση με αυτό που κατά βάθος ήθελε η καρδιά μας και που το φοβηθήκαμε επειδή περιείχε ρίσκο. Παραμονές ενός γάμου, μιας μονιμοποίησης ή απόκτησης μια σταθερής θέσης πολλοί άνθρωποι που έχουν μέσα τους ένα ταξιδιάρικο πουλί νιώθουν να τους πέφτουν τα φτερά δηλαδή βλέπουν τα μαλλιά τους να μαδάνε αντίθετα από εκείνους που παραιτούνται ευχαρίστως από ορισμένες ελευθερίες προκειμένου να νιώθουν ασφαλείς.

Αυτιά: βόμβος, πόνος ,βούλωμα των αυτιών ή περιορισμός της ακοής σηματοδοτούν την αντίστασή μας σε ορισμένες εντολές ή την άρνησή μας να ακούσουμε και να δεχθούμε κάποια πράγματα. Δεν θέλουμε πια ούτε να ακούμε ούτε να υπακούμε. Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει. Η βαθύτερη ανάγκη πίσω από τα προβλήματα των αυτιών είναι να αποσυρθούμε στον εαυτό μας , να αφουγκραστούμε τι αυτός έχει να πει. Μέσα σε όλο αυτό υπάρχει και ένα σήμα που μας ειδοποιεί να ακούσουμε τη διαίσθησή μας και τη συνείδησή μας, αυτή την ψιθυριστή φωνή που δεν ακούγεται όταν όλη μας η προσοχή είναι στραμμένη σ” αυτά που λέει ο κόσμος.

Καρδιά: τα προβλήματα σ” αυτό το ζωτικό όργανο υποδηλώνουν έντονες συναισθηματικές εντάσεις. Ερωτικές απογοητεύσεις, άρνηση συγχώρεσης, ενοχή και αυτομομφή, μεγάλη συναισθηματική εξάρτηση ή αντίθετα αποξένωση και “κλείσιμο της καρδιάς» έχουν άμεση σχέση με τη δυσλειτουργία της. Εκτεταμένες μελέτες έχουν αποδείξει πως η ροή της αγάπης και της συγχώρεσης αποτρέπουν τα ισχαιμικά επεισόδια ενώ αντίθετα διευκολύνεται η εμφάνισή τους όταν η έκφραση της αγάπης είναι προβληματική. Το μάθημα πίσω από τα προβλήματα στο καρδιαγγειακό σύστημα περιέχει πάντα το ίδιο βαθύτερο αίτημα για άνοιγμα της καρδιάς , καλοσύνη και αποδοχή. Όσο πιο ανεπιφύλακτες, τόσο καλύτερα. Πρώτα και κύρια στον ίδιο τον εαυτό μας.

Πόδια: καθώς τα πόδια μας μεταφέρουν αποτελούν τους συμβολικούς δείκτες για τον τρόπο που βαδίζουμε στο μονοπάτι της ζωής μας. Πόνοι, κάλοι, δυσκολία στις αρθρώσεις, κατάγματα και χτυπήματα δείχνουν πάντα μια αντίρρηση που προβάλει ο εαυτός για την κατεύθυνση που έχουμε πάρει. Μπορεί να αποτελούν αντιστάσεις και προειδοποιήσεις ή απλά να εκφράζουν μια βαθύτερη απροθυμία για τον τρόπο που κινούμεθα στη ζωή. Το αίτημά που εκφράζει με αυτό τον τρόπο το σώμα είναι η ανάγκη για ένα σταμάτημα και για επανεκτίμηση της πορείας μας. Στην καλύτερη περίπτωση μας ζητείται να επιβραδύνουμε λίγο το ρυθμό μας και να χαρούμε ορισμένα πράγματα περισσότερο. Διαφορετικά μπορεί να μας δίνεται ένα μήνυμα για πλήρη αλλαγή πορείας.

Χέρια: τα χέρια αντιπροσωπεύουν τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας, τις ευθύνες μας και τα ταλέντα μας. Πόνοι στα χέρια δηλώνουν την αντίδραση του εαυτού επειδή δεν εκφράζουμε όλο το δυναμικό μας ή δεν διαφεντεύουμε με σοφία τον εαυτό μας και τις υποθέσεις μας. Μήπως έχουμε κάνει κάποια παραβίαση των ορίων μας; Ή μήπως δεν τολμάμε να ανοίξουμε τα χέρια –και την αγκαλιά μας; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που μας καλούν να απαντήσουμε τα προβλήματα στα άνω άκρα.

Πόνοι στους ώμους και τον αυχένα: υποδηλώνουν συχνά πως έχουμε αναλάβει μεγάλα βάρη , περισσότερα από όσα αντέχουμε να σηκώσουμε ή ότι έχουμε αυτοπεριοριστεί και έχουμε δεχθεί να υποταχθούμε. Δηλώνουν ένα είδος υποδούλωσης το οποίο έχει φτάσει πια σε οριακό επίπεδο. Οι πόνοι στους ώμους δεν μας αφήνουν να υψώσουμε τα χέρια και το αυχενικό μπλοκάρει μια ευρύτερη περιοχή δείχνοντας ένα είδος ακαμψίας που έχει επέλθει με τον καιρό. Το βαθύτερο αίτημα είναι να δούμε και άλλες οπτικές γωνίες, να στραφούμε και προς άλλες κατευθύνσεις και κυρίως αυτήν που μπορεί να μας δείξει έναν εαυτό πιο ανάλαφρο , πιο ευδιάθετο και πιο πρόθυμο να εκφράσει το ευρύτερο δυναμικό του.

Προβλήματα στη δεξιά ή στην αριστερή πλευρά: η εσωτερική παράδοση συνδέει την αριστερή πλευρά του σώματος με το συναίσθημα και τη θηλυκή διάσταση της ύπαρξης και τη δεξιά πλευρά με τη λογική και την αρσενική διάσταση. Ανάλογα σε ποια πλευρά του σώματος εκδηλώνεται ένα πρόβλημα δείχνει ταυτόχρονα αν “παραπονείται» το ανδρικό και λογικό μέρος μας ή το θηλυκό και συναισθηματικό.

Κεφάλι
Σ” αυτό βρίσκονται τα περισσότερα αισθητήρια όργανα αλλά και ο εγκέφαλος αποτελεί ταυτόχρονα το στρατηγείο μας και την πύλη απ” όπου ο έξω κόσμος περνάει μέσα μας. Από τον πονοκέφαλο και την ημικρανία ως τις σοβαρές παθήσεις που εκδηλώνονται στην περιοχή του κεφαλιού φανερώνεται η στάση μας απέναντι σ” αυτά που μας απασχολούν. Συχνά αντί να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο το νιώθουμε απλώς να πονάει από έναν ισχυρό πονοκέφαλο. Αυτός είναι ο τρόπος που το σώμα μας στέλνει ένα μήνυμα ότι έχουμε φορτωθεί με πολλές σκοτούρες ή ότι έχουμε υπερφορτώσει τα κυκλώματα με κάτι που μας ζητάει πολλή ενέργεια και σκέψη δίχως να αναγνωρίζουμε ότι χρειάζεται να αφήσουμε τα πράγματα να “κρυώσουν» λιγάκι πριν πάρουμε αποφάσεις.

Διαγνωστικές Ερωτήσεις
Όποιο κι αν είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται στο σώμα είναι σίγουρα ένα μήνυμα από την ψυχή μας. Αν το ακούσουμε και ανταποκριθούμε ανάλογα τότε η ένταση του συμπτώματος θα μειωθεί ή και θα υποχωρήσει εντελώς ,υποστηρίζουν με βεβαιότητα οι ολιστικοί θεραπευτές. Οι ακόλουθες ερωτήσεις προς τον εαυτό μας είναι πολύ βοηθητικές ώστε να κατανοήσουμε αυτό το μήνυμα:

Τι συμβαίνει στη ζωή μου την περίοδο που εμφανίζεται το σύμπτωμα ή η ασθένεια;
Μου προσφέρει ένα άλλοθι για να ξεκουραστώ επιτέλους;
Ή μήπως για να αναβάλλω ή και να αποφύγω κάτι;
Θα μπορούσε να είναι ένα μεταμφιεσμένο συναίσθημα- π.χ. θυμός- μια ανάγκη- π.χ. για επαφή -ή μια επιθυμία- π.χ. για φροντίδα που έχω αρνηθεί να εκδηλώσω;
Μήπως χρειάζομαι μια παύση ;
Ή μήπως μια αθώωση;

Υπάρχει κάποιος που θέλω να “τιμωρήσω» με την διαταραχή της υγείας μου;
( Του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου)
Ποιος προσελκύεται κοντά μου όταν αρρωσταίνω; Ποιος απομακρύνεται; Μήπως αυτό επιζητώ κατά βάθος;
Αν η ασθένεια είχε ένα μήνυμα να μου δώσει ποιο θα ήταν αυτό;

Όσο πιο βαθύ είναι το επίπεδο από το οποίο θα προέλθουν οι απαντήσεις σ” αυτά τα ερωτήματα τόσο βαθύτερη θα είναι και η επαφή που θα έχετε κάνει με τον εαυτό σας. Έτσι θα έχετε ανοίξει το δρόμο για την ανακούφιση και τη θεραπεία του βαθύτερου πυρήνα απ” όπου προέκυψε το πρόβλημα και το οποίο είναι σε κάθε περίπτωση το ίδιο.

biologikaorganikaproionta.com

Υγεία

Με τον όρο ίλιγγος εννοούμε την ψευδαίσθηση της κίνησης, ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο.

To 25% των ασθενών που επισκέπτονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών, αναφέρουν τη ζάλη ως στοιχείο του προβλήματός τους. Αυτό το ποσοστό μπορεί να φτάσει το 40% στους ηλικιωμένους ασθενείς και είναι το συχνότερο σύμπτωμα σε ασθενείς άνω των 75 ετών. Η διάγνωση του αιτίου της ζάλης επιτυγχάνεται περίπου στο 80% των ασθενών στα επείγοντα. Σε περίπου το 50% των ασθενών το αίτιο της ζάλης είναι περιφερική ή κεντρική πάθηση του αιθουσαίου συστήματος. Περιφερικός, κεντρικός, φαρμακευτικός, δεν μας ενδιαφέρει κατ’ αρχήν τι είδους ίλιγγος είναι, αλλά εάν είναι πράγματι ίλιγγος η απλά ζάλη - διαταραχή της ισορροπίας η προσυγκοπτική κατάσταση.

Ο ίλιγγος εκδηλώνεται:

Με την αίσθηση της περιστροφής του σώματος, της ώθησης, της τάσης για πτώση ή της αιώρησης προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω. Ο ασθενής βέβαια σχεδόν πάντα γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και τις περισσότερες φορές, παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά δεν είναι επικίνδυνα. Η διάγνωση του ιλίγγου απαιτεί εξειδικευμένο νευροωτολογικό έλεγχο για τον προσδιορισμό των αιτιών του, πριν δοθεί οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή.

Πως Εκδηλώνεται

Αν και αποτελούν διαφορετικές παθήσεις, ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις ο ίλιγγος εκδηλώνεται ή συνοδεύεται από ζάλη. Αυτό συμβαίνει όταν, για παράδειγμα, ελαττώνεται προοδευτικά ο νυσταγμός, οπότε παύει το αίσθημα κίνησης και ο ασθενής νιώθει ζάλη ή όταν ο ίλιγγος ξεκινήσει από την αρχή με μικρή ένταση, οπότε εκδηλώνεται μόνο με ζάλη. Ανάλογα με την αιτία που τον προκαλεί, ο ίλιγγος συνοδεύεται από αίσθημα ναυτίας εμετό, εφίδρωση, αίσθημα φόβου.

 

Που οφείλεται

Αν και συνήθως, τα αίτια είναι «αθώα», η ζάλη και ο ίλιγγος μπορεί να οφείλονται σε οργανικές παθήσεις, π.χ. νοσήματα του λαβύρινθου (αιθουσαίο σύστημα), άλλες παθήσεις του αυτιού, παθήσεις του καρδιαγγειακού ή κεντρικού νευρικού συστήματος, αιματολογικά ή νοσήματα του μεταβολισμού (π.χ. διαβήτης).
Επιπλέον, μπορεί να οφείλεται σε ψυχικά αίτια, στη δράση κάποιων φαρμάκων ή στη χρήση αλκοόλ, καθώς και σε αυχενικό σύνδρομο, που είναι από τις συνηθέστερες αιτίες εμφάνισης αυτών των συμπτωμάτων.

Για να προκύψει ίλιγγος πρέπει να προκληθεί βλάβη στο αιθουσαίο σύστημα, το σύστημα δηλαδή που σε συνεργασία με το οπτικό σύστημα εξασφαλίζει την ισορροπία και τον προσανατολισμό στο χώρο. Μέρη αυτού του συστήματος είναι ο λαβύρινθος, το αιθουσαίο νεύρο και οι συνδέσεις του με τον εγκέφαλο. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο ίλιγγος είναι το αποτέλεσμα καλοήθους διαταραχής της λειτουργίας σώματος και ψυχής. Κακοήθεις παθήσεις νευρολογικά και συστηματικά νοσήματα (π.χ. ρευματοπάθεια) μπορούν να εκφραστούν με ίλιγγο, ωστόσο αφορούν λίγες περιπτώσεις.

Συχνότερες αιτίες ιλίγγου

Υπάρχουν πολλά αίτια, που προκαλούν ίλιγγο-αστάθεια και θα αναφερθούν μόνο τα πιο συχνά.
Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης. Οφείλεται στην αποκόλληση κρυστάλλων μέσα στο λαβύρινθο, οι οποίοι κατά την κίνηση του κεφαλιού ερεθίζουν συγκεκριμένα σημεία του λαβυρίνθου και προκαλούν ίλιγγο. Συνήθως διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα, αν και το αίσθημα της ζάλης μπορεί να παραμείνει για ώρες. Η διάγνωση συνήθως τίθεται με έναν ειδικό χειρισμό, που εκτελεί ο γιατρός στο ιατρείο. Αντιμετωπίζεται με ειδικές ασκήσεις και χειρισμούς επανατοποθέτησης (μόνο από εξειδικευμένους ιατρούς) των αλάτων, που έχουν αποκολληθεί.

Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Χαρακτηρίζεται από έντονο ίλιγγο και εμέτους, εισβάλει απότομα και διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες. Οποιαδήποτε κίνηση της κεφαλής επιδεινώνει στην αρχή τα συμπτώματα και γι’ αυτό ο ασθενής αποφεύγει οποιαδήποτε κίνηση. Ο άρρωστος συχνά πάσχει ή αναρρώνει από μία ιογενή λοίμωξη και γι’ αυτό πιθανολογείται ως αιτία κάποια ιογενής λοίμωξη που προσβάλει το αιθουσαίο νεύρο.

Νόσος Meniere (Μενιέρ). Πρόκειται για προοδευτική πάθηση, η οποία μπορεί να συνδυάζει τον ίλιγγο με βαρηκοΐα και εμβοές (βουητά). Ο ίλιγγος μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες και η κατάσταση αρκετές ημέρες. Η διάγνωση γίνεται με λεπτομερή ακουολογικό έλεγχο και εργαστηριακό έλεγχο του συστήματος ισορροπίας. Χαρακτηριστικό της πάθησης είναι ότι υποτροπιάζει.

Λαβυρινθίτιδα. Είναι φλεγμονή του λαβυρίνθου, η οποία μπορεί να οφείλεται στη δράση μικροβίων και η οποία προκαλεί πολύ έντονα συμπτώματα με προβλήματα και από την ακοή και από την ισορροπία. Είναι σοβαρή κατάσταση και χρειάζεται έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Ιστορικό κακώσεων και ωτοχειρουργικών επεμβάσεων. Κακώσεις στην περιοχή του κεφαλιού, καθώς και επεμβάσεις στην περιοχή του αυτιού μπορεί να διαταράξουν τη φυσιολογική κατασκευή και λειτουργία του λαβυρίνθου.

Ακουστικό νευρίνωμα. Πρόκειται για όγκο του ακουστικού νεύρου κατά την πορεία του προς τον εγκέφαλο. Προκαλεί προοδευτικά προβλήματα όχι μόνο στην ακοή, αλλά και στην ισορροπία. Ανησυχητικό σύμπτωμα είναι το να έχει κανείς βουητά ή/και πτώση της ακοής μόνο από το ένα αυτί. Η προσεκτική ακουολογική και νευροωτολογική εξέταση σε συνδυασμό με τις σύγχρονες ακτινολογικές μεθόδους θέτουν τη διάγνωση. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι παρακολούθηση, ακτινοβολία ή εγχείρηση.
Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία. Χαρακτηρίζεται από επεισόδια ιλίγγου ή συνεχόμενη ζάλη συνοδευόμενα με δυσανεξία στους ήχους ή στο φως. Σε αρκετές περιπτώσεις συνυπάρχει ευαισθησία στις κινήσεις του σώματος. Η ημικρανία συνοδεύεται με αύρα (φωτεινές γραμμές, φωτάκια στο οπτικό πεδίο, θαμπά τμήματα στο οπτικό πεδίο) ή όχι . Συχνά υπάρχει κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Αιμοδυναμικές μεταβολές (έχουν ως αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο. Προκαλούνται συνήθως από άγχος, κούραση, διαταραχές ύπνου).


Μεταβολικά προβλήματα (αυξημένο σωματικό βάρος, διαταραχή σακχάρου, λιποειδών, αρτηριακής πίεσης, θυρεοειδούς αδένα).


Ψυχογενείς διαταραχές.
Ο απεικονιστικός έλεγχος (αξονική/μαγνητική τομογραφία) χρειάζεται σπανίως και μόνο όταν το συστήσει ο ειδικός γιατρός.

 Σκλήρυνση κατά πλάκας. Είναι προοδευτική εκφυλιστική πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε αρκετές περιπτώσεις τα αρχικά συμπτώματα είναι βουητά στα αυτιά, διαταραχές ισορροπίας-αστάθεια και ελάττωση της κατανόησης της ομιλίας σε θόρυβο. Ο λεπτομερής έλεγχος είναι ανάλογος της διερεύνησης του ακουστικού νευρινώματος.


Διάγνωση
Σε κάθε περίπτωση ιλίγγου απαιτείται λεπτομερές ιστορικό και κλινική εξέταση. Το ιστορικό μπορεί να αποτελεί και το 50% της διάγνωσης. Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει τη στάση και κίνηση του ασθενούς με συγκεκριμένες δοκιμασίες και την πλήρη ωτορινολαρυγγολογική εξέταση.

Ο εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει τη μελέτη του συστήματος ακοής και ισορροπίας. Πάντοτε εξετάζουμε και την ακοή, γιατί το σύστημα ακοής και ισορροπίας αποτελούν μία ενιαία λειτουργική μονάδα. Μετράται η ακοή, διερευνάται η ύπαρξη και τα χαρακτηριστικά των βουητών και σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται καταγραφή των ακουστικών προκλητών δυναμικών. Από εργαστηριακής απόψεως το σύστημα ισορροπίας διερευνάται με το βιντεονυσταγμογράφημα.

Πρόκειται για σύγχρονη μέθοδο κατά την οποία χρησιμοποιούνται ειδικές υπέρυθρες κάμερες. Κατά την εκτέλεση διαφόρων εξετάσεων προκαλούνται αυτόματες κινήσεις των ματιών, λόγω σύνδεσης των λαβυρίνθων με τα κέντρα κίνησης των ματιών, και οι οποίες κινήσεις καταγράφονται από την υπέρυθρη κάμερα. Προσμετράται η κατεύθυνση της κίνησης, η ταχύτητα της και άλλες παράμετροι. Τελικά εξάγονται συμπεράσματα για τη λειτουργία των λαβυρίνθων π.χ. αν ένας λαβύρινθος είναι υποτονικός, αν οι δύο λαβύρινθοι συνεργάζονται καλά μεταξύ τους, αν το πρόβλημα δεν είναι από τους λαβύρινθους αλλά από το νευρικό σύστημα κλπ.

Πώς αντιμετωπίζεται

Η αντιμετώπιση της πάθησης εξαρτάται από τα αίτια:

-Αν πρόκειται για πάθηση του λαβύρινθου με την κατάλληλη αγωγή και με ειδικές ασκήσεις που θα υποδείξει ο ωτορινολαρυγγολόγος ο ασθενής θα επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση.

-Αν οφείλεται σε επεισόδια υπότασης, καρδιαγγειακά ή προβλήματα του νευρικού συστήματος, αυτά αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και –αν χρειαστεί- με επεμβατική θεραπεία (by pass).
-Αν οφείλεται σε προβλήματα όρασης (μυωπία, πρεσβυωπία κ.τ.λ.) χρειάζεται αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών από οφθαλμίατρο, ιδίως όταν η ζάλη παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης των ματιών (διάβασμα, παρακολούθηση τηλεόρασης, γράψιμο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή).

-Αν οφείλεται σε προβλήματα του αυχένα (στένωση, δισκοπάθεια κ.τ.λ.) τότε η αντιμετώπιση γίνεται με τη χορήγηση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, καθώς και με φυσικοθεραπεία.

Φαρμακευτική αγωγή: σε περιπτώσεις οξείας κρίσης ανακουφίζει από τα συμπτώματα, ενώ ειδικά φάρμακα αποκαθιστούν τη βλάβη στο αιθουσαίο σύστημα.

Συντηρητικά μέσα: ειδικές ασκήσεις, φυσικοθεραπεία, χειροπρακτική, εναλλακτικές θεραπείες (βελονισμός), ψυχολογική υποστήριξη.

Χειρουργική θεραπεία: ενδείκνυται σε ειδικές περιπτώσεις (συρίγγιο του λαβύρινθου, νευρίνωμα αιθουσαίου νεύρου κ.τ.λ.).
Φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση

Σε ασθενείς με έντονα συμπτώματα ζαλάδας και ιλίγγους, που προκαλούνται από αυχενικό – αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο, τα φυσικά θεραπευτικά μέσα που χρησιμοποιούμε έχουν σαν σκοπό τη μείωση των συμπτωμάτων, καθώς και την αποκατάσταση της μειωμένης λειτουργικότητας της αυχενικής μοίρας και των άνω άκρων.

Έτσι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπερήχους και Laser χαμηλής ισχύος, ενώ σε οξύ αυχενικό πόνο μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες μορφές ηλεκτροθεραπείας και κυρίως TENS με πολύ καλά αποτελέσματα.
Τα μαλακά περιλαίμια (κολάρα) βοηθούν σε περιπτώσεις που χρειάζεται προσωρινή μείωση της κινητικότητας της αυχενικής μοίρας για να μειωθούν οι ζαλάδες και οι ίλιγγοι.
Οι διαθερμίες βοηθούν στην αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος για να απομακρυνθούν τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού και τα νεκρά κύτταρα. Τέλος, ο συνδυασμός τεχνικών κινητοποίησης και χειρισμών, οι ασκήσεις αποκατάστασης, καθώς και η εφαρμογή μάλαξης μπορούν να βοηθήσουν άμεσα και αποτελεσματικά τόσο στη μείωση του πόνου, όσο και στην εξάλειψη της ζάλης και των ιλίγγων, που ταλαιπωρούν τον ασθενή, έτσι ώστε να επανέλθει στις καθημερινές φυσιολογικές του δραστηριότητες χωρίς προβλήματα.

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε να αποφεύγετε τις προσβολές του ιλίγγου ή τουλάχιστον να τις κάνετε λιγότερο συχνές και σοβαρές.

Αν υποφέρετε από ίλιγγους θα πρέπει να:
1. Σταματήσετε να καπνίζετε,
2. Μην πίνετε αλκοόλ,
3. Ελαττώστε το αλάτι,
4. Μην τρώτε αλόγιστα,
5. Μην κουράζεστε υπερβολικά,
6. Το άγχος επιδεινώνει τον ίλιγγο,
7. Μην κάνετε απότομες κινήσεις του κεφαλιού,
8. Μην σηκώνεστε απότομα από το κρεβάτι.

Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση. Τι ακριβώς είναι;
Η θεραπεία του ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση είναι ένα πρόγραμμα ασκήσεων που εφαρμόζουμε στις διάφορες παθήσεις του αυτιού και το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προκαλεί αντιστάθμισμα, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Έτσι μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου όπως: καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, αιθουσαία νευρωνίτιδα, λαβυρινθίτιδα.

Μεγάλο ποσοστό ασθενών που συναντούμε με ίλιγγο μεγάλης διάρκειας, δεν βελτιώνονται με την φαρμακευτική αγωγή, αλλά παρουσιάζουν βελτίωση με τις ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης που συστήνουμε.

Οι ασκήσεις αυτές πρέπει να αρχίζουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα, ακόμα και όσο είσαστε ακόμα στο κρεβάτι. Γίνονται τρεις τουλάχιστον φορές την ημέρα και δεν πρέπει να διαρκούν περισσότερο από 5 λεπτά όλες μαζί. Πρέπει να εκτελούνται κατά ομάδες (Α ή Β ή Γ ή Δ), ανάλογα με τη φάση της ανάρρωσης σας.

Ασκήσεις αντιρροπήσης του ιλίγγου

Α. Αρχικά στο κρεβάτι
Κινήσεις των ματιών
Αρχικά αργά και αργότερα γρήγορα:
α) Προς τα επάνω και μετά προς τα κάτω,
β) Από τη μία πλευρά στην άλλη,
γ) Προσηλώστε το βλέμμα στο δάκτυλο που πλησιάζει το πρόσωπο από το 1 μέτρο.
Κινήσεις του κεφαλιού
Αρχικά αργά και αργότερα γρήγορα.
Αρχικά με ανοικτά τα μάτια, μετά με κλειστά:
α) Κάμψη προς τα εμπρός και μετά έκταση προς τα πίσω,
β) Στροφή από τη μία πλευρά στην άλλη.

Β. Καθισμένος/η
• Επαναλάβατε τις κινήσεις που κάνατε στο κρεβάτι,
• Περιστροφικές κινήσεις όλου του κορμού,
• Σκύψτε προς τα εμπρός ώστε να ακουμπήσετε τα δάκτυλα των ποδιών σας.

Γ. Όρθιος/α
• Επαναλάβατε τις ασκήσεις που κάνατε στο κρεβάτι.
• Εκτελείτε περιστροφικές κινήσεις όλου του κορμού,
• Ξαπλώστε και σηκωθείτε με ανοικτά και μετά με κλειστά τα μάτια,
• Ρίξτε μια μπάλα από το ένα χέρι στο άλλο έχοντας τα χέρια στο ύψος των ματιών και παρακολουθήστε την με τα μάτια.
• Κάντε το ίδιο με τη μπάλα αλλά αυτή τη φορά έχοντας τα χέρια στο ύψος των γονάτων.

Δ. Να κινήστε:
• Κατά μήκος του δωματίου αρχικά με ανοικτά και μετά με κλειστά τα μάτια.
• Πάνω και κάτω σκαλοπάτια,
• Γύρω από ένα άτομο ανταλλάσσοντας μια μπάλα,
• Παίζετε οποιοδήποτε παιχνίδι που σας αναγκάζει να κάνετε διάφορες κινήσεις. Αυτή είναι η καλύτερη άσκηση και προφύλαξη από τυχόν υποτροπές του
ιλίγγου.
(Οι τελευταίες ασκήσεις γίνονται όταν είστε πια τελείως καλά).

Γράφει ο Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D., medlabnews.gr

Υγεία

Γαστρεντερίτιδα. Τι είναι, τι προκαλεί, πώς εξαπλώνεται και πώς μπορεί να προληφθεί . Η γαστρεντερίτιδα είναι μια κοινή λοίμωξη του εντέρου που μπορεί να προκαλέσει διάρροια (ρευστά περιττώματα ή κόπρανα), εμετό, ή και τα δύο. Η γαστρεντερίτιδα συχνά περνά χωρίς θεραπεία. Ο εμετός μπορεί να διαρκέσει μια ή δύο μέρες. Η διάρροια συνήθως διαρκεί δύο με τρεις ημέρες, αλλά μπορεί να διαρκέσει έως και δέκα ημέρες.

Η γαστρεντερίτιδα μπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση (απώλεια υγρών). Τα βρέφη ηλικίας κάτω των έξι μηνών βρίσκονται στο μεγαλύτερο κίνδυνο.
Η πιο συνηθισμένη αιτία της γαστρεντερίτιδας είναι ένας ιός, ο οποίος τείνει να εξαπλώνεται πολύ εύκολα. Πιο σπάνια αιτία της γαστρεντερίτιδας είναι τα βακτήρια και η τροφική δηλητηρίαση. Τα περισσότερα αίτια της γαστρεντερίτιδας δεν βοηθούνται από τα αντιβιοτικά.

Τι προκαλεί γαστρεντερίτιδα;
Οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες αποτελούν τη δεύτερη σε συχνότητα κλινική οντότητα μετά τις ιογενείς αναπνευστικές λοιμώξεις και το συχνότερο αίτιο διάρροιας σε παιδιά και ενήλικες. Η συχνότητά τους εξαρτάται από την ηλικία, τη χώρα και τις συνθήκες διαβίωσης του ασθενούς. Στον ανεπτυγμένο κόσμο κατά μέσο όρο εμφανίζονται 1 έως 3 επεισόδια ανά άτομο κατ’ έτος, ενώ στις αναπτυσσόμενες χώρες ο αριθμός αυτός μπορεί να κυμαίνεται από 1 έως 18 επεισόδια.
Οι ιοί που προκαλούν γαστρεντερίτιδα βρίσκονται στα ανθρώπινα κόπρανα.

Βακτήρια και παράσιτα μπορεί επίσης να προκαλέσουν γαστρεντερίτιδα, και βρίσκονται συνήθως σε μολυσμένα τρόφιμα ή νερό (τροφική δηλητηρίαση). Η τροφική δηλητηρίαση εκδηλώνεται συνήθως έξι με 12 ώρες μετά την κατανάλωση χαλασμένων τροφίμων.
Γαστρεντερίτιδα από Ροταϊό
Ο ροταϊός οφείλει τον όνομά του στην εμφάνισή του που προσομοιάζει σε τροχό άμαξας (rota) και μεταδίδεται με την εντεροστοματική οδό, ενώ η μετάδοσή του είναι ανεξάρτητη των συνθηκών υγιεινής, καθώς είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός RNA ιός και μπορεί να παραμείνει για εβδομάδες στο νερό, στα χέρια και σε άλλες επιφάνειες. Μεταφέρεται στο γαστρεντερικό σωλήνα μέσω κατανάλωσης μολυσμένων τροφίμων (συχνότερα λαχανικών), τα οποία επιμολύνονται με τη σειρά τους μετά από πλύσιμο με μολυσμένο νερό

Γαστρεντερίτιδα από Νοροϊό

Οι νοροϊοί αποτελούν την κύρια αιτία επιδημιών διάρροιας και εμετών από φαγητό ή νερό σε όλο τον κόσμο. Οι ιοί αυτοί απέκτησαν το όνομά τους από μια επιδημία σε σχολείο της πόλης Norwalk του Ohio των ΗΠΑ το 1968, κατά την οποία προσεβλήθη το 50% των παιδιών αλλά και μεγάλος αριθμός συγγενών τους. Αρχικά όλοι οι ιοί που απομονώθηκαν από τα παραπάνω περιστατικά ονομάστηκαν Norwalk ιοί, ενώ στη συνέχεια και μετά από μελέτες με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο ανακαλύφθηκαν και άλλοι Norwalk-like ιοί και η ομάδα ονομάστηκε norovirus. Η σύγχρονη ταξινόμηση τοποθετεί τους noroviruses μαζί με τους sapoviruses στην οικογένεια των calicivirus. Οι noroviruses προσβάλλουν κυρίως ενήλικες, ενώ οι sapoviruses προσβάλλουν κυρίως παιδιά.

Πώς εξαπλώνεται;

Η ιογενής γαστρεντερίτιδα εξαπλώνεται εύκολα από άτομο σε άτομο. Όταν ένα άτομο κάνει εμετό ή έχει διάρροια, μικρά σταγονίδια που περιέχουν τον ιό μπορεί να μολύνουν επιφάνειες όπως βρύσες, λαβές από τα καζανάκια τουαλέτας, παιδικά παιχνίδια και πάνες. Τα άτομα με γαστρεντερίτιδα μπορεί να μεταδώσουν τον ιό μέχρι και 48 ώρες αφού σταματήσουν τα συμπτώματά τους.

Η βακτηριακή γαστρεντερίτιδα εξαπλώνεται μέσω κακής υγιεινής (ιδιαίτερα όταν δεν πλένετε τα χέρια σας αφού πάτε στην τουαλέτα ή αφού καθαρίσετε εμετό ή βρώμικες πάνες), χαλασμένων τροφίμων, μολυσμένης υδροδότησης και το άγγιγμα κατοικίδιων και άλλων ζώων.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η γαστρεντερίτιδα μπορεί να προκαλέσει όλα ή μερικά από τα ακόλουθα συμπτώματα:
ναυτία και έμετο που μπορεί να διαρκέσει μια ή δύο ημέρες
διάρροια, που συνήθως διαρκεί μία με τρεις ημέρες, αλλά μπορεί να διαρκέσει έως και 10 ημέρες
Απώλεια της όρεξης
Πονοκέφαλοι
Κοιλιακό άλγος
Κοιλιακές κράμπες
Αιμορραγικές κενώσεις (δυσεντερία - γεγονός που υποδηλώνει λοίμωξη από αμοιβάδα,''Campylobacter'',''Salmonella'',''Shigella''ή κάποια παθογόνα στελέχη του''Escherichia coli'')
πυρετό (θερμοκρασία πάνω από 37,5oC σε ενήλικες και πάνω από 38oC σε παιδιά)

Λιποθυμία και αδυναμία
Στη βακτηριακή γαστρεντερίτιδα, τα συμπτώματα είναι παρόμοια, αλλά ο πυρετός είναι συχνά υψηλότερος, οι κράμπες στο στομάχι είναι χειρότερες και η διάρροια μπορεί να περιέχει αίμα και βλέννα.
Τα συμπτώματα της πιο σοβαρής γαστρεντερίτιδας περιλαμβάνουν την αδυναμία να κρατήσετε οποιαδήποτε υγρά, την περιορισμένη ούρηση και το αίσθημα λιποθυμίας ενώ είστε όρθιοι. Αν έχετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα θα πρέπει να αναζητήσετε επειγόντως ιατρική περίθαλψη.
Η διάρροια που είναι μαύρη δεν είναι γαστρεντερίτιδα - μπορεί να υποδεικνύει αιμορραγία στο παχύ έντερο (του εντέρου) και απαιτεί επείγουσα ιατρική θεραπεία.

Εργαστηριακή διάγνωση
Οι περισσότεροι από τους ιούς που προκαλούν γαστρεντερίτιδα δεν αναπτύσσονται σε κυτταροκαλλιέργειες και επομένως η απομόνωσή τους με αυτή τη μέθοδο δεν μπορεί να αποτελέσει μέθοδο αναφοράς. Αντίθετα, η διάκρισή τους με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (ΗΜ) είναι πολύ εύκολη λόγω της διαφορετικής τους μορφολογίας. Ωστόσο, η ευαισθησία της μεθόδου είναι πολύ χαμηλή. Γενικά η ανίχνευση των ροταϊών είναι ευκολότερη καθώς απεκκρίνονται σε υψηλούς αριθμούς κατά τη χρονική περίοδο της έξαρσης των διαρροϊκών κενώσεων. Οι αστροϊοί επίσης ανευρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στα κόπρανα και ανιχνεύονται εύκολα. Οι υπόλοιποι ιοί και ειδικά οι caliciviruses πολλαπλασιάζονται σε μικρές ποσότητες και με την ΗΜ είναι πολύ δύσκολος ο εντοπισμός τους. Τεχνικοί και οικονομικοί περιορισμοί θέτουν την ΗΜ εκτός πεδίου εφαρμογής για την κλινική διάγνωση των ιογενών λοιμώξεων. Μικρή εφαρμογή έχουν και οι παθητικές μέθοδοι ανοσοσυγκόλλησης (PPAT) επίσης λόγω της χαμηλής τους ευαισθησίας.
Τα τελευταία χρόνια οι μοριακές μέθοδοι και ειδικότερα η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης με αντίστροφη μεταγραφάση (RT-PCR) παρέχουν εξαιρετικά υψηλή ειδικότητα και ευαισθησία και πολύ χαμηλά όρια ανίχνευσης. Έτσι η RΤ-PCR σε συνδυασμό με τις ανοσολογικές τεχνικές (ανίχνευση αντισωμάτων στον ορό ασθενών και αντιγόνων των ιών στα κόπρανα με δοκιμασίες EIA) χρησιμοποιούνται πλέον για την εργαστηριακή διάγνωση και την επιδημιολογική επιτήρηση των ιογενών γαστρεντεριτίδων.

Θεραπεία
Η γαστρεντερίτιδα είναι συνήθως ήπια και η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το είδος της γαστρεντερίτιδας.
Μπορεί να δοθεί συνταγή για φάρμακα κατά τη ναυτίας για ναυτία και εμετό.
Τα αντιβιοτικά χρειάζονται μόνο αν η γαστρεντερίτιδα προκαλείται από βακτήρια ή παράσιτα. Ένα δείγμα της διάρροιας, είναι δυνατόν να εξεταστεί για το σκοπό αυτό.
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να χρειαστούν ενδοφλέβια (μέσα στη φλέβα) υγρά αν είναι πολύ αφυδατωμένοι.
Αντιμετώπιση στο σπίτι
Να παίρνετε αρκετά υγρά , χρησιμοποιώντας υδατικά διαλύματα όταν υπάρχουν πολλές κενώσεις, για αναπλήρωση των υγρών και των ηλεκτρολυτών που χάνονται.
Τα υγρά δεν θα σταματήσουν τον εμετό και τη διάρροια αλλά δεν θα σας αφήσουν να πάθετε αφυδάτωση.
Αν αισθανθείτε πεινασμένοι να φάτε. Ξεκινήστε με μαλακές τροφές, όπως κράκερ, ρύζι, μπανάνες ή τοστ. Θα πρέπει να ξαναρχίσετε τα κανονικά υγρά και τη διατροφή σε 48-72 ώρες, ακόμη κι αν η διάρροια συνεχίζεται.
Να ξεκουράζεστε πολύ.
Θα πρέπει να επιστρέψετε στο γιατρό σας ή στο νοσοκομείο αν δεν είστε σε θέση να κρατήσετε αρκετά υγρά, αισθανθείτε ζάλη όταν είστε όρθιοι ή δείτε σημαντική επιδείνωση των συμπτωμάτων


Η πρόληψη της εξάπλωσης της γαστρεντερίτιδας

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να περιοριστεί η εξάπλωση της  γαστρεντερίτιδας.
Να μη μοιράζεστε τις πετσέτες σας, τις πετσέτες προσώπου, την οδοντόβουρτσα, τα ποτά ή τα μαχαιροπήρουνα με άλλους.
Να πλύνετε καλά τα χέρια σας (τουλάχιστον για 10 δευτερόλεπτα) με ζεστό σαπουνόνερο μετά τη χρήση της τουαλέτας, όταν αλλάξετε πάνες, αφού καθαρίσετε εμετό και πριν φάτε ή μαγειρέψετε γεύματα.
Να αγγίζετε, να αποθηκεύετε και να προετοιμάζετε τα ωμά και τα μαγειρεμένα τρόφιμα ξεχωριστά. Να μαγειρεύετε καλά όλα τα ωμά τρόφιμα.
Τα άτομα που έχουν γαστρεντερίτιδα δεν θα πρέπει να προετοιμάσουν ή να αγγίξουν τρόφιμα άλλων.
Να μείνετε στο σπίτι και μακριά από τους άλλους όταν είστε αδιάθετοι.
Αν σκοπεύετε να ταξιδέψετε, να πίνετε μόνο εμφιαλωμένο νερό ή να βράσετε το νερό για 10 λεπτά. Αν δεν μπορείτε να το ξεφλουδίσετε, να το μαγειρέψετε, ή να το βράσετε, να μην το φάτε.
Να καθαρίζετε συχνά τα μπάνια και τις τουαλέτες.
Να προσέξτε, όταν αγγίζετε ζώα και τα ούρα ή τα κόπρανα τους.
Αν νομίζετε ότι η πηγή της ασθένειας μπορεί να είναι τα τρόφιμα, να φυλάξτε τυχόν απομεινάρια των τροφίμων για έλεγχο.
Το προσωπικό νοσοκομείων, υγειονομικής περίθαλψης και αυτοί που χειρίζονται τρόφιμα δεν θα πρέπει να επιστρέψουν στην εργασία για 48 ώρες μετά την ανάρρωση της διάρροιας.

Να δείτε το γιατρό σε περίπτωση που έχετε:

στομαχικό πόνος που επιδεινώνεται
συχνό εμετό ή διάρροια ή και τα δύο
αίμα ή βλέννα στα κόπρανα σας (διάρροια)
ουρήσει λίγο ή καθόλου, ή τα ούρα σας είναι  σκούρα ή δύσοσμα.


medlabgr.blogspot.com

Υγεία

Μετά από μια πολύ κουραστική περίοδο γεμάτη στρες, πίεση, έλλειψη ύπνου, σωματική και πνευματική κόπωση, οι διακοπές, για τις περισσότερες από εμάς, μοιάζουν με μια όαση χαλάρωσης, ανεμελιάς και διασκέδασης.

Όσο χαλαρώνουμε, όμως, ειδικά στις διακοπές, τόσο ενδεχομένως, χαλαρώνει και η προσοχή μας, ακόμη και για ζητήματα υγείας. Και γι’ αυτό, ίσως επιστρέψαμε με μερικά ανεπιθύμητα «σουβενίρ» που δεν περιορίζονται σε φωτογραφικά ενσταντανέ και χειροποίητα διακοσμητικά.

Κάτι οι θάλασσες, οι πισίνες και η άμμος από τη μια, που μπορεί να γίνουν εστία μικροβίων και μικροοργανισμών, κάτι το αλκοόλ, η ερωτική διάθεση και το φλερτ από την άλλη που μπορεί να οδήγησαν σε… στενές επαφές χωρίς προφυλάξεις και τα πρώτα δυσάρεστα συμπτώματα δεν αργούν να φανούν.

Αν παρατηρήσετε κάποια αλλαγή στην ευαίσθητη περιοχή σας, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρέπει να πανικοβληθείτε και να αρχίσετε να σκέφτεστε το χειρότερο. Ηρεμήστε, καταγράψτε τα συμπτώματα και κλείστε άμεσα ραντεβού με τον γυναικολόγο σας.

Και ρίξτε μία ματιά στα 5 συνηθέστερα γυναικολογικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσετε μετά τις διακοπές, τα συμπτώματα και τους τρόπους θεραπείας τους.

1.Κολπίτιδα:

Οι κολπίτιδες είναι η φλεγμονή του κόλπου από μύκητες, μικρόβια ή ιούς. Μπορεί να «κολλήσει» από την άμμο, την τουαλέτα, την πισίνα ή το θαλασσινό νερό, εφόσον είναι μολυσμένα, αλλά και δια της σεξουαλικής οδού, ενώ επιδεινώνεται µε τα στενά συνθετικά ρούχα και εσώρουχα ή το βρεγμένο μαγιό.
Συμπτώματα:

Ασυνήθιστες ως προς την ποσότητα, το χρώμα ή την υφή ( και συνήθως δύσοσμες) κολπικές εκκρίσεις, ενοχλήσεις, κνησμός, αίσθημα φαγούρας ή καψίματος στην περιοχή και πόνος κατά την σεξουαλική επαφή ή ούρηση.
Θεραπεία:

Μια επίσκεψη στον γυναικολόγο σας θα δείξει αν πρόκειται για βακτηριακή κολπίτιδα ή μυκητιασική κολπίτιδα, και την ανάλογη θεραπεία που πρέπει να ακολουθήσετε (συνήθως κολπική κρέμα και χάπι).

2.Ουρολοίμωξη:

Μπορεί να εμφανιστεί λόγω κακής προσωπικής υγιεινής (μικρόβια από τον κόλπο ή τον πρωκτό που εισέρχονται στην ουρήθρα) ή χρήση κοινόχρηστης τουαλέτας, χωρίς τη λήψη απαραίτητων προφυλάξεων .
Συμπτώματα:

συχνουρία, πόνος, αίσθημα καψίματος και δυσκολία κατά την ούρηση, πόνος χαμηλά στην κοιλιά.
Θεραπεία:

Αφού απευθυνθείτε στο γυναικολόγο σας ή κάποιο παθολόγο και κάνετε τις απαραίτητες εξετάσεις (συνήθως γενική ούρων, καλλιέργεια ούρων και έλεγχος ευαισθησίας στα αντιβιοτικά του μικροβίου που θα βρεθεί στην καλλιέργεια) ο γιατρός σας θα αποφασίσει για το είδος της αντιβιοτικής αγωγής που πρέπει να ακολουθήσετε καθώς και τη διάρκειά της.

3. Ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV):

Πρόκειται για ένα αρκετά σύνηθες σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Ο HPV μπορεί να είναι ασυμπτωματικός ή να εμφανιστούν τα χαρακτηριστικά κονδυλώματα, τα οποία μεταδίδονται από τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις ή κάποια μολυσμένη επιφάνεια.
Συμπτώματα:

Βλάβες του δέρματος που εξέχουν από την επιδερμίδα ή έχουν πλατιά μορφή. Μπορεί να είναι στο χρώμα του δέρματος ή να έχουν ροζ απόχρωση. Επίσης, μπορεί να μην είναι εμφανή στα εξωτερικά γεννητικά όργανα και να βρίσκονται στον τράχηλο της μήτρας (η διάγνωση γίνεται με test pap) ή στον πρωκτό. Μπορούν να κάνουν την εμφάνισή τους μέχρι και τέσσερις μήνες μετά την προσβολή.
Θεραπεία:

Ανάλογα με την περίπτωση, συνήθως προτιμάται η χειρουργική αφαίρεση κονδυλωμάτων.

4. Χλαμύδια:

Εμφανίζονται 10-20 μέρες μετά την επαφή με πόνο κατά την σεξουαλική επαφή, δυσουρία, συχνουρία, έκκριση υγρών από τον κόλπο και κνησμό. Μπορεί όμως να είναι ασυμπτωματικά ή να κάνουν λοίμωξη.
Συμπτώματα:

Στις γυναίκες η νόσος δεν εμφανίζει συμπτώματα στο 70-80 % των περιπτώσεων, γι’ αυτό και αποκαλούνται η «σιωπηρή νόσος» .
Θεραπεία:

Με βακτηριοστατικά αντιβιοτικά.

5. Έρπητας των γεννητικών οργάνων (ερπητική λοίμωξη):

Η μετάδοση του ιού γίνεται μέσω των γεννητικών ή των στοματικών εκκρίσεων, όμως μπορεί να μεταδοθεί και χωρίς την παρουσία εμφανούς κλινικής λοίμωξης, γεγονός που σημαίνει ότι, ακόμα και εάν ένας σεξουαλικός σύντροφος δεν έχει εμφανή σημεία λοίμωξης, μπορεί να μεταδώσει τη νόσο.
Συμπτώματα:

Έλκη επώδυνα ή μη στα χείλη του αιδοίου, τον κόλπο, τον τράχηλο, τον πρωκτό ή την εσωτερική επιφάνεια των μηρών, φυσαλίδες που είναι γεμάτες από ορώδες υγρό στα γεννητικά όργανα, διόγκωση λεμφαδένων, αίσθηση αδυναμίας, πυρετός, δυσουρία. Προτού εμφανιστούν οι φυσαλίδες, ενδέχεται να δημιουργηθεί μια αίσθηση αυξημένης ευαισθησίας στο δέρμα, ένα κάψιμο, μια φαγούρα ή πόνος στο συγκεκριμένο σημείο που πρόκειται να εμφανιστούν.
Θεραπεία:

Ο έρπητας των γεννητικών οργάνων δεν θεραπεύεται εντελώς.

Ωστόσο, η θεραπευτική αντιμετώπιση μπορεί να ανακουφίσει το άτομο από τα συμπτώματα. Τα φάρμακα (συνήθως δισκία ή αλοιφή) ελαττώνουν γρήγορα τον πόνο και τη δυσφορία και επιταχύνουν την επούλωση. Επιπλέον, τα θερμά λουτρά και ο ήπιος καθαρισμός της περιοχής με σαπούνι και νερό ανακουφίζουν τα συμπτώματα.

kathimerini.gr

 

Υγεία

Μια παγωμένη μπύρα το καλοκαίρι και ένα ποτηράκι κρασί με το βραδινό είναι για πολλούς αγαπημένη συνήθεια. Το αλκοόλ μάς συνοδεύει σε αρκετές κοινωνικές περιστάσεις αλλά και στο σπίτι, σπανίως όμως σκεφτόμαστε τον καταστροφικό αντίκτυπο που έχει στην υγεία μας.

Δείτε πώς επηρεάζει τη λειτουργία των ζωτικών οργάνων του σώματος και αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

1. Αλκοόλ και γυμναστική
Η επίδραση του αλκοόλ στον οργανισμό επιμένει για αρκετές ημέρες. Έτσι, η προπόνηση δεν είναι εξίσου αποδοτική. Εάν υπάρχει αλκοόλ στον οργανισμό, καθυστερεί η αποκατάσταση μετά τη γυμναστική και αφυδατώνεται ακόμη περισσότερο ο οργανισμός. Επίσης, οι καταχρήσεις οδηγούν σε εκφύλιση των μυών, ειδικότερα στην περιοχή των γλουτών και των μηρών.

2. Βλάβες στο DNA
Μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Alcohol καταδεικνύει ότι ακόμη και η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, το σαββατοκύριακο για παράδειγμα, προκαλεί οξειδωτικό στρες, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται εκτενείς βλάβες στα κύτταρα.

3. Περιττά κιλά
Το αλκοόλ μάς κάνει να πεινάμε επειδή καταστέλλει τη λεπτίνη, μια ορμόνη που ελέγχει την όρεξη. Παράλληλα, τα περισσότερα αλκοολούχα ποτά και ειδικότερα τα κοκτέιλ μάς φορτώνουν με μεγάλες ποσότητες ζάχαρης.

4. Εγκεφαλική λειτουργία
Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς των ΗΠΑ, η κατανάλωση αλκοόλ εμποδίζει τον εγκέφαλο να δημιουργήσει νέα εγκεφαλικά κύτταρα σε ποσοστό έως και κατά 40%.

5. Πρόωρος θάνατος
Εάν όλα τα παραπάνω δε σας έχουν πείσει, δείτε κι αυτό: Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ευθύνεται για το 10% των θανάτων στην ηλικιακή ομάδα 20 με 64, σύμφωνα με έκθεση του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.


onmed.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin